Maṇḍala 9 — 114 hymns to Soma Pavamāna

स्वादि॑ष्ठया॒ मदि॑ष्ठया॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या । इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः

svādi̭ṣṭhayā॒ madi̭ṣṭhayā॒ pava̭sva soma॒ dhāra̭yā | indrā̭ya॒ pāta̭ve su॒taḥ

र॒क्षो॒हा वि॒श्वच॑र्षणिर॒भि योनि॒मयो॑हतम्! द्रुणा॑ सधस्थमासदत्

ra॒kṣo॒hā vi॒śvaca̭rṣaṇira॒bhi yoni॒mayo̭hatam! druṇā̭ sadhasthamāsadat

वरिवोधातमो भव मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्षि राधो मघोनाम्

varivodhātamo bhava maṃhiṣṭho vṛtrahantamaḥ | parṣi rādho maghonām

अभ्यर्ष महानां देवानां वीतिमन्धसा । अभि वाजमुत श्रवः

abhyarṣa mahānāṃ devānāṃ vītimandhasā | abhi vājamuta śravaḥ

त्वामच्छा चरामसि तदिदर्थं दिवेदिवे । इन्दो त्वे न आशसः

tvāmacchā carāmasi tadidarthaṃ divedive | indo tve na āśasaḥ

पुनाति ते परिस्रुतं सोमं सूर्यस्य दुहिता । वारेण शश्वता तना

punāti te parisrutaṃ somaṃ sūryasya duhitā | vāreṇa śaśvatā tanā

तमीमण्वीः समर्य आ गृभ्णन्ति योषणो दश । स्वसारः पार्ये दिवि

tamīmaṇvīḥ samarya ā gṛbhṇanti yoṣaṇo daśa | svasāraḥ pārye divi

तमीं हिन्वन्त्यग्रुवो धमन्ति बाकुरं दृतिम् । त्रिधातु वारणं मधु

tamīṃ hinvantyagruvo dhamanti bākuraṃ dṛtim | tridhātu vāraṇaṃ madhu

अभीममघ्न्या उत श्रीणन्ति धेनवः शिशुम् । सोममिन्द्राय पातवे

abhīmamaghnyā uta śrīṇanti dhenavaḥ śiśum | somamindrāya pātave

अस्येदिन्द्रो मदेष्वा विश्वा वृत्राणि जिघ्नते । शूरो मघा च मंहते

asyedindro madeṣvā viśvā vṛtrāṇi jighnate | śūro maghā ca maṃhate

पवस्व देववीरति पवित्रं सोम रंह्या । इन्द्रमिन्दो वृषा विश

pavasva devavīrati pavitraṃ soma raṃhyā | indramindo vṛṣā viśa

आ वच्यस्व महि प्सरो वृषेन्दो द्युम्नवत्तमः । आ योनिं धर्णसिः सदः

ā vacyasva mahi psaro vṛṣendo dyumnavattamaḥ | ā yoniṃ dharṇasiḥ sadaḥ

अधुक्षत प्रियं मधु धारा सुतस्य वेधसः । अपो वसिष्ट सुक्रतुः

adhukṣata priyaṃ madhu dhārā sutasya vedhasaḥ | apo vasiṣṭa sukratuḥ

महान्तं त्वा महीरन्वापो अर्षन्ति सिन्धवः । यद्गोभिर्वासयिष्यसे

mahāntaṃ tvā mahīranvāpo arṣanti sindhavaḥ | yadgobhirvāsayiṣyase

समुद्रो अप्सु मामृजे विष्टम्भो धरुणो दिवः । सोमः पवित्रे अस्मयुः

samudro apsu māmṛje viṣṭambho dharuṇo divaḥ | somaḥ pavitre asmayuḥ

अचिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः । सं सूर्येण रोचते

acikradadvṛṣā harirmahānmitro na darśataḥ | saṃ sūryeṇa rocate

गिरस्त इन्द ओजसा मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर्मदाय शुम्भसे

girasta inda ojasā marmṛjyante apasyuvaḥ | yābhirmadāya śumbhase

तं त्वा मदाय घृष्वय उ लोककृत्नुमीमहे । तव प्रशस्तयो महीः

taṃ tvā madāya ghṛṣvaya u lokakṛtnumīmahe | tava praśastayo mahīḥ

अस्मभ्यमिन्दविन्द्रयुर्मध्वः पवस्व धारया । पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव

asmabhyamindavindrayurmadhvaḥ pavasva dhārayā | parjanyo vṛṣṭimā~ iva

गोषा इन्दो नृषा अस्यश्वसा वाजसा उत । आत्मा यज्ञस्य पूर्व्यः

goṣā indo nṛṣā asyaśvasā vājasā uta | ātmā yajñasya pūrvyaḥ

एष देवो अमर्त्यः पर्णवीरिव दीयति । अभि द्रोणान्यासदम्

eṣa devo amartyaḥ parṇavīriva dīyati | abhi droṇānyāsadam

एष देवो विपा कृतोऽति ह्वरांसि धावति । पवमानो अदाभ्यः

eṣa devo vipā kṛto'ti hvarāṃsi dhāvati | pavamāno adābhyaḥ

एष देवो विपन्युभिः पवमान ऋतायुभिः । हरिर्वाजाय मृज्यते

eṣa devo vipanyubhiḥ pavamāna ṛtāyubhiḥ | harirvājāya mṛjyate

एष विश्वानि वार्या शूरो यन्निव सत्वभिः । पवमानः सिषासति

eṣa viśvāni vāryā śūro yanniva satvabhiḥ | pavamānaḥ siṣāsati

एष देवो रथर्यति पवमानो दशस्यति । आविष्कृणोति वग्वनुम्

eṣa devo ratharyati pavamāno daśasyati | āviṣkṛṇoti vagvanum

एष विप्रैरभिष्टुतोऽपो देवो वि गाहते । दधद्रत्नानि दाशुषे

eṣa viprairabhiṣṭuto'po devo vi gāhate | dadhadratnāni dāśuṣe

एष दिवं वि धावति तिरो रजांसि धारया । पवमानः कनिक्रदत्

eṣa divaṃ vi dhāvati tiro rajāṃsi dhārayā | pavamānaḥ kanikradat

एष दिवं व्यासरत्तिरो रजांस्यस्पृतः । पवमानः स्वध्वरः

eṣa divaṃ vyāsarattiro rajāṃsyaspṛtaḥ | pavamānaḥ svadhvaraḥ

एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः । हरिः पवित्रे अर्षति

eṣa pratnena janmanā devo devebhyaḥ sutaḥ | hariḥ pavitre arṣati

एष उ स्य पुरुव्रतो जज्ञानो जनयन्निषः । धारया पवते सुतः

eṣa u sya puruvrato jajñāno janayanniṣaḥ | dhārayā pavate sutaḥ

सना च सोम जेषि च पवमान महि श्रवः । अथा नो वस्यसस्कृधि

sanā ca soma jeṣi ca pavamāna mahi śravaḥ | athā no vasyasaskṛdhi

सना ज्योतिः सना स्वर्विश्वा च सोम सौभगा । अथा नो वस्यसस्कृधि

sanā jyotiḥ sanā svarviśvā ca soma saubhagā | athā no vasyasaskṛdhi

सना दक्षमुत क्रतुमप सोम मृधो जहि । अथा नो वस्यसस्कृधि

sanā dakṣamuta kratumapa soma mṛdho jahi | athā no vasyasaskṛdhi

पवीतारः पुनीतन सोममिन्द्राय पातवे । अथा नो वस्यसस्कृधि

pavītāraḥ punītana somamindrāya pātave | athā no vasyasaskṛdhi

त्वं सूर्ये न आ भज तव क्रत्वा तवोतिभिः । अथा नो वस्यसस्कृधि

tvaṃ sūrye na ā bhaja tava kratvā tavotibhiḥ | athā no vasyasaskṛdhi

तव क्रत्वा तवोतिभिर्ज्योक्पश्येम सूर्यम् । अथा नो वस्यसस्कृधि

tava kratvā tavotibhirjyokpaśyema sūryam | athā no vasyasaskṛdhi

अभ्यर्ष स्वायुध सोम द्विबर्हसं रयिम् । अथा नो वस्यसस्कृधि

abhyarṣa svāyudha soma dvibarhasaṃ rayim | athā no vasyasaskṛdhi

अभ्यर्षानपच्युतो रयिं समत्सु सासहिः । अथा नो वस्यसस्कृधि

abhyarṣānapacyuto rayiṃ samatsu sāsahiḥ | athā no vasyasaskṛdhi

त्वां यज्ञैरवीवृधन्पवमान विधर्मणि । अथा नो वस्यसस्कृधि

tvāṃ yajñairavīvṛdhanpavamāna vidharmaṇi | athā no vasyasaskṛdhi

रयिं नश्चित्रमश्विनमिन्दो विश्वायुमा भर । अथा नो वस्यसस्कृधि

rayiṃ naścitramaśvinamindo viśvāyumā bhara | athā no vasyasaskṛdhi

समिद्धो विश्वतस्पतिः पवमानो वि राजति । प्रीणन्वृषा कनिक्रदत्

samiddho viśvataspatiḥ pavamāno vi rājati | prīṇanvṛṣā kanikradat

तनूनपात्पवमानः शृङ्गे शिशानो अर्षति । अन्तरिक्षेण रारजत्

tanūnapātpavamānaḥ śṛṅge śiśāno arṣati | antarikṣeṇa rārajat

ईळेन्यः पवमानो रयिर्वि राजति द्युमान् । मधोर्धाराभिरोजसा

īl̤enyaḥ pavamāno rayirvi rājati dyumān | madhordhārābhirojasā

बर्हिः प्राचीनमोजसा पवमान स्तृणन्हरिः । देवेषु देव ईयते

barhiḥ prācīnamojasā pavamāna stṛṇanhariḥ | deveṣu deva īyate

उदातैर्जिहते बृहद्द्वारो देवीर्हिरण्ययीः । पवमानेन सुष्टुताः

udātairjihate bṛhaddvāro devīrhiraṇyayīḥ | pavamānena suṣṭutāḥ

सुशिल्पे बृहती मही पवमानो वृषण्यति । नक्तोषासा न दर्शते

suśilpe bṛhatī mahī pavamāno vṛṣaṇyati | naktoṣāsā na darśate

उभा देवा नृचक्षसा होतारा दैव्या हुवे । पवमान इन्द्रो वृषा

ubhā devā nṛcakṣasā hotārā daivyā huve | pavamāna indro vṛṣā

भारती पवमानस्य सरस्वतीळा मही । इमं नो यज्ञमा गमन्तिस्रो देवीः सुपेशसः

bhāratī pavamānasya sarasvatīl̤ā mahī | imaṃ no yajñamā gamantisro devīḥ supeśasaḥ

त्वष्टारमग्रजां गोपां पुरोयावानमा हुवे । इन्दुरिन्द्रो वृषा हरिः पवमानः प्रजापतिः

tvaṣṭāramagrajāṃ gopāṃ puroyāvānamā huve | indurindro vṛṣā hariḥ pavamānaḥ prajāpatiḥ

वनस्पतिं पवमान मध्वा समङ्ग्धि धारया । सहस्रवल्शं हरितं भ्राजमानं हिरण्ययम्

vanaspatiṃ pavamāna madhvā samaṅgdhi dhārayā | sahasravalśaṃ haritaṃ bhrājamānaṃ hiraṇyayam

विश्वे देवाः स्वाहाकृतिं पवमानस्या गत । वायुर्बृहस्पतिः सूर्योऽग्निरिन्द्रः सजोषसः

viśve devāḥ svāhākṛtiṃ pavamānasyā gata | vāyurbṛhaspatiḥ sūryo'gnirindraḥ sajoṣasaḥ

मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः । अव्यो वारेष्वस्मयुः

mandrayā soma dhārayā vṛṣā pavasva devayuḥ | avyo vāreṣvasmayuḥ

अभि त्यं मद्यं मदमिन्दविन्द्र इति क्षर । अभि वाजिनो अर्वतः

abhi tyaṃ madyaṃ madamindavindra iti kṣara | abhi vājino arvataḥ

अभि त्यं पूर्व्यं मदं सुवानो अर्ष पवित्र आ । अभि वाजमुत श्रवः

abhi tyaṃ pūrvyaṃ madaṃ suvāno arṣa pavitra ā | abhi vājamuta śravaḥ

अनु द्रप्सास इन्दव आपो न प्रवतासरन् । पुनाना इन्द्रमाशत

anu drapsāsa indava āpo na pravatāsaran | punānā indramāśata

यमत्यमिव वाजिनं मृजन्ति योषणो दश । वने क्रीळन्तमत्यविम्

yamatyamiva vājinaṃ mṛjanti yoṣaṇo daśa | vane krīl̤antamatyavim

तं गोभिर्वृषणं रसं मदाय देववीतये । सुतं भराय सं सृज

taṃ gobhirvṛṣaṇaṃ rasaṃ madāya devavītaye | sutaṃ bharāya saṃ sṛja

देवो देवाय धारयेन्द्राय पवते सुतः । पयो यदस्य पीपयत्

devo devāya dhārayendrāya pavate sutaḥ | payo yadasya pīpayat

आत्मा यज्ञस्य रंह्या सुष्वाणः पवते सुतः । प्रत्नं नि पाति काव्यम्

ātmā yajñasya raṃhyā suṣvāṇaḥ pavate sutaḥ | pratnaṃ ni pāti kāvyam

एवा पुनान इन्द्रयुर्मदं मदिष्ठ वीतये । गुहा चिद्दधिषे गिरः

evā punāna indrayurmadaṃ madiṣṭha vītaye | guhā ciddadhiṣe giraḥ

असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः । विदाना अस्य योजनम्

asṛgramindavaḥ pathā dharmannṛtasya suśriyaḥ | vidānā asya yojanam

प्र धारा मध्वो अग्रियो महीरपो वि गाहते । हविर्हविष्षु वन्द्यः

pra dhārā madhvo agriyo mahīrapo vi gāhate | havirhaviṣṣu vandyaḥ

प्र युजो वाचो अग्रियो वृषाव चक्रदद्वने । सद्माभि सत्यो अध्वरः

pra yujo vāco agriyo vṛṣāva cakradadvane | sadmābhi satyo adhvaraḥ

परि यत्काव्या कविर्नृम्णा वसानो अर्षति । स्वर्वाजी सिषासति

pari yatkāvyā kavirnṛmṇā vasāno arṣati | svarvājī siṣāsati

पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति । यदीमृण्वन्ति वेधसः

pavamāno abhi spṛdho viśo rājeva sīdati | yadīmṛṇvanti vedhasaḥ

अव्यो वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति । रेभो वनुष्यते मती

avyo vāre pari priyo harirvaneṣu sīdati | rebho vanuṣyate matī

स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्छति । रणा यो अस्य धर्मभिः

sa vāyumindramaśvinā sākaṃ madena gacchati | raṇā yo asya dharmabhiḥ

आ मित्रावरुणा भगं मध्वः पवन्त ऊर्मयः । विदाना अस्य शक्मभिः

ā mitrāvaruṇā bhagaṃ madhvaḥ pavanta ūrmayaḥ | vidānā asya śakmabhiḥ

अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये । श्रवो वसूनि सं जितम्

asmabhyaṃ rodasī rayiṃ madhvo vājasya sātaye | śravo vasūni saṃ jitam

एते सोमा अभि प्रियमिन्द्रस्य काममक्षरन् । वर्धन्तो अस्य वीर्यम्

ete somā abhi priyamindrasya kāmamakṣaran | vardhanto asya vīryam

पुनानासश्चमूषदो गच्छन्तो वायुमश्विना । ते नो धान्तु सुवीर्यम्

punānāsaścamūṣado gacchanto vāyumaśvinā | te no dhāntu suvīryam

इन्द्रस्य सोम राधसे पुनानो हार्दि चोदय । ऋतस्य योनिमासदम्

indrasya soma rādhase punāno hārdi codaya | ṛtasya yonimāsadam

मृजन्ति त्वा दश क्षिपो हिन्वन्ति सप्त धीतयः । अनु विप्रा अमादिषुः

mṛjanti tvā daśa kṣipo hinvanti sapta dhītayaḥ | anu viprā amādiṣuḥ

देवेभ्यस्त्वा मदाय कं सृजानमति मेष्यः । सं गोभिर्वासयामसि

devebhyastvā madāya kaṃ sṛjānamati meṣyaḥ | saṃ gobhirvāsayāmasi

पुनानः कलशेष्वा वस्त्राण्यरुषो हरिः । परि गव्यान्यव्यत

punānaḥ kalaśeṣvā vastrāṇyaruṣo hariḥ | pari gavyānyavyata

मघोन आ पवस्व नो जहि विश्वा अप द्विषः । इन्दो सखायमा विश

maghona ā pavasva no jahi viśvā apa dviṣaḥ | indo sakhāyamā viśa

वृष्टिं दिवः परि स्रव द्युम्नं पृथिव्या अधि । सहो नः सोम पृत्सु धाः

vṛṣṭiṃ divaḥ pari srava dyumnaṃ pṛthivyā adhi | saho naḥ soma pṛtsu dhāḥ

नृचक्षसं त्वा वयमिन्द्रपीतं स्वर्विदम् । भक्षीमहि प्रजामिषम्

nṛcakṣasaṃ tvā vayamindrapītaṃ svarvidam | bhakṣīmahi prajāmiṣam

परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः । सुवानो याति कविक्रतुः

pari priyā divaḥ kavirvayāṃsi naptyorhitaḥ | suvāno yāti kavikratuḥ

प्रप्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहे । वीत्यर्ष चनिष्ठया

prapra kṣayāya panyase janāya juṣṭo adruhe | vītyarṣa caniṣṭhayā

स सूनुर्मातरा शुचिर्जातो जाते अरोचयत् । महान्मही ऋतावृधा

sa sūnurmātarā śucirjāto jāte arocayat | mahānmahī ṛtāvṛdhā

स सप्त धीतिभिर्हितो नद्यो अजिन्वदद्रुहः । या एकमक्षि वावृधुः

sa sapta dhītibhirhito nadyo ajinvadadruhaḥ | yā ekamakṣi vāvṛdhuḥ

ता अभि सन्तमस्तृतं महे युवानमा दधुः । इन्दुमिन्द्र तव व्रते

tā abhi santamastṛtaṃ mahe yuvānamā dadhuḥ | indumindra tava vrate

अभि वह्निरमर्त्यः सप्त पश्यति वावहिः । क्रिविर्देवीरतर्पयत्

abhi vahniramartyaḥ sapta paśyati vāvahiḥ | krivirdevīratarpayat

अवा कल्पेषु नः पुमस्तमांसि सोम योध्या । तानि पुनान जङ्घनः

avā kalpeṣu naḥ pumastamāṃsi soma yodhyā | tāni punāna jaṅghanaḥ

नू नव्यसे नवीयसे सूक्ताय साधया पथः । प्रत्नवद्रोचया रुचः

nū navyase navīyase sūktāya sādhayā pathaḥ | pratnavadrocayā rucaḥ

पवमान महि श्रवो गामश्वं रासि वीरवत् । सना मेधां सना स्वः

pavamāna mahi śravo gāmaśvaṃ rāsi vīravat | sanā medhāṃ sanā svaḥ

प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न श्रवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः

pra svānāso rathā ivārvanto na śravasyavaḥ | somāso rāye akramuḥ

हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः । भरासः कारिणामिव

hinvānāso rathā iva dadhanvire gabhastyoḥ | bharāsaḥ kāriṇāmiva

राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते । यज्ञो न सप्त धातृभिः

rājāno na praśastibhiḥ somāso gobhirañjate | yajño na sapta dhātṛbhiḥ

परि सुवानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । सुता अर्षन्ति धारया

pari suvānāsa indavo madāya barhaṇā girā | sutā arṣanti dhārayā

आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् । सूरा अण्वं वि तन्वते

āpānāso vivasvato jananta uṣaso bhagam | sūrā aṇvaṃ vi tanvate

अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः

apa dvārā matīnāṃ pratnā ṛṇvanti kāravaḥ | vṛṣṇo harasa āyavaḥ

समीचीनास आसते होतारः सप्तजामयः । पदमेकस्य पिप्रतः

samīcīnāsa āsate hotāraḥ saptajāmayaḥ | padamekasya piprataḥ

नाभा नाभिं न आ ददे चक्षुश्चित्सूर्ये सचा । कवेरपत्यमा दुहे

nābhā nābhiṃ na ā dade cakṣuścitsūrye sacā | kaverapatyamā duhe

अभि प्रिया दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम् । सूरः पश्यति चक्षसा

abhi priyā divaspadamadhvaryubhirguhā hitam | sūraḥ paśyati cakṣasā

उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे । अभि देवाँ इयक्षते

upāsmai gāyatā naraḥ pavamānāyendave | abhi devā~ iyakṣate

अभि ते मधुना पयोऽथर्वाणो अशिश्रयुः । देवं देवाय देवयु

abhi te madhunā payo'tharvāṇo aśiśrayuḥ | devaṃ devāya devayu

स नः पवस्व शं गवे शं जनाय शमर्वते । शं राजन्नोषधीभ्यः

sa naḥ pavasva śaṃ gave śaṃ janāya śamarvate | śaṃ rājannoṣadhībhyaḥ

बभ्रवे नु स्वतवसेऽरुणाय दिविस्पृशे । सोमाय गाथमर्चत

babhrave nu svatavase'ruṇāya divispṛśe | somāya gāthamarcata

हस्तच्युतेभिरद्रिभिः सुतं सोमं पुनीतन । मधावा धावता मधु

hastacyutebhiradribhiḥ sutaṃ somaṃ punītana | madhāvā dhāvatā madhu

नमसेदुप सीदत दध्नेदभि श्रीणीतन । इन्दुमिन्द्रे दधातन

namasedupa sīdata dadhnedabhi śrīṇītana | indumindre dadhātana

अमित्रहा विचर्षणिः पवस्व सोम शं गवे । देवेभ्यो अनुकामकृत्

amitrahā vicarṣaṇiḥ pavasva soma śaṃ gave | devebhyo anukāmakṛt

इन्द्राय सोम पातवे मदाय परि षिच्यसे । मनश्चिन्मनसस्पतिः

indrāya soma pātave madāya pari ṣicyase | manaścinmanasaspatiḥ

पवमान सुवीर्यं रयिं सोम रिरीहि नः । इन्दविन्द्रेण नो युजा

pavamāna suvīryaṃ rayiṃ soma rirīhi naḥ | indavindreṇa no yujā

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः

somā asṛgramindavaḥ sutā ṛtasya sādane | indrāya madhumattamāḥ

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये

abhi viprā anūṣata gāvo vatsaṃ na mātaraḥ | indraṃ somasya pītaye

मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः

madacyutkṣeti sādane sindhorūrmā vipaścit | somo gaurī adhi śritaḥ

दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः

divo nābhā vicakṣaṇo'vyo vāre mahīyate | somo yaḥ sukratuḥ kaviḥ

यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे

yaḥ somaḥ kalaśeṣvā~ antaḥ pavitra āhitaḥ | taminduḥ pari ṣasvaje

प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम्

pra vācaminduriṣyati samudrasyādhi viṣṭapi | jinvankośaṃ madhuścutam

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा

nityastotro vanaspatirdhīnāmantaḥ sabardughaḥ | hinvāno mānuṣā yugā

अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः

abhi priyā divaspadā somo hinvāno arṣati | viprasya dhārayā kaviḥ

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम्

ā pavamāna dhāraya rayiṃ sahasravarcasam | asme indo svābhuvam

सोमः पुनानो अर्षति सहस्रधारो अत्यविः । वायोरिन्द्रस्य निष्कृतम्

somaḥ punāno arṣati sahasradhāro atyaviḥ | vāyorindrasya niṣkṛtam

पवमानमवस्यवो विप्रमभि प्र गायत । सुष्वाणं देववीतये

pavamānamavasyavo vipramabhi pra gāyata | suṣvāṇaṃ devavītaye

पवन्ते वाजसातये सोमाः सहस्रपाजसः । गृणाना देववीतये

pavante vājasātaye somāḥ sahasrapājasaḥ | gṛṇānā devavītaye

उत नो वाजसातये पवस्व बृहतीरिषः । द्युमदिन्दो सुवीर्यम्

uta no vājasātaye pavasva bṛhatīriṣaḥ | dyumadindo suvīryam

ते नः सहस्रिणं रयिं पवन्तामा सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः

te naḥ sahasriṇaṃ rayiṃ pavantāmā suvīryam | suvānā devāsa indavaḥ

अत्या हियाना न हेतृभिरसृग्रं वाजसातये । वि वारमव्यमाशवः

atyā hiyānā na hetṛbhirasṛgraṃ vājasātaye | vi vāramavyamāśavaḥ

वाश्रा अर्षन्तीन्दवोऽभि वत्सं न धेनवः । दधन्विरे गभस्त्योः

vāśrā arṣantīndavo'bhi vatsaṃ na dhenavaḥ | dadhanvire gabhastyoḥ

जुष्ट इन्द्राय मत्सरः पवमान कनिक्रदत् । विश्वा अप द्विषो जहि

juṣṭa indrāya matsaraḥ pavamāna kanikradat | viśvā apa dviṣo jahi

अपघ्नन्तो अराव्णः पवमानाः स्वर्दृशः । योनावृतस्य सीदत

apaghnanto arāvṇaḥ pavamānāḥ svardṛśaḥ | yonāvṛtasya sīdata

परि प्रासिष्यदत्कविः सिन्धोरूर्मावधि श्रितः । कारं बिभ्रत्पुरुस्पृहम्

pari prāsiṣyadatkaviḥ sindhorūrmāvadhi śritaḥ | kāraṃ bibhratpuruspṛham

गिरा यदी सबन्धवः पञ्च व्राता अपस्यवः । परिष्कृण्वन्ति धर्णसिम्

girā yadī sabandhavaḥ pañca vrātā apasyavaḥ | pariṣkṛṇvanti dharṇasim

आदस्य शुष्मिणो रसे विश्वे देवा अमत्सत । यदी गोभिर्वसायते

ādasya śuṣmiṇo rase viśve devā amatsata | yadī gobhirvasāyate

निरिणानो वि धावति जहच्छर्याणि तान्वा । अत्रा सं जिघ्नते युजा

niriṇāno vi dhāvati jahaccharyāṇi tānvā | atrā saṃ jighnate yujā

नप्तीभिर्यो विवस्वतः शुभ्रो न मामृजे युवा । गाः कृण्वानो न निर्णिजम्

naptībhiryo vivasvataḥ śubhro na māmṛje yuvā | gāḥ kṛṇvāno na nirṇijam

अति श्रिती तिरश्चता गव्या जिगात्यण्व्या । वग्नुमियर्ति यं विदे

ati śritī tiraścatā gavyā jigātyaṇvyā | vagnumiyarti yaṃ vide

अभि क्षिपः समग्मत मर्जयन्तीरिषस्पतिम् । पृष्ठा गृभ्णत वाजिनः

abhi kṣipaḥ samagmata marjayantīriṣaspatim | pṛṣṭhā gṛbhṇata vājinaḥ

परि दिव्यानि मर्मृशद्विश्वानि सोम पार्थिवा । वसूनि याह्यस्मयुः

pari divyāni marmṛśadviśvāni soma pārthivā | vasūni yāhyasmayuḥ

एष धिया यात्यण्व्या शूरो रथेभिराशुभिः । गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्

eṣa dhiyā yātyaṇvyā śūro rathebhirāśubhiḥ | gacchannindrasya niṣkṛtam

एष पुरू धियायते बृहते देवतातये । यत्रामृतास आसते

eṣa purū dhiyāyate bṛhate devatātaye | yatrāmṛtāsa āsate

एष हितो वि नीयतेऽन्तः शुभ्रावता पथा । यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः

eṣa hito vi nīyate'ntaḥ śubhrāvatā pathā | yadī tuñjanti bhūrṇayaḥ

एष शृङ्गाणि दोधुवच्छिशीते यूथ्यो वृषा । नृम्णा दधान ओजसा

eṣa śṛṅgāṇi dodhuvacchiśīte yūthyo vṛṣā | nṛmṇā dadhāna ojasā

एष रुक्मिभिरीयते वाजी शुभ्रेभिरंशुभिः । पतिः सिन्धूनां भवन्

eṣa rukmibhirīyate vājī śubhrebhiraṃśubhiḥ | patiḥ sindhūnāṃ bhavan

एष वसूनि पिब्दना परुषा ययिवाँ अति । अव शादेषु गच्छति

eṣa vasūni pibdanā paruṣā yayivā~ ati | ava śādeṣu gacchati

एतं मृजन्ति मर्ज्यमुप द्रोणेष्वायवः । प्रचक्राणं महीरिषः

etaṃ mṛjanti marjyamupa droṇeṣvāyavaḥ | pracakrāṇaṃ mahīriṣaḥ

एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सप्त धीतयः । स्वायुधं मदिन्तमम्

etamu tyaṃ daśa kṣipo mṛjanti sapta dhītayaḥ | svāyudhaṃ madintamam

प्र ते सोतार ओण्यो रसं मदाय घृष्वये । सर्गो न तक्त्येतशः

pra te sotāra oṇyo rasaṃ madāya ghṛṣvaye | sargo na taktyetaśaḥ

क्रत्वा दक्षस्य रथ्यमपो वसानमन्धसा । गोषामण्वेषु सश्चिम

kratvā dakṣasya rathyamapo vasānamandhasā | goṣāmaṇveṣu saścima

अनप्तमप्सु दुष्टरं सोमं पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे

anaptamapsu duṣṭaraṃ somaṃ pavitra ā sṛja | punīhīndrāya pātave

प्र पुनानस्य चेतसा सोमः पवित्रे अर्षति । क्रत्वा सधस्थमासदत्

pra punānasya cetasā somaḥ pavitre arṣati | kratvā sadhasthamāsadat

प्र त्वा नमोभिरिन्दव इन्द्र सोमा असृक्षत । महे भराय कारिणः

pra tvā namobhirindava indra somā asṛkṣata | mahe bharāya kāriṇaḥ

पुनानो रूपे अव्यये विश्वा अर्षन्नभि श्रियः । शूरो न गोषु तिष्ठति

punāno rūpe avyaye viśvā arṣannabhi śriyaḥ | śūro na goṣu tiṣṭhati

दिवो न सानु पिप्युषी धारा सुतस्य वेधसः । वृथा पवित्रे अर्षति

divo na sānu pipyuṣī dhārā sutasya vedhasaḥ | vṛthā pavitre arṣati

त्वं सोम विपश्चितं तना पुनान आयुषु । अव्यो वारं वि धावसि

tvaṃ soma vipaścitaṃ tanā punāna āyuṣu | avyo vāraṃ vi dhāvasi

प्र निम्नेनेव सिन्धवो घ्नन्तो वृत्राणि भूर्णयः । सोमा असृग्रमाशवः

pra nimneneva sindhavo ghnanto vṛtrāṇi bhūrṇayaḥ | somā asṛgramāśavaḥ

अभि सुवानास इन्दवो वृष्टयः पृथिवीमिव । इन्द्रं सोमासो अक्षरन्

abhi suvānāsa indavo vṛṣṭayaḥ pṛthivīmiva | indraṃ somāso akṣaran

अत्यूर्मिर्मत्सरो मदः सोमः पवित्रे अर्षति । विघ्नन्रक्षांसि देवयुः

atyūrmirmatsaro madaḥ somaḥ pavitre arṣati | vighnanrakṣāṃsi devayuḥ

आ कलशेषु धावति पवित्रे परि षिच्यते । उक्थैर्यज्ञेषु वर्धते

ā kalaśeṣu dhāvati pavitre pari ṣicyate | ukthairyajñeṣu vardhate

अति त्री सोम रोचना रोहन्न भ्राजसे दिवम् । इष्णन्सूर्यं न चोदयः

ati trī soma rocanā rohanna bhrājase divam | iṣṇansūryaṃ na codayaḥ

अभि विप्रा अनूषत मूर्धन्यज्ञस्य कारवः । दधानाश्चक्षसि प्रियम्

abhi viprā anūṣata mūrdhanyajñasya kāravaḥ | dadhānāścakṣasi priyam

तमु त्वा वाजिनं नरो धीभिर्विप्रा अवस्यवः । मृजन्ति देवतातये

tamu tvā vājinaṃ naro dhībhirviprā avasyavaḥ | mṛjanti devatātaye

मधोर्धारामनु क्षर तीव्रः सधस्थमासदः । चारुरृताय पीतये

madhordhārāmanu kṣara tīvraḥ sadhasthamāsadaḥ | cārurṛtāya pītaye

परि सुवानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षाः । मदेषु सर्वधा असि

pari suvāno giriṣṭhāḥ pavitre somo akṣāḥ | madeṣu sarvadhā asi

त्वं विप्रस्त्वं कविर्मधु प्र जातमन्धसः । मदेषु सर्वधा असि

tvaṃ viprastvaṃ kavirmadhu pra jātamandhasaḥ | madeṣu sarvadhā asi

तव विश्वे सजोषसो देवासः पीतिमाशत । मदेषु सर्वधा असि

tava viśve sajoṣaso devāsaḥ pītimāśata | madeṣu sarvadhā asi

आ यो विश्वानि वार्या वसूनि हस्तयोर्दधे । मदेषु सर्वधा असि

ā yo viśvāni vāryā vasūni hastayordadhe | madeṣu sarvadhā asi

य इमे रोदसी मही सं मातरेव दोहते । मदेषु सर्वधा असि

ya ime rodasī mahī saṃ mātareva dohate | madeṣu sarvadhā asi

परि यो रोदसी उभे सद्यो वाजेभिरर्षति । मदेषु सर्वधा असि

pari yo rodasī ubhe sadyo vājebhirarṣati | madeṣu sarvadhā asi

स शुष्मी कलशेष्वा पुनानो अचिक्रदत् । मदेषु सर्वधा असि

sa śuṣmī kalaśeṣvā punāno acikradat | madeṣu sarvadhā asi

यत्सोम चित्रमुक्थ्यं दिव्यं पार्थिवं वसु । तन्नः पुनान आ भर

yatsoma citramukthyaṃ divyaṃ pārthivaṃ vasu | tannaḥ punāna ā bhara

युवं हि स्थः स्वर्पती इन्द्रश्च सोम गोपती । ईशाना पिप्यतं धियः

yuvaṃ hi sthaḥ svarpatī indraśca soma gopatī | īśānā pipyataṃ dhiyaḥ

वृषा पुनान आयुषु स्तनयन्नधि बर्हिषि । हरिः सन्योनिमासदत्

vṛṣā punāna āyuṣu stanayannadhi barhiṣi | hariḥ sanyonimāsadat

अवावशन्त धीतयो वृषभस्याधि रेतसि । सूनोर्वत्सस्य मातरः

avāvaśanta dhītayo vṛṣabhasyādhi retasi | sūnorvatsasya mātaraḥ

कुविद्वृषण्यन्तीभ्यः पुनानो गर्भमादधत् । याः शुक्रं दुहते पयः

kuvidvṛṣaṇyantībhyaḥ punāno garbhamādadhat | yāḥ śukraṃ duhate payaḥ

उप शिक्षापतस्थुषो भियसमा धेहि शत्रुषु । पवमान विदा रयिम्

upa śikṣāpatasthuṣo bhiyasamā dhehi śatruṣu | pavamāna vidā rayim

नि शत्रोः सोम वृष्ण्यं नि शुष्मं नि वयस्तिर । दूरे वा सतो अन्ति वा

ni śatroḥ soma vṛṣṇyaṃ ni śuṣmaṃ ni vayastira | dūre vā sato anti vā

प्र कविर्देववीतयेऽव्यो वारेभिरर्षति । साह्वान्विश्वा अभि स्पृधः

pra kavirdevavītaye'vyo vārebhirarṣati | sāhvānviśvā abhi spṛdhaḥ

स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति । पवमानः सहस्रिणम्

sa hi ṣmā jaritṛbhya ā vājaṃ gomantaminvati | pavamānaḥ sahasriṇam

परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती । स नः सोम श्रवो विदः

pari viśvāni cetasā mṛśase pavase matī | sa naḥ soma śravo vidaḥ

अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् । इषं स्तोतृभ्य आ भर

abhyarṣa bṛhadyaśo maghavadbhyo dhruvaṃ rayim | iṣaṃ stotṛbhya ā bhara

त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ । पुनानो वह्ने अद्भुत

tvaṃ rājeva suvrato giraḥ somā viveśitha | punāno vahne adbhuta

स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश्चमूषु सीदति

sa vahnirapsu duṣṭaro mṛjyamāno gabhastyoḥ | somaścamūṣu sīdati

क्रीळुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

krīl̤urmakho na maṃhayuḥ pavitraṃ soma gacchasi | dadhatstotre suvīryam

एते धावन्तीन्दवः सोमा इन्द्राय घृष्वयः । मत्सरासः स्वर्विदः

ete dhāvantīndavaḥ somā indrāya ghṛṣvayaḥ | matsarāsaḥ svarvidaḥ

प्रवृण्वन्तो अभियुजः सुष्वये वरिवोविदः । स्वयं स्तोत्रे वयस्कृतः

pravṛṇvanto abhiyujaḥ suṣvaye varivovidaḥ | svayaṃ stotre vayaskṛtaḥ

वृथा क्रीळन्त इन्दवः सधस्थमभ्येकमित् । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरन्

vṛthā krīl̤anta indavaḥ sadhasthamabhyekamit | sindhorūrmā vyakṣaran

एते विश्वानि वार्या पवमानास आशत । हिता न सप्तयो रथे

ete viśvāni vāryā pavamānāsa āśata | hitā na saptayo rathe

आस्मिन्पिशङ्गमिन्दवो दधाता वेनमादिशे । यो अस्मभ्यमरावा

āsminpiśaṅgamindavo dadhātā venamādiśe | yo asmabhyamarāvā

ऋभुर्न रथ्यं नवं दधाता केतमादिशे । शुक्राः पवध्वमर्णसा

ṛbhurna rathyaṃ navaṃ dadhātā ketamādiśe | śukrāḥ pavadhvamarṇasā

एत उ त्ये अवीवशन्काष्ठां वाजिनो अक्रत । सतः प्रासाविषुर्मतिम्

eta u tye avīvaśankāṣṭhāṃ vājino akrata | sataḥ prāsāviṣurmatim

एते सोमास आशवो रथा इव प्र वाजिनः । सर्गाः सृष्टा अहेषत

ete somāsa āśavo rathā iva pra vājinaḥ | sargāḥ sṛṣṭā aheṣata

एते वाता इवोरवः पर्जन्यस्येव वृष्टयः । अग्नेरिव भ्रमा वृथा

ete vātā ivoravaḥ parjanyasyeva vṛṣṭayaḥ | agneriva bhramā vṛthā

एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । विपा व्यानशुर्धियः

ete pūtā vipaścitaḥ somāso dadhyāśiraḥ | vipā vyānaśurdhiyaḥ

एते मृष्टा अमर्त्याः ससृवांसो न शश्रमुः । इयक्षन्तः पथो रजः

ete mṛṣṭā amartyāḥ sasṛvāṃso na śaśramuḥ | iyakṣantaḥ patho rajaḥ

एते पृष्ठानि रोदसोर्विप्रयन्तो व्यानशुः । उतेदमुत्तमं रजः

ete pṛṣṭhāni rodasorviprayanto vyānaśuḥ | utedamuttamaṃ rajaḥ

तन्तुं तन्वानमुत्तममनु प्रवत आशत । उतेदमुत्तमाय्यम्

tantuṃ tanvānamuttamamanu pravata āśata | utedamuttamāyyam

त्वं सोम पणिभ्य आ वसु गव्यानि धारयः । ततं तन्तुमचिक्रदः

tvaṃ soma paṇibhya ā vasu gavyāni dhārayaḥ | tataṃ tantumacikradaḥ

सोमा असृग्रमाशवो मधोर्मदस्य धारया । अभि विश्वानि काव्या

somā asṛgramāśavo madhormadasya dhārayā | abhi viśvāni kāvyā

अनु प्रत्नास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः । रुचे जनन्त सूर्यम्

anu pratnāsa āyavaḥ padaṃ navīyo akramuḥ | ruce jananta sūryam

आ पवमान नो भरार्यो अदाशुषो गयम् । कृधि प्रजावतीरिषः

ā pavamāna no bharāryo adāśuṣo gayam | kṛdhi prajāvatīriṣaḥ

अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । अभि कोशं मधुश्चुतम्

abhi somāsa āyavaḥ pavante madyaṃ madam | abhi kośaṃ madhuścutam

सोमो अर्षति धर्णसिर्दधान इन्द्रियं रसम् । सुवीरो अभिशस्तिपाः

somo arṣati dharṇasirdadhāna indriyaṃ rasam | suvīro abhiśastipāḥ

इन्द्राय सोम पवसे देवेभ्यः सधमाद्यः । इन्दो वाजं सिषाससि

indrāya soma pavase devebhyaḥ sadhamādyaḥ | indo vājaṃ siṣāsasi

अस्य पीत्वा मदानामिन्द्रो वृत्राण्यप्रति । जघान जघनच्च नु

asya pītvā madānāmindro vṛtrāṇyaprati | jaghāna jaghanacca nu

प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत

pra somāso adhanviṣuḥ pavamānāsa indavaḥ | śrīṇānā apsu mṛñjata

अभि गावो अधन्विषुरापो न प्रवता यतीः । पुनाना इन्द्रमाशत

abhi gāvo adhanviṣurāpo na pravatā yatīḥ | punānā indramāśata

प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय पातवे । नृभिर्यतो वि नीयसे

pra pavamāna dhanvasi somendrāya pātave | nṛbhiryato vi nīyase

त्वं सोम नृमादनः पवस्व चर्षणीसहे । सस्निर्यो अनुमाद्यः

tvaṃ soma nṛmādanaḥ pavasva carṣaṇīsahe | sasniryo anumādyaḥ

इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परिधावसि । अरमिन्द्रस्य धाम्ने

indo yadadribhiḥ sutaḥ pavitraṃ paridhāvasi | aramindrasya dhāmne

पवस्व वृत्रहन्तमोक्थेभिरनुमाद्यः । शुचिः पावको अद्भुतः

pavasva vṛtrahantamokthebhiranumādyaḥ | śuciḥ pāvako adbhutaḥ

शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतस्य मध्वः । देवावीरघशंसहा

śuciḥ pāvaka ucyate somaḥ sutasya madhvaḥ | devāvīraghaśaṃsahā

पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः

pavasva dakṣasādhano devebhyaḥ pītaye hare | marudbhyo vāyave madaḥ

पवमान धिया हितोऽभि योनिं कनिक्रदत् । धर्मणा वायुमा विश

pavamāna dhiyā hito'bhi yoniṃ kanikradat | dharmaṇā vāyumā viśa

सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः । वृत्रहा देववीतमः

saṃ devaiḥ śobhate vṛṣā kaviryonāvadhi priyaḥ | vṛtrahā devavītamaḥ

विश्वा रूपाण्याविशन्पुनानो याति हर्यतः । यत्रामृतास आसते

viśvā rūpāṇyāviśanpunāno yāti haryataḥ | yatrāmṛtāsa āsate

अरुषो जनयन्गिरः सोमः पवत आयुषक् । इन्द्रं गच्छन्कविक्रतुः

aruṣo janayangiraḥ somaḥ pavata āyuṣak | indraṃ gacchankavikratuḥ

आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम्

ā pavasva madintama pavitraṃ dhārayā kave | arkasya yonimāsadam

तममृक्षन्त वाजिनमुपस्थे अदितेरधि । विप्रासो अण्व्या धिया

tamamṛkṣanta vājinamupasthe aditeradhi | viprāso aṇvyā dhiyā

तं गावो अभ्यनूषत सहस्रधारमक्षितम् । इन्दुं धर्तारमा दिवः

taṃ gāvo abhyanūṣata sahasradhāramakṣitam | induṃ dhartāramā divaḥ

तं वेधां मेधयाह्यन्पवमानमधि द्यवि । धर्णसिं भूरिधायसम्

taṃ vedhāṃ medhayāhyanpavamānamadhi dyavi | dharṇasiṃ bhūridhāyasam

तमह्यन्भुरिजोर्धिया संवसानं विवस्वतः । पतिं वाचो अदाभ्यम्

tamahyanbhurijordhiyā saṃvasānaṃ vivasvataḥ | patiṃ vāco adābhyam

तं सानावधि जामयो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । हर्यतं भूरिचक्षसम्

taṃ sānāvadhi jāmayo hariṃ hinvantyadribhiḥ | haryataṃ bhūricakṣasam

तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् । इन्दविन्द्राय मत्सरम्

taṃ tvā hinvanti vedhasaḥ pavamāna girāvṛdham | indavindrāya matsaram

एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्नप स्रिधः

eṣa kavirabhiṣṭutaḥ pavitre adhi tośate | punāno ghnannapa sridhaḥ

एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः

eṣa indrāya vāyave svarjitpari ṣicyate | pavitre dakṣasādhanaḥ

एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित्

eṣa nṛbhirvi nīyate divo mūrdhā vṛṣā sutaḥ | somo vaneṣu viśvavit

एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः

eṣa gavyuracikradatpavamāno hiraṇyayuḥ | induḥ satrājidastṛtaḥ

एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः

eṣa sūryeṇa hāsate pavamāno adhi dyavi | pavitre matsaro madaḥ

एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुरिन्द्रमा

eṣa śuṣmyasiṣyadadantarikṣe vṛṣā hariḥ | punāna indurindramā

एष वाजी हितो नृभिर्विश्वविन्मनसस्पतिः । अव्यो वारं वि धावति

eṣa vājī hito nṛbhirviśvavinmanasaspatiḥ | avyo vāraṃ vi dhāvati

एष पवित्रे अक्षरत्सोमो देवेभ्यः सुतः । विश्वा धामान्याविशन्

eṣa pavitre akṣaratsomo devebhyaḥ sutaḥ | viśvā dhāmānyāviśan

एष देवः शुभायतेऽधि योनावमर्त्यः । वृत्रहा देववीतमः

eṣa devaḥ śubhāyate'dhi yonāvamartyaḥ | vṛtrahā devavītamaḥ

एष वृषा कनिक्रदद्दशभिर्जामिभिर्यतः । अभि द्रोणानि धावति

eṣa vṛṣā kanikradaddaśabhirjāmibhiryataḥ | abhi droṇāni dhāvati

एष सूर्यमरोचयत्पवमानो विचर्षणिः । विश्वा धामानि विश्ववित्

eṣa sūryamarocayatpavamāno vicarṣaṇiḥ | viśvā dhāmāni viśvavit

एष शुष्म्यदाभ्यः सोमः पुनानो अर्षति । देवावीरघशंसहा

eṣa śuṣmyadābhyaḥ somaḥ punāno arṣati | devāvīraghaśaṃsahā

प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा । देवाँ अनु प्रभूषतः

prāsya dhārā akṣaranvṛṣṇaḥ sutasyaujasā | devā~ anu prabhūṣataḥ

सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा । ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम्

saptiṃ mṛjanti vedhaso gṛṇantaḥ kāravo girā | jyotirjajñānamukthyam

सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो । वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्

suṣahā soma tāni te punānāya prabhūvaso | vardhā samudramukthyam

विश्वा वसूनि संजयन्पवस्व सोम धारया । इनु द्वेषांसि सध्र्यक्

viśvā vasūni saṃjayanpavasva soma dhārayā | inu dveṣāṃsi sadhryak

रक्षा सु नो अररुषः स्वनात्समस्य कस्य चित् । निदो यत्र मुमुच्महे

rakṣā su no araruṣaḥ svanātsamasya kasya cit | nido yatra mumucmahe

एन्दो पार्थिवं रयिं दिव्यं पवस्व धारया । द्युमन्तं शुष्ममा भर

endo pārthivaṃ rayiṃ divyaṃ pavasva dhārayā | dyumantaṃ śuṣmamā bhara

प्र धारा अस्य शुष्मिणो वृथा पवित्रे अक्षरन् । पुनानो वाचमिष्यति

pra dhārā asya śuṣmiṇo vṛthā pavitre akṣaran | punāno vācamiṣyati

इन्दुर्हियानः सोतृभिर्मृज्यमानः कनिक्रदत् । इयर्ति वग्नुमिन्द्रियम्

indurhiyānaḥ sotṛbhirmṛjyamānaḥ kanikradat | iyarti vagnumindriyam

आ नः शुष्मं नृषाह्यं वीरवन्तं पुरुस्पृहम् । पवस्व सोम धारया

ā naḥ śuṣmaṃ nṛṣāhyaṃ vīravantaṃ puruspṛham | pavasva soma dhārayā

प्र सोमो अति धारया पवमानो असिष्यदत् । अभि द्रोणान्यासदम्

pra somo ati dhārayā pavamāno asiṣyadat | abhi droṇānyāsadam

अप्सु त्वा मधुमत्तमं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दविन्द्राय पीतये

apsu tvā madhumattamaṃ hariṃ hinvantyadribhiḥ | indavindrāya pītaye

सुनोता मधुमत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे । चारुं शर्धाय मत्सरम्

sunotā madhumattamaṃ somamindrāya vajriṇe | cāruṃ śardhāya matsaram

प्र सोमासः स्वाध्यः पवमानासो अक्रमुः । रयिं कृण्वन्ति चेतनम्

pra somāsaḥ svādhyaḥ pavamānāso akramuḥ | rayiṃ kṛṇvanti cetanam

दिवस्पृथिव्या अधि भवेन्दो द्युम्नवर्धनः । भवा वाजानां पतिः

divaspṛthivyā adhi bhavendo dyumnavardhanaḥ | bhavā vājānāṃ patiḥ

तुभ्यं वाता अभिप्रियस्तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः । सोम वर्धन्ति ते महः

tubhyaṃ vātā abhipriyastubhyamarṣanti sindhavaḥ | soma vardhanti te mahaḥ

आ प्यायस्व समेतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् । भवा वाजस्य संगथे

ā pyāyasva sametu te viśvataḥ soma vṛṣṇyam | bhavā vājasya saṃgathe

तुभ्यं गावो घृतं पयो बभ्रो दुदुह्रे अक्षितम् । वर्षिष्ठे अधि सानवि

tubhyaṃ gāvo ghṛtaṃ payo babhro duduhre akṣitam | varṣiṣṭhe adhi sānavi

स्वायुधस्य ते सतो भुवनस्य पते वयम् । इन्दो सखित्वमुश्मसि

svāyudhasya te sato bhuvanasya pate vayam | indo sakhitvamuśmasi

प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः । सुता विदथे अक्रमुः

pra somāso madacyutaḥ śravase no maghonaḥ | sutā vidathe akramuḥ

आदीं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये

ādīṃ tritasya yoṣaṇo hariṃ hinvantyadribhiḥ | indumindrāya pītaye

आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् । अत्यो न गोभिरज्यते

ādīṃ haṃso yathā gaṇaṃ viśvasyāvīvaśanmatim | atyo na gobhirajyate

उभे सोमावचाकशन्मृगो न तक्तो अर्षसि । सीदन्नृतस्य योनिमा

ubhe somāvacākaśanmṛgo na takto arṣasi | sīdannṛtasya yonimā

अभि गावो अनूषत योषा जारमिव प्रियम् । अगन्नाजिं यथा हितम्

abhi gāvo anūṣata yoṣā jāramiva priyam | agannājiṃ yathā hitam

अस्मे धेहि द्युमद्यशो मघवद्भ्यश्च मह्यं च । सनिं मेधामुत श्रवः

asme dhehi dyumadyaśo maghavadbhyaśca mahyaṃ ca | saniṃ medhāmuta śravaḥ

प्र सोमासो विपश्चितोऽपां न यन्त्यूर्मयः । वनानि महिषा इव

pra somāso vipaścito'pāṃ na yantyūrmayaḥ | vanāni mahiṣā iva

अभि द्रोणानि बभ्रवः शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन्

abhi droṇāni babhravaḥ śukrā ṛtasya dhārayā | vājaṃ gomantamakṣaran

सुता इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमा अर्षन्ति विष्णवे

sutā indrāya vāyave varuṇāya marudbhyaḥ | somā arṣanti viṣṇave

तिस्रो वाच उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः । हरिरेति कनिक्रदत्

tisro vāca udīrate gāvo mimanti dhenavaḥ | harireti kanikradat

अभि ब्रह्मीरनूषत यह्वीरृतस्य मातरः । मर्मृज्यन्ते दिवः शिशुम्

abhi brahmīranūṣata yahvīrṛtasya mātaraḥ | marmṛjyante divaḥ śiśum

रायः समुद्राँश्चतुरोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणः

rāyaḥ samudrā~ścaturo'smabhyaṃ soma viśvataḥ | ā pavasva sahasriṇaḥ

प्र सुवानो धारया तनेन्दुर्हिन्वानो अर्षति । रुजद्दृळ्हा व्योजसा

pra suvāno dhārayā tanendurhinvāno arṣati | rujaddṛl̤hā vyojasā

सुत इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमो अर्षति विष्णवे

suta indrāya vāyave varuṇāya marudbhyaḥ | somo arṣati viṣṇave

वृषाणं वृषभिर्यतं सुन्वन्ति सोममद्रिभिः । दुहन्ति शक्मना पयः

vṛṣāṇaṃ vṛṣabhiryataṃ sunvanti somamadribhiḥ | duhanti śakmanā payaḥ

भुवत्त्रितस्य मर्ज्यो भुवदिन्द्राय मत्सरः । सं रूपैरज्यते हरिः

bhuvattritasya marjyo bhuvadindrāya matsaraḥ | saṃ rūpairajyate hariḥ

अभीमृतस्य विष्टपं दुहते पृश्निमातरः । चारु प्रियतमं हविः

abhīmṛtasya viṣṭapaṃ duhate pṛśnimātaraḥ | cāru priyatamaṃ haviḥ

समेनमह्रुता इमा गिरो अर्षन्ति सस्रुतः । धेनूर्वाश्रो अवीवशत्

samenamahrutā imā giro arṣanti sasrutaḥ | dhenūrvāśro avīvaśat

आ नः पवस्व धारया पवमान रयिं पृथुम् । यया ज्योतिर्विदासि नः

ā naḥ pavasva dhārayā pavamāna rayiṃ pṛthum | yayā jyotirvidāsi naḥ

इन्दो समुद्रमीङ्खय पवस्व विश्वमेजय । रायो धर्ता न ओजसा

indo samudramīṅkhaya pavasva viśvamejaya | rāyo dhartā na ojasā

त्वया वीरेण वीरवोऽभि ष्याम पृतन्यतः । क्षरा णो अभि वार्यम्

tvayā vīreṇa vīravo'bhi ṣyāma pṛtanyataḥ | kṣarā ṇo abhi vāryam

प्र वाजमिन्दुरिष्यति सिषासन्वाजसा ऋषिः । व्रता विदान आयुधा

pra vājaminduriṣyati siṣāsanvājasā ṛṣiḥ | vratā vidāna āyudhā

तं गीर्भिर्वाचमीङ्खयं पुनानं वासयामसि । सोमं जनस्य गोपतिम्

taṃ gīrbhirvācamīṅkhayaṃ punānaṃ vāsayāmasi | somaṃ janasya gopatim

विश्वो यस्य व्रते जनो दाधार धर्मणस्पतेः । पुनानस्य प्रभूवसोः

viśvo yasya vrate jano dādhāra dharmaṇaspateḥ | punānasya prabhūvasoḥ

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः । कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत्

asarji rathyo yathā pavitre camvoḥ sutaḥ | kārṣmanvājī nyakramīt

स वह्निः सोम जागृविः पवस्व देववीरति । अभि कोशं मधुश्चुतम्

sa vahniḥ soma jāgṛviḥ pavasva devavīrati | abhi kośaṃ madhuścutam

स नो ज्योतींषि पूर्व्य पवमान वि रोचय । क्रत्वे दक्षाय नो हिनु

sa no jyotīṃṣi pūrvya pavamāna vi rocaya | kratve dakṣāya no hinu

शुम्भमान ऋतायुभिर्मृज्यमानो गभस्त्योः । पवते वारे अव्यये

śumbhamāna ṛtāyubhirmṛjyamāno gabhastyoḥ | pavate vāre avyaye

स विश्वा दाशुषे वसु सोमो दिव्यानि पार्थिवा । पवतामान्तरिक्ष्या

sa viśvā dāśuṣe vasu somo divyāni pārthivā | pavatāmāntarikṣyā

आ दिवस्पृष्ठमश्वयुर्गव्ययुः सोम रोहसि । वीरयुः शवसस्पते

ā divaspṛṣṭhamaśvayurgavyayuḥ soma rohasi | vīrayuḥ śavasaspate

स सुतः पीतये वृषा सोमः पवित्रे अर्षति । विघ्नन्रक्षांसि देवयुः

sa sutaḥ pītaye vṛṣā somaḥ pavitre arṣati | vighnanrakṣāṃsi devayuḥ

स पवित्रे विचक्षणो हरिरर्षति धर्णसिः । अभि योनिं कनिक्रदत्

sa pavitre vicakṣaṇo harirarṣati dharṇasiḥ | abhi yoniṃ kanikradat

स वाजी रोचना दिवः पवमानो वि धावति । रक्षोहा वारमव्ययम्

sa vājī rocanā divaḥ pavamāno vi dhāvati | rakṣohā vāramavyayam

स त्रितस्याधि सानवि पवमानो अरोचयत् । जामिभिः सूर्यं सह

sa tritasyādhi sānavi pavamāno arocayat | jāmibhiḥ sūryaṃ saha

स वृत्रहा वृषा सुतो वरिवोविददाभ्यः । सोमो वाजमिवासरत्

sa vṛtrahā vṛṣā suto varivovidadābhyaḥ | somo vājamivāsarat

स देवः कविनेषितोऽभि द्रोणानि धावति । इन्दुरिन्द्राय मंहना

sa devaḥ kavineṣito'bhi droṇāni dhāvati | indurindrāya maṃhanā

एष उ स्य वृषा रथोऽव्यो वारेभिरर्षति । गच्छन्वाजं सहस्रिणम्

eṣa u sya vṛṣā ratho'vyo vārebhirarṣati | gacchanvājaṃ sahasriṇam

एतं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये

etaṃ tritasya yoṣaṇo hariṃ hinvantyadribhiḥ | indumindrāya pītaye

एतं त्यं हरितो दश मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर्मदाय शुम्भते

etaṃ tyaṃ harito daśa marmṛjyante apasyuvaḥ | yābhirmadāya śumbhate

एष स्य मानुषीष्वा श्येनो न विक्षु सीदति । गच्छञ्जारो न योषितम्

eṣa sya mānuṣīṣvā śyeno na vikṣu sīdati | gacchañjāro na yoṣitam

एष स्य मद्यो रसोऽव चष्टे दिवः शिशुः । य इन्दुर्वारमाविशत्

eṣa sya madyo raso'va caṣṭe divaḥ śiśuḥ | ya indurvāramāviśat

एष स्य पीतये सुतो हरिरर्षति धर्णसिः । क्रन्दन्योनिमभि प्रियम्

eṣa sya pītaye suto harirarṣati dharṇasiḥ | krandanyonimabhi priyam

आशुरर्ष बृहन्मते परि प्रियेण धाम्ना । यत्र देवा इति ब्रवन्

āśurarṣa bṛhanmate pari priyeṇa dhāmnā | yatra devā iti bravan

परिष्कृण्वन्ननिष्कृतं जनाय यातयन्निषः । वृष्टिं दिवः परि स्रव

pariṣkṛṇvannaniṣkṛtaṃ janāya yātayanniṣaḥ | vṛṣṭiṃ divaḥ pari srava

सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा । विचक्षाणो विरोचयन्

suta eti pavitra ā tviṣiṃ dadhāna ojasā | vicakṣāṇo virocayan

अयं स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र आ । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत्

ayaṃ sa yo divaspari raghuyāmā pavitra ā | sindhorūrmā vyakṣarat

आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः । इन्द्राय सिच्यते मधु

āvivāsanparāvato atho arvāvataḥ sutaḥ | indrāya sicyate madhu

समीचीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । योनावृतस्य सीदत

samīcīnā anūṣata hariṃ hinvantyadribhiḥ | yonāvṛtasya sīdata

पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः

punāno akramīdabhi viśvā mṛdho vicarṣaṇiḥ | śumbhanti vipraṃ dhītibhiḥ

आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतः । ध्रुवे सदसि सीदति

ā yonimaruṇo ruhadgamadindraṃ vṛṣā sutaḥ | dhruve sadasi sīdati

नू नो रयिं महामिन्दोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम्

nū no rayiṃ mahāmindo'smabhyaṃ soma viśvataḥ | ā pavasva sahasriṇam

विश्वा सोम पवमान द्युम्नानीन्दवा भर । विदाः सहस्रिणीरिषः

viśvā soma pavamāna dyumnānīndavā bhara | vidāḥ sahasriṇīriṣaḥ

स नः पुनान आ भर रयिं स्तोत्रे सुवीर्यम् । जरितुर्वर्धया गिरः

sa naḥ punāna ā bhara rayiṃ stotre suvīryam | jariturvardhayā giraḥ

पुनान इन्दवा भर सोम द्विबर्हसं रयिम् । वृषन्निन्दो न उक्थ्यम्

punāna indavā bhara soma dvibarhasaṃ rayim | vṛṣannindo na ukthyam

प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम्

pra ye gāvo na bhūrṇayastveṣā ayāso akramuḥ | ghnantaḥ kṛṣṇāmapa tvacam

सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् । साह्वांसो दस्युमव्रतम्

suvitasya manāmahe'ti setuṃ durāvyam | sāhvāṃso dasyumavratam

शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि

śṛṇve vṛṣṭeriva svanaḥ pavamānasya śuṣmiṇaḥ | caranti vidyuto divi

आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद्वाजवत्सुतः

ā pavasva mahīmiṣaṃ gomadindo hiraṇyavat | aśvāvadvājavatsutaḥ

स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः

sa pavasva vicarṣaṇa ā mahī rodasī pṛṇa | uṣāḥ sūryo na raśmibhiḥ

परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम्

pari ṇaḥ śarmayantyā dhārayā soma viśvataḥ | sarā raseva viṣṭapam

जनयन्रोचना दिवो जनयन्नप्सु सूर्यम् । वसानो गा अपो हरिः

janayanrocanā divo janayannapsu sūryam | vasāno gā apo hariḥ

एष प्रत्नेन मन्मना देवो देवेभ्यस्परि । धारया पवते सुतः

eṣa pratnena manmanā devo devebhyaspari | dhārayā pavate sutaḥ

वावृधानाय तूर्वये पवन्ते वाजसातये । सोमाः सहस्रपाजसः

vāvṛdhānāya tūrvaye pavante vājasātaye | somāḥ sahasrapājasaḥ

दुहानः प्रत्नमित्पयः पवित्रे परि षिच्यते । क्रन्दन्देवाँ अजीजनत्

duhānaḥ pratnamitpayaḥ pavitre pari ṣicyate | krandandevā~ ajījanat

अभि विश्वानि वार्याभि देवाँ ऋतावृधः । सोमः पुनानो अर्षति

abhi viśvāni vāryābhi devā~ ṛtāvṛdhaḥ | somaḥ punāno arṣati

गोमन्नः सोम वीरवदश्वावद्वाजवत्सुतः । पवस्व बृहतीरिषः

gomannaḥ soma vīravadaśvāvadvājavatsutaḥ | pavasva bṛhatīriṣaḥ

यो अत्य इव मृज्यते गोभिर्मदाय हर्यतः । तं गीर्भिर्वासयामसि

yo atya iva mṛjyate gobhirmadāya haryataḥ | taṃ gīrbhirvāsayāmasi

तं नो विश्वा अवस्युवो गिरः शुम्भन्ति पूर्वथा । इन्दुमिन्द्राय पीतये

taṃ no viśvā avasyuvo giraḥ śumbhanti pūrvathā | indumindrāya pītaye

पुनानो याति हर्यतः सोमो गीर्भिः परिष्कृतः । विप्रस्य मेध्यातिथेः

punāno yāti haryataḥ somo gīrbhiḥ pariṣkṛtaḥ | viprasya medhyātitheḥ

पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम सुश्रियम् । इन्दो सहस्रवर्चसम्

pavamāna vidā rayimasmabhyaṃ soma suśriyam | indo sahasravarcasam

इन्दुरत्यो न वाजसृत्कनिक्रन्ति पवित्र आ । यदक्षारति देवयुः

induratyo na vājasṛtkanikranti pavitra ā | yadakṣārati devayuḥ

पवस्व वाजसातये विप्रस्य गृणतो वृधे । सोम रास्व सुवीर्यम्

pavasva vājasātaye viprasya gṛṇato vṛdhe | soma rāsva suvīryam

प्र ण इन्दो महे तन ऊर्मिं न बिभ्रदर्षसि । अभि देवाँ अयास्यः

pra ṇa indo mahe tana ūrmiṃ na bibhradarṣasi | abhi devā~ ayāsyaḥ

मती जुष्टो धिया हितः सोमो हिन्वे परावति । विप्रस्य धारया कविः

matī juṣṭo dhiyā hitaḥ somo hinve parāvati | viprasya dhārayā kaviḥ

अयं देवेषु जागृविः सुत एति पवित्र आ । सोमो याति विचर्षणिः

ayaṃ deveṣu jāgṛviḥ suta eti pavitra ā | somo yāti vicarṣaṇiḥ

स नः पवस्व वाजयुश्चक्राणश्चारुमध्वरम् । बर्हिष्माँ आ विवासति

sa naḥ pavasva vājayuścakrāṇaścārumadhvaram | barhiṣmā~ ā vivāsati

स नो भगाय वायवे विप्रवीरः सदावृधः । सोमो देवेष्वा यमत्

sa no bhagāya vāyave vipravīraḥ sadāvṛdhaḥ | somo deveṣvā yamat

स नो अद्य वसुत्तये क्रतुविद्गातुवित्तमः । वाजं जेषि श्रवो बृहत्

sa no adya vasuttaye kratuvidgātuvittamaḥ | vājaṃ jeṣi śravo bṛhat

स पवस्व मदाय कं नृचक्षा देववीतये । इन्दविन्द्राय पीतये

sa pavasva madāya kaṃ nṛcakṣā devavītaye | indavindrāya pītaye

स नो अर्षाभि दूत्यं त्वमिन्द्राय तोशसे । देवान्सखिभ्य आ वरम्

sa no arṣābhi dūtyaṃ tvamindrāya tośase | devānsakhibhya ā varam

उत त्वामरुणं वयं गोभिरञ्ज्मो मदाय कम् । वि नो राये दुरो वृधि

uta tvāmaruṇaṃ vayaṃ gobhirañjmo madāya kam | vi no rāye duro vṛdhi

अत्यू पवित्रमक्रमीद्वाजी धुरं न यामनि । इन्दुर्देवेषु पत्यते

atyū pavitramakramīdvājī dhuraṃ na yāmani | indurdeveṣu patyate

समी सखायो अस्वरन्वने क्रीळन्तमत्यविम् । इन्दुं नावा अनूषत

samī sakhāyo asvaranvane krīl̤antamatyavim | induṃ nāvā anūṣata

तया पवस्व धारया यया पीतो विचक्षसे । इन्दो स्तोत्रे सुवीर्यम्

tayā pavasva dhārayā yayā pīto vicakṣase | indo stotre suvīryam

असृग्रन्देववीतयेऽत्यासः कृत्व्या इव । क्षरन्तः पर्वतावृधः

asṛgrandevavītaye'tyāsaḥ kṛtvyā iva | kṣarantaḥ parvatāvṛdhaḥ

परिष्कृतास इन्दवो योषेव पित्र्यावती । वायुं सोमा असृक्षत

pariṣkṛtāsa indavo yoṣeva pitryāvatī | vāyuṃ somā asṛkṣata

एते सोमास इन्दवः प्रयस्वन्तश्चमू सुताः । इन्द्रं वर्धन्ति कर्मभिः

ete somāsa indavaḥ prayasvantaścamū sutāḥ | indraṃ vardhanti karmabhiḥ

आ धावता सुहस्त्यः शुक्रा गृभ्णीत मन्थिना । गोभिः श्रीणीत मत्सरम्

ā dhāvatā suhastyaḥ śukrā gṛbhṇīta manthinā | gobhiḥ śrīṇīta matsaram

स पवस्व धनंजय प्रयन्ता राधसो महः । अस्मभ्यं सोम गातुवित्

sa pavasva dhanaṃjaya prayantā rādhaso mahaḥ | asmabhyaṃ soma gātuvit

एतं मृजन्ति मर्ज्यं पवमानं दश क्षिपः । इन्द्राय मत्सरं मदम्

etaṃ mṛjanti marjyaṃ pavamānaṃ daśa kṣipaḥ | indrāya matsaraṃ madam

अया सोमः सुकृत्यया महश्चिदभ्यवर्धत । मन्दान उद्वृषायते

ayā somaḥ sukṛtyayā mahaścidabhyavardhata | mandāna udvṛṣāyate

कृतानीदस्य कर्त्वा चेतन्ते दस्युतर्हणा । ऋणा च धृष्णुश्चयते

kṛtānīdasya kartvā cetante dasyutarhaṇā | ṛṇā ca dhṛṣṇuścayate

आत्सोम इन्द्रियो रसो वज्रः सहस्रसा भुवत् । उक्थं यदस्य जायते

ātsoma indriyo raso vajraḥ sahasrasā bhuvat | ukthaṃ yadasya jāyate

स्वयं कविर्विधर्तरि विप्राय रत्नमिच्छति । यदी मर्मृज्यते धियः

svayaṃ kavirvidhartari viprāya ratnamicchati | yadī marmṛjyate dhiyaḥ

सिषासतू रयीणां वाजेष्वर्वतामिव । भरेषु जिग्युषामसि

siṣāsatū rayīṇāṃ vājeṣvarvatāmiva | bhareṣu jigyuṣāmasi

तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः । चारुं सुकृत्ययेमहे

taṃ tvā nṛmṇāni bibhrataṃ sadhastheṣu maho divaḥ | cāruṃ sukṛtyayemahe

संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम् । शतं पुरो रुरुक्षणिम्

saṃvṛktadhṛṣṇumukthyaṃ mahāmahivrataṃ madam | śataṃ puro rurukṣaṇim

अतस्त्वा रयिमभि राजानं सुक्रतो दिवः । सुपर्णो अव्यथिर्भरत्

atastvā rayimabhi rājānaṃ sukrato divaḥ | suparṇo avyathirbharat

विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम् । गोपामृतस्य विर्भरत्

viśvasmā itsvardṛśe sādhāraṇaṃ rajasturam | gopāmṛtasya virbharat

अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे । अभिष्टिकृद्विचर्षणिः

adhā hinvāna indriyaṃ jyāyo mahitvamānaśe | abhiṣṭikṛdvicarṣaṇiḥ

पवस्व वृष्टिमा सु नोऽपामूर्मिं दिवस्परि । अयक्ष्मा बृहतीरिषः

pavasva vṛṣṭimā su no'pāmūrmiṃ divaspari | ayakṣmā bṛhatīriṣaḥ

तया पवस्व धारया यया गाव इहागमन् । जन्यास उप नो गृहम्

tayā pavasva dhārayā yayā gāva ihāgaman | janyāsa upa no gṛham

घृतं पवस्व धारया यज्ञेषु देववीतमः । अस्मभ्यं वृष्टिमा पव

ghṛtaṃ pavasva dhārayā yajñeṣu devavītamaḥ | asmabhyaṃ vṛṣṭimā pava

स न ऊर्जे व्यव्ययं पवित्रं धाव धारया । देवासः शृणवन्हि कम्

sa na ūrje vyavyayaṃ pavitraṃ dhāva dhārayā | devāsaḥ śṛṇavanhi kam

पवमानो असिष्यदद्रक्षांस्यपजङ्घनत् । प्रत्नवद्रोचयन्रुचः

pavamāno asiṣyadadrakṣāṃsyapajaṅghanat | pratnavadrocayanrucaḥ

उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः । वाणस्य चोदया पविम्

utte śuṣmāsa īrate sindhorūrmeriva svanaḥ | vāṇasya codayā pavim

प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाचो मखस्युवः । यदव्य एषि सानवि

prasave ta udīrate tisro vāco makhasyuvaḥ | yadavya eṣi sānavi

अव्यो वारे परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । पवमानं मधुश्चुतम्

avyo vāre pari priyaṃ hariṃ hinvantyadribhiḥ | pavamānaṃ madhuścutam

आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम्

ā pavasva madintama pavitraṃ dhārayā kave | arkasya yonimāsadam

स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः । इन्दविन्द्राय पीतये

sa pavasva madintama gobhirañjāno aktubhiḥ | indavindrāya pītaye

अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे

adhvaryo adribhiḥ sutaṃ somaṃ pavitra ā sṛja | punīhīndrāya pātave

दिवः पीयूषमुत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे । सुनोता मधुमत्तमम्

divaḥ pīyūṣamuttamaṃ somamindrāya vajriṇe | sunotā madhumattamam

तव त्य इन्दो अन्धसो देवा मधोर्व्यश्नते । पवमानस्य मरुतः

tava tya indo andhaso devā madhorvyaśnate | pavamānasya marutaḥ

त्वं हि सोम वर्धयन्सुतो मदाय भूर्णये । वृषन्स्तोतारमूतये

tvaṃ hi soma vardhayansuto madāya bhūrṇaye | vṛṣanstotāramūtaye

अभ्यर्ष विचक्षण पवित्रं धारया सुतः । अभि वाजमुत श्रवः

abhyarṣa vicakṣaṇa pavitraṃ dhārayā sutaḥ | abhi vājamuta śravaḥ

परि द्युक्षः सनद्रयिर्भरद्वाजं नो अन्धसा । सुवानो अर्ष पवित्र आ

pari dyukṣaḥ sanadrayirbharadvājaṃ no andhasā | suvāno arṣa pavitra ā

तव प्रत्नेभिरध्वभिरव्यो वारे परि प्रियः । सहस्रधारो यात्तना

tava pratnebhiradhvabhiravyo vāre pari priyaḥ | sahasradhāro yāttanā

चरुर्न यस्तमीङ्खयेन्दो न दानमीङ्खय । वधैर्वधस्नवीङ्खय

carurna yastamīṅkhayendo na dānamīṅkhaya | vadhairvadhasnavīṅkhaya

नि शुष्ममिन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् । यो अस्माँ आदिदेशति

ni śuṣmamindaveṣāṃ puruhūta janānām | yo asmā~ ādideśati

शतं न इन्द ऊतिभिः सहस्रं वा शुचीनाम् । पवस्व मंहयद्रयिः

śataṃ na inda ūtibhiḥ sahasraṃ vā śucīnām | pavasva maṃhayadrayiḥ

उत्ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः । नुदस्व याः परिस्पृधः

utte śuṣmāso asthū rakṣo bhindanto adrivaḥ | nudasva yāḥ parispṛdhaḥ

अया निजघ्निरोजसा रथसंगे धने हिते । स्तवा अबिभ्युषा हृदा

ayā nijaghnirojasā rathasaṃge dhane hite | stavā abibhyuṣā hṛdā

अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या । रुज यस्त्वा पृतन्यति

asya vratāni nādhṛṣe pavamānasya dūḍhyā | ruja yastvā pṛtanyati

तं हिन्वन्ति मदच्युतं हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्

taṃ hinvanti madacyutaṃ hariṃ nadīṣu vājinam | indumindrāya matsaram

अस्य प्रत्नामनु द्युतं शुक्रं दुदुह्रे अह्रयः । पयः सहस्रसामृषिम्

asya pratnāmanu dyutaṃ śukraṃ duduhre ahrayaḥ | payaḥ sahasrasāmṛṣim

अयं सूर्य इवोपदृगयं सरांसि धावति । सप्त प्रवत आ दिवम्

ayaṃ sūrya ivopadṛgayaṃ sarāṃsi dhāvati | sapta pravata ā divam

अयं विश्वानि तिष्ठति पुनानो भुवनोपरि । सोमो देवो न सूर्यः

ayaṃ viśvāni tiṣṭhati punāno bhuvanopari | somo devo na sūryaḥ

परि णो देववीतये वाजाँ अर्षसि गोमतः । पुनान इन्दविन्द्रयुः

pari ṇo devavītaye vājā~ arṣasi gomataḥ | punāna indavindrayuḥ

यवंयवं नो अन्धसा पुष्टम्पुष्टं परि स्रव । सोम विश्वा च सौभगा

yavaṃyavaṃ no andhasā puṣṭampuṣṭaṃ pari srava | soma viśvā ca saubhagā

इन्दो यथा तव स्तवो यथा ते जातमन्धसः । नि बर्हिषि प्रिये सदः

indo yathā tava stavo yathā te jātamandhasaḥ | ni barhiṣi priye sadaḥ

उत नो गोविदश्ववित्पवस्व सोमान्धसा । मक्षूतमेभिरहभिः

uta no govidaśvavitpavasva somāndhasā | makṣūtamebhirahabhiḥ

यो जिनाति न जीयते हन्ति शत्रुमभीत्य । स पवस्व सहस्रजित्

yo jināti na jīyate hanti śatrumabhītya | sa pavasva sahasrajit

परि सोम ऋतं बृहदाशुः पवित्रे अर्षति । विघ्नन्रक्षांसि देवयुः

pari soma ṛtaṃ bṛhadāśuḥ pavitre arṣati | vighnanrakṣāṃsi devayuḥ

यत्सोमो वाजमर्षति शतं धारा अपस्युवः । इन्द्रस्य सख्यमाविशन्

yatsomo vājamarṣati śataṃ dhārā apasyuvaḥ | indrasya sakhyamāviśan

अभि त्वा योषणो दश जारं न कन्यानूषत । मृज्यसे सोम सातये

abhi tvā yoṣaṇo daśa jāraṃ na kanyānūṣata | mṛjyase soma sātaye

त्वमिन्द्राय विष्णवे स्वादुरिन्दो परि स्रव । नॄन्स्तोतॄन्पाह्यंहसः

tvamindrāya viṣṇave svādurindo pari srava | nṝnstotṝnpāhyaṃhasaḥ

प्र ते धारा असश्चतो दिवो न यन्ति वृष्टयः । अच्छा वाजं सहस्रिणम्

pra te dhārā asaścato divo na yanti vṛṣṭayaḥ | acchā vājaṃ sahasriṇam

अभि प्रियाणि काव्या विश्वा चक्षाणो अर्षति । हरिस्तुञ्जान आयुधा

abhi priyāṇi kāvyā viśvā cakṣāṇo arṣati | haristuñjāna āyudhā

स मर्मृजान आयुभिरिभो राजेव सुव्रतः । श्येनो न वंसु षीदति

sa marmṛjāna āyubhiribho rājeva suvrataḥ | śyeno na vaṃsu ṣīdati

स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि । पुनान इन्दवा भर

sa no viśvā divo vasūto pṛthivyā adhi | punāna indavā bhara

तरत्स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः । तरत्स मन्दी धावति

taratsa mandī dhāvati dhārā sutasyāndhasaḥ | taratsa mandī dhāvati

[१]उस्रा वेद वसूनां मर्तस्य देव्यवसः । तरत्स मन्दी धावति

[1]usrā veda vasūnāṃ martasya devyavasaḥ | taratsa mandī dhāvati

ध्वस्रयोः पुरुषन्त्योरा सहस्राणि दद्महे । तरत्स मन्दी धावति

dhvasrayoḥ puruṣantyorā sahasrāṇi dadmahe | taratsa mandī dhāvati

आ ययोस्त्रिंशतं तना सहस्राणि च दद्महे । तरत्स मन्दी धावति

ā yayostriṃśataṃ tanā sahasrāṇi ca dadmahe | taratsa mandī dhāvati

पवस्व गोजिदश्वजिद्विश्वजित्सोम रण्यजित् । प्रजावद्रत्नमा भर

pavasva gojidaśvajidviśvajitsoma raṇyajit | prajāvadratnamā bhara

पवस्वाद्भ्यो अदाभ्यः पवस्वौषधीभ्यः । पवस्व धिषणाभ्यः

pavasvādbhyo adābhyaḥ pavasvauṣadhībhyaḥ | pavasva dhiṣaṇābhyaḥ

त्वं सोम पवमानो विश्वानि दुरिता तर । कविः सीद नि बर्हिषि

tvaṃ soma pavamāno viśvāni duritā tara | kaviḥ sīda ni barhiṣi

पवमान स्वर्विदो जायमानोऽभवो महान् । इन्दो विश्वाँ अभीदसि

pavamāna svarvido jāyamāno'bhavo mahān | indo viśvā~ abhīdasi

प्र गायत्रेण गायत पवमानं विचर्षणिम् । इन्दुं सहस्रचक्षसम्

pra gāyatreṇa gāyata pavamānaṃ vicarṣaṇim | induṃ sahasracakṣasam

तं त्वा सहस्रचक्षसमथो सहस्रभर्णसम् । अति वारमपाविषुः

taṃ tvā sahasracakṣasamatho sahasrabharṇasam | ati vāramapāviṣuḥ

अति वारान्पवमानो असिष्यदत्कलशाँ अभि धावति । इन्द्रस्य हार्द्याविशन्

ati vārānpavamāno asiṣyadatkalaśā~ abhi dhāvati | indrasya hārdyāviśan

इन्द्रस्य सोम राधसे शं पवस्व विचर्षणे । प्रजावद्रेत आ भर

indrasya soma rādhase śaṃ pavasva vicarṣaṇe | prajāvadreta ā bhara

अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा । अवाहन्नवतीर्नव

ayā vītī pari srava yasta indo madeṣvā | avāhannavatīrnava

पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शम्बरम् । अध त्यं तुर्वशं यदुम्

puraḥ sadya itthādhiye divodāsāya śambaram | adha tyaṃ turvaśaṃ yadum

परि णो अश्वमश्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत् । क्षरा सहस्रिणीरिषः

pari ṇo aśvamaśvavidgomadindo hiraṇyavat | kṣarā sahasriṇīriṣaḥ

पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः । सखित्वमा वृणीमहे

pavamānasya te vayaṃ pavitramabhyundataḥ | sakhitvamā vṛṇīmahe

ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया । तेभिर्नः सोम मृळय

ye te pavitramūrmayo'bhikṣaranti dhārayā | tebhirnaḥ soma mṛl̤aya

स नः पुनान आ भर रयिं वीरवतीमिषम् । ईशानः सोम विश्वतः

sa naḥ punāna ā bhara rayiṃ vīravatīmiṣam | īśānaḥ soma viśvataḥ

एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सिन्धुमातरम् । समादित्येभिरख्यत

etamu tyaṃ daśa kṣipo mṛjanti sindhumātaram | samādityebhirakhyata

समिन्द्रेणोत वायुना सुत एति पवित्र आ । सं सूर्यस्य रश्मिभिः

samindreṇota vāyunā suta eti pavitra ā | saṃ sūryasya raśmibhiḥ

स नो भगाय वायवे पूष्णे पवस्व मधुमान् । चारुर्मित्रे वरुणे च

sa no bhagāya vāyave pūṣṇe pavasva madhumān | cārurmitre varuṇe ca

उच्चा ते जातमन्धसो दिवि षद्भूम्या ददे । उग्रं शर्म महि श्रवः

uccā te jātamandhaso divi ṣadbhūmyā dade | ugraṃ śarma mahi śravaḥ

एना विश्वान्यर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम् । सिषासन्तो वनामहे

enā viśvānyarya ā dyumnāni mānuṣāṇām | siṣāsanto vanāmahe

स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित्परि स्रव

sa na indrāya yajyave varuṇāya marudbhyaḥ | varivovitpari srava

उपो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् । इन्दुं देवा अयासिषुः

upo ṣu jātamapturaṃ gobhirbhaṅgaṃ pariṣkṛtam | induṃ devā ayāsiṣuḥ

तमिद्वर्धन्तु नो गिरो वत्सं संशिश्वरीरिव । य इन्द्रस्य हृदंसनिः

tamidvardhantu no giro vatsaṃ saṃśiśvarīriva | ya indrasya hṛdaṃsaniḥ

अर्षा णः सोम शं गवे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम् । वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्

arṣā ṇaḥ soma śaṃ gave dhukṣasva pipyuṣīmiṣam | vardhā samudramukthyam

पवमानो अजीजनद्दिवश्चित्रं न तन्यतुम् । ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत्

pavamāno ajījanaddivaścitraṃ na tanyatum | jyotirvaiśvānaraṃ bṛhat

पवमानस्य ते रसो मदो राजन्नदुच्छुनः । वि वारमव्यमर्षति

pavamānasya te raso mado rājannaducchunaḥ | vi vāramavyamarṣati

पवमान रसस्तव दक्षो वि राजति द्युमान् । ज्योतिर्विश्वं स्वर्दृशे

pavamāna rasastava dakṣo vi rājati dyumān | jyotirviśvaṃ svardṛśe

यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा । देवावीरघशंसहा

yaste mado vareṇyastenā pavasvāndhasā | devāvīraghaśaṃsahā

जघ्निर्वृत्रममित्रियं सस्निर्वाजं दिवेदिवे । गोषा उ अश्वसा असि

jaghnirvṛtramamitriyaṃ sasnirvājaṃ divedive | goṣā u aśvasā asi

सम्मिश्लो अरुषो भव सूपस्थाभिर्न धेनुभिः । सीदञ्छ्येनो न योनिमा

sammiślo aruṣo bhava sūpasthābhirna dhenubhiḥ | sīdañchyeno na yonimā

स पवस्व य आविथेन्द्रं वृत्राय हन्तवे । वव्रिवांसं महीरपः

sa pavasva ya āvithendraṃ vṛtrāya hantave | vavrivāṃsaṃ mahīrapaḥ

सुवीरासो वयं धना जयेम सोम मीढ्वः । पुनानो वर्ध नो गिरः

suvīrāso vayaṃ dhanā jayema soma mīḍhvaḥ | punāno vardha no giraḥ

त्वोतासस्तवावसा स्याम वन्वन्त आमुरः । सोम व्रतेषु जागृहि

tvotāsastavāvasā syāma vanvanta āmuraḥ | soma vrateṣu jāgṛhi

अपघ्नन्पवते मृधोऽप सोमो अराव्णः । गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्

apaghnanpavate mṛdho'pa somo arāvṇaḥ | gacchannindrasya niṣkṛtam

महो नो राय आ भर पवमान जही मृधः । रास्वेन्दो वीरवद्यशः

maho no rāya ā bhara pavamāna jahī mṛdhaḥ | rāsvendo vīravadyaśaḥ

न त्वा शतं चन ह्रुतो राधो दित्सन्तमा मिनन् । यत्पुनानो मखस्यसे

na tvā śataṃ cana hruto rādho ditsantamā minan | yatpunāno makhasyase

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने । विश्वा अप द्विषो जहि

pavasvendo vṛṣā sutaḥ kṛdhī no yaśaso jane | viśvā apa dviṣo jahi

अस्य ते सख्ये वयं तवेन्दो द्युम्न उत्तमे । सासह्याम पृतन्यतः

asya te sakhye vayaṃ tavendo dyumna uttame | sāsahyāma pṛtanyataḥ

या ते भीमान्यायुधा तिग्मानि सन्ति धूर्वणे । रक्षा समस्य नो निदः

yā te bhīmānyāyudhā tigmāni santi dhūrvaṇe | rakṣā samasya no nidaḥ

एते असृग्रमिन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः । विश्वान्यभि सौभगा

ete asṛgramindavastiraḥ pavitramāśavaḥ | viśvānyabhi saubhagā

विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तोकाय वाजिनः । तना कृण्वन्तो अर्वते

vighnanto duritā puru sugā tokāya vājinaḥ | tanā kṛṇvanto arvate

कृण्वन्तो वरिवो गवेऽभ्यर्षन्ति सुष्टुतिम् । इळामस्मभ्यं संयतम्

kṛṇvanto varivo gave'bhyarṣanti suṣṭutim | il̤āmasmabhyaṃ saṃyatam

असाव्यंशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः । श्येनो न योनिमासदत्

asāvyaṃśurmadāyāpsu dakṣo giriṣṭhāḥ | śyeno na yonimāsadat

शुभ्रमन्धो देववातमप्सु धूतो नृभिः सुतः । स्वदन्ति गावः पयोभिः

śubhramandho devavātamapsu dhūto nṛbhiḥ sutaḥ | svadanti gāvaḥ payobhiḥ

आदीमश्वं न हेतारोऽशूशुभन्नमृताय । मध्वो रसं सधमादे

ādīmaśvaṃ na hetāro'śūśubhannamṛtāya | madhvo rasaṃ sadhamāde

यास्ते धारा मधुश्चुतोऽसृग्रमिन्द ऊतये । ताभिः पवित्रमासदः

yāste dhārā madhuścuto'sṛgraminda ūtaye | tābhiḥ pavitramāsadaḥ

सो अर्षेन्द्राय पीतये तिरो रोमाण्यव्यया । सीदन्योना वनेष्वा

so arṣendrāya pītaye tiro romāṇyavyayā | sīdanyonā vaneṣvā

त्वमिन्दो परि स्रव स्वादिष्ठो अङ्गिरोभ्यः । वरिवोविद्घृतं पयः

tvamindo pari srava svādiṣṭho aṅgirobhyaḥ | varivovidghṛtaṃ payaḥ

अयं विचर्षणिर्हितः पवमानः स चेतति । हिन्वान आप्यं बृहत्

ayaṃ vicarṣaṇirhitaḥ pavamānaḥ sa cetati | hinvāna āpyaṃ bṛhat

एष वृषा वृषव्रतः पवमानो अशस्तिहा । करद्वसूनि दाशुषे

eṣa vṛṣā vṛṣavrataḥ pavamāno aśastihā | karadvasūni dāśuṣe

आ पवस्व सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् । पुरुश्चन्द्रं पुरुस्पृहम्

ā pavasva sahasriṇaṃ rayiṃ gomantamaśvinam | puruścandraṃ puruspṛham

एष स्य परि षिच्यते मर्मृज्यमान आयुभिः । उरुगायः कविक्रतुः

eṣa sya pari ṣicyate marmṛjyamāna āyubhiḥ | urugāyaḥ kavikratuḥ

सहस्रोतिः शतामघो विमानो रजसः कविः । इन्द्राय पवते मदः

sahasrotiḥ śatāmagho vimāno rajasaḥ kaviḥ | indrāya pavate madaḥ

गिरा जात इह स्तुत इन्दुरिन्द्राय धीयते । विर्योना वसताविव

girā jāta iha stuta indurindrāya dhīyate | viryonā vasatāviva

पवमानः सुतो नृभिः सोमो वाजमिवासरत् । चमूषु शक्मनासदम्

pavamānaḥ suto nṛbhiḥ somo vājamivāsarat | camūṣu śakmanāsadam

तं त्रिपृष्ठे त्रिवन्धुरे रथे युञ्जन्ति यातवे । ऋषीणां सप्त धीतिभिः

taṃ tripṛṣṭhe trivandhure rathe yuñjanti yātave | ṛṣīṇāṃ sapta dhītibhiḥ

तं सोतारो धनस्पृतमाशुं वाजाय यातवे । हरिं हिनोत वाजिनम्

taṃ sotāro dhanaspṛtamāśuṃ vājāya yātave | hariṃ hinota vājinam

आविशन्कलशं सुतो विश्वा अर्षन्नभि श्रियः । शूरो न गोषु तिष्ठति

āviśankalaśaṃ suto viśvā arṣannabhi śriyaḥ | śūro na goṣu tiṣṭhati

आ त इन्दो मदाय कं पयो दुहन्त्यायवः । देवा देवेभ्यो मधु

ā ta indo madāya kaṃ payo duhantyāyavaḥ | devā devebhyo madhu

आ नः सोमं पवित्र आ सृजता मधुमत्तमम् । देवेभ्यो देवश्रुत्तमम्

ā naḥ somaṃ pavitra ā sṛjatā madhumattamam | devebhyo devaśruttamam

एते सोमा असृक्षत गृणानाः श्रवसे महे । मदिन्तमस्य धारया

ete somā asṛkṣata gṛṇānāḥ śravase mahe | madintamasya dhārayā

अभि गव्यानि वीतये नृम्णा पुनानो अर्षसि । सनद्वाजः परि स्रव

abhi gavyāni vītaye nṛmṇā punāno arṣasi | sanadvājaḥ pari srava

उत नो गोमतीरिषो विश्वा अर्ष परिष्टुभः । गृणानो जमदग्निना

uta no gomatīriṣo viśvā arṣa pariṣṭubhaḥ | gṛṇāno jamadagninā

पवस्व वाचो अग्रियः सोम चित्राभिरूतिभिः । अभि विश्वानि काव्या

pavasva vāco agriyaḥ soma citrābhirūtibhiḥ | abhi viśvāni kāvyā

त्वं समुद्रिया अपोऽग्रियो वाच ईरयन् । पवस्व विश्वमेजय

tvaṃ samudriyā apo'griyo vāca īrayan | pavasva viśvamejaya

तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे । तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः

tubhyemā bhuvanā kave mahimne soma tasthire | tubhyamarṣanti sindhavaḥ

प्र ते दिवो न वृष्टयो धारा यन्त्यसश्चतः । अभि शुक्रामुपस्तिरम्

pra te divo na vṛṣṭayo dhārā yantyasaścataḥ | abhi śukrāmupastiram

इन्द्रायेन्दुं पुनीतनोग्रं दक्षाय साधनम् । ईशानं वीतिराधसम्

indrāyenduṃ punītanograṃ dakṣāya sādhanam | īśānaṃ vītirādhasam

पवमान ऋतः कविः सोमः पवित्रमासदत् । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

pavamāna ṛtaḥ kaviḥ somaḥ pavitramāsadat | dadhatstotre suvīryam

आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवांसि धारय

ā pavasva sahasriṇaṃ rayiṃ soma suvīryam | asme śravāṃsi dhāraya

इषमूर्जं च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः । चमूष्वा नि षीदसि

iṣamūrjaṃ ca pinvasa indrāya matsarintamaḥ | camūṣvā ni ṣīdasi

सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् । मधुमाँ अस्तु वायवे

suta indrāya viṣṇave somaḥ kalaśe akṣarat | madhumā~ astu vāyave

एते असृग्रमाशवोऽति ह्वरांसि बभ्रवः । सोमा ऋतस्य धारया

ete asṛgramāśavo'ti hvarāṃsi babhravaḥ | somā ṛtasya dhārayā

इन्द्रं वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वमार्यम् । अपघ्नन्तो अराव्णः

indraṃ vardhanto apturaḥ kṛṇvanto viśvamāryam | apaghnanto arāvṇaḥ

सुता अनु स्वमा रजोऽभ्यर्षन्ति बभ्रवः । इन्द्रं गच्छन्त इन्दवः

sutā anu svamā rajo'bhyarṣanti babhravaḥ | indraṃ gacchanta indavaḥ

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः । हिन्वानो मानुषीरपः

ayā pavasva dhārayā yayā sūryamarocayaḥ | hinvāno mānuṣīrapaḥ

अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे

ayukta sūra etaśaṃ pavamāno manāvadhi | antarikṣeṇa yātave

उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन्

uta tyā harito daśa sūro ayukta yātave | indurindra iti bruvan

परीतो वायवे सुतं गिर इन्द्राय मत्सरम् । अव्यो वारेषु सिञ्चत

parīto vāyave sutaṃ gira indrāya matsaram | avyo vāreṣu siñcata

पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम दुष्टरम् । यो दूणाशो वनुष्यता

pavamāna vidā rayimasmabhyaṃ soma duṣṭaram | yo dūṇāśo vanuṣyatā

अभ्यर्ष सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् । अभि वाजमुत श्रवः

abhyarṣa sahasriṇaṃ rayiṃ gomantamaśvinam | abhi vājamuta śravaḥ

सोमो देवो न सूर्योऽद्रिभिः पवते सुतः । दधानः कलशे रसम्

somo devo na sūryo'dribhiḥ pavate sutaḥ | dadhānaḥ kalaśe rasam

एते धामान्यार्या शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन्

ete dhāmānyāryā śukrā ṛtasya dhārayā | vājaṃ gomantamakṣaran

सुता इन्द्राय वज्रिणे सोमासो दध्याशिरः । पवित्रमत्यक्षरन्

sutā indrāya vajriṇe somāso dadhyāśiraḥ | pavitramatyakṣaran

प्र सोम मधुमत्तमो राये अर्ष पवित्र आ । मदो यो देववीतमः

pra soma madhumattamo rāye arṣa pavitra ā | mado yo devavītamaḥ

तमी मृजन्त्यायवो हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्

tamī mṛjantyāyavo hariṃ nadīṣu vājinam | indumindrāya matsaram

आ पवस्व हिरण्यवदश्वावत्सोम वीरवत् । वाजं गोमन्तमा भर

ā pavasva hiraṇyavadaśvāvatsoma vīravat | vājaṃ gomantamā bhara

परि वाजे न वाजयुमव्यो वारेषु सिञ्चत । इन्द्राय मधुमत्तमम्

pari vāje na vājayumavyo vāreṣu siñcata | indrāya madhumattamam

कविं मृजन्ति मर्ज्यं धीभिर्विप्रा अवस्यवः । वृषा कनिक्रदर्षति

kaviṃ mṛjanti marjyaṃ dhībhirviprā avasyavaḥ | vṛṣā kanikradarṣati

वृषणं धीभिरप्तुरं सोममृतस्य धारया । मती विप्राः समस्वरन्

vṛṣaṇaṃ dhībhirapturaṃ somamṛtasya dhārayā | matī viprāḥ samasvaran

पवस्व देवायुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः । वायुमा रोह धर्मणा

pavasva devāyuṣagindraṃ gacchatu te madaḥ | vāyumā roha dharmaṇā

पवमान नि तोशसे रयिं सोम श्रवाय्यम् । प्रियः समुद्रमा विश

pavamāna ni tośase rayiṃ soma śravāyyam | priyaḥ samudramā viśa

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुं जनम्

apaghnanpavase mṛdhaḥ kratuvitsoma matsaraḥ | nudasvādevayuṃ janam

पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः । अभि विश्वानि काव्या

pavamānā asṛkṣata somāḥ śukrāsa indavaḥ | abhi viśvāni kāvyā

पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रमिन्दवः । घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः

pavamānāsa āśavaḥ śubhrā asṛgramindavaḥ | ghnanto viśvā apa dviṣaḥ

पवमाना दिवस्पर्यन्तरिक्षादसृक्षत । पृथिव्या अधि सानवि

pavamānā divasparyantarikṣādasṛkṣata | pṛthivyā adhi sānavi

पुनानः सोम धारयेन्दो विश्वा अप स्रिधः । जहि रक्षांसि सुक्रतो

punānaḥ soma dhārayendo viśvā apa sridhaḥ | jahi rakṣāṃsi sukrato

अपघ्नन्सोम रक्षसोऽभ्यर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम्

apaghnansoma rakṣaso'bhyarṣa kanikradat | dyumantaṃ śuṣmamuttamam

अस्मे वसूनि धारय सोम दिव्यानि पार्थिवा । इन्दो विश्वानि वार्या

asme vasūni dhāraya soma divyāni pārthivā | indo viśvāni vāryā

वृषा सोम द्युमाँ असि वृषा देव वृषव्रतः । वृषा धर्माणि दधिषे

vṛṣā soma dyumā~ asi vṛṣā deva vṛṣavrataḥ | vṛṣā dharmāṇi dadhiṣe

वृष्णस्ते वृष्ण्यं शवो वृषा वनं वृषा मदः । सत्यं वृषन्वृषेदसि

vṛṣṇaste vṛṣṇyaṃ śavo vṛṣā vanaṃ vṛṣā madaḥ | satyaṃ vṛṣanvṛṣedasi

अश्वो न चक्रदो वृषा सं गा इन्दो समर्वतः । वि नो राये दुरो वृधि

aśvo na cakrado vṛṣā saṃ gā indo samarvataḥ | vi no rāye duro vṛdhi

असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया । शुक्रासो वीरयाशवः

asṛkṣata pra vājino gavyā somāso aśvayā | śukrāso vīrayāśavaḥ

शुम्भमाना ऋतायुभिर्मृज्यमाना गभस्त्योः । पवन्ते वारे अव्यये

śumbhamānā ṛtāyubhirmṛjyamānā gabhastyoḥ | pavante vāre avyaye

ते विश्वा दाशुषे वसु सोमा दिव्यानि पार्थिवा । पवन्तामान्तरिक्ष्या

te viśvā dāśuṣe vasu somā divyāni pārthivā | pavantāmāntarikṣyā

पवमानस्य विश्ववित्प्र ते सर्गा असृक्षत । सूर्यस्येव न रश्मयः

pavamānasya viśvavitpra te sargā asṛkṣata | sūryasyeva na raśmayaḥ

केतुं कृण्वन्दिवस्परि विश्वा रूपाभ्यर्षसि । समुद्रः सोम पिन्वसे

ketuṃ kṛṇvandivaspari viśvā rūpābhyarṣasi | samudraḥ soma pinvase

हिन्वानो वाचमिष्यसि पवमान विधर्मणि । अक्रान्देवो न सूर्यः

hinvāno vācamiṣyasi pavamāna vidharmaṇi | akrāndevo na sūryaḥ

इन्दुः पविष्ट चेतनः प्रियः कवीनां मती । सृजदश्वं रथीरिव

induḥ paviṣṭa cetanaḥ priyaḥ kavīnāṃ matī | sṛjadaśvaṃ rathīriva

ऊर्मिर्यस्ते पवित्र आ देवावीः पर्यक्षरत् । सीदन्नृतस्य योनिमा

ūrmiryaste pavitra ā devāvīḥ paryakṣarat | sīdannṛtasya yonimā

स नो अर्ष पवित्र आ मदो यो देववीतमः । इन्दविन्द्राय पीतये

sa no arṣa pavitra ā mado yo devavītamaḥ | indavindrāya pītaye

इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुचाभि गा इहि

iṣe pavasva dhārayā mṛjyamāno manīṣibhiḥ | indo rucābhi gā ihi

पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः । हरे सृजान आशिरम्

punāno varivaskṛdhyūrjaṃ janāya girvaṇaḥ | hare sṛjāna āśiram

पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् । द्युतानो वाजिभिर्यतः

punāno devavītaya indrasya yāhi niṣkṛtam | dyutāno vājibhiryataḥ

प्र हिन्वानास इन्दवोऽच्छा समुद्रमाशवः । धिया जूता असृक्षत

pra hinvānāsa indavo'cchā samudramāśavaḥ | dhiyā jūtā asṛkṣata

मर्मृजानास आयवो वृथा समुद्रमिन्दवः । अग्मन्नृतस्य योनिमा

marmṛjānāsa āyavo vṛthā samudramindavaḥ | agmannṛtasya yonimā

परि णो याह्यस्मयुर्विश्वा वसून्योजसा । पाहि नः शर्म वीरवत्

pari ṇo yāhyasmayurviśvā vasūnyojasā | pāhi naḥ śarma vīravat

मिमाति वह्निरेतशः पदं युजान ऋक्वभिः । प्र यत्समुद्र आहितः

mimāti vahniretaśaḥ padaṃ yujāna ṛkvabhiḥ | pra yatsamudra āhitaḥ

आ यद्योनिं हिरण्ययमाशुरृतस्य सीदति । जहात्यप्रचेतसः

ā yadyoniṃ hiraṇyayamāśurṛtasya sīdati | jahātyapracetasaḥ

अभि वेना अनूषतेयक्षन्ति प्रचेतसः । मज्जन्त्यविचेतसः

abhi venā anūṣateyakṣanti pracetasaḥ | majjantyavicetasaḥ

इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः । ऋतस्य योनिमासदम्

indrāyendo marutvate pavasva madhumattamaḥ | ṛtasya yonimāsadam

तं त्वा विप्रा वचोविदः परि ष्कृण्वन्ति वेधसः । सं त्वा मृजन्त्यायवः

taṃ tvā viprā vacovidaḥ pari ṣkṛṇvanti vedhasaḥ | saṃ tvā mṛjantyāyavaḥ

रसं ते मित्रो अर्यमा पिबन्ति वरुणः कवे । पवमानस्य मरुतः

rasaṃ te mitro aryamā pibanti varuṇaḥ kave | pavamānasya marutaḥ

त्वं सोम विपश्चितं पुनानो वाचमिष्यसि । इन्दो सहस्रभर्णसम्

tvaṃ soma vipaścitaṃ punāno vācamiṣyasi | indo sahasrabharṇasam

उतो सहस्रभर्णसं वाचं सोम मखस्युवम् । पुनान इन्दवा भर

uto sahasrabharṇasaṃ vācaṃ soma makhasyuvam | punāna indavā bhara

पुनान इन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् । प्रियः समुद्रमा विश

punāna indaveṣāṃ puruhūta janānām | priyaḥ samudramā viśa

दविद्युतत्या रुचा परिष्टोभन्त्या कृपा । सोमाः शुक्रा गवाशिरः

davidyutatyā rucā pariṣṭobhantyā kṛpā | somāḥ śukrā gavāśiraḥ

हिन्वानो हेतृभिर्यत आ वाजं वाज्यक्रमीत् । सीदन्तो वनुषो यथा

hinvāno hetṛbhiryata ā vājaṃ vājyakramīt | sīdanto vanuṣo yathā

ऋधक्सोम स्वस्तये संजग्मानो दिवः कविः । पवस्व सूर्यो दृशे

ṛdhaksoma svastaye saṃjagmāno divaḥ kaviḥ | pavasva sūryo dṛśe

हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम् । महामिन्दुं महीयुवः

hinvanti sūramusrayaḥ svasāro jāmayaspatim | mahāminduṃ mahīyuvaḥ

पवमान रुचारुचा देवो देवेभ्यस्परि । विश्वा वसून्या विश

pavamāna rucārucā devo devebhyaspari | viśvā vasūnyā viśa

आ पवमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेभ्यो दुवः । इषे पवस्व संयतम्

ā pavamāna suṣṭutiṃ vṛṣṭiṃ devebhyo duvaḥ | iṣe pavasva saṃyatam

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे । पवमान स्वाध्यः

vṛṣā hyasi bhānunā dyumantaṃ tvā havāmahe | pavamāna svādhyaḥ

आ पवस्व सुवीर्यं मन्दमानः स्वायुध । इहो ष्विन्दवा गहि

ā pavasva suvīryaṃ mandamānaḥ svāyudha | iho ṣvindavā gahi

यदद्भिः परिषिच्यसे मृज्यमानो गभस्त्योः । द्रुणा सधस्थमश्नुषे

yadadbhiḥ pariṣicyase mṛjyamāno gabhastyoḥ | druṇā sadhasthamaśnuṣe

प्र सोमाय व्यश्ववत्पवमानाय गायत । महे सहस्रचक्षसे

pra somāya vyaśvavatpavamānāya gāyata | mahe sahasracakṣase

यस्य वर्णं मधुश्चुतं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये

yasya varṇaṃ madhuścutaṃ hariṃ hinvantyadribhiḥ | indumindrāya pītaye

तस्य ते वाजिनो वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । सखित्वमा वृणीमहे

tasya te vājino vayaṃ viśvā dhanāni jigyuṣaḥ | sakhitvamā vṛṇīmahe

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च मत्सरः । विश्वा दधान ओजसा

vṛṣā pavasva dhārayā marutvate ca matsaraḥ | viśvā dadhāna ojasā

तं त्वा धर्तारमोण्योः पवमान स्वर्दृशम् । हिन्वे वाजेषु वाजिनम्

taṃ tvā dhartāramoṇyoḥ pavamāna svardṛśam | hinve vājeṣu vājinam

अया चित्तो विपानया हरिः पवस्व धारया । युजं वाजेषु चोदय

ayā citto vipānayā hariḥ pavasva dhārayā | yujaṃ vājeṣu codaya

आ न इन्दो महीमिषं पवस्व विश्वदर्शतः । अस्मभ्यं सोम गातुवित्

ā na indo mahīmiṣaṃ pavasva viśvadarśataḥ | asmabhyaṃ soma gātuvit

आ कलशा अनूषतेन्दो धाराभिरोजसा । एन्द्रस्य पीतये विश

ā kalaśā anūṣatendo dhārābhirojasā | endrasya pītaye viśa

यस्य ते मद्यं रसं तीव्रं दुहन्त्यद्रिभिः । स पवस्वाभिमातिहा

yasya te madyaṃ rasaṃ tīvraṃ duhantyadribhiḥ | sa pavasvābhimātihā

राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे

rājā medhābhirīyate pavamāno manāvadhi | antarikṣeṇa yātave

आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम् । वहा भगत्तिमूतये

ā na indo śatagvinaṃ gavāṃ poṣaṃ svaśvyam | vahā bhagattimūtaye

आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्चसे भर । सुष्वाणो देववीतये

ā naḥ soma saho juvo rūpaṃ na varcase bhara | suṣvāṇo devavītaye

अर्षा सोम द्युमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत् । सीदञ्छ्येनो न योनिमा

arṣā soma dyumattamo'bhi droṇāni roruvat | sīdañchyeno na yonimā

अप्सा इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमो अर्षति विष्णवे

apsā indrāya vāyave varuṇāya marudbhyaḥ | somo arṣati viṣṇave

इषं तोकाय नो दधदस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम्

iṣaṃ tokāya no dadhadasmabhyaṃ soma viśvataḥ | ā pavasva sahasriṇam

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । ये वादः शर्यणावति

ye somāsaḥ parāvati ye arvāvati sunvire | ye vādaḥ śaryaṇāvati

य आर्जीकेषु कृत्वसु ये मध्ये पस्त्यानाम् । ये वा जनेषु पञ्चसु

ya ārjīkeṣu kṛtvasu ye madhye pastyānām | ye vā janeṣu pañcasu

ते नो वृष्टिं दिवस्परि पवन्तामा सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः

te no vṛṣṭiṃ divaspari pavantāmā suvīryam | suvānā devāsa indavaḥ

पवते हर्यतो हरिर्गृणानो जमदग्निना । हिन्वानो गोरधि त्वचि

pavate haryato harirgṛṇāno jamadagninā | hinvāno goradhi tvaci

प्र शुक्रासो वयोजुवो हिन्वानासो न सप्तयः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत

pra śukrāso vayojuvo hinvānāso na saptayaḥ | śrīṇānā apsu mṛñjata

तं त्वा सुतेष्वाभुवो हिन्विरे देवतातये । स पवस्वानया रुचा

taṃ tvā suteṣvābhuvo hinvire devatātaye | sa pavasvānayā rucā

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे । पान्तमा पुरुस्पृहम्

ā te dakṣaṃ mayobhuvaṃ vahnimadyā vṛṇīmahe | pāntamā puruspṛham

आ मन्द्रमा वरेण्यमा विप्रमा मनीषिणम् । पान्तमा पुरुस्पृहम्

ā mandramā vareṇyamā vipramā manīṣiṇam | pāntamā puruspṛham

आ रयिमा सुचेतुनमा सुक्रतो तनूष्वा । पान्तमा पुरुस्पृहम्

ā rayimā sucetunamā sukrato tanūṣvā | pāntamā puruspṛham

पवस्व विश्वचर्षणेऽभि विश्वानि काव्या । सखा सखिभ्य ईड्यः

pavasva viśvacarṣaṇe'bhi viśvāni kāvyā | sakhā sakhibhya īḍyaḥ

ताभ्यां विश्वस्य राजसि ये पवमान धामनी । प्रतीची सोम तस्थतुः

tābhyāṃ viśvasya rājasi ye pavamāna dhāmanī | pratīcī soma tasthatuḥ

परि धामानि यानि ते त्वं सोमासि विश्वतः । पवमान ऋतुभिः कवे

pari dhāmāni yāni te tvaṃ somāsi viśvataḥ | pavamāna ṛtubhiḥ kave

पवस्व जनयन्निषोऽभि विश्वानि वार्या । सखा सखिभ्य ऊतये

pavasva janayanniṣo'bhi viśvāni vāryā | sakhā sakhibhya ūtaye

तव शुक्रासो अर्चयो दिवस्पृष्ठे वि तन्वते । पवित्रं सोम धामभिः

tava śukrāso arcayo divaspṛṣṭhe vi tanvate | pavitraṃ soma dhāmabhiḥ

तवेमे सप्त सिन्धवः प्रशिषं सोम सिस्रते । तुभ्यं धावन्ति धेनवः

taveme sapta sindhavaḥ praśiṣaṃ soma sisrate | tubhyaṃ dhāvanti dhenavaḥ

प्र सोम याहि धारया सुत इन्द्राय मत्सरः । दधानो अक्षिति श्रवः

pra soma yāhi dhārayā suta indrāya matsaraḥ | dadhāno akṣiti śravaḥ

समु त्वा धीभिरस्वरन्हिन्वतीः सप्त जामयः । विप्रमाजा विवस्वतः

samu tvā dhībhirasvaranhinvatīḥ sapta jāmayaḥ | vipramājā vivasvataḥ

मृजन्ति त्वा समग्रुवोऽव्ये जीरावधि ष्वणि । रेभो यदज्यसे वने

mṛjanti tvā samagruvo'vye jīrāvadhi ṣvaṇi | rebho yadajyase vane

पवमानस्य ते कवे वाजिन् त्सर्गा असृक्षत । अर्वन्तो न श्रवस्यवः

pavamānasya te kave vājin tsargā asṛkṣata | arvanto na śravasyavaḥ

अच्छा कोशं मधुश्चुतमसृग्रं वारे अव्यये । अवावशन्त धीतयः

acchā kośaṃ madhuścutamasṛgraṃ vāre avyaye | avāvaśanta dhītayaḥ

अच्छा समुद्रमिन्दवोऽस्तं गावो न धेनवः । अग्मन्नृतस्य योनिमा

acchā samudramindavo'staṃ gāvo na dhenavaḥ | agmannṛtasya yonimā

प्र ण इन्दो महे रण आपो अर्षन्ति सिन्धवः । यद्गोभिर्वासयिष्यसे

pra ṇa indo mahe raṇa āpo arṣanti sindhavaḥ | yadgobhirvāsayiṣyase

अस्य ते सख्ये वयमियक्षन्तस्त्वोतयः । इन्दो सखित्वमुश्मसि

asya te sakhye vayamiyakṣantastvotayaḥ | indo sakhitvamuśmasi

आ पवस्व गविष्टये महे सोम नृचक्षसे । एन्द्रस्य जठरे विश

ā pavasva gaviṣṭaye mahe soma nṛcakṣase | endrasya jaṭhare viśa

महाँ असि सोम ज्येष्ठ उग्राणामिन्द ओजिष्ठः । युध्वा सञ्छश्वज्जिगेथ

mahā~ asi soma jyeṣṭha ugrāṇāminda ojiṣṭhaḥ | yudhvā sañchaśvajjigetha

य उग्रेभ्यश्चिदोजीयाञ्छूरेभ्यश्चिच्छूरतरः । भूरिदाभ्यश्चिन्मंहीयान्

ya ugrebhyaścidojīyāñchūrebhyaścicchūrataraḥ | bhūridābhyaścinmaṃhīyān

त्वं सोम सूर एषस्तोकस्य साता तनूनाम् । वृणीमहे सख्याय वृणीमहे युज्याय

tvaṃ soma sūra eṣastokasya sātā tanūnām | vṛṇīmahe sakhyāya vṛṇīmahe yujyāya

अग्न आयूंषि पवस आ सुवोर्जमिषं च नः । आरे बाधस्व दुच्छुनाम्

agna āyūṃṣi pavasa ā suvorjamiṣaṃ ca naḥ | āre bādhasva ducchunām

अग्निर्ऋषिः पवमानः पाञ्चजन्यः पुरोहितः । तमीमहे महागयम्

agnirṛṣiḥ pavamānaḥ pāñcajanyaḥ purohitaḥ | tamīmahe mahāgayam

अग्ने पवस्व स्वपा अस्मे वर्चः सुवीर्यम् । दधद्रयिं मयि पोषम्

agne pavasva svapā asme varcaḥ suvīryam | dadhadrayiṃ mayi poṣam

पवमानो अति स्रिधोऽभ्यर्षति सुष्टुतिम् । सूरो न विश्वदर्शतः

pavamāno ati sridho'bhyarṣati suṣṭutim | sūro na viśvadarśataḥ

स मर्मृजान आयुभिः प्रयस्वान्प्रयसे हितः । इन्दुरत्यो विचक्षणः

sa marmṛjāna āyubhiḥ prayasvānprayase hitaḥ | induratyo vicakṣaṇaḥ

पवमान ऋतं बृहच्छुक्रं ज्योतिरजीजनत् । कृष्णा तमांसि जङ्घनत्

pavamāna ṛtaṃ bṛhacchukraṃ jyotirajījanat | kṛṣṇā tamāṃsi jaṅghanat

पवमानस्य जङ्घ्नतो हरेश्चन्द्रा असृक्षत । जीरा अजिरशोचिषः

pavamānasya jaṅghnato hareścandrā asṛkṣata | jīrā ajiraśociṣaḥ

पवमानो रथीतमः शुभ्रेभिः शुभ्रशस्तमः । हरिश्चन्द्रो मरुद्गणः

pavamāno rathītamaḥ śubhrebhiḥ śubhraśastamaḥ | hariścandro marudgaṇaḥ

पवमानो व्यश्नवद्रश्मिभिर्वाजसातमः । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

pavamāno vyaśnavadraśmibhirvājasātamaḥ | dadhatstotre suvīryam

प्र सुवान इन्दुरक्षाः पवित्रमत्यव्ययम् । पुनान इन्दुरिन्द्रमा

pra suvāna indurakṣāḥ pavitramatyavyayam | punāna indurindramā

एष सोमो अधि त्वचि गवां क्रीळत्यद्रिभिः । इन्द्रं मदाय जोहुवत्

eṣa somo adhi tvaci gavāṃ krīl̤atyadribhiḥ | indraṃ madāya johuvat

यस्य ते द्युम्नवत्पयः पवमानाभृतं दिवः । तेन नो मृळ जीवसे

yasya te dyumnavatpayaḥ pavamānābhṛtaṃ divaḥ | tena no mṛl̤a jīvase

त्वं सोमासि धारयुर्मन्द्र ओजिष्ठो अध्वरे । पवस्व मंहयद्रयिः

tvaṃ somāsi dhārayurmandra ojiṣṭho adhvare | pavasva maṃhayadrayiḥ

त्वं सुतो नृमादनो दधन्वान्मत्सरिन्तमः । इन्द्राय सूरिरन्धसा

tvaṃ suto nṛmādano dadhanvānmatsarintamaḥ | indrāya sūrirandhasā

त्वं सुष्वाणो अद्रिभिरभ्यर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम्

tvaṃ suṣvāṇo adribhirabhyarṣa kanikradat | dyumantaṃ śuṣmamuttamam

इन्दुर्हिन्वानो अर्षति तिरो वाराण्यव्यया । हरिर्वाजमचिक्रदत्

indurhinvāno arṣati tiro vārāṇyavyayā | harirvājamacikradat

इन्दो व्यव्यमर्षसि वि श्रवांसि वि सौभगा । वि वाजान्सोम गोमतः

indo vyavyamarṣasi vi śravāṃsi vi saubhagā | vi vājānsoma gomataḥ

आ न इन्दो शतग्विनं रयिं गोमन्तमश्विनम् । भरा सोम सहस्रिणम्

ā na indo śatagvinaṃ rayiṃ gomantamaśvinam | bharā soma sahasriṇam

पवमानास इन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः । इन्द्रं यामेभिराशत

pavamānāsa indavastiraḥ pavitramāśavaḥ | indraṃ yāmebhirāśata

ककुहः सोम्यो रस इन्दुरिन्द्राय पूर्व्यः । आयुः पवत आयवे

kakuhaḥ somyo rasa indurindrāya pūrvyaḥ | āyuḥ pavata āyave

हिन्वन्ति सूरमुस्रयः पवमानं मधुश्चुतम् । अभि गिरा समस्वरन्

hinvanti sūramusrayaḥ pavamānaṃ madhuścutam | abhi girā samasvaran

अविता नो अजाश्वः पूषा यामनियामनि । आ भक्षत्कन्यासु नः

avitā no ajāśvaḥ pūṣā yāmaniyāmani | ā bhakṣatkanyāsu naḥ

अयं सोमः कपर्दिने घृतं न पवते मधु । आ भक्षत्कन्यासु नः

ayaṃ somaḥ kapardine ghṛtaṃ na pavate madhu | ā bhakṣatkanyāsu naḥ

अयं त आघृणे सुतो घृतं न पवते शुचि । आ भक्षत्कन्यासु नः

ayaṃ ta āghṛṇe suto ghṛtaṃ na pavate śuci | ā bhakṣatkanyāsu naḥ

वाचो जन्तुः कवीनां पवस्व सोम धारया । देवेषु रत्नधा असि

vāco jantuḥ kavīnāṃ pavasva soma dhārayā | deveṣu ratnadhā asi

आ कलशेषु धावति श्येनो वर्म वि गाहते । अभि द्रोणा कनिक्रदत्

ā kalaśeṣu dhāvati śyeno varma vi gāhate | abhi droṇā kanikradat

परि प्र सोम ते रसोऽसर्जि कलशे सुतः । श्येनो न तक्तो अर्षति

pari pra soma te raso'sarji kalaśe sutaḥ | śyeno na takto arṣati

पवस्व सोम मन्दयन्निन्द्राय मधुमत्तमः

pavasva soma mandayannindrāya madhumattamaḥ

असृग्रन्देववीतये वाजयन्तो रथा इव

asṛgrandevavītaye vājayanto rathā iva

ते सुतासो मदिन्तमाः शुक्रा वायुमसृक्षत

te sutāso madintamāḥ śukrā vāyumasṛkṣata

ग्राव्णा तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रं सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

grāvṇā tunno abhiṣṭutaḥ pavitraṃ soma gacchasi | dadhatstotre suvīryam

एष तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रमति गाहते । रक्षोहा वारमव्ययम्

eṣa tunno abhiṣṭutaḥ pavitramati gāhate | rakṣohā vāramavyayam

यदन्ति यच्च दूरके भयं विन्दति मामिह । पवमान वि तज्जहि

yadanti yacca dūrake bhayaṃ vindati māmiha | pavamāna vi tajjahi

पवमानः सो अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः । यः पोता स पुनातु नः

pavamānaḥ so adya naḥ pavitreṇa vicarṣaṇiḥ | yaḥ potā sa punātu naḥ

यत्ते पवित्रमर्चिष्यग्ने विततमन्तरा । ब्रह्म तेन पुनीहि नः

yatte pavitramarciṣyagne vitatamantarā | brahma tena punīhi naḥ

यत्ते पवित्रमर्चिवदग्ने तेन पुनीहि नः । ब्रह्मसवैः पुनीहि नः

yatte pavitramarcivadagne tena punīhi naḥ | brahmasavaiḥ punīhi naḥ

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च । मां पुनीहि विश्वतः

ubhābhyāṃ deva savitaḥ pavitreṇa savena ca | māṃ punīhi viśvataḥ

त्रिभिष्ट्वं देव सवितर्वर्षिष्ठैः सोम धामभिः । अग्ने दक्षैः पुनीहि नः

tribhiṣṭvaṃ deva savitarvarṣiṣṭhaiḥ soma dhāmabhiḥ | agne dakṣaiḥ punīhi naḥ

पुनन्तु मां देवजनाः पुनन्तु वसवो धिया । विश्वे देवाः पुनीत मा जातवेदः पुनीहि मा

punantu māṃ devajanāḥ punantu vasavo dhiyā | viśve devāḥ punīta mā jātavedaḥ punīhi mā

प्र प्यायस्व प्र स्यन्दस्व सोम विश्वेभिरंशुभिः । देवेभ्य उत्तमं हविः

pra pyāyasva pra syandasva soma viśvebhiraṃśubhiḥ | devebhya uttamaṃ haviḥ

उप प्रियं पनिप्नतं युवानमाहुतीवृधम् । अगन्म बिभ्रतो नमः

upa priyaṃ panipnataṃ yuvānamāhutīvṛdham | aganma bibhrato namaḥ

अलाय्यस्य परशुर्ननाश तमा पवस्व देव सोम । आखुं चिदेव देव सोम

alāyyasya paraśurnanāśa tamā pavasva deva soma | ākhuṃ cideva deva soma

यः पावमानीरध्येत्यृषिभिः सम्भृतं रसम् । सर्वं स पूतमश्नाति स्वदितं मातरिश्वना

yaḥ pāvamānīradhyetyṛṣibhiḥ sambhṛtaṃ rasam | sarvaṃ sa pūtamaśnāti svaditaṃ mātariśvanā

पावमानीर्यो अध्येत्यृषिभिः सम्भृतं रसम् । तस्मै सरस्वती दुहे क्षीरं सर्पिर्मधूदकम्

pāvamānīryo adhyetyṛṣibhiḥ sambhṛtaṃ rasam | tasmai sarasvatī duhe kṣīraṃ sarpirmadhūdakam

प्र देवमच्छा मधुमन्त इन्दवोऽसिष्यदन्त गाव आ न धेनवः । बर्हिषदो वचनावन्त ऊधभिः परिस्रुतमुस्रिया निर्णिजं धिरे

pra devamacchā madhumanta indavo'siṣyadanta gāva ā na dhenavaḥ | barhiṣado vacanāvanta ūdhabhiḥ parisrutamusriyā nirṇijaṃ dhire

स रोरुवदभि पूर्वा अचिक्रददुपारुहः श्रथयन्स्वादते हरिः । तिरः पवित्रं परियन्नुरु ज्रयो नि शर्याणि दधते देव आ वरम्

sa roruvadabhi pūrvā acikradadupāruhaḥ śrathayansvādate hariḥ | tiraḥ pavitraṃ pariyannuru jrayo ni śaryāṇi dadhate deva ā varam

वि यो ममे यम्या संयती मदः साकंवृधा पयसा पिन्वदक्षिता । मही अपारे रजसी विवेविददभिव्रजन्नक्षितं पाज आ ददे

vi yo mame yamyā saṃyatī madaḥ sākaṃvṛdhā payasā pinvadakṣitā | mahī apāre rajasī vivevidadabhivrajannakṣitaṃ pāja ā dade

स मातरा विचरन्वाजयन्नपः प्र मेधिरः स्वधया पिन्वते पदम् । अंशुर्यवेन पिपिशे यतो नृभिः सं जामिभिर्नसते रक्षते शिरः

sa mātarā vicaranvājayannapaḥ pra medhiraḥ svadhayā pinvate padam | aṃśuryavena pipiśe yato nṛbhiḥ saṃ jāmibhirnasate rakṣate śiraḥ

सं दक्षेण मनसा जायते कविरृतस्य गर्भो निहितो यमा परः । यूना ह सन्ता प्रथमं वि जज्ञतुर्गुहा हितं जनिम नेममुद्यतम्

saṃ dakṣeṇa manasā jāyate kavirṛtasya garbho nihito yamā paraḥ | yūnā ha santā prathamaṃ vi jajñaturguhā hitaṃ janima nemamudyatam

मन्द्रस्य रूपं विविदुर्मनीषिणः श्येनो यदन्धो अभरत्परावतः । तं मर्जयन्त सुवृधं नदीष्वाँ उशन्तमंशुं परियन्तमृग्मियम्

mandrasya rūpaṃ vividurmanīṣiṇaḥ śyeno yadandho abharatparāvataḥ | taṃ marjayanta suvṛdhaṃ nadīṣvā~ uśantamaṃśuṃ pariyantamṛgmiyam

त्वां मृजन्ति दश योषणः सुतं सोम ऋषिभिर्मतिभिर्धीतिभिर्हितम् । अव्यो वारेभिरुत देवहूतिभिर्नृभिर्यतो वाजमा दर्षि सातये

tvāṃ mṛjanti daśa yoṣaṇaḥ sutaṃ soma ṛṣibhirmatibhirdhītibhirhitam | avyo vārebhiruta devahūtibhirnṛbhiryato vājamā darṣi sātaye

परिप्रयन्तं वय्यं सुषंसदं सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभः । यो धारया मधुमाँ ऊर्मिणा दिव इयर्ति वाचं रयिषाळमर्त्यः

pariprayantaṃ vayyaṃ suṣaṃsadaṃ somaṃ manīṣā abhyanūṣata stubhaḥ | yo dhārayā madhumā~ ūrmiṇā diva iyarti vācaṃ rayiṣāl̤amartyaḥ

अयं दिव इयर्ति विश्वमा रजः सोमः पुनानः कलशेषु सीदति । अद्भिर्गोभिर्मृज्यते अद्रिभिः सुतः पुनान इन्दुर्वरिवो विदत्प्रियम्

ayaṃ diva iyarti viśvamā rajaḥ somaḥ punānaḥ kalaśeṣu sīdati | adbhirgobhirmṛjyate adribhiḥ sutaḥ punāna indurvarivo vidatpriyam

एवा नः सोम परिषिच्यमानो वयो दधच्चित्रतमं पवस्व । अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिमस्मे सुवीरम्

evā naḥ soma pariṣicyamāno vayo dadhaccitratamaṃ pavasva | adveṣe dyāvāpṛthivī huvema devā dhatta rayimasme suvīram

इषुर्न धन्वन्प्रति धीयते मतिर्वत्सो न मातुरुप सर्ज्यूधनि । उरुधारेव दुहे अग्र आयत्यस्य व्रतेष्वपि सोम इष्यते

iṣurna dhanvanprati dhīyate matirvatso na māturupa sarjyūdhani | urudhāreva duhe agra āyatyasya vrateṣvapi soma iṣyate

उपो मतिः पृच्यते सिच्यते मधु मन्द्राजनी चोदते अन्तरासनि । पवमानः संतनिः प्रघ्नतामिव मधुमान्द्रप्सः परि वारमर्षति

upo matiḥ pṛcyate sicyate madhu mandrājanī codate antarāsani | pavamānaḥ saṃtaniḥ praghnatāmiva madhumāndrapsaḥ pari vāramarṣati

अव्ये वधूयुः पवते परि त्वचि श्रथ्नीते नप्तीरदितेरृतं यते । हरिरक्रान्यजतः संयतो मदो नृम्णा शिशानो महिषो न शोभते

avye vadhūyuḥ pavate pari tvaci śrathnīte naptīraditerṛtaṃ yate | harirakrānyajataḥ saṃyato mado nṛmṇā śiśāno mahiṣo na śobhate

उक्षा मिमाति प्रति यन्ति धेनवो देवस्य देवीरुप यन्ति निष्कृतम् । अत्यक्रमीदर्जुनं वारमव्ययमत्कं न निक्तं परि सोमो अव्यत

ukṣā mimāti prati yanti dhenavo devasya devīrupa yanti niṣkṛtam | atyakramīdarjunaṃ vāramavyayamatkaṃ na niktaṃ pari somo avyata

अमृक्तेन रुशता वाससा हरिरमर्त्यो निर्णिजानः परि व्यत । दिवस्पृष्ठं बर्हणा निर्णिजे कृतोपस्तरणं चम्वोर्नभस्मयम्

amṛktena ruśatā vāsasā hariramartyo nirṇijānaḥ pari vyata | divaspṛṣṭhaṃ barhaṇā nirṇije kṛtopastaraṇaṃ camvornabhasmayam

सूर्यस्येव रश्मयो द्रावयित्नवो मत्सरासः प्रसुपः साकमीरते । तन्तुं ततं परि सर्गास आशवो नेन्द्रादृते पवते धाम किं चन

sūryasyeva raśmayo drāvayitnavo matsarāsaḥ prasupaḥ sākamīrate | tantuṃ tataṃ pari sargāsa āśavo nendrādṛte pavate dhāma kiṃ cana

सिन्धोरिव प्रवणे निम्न आशवो वृषच्युता मदासो गातुमाशत । शं नो निवेशे द्विपदे चतुष्पदेऽस्मे वाजाः सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

sindhoriva pravaṇe nimna āśavo vṛṣacyutā madāso gātumāśata | śaṃ no niveśe dvipade catuṣpade'sme vājāḥ soma tiṣṭhantu kṛṣṭayaḥ

आ नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवदश्वावद्गोमद्यवमत्सुवीर्यम् । यूयं हि सोम पितरो मम स्थन दिवो मूर्धानः प्रस्थिता वयस्कृतः

ā naḥ pavasva vasumaddhiraṇyavadaśvāvadgomadyavamatsuvīryam | yūyaṃ hi soma pitaro mama sthana divo mūrdhānaḥ prasthitā vayaskṛtaḥ

एते सोमाः पवमानास इन्द्रं रथा इव प्र ययुः सातिमच्छ । सुताः पवित्रमति यन्त्यव्यं हित्वी वव्रिं हरितो वृष्टिमच्छ

ete somāḥ pavamānāsa indraṃ rathā iva pra yayuḥ sātimaccha | sutāḥ pavitramati yantyavyaṃ hitvī vavriṃ harito vṛṣṭimaccha

इन्दविन्द्राय बृहते पवस्व सुमृळीको अनवद्यो रिशादाः । भरा चन्द्राणि गृणते वसूनि देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः

indavindrāya bṛhate pavasva sumṛl̤īko anavadyo riśādāḥ | bharā candrāṇi gṛṇate vasūni devairdyāvāpṛthivī prāvataṃ naḥ

त्रिरस्मै सप्त धेनवो दुदुह्रे सत्यामाशिरं पूर्व्ये व्योमनि । चत्वार्यन्या भुवनानि निर्णिजे चारूणि चक्रे यदृतैरवर्धत

trirasmai sapta dhenavo duduhre satyāmāśiraṃ pūrvye vyomani | catvāryanyā bhuvanāni nirṇije cārūṇi cakre yadṛtairavardhata

स भिक्षमाणो अमृतस्य चारुण उभे द्यावा काव्येना वि शश्रथे । तेजिष्ठा अपो मंहना परि व्यत यदी देवस्य श्रवसा सदो विदुः

sa bhikṣamāṇo amṛtasya cāruṇa ubhe dyāvā kāvyenā vi śaśrathe | tejiṣṭhā apo maṃhanā pari vyata yadī devasya śravasā sado viduḥ

ते अस्य सन्तु केतवोऽमृत्यवोऽदाभ्यासो जनुषी उभे अनु । येभिर्नृम्णा च देव्या च पुनत आदिद्राजानं मनना अगृभ्णत

te asya santu ketavo'mṛtyavo'dābhyāso januṣī ubhe anu | yebhirnṛmṇā ca devyā ca punata ādidrājānaṃ mananā agṛbhṇata

स मृज्यमानो दशभिः सुकर्मभिः प्र मध्यमासु मातृषु प्रमे सचा । व्रतानि पानो अमृतस्य चारुण उभे नृचक्षा अनु पश्यते विशौ

sa mṛjyamāno daśabhiḥ sukarmabhiḥ pra madhyamāsu mātṛṣu prame sacā | vratāni pāno amṛtasya cāruṇa ubhe nṛcakṣā anu paśyate viśau

स मर्मृजान इन्द्रियाय धायस ओभे अन्ता रोदसी हर्षते हितः । वृषा शुष्मेण बाधते वि दुर्मतीरादेदिशानः शर्यहेव शुरुधः

sa marmṛjāna indriyāya dhāyasa obhe antā rodasī harṣate hitaḥ | vṛṣā śuṣmeṇa bādhate vi durmatīrādediśānaḥ śaryaheva śurudhaḥ

स मातरा न ददृशान उस्रियो नानददेति मरुतामिव स्वनः । जानन्नृतं प्रथमं यत्स्वर्णरं प्रशस्तये कमवृणीत सुक्रतुः

sa mātarā na dadṛśāna usriyo nānadadeti marutāmiva svanaḥ | jānannṛtaṃ prathamaṃ yatsvarṇaraṃ praśastaye kamavṛṇīta sukratuḥ

रुवति भीमो वृषभस्तविष्यया शृङ्गे शिशानो हरिणी विचक्षणः । आ योनिं सोमः सुकृतं नि षीदति गव्ययी त्वग्भवति निर्णिगव्ययी

ruvati bhīmo vṛṣabhastaviṣyayā śṛṅge śiśāno hariṇī vicakṣaṇaḥ | ā yoniṃ somaḥ sukṛtaṃ ni ṣīdati gavyayī tvagbhavati nirṇigavyayī

शुचिः पुनानस्तन्वमरेपसमव्ये हरिर्न्यधाविष्ट सानवि । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे त्रिधातु मधु क्रियते सुकर्मभिः

śuciḥ punānastanvamarepasamavye harirnyadhāviṣṭa sānavi | juṣṭo mitrāya varuṇāya vāyave tridhātu madhu kriyate sukarmabhiḥ

पवस्व सोम देववीतये वृषेन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश । पुरा नो बाधाद्दुरिताति पारय क्षेत्रविद्धि दिश आहा विपृच्छते

pavasva soma devavītaye vṛṣendrasya hārdi somadhānamā viśa | purā no bādhādduritāti pāraya kṣetraviddhi diśa āhā vipṛcchate

हितो न सप्तिरभि वाजमर्षेन्द्रस्येन्दो जठरमा पवस्व । नावा न सिन्धुमति पर्षि विद्वाञ्छूरो न युध्यन्नव नो निद स्पः

hito na saptirabhi vājamarṣendrasyendo jaṭharamā pavasva | nāvā na sindhumati parṣi vidvāñchūro na yudhyannava no nida spaḥ

आ दक्षिणा सृज्यते शुष्म्यासदं वेति द्रुहो रक्षसः पाति जागृविः । हरिरोपशं कृणुते नभस्पय उपस्तिरे चम्वोर्ब्रह्म निर्णिजे

ā dakṣiṇā sṛjyate śuṣmyāsadaṃ veti druho rakṣasaḥ pāti jāgṛviḥ | hariropaśaṃ kṛṇute nabhaspaya upastire camvorbrahma nirṇije

प्र कृष्टिहेव शूष एति रोरुवदसुर्यं वर्णं नि रिणीते अस्य तम् । जहाति वव्रिं पितुरेति निष्कृतमुपप्रुतं कृणुते निर्णिजं तना

pra kṛṣṭiheva śūṣa eti roruvadasuryaṃ varṇaṃ ni riṇīte asya tam | jahāti vavriṃ pitureti niṣkṛtamupaprutaṃ kṛṇute nirṇijaṃ tanā

अद्रिभिः सुतः पवते गभस्त्योर्वृषायते नभसा वेपते मती । स मोदते नसते साधते गिरा नेनिक्ते अप्सु यजते परीमणि

adribhiḥ sutaḥ pavate gabhastyorvṛṣāyate nabhasā vepate matī | sa modate nasate sādhate girā nenikte apsu yajate parīmaṇi

परि द्युक्षं सहसः पर्वतावृधं मध्वः सिञ्चन्ति हर्म्यस्य सक्षणिम् । आ यस्मिन्गावः सुहुताद ऊधनि मूर्धञ्छ्रीणन्त्यग्रियं वरीमभिः

pari dyukṣaṃ sahasaḥ parvatāvṛdhaṃ madhvaḥ siñcanti harmyasya sakṣaṇim | ā yasmingāvaḥ suhutāda ūdhani mūrdhañchrīṇantyagriyaṃ varīmabhiḥ

समी रथं न भुरिजोरहेषत दश स्वसारो अदितेरुपस्थ आ । जिगादुप ज्रयति गोरपीच्यं पदं यदस्य मतुथा अजीजनन्

samī rathaṃ na bhurijoraheṣata daśa svasāro aditerupastha ā | jigādupa jrayati gorapīcyaṃ padaṃ yadasya matuthā ajījanan

श्येनो न योनिं सदनं धिया कृतं हिरण्ययमासदं देव एषति । ए रिणन्ति बर्हिषि प्रियं गिराश्वो न देवाँ अप्येति यज्ञियः

śyeno na yoniṃ sadanaṃ dhiyā kṛtaṃ hiraṇyayamāsadaṃ deva eṣati | e riṇanti barhiṣi priyaṃ girāśvo na devā~ apyeti yajñiyaḥ

परा व्यक्तो अरुषो दिवः कविर्वृषा त्रिपृष्ठो अनविष्ट गा अभि । सहस्रणीतिर्यतिः परायती रेभो न पूर्वीरुषसो वि राजति

parā vyakto aruṣo divaḥ kavirvṛṣā tripṛṣṭho anaviṣṭa gā abhi | sahasraṇītiryatiḥ parāyatī rebho na pūrvīruṣaso vi rājati

त्वेषं रूपं कृणुते वर्णो अस्य स यत्राशयत्समृता सेधति स्रिधः । अप्सा याति स्वधया दैव्यं जनं सं सुष्टुती नसते सं गोअग्रया

tveṣaṃ rūpaṃ kṛṇute varṇo asya sa yatrāśayatsamṛtā sedhati sridhaḥ | apsā yāti svadhayā daivyaṃ janaṃ saṃ suṣṭutī nasate saṃ goagrayā

उक्षेव यूथा परियन्नरावीदधि त्विषीरधित सूर्यस्य । दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षत क्षां सोमः परि क्रतुना पश्यते जाः

ukṣeva yūthā pariyannarāvīdadhi tviṣīradhita sūryasya | divyaḥ suparṇo'va cakṣata kṣāṃ somaḥ pari kratunā paśyate jāḥ

हरिं मृजन्त्यरुषो न युज्यते सं धेनुभिः कलशे सोमो अज्यते । उद्वाचमीरयति हिन्वते मती पुरुष्टुतस्य कति चित्परिप्रियः

hariṃ mṛjantyaruṣo na yujyate saṃ dhenubhiḥ kalaśe somo ajyate | udvācamīrayati hinvate matī puruṣṭutasya kati citparipriyaḥ

साकं वदन्ति बहवो मनीषिण इन्द्रस्य सोमं जठरे यदादुहुः । यदी मृजन्ति सुगभस्तयो नरः सनीळाभिर्दशभिः काम्यं मधु

sākaṃ vadanti bahavo manīṣiṇa indrasya somaṃ jaṭhare yadāduhuḥ | yadī mṛjanti sugabhastayo naraḥ sanīl̤ābhirdaśabhiḥ kāmyaṃ madhu

अरममाणो अत्येति गा अभि सूर्यस्य प्रियं दुहितुस्तिरो रवम् । अन्वस्मै जोषमभरद्विनंगृसः सं द्वयीभिः स्वसृभिः क्षेति जामिभिः

aramamāṇo atyeti gā abhi sūryasya priyaṃ duhitustiro ravam | anvasmai joṣamabharadvinaṃgṛsaḥ saṃ dvayībhiḥ svasṛbhiḥ kṣeti jāmibhiḥ

नृधूतो अद्रिषुतो बर्हिषि प्रियः पतिर्गवां प्रदिव इन्दुरृत्वियः । पुरंधिवान्मनुषो यज्ञसाधनः शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते

nṛdhūto adriṣuto barhiṣi priyaḥ patirgavāṃ pradiva indurṛtviyaḥ | puraṃdhivānmanuṣo yajñasādhanaḥ śucirdhiyā pavate soma indra te

नृबाहुभ्यां चोदितो धारया सुतोऽनुष्वधं पवते सोम इन्द्र ते । आप्राः क्रतून्समजैरध्वरे मतीर्वेर्न द्रुषच्चम्वोरासदद्धरिः

nṛbāhubhyāṃ codito dhārayā suto'nuṣvadhaṃ pavate soma indra te | āprāḥ kratūnsamajairadhvare matīrverna druṣaccamvorāsadaddhariḥ

अंशुं दुहन्ति स्तनयन्तमक्षितं कविं कवयोऽपसो मनीषिणः । समी गावो मतयो यन्ति संयत ऋतस्य योना सदने पुनर्भुवः

aṃśuṃ duhanti stanayantamakṣitaṃ kaviṃ kavayo'paso manīṣiṇaḥ | samī gāvo matayo yanti saṃyata ṛtasya yonā sadane punarbhuvaḥ

नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवोऽपामूर्मौ सिन्धुष्वन्तरुक्षितः । इन्द्रस्य वज्रो वृषभो विभूवसुः सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः

nābhā pṛthivyā dharuṇo maho divo'pāmūrmau sindhuṣvantarukṣitaḥ | indrasya vajro vṛṣabho vibhūvasuḥ somo hṛde pavate cāru matsaraḥ

स तू पवस्व परि पार्थिवं रज स्तोत्रे शिक्षन्नाधून्वते च सुक्रतो । मा नो निर्भाग्वसुनः सादनस्पृशो रयिं पिशङ्गं बहुलं वसीमहि

sa tū pavasva pari pārthivaṃ raja stotre śikṣannādhūnvate ca sukrato | mā no nirbhāgvasunaḥ sādanaspṛśo rayiṃ piśaṅgaṃ bahulaṃ vasīmahi

आ तू न इन्दो शतदात्वश्व्यं सहस्रदातु पशुमद्धिरण्यवत् । उप मास्व बृहती रेवतीरिषोऽधि स्तोत्रस्य पवमान नो गहि

ā tū na indo śatadātvaśvyaṃ sahasradātu paśumaddhiraṇyavat | upa māsva bṛhatī revatīriṣo'dhi stotrasya pavamāna no gahi

स्रक्वे द्रप्सस्य धमतः समस्वरन्नृतस्य योना समरन्त नाभयः । त्रीन्स मूर्ध्नो असुरश्चक्र आरभे सत्यस्य नावः सुकृतमपीपरन्

srakve drapsasya dhamataḥ samasvarannṛtasya yonā samaranta nābhayaḥ | trīnsa mūrdhno asuraścakra ārabhe satyasya nāvaḥ sukṛtamapīparan

सम्यक्सम्यञ्चो महिषा अहेषत सिन्धोरूर्मावधि वेना अवीविपन् । मधोर्धाराभिर्जनयन्तो अर्कमित्प्रियामिन्द्रस्य तन्वमवीवृधन्

samyaksamyañco mahiṣā aheṣata sindhorūrmāvadhi venā avīvipan | madhordhārābhirjanayanto arkamitpriyāmindrasya tanvamavīvṛdhan

पवित्रवन्तः परि वाचमासते पितैषां प्रत्नो अभि रक्षति व्रतम् । महः समुद्रं वरुणस्तिरो दधे धीरा इच्छेकुर्धरुणेष्वारभम्

pavitravantaḥ pari vācamāsate pitaiṣāṃ pratno abhi rakṣati vratam | mahaḥ samudraṃ varuṇastiro dadhe dhīrā icchekurdharuṇeṣvārabham

सहस्रधारेऽव ते समस्वरन्दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतः । अस्य स्पशो न नि मिषन्ति भूर्णयः पदेपदे पाशिनः सन्ति सेतवः

sahasradhāre'va te samasvarandivo nāke madhujihvā asaścataḥ | asya spaśo na ni miṣanti bhūrṇayaḥ padepade pāśinaḥ santi setavaḥ

* पितुर्मातुरध्या ये समस्वरन्नृचा शोचन्तः संदहन्तो अव्रतान् । इन्द्रद्विष्टामप धमन्ति मायया त्वचमसिक्नीं भूमनो दिवस्परि

* piturmāturadhyā ye samasvarannṛcā śocantaḥ saṃdahanto avratān | indradviṣṭāmapa dhamanti māyayā tvacamasiknīṃ bhūmano divaspari

प्रत्नान्मानादध्या ये समस्वरञ्छ्लोकयन्त्रासो रभसस्य मन्तवः । अपानक्षासो बधिरा अहासत ऋतस्य पन्थां न तरन्ति दुष्कृतः

pratnānmānādadhyā ye samasvarañchlokayantrāso rabhasasya mantavaḥ | apānakṣāso badhirā ahāsata ṛtasya panthāṃ na taranti duṣkṛtaḥ

सहस्रधारे वितते पवित्र आ वाचं पुनन्ति कवयो मनीषिणः । रुद्रास एषामिषिरासो अद्रुह स्पशः स्वञ्चः सुदृशो नृचक्षसः

sahasradhāre vitate pavitra ā vācaṃ punanti kavayo manīṣiṇaḥ | rudrāsa eṣāmiṣirāso adruha spaśaḥ svañcaḥ sudṛśo nṛcakṣasaḥ

ऋतस्य गोपा न दभाय सुक्रतुस्त्री ष पवित्रा हृद्यन्तरा दधे । विद्वान्स विश्वा भुवनाभि पश्यत्यवाजुष्टान्विध्यति कर्ते अव्रतान्

ṛtasya gopā na dabhāya sukratustrī ṣa pavitrā hṛdyantarā dadhe | vidvānsa viśvā bhuvanābhi paśyatyavājuṣṭānvidhyati karte avratān

ऋतस्य तन्तुर्विततः पवित्र आ जिह्वाया अग्रे वरुणस्य मायया । धीराश्चित्तत्समिनक्षन्त आशतात्रा कर्तमव पदात्यप्रभुः

ṛtasya tanturvitataḥ pavitra ā jihvāyā agre varuṇasya māyayā | dhīrāścittatsaminakṣanta āśatātrā kartamava padātyaprabhuḥ

शिशुर्न जातोऽव चक्रदद्वने स्वर्यद्वाज्यरुषः सिषासति । दिवो रेतसा सचते पयोवृधा तमीमहे सुमती शर्म सप्रथः

śiśurna jāto'va cakradadvane svaryadvājyaruṣaḥ siṣāsati | divo retasā sacate payovṛdhā tamīmahe sumatī śarma saprathaḥ

दिवो य स्कम्भो धरुणः स्वातत आपूर्णो अंशुः पर्येति विश्वतः । सेमे मही रोदसी यक्षदावृता समीचीने दाधार समिषः कविः

divo ya skambho dharuṇaḥ svātata āpūrṇo aṃśuḥ paryeti viśvataḥ | seme mahī rodasī yakṣadāvṛtā samīcīne dādhāra samiṣaḥ kaviḥ

महि प्सरः सुकृतं सोम्यं मधूर्वी गव्यूतिरदितेरृतं यते । ईशे यो वृष्टेरित उस्रियो वृषापां नेता य इतऊतिरृग्मियः

mahi psaraḥ sukṛtaṃ somyaṃ madhūrvī gavyūtiraditerṛtaṃ yate | īśe yo vṛṣṭerita usriyo vṛṣāpāṃ netā ya itaūtirṛgmiyaḥ

आत्मन्वन्नभो दुह्यते घृतं पय ऋतस्य नाभिरमृतं वि जायते । समीचीनाः सुदानवः प्रीणन्ति तं नरो हितमव मेहन्ति पेरवः

ātmanvannabho duhyate ghṛtaṃ paya ṛtasya nābhiramṛtaṃ vi jāyate | samīcīnāḥ sudānavaḥ prīṇanti taṃ naro hitamava mehanti peravaḥ

अरावीदंशुः सचमान ऊर्मिणा देवाव्यं मनुषे पिन्वति त्वचम् । दधाति गर्भमदितेरुपस्थ आ येन तोकं च तनयं च धामहे

arāvīdaṃśuḥ sacamāna ūrmiṇā devāvyaṃ manuṣe pinvati tvacam | dadhāti garbhamaditerupastha ā yena tokaṃ ca tanayaṃ ca dhāmahe

सहस्रधारेऽव ता असश्चतस्तृतीये सन्तु रजसि प्रजावतीः । चतस्रो नाभो निहिता अवो दिवो हविर्भरन्त्यमृतं घृतश्चुतः

sahasradhāre'va tā asaścatastṛtīye santu rajasi prajāvatīḥ | catasro nābho nihitā avo divo havirbharantyamṛtaṃ ghṛtaścutaḥ

श्वेतं रूपं कृणुते यत्सिषासति सोमो मीढ्वाँ असुरो वेद भूमनः । धिया शमी सचते सेमभि प्रवद्दिवस्कवन्धमव दर्षदुद्रिणम्

śvetaṃ rūpaṃ kṛṇute yatsiṣāsati somo mīḍhvā~ asuro veda bhūmanaḥ | dhiyā śamī sacate semabhi pravaddivaskavandhamava darṣadudriṇam

अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तं कार्ष्मन्ना वाज्यक्रमीत्ससवान् । आ हिन्विरे मनसा देवयन्तः कक्षीवते शतहिमाय गोनाम्

adha śvetaṃ kalaśaṃ gobhiraktaṃ kārṣmannā vājyakramītsasavān | ā hinvire manasā devayantaḥ kakṣīvate śatahimāya gonām

अद्भिः सोम पपृचानस्य ते रसोऽव्यो वारं वि पवमान धावति । स मृज्यमानः कविभिर्मदिन्तम स्वदस्वेन्द्राय पवमान पीतये

adbhiḥ soma papṛcānasya te raso'vyo vāraṃ vi pavamāna dhāvati | sa mṛjyamānaḥ kavibhirmadintama svadasvendrāya pavamāna pītaye

अभि प्रियाणि पवते चनोहितो नामानि यह्वो अधि येषु वर्धते । आ सूर्यस्य बृहतो बृहन्नधि रथं विष्वञ्चमरुहद्विचक्षणः

abhi priyāṇi pavate canohito nāmāni yahvo adhi yeṣu vardhate | ā sūryasya bṛhato bṛhannadhi rathaṃ viṣvañcamaruhadvicakṣaṇaḥ

ऋतस्य जिह्वा पवते मधु प्रियं वक्ता पतिर्धियो अस्या अदाभ्यः । दधाति पुत्रः पित्रोरपीच्यं नाम तृतीयमधि रोचने दिवः

ṛtasya jihvā pavate madhu priyaṃ vaktā patirdhiyo asyā adābhyaḥ | dadhāti putraḥ pitrorapīcyaṃ nāma tṛtīyamadhi rocane divaḥ

अव द्युतानः कलशाँ अचिक्रदन्नृभिर्येमानः कोश आ हिरण्यये । अभीमृतस्य दोहना अनूषताधि त्रिपृष्ठ उषसो वि राजति

ava dyutānaḥ kalaśā~ acikradannṛbhiryemānaḥ kośa ā hiraṇyaye | abhīmṛtasya dohanā anūṣatādhi tripṛṣṭha uṣaso vi rājati

अद्रिभिः सुतो मतिभिश्चनोहितः प्ररोचयन्रोदसी मातरा शुचिः । रोमाण्यव्या समया वि धावति मधोर्धारा पिन्वमाना दिवेदिवे

adribhiḥ suto matibhiścanohitaḥ prarocayanrodasī mātarā śuciḥ | romāṇyavyā samayā vi dhāvati madhordhārā pinvamānā divedive

परि सोम प्र धन्वा स्वस्तये नृभिः पुनानो अभि वासयाशिरम् । ये ते मदा आहनसो विहायसस्तेभिरिन्द्रं चोदय दातवे मघम्

pari soma pra dhanvā svastaye nṛbhiḥ punāno abhi vāsayāśiram | ye te madā āhanaso vihāyasastebhirindraṃ codaya dātave magham

धर्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर्वृथा पाजांसि कृणुते नदीष्वा

dhartā divaḥ pavate kṛtvyo raso dakṣo devānāmanumādyo nṛbhiḥ | hariḥ sṛjāno atyo na satvabhirvṛthā pājāṃsi kṛṇute nadīṣvā

शूरो न धत्त आयुधा गभस्त्योः स्वः सिषासन्रथिरो गविष्टिषु । इन्द्रस्य शुष्ममीरयन्नपस्युभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते मनीषिभिः

śūro na dhatta āyudhā gabhastyoḥ svaḥ siṣāsanrathiro gaviṣṭiṣu | indrasya śuṣmamīrayannapasyubhirindurhinvāno ajyate manīṣibhiḥ

इन्द्रस्य सोम पवमान ऊर्मिणा तविष्यमाणो जठरेष्वा विश । प्र णः पिन्व विद्युदभ्रेव रोदसी धिया न वाजाँ उप मासि शश्वतः

indrasya soma pavamāna ūrmiṇā taviṣyamāṇo jaṭhareṣvā viśa | pra ṇaḥ pinva vidyudabhreva rodasī dhiyā na vājā~ upa māsi śaśvataḥ

विश्वस्य राजा पवते स्वर्दृश ऋतस्य धीतिमृषिषाळवीवशत् । यः सूर्यस्यासिरेण मृज्यते पिता मतीनामसमष्टकाव्यः

viśvasya rājā pavate svardṛśa ṛtasya dhītimṛṣiṣāl̤avīvaśat | yaḥ sūryasyāsireṇa mṛjyate pitā matīnāmasamaṣṭakāvyaḥ

वृषेव यूथा परि कोशमर्षस्यपामुपस्थे वृषभः कनिक्रदत् । स इन्द्राय पवसे मत्सरिन्तमो यथा जेषाम समिथे त्वोतयः

vṛṣeva yūthā pari kośamarṣasyapāmupasthe vṛṣabhaḥ kanikradat | sa indrāya pavase matsarintamo yathā jeṣāma samithe tvotayaḥ

एष प्र कोशे मधुमाँ अचिक्रददिन्द्रस्य वज्रो वपुषो वपुष्टरः । अभीमृतस्य सुदुघा घृतश्चुतो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः

eṣa pra kośe madhumā~ acikradadindrasya vajro vapuṣo vapuṣṭaraḥ | abhīmṛtasya sudughā ghṛtaścuto vāśrā arṣanti payaseva dhenavaḥ

स पूर्व्यः पवते यं दिवस्परि श्येनो मथायदिषितस्तिरो रजः । स मध्व आ युवते वेविजान इत्कृशानोरस्तुर्मनसाह बिभ्युषा

sa pūrvyaḥ pavate yaṃ divaspari śyeno mathāyadiṣitastiro rajaḥ | sa madhva ā yuvate vevijāna itkṛśānorasturmanasāha bibhyuṣā

ते नः पूर्वास उपरास इन्दवो महे वाजाय धन्वन्तु गोमते । ईक्षेण्यासो अह्यो न चारवो ब्रह्मब्रह्म ये जुजुषुर्हविर्हविः

te naḥ pūrvāsa uparāsa indavo mahe vājāya dhanvantu gomate | īkṣeṇyāso ahyo na cāravo brahmabrahma ye jujuṣurhavirhaviḥ

अयं नो विद्वान्वनवद्वनुष्यत इन्दुः सत्राचा मनसा पुरुष्टुतः । इनस्य यः सदने गर्भमादधे गवामुरुब्जमभ्यर्षति व्रजम्

ayaṃ no vidvānvanavadvanuṣyata induḥ satrācā manasā puruṣṭutaḥ | inasya yaḥ sadane garbhamādadhe gavāmurubjamabhyarṣati vrajam

चक्रिर्दिवः पवते कृत्व्यो रसो महाँ अदब्धो वरुणो हुरुग्यते । असावि मित्रो वृजनेषु यज्ञियोऽत्यो न यूथे वृषयुः कनिक्रदत्

cakrirdivaḥ pavate kṛtvyo raso mahā~ adabdho varuṇo hurugyate | asāvi mitro vṛjaneṣu yajñiyo'tyo na yūthe vṛṣayuḥ kanikradat

प्र राजा वाचं जनयन्नसिष्यददपो वसानो अभि गा इयक्षति । गृभ्णाति रिप्रमविरस्य तान्वा शुद्धो देवानामुप याति निष्कृतम्

pra rājā vācaṃ janayannasiṣyadadapo vasāno abhi gā iyakṣati | gṛbhṇāti ripramavirasya tānvā śuddho devānāmupa yāti niṣkṛtam

इन्द्राय सोम परि षिच्यसे नृभिर्नृचक्षा ऊर्मिः कविरज्यसे वने । पूर्वीर्हि ते स्रुतयः सन्ति यातवे सहस्रमश्वा हरयश्चमूषदः

indrāya soma pari ṣicyase nṛbhirnṛcakṣā ūrmiḥ kavirajyase vane | pūrvīrhi te srutayaḥ santi yātave sahasramaśvā harayaścamūṣadaḥ

समुद्रिया अप्सरसो मनीषिणमासीना अन्तरभि सोममक्षरन् । ता ईं हिन्वन्ति हर्म्यस्य सक्षणिं याचन्ते सुम्नं पवमानमक्षितम्

samudriyā apsaraso manīṣiṇamāsīnā antarabhi somamakṣaran | tā īṃ hinvanti harmyasya sakṣaṇiṃ yācante sumnaṃ pavamānamakṣitam

गोजिन्नः सोमो रथजिद्धिरण्यजित्स्वर्जिदब्जित्पवते सहस्रजित् । यं देवासश्चक्रिरे पीतये मदं स्वादिष्ठं द्रप्समरुणं मयोभुवम्

gojinnaḥ somo rathajiddhiraṇyajitsvarjidabjitpavate sahasrajit | yaṃ devāsaścakrire pītaye madaṃ svādiṣṭhaṃ drapsamaruṇaṃ mayobhuvam

एतानि सोम पवमानो अस्मयुः सत्यानि कृण्वन्द्रविणान्यर्षसि । जहि शत्रुमन्तिके दूरके च य उर्वीं गव्यूतिमभयं च नस्कृधि

etāni soma pavamāno asmayuḥ satyāni kṛṇvandraviṇānyarṣasi | jahi śatrumantike dūrake ca ya urvīṃ gavyūtimabhayaṃ ca naskṛdhi

अचोदसो नो धन्वन्त्विन्दवः प्र सुवानासो बृहद्दिवेषु हरयः । वि च नशन्न इषो अरातयोऽर्यो नशन्त सनिषन्त नो धियः

acodaso no dhanvantvindavaḥ pra suvānāso bṛhaddiveṣu harayaḥ | vi ca naśanna iṣo arātayo'ryo naśanta saniṣanta no dhiyaḥ

प्र णो धन्वन्त्विन्दवो मदच्युतो धना वा येभिरर्वतो जुनीमसि । तिरो मर्तस्य कस्य चित्परिह्वृतिं वयं धनानि विश्वधा भरेमहि

pra ṇo dhanvantvindavo madacyuto dhanā vā yebhirarvato junīmasi | tiro martasya kasya citparihvṛtiṃ vayaṃ dhanāni viśvadhā bharemahi

उत स्वस्या अरात्या अरिर्हि ष उतान्यस्या अरात्या वृको हि षः । धन्वन्न तृष्णा समरीत ताँ अभि सोम जहि पवमान दुराध्यः

uta svasyā arātyā arirhi ṣa utānyasyā arātyā vṛko hi ṣaḥ | dhanvanna tṛṣṇā samarīta tā~ abhi soma jahi pavamāna durādhyaḥ

दिवि ते नाभा परमो य आददे पृथिव्यास्ते रुरुहुः सानवि क्षिपः । अद्रयस्त्वा बप्सति गोरधि त्वच्यप्सु त्वा हस्तैर्दुदुहुर्मनीषिणः

divi te nābhā paramo ya ādade pṛthivyāste ruruhuḥ sānavi kṣipaḥ | adrayastvā bapsati goradhi tvacyapsu tvā hastairduduhurmanīṣiṇaḥ

एवा त इन्दो सुभ्वं सुपेशसं रसं तुञ्जन्ति प्रथमा अभिश्रियः । निदंनिदं पवमान नि तारिष आविस्ते शुष्मो भवतु प्रियो मदः

evā ta indo subhvaṃ supeśasaṃ rasaṃ tuñjanti prathamā abhiśriyaḥ | nidaṃnidaṃ pavamāna ni tāriṣa āviste śuṣmo bhavatu priyo madaḥ

सोमस्य धारा पवते नृचक्षस ऋतेन देवान्हवते दिवस्परि । बृहस्पते रवथेना वि दिद्युते समुद्रासो न सवनानि विव्यचुः

somasya dhārā pavate nṛcakṣasa ṛtena devānhavate divaspari | bṛhaspate ravathenā vi didyute samudrāso na savanāni vivyacuḥ

यं त्वा वाजिन्नघ्न्या अभ्यनूषतायोहतं योनिमा रोहसि द्युमान् । मघोनामायुः प्रतिरन्महि श्रव इन्द्राय सोम पवसे वृषा मदः

yaṃ tvā vājinnaghnyā abhyanūṣatāyohataṃ yonimā rohasi dyumān | maghonāmāyuḥ pratiranmahi śrava indrāya soma pavase vṛṣā madaḥ

एन्द्रस्य कुक्षा पवते मदिन्तम ऊर्जं वसानः श्रवसे सुमङ्गलः । प्रत्यङ्स विश्वा भुवनाभि पप्रथे क्रीळन्हरिरत्यः स्यन्दते वृषा

endrasya kukṣā pavate madintama ūrjaṃ vasānaḥ śravase sumaṅgalaḥ | pratyaṅsa viśvā bhuvanābhi paprathe krīl̤anhariratyaḥ syandate vṛṣā

तं त्वा देवेभ्यो मधुमत्तमं नरः सहस्रधारं दुहते दश क्षिपः । नृभिः सोम प्रच्युतो ग्रावभिः सुतो विश्वान्देवाँ आ पवस्वा सहस्रजित्

taṃ tvā devebhyo madhumattamaṃ naraḥ sahasradhāraṃ duhate daśa kṣipaḥ | nṛbhiḥ soma pracyuto grāvabhiḥ suto viśvāndevā~ ā pavasvā sahasrajit

तं त्वा हस्तिनो मधुमन्तमद्रिभिर्दुहन्त्यप्सु वृषभं दश क्षिपः । इन्द्रं सोम मादयन्दैव्यं जनं सिन्धोरिवोर्मिः पवमानो अर्षसि

taṃ tvā hastino madhumantamadribhirduhantyapsu vṛṣabhaṃ daśa kṣipaḥ | indraṃ soma mādayandaivyaṃ janaṃ sindhorivormiḥ pavamāno arṣasi

प्र सोमस्य पवमानस्योर्मय इन्द्रस्य यन्ति जठरं सुपेशसः । दध्ना यदीमुन्नीता यशसा गवां दानाय शूरमुदमन्दिषुः सुताः

pra somasya pavamānasyormaya indrasya yanti jaṭharaṃ supeśasaḥ | dadhnā yadīmunnītā yaśasā gavāṃ dānāya śūramudamandiṣuḥ sutāḥ

अच्छा हि सोमः कलशाँ असिष्यददत्यो न वोळ्हा रघुवर्तनिर्वृषा । अथा देवानामुभयस्य जन्मनो विद्वाँ अश्नोत्यमुत इतश्च यत्

acchā hi somaḥ kalaśā~ asiṣyadadatyo na vol̤hā raghuvartanirvṛṣā | athā devānāmubhayasya janmano vidvā~ aśnotyamuta itaśca yat

आ नः सोम पवमानः किरा वस्विन्दो भव मघवा राधसो महः । शिक्षा वयोधो वसवे सु चेतुना मा नो गयमारे अस्मत्परा सिचः

ā naḥ soma pavamānaḥ kirā vasvindo bhava maghavā rādhaso mahaḥ | śikṣā vayodho vasave su cetunā mā no gayamāre asmatparā sicaḥ

आ नः पूषा पवमानः सुरातयो मित्रो गच्छन्तु वरुणः सजोषसः । बृहस्पतिर्मरुतो वायुरश्विना त्वष्टा सविता सुयमा सरस्वती

ā naḥ pūṣā pavamānaḥ surātayo mitro gacchantu varuṇaḥ sajoṣasaḥ | bṛhaspatirmaruto vāyuraśvinā tvaṣṭā savitā suyamā sarasvatī

उभे द्यावापृथिवी विश्वमिन्वे अर्यमा देवो अदितिर्विधाता । भगो नृशंस उर्वन्तरिक्षं विश्वे देवाः पवमानं जुषन्त

ubhe dyāvāpṛthivī viśvaminve aryamā devo aditirvidhātā | bhago nṛśaṃsa urvantarikṣaṃ viśve devāḥ pavamānaṃ juṣanta

असावि सोमो अरुषो वृषा हरी राजेव दस्मो अभि गा अचिक्रदत् । पुनानो वारं पर्येत्यव्ययं श्येनो न योनिं घृतवन्तमासदम्

asāvi somo aruṣo vṛṣā harī rājeva dasmo abhi gā acikradat | punāno vāraṃ paryetyavyayaṃ śyeno na yoniṃ ghṛtavantamāsadam

कविर्वेधस्या पर्येषि माहिनमत्यो न मृष्टो अभि वाजमर्षसि । अपसेधन्दुरिता सोम मृळय घृतं वसानः परि यासि निर्णिजम्

kavirvedhasyā paryeṣi māhinamatyo na mṛṣṭo abhi vājamarṣasi | apasedhanduritā soma mṛl̤aya ghṛtaṃ vasānaḥ pari yāsi nirṇijam

पर्जन्यः पिता महिषस्य पर्णिनो नाभा पृथिव्या गिरिषु क्षयं दधे । स्वसार आपो अभि गा उतासरन्सं ग्रावभिर्नसते वीते अध्वरे

parjanyaḥ pitā mahiṣasya parṇino nābhā pṛthivyā giriṣu kṣayaṃ dadhe | svasāra āpo abhi gā utāsaransaṃ grāvabhirnasate vīte adhvare

जायेव पत्यावधि शेव मंहसे पज्राया गर्भ शृणुहि ब्रवीमि ते । अन्तर्वाणीषु प्र चरा सु जीवसेऽनिन्द्यो वृजने सोम जागृहि

jāyeva patyāvadhi śeva maṃhase pajrāyā garbha śṛṇuhi bravīmi te | antarvāṇīṣu pra carā su jīvase'nindyo vṛjane soma jāgṛhi

यथा पूर्वेभ्यः शतसा अमृध्रः सहस्रसाः पर्यया वाजमिन्दो । एवा पवस्व सुविताय नव्यसे तव व्रतमन्वापः सचन्ते

yathā pūrvebhyaḥ śatasā amṛdhraḥ sahasrasāḥ paryayā vājamindo | evā pavasva suvitāya navyase tava vratamanvāpaḥ sacante

पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पर्येषि विश्वतः । अतप्ततनूर्न तदामो अश्नुते शृतास इद्वहन्तस्तत्समाशत

pavitraṃ te vitataṃ brahmaṇaspate prabhurgātrāṇi paryeṣi viśvataḥ | ataptatanūrna tadāmo aśnute śṛtāsa idvahantastatsamāśata

तपोष्पवित्रं विततं दिवस्पदे शोचन्तो अस्य तन्तवो व्यस्थिरन् । अवन्त्यस्य पवीतारमाशवो दिवस्पृष्ठमधि तिष्ठन्ति चेतसा

tapoṣpavitraṃ vitataṃ divaspade śocanto asya tantavo vyasthiran | avantyasya pavītāramāśavo divaspṛṣṭhamadhi tiṣṭhanti cetasā

अरूरुचदुषसः पृश्निरग्रिय उक्षा बिभर्ति भुवनानि वाजयुः । मायाविनो ममिरे अस्य मायया नृचक्षसः पितरो गर्भमा दधुः

arūrucaduṣasaḥ pṛśniragriya ukṣā bibharti bhuvanāni vājayuḥ | māyāvino mamire asya māyayā nṛcakṣasaḥ pitaro garbhamā dadhuḥ

गन्धर्व इत्था पदमस्य रक्षति पाति देवानां जनिमान्यद्भुतः । गृभ्णाति रिपुं निधया निधापतिः सुकृत्तमा मधुनो भक्षमाशत

gandharva itthā padamasya rakṣati pāti devānāṃ janimānyadbhutaḥ | gṛbhṇāti ripuṃ nidhayā nidhāpatiḥ sukṛttamā madhuno bhakṣamāśata

हविर्हविष्मो महि सद्म दैव्यं नभो वसानः परि यास्यध्वरम् । राजा पवित्ररथो वाजमारुहः सहस्रभृष्टिर्जयसि श्रवो बृहत्

havirhaviṣmo mahi sadma daivyaṃ nabho vasānaḥ pari yāsyadhvaram | rājā pavitraratho vājamāruhaḥ sahasrabhṛṣṭirjayasi śravo bṛhat

पवस्व देवमादनो विचर्षणिरप्सा इन्द्राय वरुणाय वायवे । कृधी नो अद्य वरिवः स्वस्तिमदुरुक्षितौ गृणीहि दैव्यं जनम्

pavasva devamādano vicarṣaṇirapsā indrāya varuṇāya vāyave | kṛdhī no adya varivaḥ svastimadurukṣitau gṛṇīhi daivyaṃ janam

आ यस्तस्थौ भुवनान्यमर्त्यो विश्वानि सोमः परि तान्यर्षति । कृण्वन्संचृतं विचृतमभिष्टय इन्दुः सिषक्त्युषसं न सूर्यः

ā yastasthau bhuvanānyamartyo viśvāni somaḥ pari tānyarṣati | kṛṇvansaṃcṛtaṃ vicṛtamabhiṣṭaya induḥ siṣaktyuṣasaṃ na sūryaḥ

आ यो गोभिः सृज्यत ओषधीष्वा देवानां सुम्न इषयन्नुपावसुः । आ विद्युता पवते धारया सुत इन्द्रं सोमो मादयन्दैव्यं जनम्

ā yo gobhiḥ sṛjyata oṣadhīṣvā devānāṃ sumna iṣayannupāvasuḥ | ā vidyutā pavate dhārayā suta indraṃ somo mādayandaivyaṃ janam

एष स्य सोमः पवते सहस्रजिद्धिन्वानो वाचमिषिरामुषर्बुधम् । इन्दुः समुद्रमुदियर्ति वायुभिरेन्द्रस्य हार्दि कलशेषु सीदति

eṣa sya somaḥ pavate sahasrajiddhinvāno vācamiṣirāmuṣarbudham | induḥ samudramudiyarti vāyubhirendrasya hārdi kalaśeṣu sīdati

अभि त्यं गावः पयसा पयोवृधं सोमं श्रीणन्ति मतिभिः स्वर्विदम् । धनंजयः पवते कृत्व्यो रसो विप्रः कविः काव्येना स्वर्चनाः

abhi tyaṃ gāvaḥ payasā payovṛdhaṃ somaṃ śrīṇanti matibhiḥ svarvidam | dhanaṃjayaḥ pavate kṛtvyo raso vipraḥ kaviḥ kāvyenā svarcanāḥ

इन्द्राय सोम सुषुतः परि स्रवापामीवा भवतु रक्षसा सह । मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविनो द्रविणस्वन्त इह सन्त्विन्दवः

indrāya soma suṣutaḥ pari sravāpāmīvā bhavatu rakṣasā saha | mā te rasasya matsata dvayāvino draviṇasvanta iha santvindavaḥ

अस्मान्समर्ये पवमान चोदय दक्षो देवानामसि हि प्रियो मदः । जहि शत्रूँरभ्या भन्दनायतः पिबेन्द्र सोममव नो मृधो जहि

asmānsamarye pavamāna codaya dakṣo devānāmasi hi priyo madaḥ | jahi śatrū~rabhyā bhandanāyataḥ pibendra somamava no mṛdho jahi

अदब्ध इन्दो पवसे मदिन्तम आत्मेन्द्रस्य भवसि धासिरुत्तमः । अभि स्वरन्ति बहवो मनीषिणो राजानमस्य भुवनस्य निंसते

adabdha indo pavase madintama ātmendrasya bhavasi dhāsiruttamaḥ | abhi svaranti bahavo manīṣiṇo rājānamasya bhuvanasya niṃsate

सहस्रणीथः शतधारो अद्भुत इन्द्रायेन्दुः पवते काम्यं मधु । जयन्क्षेत्रमभ्यर्षा जयन्नप उरुं नो गातुं कृणु सोम मीढ्वः

sahasraṇīthaḥ śatadhāro adbhuta indrāyenduḥ pavate kāmyaṃ madhu | jayankṣetramabhyarṣā jayannapa uruṃ no gātuṃ kṛṇu soma mīḍhvaḥ

कनिक्रदत्कलशे गोभिरज्यसे व्यव्ययं समया वारमर्षसि । मर्मृज्यमानो अत्यो न सानसिरिन्द्रस्य सोम जठरे समक्षरः

kanikradatkalaśe gobhirajyase vyavyayaṃ samayā vāramarṣasi | marmṛjyamāno atyo na sānasirindrasya soma jaṭhare samakṣaraḥ

स्वादुः पवस्व दिव्याय जन्मने स्वादुरिन्द्राय सुहवीतुनाम्ने । स्वादुर्मित्राय वरुणाय वायवे बृहस्पतये मधुमाँ अदाभ्यः

svāduḥ pavasva divyāya janmane svādurindrāya suhavītunāmne | svādurmitrāya varuṇāya vāyave bṛhaspataye madhumā~ adābhyaḥ

अत्यं मृजन्ति कलशे दश क्षिपः प्र विप्राणां मतयो वाच ईरते । पवमाना अभ्यर्षन्ति सुष्टुतिमेन्द्रं विशन्ति मदिरास इन्दवः

atyaṃ mṛjanti kalaśe daśa kṣipaḥ pra viprāṇāṃ matayo vāca īrate | pavamānā abhyarṣanti suṣṭutimendraṃ viśanti madirāsa indavaḥ

पवमानो अभ्यर्षा सुवीर्यमुर्वीं गव्यूतिं महि शर्म सप्रथः । माकिर्नो अस्य परिषूतिरीशतेन्दो जयेम त्वया धनंधनम्

pavamāno abhyarṣā suvīryamurvīṃ gavyūtiṃ mahi śarma saprathaḥ | mākirno asya pariṣūtirīśatendo jayema tvayā dhanaṃdhanam

अधि द्यामस्थाद्वृषभो विचक्षणोऽरूरुचद्वि दिवो रोचना कविः । राजा पवित्रमत्येति रोरुवद्दिवः पीयूषं दुहते नृचक्षसः

adhi dyāmasthādvṛṣabho vicakṣaṇo'rūrucadvi divo rocanā kaviḥ | rājā pavitramatyeti roruvaddivaḥ pīyūṣaṃ duhate nṛcakṣasaḥ

दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतो वेना दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सं वावृधानं समुद्र आ सिन्धोरूर्मा मधुमन्तं पवित्र आ

divo nāke madhujihvā asaścato venā duhantyukṣaṇaṃ giriṣṭhām | apsu drapsaṃ vāvṛdhānaṃ samudra ā sindhorūrmā madhumantaṃ pavitra ā

नाके सुपर्णमुपपप्तिवांसं गिरो वेनानामकृपन्त पूर्वीः । शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं हिरण्ययं शकुनं क्षामणि स्थाम्

nāke suparṇamupapaptivāṃsaṃ giro venānāmakṛpanta pūrvīḥ | śiśuṃ rihanti matayaḥ panipnataṃ hiraṇyayaṃ śakunaṃ kṣāmaṇi sthām

ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपा प्रतिचक्षाणो अस्य । भानुः शुक्रेण शोचिषा व्यद्यौत्प्रारूरुचद्रोदसी मातरा शुचिः

ūrdhvo gandharvo adhi nāke asthādviśvā rūpā praticakṣāṇo asya | bhānuḥ śukreṇa śociṣā vyadyautprārūrucadrodasī mātarā śuciḥ

प्र त आशवः पवमान धीजवो मदा अर्षन्ति रघुजा इव त्मना । दिव्याः सुपर्णा मधुमन्त इन्दवो मदिन्तमासः परि कोशमासते

pra ta āśavaḥ pavamāna dhījavo madā arṣanti raghujā iva tmanā | divyāḥ suparṇā madhumanta indavo madintamāsaḥ pari kośamāsate

प्र ते मदासो मदिरास आशवोऽसृक्षत रथ्यासो यथा पृथक् । धेनुर्न वत्सं पयसाभि वज्रिणमिन्द्रमिन्दवो मधुमन्त ऊर्मयः

pra te madāso madirāsa āśavo'sṛkṣata rathyāso yathā pṛthak | dhenurna vatsaṃ payasābhi vajriṇamindramindavo madhumanta ūrmayaḥ

अत्यो न हियानो अभि वाजमर्ष स्वर्वित्कोशं दिवो अद्रिमातरम् । वृषा पवित्रे अधि सानो अव्यये सोमः पुनान इन्द्रियाय धायसे

atyo na hiyāno abhi vājamarṣa svarvitkośaṃ divo adrimātaram | vṛṣā pavitre adhi sāno avyaye somaḥ punāna indriyāya dhāyase

प्र त आश्विनीः पवमान धीजुवो दिव्या असृग्रन्पयसा धरीमणि । प्रान्तरृषय स्थाविरीरसृक्षत ये त्वा मृजन्त्यृषिषाण वेधसः

pra ta āśvinīḥ pavamāna dhījuvo divyā asṛgranpayasā dharīmaṇi | prāntarṛṣaya sthāvirīrasṛkṣata ye tvā mṛjantyṛṣiṣāṇa vedhasaḥ

विश्वा धामानि विश्वचक्ष ऋभ्वसः प्रभोस्ते सतः परि यन्ति केतवः । व्यानशिः पवसे सोम धर्मभिः पतिर्विश्वस्य भुवनस्य राजसि

viśvā dhāmāni viśvacakṣa ṛbhvasaḥ prabhoste sataḥ pari yanti ketavaḥ | vyānaśiḥ pavase soma dharmabhiḥ patirviśvasya bhuvanasya rājasi

उभयतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सतः परि यन्ति केतवः । यदी पवित्रे अधि मृज्यते हरिः सत्ता नि योना कलशेषु सीदति

ubhayataḥ pavamānasya raśmayo dhruvasya sataḥ pari yanti ketavaḥ | yadī pavitre adhi mṛjyate hariḥ sattā ni yonā kalaśeṣu sīdati

यज्ञस्य केतुः पवते स्वध्वरः सोमो देवानामुप याति निष्कृतम् । सहस्रधारः परि कोशमर्षति वृषा पवित्रमत्येति रोरुवत्

yajñasya ketuḥ pavate svadhvaraḥ somo devānāmupa yāti niṣkṛtam | sahasradhāraḥ pari kośamarṣati vṛṣā pavitramatyeti roruvat

राजा समुद्रं नद्यो वि गाहतेऽपामूर्मिं सचते सिन्धुषु श्रितः । अध्यस्थात्सानु पवमानो अव्ययं नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवः

rājā samudraṃ nadyo vi gāhate'pāmūrmiṃ sacate sindhuṣu śritaḥ | adhyasthātsānu pavamāno avyayaṃ nābhā pṛthivyā dharuṇo maho divaḥ

दिवो न सानु स्तनयन्नचिक्रदद्द्यौश्च यस्य पृथिवी च धर्मभिः । इन्द्रस्य सख्यं पवते विवेविदत्सोमः पुनानः कलशेषु सीदति

divo na sānu stanayannacikradaddyauśca yasya pṛthivī ca dharmabhiḥ | indrasya sakhyaṃ pavate vivevidatsomaḥ punānaḥ kalaśeṣu sīdati

ज्योतिर्यज्ञस्य पवते मधु प्रियं पिता देवानां जनिता विभूवसुः । दधाति रत्नं स्वधयोरपीच्यं मदिन्तमो मत्सर इन्द्रियो रसः

jyotiryajñasya pavate madhu priyaṃ pitā devānāṃ janitā vibhūvasuḥ | dadhāti ratnaṃ svadhayorapīcyaṃ madintamo matsara indriyo rasaḥ

अभिक्रन्दन्कलशं वाज्यर्षति पतिर्दिवः शतधारो विचक्षणः । हरिर्मित्रस्य सदनेषु सीदति मर्मृजानोऽविभिः सिन्धुभिर्वृषा

abhikrandankalaśaṃ vājyarṣati patirdivaḥ śatadhāro vicakṣaṇaḥ | harirmitrasya sadaneṣu sīdati marmṛjāno'vibhiḥ sindhubhirvṛṣā

अग्रे सिन्धूनां पवमानो अर्षत्यग्रे वाचो अग्रियो गोषु गच्छति । अग्रे वाजस्य भजते महाधनं स्वायुधः सोतृभिः पूयते वृषा

agre sindhūnāṃ pavamāno arṣatyagre vāco agriyo goṣu gacchati | agre vājasya bhajate mahādhanaṃ svāyudhaḥ sotṛbhiḥ pūyate vṛṣā

अयं मतवाञ्छकुनो यथा हितोऽव्ये ससार पवमान ऊर्मिणा । तव क्रत्वा रोदसी अन्तरा कवे शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते

ayaṃ matavāñchakuno yathā hito'vye sasāra pavamāna ūrmiṇā | tava kratvā rodasī antarā kave śucirdhiyā pavate soma indra te

द्रापिं वसानो यजतो दिविस्पृशमन्तरिक्षप्रा भुवनेष्वर्पितः । स्वर्जज्ञानो नभसाभ्यक्रमीत्प्रत्नमस्य पितरमा विवासति

drāpiṃ vasāno yajato divispṛśamantarikṣaprā bhuvaneṣvarpitaḥ | svarjajñāno nabhasābhyakramītpratnamasya pitaramā vivāsati

सो अस्य विशे महि शर्म यच्छति यो अस्य धाम प्रथमं व्यानशे । पदं यदस्य परमे व्योमन्यतो विश्वा अभि सं याति संयतः

so asya viśe mahi śarma yacchati yo asya dhāma prathamaṃ vyānaśe | padaṃ yadasya parame vyomanyato viśvā abhi saṃ yāti saṃyataḥ

प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति संगिरम् । मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा

pro ayāsīdindurindrasya niṣkṛtaṃ sakhā sakhyurna pra mināti saṃgiram | marya iva yuvatibhiḥ samarṣati somaḥ kalaśe śatayāmnā pathā

प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः संवसनेष्वक्रमुः । सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभोऽभि धेनवः पयसेमशिश्रयुः

pra vo dhiyo mandrayuvo vipanyuvaḥ panasyuvaḥ saṃvasaneṣvakramuḥ | somaṃ manīṣā abhyanūṣata stubho'bhi dhenavaḥ payasemaśiśrayuḥ

आ नः सोम संयतं पिप्युषीमिषमिन्दो पवस्व पवमानो अस्रिधम् । या नो दोहते त्रिरहन्नसश्चुषी क्षुमद्वाजवन्मधुमत्सुवीर्यम्

ā naḥ soma saṃyataṃ pipyuṣīmiṣamindo pavasva pavamāno asridham | yā no dohate trirahannasaścuṣī kṣumadvājavanmadhumatsuvīryam

वृषा मतीनां पवते विचक्षणः सोमो अह्नः प्रतरीतोषसो दिवः । क्राणा सिन्धूनां कलशाँ अवीवशदिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः

vṛṣā matīnāṃ pavate vicakṣaṇaḥ somo ahnaḥ pratarītoṣaso divaḥ | krāṇā sindhūnāṃ kalaśā~ avīvaśadindrasya hārdyāviśanmanīṣibhiḥ

मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशाँ अचिक्रदत् । त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरदिन्द्रस्य वायोः सख्याय कर्तवे

manīṣibhiḥ pavate pūrvyaḥ kavirnṛbhiryataḥ pari kośā~ acikradat | tritasya nāma janayanmadhu kṣaradindrasya vāyoḥ sakhyāya kartave

अयं पुनान उषसो वि रोचयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत् । अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः

ayaṃ punāna uṣaso vi rocayadayaṃ sindhubhyo abhavadu lokakṛt | ayaṃ triḥ sapta duduhāna āśiraṃ somo hṛde pavate cāru matsaraḥ

पवस्व सोम दिव्येषु धामसु सृजान इन्दो कलशे पवित्र आ । सीदन्निन्द्रस्य जठरे कनिक्रदन्नृभिर्यतः सूर्यमारोहयो दिवि

pavasva soma divyeṣu dhāmasu sṛjāna indo kalaśe pavitra ā | sīdannindrasya jaṭhare kanikradannṛbhiryataḥ sūryamārohayo divi

अद्रिभिः सुतः पवसे पवित्र आँ इन्दविन्द्रस्य जठरेष्वाविशन् । त्वं नृचक्षा अभवो विचक्षण सोम गोत्रमङ्गिरोभ्योऽवृणोरप

adribhiḥ sutaḥ pavase pavitra ā~ indavindrasya jaṭhareṣvāviśan | tvaṃ nṛcakṣā abhavo vicakṣaṇa soma gotramaṅgirobhyo'vṛṇorapa

त्वां सोम पवमानं स्वाध्योऽनु विप्रासो अमदन्नवस्यवः । त्वां सुपर्ण आभरद्दिवस्परीन्दो विश्वाभिर्मतिभिः परिष्कृतम्

tvāṃ soma pavamānaṃ svādhyo'nu viprāso amadannavasyavaḥ | tvāṃ suparṇa ābharaddivasparīndo viśvābhirmatibhiḥ pariṣkṛtam

अव्ये पुनानं परि वार ऊर्मिणा हरिं नवन्ते अभि सप्त धेनवः । अपामुपस्थे अध्यायवः कविमृतस्य योना महिषा अहेषत

avye punānaṃ pari vāra ūrmiṇā hariṃ navante abhi sapta dhenavaḥ | apāmupasthe adhyāyavaḥ kavimṛtasya yonā mahiṣā aheṣata

इन्दुः पुनानो अति गाहते मृधो विश्वानि कृण्वन्सुपथानि यज्यवे । गाः कृण्वानो निर्णिजं हर्यतः कविरत्यो न क्रीळन्परि वारमर्षति

induḥ punāno ati gāhate mṛdho viśvāni kṛṇvansupathāni yajyave | gāḥ kṛṇvāno nirṇijaṃ haryataḥ kaviratyo na krīl̤anpari vāramarṣati

असश्चतः शतधारा अभिश्रियो हरिं नवन्तेऽव ता उदन्युवः । क्षिपो मृजन्ति परि गोभिरावृतं तृतीये पृष्ठे अधि रोचने दिवः

asaścataḥ śatadhārā abhiśriyo hariṃ navante'va tā udanyuvaḥ | kṣipo mṛjanti pari gobhirāvṛtaṃ tṛtīye pṛṣṭhe adhi rocane divaḥ

तवेमाः प्रजा दिव्यस्य रेतसस्त्वं विश्वस्य भुवनस्य राजसि । अथेदं विश्वं पवमान ते वशे त्वमिन्दो प्रथमो धामधा असि

tavemāḥ prajā divyasya retasastvaṃ viśvasya bhuvanasya rājasi | athedaṃ viśvaṃ pavamāna te vaśe tvamindo prathamo dhāmadhā asi

त्वं समुद्रो असि विश्ववित्कवे तवेमाः पञ्च प्रदिशो विधर्मणि । त्वं द्यां च पृथिवीं चाति जभ्रिषे तव ज्योतींषि पवमान सूर्यः

tvaṃ samudro asi viśvavitkave tavemāḥ pañca pradiśo vidharmaṇi | tvaṃ dyāṃ ca pṛthivīṃ cāti jabhriṣe tava jyotīṃṣi pavamāna sūryaḥ

त्वं पवित्रे रजसो विधर्मणि देवेभ्यः सोम पवमान पूयसे । त्वामुशिजः प्रथमा अगृभ्णत तुभ्येमा विश्वा भुवनानि येमिरे

tvaṃ pavitre rajaso vidharmaṇi devebhyaḥ soma pavamāna pūyase | tvāmuśijaḥ prathamā agṛbhṇata tubhyemā viśvā bhuvanāni yemire

प्र रेभ एत्यति वारमव्ययं वृषा वनेष्वव चक्रदद्धरिः । सं धीतयो वावशाना अनूषत शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतम्

pra rebha etyati vāramavyayaṃ vṛṣā vaneṣvava cakradaddhariḥ | saṃ dhītayo vāvaśānā anūṣata śiśuṃ rihanti matayaḥ panipnatam

स सूर्यस्य रश्मिभिः परि व्यत तन्तुं तन्वानस्त्रिवृतं यथा विदे । नयन्नृतस्य प्रशिषो नवीयसीः पतिर्जनीनामुप याति निष्कृतम्

sa sūryasya raśmibhiḥ pari vyata tantuṃ tanvānastrivṛtaṃ yathā vide | nayannṛtasya praśiṣo navīyasīḥ patirjanīnāmupa yāti niṣkṛtam

राजा सिन्धूनां पवते पतिर्दिव ऋतस्य याति पथिभिः कनिक्रदत् । सहस्रधारः परि षिच्यते हरिः पुनानो वाचं जनयन्नुपावसुः

rājā sindhūnāṃ pavate patirdiva ṛtasya yāti pathibhiḥ kanikradat | sahasradhāraḥ pari ṣicyate hariḥ punāno vācaṃ janayannupāvasuḥ

पवमान मह्यर्णो वि धावसि सूरो न चित्रो अव्ययानि पव्यया । गभस्तिपूतो नृभिरद्रिभिः सुतो महे वाजाय धन्याय धन्वसि

pavamāna mahyarṇo vi dhāvasi sūro na citro avyayāni pavyayā | gabhastipūto nṛbhiradribhiḥ suto mahe vājāya dhanyāya dhanvasi

इषमूर्जं पवमानाभ्यर्षसि श्येनो न वंसु कलशेषु सीदसि । इन्द्राय मद्वा मद्यो मदः सुतो दिवो विष्टम्भ उपमो विचक्षणः

iṣamūrjaṃ pavamānābhyarṣasi śyeno na vaṃsu kalaśeṣu sīdasi | indrāya madvā madyo madaḥ suto divo viṣṭambha upamo vicakṣaṇaḥ

सप्त स्वसारो अभि मातरः शिशुं नवं जज्ञानं जेन्यं विपश्चितम् । अपां गन्धर्वं दिव्यं नृचक्षसं सोमं विश्वस्य भुवनस्य राजसे

sapta svasāro abhi mātaraḥ śiśuṃ navaṃ jajñānaṃ jenyaṃ vipaścitam | apāṃ gandharvaṃ divyaṃ nṛcakṣasaṃ somaṃ viśvasya bhuvanasya rājase

ईशान इमा भुवनानि वीयसे युजान इन्दो हरितः सुपर्ण्यः । तास्ते क्षरन्तु मधुमद्घृतं पयस्तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

īśāna imā bhuvanāni vīyase yujāna indo haritaḥ suparṇyaḥ | tāste kṣarantu madhumadghṛtaṃ payastava vrate soma tiṣṭhantu kṛṣṭayaḥ

त्वं नृचक्षा असि सोम विश्वतः पवमान वृषभ ता वि धावसि । स नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवद्वयं स्याम भुवनेषु जीवसे

tvaṃ nṛcakṣā asi soma viśvataḥ pavamāna vṛṣabha tā vi dhāvasi | sa naḥ pavasva vasumaddhiraṇyavadvayaṃ syāma bhuvaneṣu jīvase

गोवित्पवस्व वसुविद्धिरण्यविद्रेतोधा इन्दो भुवनेष्वर्पितः । त्वं सुवीरो असि सोम विश्ववित्तं त्वा विप्रा उप गिरेम आसते

govitpavasva vasuviddhiraṇyavidretodhā indo bhuvaneṣvarpitaḥ | tvaṃ suvīro asi soma viśvavittaṃ tvā viprā upa girema āsate

उन्मध्व ऊर्मिर्वनना अतिष्ठिपदपो वसानो महिषो वि गाहते । राजा पवित्ररथो वाजमारुहत्सहस्रभृष्टिर्जयति श्रवो बृहत्

unmadhva ūrmirvananā atiṣṭhipadapo vasāno mahiṣo vi gāhate | rājā pavitraratho vājamāruhatsahasrabhṛṣṭirjayati śravo bṛhat

स भन्दना उदियर्ति प्रजावतीर्विश्वायुर्विश्वाः सुभरा अहर्दिवि । ब्रह्म प्रजावद्रयिमश्वपस्त्यं पीत इन्दविन्द्रमस्मभ्यं याचतात्

sa bhandanā udiyarti prajāvatīrviśvāyurviśvāḥ subharā ahardivi | brahma prajāvadrayimaśvapastyaṃ pīta indavindramasmabhyaṃ yācatāt

सो अग्रे अह्नां हरिर्हर्यतो मदः प्र चेतसा चेतयते अनु द्युभिः । द्वा जना यातयन्नन्तरीयते नरा च शंसं दैव्यं च धर्तरि

so agre ahnāṃ harirharyato madaḥ pra cetasā cetayate anu dyubhiḥ | dvā janā yātayannantarīyate narā ca śaṃsaṃ daivyaṃ ca dhartari

अञ्जते व्यञ्जते समञ्जते क्रतुं रिहन्ति मधुनाभ्यञ्जते । सिन्धोरुच्छ्वासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमासु गृभ्णते

añjate vyañjate samañjate kratuṃ rihanti madhunābhyañjate | sindhorucchvāse patayantamukṣaṇaṃ hiraṇyapāvāḥ paśumāsu gṛbhṇate

विपश्चिते पवमानाय गायत मही न धारात्यन्धो अर्षति । अहिर्न जूर्णामति सर्पति त्वचमत्यो न क्रीळन्नसरद्वृषा हरिः

vipaścite pavamānāya gāyata mahī na dhārātyandho arṣati | ahirna jūrṇāmati sarpati tvacamatyo na krīl̤annasaradvṛṣā hariḥ

अग्रेगो राजाप्यस्तविष्यते विमानो अह्नां भुवनेष्वर्पितः । हरिर्घृतस्नुः सुदृशीको अर्णवो ज्योतीरथः पवते राय ओक्यः

agrego rājāpyastaviṣyate vimāno ahnāṃ bhuvaneṣvarpitaḥ | harirghṛtasnuḥ sudṛśīko arṇavo jyotīrathaḥ pavate rāya okyaḥ

असर्जि स्कम्भो दिव उद्यतो मदः परि त्रिधातुर्भुवनान्यर्षति । अंशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं गिरा यदि निर्णिजमृग्मिणो ययुः

asarji skambho diva udyato madaḥ pari tridhāturbhuvanānyarṣati | aṃśuṃ rihanti matayaḥ panipnataṃ girā yadi nirṇijamṛgmiṇo yayuḥ

प्र ते धारा अत्यण्वानि मेष्यः पुनानस्य संयतो यन्ति रंहयः । यद्गोभिरिन्दो चम्वोः समज्यस आ सुवानः सोम कलशेषु सीदसि

pra te dhārā atyaṇvāni meṣyaḥ punānasya saṃyato yanti raṃhayaḥ | yadgobhirindo camvoḥ samajyasa ā suvānaḥ soma kalaśeṣu sīdasi

पवस्व सोम क्रतुविन्न उक्थ्योऽव्यो वारे परि धाव मधु प्रियम् । जहि विश्वान्रक्षस इन्दो अत्रिणो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

pavasva soma kratuvinna ukthyo'vyo vāre pari dhāva madhu priyam | jahi viśvānrakṣasa indo atriṇo bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

प्र तु द्रव परि कोशं नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजमर्ष । अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तोऽच्छा बर्ही रशनाभिर्नयन्ति

pra tu drava pari kośaṃ ni ṣīda nṛbhiḥ punāno abhi vājamarṣa | aśvaṃ na tvā vājinaṃ marjayanto'cchā barhī raśanābhirnayanti

स्वायुधः पवते देव इन्दुरशस्तिहा वृजनं रक्षमाणः । पिता देवानां जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः

svāyudhaḥ pavate deva induraśastihā vṛjanaṃ rakṣamāṇaḥ | pitā devānāṃ janitā sudakṣo viṣṭambho divo dharuṇaḥ pṛthivyāḥ

ऋषिर्विप्रः पुरएता जनानामृभुर्धीर उशना काव्येन । स चिद्विवेद निहितं यदासामपीच्यं गुह्यं नाम गोनाम्

ṛṣirvipraḥ puraetā janānāmṛbhurdhīra uśanā kāvyena | sa cidviveda nihitaṃ yadāsāmapīcyaṃ guhyaṃ nāma gonām

एष स्य ते मधुमाँ इन्द्र सोमो वृषा वृष्णे परि पवित्रे अक्षाः । सहस्रसाः शतसा भूरिदावा शश्वत्तमं बर्हिरा वाज्यस्थात्

eṣa sya te madhumā~ indra somo vṛṣā vṛṣṇe pari pavitre akṣāḥ | sahasrasāḥ śatasā bhūridāvā śaśvattamaṃ barhirā vājyasthāt

एते सोमा अभि गव्या सहस्रा महे वाजायामृताय श्रवांसि । पवित्रेभिः पवमाना असृग्रञ्छ्रवस्यवो न पृतनाजो अत्याः

ete somā abhi gavyā sahasrā mahe vājāyāmṛtāya śravāṃsi | pavitrebhiḥ pavamānā asṛgrañchravasyavo na pṛtanājo atyāḥ

परि हि ष्मा पुरुहूतो जनानां विश्वासरद्भोजना पूयमानः । अथा भर श्येनभृत प्रयांसि रयिं तुञ्जानो अभि वाजमर्ष

pari hi ṣmā puruhūto janānāṃ viśvāsaradbhojanā pūyamānaḥ | athā bhara śyenabhṛta prayāṃsi rayiṃ tuñjāno abhi vājamarṣa

एष सुवानः परि सोमः पवित्रे सर्गो न सृष्टो अदधावदर्वा । तिग्मे शिशानो महिषो न शृङ्गे गा गव्यन्नभि शूरो न सत्वा

eṣa suvānaḥ pari somaḥ pavitre sargo na sṛṣṭo adadhāvadarvā | tigme śiśāno mahiṣo na śṛṅge gā gavyannabhi śūro na satvā

एषा ययौ परमादन्तरद्रेः कूचित्सतीरूर्वे गा विवेद । दिवो न विद्युत्स्तनयन्त्यभ्रैः सोमस्य ते पवत इन्द्र धारा

eṣā yayau paramādantaradreḥ kūcitsatīrūrve gā viveda | divo na vidyutstanayantyabhraiḥ somasya te pavata indra dhārā

उत स्म राशिं परि यासि गोनामिन्द्रेण सोम सरथं पुनानः । पूर्वीरिषो बृहतीर्जीरदानो शिक्षा शचीवस्तव ता उपष्टुत्

uta sma rāśiṃ pari yāsi gonāmindreṇa soma sarathaṃ punānaḥ | pūrvīriṣo bṛhatīrjīradāno śikṣā śacīvastava tā upaṣṭut

अयं सोम इन्द्र तुभ्यं सुन्वे तुभ्यं पवते त्वमस्य पाहि । त्वं ह यं चकृषे त्वं ववृष इन्दुं मदाय युज्याय सोमम्

ayaṃ soma indra tubhyaṃ sunve tubhyaṃ pavate tvamasya pāhi | tvaṃ ha yaṃ cakṛṣe tvaṃ vavṛṣa induṃ madāya yujyāya somam

स ईं रथो न भुरिषाळयोजि महः पुरूणि सातये वसूनि । आदीं विश्वा नहुष्याणि जाता स्वर्षाता वन ऊर्ध्वा नवन्त

sa īṃ ratho na bhuriṣāl̤ayoji mahaḥ purūṇi sātaye vasūni | ādīṃ viśvā nahuṣyāṇi jātā svarṣātā vana ūrdhvā navanta

वायुर्न यो नियुत्वाँ इष्टयामा नासत्येव हव आ शम्भविष्ठः । विश्ववारो द्रविणोदा इव त्मन्पूषेव धीजवनोऽसि सोम

vāyurna yo niyutvā~ iṣṭayāmā nāsatyeva hava ā śambhaviṣṭhaḥ | viśvavāro draviṇodā iva tmanpūṣeva dhījavano'si soma

इन्द्रो न यो महा कर्माणि चक्रिर्हन्ता वृत्राणामसि सोम पूर्भित् । पैद्वो न हि त्वमहिनाम्नां हन्ता विश्वस्यासि सोम दस्योः

indro na yo mahā karmāṇi cakrirhantā vṛtrāṇāmasi soma pūrbhit | paidvo na hi tvamahināmnāṃ hantā viśvasyāsi soma dasyoḥ

अग्निर्न यो वन आ सृज्यमानो वृथा पाजांसि कृणुते नदीषु । जनो न युध्वा महत उपब्दिरियर्ति सोमः पवमान ऊर्मिम्

agnirna yo vana ā sṛjyamāno vṛthā pājāṃsi kṛṇute nadīṣu | jano na yudhvā mahata upabdiriyarti somaḥ pavamāna ūrmim

एते सोमा अति वाराण्यव्या दिव्या न कोशासो अभ्रवर्षाः । वृथा समुद्रं सिन्धवो न नीचीः सुतासो अभि कलशाँ असृग्रन्

ete somā ati vārāṇyavyā divyā na kośāso abhravarṣāḥ | vṛthā samudraṃ sindhavo na nīcīḥ sutāso abhi kalaśā~ asṛgran

शुष्मी शर्धो न मारुतं पवस्वानभिशस्ता दिव्या यथा विट् । आपो न मक्षू सुमतिर्भवा नः सहस्राप्साः पृतनाषाण्न यज्ञः

śuṣmī śardho na mārutaṃ pavasvānabhiśastā divyā yathā viṭ | āpo na makṣū sumatirbhavā naḥ sahasrāpsāḥ pṛtanāṣāṇna yajñaḥ

राज्ञो नु ते वरुणस्य व्रतानि बृहद्गभीरं तव सोम धाम । शुचिष्ट्वमसि प्रियो न मित्रो दक्षाय्यो अर्यमेवासि सोम

rājño nu te varuṇasya vratāni bṛhadgabhīraṃ tava soma dhāma | śuciṣṭvamasi priyo na mitro dakṣāyyo aryamevāsi soma

प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्यान्दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः । सहस्रधारो असदन्न्यस्मे मातुरुपस्थे वन आ च सोमः

pro sya vahniḥ pathyābhirasyāndivo na vṛṣṭiḥ pavamāno akṣāḥ | sahasradhāro asadannyasme māturupasthe vana ā ca somaḥ

राजा सिन्धूनामवसिष्ट वास ऋतस्य नावमारुहद्रजिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सो वावृधे श्येनजूतो दुह ईं पिता दुह ईं पितुर्जाम्

rājā sindhūnāmavasiṣṭa vāsa ṛtasya nāvamāruhadrajiṣṭhām | apsu drapso vāvṛdhe śyenajūto duha īṃ pitā duha īṃ piturjām

सिंहं नसन्त मध्वो अयासं हरिमरुषं दिवो अस्य पतिम् । शूरो युत्सु प्रथमः पृच्छते गा अस्य चक्षसा परि पात्युक्षा

siṃhaṃ nasanta madhvo ayāsaṃ harimaruṣaṃ divo asya patim | śūro yutsu prathamaḥ pṛcchate gā asya cakṣasā pari pātyukṣā

* मधुपृष्ठं घोरमयासमश्वं रथे युञ्जन्त्युरुचक्र ऋष्वम् । स्वसार ईं जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनमूर्जयन्ति

* madhupṛṣṭhaṃ ghoramayāsamaśvaṃ rathe yuñjantyurucakra ṛṣvam | svasāra īṃ jāmayo marjayanti sanābhayo vājinamūrjayanti

चतस्र ईं घृतदुहः सचन्ते समाने अन्तर्धरुणे निषत्ताः । ता ईमर्षन्ति नमसा पुनानास्ता ईं विश्वतः परि षन्ति पूर्वीः

catasra īṃ ghṛtaduhaḥ sacante samāne antardharuṇe niṣattāḥ | tā īmarṣanti namasā punānāstā īṃ viśvataḥ pari ṣanti pūrvīḥ

विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्या विश्वा उत क्षितयो हस्ते अस्य । असत्त उत्सो गृणते नियुत्वान्मध्वो अंशुः पवत इन्द्रियाय

viṣṭambho divo dharuṇaḥ pṛthivyā viśvā uta kṣitayo haste asya | asatta utso gṛṇate niyutvānmadhvo aṃśuḥ pavata indriyāya

वन्वन्नवातो अभि देववीतिमिन्द्राय सोम वृत्रहा पवस्व । शग्धि महः पुरुश्चन्द्रस्य रायः सुवीर्यस्य पतयः स्याम

vanvannavāto abhi devavītimindrāya soma vṛtrahā pavasva | śagdhi mahaḥ puruścandrasya rāyaḥ suvīryasya patayaḥ syāma

प्र हिन्वानो जनिता रोदस्यो रथो न वाजं सनिष्यन्नयासीत् । इन्द्रं गच्छन्नायुधा संशिशानो विश्वा वसु हस्तयोरादधानः

pra hinvāno janitā rodasyo ratho na vājaṃ saniṣyannayāsīt | indraṃ gacchannāyudhā saṃśiśāno viśvā vasu hastayorādadhānaḥ

अभि त्रिपृष्ठं वृषणं वयोधामाङ्गूषाणामवावशन्त वाणीः । वना वसानो वरुणो न सिन्धून्वि रत्नधा दयते वार्याणि

abhi tripṛṣṭhaṃ vṛṣaṇaṃ vayodhāmāṅgūṣāṇāmavāvaśanta vāṇīḥ | vanā vasāno varuṇo na sindhūnvi ratnadhā dayate vāryāṇi

शूरग्रामः सर्ववीरः सहावाञ्जेता पवस्व सनिता धनानि । तिग्मायुधः क्षिप्रधन्वा समत्स्वषाळ्हः साह्वान्पृतनासु शत्रून्

śūragrāmaḥ sarvavīraḥ sahāvāñjetā pavasva sanitā dhanāni | tigmāyudhaḥ kṣipradhanvā samatsvaṣāl̤haḥ sāhvānpṛtanāsu śatrūn

उरुगव्यूतिरभयानि कृण्वन्समीचीने आ पवस्वा पुरंधी । अपः सिषासन्नुषसः स्वर्गाः सं चिक्रदो महो अस्मभ्यं वाजान्

urugavyūtirabhayāni kṛṇvansamīcīne ā pavasvā puraṃdhī | apaḥ siṣāsannuṣasaḥ svargāḥ saṃ cikrado maho asmabhyaṃ vājān

मत्सि सोम वरुणं मत्सि मित्रं मत्सीन्द्रमिन्दो पवमान विष्णुम् । मत्सि शर्धो मारुतं मत्सि देवान्मत्सि महामिन्द्रमिन्दो मदाय

matsi soma varuṇaṃ matsi mitraṃ matsīndramindo pavamāna viṣṇum | matsi śardho mārutaṃ matsi devānmatsi mahāmindramindo madāya

एवा राजेव क्रतुमाँ अमेन विश्वा घनिघ्नद्दुरिता पवस्व । इन्दो सूक्ताय वचसे वयो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

evā rājeva kratumā~ amena viśvā ghanighnadduritā pavasva | indo sūktāya vacase vayo dhā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

असर्जि वक्वा रथ्ये यथाजौ धिया मनोता प्रथमो मनीषी । दश स्वसारो अधि सानो अव्येऽजन्ति वह्निं सदनान्यच्छ

asarji vakvā rathye yathājau dhiyā manotā prathamo manīṣī | daśa svasāro adhi sāno avye'janti vahniṃ sadanānyaccha

वीती जनस्य दिव्यस्य कव्यैरधि सुवानो नहुष्येभिरिन्दुः । प्र यो नृभिरमृतो मर्त्येभिर्मर्मृजानोऽविभिर्गोभिरद्भिः

vītī janasya divyasya kavyairadhi suvāno nahuṣyebhirinduḥ | pra yo nṛbhiramṛto martyebhirmarmṛjāno'vibhirgobhiradbhiḥ

वृषा वृष्णे रोरुवदंशुरस्मै पवमानो रुशदीर्ते पयो गोः । सहस्रमृक्वा पथिभिर्वचोविदध्वस्मभिः सूरो अण्वं वि याति

vṛṣā vṛṣṇe roruvadaṃśurasmai pavamāno ruśadīrte payo goḥ | sahasramṛkvā pathibhirvacovidadhvasmabhiḥ sūro aṇvaṃ vi yāti

रुजा दृळ्हा चिद्रक्षसः सदांसि पुनान इन्द ऊर्णुहि वि वाजान् । वृश्चोपरिष्टात्तुजता वधेन ये अन्ति दूरादुपनायमेषाम्

rujā dṛl̤hā cidrakṣasaḥ sadāṃsi punāna inda ūrṇuhi vi vājān | vṛścopariṣṭāttujatā vadhena ye anti dūrādupanāyameṣām

स प्रत्नवन्नव्यसे विश्ववार सूक्ताय पथः कृणुहि प्राचः । ये दुःषहासो वनुषा बृहन्तस्ताँस्ते अश्याम पुरुकृत्पुरुक्षो

sa pratnavannavyase viśvavāra sūktāya pathaḥ kṛṇuhi prācaḥ | ye duḥṣahāso vanuṣā bṛhantastā~ste aśyāma purukṛtpurukṣo

एवा पुनानो अपः स्वर्गा अस्मभ्यं तोका तनयानि भूरि । शं नः क्षेत्रमुरु ज्योतींषि सोम ज्योङ्नः सूर्यं दृशये रिरीहि

evā punāno apaḥ svargā asmabhyaṃ tokā tanayāni bhūri | śaṃ naḥ kṣetramuru jyotīṃṣi soma jyoṅnaḥ sūryaṃ dṛśaye rirīhi

परि सुवानो हरिरंशुः पवित्रे रथो न सर्जि सनये हियानः । आपच्छ्लोकमिन्द्रियं पूयमानः प्रति देवाँ अजुषत प्रयोभिः

pari suvāno hariraṃśuḥ pavitre ratho na sarji sanaye hiyānaḥ | āpacchlokamindriyaṃ pūyamānaḥ prati devā~ ajuṣata prayobhiḥ

अच्छा नृचक्षा असरत्पवित्रे नाम दधानः कविरस्य योनौ । सीदन्होतेव सदने चमूषूपेमग्मन्नृषयः सप्त विप्राः

acchā nṛcakṣā asaratpavitre nāma dadhānaḥ kavirasya yonau | sīdanhoteva sadane camūṣūpemagmannṛṣayaḥ sapta viprāḥ

प्र सुमेधा गातुविद्विश्वदेवः सोमः पुनानः सद एति नित्यम् । भुवद्विश्वेषु काव्येषु रन्तानु जनान्यतते पञ्च धीरः

pra sumedhā gātuvidviśvadevaḥ somaḥ punānaḥ sada eti nityam | bhuvadviśveṣu kāvyeṣu rantānu janānyatate pañca dhīraḥ

तव त्ये सोम पवमान निण्ये विश्वे देवास्त्रय एकादशासः । दश स्वधाभिरधि सानो अव्ये मृजन्ति त्वा नद्यः सप्त यह्वीः

tava tye soma pavamāna niṇye viśve devāstraya ekādaśāsaḥ | daśa svadhābhiradhi sāno avye mṛjanti tvā nadyaḥ sapta yahvīḥ

तन्नु सत्यं पवमानस्यास्तु यत्र विश्वे कारवः संनसन्त । ज्योतिर्यदह्ने अकृणोदु लोकं प्रावन्मनुं दस्यवे करभीकम्

tannu satyaṃ pavamānasyāstu yatra viśve kāravaḥ saṃnasanta | jyotiryadahne akṛṇodu lokaṃ prāvanmanuṃ dasyave karabhīkam

परि सद्मेव पशुमान्ति होता राजा न सत्यः समितीरियानः । सोमः पुनानः कलशाँ अयासीत्सीदन्मृगो न महिषो वनेषु

pari sadmeva paśumānti hotā rājā na satyaḥ samitīriyānaḥ | somaḥ punānaḥ kalaśā~ ayāsītsīdanmṛgo na mahiṣo vaneṣu

साकमुक्षो मर्जयन्त स्वसारो दश धीरस्य धीतयो धनुत्रीः । हरिः पर्यद्रवज्जाः सूर्यस्य द्रोणं ननक्षे अत्यो न वाजी

sākamukṣo marjayanta svasāro daśa dhīrasya dhītayo dhanutrīḥ | hariḥ paryadravajjāḥ sūryasya droṇaṃ nanakṣe atyo na vājī

सं मातृभिर्न शिशुर्वावशानो वृषा दधन्वे पुरुवारो अद्भिः । मर्यो न योषामभि निष्कृतं यन्सं गच्छते कलश उस्रियाभिः

saṃ mātṛbhirna śiśurvāvaśāno vṛṣā dadhanve puruvāro adbhiḥ | maryo na yoṣāmabhi niṣkṛtaṃ yansaṃ gacchate kalaśa usriyābhiḥ

उत प्र पिप्य ऊधरघ्न्याया इन्दुर्धाराभिः सचते सुमेधाः । मूर्धानं गावः पयसा चमूष्वभि श्रीणन्ति वसुभिर्न निक्तैः

uta pra pipya ūdharaghnyāyā indurdhārābhiḥ sacate sumedhāḥ | mūrdhānaṃ gāvaḥ payasā camūṣvabhi śrīṇanti vasubhirna niktaiḥ

स नो देवेभिः पवमान रदेन्दो रयिमश्विनं वावशानः । रथिरायतामुशती पुरंधिरस्मद्र्यगा दावने वसूनाम्

sa no devebhiḥ pavamāna radendo rayimaśvinaṃ vāvaśānaḥ | rathirāyatāmuśatī puraṃdhirasmadryagā dāvane vasūnām

नू नो रयिमुप मास्व नृवन्तं पुनानो वाताप्यं विश्वश्चन्द्रम् । प्र वन्दितुरिन्दो तार्यायुः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

nū no rayimupa māsva nṛvantaṃ punāno vātāpyaṃ viśvaścandram | pra vanditurindo tāryāyuḥ prātarmakṣū dhiyāvasurjagamyāt

अधि यदस्मिन्वाजिनीव शुभ स्पर्धन्ते धियः सूर्ये न विशः । अपो वृणानः पवते कवीयन्व्रजं न पशुवर्धनाय मन्म

adhi yadasminvājinīva śubha spardhante dhiyaḥ sūrye na viśaḥ | apo vṛṇānaḥ pavate kavīyanvrajaṃ na paśuvardhanāya manma

द्विता व्यूर्ण्वन्नमृतस्य धाम स्वर्विदे भुवनानि प्रथन्त । धियः पिन्वानाः स्वसरे न गाव ऋतायन्तीरभि वावश्र इन्दुम्

dvitā vyūrṇvannamṛtasya dhāma svarvide bhuvanāni prathanta | dhiyaḥ pinvānāḥ svasare na gāva ṛtāyantīrabhi vāvaśra indum

परि यत्कविः काव्या भरते शूरो न रथो भुवनानि विश्वा । देवेषु यशो मर्ताय भूषन्दक्षाय रायः पुरुभूषु नव्यः

pari yatkaviḥ kāvyā bharate śūro na ratho bhuvanāni viśvā | deveṣu yaśo martāya bhūṣandakṣāya rāyaḥ purubhūṣu navyaḥ

श्रिये जातः श्रिय आ निरियाय श्रियं वयो जरितृभ्यो दधाति । श्रियं वसाना अमृतत्वमायन्भवन्ति सत्या समिथा मितद्रौ

śriye jātaḥ śriya ā niriyāya śriyaṃ vayo jaritṛbhyo dadhāti | śriyaṃ vasānā amṛtatvamāyanbhavanti satyā samithā mitadrau

इषमूर्जमभ्यर्षाश्वं गामुरु ज्योतिः कृणुहि मत्सि देवान् । विश्वानि हि सुषहा तानि तुभ्यं पवमान बाधसे सोम शत्रून्

iṣamūrjamabhyarṣāśvaṃ gāmuru jyotiḥ kṛṇuhi matsi devān | viśvāni hi suṣahā tāni tubhyaṃ pavamāna bādhase soma śatrūn

कनिक्रन्ति हरिरा सृज्यमानः सीदन्वनस्य जठरे पुनानः । नृभिर्यतः कृणुते निर्णिजं गा अतो मतीर्जनयत स्वधाभिः

kanikranti harirā sṛjyamānaḥ sīdanvanasya jaṭhare punānaḥ | nṛbhiryataḥ kṛṇute nirṇijaṃ gā ato matīrjanayata svadhābhiḥ

हरिः सृजानः पथ्यामृतस्येयर्ति वाचमरितेव नावम् । देवो देवानां गुह्यानि नामाविष्कृणोति बर्हिषि प्रवाचे

hariḥ sṛjānaḥ pathyāmṛtasyeyarti vācamariteva nāvam | devo devānāṃ guhyāni nāmāviṣkṛṇoti barhiṣi pravāce

अपामिवेदूर्मयस्तर्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोममच्छ । नमस्यन्तीरुप च यन्ति सं चा च विशन्त्युशतीरुशन्तम्

apāmivedūrmayastarturāṇāḥ pra manīṣā īrate somamaccha | namasyantīrupa ca yanti saṃ cā ca viśantyuśatīruśantam

तं मर्मृजानं महिषं न सानावंशुं दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् । तं वावशानं मतयः सचन्ते त्रितो बिभर्ति वरुणं समुद्रे

taṃ marmṛjānaṃ mahiṣaṃ na sānāvaṃśuṃ duhantyukṣaṇaṃ giriṣṭhām | taṃ vāvaśānaṃ matayaḥ sacante trito bibharti varuṇaṃ samudre

इष्यन्वाचमुपवक्तेव होतुः पुनान इन्दो वि ष्या मनीषाम् । इन्द्रश्च यत्क्षयथः सौभगाय सुवीर्यस्य पतयः स्याम

iṣyanvācamupavakteva hotuḥ punāna indo vi ṣyā manīṣām | indraśca yatkṣayathaḥ saubhagāya suvīryasya patayaḥ syāma

प्र सेनानीः शूरो अग्रे रथानां गव्यन्नेति हर्षते अस्य सेना । भद्रान्कृण्वन्निन्द्रहवान्सखिभ्य आ सोमो वस्त्रा रभसानि दत्ते

pra senānīḥ śūro agre rathānāṃ gavyanneti harṣate asya senā | bhadrānkṛṇvannindrahavānsakhibhya ā somo vastrā rabhasāni datte

समस्य हरिं हरयो मृजन्त्यश्वहयैरनिशितं नमोभिः । आ तिष्ठति रथमिन्द्रस्य सखा विद्वाँ एना सुमतिं यात्यच्छ

samasya hariṃ harayo mṛjantyaśvahayairaniśitaṃ namobhiḥ | ā tiṣṭhati rathamindrasya sakhā vidvā~ enā sumatiṃ yātyaccha

स नो देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरस इन्द्रपानः । कृण्वन्नपो वर्षयन्द्यामुतेमामुरोरा नो वरिवस्या पुनानः

sa no deva devatāte pavasva mahe soma psarasa indrapānaḥ | kṛṇvannapo varṣayandyāmutemāmurorā no varivasyā punānaḥ

अजीतयेऽहतये पवस्व स्वस्तये सर्वतातये बृहते । तदुशन्ति विश्व इमे सखायस्तदहं वश्मि पवमान सोम

ajītaye'hataye pavasva svastaye sarvatātaye bṛhate | taduśanti viśva ime sakhāyastadahaṃ vaśmi pavamāna soma

सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः । जनिताग्नेर्जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः

somaḥ pavate janitā matīnāṃ janitā divo janitā pṛthivyāḥ | janitāgnerjanitā sūryasya janitendrasya janitota viṣṇoḥ

ब्रह्मा देवानां पदवीः कवीनामृषिर्विप्राणां महिषो मृगाणाम् । श्येनो गृध्राणां स्वधितिर्वनानां सोमः पवित्रमत्येति रेभन्

brahmā devānāṃ padavīḥ kavīnāmṛṣirviprāṇāṃ mahiṣo mṛgāṇām | śyeno gṛdhrāṇāṃ svadhitirvanānāṃ somaḥ pavitramatyeti rebhan

प्रावीविपद्वाच ऊर्मिं न सिन्धुर्गिरः सोमः पवमानो मनीषाः । अन्तः पश्यन्वृजनेमावराण्या तिष्ठति वृषभो गोषु जानन्

prāvīvipadvāca ūrmiṃ na sindhurgiraḥ somaḥ pavamāno manīṣāḥ | antaḥ paśyanvṛjanemāvarāṇyā tiṣṭhati vṛṣabho goṣu jānan

स मत्सरः पृत्सु वन्वन्नवातः सहस्ररेता अभि वाजमर्ष । इन्द्रायेन्दो पवमानो मनीष्यंशोरूर्मिमीरय गा इषण्यन्

sa matsaraḥ pṛtsu vanvannavātaḥ sahasraretā abhi vājamarṣa | indrāyendo pavamāno manīṣyaṃśorūrmimīraya gā iṣaṇyan

परि प्रियः कलशे देववात इन्द्राय सोमो रण्यो मदाय । सहस्रधारः शतवाज इन्दुर्वाजी न सप्तिः समना जिगाति

pari priyaḥ kalaśe devavāta indrāya somo raṇyo madāya | sahasradhāraḥ śatavāja indurvājī na saptiḥ samanā jigāti

स पूर्व्यो वसुविज्जायमानो मृजानो अप्सु दुदुहानो अद्रौ । अभिशस्तिपा भुवनस्य राजा विदद्गातुं ब्रह्मणे पूयमानः

sa pūrvyo vasuvijjāyamāno mṛjāno apsu duduhāno adrau | abhiśastipā bhuvanasya rājā vidadgātuṃ brahmaṇe pūyamānaḥ

त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः । वन्वन्नवातः परिधीँरपोर्णु वीरेभिरश्वैर्मघवा भवा नः

tvayā hi naḥ pitaraḥ soma pūrve karmāṇi cakruḥ pavamāna dhīrāḥ | vanvannavātaḥ paridhī~raporṇu vīrebhiraśvairmaghavā bhavā naḥ

यथापवथा मनवे वयोधा अमित्रहा वरिवोविद्धविष्मान् । एवा पवस्व द्रविणं दधान इन्द्रे सं तिष्ठ जनयायुधानि

yathāpavathā manave vayodhā amitrahā varivoviddhaviṣmān | evā pavasva draviṇaṃ dadhāna indre saṃ tiṣṭha janayāyudhāni

पवस्व सोम मधुमाँ ऋतावापो वसानो अधि सानो अव्ये । अव द्रोणानि घृतवान्ति सीद मदिन्तमो मत्सर इन्द्रपानः

pavasva soma madhumā~ ṛtāvāpo vasāno adhi sāno avye | ava droṇāni ghṛtavānti sīda madintamo matsara indrapānaḥ

वृष्टिं दिवः शतधारः पवस्व सहस्रसा वाजयुर्देववीतौ । सं सिन्धुभिः कलशे वावशानः समुस्रियाभिः प्रतिरन्न आयुः

vṛṣṭiṃ divaḥ śatadhāraḥ pavasva sahasrasā vājayurdevavītau | saṃ sindhubhiḥ kalaśe vāvaśānaḥ samusriyābhiḥ pratiranna āyuḥ

एष स्य सोमो मतिभिः पुनानोऽत्यो न वाजी तरतीदरातीः । पयो न दुग्धमदितेरिषिरमुर्विव गातुः सुयमो न वोळ्हा

eṣa sya somo matibhiḥ punāno'tyo na vājī taratīdarātīḥ | payo na dugdhamaditeriṣiramurviva gātuḥ suyamo na vol̤hā

स्वायुधः सोतृभिः पूयमानोऽभ्यर्ष गुह्यं चारु नाम । अभि वाजं सप्तिरिव श्रवस्याभि वायुमभि गा देव सोम

svāyudhaḥ sotṛbhiḥ pūyamāno'bhyarṣa guhyaṃ cāru nāma | abhi vājaṃ saptiriva śravasyābhi vāyumabhi gā deva soma

शिशुं जज्ञानं हर्यतं मृजन्ति शुम्भन्ति वह्निं मरुतो गणेन । कविर्गीर्भिः काव्येना कविः सन्सोमः पवित्रमत्येति रेभन्

śiśuṃ jajñānaṃ haryataṃ mṛjanti śumbhanti vahniṃ maruto gaṇena | kavirgīrbhiḥ kāvyenā kaviḥ sansomaḥ pavitramatyeti rebhan

ऋषिमना य ऋषिकृत्स्वर्षाः सहस्रणीथः पदवीः कवीनाम् । तृतीयं धाम महिषः सिषासन्सोमो विराजमनु राजति ष्टुप्

ṛṣimanā ya ṛṣikṛtsvarṣāḥ sahasraṇīthaḥ padavīḥ kavīnām | tṛtīyaṃ dhāma mahiṣaḥ siṣāsansomo virājamanu rājati ṣṭup

चमूषच्छ्येनः शकुनो विभृत्वा गोविन्दुर्द्रप्स आयुधानि बिभ्रत् । अपामूर्मिं सचमानः समुद्रं तुरीयं धाम महिषो विवक्ति

camūṣacchyenaḥ śakuno vibhṛtvā govindurdrapsa āyudhāni bibhrat | apāmūrmiṃ sacamānaḥ samudraṃ turīyaṃ dhāma mahiṣo vivakti

मर्यो न शुभ्रस्तन्वं मृजानोऽत्यो न सृत्वा सनये धनानाम् । वृषेव यूथा परि कोशमर्षन्कनिक्रदच्चम्वोरा विवेश

maryo na śubhrastanvaṃ mṛjāno'tyo na sṛtvā sanaye dhanānām | vṛṣeva yūthā pari kośamarṣankanikradaccamvorā viveśa

पवस्वेन्दो पवमानो महोभिः कनिक्रदत्परि वाराण्यर्ष । क्रीळञ्चम्वोरा विश पूयमान इन्द्रं ते रसो मदिरो ममत्तु

pavasvendo pavamāno mahobhiḥ kanikradatpari vārāṇyarṣa | krīl̤añcamvorā viśa pūyamāna indraṃ te raso madiro mamattu

प्रास्य धारा बृहतीरसृग्रन्नक्तो गोभिः कलशाँ आ विवेश । साम कृण्वन्सामन्यो विपश्चित्क्रन्दन्नेत्यभि सख्युर्न जामिम्

prāsya dhārā bṛhatīrasṛgrannakto gobhiḥ kalaśā~ ā viveśa | sāma kṛṇvansāmanyo vipaścitkrandannetyabhi sakhyurna jāmim

अपघ्नन्नेषि पवमान शत्रून्प्रियां न जारो अभिगीत इन्दुः । सीदन्वनेषु शकुनो न पत्वा सोमः पुनानः कलशेषु सत्ता

apaghnanneṣi pavamāna śatrūnpriyāṃ na jāro abhigīta induḥ | sīdanvaneṣu śakuno na patvā somaḥ punānaḥ kalaśeṣu sattā

आ ते रुचः पवमानस्य सोम योषेव यन्ति सुदुघाः सुधाराः । हरिरानीतः पुरुवारो अप्स्वचिक्रदत्कलशे देवयूनाम्

ā te rucaḥ pavamānasya soma yoṣeva yanti sudughāḥ sudhārāḥ | harirānītaḥ puruvāro apsvacikradatkalaśe devayūnām

अस्य प्रेषा हेमना पूयमानो देवो देवेभिः समपृक्त रसम् । सुतः पवित्रं पर्येति रेभन्मितेव सद्म पशुमान्ति होता

asya preṣā hemanā pūyamāno devo devebhiḥ samapṛkta rasam | sutaḥ pavitraṃ paryeti rebhanmiteva sadma paśumānti hotā

भद्रा वस्त्रा समन्या वसानो महान्कविर्निवचनानि शंसन् । आ वच्यस्व चम्वोः पूयमानो विचक्षणो जागृविर्देववीतौ

bhadrā vastrā samanyā vasāno mahānkavirnivacanāni śaṃsan | ā vacyasva camvoḥ pūyamāno vicakṣaṇo jāgṛvirdevavītau

समु प्रियो मृज्यते सानो अव्ये यशस्तरो यशसां क्षैतो अस्मे । अभि स्वर धन्वा पूयमानो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

samu priyo mṛjyate sāno avye yaśastaro yaśasāṃ kṣaito asme | abhi svara dhanvā pūyamāno yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र गायताभ्यर्चाम देवान्सोमं हिनोत महते धनाय । स्वादुः पवाते अति वारमव्यमा सीदाति कलशं देवयुर्नः

pra gāyatābhyarcāma devānsomaṃ hinota mahate dhanāya | svāduḥ pavāte ati vāramavyamā sīdāti kalaśaṃ devayurnaḥ

इन्दुर्देवानामुप सख्यमायन्सहस्रधारः पवते मदाय । नृभि स्तवानो अनु धाम पूर्वमगन्निन्द्रं महते सौभगाय

indurdevānāmupa sakhyamāyansahasradhāraḥ pavate madāya | nṛbhi stavāno anu dhāma pūrvamagannindraṃ mahate saubhagāya

स्तोत्रे राये हरिरर्षा पुनान इन्द्रं मदो गच्छतु ते भराय । देवैर्याहि सरथं राधो अच्छा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

stotre rāye harirarṣā punāna indraṃ mado gacchatu te bharāya | devairyāhi sarathaṃ rādho acchā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र काव्यमुशनेव ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति । महिव्रतः शुचिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्येति रेभन्

pra kāvyamuśaneva bruvāṇo devo devānāṃ janimā vivakti | mahivrataḥ śucibandhuḥ pāvakaḥ padā varāho abhyeti rebhan

प्र हंसासस्तृपलं मन्युमच्छामादस्तं वृषगणा अयासुः । आङ्गूष्यं पवमानं सखायो दुर्मर्षं साकं प्र वदन्ति वाणम्

pra haṃsāsastṛpalaṃ manyumacchāmādastaṃ vṛṣagaṇā ayāsuḥ | āṅgūṣyaṃ pavamānaṃ sakhāyo durmarṣaṃ sākaṃ pra vadanti vāṇam

स रंहत उरुगायस्य जूतिं वृथा क्रीळन्तं मिमते न गावः । परीणसं कृणुते तिग्मशृङ्गो दिवा हरिर्ददृशे नक्तमृज्रः

sa raṃhata urugāyasya jūtiṃ vṛthā krīl̤antaṃ mimate na gāvaḥ | parīṇasaṃ kṛṇute tigmaśṛṅgo divā harirdadṛśe naktamṛjraḥ

इन्दुर्वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन्मदाय । हन्ति रक्षो बाधते पर्यरातीर्वरिवः कृण्वन्वृजनस्य राजा

indurvājī pavate gonyoghā indre somaḥ saha invanmadāya | hanti rakṣo bādhate paryarātīrvarivaḥ kṛṇvanvṛjanasya rājā

अध धारया मध्वा पृचानस्तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः । इन्दुरिन्द्रस्य सख्यं जुषाणो देवो देवस्य मत्सरो मदाय

adha dhārayā madhvā pṛcānastiro roma pavate adridugdhaḥ | indurindrasya sakhyaṃ juṣāṇo devo devasya matsaro madāya

अभि प्रियाणि पवते पुनानो देवो देवान्स्वेन रसेन पृञ्चन् । इन्दुर्धर्माण्यृतुथा वसानो दश क्षिपो अव्यत सानो अव्ये

abhi priyāṇi pavate punāno devo devānsvena rasena pṛñcan | indurdharmāṇyṛtuthā vasāno daśa kṣipo avyata sāno avye

वृषा शोणो अभिकनिक्रदद्गा नदयन्नेति पृथिवीमुत द्याम् । इन्द्रस्येव वग्नुरा शृण्व आजौ प्रचेतयन्नर्षति वाचमेमाम्

vṛṣā śoṇo abhikanikradadgā nadayanneti pṛthivīmuta dyām | indrasyeva vagnurā śṛṇva ājau pracetayannarṣati vācamemām

रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमंशुम् । पवमानः संतनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्यमानः

rasāyyaḥ payasā pinvamāna īrayanneṣi madhumantamaṃśum | pavamānaḥ saṃtanimeṣi kṛṇvannindrāya soma pariṣicyamānaḥ

एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नैः । परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः

evā pavasva madiro madāyodagrābhasya namayanvadhasnaiḥ | pari varṇaṃ bharamāṇo ruśantaṃ gavyurno arṣa pari soma siktaḥ

जुष्ट्वी न इन्दो सुपथा सुगान्युरौ पवस्व वरिवांसि कृण्वन् । घनेव विष्वग्दुरितानि विघ्नन्नधि ष्णुना धन्व सानो अव्ये

juṣṭvī na indo supathā sugānyurau pavasva varivāṃsi kṛṇvan | ghaneva viṣvagduritāni vighnannadhi ṣṇunā dhanva sāno avye

वृष्टिं नो अर्ष दिव्यां जिगत्नुमिळावतीं शंगयीं जीरदानुम् । स्तुकेव वीता धन्वा विचिन्वन्बन्धूँरिमाँ अवराँ इन्दो वायून्

vṛṣṭiṃ no arṣa divyāṃ jigatnumil̤āvatīṃ śaṃgayīṃ jīradānum | stukeva vītā dhanvā vicinvanbandhū~rimā~ avarā~ indo vāyūn

ग्रन्थिं न वि ष्य ग्रथितं पुनान ऋजुं च गातुं वृजिनं च सोम । अत्यो न क्रदो हरिरा सृजानो मर्यो देव धन्व पस्त्यावान्

granthiṃ na vi ṣya grathitaṃ punāna ṛjuṃ ca gātuṃ vṛjinaṃ ca soma | atyo na krado harirā sṛjāno maryo deva dhanva pastyāvān

जुष्टो मदाय देवतात इन्दो परि ष्णुना धन्व सानो अव्ये । सहस्रधारः सुरभिरदब्धः परि स्रव वाजसातौ नृषह्ये

juṣṭo madāya devatāta indo pari ṣṇunā dhanva sāno avye | sahasradhāraḥ surabhiradabdhaḥ pari srava vājasātau nṛṣahye

अरश्मानो येऽरथा अयुक्ता अत्यासो न ससृजानास आजौ । एते शुक्रासो धन्वन्ति सोमा देवासस्ताँ उप याता पिबध्यै

araśmāno ye'rathā ayuktā atyāso na sasṛjānāsa ājau | ete śukrāso dhanvanti somā devāsastā~ upa yātā pibadhyai

एवा न इन्दो अभि देववीतिं परि स्रव नभो अर्णश्चमूषु । सोमो अस्मभ्यं काम्यं बृहन्तं रयिं ददातु वीरवन्तमुग्रम्

evā na indo abhi devavītiṃ pari srava nabho arṇaścamūṣu | somo asmabhyaṃ kāmyaṃ bṛhantaṃ rayiṃ dadātu vīravantamugram

तक्षद्यदी मनसो वेनतो वाग्ज्येष्ठस्य वा धर्मणि क्षोरनीके । आदीमायन्वरमा वावशाना जुष्टं पतिं कलशे गाव इन्दुम्

takṣadyadī manaso venato vāgjyeṣṭhasya vā dharmaṇi kṣoranīke | ādīmāyanvaramā vāvaśānā juṣṭaṃ patiṃ kalaśe gāva indum

प्र दानुदो दिव्यो दानुपिन्व ऋतमृताय पवते सुमेधाः । धर्मा भुवद्वृजन्यस्य राजा प्र रश्मिभिर्दशभिर्भारि भूम

pra dānudo divyo dānupinva ṛtamṛtāya pavate sumedhāḥ | dharmā bhuvadvṛjanyasya rājā pra raśmibhirdaśabhirbhāri bhūma

पवित्रेभिः पवमानो नृचक्षा राजा देवानामुत मर्त्यानाम् । द्विता भुवद्रयिपती रयीणामृतं भरत्सुभृतं चार्विन्दुः

pavitrebhiḥ pavamāno nṛcakṣā rājā devānāmuta martyānām | dvitā bhuvadrayipatī rayīṇāmṛtaṃ bharatsubhṛtaṃ cārvinduḥ

अर्वाँ इव श्रवसे सातिमच्छेन्द्रस्य वायोरभि वीतिमर्ष । स नः सहस्रा बृहतीरिषो दा भवा सोम द्रविणोवित्पुनानः

arvā~ iva śravase sātimacchendrasya vāyorabhi vītimarṣa | sa naḥ sahasrā bṛhatīriṣo dā bhavā soma draviṇovitpunānaḥ

देवाव्यो नः परिषिच्यमानाः क्षयं सुवीरं धन्वन्तु सोमाः । आयज्यवः सुमतिं विश्ववारा होतारो न दिवियजो मन्द्रतमाः

devāvyo naḥ pariṣicyamānāḥ kṣayaṃ suvīraṃ dhanvantu somāḥ | āyajyavaḥ sumatiṃ viśvavārā hotāro na diviyajo mandratamāḥ

एवा देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरसे देवपानः । महश्चिद्धि ष्मसि हिताः समर्ये कृधि सुष्ठाने रोदसी पुनानः

evā deva devatāte pavasva mahe soma psarase devapānaḥ | mahaściddhi ṣmasi hitāḥ samarye kṛdhi suṣṭhāne rodasī punānaḥ

अश्वो नो क्रदो वृषभिर्युजानः सिंहो न भीमो मनसो जवीयान् । अर्वाचीनैः पथिभिर्ये रजिष्ठा आ पवस्व सौमनसं न इन्दो

aśvo no krado vṛṣabhiryujānaḥ siṃho na bhīmo manaso javīyān | arvācīnaiḥ pathibhirye rajiṣṭhā ā pavasva saumanasaṃ na indo

शतं धारा देवजाता असृग्रन्सहस्रमेनाः कवयो मृजन्ति । इन्दो सनित्रं दिव आ पवस्व पुरएतासि महतो धनस्य

śataṃ dhārā devajātā asṛgransahasramenāḥ kavayo mṛjanti | indo sanitraṃ diva ā pavasva puraetāsi mahato dhanasya

दिवो न सर्गा अससृग्रमह्नां राजा न मित्रं प्र मिनाति धीरः । पितुर्न पुत्रः क्रतुभिर्यतान आ पवस्व विशे अस्या अजीतिम्

divo na sargā asasṛgramahnāṃ rājā na mitraṃ pra mināti dhīraḥ | piturna putraḥ kratubhiryatāna ā pavasva viśe asyā ajītim

प्र ते धारा मधुमतीरसृग्रन्वारान्यत्पूतो अत्येष्यव्यान् । पवमान पवसे धाम गोनां जज्ञानः सूर्यमपिन्वो अर्कैः

pra te dhārā madhumatīrasṛgranvārānyatpūto atyeṣyavyān | pavamāna pavase dhāma gonāṃ jajñānaḥ sūryamapinvo arkaiḥ

कनिक्रददनु पन्थामृतस्य शुक्रो वि भास्यमृतस्य धाम । स इन्द्राय पवसे मत्सरवान्हिन्वानो वाचं मतिभिः कवीनाम्

kanikradadanu panthāmṛtasya śukro vi bhāsyamṛtasya dhāma | sa indrāya pavase matsaravānhinvāno vācaṃ matibhiḥ kavīnām

दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षि सोम पिन्वन्धाराः कर्मणा देववीतौ । एन्दो विश कलशं सोमधानं क्रन्दन्निहि सूर्यस्योप रश्मिम्

divyaḥ suparṇo'va cakṣi soma pinvandhārāḥ karmaṇā devavītau | endo viśa kalaśaṃ somadhānaṃ krandannihi sūryasyopa raśmim

तिस्रो वाच ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम् । गावो यन्ति गोपतिं पृच्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः

tisro vāca īrayati pra vahnirṛtasya dhītiṃ brahmaṇo manīṣām | gāvo yanti gopatiṃ pṛcchamānāḥ somaṃ yanti matayo vāvaśānāḥ

सोमं गावो धेनवो वावशानाः सोमं विप्रा मतिभिः पृच्छमानाः । सोमः सुतः पूयते अज्यमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते

somaṃ gāvo dhenavo vāvaśānāḥ somaṃ viprā matibhiḥ pṛcchamānāḥ | somaḥ sutaḥ pūyate ajyamānaḥ some arkāstriṣṭubhaḥ saṃ navante

एवा नः सोम परिषिच्यमान आ पवस्व पूयमानः स्वस्ति । इन्द्रमा विश बृहता रवेण वर्धया वाचं जनया पुरंधिम्

evā naḥ soma pariṣicyamāna ā pavasva pūyamānaḥ svasti | indramā viśa bṛhatā raveṇa vardhayā vācaṃ janayā puraṃdhim

आ जागृविर्विप्र ऋता मतीनां सोमः पुनानो असदच्चमूषु । सपन्ति यं मिथुनासो निकामा अध्वर्यवो रथिरासः सुहस्ताः

ā jāgṛvirvipra ṛtā matīnāṃ somaḥ punāno asadaccamūṣu | sapanti yaṃ mithunāso nikāmā adhvaryavo rathirāsaḥ suhastāḥ

स पुनान उप सूरे न धातोभे अप्रा रोदसी वि ष आवः । प्रिया चिद्यस्य प्रियसास ऊती स तू धनं कारिणे न प्र यंसत्

sa punāna upa sūre na dhātobhe aprā rodasī vi ṣa āvaḥ | priyā cidyasya priyasāsa ūtī sa tū dhanaṃ kāriṇe na pra yaṃsat

स वर्धिता वर्धनः पूयमानः सोमो मीढ्वाँ अभि नो ज्योतिषावीत् । येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञाः स्वर्विदो अभि गा अद्रिमुष्णन्

sa vardhitā vardhanaḥ pūyamānaḥ somo mīḍhvā~ abhi no jyotiṣāvīt | yenā naḥ pūrve pitaraḥ padajñāḥ svarvido abhi gā adrimuṣṇan

अक्रान्त्समुद्रः प्रथमे विधर्मञ्जनयन्प्रजा भुवनस्य राजा । वृषा पवित्रे अधि सानो अव्ये बृहत्सोमो वावृधे सुवान इन्दुः

akrāntsamudraḥ prathame vidharmañjanayanprajā bhuvanasya rājā | vṛṣā pavitre adhi sāno avye bṛhatsomo vāvṛdhe suvāna induḥ

महत्तत्सोमो महिषश्चकारापां यद्गर्भोऽवृणीत देवान् । अदधादिन्द्रे पवमान ओजोऽजनयत्सूर्ये ज्योतिरिन्दुः

mahattatsomo mahiṣaścakārāpāṃ yadgarbho'vṛṇīta devān | adadhādindre pavamāna ojo'janayatsūrye jyotirinduḥ

मत्सि वायुमिष्टये राधसे च मत्सि मित्रावरुणा पूयमानः । मत्सि शर्धो मारुतं मत्सि देवान्मत्सि द्यावापृथिवी देव सोम

matsi vāyumiṣṭaye rādhase ca matsi mitrāvaruṇā pūyamānaḥ | matsi śardho mārutaṃ matsi devānmatsi dyāvāpṛthivī deva soma

ऋजुः पवस्व वृजिनस्य हन्तापामीवां बाधमानो मृधश्च । अभिश्रीणन्पयः पयसाभि गोनामिन्द्रस्य त्वं तव वयं सखायः

ṛjuḥ pavasva vṛjinasya hantāpāmīvāṃ bādhamāno mṛdhaśca | abhiśrīṇanpayaḥ payasābhi gonāmindrasya tvaṃ tava vayaṃ sakhāyaḥ

मध्वः सूदं पवस्व वस्व उत्सं वीरं च न आ पवस्वा भगं च । स्वदस्वेन्द्राय पवमान इन्दो रयिं च न आ पवस्वा समुद्रात्

madhvaḥ sūdaṃ pavasva vasva utsaṃ vīraṃ ca na ā pavasvā bhagaṃ ca | svadasvendrāya pavamāna indo rayiṃ ca na ā pavasvā samudrāt

सोमः सुतो धारयात्यो न हित्वा सिन्धुर्न निम्नमभि वाज्यक्षाः । आ योनिं वन्यमसदत्पुनानः समिन्दुर्गोभिरसरत्समद्भिः

somaḥ suto dhārayātyo na hitvā sindhurna nimnamabhi vājyakṣāḥ | ā yoniṃ vanyamasadatpunānaḥ samindurgobhirasaratsamadbhiḥ

एष स्य ते पवत इन्द्र सोमश्चमूषु धीर उशते तवस्वान् । स्वर्चक्षा रथिरः सत्यशुष्मः कामो न यो देवयतामसर्जि

eṣa sya te pavata indra somaścamūṣu dhīra uśate tavasvān | svarcakṣā rathiraḥ satyaśuṣmaḥ kāmo na yo devayatāmasarji

एष प्रत्नेन वयसा पुनानस्तिरो वर्पांसि दुहितुर्दधानः । वसानः शर्म त्रिवरूथमप्सु होतेव याति समनेषु रेभन्

eṣa pratnena vayasā punānastiro varpāṃsi duhiturdadhānaḥ | vasānaḥ śarma trivarūthamapsu hoteva yāti samaneṣu rebhan

नू नस्त्वं रथिरो देव सोम परि स्रव चम्वोः पूयमानः। अप्सु स्वादिष्ठो मधुमाँ ऋतावा देवो न यः सविता सत्यमन्मा

nū nastvaṃ rathiro deva soma pari srava camvoḥ pūyamānaḥ| apsu svādiṣṭho madhumā~ ṛtāvā devo na yaḥ savitā satyamanmā

अभि वायुं वीत्यर्षा गृणानोऽभि मित्रावरुणा पूयमानः । अभी नरं धीजवनं रथेष्ठामभीन्द्रं वृषणं वज्रबाहुम्

abhi vāyuṃ vītyarṣā gṛṇāno'bhi mitrāvaruṇā pūyamānaḥ | abhī naraṃ dhījavanaṃ ratheṣṭhāmabhīndraṃ vṛṣaṇaṃ vajrabāhum

अभि वस्त्रा सुवसनान्यर्षाभि धेनूः सुदुघाः पूयमानः । अभि चन्द्रा भर्तवे नो हिरण्याभ्यश्वान्रथिनो देव सोम

abhi vastrā suvasanānyarṣābhi dhenūḥ sudughāḥ pūyamānaḥ | abhi candrā bhartave no hiraṇyābhyaśvānrathino deva soma

अभी नो अर्ष दिव्या वसून्यभि विश्वा पार्थिवा पूयमानः । अभि येन द्रविणमश्नवामाभ्यार्षेयं जमदग्निवन्नः

abhī no arṣa divyā vasūnyabhi viśvā pārthivā pūyamānaḥ | abhi yena draviṇamaśnavāmābhyārṣeyaṃ jamadagnivannaḥ

अया पवा पवस्वैना वसूनि माँश्चत्व इन्दो सरसि प्र धन्व । ब्रध्नश्चिदत्र वातो न जूतः पुरुमेधश्चित्तकवे नरं दात्

ayā pavā pavasvainā vasūni mā~ścatva indo sarasi pra dhanva | bradhnaścidatra vāto na jūtaḥ purumedhaścittakave naraṃ dāt

उत न एना पवया पवस्वाधि श्रुते श्रवाय्यस्य तीर्थे । षष्टिं सहस्रा नैगुतो वसूनि वृक्षं न पक्वं धूनवद्रणाय

uta na enā pavayā pavasvādhi śrute śravāyyasya tīrthe | ṣaṣṭiṃ sahasrā naiguto vasūni vṛkṣaṃ na pakvaṃ dhūnavadraṇāya

महीमे अस्य वृषनाम शूषे माँश्चत्वे वा पृशने वा वधत्रे । अस्वापयन्निगुतः स्नेहयच्चापामित्राँ अपाचितो अचेतः

mahīme asya vṛṣanāma śūṣe mā~ścatve vā pṛśane vā vadhatre | asvāpayannigutaḥ snehayaccāpāmitrā~ apācito acetaḥ

सं त्री पवित्रा विततान्येष्यन्वेकं धावसि पूयमानः । असि भगो असि दात्रस्य दातासि मघवा मघवद्भ्य इन्दो

saṃ trī pavitrā vitatānyeṣyanvekaṃ dhāvasi pūyamānaḥ | asi bhago asi dātrasya dātāsi maghavā maghavadbhya indo

एष विश्ववित्पवते मनीषी सोमो विश्वस्य भुवनस्य राजा । द्रप्साँ ईरयन्विदथेष्विन्दुर्वि वारमव्यं समयाति याति

eṣa viśvavitpavate manīṣī somo viśvasya bhuvanasya rājā | drapsā~ īrayanvidatheṣvindurvi vāramavyaṃ samayāti yāti

इन्दुं रिहन्ति महिषा अदब्धाः पदे रेभन्ति कवयो न गृध्राः । हिन्वन्ति धीरा दशभिः क्षिपाभिः समञ्जते रूपमपां रसेन

induṃ rihanti mahiṣā adabdhāḥ pade rebhanti kavayo na gṛdhrāḥ | hinvanti dhīrā daśabhiḥ kṣipābhiḥ samañjate rūpamapāṃ rasena

त्वया वयं पवमानेन सोम भरे कृतं वि चिनुयाम शश्वत् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

tvayā vayaṃ pavamānena soma bhare kṛtaṃ vi cinuyāma śaśvat | tanno mitro varuṇo māmahantāmaditiḥ sindhuḥ pṛthivī uta dyauḥ

अभि नो वाजसातमं रयिमर्ष पुरुस्पृहम् । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभ्वासहम्

abhi no vājasātamaṃ rayimarṣa puruspṛham | indo sahasrabharṇasaṃ tuvidyumnaṃ vibhvāsaham

परि ष्य सुवानो अव्ययं रथे न वर्माव्यत । इन्दुरभि द्रुणा हितो हियानो धाराभिरक्षाः

pari ṣya suvāno avyayaṃ rathe na varmāvyata | indurabhi druṇā hito hiyāno dhārābhirakṣāḥ

परि ष्य सुवानो अक्षा इन्दुरव्ये मदच्युतः । धारा य ऊर्ध्वो अध्वरे भ्राजा नैति गव्ययुः

pari ṣya suvāno akṣā induravye madacyutaḥ | dhārā ya ūrdhvo adhvare bhrājā naiti gavyayuḥ

स हि त्वं देव शश्वते वसु मर्ताय दाशुषे । इन्दो सहस्रिणं रयिं शतात्मानं विवाससि

sa hi tvaṃ deva śaśvate vasu martāya dāśuṣe | indo sahasriṇaṃ rayiṃ śatātmānaṃ vivāsasi

वयं ते अस्य वृत्रहन्वसो वस्वः पुरुस्पृहः । नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुम्नस्याध्रिगो

vayaṃ te asya vṛtrahanvaso vasvaḥ puruspṛhaḥ | ni nediṣṭhatamā iṣaḥ syāma sumnasyādhrigo

द्विर्यं पञ्च स्वयशसं स्वसारो अद्रिसंहतम् । प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त्यूर्मिणम्

dviryaṃ pañca svayaśasaṃ svasāro adrisaṃhatam | priyamindrasya kāmyaṃ prasnāpayantyūrmiṇam

परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति

pari tyaṃ haryataṃ hariṃ babhruṃ punanti vāreṇa | yo devānviśvā~ itpari madena saha gacchati

अस्य वो ह्यवसा पान्तो दक्षसाधनम् । यः सूरिषु श्रवो बृहद्दधे स्वर्ण हर्यतः

asya vo hyavasā pānto dakṣasādhanam | yaḥ sūriṣu śravo bṛhaddadhe svarṇa haryataḥ

स वां यज्ञेषु मानवी इन्दुर्जनिष्ट रोदसी । देवो देवी गिरिष्ठा अस्रेधन्तं तुविष्वणि

sa vāṃ yajñeṣu mānavī indurjaniṣṭa rodasī | devo devī giriṣṭhā asredhantaṃ tuviṣvaṇi

इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे । नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे

indrāya soma pātave vṛtraghne pari ṣicyase | nare ca dakṣiṇāvate devāya sadanāsade

ते प्रत्नासो व्युष्टिषु सोमाः पवित्रे अक्षरन् । अपप्रोथन्तः सनुतर्हुरश्चितः प्रातस्ताँ अप्रचेतसः

te pratnāso vyuṣṭiṣu somāḥ pavitre akṣaran | apaprothantaḥ sanutarhuraścitaḥ prātastā~ apracetasaḥ

तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम्

taṃ sakhāyaḥ purorucaṃ yūyaṃ vayaṃ ca sūrayaḥ | aśyāma vājagandhyaṃ sanema vājapastyam

आ हर्यताय धृष्णवे धनुस्तन्वन्ति पौंस्यम् । शुक्रां वयन्त्यसुराय निर्णिजं विपामग्रे महीयुवः

ā haryatāya dhṛṣṇave dhanustanvanti pauṃsyam | śukrāṃ vayantyasurāya nirṇijaṃ vipāmagre mahīyuvaḥ

अध क्षपा परिष्कृतो वाजाँ अभि प्र गाहते । यदी विवस्वतो धियो हरिं हिन्वन्ति यातवे

adha kṣapā pariṣkṛto vājā~ abhi pra gāhate | yadī vivasvato dhiyo hariṃ hinvanti yātave

तमस्य मर्जयामसि मदो य इन्द्रपातमः । यं गाव आसभिर्दधुः पुरा नूनं च सूरयः

tamasya marjayāmasi mado ya indrapātamaḥ | yaṃ gāva āsabhirdadhuḥ purā nūnaṃ ca sūrayaḥ

तं गाथया पुराण्या पुनानमभ्यनूषत । उतो कृपन्त धीतयो देवानां नाम बिभ्रतीः

taṃ gāthayā purāṇyā punānamabhyanūṣata | uto kṛpanta dhītayo devānāṃ nāma bibhratīḥ

तमुक्षमाणमव्यये वारे पुनन्ति धर्णसिम् । दूतं न पूर्वचित्तय आ शासते मनीषिणः

tamukṣamāṇamavyaye vāre punanti dharṇasim | dūtaṃ na pūrvacittaya ā śāsate manīṣiṇaḥ

स पुनानो मदिन्तमः सोमश्चमूषु सीदति । पशौ न रेत आदधत्पतिर्वचस्यते धियः

sa punāno madintamaḥ somaścamūṣu sīdati | paśau na reta ādadhatpatirvacasyate dhiyaḥ

स मृज्यते सुकर्मभिर्देवो देवेभ्यः सुतः । विदे यदासु संददिर्महीरपो वि गाहते

sa mṛjyate sukarmabhirdevo devebhyaḥ sutaḥ | vide yadāsu saṃdadirmahīrapo vi gāhate

सुत इन्दो पवित्र आ नृभिर्यतो वि नीयसे । इन्द्राय मत्सरिन्तमश्चमूष्वा नि षीदसि

suta indo pavitra ā nṛbhiryato vi nīyase | indrāya matsarintamaścamūṣvā ni ṣīdasi

अभी नवन्ते अद्रुहः प्रियमिन्द्रस्य काम्यम् । वत्सं न पूर्व आयुनि जातं रिहन्ति मातरः

abhī navante adruhaḥ priyamindrasya kāmyam | vatsaṃ na pūrva āyuni jātaṃ rihanti mātaraḥ

पुनान इन्दवा भर सोम द्विबर्हसं रयिम् । त्वं वसूनि पुष्यसि विश्वानि दाशुषो गृहे

punāna indavā bhara soma dvibarhasaṃ rayim | tvaṃ vasūni puṣyasi viśvāni dāśuṣo gṛhe

त्वं धियं मनोयुजं सृजा वृष्टिं न तन्यतुः । त्वं वसूनि पार्थिवा दिव्या च सोम पुष्यसि

tvaṃ dhiyaṃ manoyujaṃ sṛjā vṛṣṭiṃ na tanyatuḥ | tvaṃ vasūni pārthivā divyā ca soma puṣyasi

परि ते जिग्युषो यथा धारा सुतस्य धावति । रंहमाणा व्यव्ययं वारं वाजीव सानसिः

pari te jigyuṣo yathā dhārā sutasya dhāvati | raṃhamāṇā vyavyayaṃ vāraṃ vājīva sānasiḥ

क्रत्वे दक्षाय नः कवे पवस्व सोम धारया । इन्द्राय पातवे सुतो मित्राय वरुणाय च

kratve dakṣāya naḥ kave pavasva soma dhārayā | indrāya pātave suto mitrāya varuṇāya ca

पवस्व वाजसातमः पवित्रे धारया सुतः । इन्द्राय सोम विष्णवे देवेभ्यो मधुमत्तमः

pavasva vājasātamaḥ pavitre dhārayā sutaḥ | indrāya soma viṣṇave devebhyo madhumattamaḥ

त्वां रिहन्ति मातरो हरिं पवित्रे अद्रुहः । वत्सं जातं न धेनवः पवमान विधर्मणि

tvāṃ rihanti mātaro hariṃ pavitre adruhaḥ | vatsaṃ jātaṃ na dhenavaḥ pavamāna vidharmaṇi

पवमान महि श्रवश्चित्रेभिर्यासि रश्मिभिः । शर्धन्तमांसि जिघ्नसे विश्वानि दाशुषो गृहे

pavamāna mahi śravaścitrebhiryāsi raśmibhiḥ | śardhantamāṃsi jighnase viśvāni dāśuṣo gṛhe

त्वं द्यां च महिव्रत पृथिवीं चाति जभ्रिषे । प्रति द्रापिममुञ्चथाः पवमान महित्वना

tvaṃ dyāṃ ca mahivrata pṛthivīṃ cāti jabhriṣe | prati drāpimamuñcathāḥ pavamāna mahitvanā

पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम्

purojitī vo andhasaḥ sutāya mādayitnave | apa śvānaṃ śnathiṣṭana sakhāyo dīrghajihvyam

यो धारया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः । इन्दुरश्वो न कृत्व्यः

yo dhārayā pāvakayā pariprasyandate sutaḥ | induraśvo na kṛtvyaḥ

तं दुरोषमभी नरः सोमं विश्वाच्या धिया । यज्ञं हिन्वन्त्यद्रिभिः

taṃ duroṣamabhī naraḥ somaṃ viśvācyā dhiyā | yajñaṃ hinvantyadribhiḥ

सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरन्देवान्गच्छन्तु वो मदाः

sutāso madhumattamāḥ somā indrāya mandinaḥ | pavitravanto akṣarandevāngacchantu vo madāḥ

इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन् । वाचस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसा

indurindrāya pavata iti devāso abruvan | vācaspatirmakhasyate viśvasyeśāna ojasā

सहस्रधारः पवते समुद्रो वाचमीङ्खयः । सोमः पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे

sahasradhāraḥ pavate samudro vācamīṅkhayaḥ | somaḥ patī rayīṇāṃ sakhendrasya divedive

अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति । पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे

ayaṃ pūṣā rayirbhagaḥ somaḥ punāno arṣati | patirviśvasya bhūmano vyakhyadrodasī ubhe

समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः । सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः

samu priyā anūṣata gāvo madāya ghṛṣvayaḥ | somāsaḥ kṛṇvate pathaḥ pavamānāsa indavaḥ

य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यम् । यः पञ्च चर्षणीरभि रयिं येन वनामहै

ya ojiṣṭhastamā bhara pavamāna śravāyyam | yaḥ pañca carṣaṇīrabhi rayiṃ yena vanāmahai

सोमाः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमाः । मित्राः सुवाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः

somāḥ pavanta indavo'smabhyaṃ gātuvittamāḥ | mitrāḥ suvānā arepasaḥ svādhyaḥ svarvidaḥ

सुष्वाणासो व्यद्रिभिश्चिताना गोरधि त्वचि । इषमस्मभ्यमभितः समस्वरन्वसुविदः

suṣvāṇāso vyadribhiścitānā goradhi tvaci | iṣamasmabhyamabhitaḥ samasvaranvasuvidaḥ

एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । सूर्यासो न दर्शतासो जिगत्नवो ध्रुवा घृते

ete pūtā vipaścitaḥ somāso dadhyāśiraḥ | sūryāso na darśatāso jigatnavo dhruvā ghṛte

प्र सुन्वानस्यान्धसो मर्तो न वृत तद्वचः । अप श्वानमराधसं हता मखं न भृगवः

pra sunvānasyāndhaso marto na vṛta tadvacaḥ | apa śvānamarādhasaṃ hatā makhaṃ na bhṛgavaḥ

आ जामिरत्के अव्यत भुजे न पुत्र ओण्योः । सरज्जारो न योषणां वरो न योनिमासदम्

ā jāmiratke avyata bhuje na putra oṇyoḥ | sarajjāro na yoṣaṇāṃ varo na yonimāsadam

स वीरो दक्षसाधनो वि यस्तस्तम्भ रोदसी । हरिः पवित्रे अव्यत वेधा न योनिमासदम्

sa vīro dakṣasādhano vi yastastambha rodasī | hariḥ pavitre avyata vedhā na yonimāsadam

अव्यो वारेभिः पवते सोमो गव्ये अधि त्वचि । कनिक्रदद्वृषा हरिरिन्द्रस्याभ्येति निष्कृतम्

avyo vārebhiḥ pavate somo gavye adhi tvaci | kanikradadvṛṣā haririndrasyābhyeti niṣkṛtam

क्राणा शिशुर्महीनां हिन्वन्नृतस्य दीधितिम् । विश्वा परि प्रिया भुवदध द्विता

krāṇā śiśurmahīnāṃ hinvannṛtasya dīdhitim | viśvā pari priyā bhuvadadha dvitā

उप त्रितस्य पाष्योरभक्त यद्गुहा पदम् । यज्ञस्य सप्त धामभिरध प्रियम्

upa tritasya pāṣyorabhakta yadguhā padam | yajñasya sapta dhāmabhiradha priyam

त्रीणि त्रितस्य धारया पृष्ठेष्वेरया रयिम् । मिमीते अस्य योजना वि सुक्रतुः

trīṇi tritasya dhārayā pṛṣṭheṣverayā rayim | mimīte asya yojanā vi sukratuḥ

जज्ञानं सप्त मातरो वेधामशासत श्रिये । अयं ध्रुवो रयीणां चिकेत यत्

jajñānaṃ sapta mātaro vedhāmaśāsata śriye | ayaṃ dhruvo rayīṇāṃ ciketa yat

अस्य व्रते सजोषसो विश्वे देवासो अद्रुहः । स्पार्हा भवन्ति रन्तयो जुषन्त यत्

asya vrate sajoṣaso viśve devāso adruhaḥ | spārhā bhavanti rantayo juṣanta yat

यमी गर्भमृतावृधो दृशे चारुमजीजनन् । कविं मंहिष्ठमध्वरे पुरुस्पृहम्

yamī garbhamṛtāvṛdho dṛśe cārumajījanan | kaviṃ maṃhiṣṭhamadhvare puruspṛham

समीचीने अभि त्मना यह्वी ऋतस्य मातरा । तन्वाना यज्ञमानुषग्यदञ्जते

samīcīne abhi tmanā yahvī ṛtasya mātarā | tanvānā yajñamānuṣagyadañjate

क्रत्वा शुक्रेभिरक्षभिरृणोरप व्रजं दिवः । हिन्वन्नृतस्य दीधितिं प्राध्वरे

kratvā śukrebhirakṣabhirṛṇorapa vrajaṃ divaḥ | hinvannṛtasya dīdhitiṃ prādhvare

प्र पुनानाय वेधसे सोमाय वच उद्यतम् । भृतिं न भरा मतिभिर्जुजोषते

pra punānāya vedhase somāya vaca udyatam | bhṛtiṃ na bharā matibhirjujoṣate

परि वाराण्यव्यया गोभिरञ्जानो अर्षति । त्री षधस्था पुनानः कृणुते हरिः

pari vārāṇyavyayā gobhirañjāno arṣati | trī ṣadhasthā punānaḥ kṛṇute hariḥ

परि कोशं मधुश्चुतमव्यये वारे अर्षति । अभि वाणीरृषीणां सप्त नूषत

pari kośaṃ madhuścutamavyaye vāre arṣati | abhi vāṇīrṛṣīṇāṃ sapta nūṣata

परि णेता मतीनां विश्वदेवो अदाभ्यः । सोमः पुनानश्चम्वोर्विशद्धरिः

pari ṇetā matīnāṃ viśvadevo adābhyaḥ | somaḥ punānaścamvorviśaddhariḥ

परि दैवीरनु स्वधा इन्द्रेण याहि सरथम् । पुनानो वाघद्वाघद्भिरमर्त्यः

pari daivīranu svadhā indreṇa yāhi saratham | punāno vāghadvāghadbhiramartyaḥ

परि सप्तिर्न वाजयुर्देवो देवेभ्यः सुतः । व्यानशिः पवमानो वि धावति

pari saptirna vājayurdevo devebhyaḥ sutaḥ | vyānaśiḥ pavamāno vi dhāvati

सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत । शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये

sakhāya ā ni ṣīdata punānāya pra gāyata | śiśuṃ na yajñaiḥ pari bhūṣata śriye

समी वत्सं न मातृभिः सृजता गयसाधनम् । देवाव्यं मदमभि द्विशवसम्

samī vatsaṃ na mātṛbhiḥ sṛjatā gayasādhanam | devāvyaṃ madamabhi dviśavasam

पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय वीतये । यथा मित्राय वरुणाय शंतमः

punātā dakṣasādhanaṃ yathā śardhāya vītaye | yathā mitrāya varuṇāya śaṃtamaḥ

अस्मभ्यं त्वा वसुविदमभि वाणीरनूषत । गोभिष्टे वर्णमभि वासयामसि

asmabhyaṃ tvā vasuvidamabhi vāṇīranūṣata | gobhiṣṭe varṇamabhi vāsayāmasi

स नो मदानां पत इन्दो देवप्सरा असि । सखेव सख्ये गातुवित्तमो भव

sa no madānāṃ pata indo devapsarā asi | sakheva sakhye gātuvittamo bhava

सनेमि कृध्यस्मदा रक्षसं कं चिदत्रिणम् । अपादेवं द्वयुमंहो युयोधि नः

sanemi kṛdhyasmadā rakṣasaṃ kaṃ cidatriṇam | apādevaṃ dvayumaṃho yuyodhi naḥ

तं वः सखायो मदाय पुनानमभि गायत । शिशुं न यज्ञैः स्वदयन्त गूर्तिभिः

taṃ vaḥ sakhāyo madāya punānamabhi gāyata | śiśuṃ na yajñaiḥ svadayanta gūrtibhiḥ

सं वत्स इव मातृभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते । देवावीर्मदो मतिभिः परिष्कृतः

saṃ vatsa iva mātṛbhirindurhinvāno ajyate | devāvīrmado matibhiḥ pariṣkṛtaḥ

अयं दक्षाय साधनोऽयं शर्धाय वीतये । अयं देवेभ्यो मधुमत्तमः सुतः

ayaṃ dakṣāya sādhano'yaṃ śardhāya vītaye | ayaṃ devebhyo madhumattamaḥ sutaḥ

गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धन्व । शुचिं ते वर्णमधि गोषु दीधरम्

gomanna indo aśvavatsutaḥ sudakṣa dhanva | śuciṃ te varṇamadhi goṣu dīdharam

स नो हरीणां पत इन्दो देवप्सरस्तमः । सखेव सख्ये नर्यो रुचे भव

sa no harīṇāṃ pata indo devapsarastamaḥ | sakheva sakhye naryo ruce bhava

सनेमि त्वमस्मदाँ अदेवं कं चिदत्रिणम् । साह्वाँ इन्दो परि बाधो अप द्वयुम्

sanemi tvamasmadā~ adevaṃ kaṃ cidatriṇam | sāhvā~ indo pari bādho apa dvayum

इन्द्रमच्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टी जातास इन्दवः स्वर्विदः

indramaccha sutā ime vṛṣaṇaṃ yantu harayaḥ | śruṣṭī jātāsa indavaḥ svarvidaḥ

अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः । सोमो जैत्रस्य चेतति यथा विदे

ayaṃ bharāya sānasirindrāya pavate sutaḥ | somo jaitrasya cetati yathā vide

अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णीत सानसिम् । वज्रं च वृषणं भरत्समप्सुजित्

asyedindro madeṣvā grābhaṃ gṛbhṇīta sānasim | vajraṃ ca vṛṣaṇaṃ bharatsamapsujit

प्र धन्वा सोम जागृविरिन्द्रायेन्दो परि स्रव । द्युमन्तं शुष्ममा भरा स्वर्विदम्

pra dhanvā soma jāgṛvirindrāyendo pari srava | dyumantaṃ śuṣmamā bharā svarvidam

इन्द्राय वृषणं मदं पवस्व विश्वदर्शतः । सहस्रयामा पथिकृद्विचक्षणः

indrāya vṛṣaṇaṃ madaṃ pavasva viśvadarśataḥ | sahasrayāmā pathikṛdvicakṣaṇaḥ

अस्मभ्यं गातुवित्तमो देवेभ्यो मधुमत्तमः । सहस्रं याहि पथिभिः कनिक्रदत्

asmabhyaṃ gātuvittamo devebhyo madhumattamaḥ | sahasraṃ yāhi pathibhiḥ kanikradat

पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा । आ कलशं मधुमान्सोम नः सदः

pavasva devavītaya indo dhārābhirojasā | ā kalaśaṃ madhumānsoma naḥ sadaḥ

तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः । त्वां देवासो अमृताय कं पपुः

tava drapsā udapruta indraṃ madāya vāvṛdhuḥ | tvāṃ devāso amṛtāya kaṃ papuḥ

आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् । वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः

ā naḥ sutāsa indavaḥ punānā dhāvatā rayim | vṛṣṭidyāvo rītyāpaḥ svarvidaḥ

सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यो वारं वि धावति । अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत्

somaḥ punāna ūrmiṇāvyo vāraṃ vi dhāvati | agre vācaḥ pavamānaḥ kanikradat

धीभिर्हिन्वन्ति वाजिनं वने क्रीळन्तमत्यविम् । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन्

dhībhirhinvanti vājinaṃ vane krīl̤antamatyavim | abhi tripṛṣṭhaṃ matayaḥ samasvaran

असर्जि कलशाँ अभि मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत्

asarji kalaśā~ abhi mīl̤he saptirna vājayuḥ | punāno vācaṃ janayannasiṣyadat

पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्षन्स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः

pavate haryato harirati hvarāṃsi raṃhyā | abhyarṣanstotṛbhyo vīravadyaśaḥ

अया पवस्व देवयुर्मधोर्धारा असृक्षत । रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः

ayā pavasva devayurmadhordhārā asṛkṣata | rebhanpavitraṃ paryeṣi viśvataḥ

परीतो षिञ्चता सुतं सोमो य उत्तमं हविः । दधन्वाँ यो नर्यो अप्स्वन्तरा सुषाव सोममद्रिभिः

parīto ṣiñcatā sutaṃ somo ya uttamaṃ haviḥ | dadhanvā~ yo naryo apsvantarā suṣāva somamadribhiḥ

नूनं पुनानोऽविभिः परि स्रवादब्धः सुरभिन्तरः । सुते चित्त्वाप्सु मदामो अन्धसा श्रीणन्तो गोभिरुत्तरम्

nūnaṃ punāno'vibhiḥ pari sravādabdhaḥ surabhintaraḥ | sute cittvāpsu madāmo andhasā śrīṇanto gobhiruttaram

परि सुवानश्चक्षसे देवमादनः क्रतुरिन्दुर्विचक्षणः

pari suvānaścakṣase devamādanaḥ kraturindurvicakṣaṇaḥ

पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देव हिरण्ययः

punānaḥ soma dhārayāpo vasāno arṣasi | ā ratnadhā yonimṛtasya sīdasyutso deva hiraṇyayaḥ

दुहान ऊधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नं सधस्थमासदत् । आपृच्छ्यं धरुणं वाज्यर्षति नृभिर्धूतो विचक्षणः

duhāna ūdhardivyaṃ madhu priyaṃ pratnaṃ sadhasthamāsadat | āpṛcchyaṃ dharuṇaṃ vājyarṣati nṛbhirdhūto vicakṣaṇaḥ

पुनानः सोम जागृविरव्यो वारे परि प्रियः । त्वं विप्रो अभवोऽङ्गिरस्तमो मध्वा यज्ञं मिमिक्ष नः

punānaḥ soma jāgṛviravyo vāre pari priyaḥ | tvaṃ vipro abhavo'ṅgirastamo madhvā yajñaṃ mimikṣa naḥ

सोमो मीढ्वान्पवते गातुवित्तम ऋषिर्विप्रो विचक्षणः । त्वं कविरभवो देववीतम आ सूर्यं रोहयो दिवि

somo mīḍhvānpavate gātuvittama ṛṣirvipro vicakṣaṇaḥ | tvaṃ kavirabhavo devavītama ā sūryaṃ rohayo divi

सोम उ षुवाणः सोतृभिरधि ष्णुभिरवीनाम् । अश्वयेव हरिता याति धारया मन्द्रया याति धारया

soma u ṣuvāṇaḥ sotṛbhiradhi ṣṇubhiravīnām | aśvayeva haritā yāti dhārayā mandrayā yāti dhārayā

अनूपे गोमान्गोभिरक्षाः सोमो दुग्धाभिरक्षाः । समुद्रं न संवरणान्यग्मन्मन्दी मदाय तोशते

anūpe gomāngobhirakṣāḥ somo dugdhābhirakṣāḥ | samudraṃ na saṃvaraṇānyagmanmandī madāya tośate

आ सोम सुवानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया । जनो न पुरि चम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दधिषे

ā soma suvāno adribhistiro vārāṇyavyayā | jano na puri camvorviśaddhariḥ sado vaneṣu dadhiṣe

स मामृजे तिरो अण्वानि मेष्यो मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विप्रेभिरृक्वभिः

sa māmṛje tiro aṇvāni meṣyo mīl̤he saptirna vājayuḥ | anumādyaḥ pavamāno manīṣibhiḥ somo viprebhirṛkvabhiḥ

प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा । अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्छा कोशं मधुश्चुतम्

pra soma devavītaye sindhurna pipye arṇasā | aṃśoḥ payasā madiro na jāgṛviracchā kośaṃ madhuścutam

आ हर्यतो अर्जुने अत्के अव्यत प्रियः सूनुर्न मर्ज्यः । तमीं हिन्वन्त्यपसो यथा रथं नदीष्वा गभस्त्योः

ā haryato arjune atke avyata priyaḥ sūnurna marjyaḥ | tamīṃ hinvantyapaso yathā rathaṃ nadīṣvā gabhastyoḥ

अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । समुद्रस्याधि विष्टपि मनीषिणो मत्सरासः स्वर्विदः

abhi somāsa āyavaḥ pavante madyaṃ madam | samudrasyādhi viṣṭapi manīṣiṇo matsarāsaḥ svarvidaḥ

तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत् । अर्षन्मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत्

taratsamudraṃ pavamāna ūrmiṇā rājā deva ṛtaṃ bṛhat | arṣanmitrasya varuṇasya dharmaṇā pra hinvāna ṛtaṃ bṛhat

नृभिर्येमानो हर्यतो विचक्षणो राजा देवः समुद्रियः

nṛbhiryemāno haryato vicakṣaṇo rājā devaḥ samudriyaḥ

इन्द्राय पवते मदः सोमो मरुत्वते सुतः । सहस्रधारो अत्यव्यमर्षति तमी मृजन्त्यायवः

indrāya pavate madaḥ somo marutvate sutaḥ | sahasradhāro atyavyamarṣati tamī mṛjantyāyavaḥ

पुनानश्चमू जनयन्मतिं कविः सोमो देवेषु रण्यति । अपो वसानः परि गोभिरुत्तरः सीदन्वनेष्वव्यत

punānaścamū janayanmatiṃ kaviḥ somo deveṣu raṇyati | apo vasānaḥ pari gobhiruttaraḥ sīdanvaneṣvavyata

तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बभ्रो नि चरन्ति मामव परिधीँरति ताँ इहि

tavāhaṃ soma rāraṇa sakhya indo divedive | purūṇi babhro ni caranti māmava paridhī~rati tā~ ihi

उताहं नक्तमुत सोम ते दिवा सख्याय बभ्र ऊधनि । घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम

utāhaṃ naktamuta soma te divā sakhyāya babhra ūdhani | ghṛṇā tapantamati sūryaṃ paraḥ śakunā iva paptima

मृज्यमानः सुहस्त्य समुद्रे वाचमिन्वसि । रयिं पिशङ्गं बहुलं पुरुस्पृहं पवमानाभ्यर्षसि

mṛjyamānaḥ suhastya samudre vācaminvasi | rayiṃ piśaṅgaṃ bahulaṃ puruspṛhaṃ pavamānābhyarṣasi

मृजानो वारे पवमानो अव्यये वृषाव चक्रदो वने । देवानां सोम पवमान निष्कृतं गोभिरञ्जानो अर्षसि

mṛjāno vāre pavamāno avyaye vṛṣāva cakrado vane | devānāṃ soma pavamāna niṣkṛtaṃ gobhirañjāno arṣasi

पवस्व वाजसातयेऽभि विश्वानि काव्या । त्वं समुद्रं प्रथमो वि धारयो देवेभ्यः सोम मत्सरः

pavasva vājasātaye'bhi viśvāni kāvyā | tvaṃ samudraṃ prathamo vi dhārayo devebhyaḥ soma matsaraḥ

स तू पवस्व परि पार्थिवं रजो दिव्या च सोम धर्मभिः । त्वां विप्रासो मतिभिर्विचक्षण शुभ्रं हिन्वन्ति धीतिभिः

sa tū pavasva pari pārthivaṃ rajo divyā ca soma dharmabhiḥ | tvāṃ viprāso matibhirvicakṣaṇa śubhraṃ hinvanti dhītibhiḥ

पवमाना असृक्षत पवित्रमति धारया । मरुत्वन्तो मत्सरा इन्द्रिया हया मेधामभि प्रयांसि च

pavamānā asṛkṣata pavitramati dhārayā | marutvanto matsarā indriyā hayā medhāmabhi prayāṃsi ca

अपो वसानः परि कोशमर्षतीन्दुर्हियानः सोतृभिः । जनयञ्ज्योतिर्मन्दना अवीवशद्गाः कृण्वानो न निर्णिजम्

apo vasānaḥ pari kośamarṣatīndurhiyānaḥ sotṛbhiḥ | janayañjyotirmandanā avīvaśadgāḥ kṛṇvāno na nirṇijam

पवस्व मधुमत्तम इन्द्राय सोम क्रतुवित्तमो मदः । महि द्युक्षतमो मदः

pavasva madhumattama indrāya soma kratuvittamo madaḥ | mahi dyukṣatamo madaḥ

यस्य ते पीत्वा वृषभो वृषायतेऽस्य पीता स्वर्विदः । स सुप्रकेतो अभ्यक्रमीदिषोऽच्छा वाजं नैतशः

yasya te pītvā vṛṣabho vṛṣāyate'sya pītā svarvidaḥ | sa supraketo abhyakramīdiṣo'cchā vājaṃ naitaśaḥ

त्वं ह्यङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः । अमृतत्वाय घोषयः

tvaṃ hyaṅga daivyā pavamāna janimāni dyumattamaḥ | amṛtatvāya ghoṣayaḥ

येना नवग्वो दध्यङ्ङपोर्णुते येन विप्रास आपिरे । देवानां सुम्ने अमृतस्य चारुणो येन श्रवांस्यानशुः

yenā navagvo dadhyaṅṅaporṇute yena viprāsa āpire | devānāṃ sumne amṛtasya cāruṇo yena śravāṃsyānaśuḥ

एष स्य धारया सुतोऽव्यो वारेभिः पवते मदिन्तमः । क्रीळन्नूर्मिरपामिव

eṣa sya dhārayā suto'vyo vārebhiḥ pavate madintamaḥ | krīl̤annūrmirapāmiva

य उस्रिया अप्या अन्तरश्मनो निर्गा अकृन्तदोजसा । अभि व्रजं तत्निषे गव्यमश्व्यं वर्मीव धृष्णवा रुज

ya usriyā apyā antaraśmano nirgā akṛntadojasā | abhi vrajaṃ tatniṣe gavyamaśvyaṃ varmīva dhṛṣṇavā ruja

आ सोता परि षिञ्चताश्वं न स्तोममप्तुरं रजस्तुरम् । वनक्रक्षमुदप्रुतम्

ā sotā pari ṣiñcatāśvaṃ na stomamapturaṃ rajasturam | vanakrakṣamudaprutam

सहस्रधारं वृषभं पयोवृधं प्रियं देवाय जन्मने । ऋतेन य ऋतजातो विवावृधे राजा देव ऋतं बृहत्

sahasradhāraṃ vṛṣabhaṃ payovṛdhaṃ priyaṃ devāya janmane | ṛtena ya ṛtajāto vivāvṛdhe rājā deva ṛtaṃ bṛhat

अभि द्युम्नं बृहद्यश इषस्पते दिदीहि देव देवयुः । वि कोशं मध्यमं युव

abhi dyumnaṃ bṛhadyaśa iṣaspate didīhi deva devayuḥ | vi kośaṃ madhyamaṃ yuva

आ वच्यस्व सुदक्ष चम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः । वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपां जिन्वा गविष्टये धियः

ā vacyasva sudakṣa camvoḥ suto viśāṃ vahnirna viśpatiḥ | vṛṣṭiṃ divaḥ pavasva rītimapāṃ jinvā gaviṣṭaye dhiyaḥ

एतमु त्यं मदच्युतं सहस्रधारं वृषभं दिवो दुहुः । विश्वा वसूनि बिभ्रतम्

etamu tyaṃ madacyutaṃ sahasradhāraṃ vṛṣabhaṃ divo duhuḥ | viśvā vasūni bibhratam

वृषा वि जज्ञे जनयन्नमर्त्यः प्रतपञ्ज्योतिषा तमः । स सुष्टुतः कविभिर्निर्णिजं दधे त्रिधात्वस्य दंससा

vṛṣā vi jajñe janayannamartyaḥ pratapañjyotiṣā tamaḥ | sa suṣṭutaḥ kavibhirnirṇijaṃ dadhe tridhātvasya daṃsasā

स सुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इळानाम् । सोमो यः सुक्षितीनाम्

sa sunve yo vasūnāṃ yo rāyāmānetā ya il̤ānām | somo yaḥ sukṣitīnām

यस्य न इन्द्रः पिबाद्यस्य मरुतो यस्य वार्यमणा भगः । आ येन मित्रावरुणा करामह एन्द्रमवसे महे

yasya na indraḥ pibādyasya maruto yasya vāryamaṇā bhagaḥ | ā yena mitrāvaruṇā karāmaha endramavase mahe

इन्द्राय सोम पातवे नृभिर्यतः स्वायुधो मदिन्तमः । पवस्व मधुमत्तमः

indrāya soma pātave nṛbhiryataḥ svāyudho madintamaḥ | pavasva madhumattamaḥ

इन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश समुद्रमिव सिन्धवः । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे दिवो विष्टम्भ उत्तमः

indrasya hārdi somadhānamā viśa samudramiva sindhavaḥ | juṣṭo mitrāya varuṇāya vāyave divo viṣṭambha uttamaḥ

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

pari pra dhanvendrāya soma svādurmitrāya pūṣṇe bhagāya

इन्द्रस्ते सोम सुतस्य पेयाः क्रत्वे दक्षाय विश्वे च देवाः

indraste soma sutasya peyāḥ kratve dakṣāya viśve ca devāḥ

एवामृताय महे क्षयाय स शुक्रो अर्ष दिव्यः पीयूषः

evāmṛtāya mahe kṣayāya sa śukro arṣa divyaḥ pīyūṣaḥ

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

pavasva soma mahāntsamudraḥ pitā devānāṃ viśvābhi dhāma

शुक्रः पवस्व देवेभ्यः सोम दिवे पृथिव्यै शं च प्रजायै

śukraḥ pavasva devebhyaḥ soma dive pṛthivyai śaṃ ca prajāyai

दिवो धर्तासि शुक्रः पीयूषः सत्ये विधर्मन्वाजी पवस्व

divo dhartāsi śukraḥ pīyūṣaḥ satye vidharmanvājī pavasva

पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महामवीनामनु पूर्व्यः

pavasva soma dyumnī sudhāro mahāmavīnāmanu pūrvyaḥ

नृभिर्येमानो जज्ञानः पूतः क्षरद्विश्वानि मन्द्रः स्वर्वित्

nṛbhiryemāno jajñānaḥ pūtaḥ kṣaradviśvāni mandraḥ svarvit

इन्दुः पुनानः प्रजामुराणः करद्विश्वानि द्रविणानि नः

induḥ punānaḥ prajāmurāṇaḥ karadviśvāni draviṇāni naḥ

पवस्व सोम क्रत्वे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

pavasva soma kratve dakṣāyāśvo na nikto vājī dhanāya

तं ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे द्युम्नाय

taṃ te sotāro rasaṃ madāya punanti somaṃ mahe dyumnāya

शिशुं जज्ञानं हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम्

śiśuṃ jajñānaṃ hariṃ mṛjanti pavitre somaṃ devebhya indum

इन्दुः पविष्ट चारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय

induḥ paviṣṭa cārurmadāyāpāmupasthe kavirbhagāya

बिभर्ति चार्विन्द्रस्य नाम येन विश्वानि वृत्रा जघान

bibharti cārvindrasya nāma yena viśvāni vṛtrā jaghāna

पिबन्त्यस्य विश्वे देवासो गोभिः श्रीतस्य नृभिः सुतस्य

pibantyasya viśve devāso gobhiḥ śrītasya nṛbhiḥ sutasya

प्र सुवानो अक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम्

pra suvāno akṣāḥ sahasradhārastiraḥ pavitraṃ vi vāramavyam

स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः

sa vājyakṣāḥ sahasraretā adbhirmṛjāno gobhiḥ śrīṇānaḥ

प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः

pra soma yāhīndrasya kukṣā nṛbhiryemāno adribhiḥ sutaḥ

असर्जि वाजी तिरः पवित्रमिन्द्राय सोमः सहस्रधारः

asarji vājī tiraḥ pavitramindrāya somaḥ sahasradhāraḥ

अञ्जन्त्येनं मध्वो रसेनेन्द्राय वृष्ण इन्दुं मदाय

añjantyenaṃ madhvo rasenendrāya vṛṣṇa induṃ madāya

देवेभ्यस्त्वा वृथा पाजसेऽपो वसानं हरिं मृजन्ति

devebhyastvā vṛthā pājase'po vasānaṃ hariṃ mṛjanti

इन्दुरिन्द्राय तोशते नि तोशते श्रीणन्नुग्रो रिणन्नपः

indurindrāya tośate ni tośate śrīṇannugro riṇannapaḥ

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे

paryū ṣu pra dhanva vājasātaye pari vṛtrāṇi sakṣaṇiḥ | dviṣastaradhyā ṛṇayā na īyase

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे

anu hi tvā sutaṃ soma madāmasi mahe samaryarājye | vājā~ abhi pavamāna pra gāhase

अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या

ajījano hi pavamāna sūryaṃ vidhāre śakmanā payaḥ | gojīrayā raṃhamāṇaḥ puraṃdhyā

अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः । सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत्

ajījano amṛta martyeṣvā~ ṛtasya dharmannamṛtasya cāruṇaḥ | sadāsaro vājamacchā saniṣyadat

अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः

abhyabhi hi śravasā tatardithotsaṃ na kaṃ cijjanapānamakṣitam | śaryābhirna bharamāṇo gabhastyoḥ

आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत । वारं न देवः सविता व्यूर्णुते

ādīṃ ke citpaśyamānāsa āpyaṃ vasuruco divyā abhyanūṣata | vāraṃ na devaḥ savitā vyūrṇute

त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियं दधुः । स त्वं नो वीर वीर्याय चोदय

tve soma prathamā vṛktabarhiṣo mahe vājāya śravase dhiyaṃ dadhuḥ | sa tvaṃ no vīra vīryāya codaya

दिवः पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहाद्दिव आ निरधुक्षत । इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन्

divaḥ pīyūṣaṃ pūrvyaṃ yadukthyaṃ maho gāhāddiva ā niradhukṣata | indramabhi jāyamānaṃ samasvaran

अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना । यूथे न निष्ठा वृषभो वि तिष्ठसे

adha yadime pavamāna rodasī imā ca viśvā bhuvanābhi majmanā | yūthe na niṣṭhā vṛṣabho vi tiṣṭhase

सोमः पुनानो अव्यये वारे शिशुर्न क्रीळन्पवमानो अक्षाः । सहस्रधारः शतवाज इन्दुः

somaḥ punāno avyaye vāre śiśurna krīl̤anpavamāno akṣāḥ | sahasradhāraḥ śatavāja induḥ

एष पुनानो मधुमाँ ऋतावेन्द्रायेन्दुः पवते स्वादुरूर्मिः । वाजसनिर्वरिवोविद्वयोधाः

eṣa punāno madhumā~ ṛtāvendrāyenduḥ pavate svādurūrmiḥ | vājasanirvarivovidvayodhāḥ

स पवस्व सहमानः पृतन्यून्सेधन्रक्षांस्यप दुर्गहाणि । स्वायुधः सासह्वान्सोम शत्रून्

sa pavasva sahamānaḥ pṛtanyūnsedhanrakṣāṃsyapa durgahāṇi | svāyudhaḥ sāsahvānsoma śatrūn

अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति स्वयुग्वभिः सूरो न स्वयुग्वभिः । धारा सुतस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियात्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः

ayā rucā hariṇyā punāno viśvā dveṣāṃsi tarati svayugvabhiḥ sūro na svayugvabhiḥ | dhārā sutasya rocate punāno aruṣo hariḥ | viśvā yadrūpā pariyātyṛkvabhiḥ saptāsyebhirṛkvabhiḥ

त्वं त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे । परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः । त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोचमानो वयो दधे

tvaṃ tyatpaṇīnāṃ vido vasu saṃ mātṛbhirmarjayasi sva ā dama ṛtasya dhītibhirdame | parāvato na sāma tadyatrā raṇanti dhītayaḥ | tridhātubhiraruṣībhirvayo dadhe rocamāno vayo dadhe

पूर्वामनु प्रदिशं याति चेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः । अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयन् । वज्रश्च यद्भवथो अनपच्युता समत्स्वनपच्युता

pūrvāmanu pradiśaṃ yāti cekitatsaṃ raśmibhiryatate darśato ratho daivyo darśato rathaḥ | agmannukthāni pauṃsyendraṃ jaitrāya harṣayan | vajraśca yadbhavatho anapacyutā samatsvanapacyutā

नानानं वा उ नो धियो वि व्रतानि जनानाम् । तक्षा रिष्टं रुतं भिषग्ब्रह्मा सुन्वन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव

nānānaṃ vā u no dhiyo vi vratāni janānām | takṣā riṣṭaṃ rutaṃ bhiṣagbrahmā sunvantamicchatīndrāyendo pari srava

जरतीभिरोषधीभिः पर्णेभिः शकुनानाम् । कार्मारो अश्मभिर्द्युभिर्हिरण्यवन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव

jaratībhiroṣadhībhiḥ parṇebhiḥ śakunānām | kārmāro aśmabhirdyubhirhiraṇyavantamicchatīndrāyendo pari srava

कारुरहं ततो भिषगुपलप्रक्षिणी नना । नानाधियो वसूयवोऽनु गा इव तस्थिमेन्द्रायेन्दो परि स्रव

kārurahaṃ tato bhiṣagupalaprakṣiṇī nanā | nānādhiyo vasūyavo'nu gā iva tasthimendrāyendo pari srava

अश्वो वोळ्हा सुखं रथं हसनामुपमन्त्रिणः । शेपो रोमण्वन्तौ भेदौ वारिन्मण्डूक इच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव

aśvo vol̤hā sukhaṃ rathaṃ hasanāmupamantriṇaḥ | śepo romaṇvantau bhedau vārinmaṇḍūka icchatīndrāyendo pari srava

शर्यणावति सोममिन्द्रः पिबतु वृत्रहा । बलं दधान आत्मनि करिष्यन्वीर्यं महदिन्द्रायेन्दो परि स्रव

śaryaṇāvati somamindraḥ pibatu vṛtrahā | balaṃ dadhāna ātmani kariṣyanvīryaṃ mahadindrāyendo pari srava

आ पवस्व दिशां पत आर्जीकात्सोम मीढ्वः । ऋतवाकेन सत्येन श्रद्धया तपसा सुत इन्द्रायेन्दो परि स्रव

ā pavasva diśāṃ pata ārjīkātsoma mīḍhvaḥ | ṛtavākena satyena śraddhayā tapasā suta indrāyendo pari srava

पर्जन्यवृद्धं महिषं तं सूर्यस्य दुहिताभरत् । तं गन्धर्वाः प्रत्यगृभ्णन्तं सोमे रसमादधुरिन्द्रायेन्दो परि स्रव

parjanyavṛddhaṃ mahiṣaṃ taṃ sūryasya duhitābharat | taṃ gandharvāḥ pratyagṛbhṇantaṃ some rasamādadhurindrāyendo pari srava

ऋतं वदन्नृतद्युम्न सत्यं वदन्सत्यकर्मन् । श्रद्धां वदन्सोम राजन्धात्रा सोम परिष्कृत इन्द्रायेन्दो परि स्रव

ṛtaṃ vadannṛtadyumna satyaṃ vadansatyakarman | śraddhāṃ vadansoma rājandhātrā soma pariṣkṛta indrāyendo pari srava

सत्यमुग्रस्य बृहतः सं स्रवन्ति संस्रवाः । सं यन्ति रसिनो रसाः पुनानो ब्रह्मणा हर इन्द्रायेन्दो परि स्रव

satyamugrasya bṛhataḥ saṃ sravanti saṃsravāḥ | saṃ yanti rasino rasāḥ punāno brahmaṇā hara indrāyendo pari srava

यत्र ब्रह्मा पवमान छन्दस्यां वाचं वदन् । ग्राव्णा सोमे महीयते सोमेनानन्दं जनयन्निन्द्रायेन्दो परि स्रव

yatra brahmā pavamāna chandasyāṃ vācaṃ vadan | grāvṇā some mahīyate somenānandaṃ janayannindrāyendo pari srava

यत्र ज्योतिरजस्रं यस्मिँल्लोके स्वर्हितम् । तस्मिन्मां धेहि पवमानामृते लोके अक्षित इन्द्रायेन्दो परि स्रव

yatra jyotirajasraṃ yasmi~lloke svarhitam | tasminmāṃ dhehi pavamānāmṛte loke akṣita indrāyendo pari srava

यत्र राजा वैवस्वतो यत्रावरोधनं दिवः । यत्रामूर्यह्वतीरापस्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

yatra rājā vaivasvato yatrāvarodhanaṃ divaḥ | yatrāmūryahvatīrāpastatra māmamṛtaṃ kṛdhīndrāyendo pari srava

यत्रानुकामं चरणं त्रिनाके त्रिदिवे दिवः । लोका यत्र ज्योतिष्मन्तस्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

yatrānukāmaṃ caraṇaṃ trināke tridive divaḥ | lokā yatra jyotiṣmantastatra māmamṛtaṃ kṛdhīndrāyendo pari srava

यत्र कामा निकामाश्च यत्र ब्रध्नस्य विष्टपम् । स्वधा च यत्र तृप्तिश्च तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

yatra kāmā nikāmāśca yatra bradhnasya viṣṭapam | svadhā ca yatra tṛptiśca tatra māmamṛtaṃ kṛdhīndrāyendo pari srava

यत्रानन्दाश्च मोदाश्च मुदः प्रमुद आसते । कामस्य यत्राप्ताः कामास्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

yatrānandāśca modāśca mudaḥ pramuda āsate | kāmasya yatrāptāḥ kāmāstatra māmamṛtaṃ kṛdhīndrāyendo pari srava

य इन्दोः पवमानस्यानु धामान्यक्रमीत् । तमाहुः सुप्रजा इति यस्ते सोमाविधन्मन इन्द्रायेन्दो परि स्रव

ya indoḥ pavamānasyānu dhāmānyakramīt | tamāhuḥ suprajā iti yaste somāvidhanmana indrāyendo pari srava

ऋषे मन्त्रकृतां स्तोमैः कश्यपोद्वर्धयन्गिरः । सोमं नमस्य राजानं यो जज्ञे वीरुधां पतिरिन्द्रायेन्दो परि स्रव

ṛṣe mantrakṛtāṃ stomaiḥ kaśyapodvardhayangiraḥ | somaṃ namasya rājānaṃ yo jajñe vīrudhāṃ patirindrāyendo pari srava

सप्त दिशो नानासूर्याः सप्त होतार ऋत्विजः । देवा आदित्या ये सप्त तेभिः सोमाभि रक्ष न इन्द्रायेन्दो परि स्रव

sapta diśo nānāsūryāḥ sapta hotāra ṛtvijaḥ | devā ādityā ye sapta tebhiḥ somābhi rakṣa na indrāyendo pari srava

यत्ते राजञ्छृतं हविस्तेन सोमाभि रक्ष नः । अरातीवा मा नस्तारीन्मो च नः किं चनाममदिन्द्रायेन्दो परि स्रव

yatte rājañchṛtaṃ havistena somābhi rakṣa naḥ | arātīvā mā nastārīnmo ca naḥ kiṃ canāmamadindrāyendo pari srava