Maṇḍala 8 — 103 hymns, mixed authorship (Kāṇva and Aṅgiras)

दे. इन्द्रः, ३०-३४ आसङ्गः । १-४ प्रगाथः ( ), ५-३२ बृहती, ३३-३४ त्रिष्टुप् मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत

de. indraḥ, 30-34 āsaṅgaḥ | 1-4 pragāthaḥ ( ), 5-32 bṛhatī, 33-34 triṣṭup mā cidanyadvi śaṃsata sakhāyo mā riṣaṇyata | indramitstotā vṛṣaṇaṃ sacā sute muhurukthā ca śaṃsata

अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम्

avakrakṣiṇaṃ vṛṣabhaṃ yathājuraṃ gāṃ na carṣaṇīsaham | vidveṣaṇaṃ saṃvananobhayaṃkaraṃ maṃhiṣṭhamubhayāvinam

यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम्

yacciddhi tvā janā ime nānā havanta ūtaye | asmākaṃ brahmedamindra bhūtu te'hā viśvā ca vardhanam

वि तर्तूर्यन्ते मघवन्विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये

vi tartūryante maghavanvipaścito'ryo vipo janānām | upa kramasva pururūpamā bhara vājaṃ nediṣṭhamūtaye

महे चन त्वामद्रिवः परा शुल्काय देयाम् । न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ

mahe cana tvāmadrivaḥ parā śulkāya deyām | na sahasrāya nāyutāya vajrivo na śatāya śatāmagha

वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे

vasyā~ indrāsi me pituruta bhrāturabhuñjataḥ | mātā ca me chadayathaḥ samā vaso vasutvanāya rādhase

क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरंदर प्र गायत्रा अगासिषुः

kveyatha kvedasi purutrā ciddhi te manaḥ | alarṣi yudhma khajakṛtpuraṃdara pra gāyatrā agāsiṣuḥ

प्रास्मै गायत्रमर्चत वावातुर्यः पुरंदरः । याभिः काण्वस्योप बर्हिरासदं यासद्वज्री भिनत्पुरः

prāsmai gāyatramarcata vāvāturyaḥ puraṃdaraḥ | yābhiḥ kāṇvasyopa barhirāsadaṃ yāsadvajrī bhinatpuraḥ

ये ते सन्ति दशग्विनः शतिनो ये सहस्रिणः । अश्वासो ये ते वृषणो रघुद्रुवस्तेभिर्नस्तूयमा गहि

ye te santi daśagvinaḥ śatino ye sahasriṇaḥ | aśvāso ye te vṛṣaṇo raghudruvastebhirnastūyamā gahi

आ त्वद्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम् । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरंकृतम्

ā tvadya sabardughāṃ huve gāyatravepasam | indraṃ dhenuṃ sudughāmanyāmiṣamurudhārāmaraṃkṛtam

यत्तुदत्सूर एतशं वङ्कू वातस्य पर्णिना । वहत्कुत्समार्जुनेयं शतक्रतुः त्सरद्गन्धर्वमस्तृतम्

yattudatsūra etaśaṃ vaṅkū vātasya parṇinā | vahatkutsamārjuneyaṃ śatakratuḥ tsaradgandharvamastṛtam

य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिं मघवा पुरूवसुरिष्कर्ता विह्रुतं पुनः

ya ṛte cidabhiśriṣaḥ purā jatrubhya ātṛdaḥ | saṃdhātā saṃdhiṃ maghavā purūvasuriṣkartā vihrutaṃ punaḥ

मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव । वनानि न प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि

mā bhūma niṣṭyā ivendra tvadaraṇā iva | vanāni na prajahitānyadrivo duroṣāso amanmahi

अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् । सकृत्सु ते महता शूर राधसा अनु स्तोमं मुदीमहि

amanmahīdanāśavo'nugrāsaśca vṛtrahan | sakṛtsu te mahatā śūra rādhasā anu stomaṃ mudīmahi

यदि स्तोमं मम श्रवदस्माकमिन्द्रमिन्दवः । तिरः पवित्रं ससृवांस आशवो मन्दन्तु तुग्र्यावृधः

yadi stomaṃ mama śravadasmākamindramindavaḥ | tiraḥ pavitraṃ sasṛvāṃsa āśavo mandantu tugryāvṛdhaḥ

आ त्वद्य सधस्तुतिं वावातुः सख्युरा गहि । उपस्तुतिर्मघोनां प्र त्वावत्वधा ते वश्मि सुष्टुतिम्

ā tvadya sadhastutiṃ vāvātuḥ sakhyurā gahi | upastutirmaghonāṃ pra tvāvatvadhā te vaśmi suṣṭutim

सोता हि सोममद्रिभिरेमेनमप्सु धावत । गव्या वस्त्रेव वासयन्त इन्नरो निर्धुक्षन्वक्षणाभ्यः

sotā hi somamadribhiremenamapsu dhāvata | gavyā vastreva vāsayanta innaro nirdhukṣanvakṣaṇābhyaḥ

अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोचनादधि । अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण

adha jmo adha vā divo bṛhato rocanādadhi | ayā vardhasva tanvā girā mamā jātā sukrato pṛṇa

इन्द्राय सु मदिन्तमं सोमं सोता वरेण्यम् । शक्र एणं पीपयद्विश्वया धिया हिन्वानं न वाजयुम्

indrāya su madintamaṃ somaṃ sotā vareṇyam | śakra eṇaṃ pīpayadviśvayā dhiyā hinvānaṃ na vājayum

मा त्वा सोमस्य गल्दया सदा याचन्नहं गिरा । भूर्णिं मृगं न सवनेषु चुक्रुधं क ईशानं न याचिषत्

mā tvā somasya galdayā sadā yācannahaṃ girā | bhūrṇiṃ mṛgaṃ na savaneṣu cukrudhaṃ ka īśānaṃ na yāciṣat

मदेनेषितं मदमुग्रमुग्रेण शवसा । विश्वेषां तरुतारं मदच्युतं मदे हि ष्मा ददाति नः

madeneṣitaṃ madamugramugreṇa śavasā | viśveṣāṃ tarutāraṃ madacyutaṃ made hi ṣmā dadāti naḥ

शेवारे वार्या पुरु देवो मर्ताय दाशुषे । स सुन्वते च स्तुवते च रासते विश्वगूर्तो अरिष्टुतः

śevāre vāryā puru devo martāya dāśuṣe | sa sunvate ca stuvate ca rāsate viśvagūrto ariṣṭutaḥ

एन्द्र याहि मत्स्व चित्रेण देव राधसा । सरो न प्रास्युदरं सपीतिभिरा सोमेभिरुरु स्फिरम्

endra yāhi matsva citreṇa deva rādhasā | saro na prāsyudaraṃ sapītibhirā somebhiruru sphiram

आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये

ā tvā sahasramā śataṃ yuktā rathe hiraṇyaye | brahmayujo haraya indra keśino vahantu somapītaye

आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूरशेप्या । शितिपृष्ठा वहतां मध्वो अन्धसो विवक्षणस्य पीतये

ā tvā rathe hiraṇyaye harī mayūraśepyā | śitipṛṣṭhā vahatāṃ madhvo andhaso vivakṣaṇasya pītaye

पिबा त्वस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव । परिष्कृतस्य रसिन इयमासुतिश्चारुर्मदाय पत्यते

pibā tvasya girvaṇaḥ sutasya pūrvapā iva | pariṣkṛtasya rasina iyamāsutiścārurmadāya patyate

य एको अस्ति दंसना महाँ उग्रो अभि व्रतैः । गमत्स शिप्री न स योषदा गमद्धवं न परि वर्जति

ya eko asti daṃsanā mahā~ ugro abhi vrataiḥ | gamatsa śiprī na sa yoṣadā gamaddhavaṃ na pari varjati

त्वं पुरं चरिष्ण्वं वधैः शुष्णस्य सं पिणक् । त्वं भा अनु चरो अध द्विता यदिन्द्र हव्यो भुवः

tvaṃ puraṃ cariṣṇvaṃ vadhaiḥ śuṣṇasya saṃ piṇak | tvaṃ bhā anu caro adha dvitā yadindra havyo bhuvaḥ

मम त्वा सूर उदिते मम मध्यंदिने दिवः । मम प्रपित्वे अपिशर्वरे वसवा स्तोमासो अवृत्सत

mama tvā sūra udite mama madhyaṃdine divaḥ | mama prapitve apiśarvare vasavā stomāso avṛtsata

स्तुहि स्तुहीदेते घा ते मंहिष्ठासो मघोनाम् । निन्दिताश्वः प्रपथी परमज्या मघस्य मेध्यातिथे

stuhi stuhīdete ghā te maṃhiṣṭhāso maghonām | ninditāśvaḥ prapathī paramajyā maghasya medhyātithe

आ यदश्वान्वनन्वतः श्रद्धयाहं रथे रुहम् । उत वामस्य वसुनश्चिकेतति यो अस्ति याद्वः पशुः

ā yadaśvānvananvataḥ śraddhayāhaṃ rathe ruham | uta vāmasya vasunaściketati yo asti yādvaḥ paśuḥ

य ऋज्रा मह्यं मामहे सह त्वचा हिरण्यया । एष विश्वान्यभ्यस्तु सौभगासङ्गस्य स्वनद्रथः

ya ṛjrā mahyaṃ māmahe saha tvacā hiraṇyayā | eṣa viśvānyabhyastu saubhagāsaṅgasya svanadrathaḥ

अध प्लायोगिरति दासदन्यानासङ्गो अग्ने दशभिः सहस्रैः । अधोक्षणो दश मह्यं रुशन्तो नळा इव सरसो निरतिष्ठन्

adha plāyogirati dāsadanyānāsaṅgo agne daśabhiḥ sahasraiḥ | adhokṣaṇo daśa mahyaṃ ruśanto nal̤ā iva saraso niratiṣṭhan

अन्वस्य स्थूरं ददृशे पुरस्तादनस्थ ऊरुरवरम्बमाणः । शश्वती नार्यभिचक्ष्याह सुभद्रमर्य भोजनं बिभर्षि

anvasya sthūraṃ dadṛśe purastādanastha ūruravarambamāṇaḥ | śaśvatī nāryabhicakṣyāha subhadramarya bhojanaṃ bibharṣi

इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम् । अनाभयिन्ररिमा ते

idaṃ vaso sutamandhaḥ pibā supūrṇamudaram | anābhayinrarimā te

नृभिर्धूतः सुतो अश्नैरव्यो वारैः परिपूतः । अश्वो न निक्तो नदीषु

nṛbhirdhūtaḥ suto aśnairavyo vāraiḥ paripūtaḥ | aśvo na nikto nadīṣu

तं ते यवं यथा गोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः । इन्द्र त्वास्मिन्सधमादे

taṃ te yavaṃ yathā gobhiḥ svādumakarma śrīṇantaḥ | indra tvāsminsadhamāde

इन्द्र इत्सोमपा एक इन्द्रः सुतपा विश्वायुः । अन्तर्देवान्मर्त्याँश्च

indra itsomapā eka indraḥ sutapā viśvāyuḥ | antardevānmartyā~śca

न यं शुक्रो न दुराशीर्न तृप्रा उरुव्यचसम् । अपस्पृण्वते सुहार्दम्

na yaṃ śukro na durāśīrna tṛprā uruvyacasam | apaspṛṇvate suhārdam

गोभिर्यदीमन्ये अस्मन्मृगं न व्रा मृगयन्ते । अभित्सरन्ति धेनुभिः

gobhiryadīmanye asmanmṛgaṃ na vrā mṛgayante | abhitsaranti dhenubhiḥ

त्रय इन्द्रस्य सोमाः सुतासः सन्तु देवस्य । स्वे क्षये सुतपाव्नः

traya indrasya somāḥ sutāsaḥ santu devasya | sve kṣaye sutapāvnaḥ

त्रयः कोशास श्चोतन्ति तिस्रश्चम्वः सुपूर्णाः । समाने अधि भार्मन्

trayaḥ kośāsa ścotanti tisraścamvaḥ supūrṇāḥ | samāne adhi bhārman

शुचिरसि पुरुनिष्ठाः क्षीरैर्मध्यत आशीर्तः । दध्ना मन्दिष्ठः शूरस्य

śucirasi puruniṣṭhāḥ kṣīrairmadhyata āśīrtaḥ | dadhnā mandiṣṭhaḥ śūrasya

इमे त इन्द्र सोमास्तीव्रा अस्मे सुतासः । शुक्रा आशिरं याचन्ते

ime ta indra somāstīvrā asme sutāsaḥ | śukrā āśiraṃ yācante

ताँ आशिरं पुरोळाशमिन्द्रेमं सोमं श्रीणीहि । रेवन्तं हि त्वा शृणोमि

tā~ āśiraṃ purol̤āśamindremaṃ somaṃ śrīṇīhi | revantaṃ hi tvā śṛṇomi

हृत्सु पीतासो युध्यन्ते दुर्मदासो न सुरायाम् । ऊधर्न नग्ना जरन्ते

hṛtsu pītāso yudhyante durmadāso na surāyām | ūdharna nagnā jarante

रेवाँ इद्रेवत स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः । प्रेदु हरिवः श्रुतस्य

revā~ idrevata stotā syāttvāvato maghonaḥ | predu harivaḥ śrutasya

उक्थं चन शस्यमानमगोररिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम्

ukthaṃ cana śasyamānamagorarirā ciketa | na gāyatraṃ gīyamānam

मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः । शिक्षा शचीवः शचीभिः

mā na indra pīyatnave mā śardhate parā dāḥ | śikṣā śacīvaḥ śacībhiḥ

वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते

vayamu tvā tadidarthā indra tvāyantaḥ sakhāyaḥ | kaṇvā ukthebhirjarante

न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ । तवेदु स्तोमं चिकेत

na ghemanyadā papana vajrinnapaso naviṣṭau | tavedu stomaṃ ciketa

इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति । यन्ति प्रमादमतन्द्राः

icchanti devāḥ sunvantaṃ na svapnāya spṛhayanti | yanti pramādamatandrāḥ

ओ षु प्र याहि वाजेभिर्मा हृणीथा अभ्यस्मान् । महाँ इव युवजानिः

o ṣu pra yāhi vājebhirmā hṛṇīthā abhyasmān | mahā~ iva yuvajāniḥ

मो ष्वद्य दुर्हणावान्सायं करदारे अस्मत् । अश्रीर इव जामाता

mo ṣvadya durhaṇāvānsāyaṃ karadāre asmat | aśrīra iva jāmātā

विद्मा ह्यस्य वीरस्य भूरिदावरीं सुमतिम् । त्रिषु जातस्य मनांसि

vidmā hyasya vīrasya bhūridāvarīṃ sumatim | triṣu jātasya manāṃsi

आ तू षिञ्च कण्वमन्तं न घा विद्म शवसानात् । यशस्तरं शतमूतेः

ā tū ṣiñca kaṇvamantaṃ na ghā vidma śavasānāt | yaśastaraṃ śatamūteḥ

ज्येष्ठेन सोतरिन्द्राय सोमं वीराय शक्राय । भरा पिबन्नर्याय

jyeṣṭhena sotarindrāya somaṃ vīrāya śakrāya | bharā pibannaryāya

यो वेदिष्ठो अव्यथिष्वश्वावन्तं जरितृभ्यः । वाजं स्तोतृभ्यो गोमन्तम्

yo vediṣṭho avyathiṣvaśvāvantaṃ jaritṛbhyaḥ | vājaṃ stotṛbhyo gomantam

पन्यम्पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय

panyampanyamitsotāra ā dhāvata madyāya | somaṃ vīrāya śūrāya

पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् । नि यमते शतमूतिः

pātā vṛtrahā sutamā ghā gamannāre asmat | ni yamate śatamūtiḥ

एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् । गीर्भिः श्रुतं गिर्वणसम्

eha harī brahmayujā śagmā vakṣataḥ sakhāyam | gīrbhiḥ śrutaṃ girvaṇasam

स्वादवः सोमा आ याहि श्रीताः सोमा आ याहि । शिप्रिन्नृषीवः शचीवो नायमच्छा सधमादम्

svādavaḥ somā ā yāhi śrītāḥ somā ā yāhi | śiprinnṛṣīvaḥ śacīvo nāyamacchā sadhamādam

स्तुतश्च यास्त्वा वर्धन्ति महे राधसे नृम्णाय । इन्द्र कारिणं वृधन्तः

stutaśca yāstvā vardhanti mahe rādhase nṛmṇāya | indra kāriṇaṃ vṛdhantaḥ

गिरश्च यास्ते गिर्वाह उक्था च तुभ्यं तानि । सत्रा दधिरे शवांसि

giraśca yāste girvāha ukthā ca tubhyaṃ tāni | satrā dadhire śavāṃsi

एवेदेष तुविकूर्मिर्वाजाँ एको वज्रहस्तः । सनादमृक्तो दयते

evedeṣa tuvikūrmirvājā~ eko vajrahastaḥ | sanādamṛkto dayate

हन्ता वृत्रं दक्षिणेनेन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः

hantā vṛtraṃ dakṣiṇenendraḥ purū puruhūtaḥ | mahānmahībhiḥ śacībhiḥ

यस्मिन्विश्वाश्चर्षणय उत च्यौत्ना ज्रयांसि च । अनु घेन्मन्दी मघोनः

yasminviśvāścarṣaṇaya uta cyautnā jrayāṃsi ca | anu ghenmandī maghonaḥ

एष एतानि चकारेन्द्रो विश्वा योऽति शृण्वे । वाजदावा मघोनाम्

eṣa etāni cakārendro viśvā yo'ti śṛṇve | vājadāvā maghonām

प्रभर्ता रथं गव्यन्तमपाकाच्चिद्यमवति । इनो वसु स हि वोळ्हा

prabhartā rathaṃ gavyantamapākāccidyamavati | ino vasu sa hi vol̤hā

सनिता विप्रो अर्वद्भिर्हन्ता वृत्रं नृभिः शूरः । सत्योऽविता विधन्तम्

sanitā vipro arvadbhirhantā vṛtraṃ nṛbhiḥ śūraḥ | satyo'vitā vidhantam

यजध्वैनं प्रियमेधा इन्द्रं सत्राचा मनसा । यो भूत्सोमैः सत्यमद्वा

yajadhvainaṃ priyamedhā indraṃ satrācā manasā | yo bhūtsomaiḥ satyamadvā

गाथश्रवसं सत्पतिं श्रवस्कामं पुरुत्मानम् । कण्वासो गात वाजिनम्

gāthaśravasaṃ satpatiṃ śravaskāmaṃ purutmānam | kaṇvāso gāta vājinam

य ऋते चिद्गास्पदेभ्यो दात्सखा नृभ्यः शचीवान् । ये अस्मिन्काममश्रियन्

ya ṛte cidgāspadebhyo dātsakhā nṛbhyaḥ śacīvān | ye asminkāmamaśriyan

इत्था धीवन्तमद्रिवः काण्वं मेध्यातिथिम् । मेषो भूतोऽभि यन्नयः

itthā dhīvantamadrivaḥ kāṇvaṃ medhyātithim | meṣo bhūto'bhi yannayaḥ

शिक्षा विभिन्दो अस्मै चत्वार्ययुता ददत् । अष्टा परः सहस्रा

śikṣā vibhindo asmai catvāryayutā dadat | aṣṭā paraḥ sahasrā

उत सु त्ये पयोवृधा माकी रणस्य नप्त्या । जनित्वनाय मामहे

uta su tye payovṛdhā mākī raṇasya naptyā | janitvanāya māmahe

पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः । आपिर्नो बोधि सधमाद्यो वृधेऽस्माँ अवन्तु ते धियः

pibā sutasya rasino matsvā na indra gomataḥ | āpirno bodhi sadhamādyo vṛdhe'smā~ avantu te dhiyaḥ

भूयाम ते सुमतौ वाजिनो वयं मा न स्तरभिमातये । अस्माञ्चित्राभिरवतादभिष्टिभिरा नः सुम्नेषु यामय

bhūyāma te sumatau vājino vayaṃ mā na starabhimātaye | asmāñcitrābhiravatādabhiṣṭibhirā naḥ sumneṣu yāmaya

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितोऽभि स्तोमैरनूषत

imā u tvā purūvaso giro vardhantu yā mama | pāvakavarṇāḥ śucayo vipaścito'bhi stomairanūṣata

अयं सहस्रमृषिभिः सहस्कृतः समुद्र इव पप्रथे । सत्यः सो अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये

ayaṃ sahasramṛṣibhiḥ sahaskṛtaḥ samudra iva paprathe | satyaḥ so asya mahimā gṛṇe śavo yajñeṣu viprarājye

इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये

indramiddevatātaya indraṃ prayatyadhvare | indraṃ samīke vanino havāmaha indraṃ dhanasya sātaye

इन्द्रो मह्ना रोदसी पप्रथच्छव इन्द्रः सूर्यमरोचयत् । इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्रे सुवानास इन्दवः

indro mahnā rodasī paprathacchava indraḥ sūryamarocayat | indre ha viśvā bhuvanāni yemira indre suvānāsa indavaḥ

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः । समीचीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम्

abhi tvā pūrvapītaya indra stomebhirāyavaḥ | samīcīnāsa ṛbhavaḥ samasvaranrudrā gṛṇanta pūrvyam

अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि । अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा

asyedindro vāvṛdhe vṛṣṇyaṃ śavo made sutasya viṣṇavi | adyā tamasya mahimānamāyavo'nu ṣṭuvanti pūrvathā

तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये । येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ

tattvā yāmi suvīryaṃ tadbrahma pūrvacittaye | yenā yatibhyo bhṛgave dhane hite yena praskaṇvamāvitha

येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः । सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे

yenā samudramasṛjo mahīrapastadindra vṛṣṇi te śavaḥ | sadyaḥ so asya mahimā na saṃnaśe yaṃ kṣoṇīranucakrade

शग्धी न इन्द्र यत्त्वा रयिं यामि सुवीर्यम् । शग्धि वाजाय प्रथमं सिषासते शग्धि स्तोमाय पूर्व्य

śagdhī na indra yattvā rayiṃ yāmi suvīryam | śagdhi vājāya prathamaṃ siṣāsate śagdhi stomāya pūrvya

शग्धी नो अस्य यद्ध पौरमाविथ धिय इन्द्र सिषासतः । शग्धि यथा रुशमं श्यावकं कृपमिन्द्र प्रावः स्वर्णरम्

śagdhī no asya yaddha pauramāvitha dhiya indra siṣāsataḥ | śagdhi yathā ruśamaṃ śyāvakaṃ kṛpamindra prāvaḥ svarṇaram

कन्नव्यो अतसीनां तुरो गृणीत मर्त्यः । नही न्वस्य महिमानमिन्द्रियं स्वर्गृणन्त आनशुः

kannavyo atasīnāṃ turo gṛṇīta martyaḥ | nahī nvasya mahimānamindriyaṃ svargṛṇanta ānaśuḥ

कदु स्तुवन्त ऋतयन्त देवत ऋषिः को विप्र ओहते । कदा हवं मघवन्निन्द्र सुन्वतः कदु स्तुवत आ गमः

kadu stuvanta ṛtayanta devata ṛṣiḥ ko vipra ohate | kadā havaṃ maghavannindra sunvataḥ kadu stuvata ā gamaḥ

उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव

udu tye madhumattamā gira stomāsa īrate | satrājito dhanasā akṣitotayo vājayanto rathā iva

कण्वा इव भृगवः सूर्या इव विश्वमिद्धीतमानशुः । इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन्

kaṇvā iva bhṛgavaḥ sūryā iva viśvamiddhītamānaśuḥ | indraṃ stomebhirmahayanta āyavaḥ priyamedhāso asvaran

युक्ष्वा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः । अर्वाचीनो मघवन्सोमपीतय उग्र ऋष्वेभिरा गहि

yukṣvā hi vṛtrahantama harī indra parāvataḥ | arvācīno maghavansomapītaya ugra ṛṣvebhirā gahi

इमे हि ते कारवो वावशुर्धिया विप्रासो मेधसातये । स त्वं नो मघवन्निन्द्र गिर्वणो वेनो न शृणुधी हवम्

ime hi te kāravo vāvaśurdhiyā viprāso medhasātaye | sa tvaṃ no maghavannindra girvaṇo veno na śṛṇudhī havam

निरिन्द्र बृहतीभ्यो वृत्रं धनुभ्यो अस्फुरः । निरर्बुदस्य मृगयस्य मायिनो निः पर्वतस्य गा आजः

nirindra bṛhatībhyo vṛtraṃ dhanubhyo asphuraḥ | nirarbudasya mṛgayasya māyino niḥ parvatasya gā ājaḥ

निरग्नयो रुरुचुर्निरु सूर्यो निः सोम इन्द्रियो रसः । निरन्तरिक्षादधमो महामहिं कृषे तदिन्द्र पौंस्यम्

niragnayo rurucurniru sūryo niḥ soma indriyo rasaḥ | nirantarikṣādadhamo mahāmahiṃ kṛṣe tadindra pauṃsyam

यं मे दुरिन्द्रो मरुतः पाकस्थामा कौरयाणः । विश्वेषां त्मना शोभिष्ठमुपेव दिवि धावमानम्

yaṃ me durindro marutaḥ pākasthāmā kaurayāṇaḥ | viśveṣāṃ tmanā śobhiṣṭhamupeva divi dhāvamānam

रोहितं मे पाकस्थामा सुधुरं कक्ष्यप्राम् । अदाद्रायो विबोधनम्

rohitaṃ me pākasthāmā sudhuraṃ kakṣyaprām | adādrāyo vibodhanam

यस्मा अन्ये दश प्रति धुरं वहन्ति वह्नयः । अस्तं वयो न तुग्र्यम्

yasmā anye daśa prati dhuraṃ vahanti vahnayaḥ | astaṃ vayo na tugryam

आत्मा पितुस्तनूर्वास ओजोदा अभ्यञ्जनम् । तुरीयमिद्रोहितस्य पाकस्थामानं भोजं दातारमब्रवम्

ātmā pitustanūrvāsa ojodā abhyañjanam | turīyamidrohitasya pākasthāmānaṃ bhojaṃ dātāramabravam

यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे

yadindra prāgapāgudaṅnyagvā hūyase nṛbhiḥ | simā purū nṛṣūto asyānave'si praśardha turvaśe

यद्वा रुमे रुशमे श्यावके कृप इन्द्र मादयसे सचा । कण्वासस्त्वा ब्रह्मभि स्तोमवाहस इन्द्रा यच्छन्त्या गहि

yadvā rume ruśame śyāvake kṛpa indra mādayase sacā | kaṇvāsastvā brahmabhi stomavāhasa indrā yacchantyā gahi

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् । आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब

yathā gauro apā kṛtaṃ tṛṣyannetyaveriṇam | āpitve naḥ prapitve tūyamā gahi kaṇveṣu su sacā piba

मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते । आमुष्या सोममपिबश्चमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः

mandantu tvā maghavannindrendavo rādhodeyāya sunvate | āmuṣyā somamapibaścamū sutaṃ jyeṣṭhaṃ taddadhiṣe sahaḥ

प्र चक्रे सहसा सहो बभञ्ज मन्युमोजसा । विश्वे त इन्द्र पृतनायवो यहो नि वृक्षा इव येमिरे

pra cakre sahasā saho babhañja manyumojasā | viśve ta indra pṛtanāyavo yaho ni vṛkṣā iva yemire

सहस्रेणेव सचते यवीयुधा यस्त आनळुपस्तुतिम् । पुत्रं प्रावर्गं कृणुते सुवीर्ये दाश्नोति नमउक्तिभिः

sahasreṇeva sacate yavīyudhā yasta ānal̤upastutim | putraṃ prāvargaṃ kṛṇute suvīrye dāśnoti namauktibhiḥ

मा भेम मा श्रमिष्मोग्रस्य सख्ये तव । महत्ते वृष्णो अभिचक्ष्यं कृतं पश्येम तुर्वशं यदुम्

mā bhema mā śramiṣmograsya sakhye tava | mahatte vṛṣṇo abhicakṣyaṃ kṛtaṃ paśyema turvaśaṃ yadum

सव्यामनु स्फिग्यं वावसे वृषा न दानो अस्य रोषति । मध्वा सम्पृक्ताः सारघेण धेनवस्तूयमेहि द्रवा पिब

savyāmanu sphigyaṃ vāvase vṛṣā na dāno asya roṣati | madhvā sampṛktāḥ sāragheṇa dhenavastūyamehi dravā piba

अश्वी रथी सुरूप इद्गोमाँ इदिन्द्र ते सखा । श्वात्रभाजा वयसा सचते सदा चन्द्रो याति सभामुप

aśvī rathī surūpa idgomā~ idindra te sakhā | śvātrabhājā vayasā sacate sadā candro yāti sabhāmupa

ऋश्यो न तृष्यन्नवपानमा गहि पिबा सोमं वशाँ अनु । निमेघमानो मघवन्दिवेदिव ओजिष्ठं दधिषे सहः

ṛśyo na tṛṣyannavapānamā gahi pibā somaṃ vaśā~ anu | nimeghamāno maghavandivediva ojiṣṭhaṃ dadhiṣe sahaḥ

अध्वर्यो द्रावया त्वं सोममिन्द्रः पिपासति । उप नूनं युयुजे वृषणा हरी आ च जगाम वृत्रहा

adhvaryo drāvayā tvaṃ somamindraḥ pipāsati | upa nūnaṃ yuyuje vṛṣaṇā harī ā ca jagāma vṛtrahā

स्वयं चित्स मन्यते दाशुरिर्जनो यत्रा सोमस्य तृम्पसि । इदं ते अन्नं युज्यं समुक्षितं तस्येहि प्र द्रवा पिब

svayaṃ citsa manyate dāśurirjano yatrā somasya tṛmpasi | idaṃ te annaṃ yujyaṃ samukṣitaṃ tasyehi pra dravā piba

रथेष्ठायाध्वर्यवः सोममिन्द्राय सोतन । अधि ब्रध्नस्याद्रयो वि चक्षते सुन्वन्तो दाश्वध्वरम्

ratheṣṭhāyādhvaryavaḥ somamindrāya sotana | adhi bradhnasyādrayo vi cakṣate sunvanto dāśvadhvaram

उप ब्रध्नं वावाता वृषणा हरी इन्द्रमपसु वक्षतः । अर्वाञ्चं त्वा सप्तयोऽध्वरश्रियो वहन्तु सवनेदुप

upa bradhnaṃ vāvātā vṛṣaṇā harī indramapasu vakṣataḥ | arvāñcaṃ tvā saptayo'dhvaraśriyo vahantu savanedupa

प्र पूषणं वृणीमहे युज्याय पुरूवसुम् । स शक्र शिक्ष पुरुहूत नो धिया तुजे राये विमोचन

pra pūṣaṇaṃ vṛṇīmahe yujyāya purūvasum | sa śakra śikṣa puruhūta no dhiyā tuje rāye vimocana

सं नः शिशीहि भुरिजोरिव क्षुरं रास्व रायो विमोचन । त्वे तन्नः सुवेदमुस्रियं वसु यं त्वं हिनोषि मर्त्यम्

saṃ naḥ śiśīhi bhurijoriva kṣuraṃ rāsva rāyo vimocana | tve tannaḥ suvedamusriyaṃ vasu yaṃ tvaṃ hinoṣi martyam

वेमि त्वा पूषन्नृञ्जसे वेमि स्तोतव आघृणे । न तस्य वेम्यरणं हि तद्वसो स्तुषे पज्राय साम्ने

vemi tvā pūṣannṛñjase vemi stotava āghṛṇe | na tasya vemyaraṇaṃ hi tadvaso stuṣe pajrāya sāmne

परा गावो यवसं कच्चिदाघृणे नित्यं रेक्णो अमर्त्य । अस्माकं पूषन्नविता शिवो भव मंहिष्ठो वाजसातये

parā gāvo yavasaṃ kaccidāghṛṇe nityaṃ rekṇo amartya | asmākaṃ pūṣannavitā śivo bhava maṃhiṣṭho vājasātaye

स्थूरं राधः शताश्वं कुरुङ्गस्य दिविष्टिषु । राज्ञस्त्वेषस्य सुभगस्य रातिषु तुर्वशेष्वमन्महि

sthūraṃ rādhaḥ śatāśvaṃ kuruṅgasya diviṣṭiṣu | rājñastveṣasya subhagasya rātiṣu turvaśeṣvamanmahi

धीभिः सातानि काण्वस्य वाजिनः प्रियमेधैरभिद्युभिः । षष्टिं सहस्रानु निर्मजामजे निर्यूथानि गवामृषिः

dhībhiḥ sātāni kāṇvasya vājinaḥ priyamedhairabhidyubhiḥ | ṣaṣṭiṃ sahasrānu nirmajāmaje niryūthāni gavāmṛṣiḥ

वृक्षाश्चिन्मे अभिपित्वे अरारणुः । गां भजन्त मेहनाश्वं भजन्त मेहना

vṛkṣāścinme abhipitve arāraṇuḥ | gāṃ bhajanta mehanāśvaṃ bhajanta mehanā

दूरादिहेव यत्सत्यरुणप्सुरशिश्वितत् । वि भानुं विश्वधातनत्

dūrādiheva yatsatyaruṇapsuraśiśvitat | vi bhānuṃ viśvadhātanat

नृवद्दस्रा मनोयुजा रथेन पृथुपाजसा । सचेथे अश्विनोषसम्

nṛvaddasrā manoyujā rathena pṛthupājasā | sacethe aśvinoṣasam

युवाभ्यां वाजिनीवसू प्रति स्तोमा अदृक्षत । वाचं दूतो यथोहिषे

yuvābhyāṃ vājinīvasū prati stomā adṛkṣata | vācaṃ dūto yathohiṣe

पुरुप्रिया ण ऊतये पुरुमन्द्रा पुरूवसू । स्तुषे कण्वासो अश्विना

purupriyā ṇa ūtaye purumandrā purūvasū | stuṣe kaṇvāso aśvinā

मंहिष्ठा वाजसातमेषयन्ता शुभस्पती । गन्तारा दाशुषो गृहम्

maṃhiṣṭhā vājasātameṣayantā śubhaspatī | gantārā dāśuṣo gṛham

ता सुदेवाय दाशुषे सुमेधामवितारिणीम् । घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम्

tā sudevāya dāśuṣe sumedhāmavitāriṇīm | ghṛtairgavyūtimukṣatam

आ न स्तोममुप द्रवत्तूयं श्येनेभिराशुभिः । यातमश्वेभिरश्विना

ā na stomamupa dravattūyaṃ śyenebhirāśubhiḥ | yātamaśvebhiraśvinā

येभिस्तिस्रः परावतो दिवो विश्वानि रोचना । त्रीँरक्तून्परिदीयथः

yebhistisraḥ parāvato divo viśvāni rocanā | trī~raktūnparidīyathaḥ

उत नो गोमतीरिष उत सातीरहर्विदा । वि पथः सातये सितम्

uta no gomatīriṣa uta sātīraharvidā | vi pathaḥ sātaye sitam

आ नो गोमन्तमश्विना सुवीरं सुरथं रयिम् । वोळ्हमश्वावतीरिषः

ā no gomantamaśvinā suvīraṃ surathaṃ rayim | vol̤hamaśvāvatīriṣaḥ

वावृधाना शुभस्पती दस्रा हिरण्यवर्तनी । पिबतं सोम्यं मधु

vāvṛdhānā śubhaspatī dasrā hiraṇyavartanī | pibataṃ somyaṃ madhu

अस्मभ्यं वाजिनीवसू मघवद्भ्यश्च सप्रथः । छर्दिर्यन्तमदाभ्यम्

asmabhyaṃ vājinīvasū maghavadbhyaśca saprathaḥ | chardiryantamadābhyam

नि षु ब्रह्म जनानां याविष्टं तूयमा गतम् । मो ष्वन्याँ उपारतम्

ni ṣu brahma janānāṃ yāviṣṭaṃ tūyamā gatam | mo ṣvanyā~ upāratam

अस्य पिबतमश्विना युवं मदस्य चारुणः । मध्वो रातस्य धिष्ण्या

asya pibatamaśvinā yuvaṃ madasya cāruṇaḥ | madhvo rātasya dhiṣṇyā

अस्मे आ वहतं रयिं शतवन्तं सहस्रिणम् । पुरुक्षुं विश्वधायसम्

asme ā vahataṃ rayiṃ śatavantaṃ sahasriṇam | purukṣuṃ viśvadhāyasam

पुरुत्रा चिद्धि वां नरा विह्वयन्ते मनीषिणः । वाघद्भिरश्विना गतम्

purutrā ciddhi vāṃ narā vihvayante manīṣiṇaḥ | vāghadbhiraśvinā gatam

जनासो वृक्तबर्हिषो हविष्मन्तो अरंकृतः । युवां हवन्ते अश्विना

janāso vṛktabarhiṣo haviṣmanto araṃkṛtaḥ | yuvāṃ havante aśvinā

अस्माकमद्य वामयं स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः । युवाभ्यां भूत्वश्विना

asmākamadya vāmayaṃ stomo vāhiṣṭho antamaḥ | yuvābhyāṃ bhūtvaśvinā

यो ह वां मधुनो दृतिराहितो रथचर्षणे । ततः पिबतमश्विना

yo ha vāṃ madhuno dṛtirāhito rathacarṣaṇe | tataḥ pibatamaśvinā

तेन नो वाजिनीवसू पश्वे तोकाय शं गवे । वहतं पीवरीरिषः

tena no vājinīvasū paśve tokāya śaṃ gave | vahataṃ pīvarīriṣaḥ

उत नो दिव्या इष उत सिन्धूँरहर्विदा । अप द्वारेव वर्षथः

uta no divyā iṣa uta sindhū~raharvidā | apa dvāreva varṣathaḥ

कदा वां तौग्र्यो विधत्समुद्रे जहितो नरा । यद्वां रथो विभिष्पतात्

kadā vāṃ taugryo vidhatsamudre jahito narā | yadvāṃ ratho vibhiṣpatāt

युवं कण्वाय नासत्या ऋपिरिप्ताय हर्म्ये । शश्वदूतीर्दशस्यथः

yuvaṃ kaṇvāya nāsatyā ṛpiriptāya harmye | śaśvadūtīrdaśasyathaḥ

ताभिरा यातमूतिभिर्नव्यसीभिः सुशस्तिभिः । यद्वां वृषण्वसू हुवे

tābhirā yātamūtibhirnavyasībhiḥ suśastibhiḥ | yadvāṃ vṛṣaṇvasū huve

यथा चित्कण्वमावतं प्रियमेधमुपस्तुतम् । अत्रिं शिञ्जारमश्विना

yathā citkaṇvamāvataṃ priyamedhamupastutam | atriṃ śiñjāramaśvinā

यथोत कृत्व्ये धनेऽंशुं गोष्वगस्त्यम् । यथा वाजेषु सोभरिम्

yathota kṛtvye dhane'ṃśuṃ goṣvagastyam | yathā vājeṣu sobharim

एतावद्वां वृषण्वसू अतो वा भूयो अश्विना । गृणन्तः सुम्नमीमहे

etāvadvāṃ vṛṣaṇvasū ato vā bhūyo aśvinā | gṛṇantaḥ sumnamīmahe

रथं हिरण्यवन्धुरं हिरण्याभीशुमश्विना । आ हि स्थाथो दिविस्पृशम्

rathaṃ hiraṇyavandhuraṃ hiraṇyābhīśumaśvinā | ā hi sthātho divispṛśam

हिरण्ययी वां रभिरीषा अक्षो हिरण्ययः । उभा चक्रा हिरण्यया

hiraṇyayī vāṃ rabhirīṣā akṣo hiraṇyayaḥ | ubhā cakrā hiraṇyayā

तेन नो वाजिनीवसू परावतश्चिदा गतम् । उपेमां सुष्टुतिं मम

tena no vājinīvasū parāvataścidā gatam | upemāṃ suṣṭutiṃ mama

आ वहेथे पराकात्पूर्वीरश्नन्तावश्विना । इषो दासीरमर्त्या

ā vahethe parākātpūrvīraśnantāvaśvinā | iṣo dāsīramartyā

आ नो द्युम्नैरा श्रवोभिरा राया यातमश्विना । पुरुश्चन्द्रा नासत्या

ā no dyumnairā śravobhirā rāyā yātamaśvinā | puruścandrā nāsatyā

एह वां प्रुषितप्सवो वयो वहन्तु पर्णिनः । अच्छा स्वध्वरं जनम्

eha vāṃ pruṣitapsavo vayo vahantu parṇinaḥ | acchā svadhvaraṃ janam

रथं वामनुगायसं य इषा वर्तते सह । न चक्रमभि बाधते

rathaṃ vāmanugāyasaṃ ya iṣā vartate saha | na cakramabhi bādhate

हिरण्ययेन रथेन द्रवत्पाणिभिरश्वैः । धीजवना नासत्या

hiraṇyayena rathena dravatpāṇibhiraśvaiḥ | dhījavanā nāsatyā

युवं मृगं जागृवांसं स्वदथो वा वृषण्वसू । ता नः पृङ्क्तमिषा रयिम्

yuvaṃ mṛgaṃ jāgṛvāṃsaṃ svadatho vā vṛṣaṇvasū | tā naḥ pṛṅktamiṣā rayim

ता मे अश्विना सनीनां विद्यातं नवानाम् । यथा चिच्चैद्यः कशुः शतमुष्ट्रानां ददत्सहस्रा दश गोनाम्

tā me aśvinā sanīnāṃ vidyātaṃ navānām | yathā ciccaidyaḥ kaśuḥ śatamuṣṭrānāṃ dadatsahasrā daśa gonām

यो मे हिरण्यसंदृशो दश राज्ञो अमंहत । अधस्पदा इच्चैद्यस्य कृष्टयश्चर्मम्ना अभितो जनाः

yo me hiraṇyasaṃdṛśo daśa rājño amaṃhata | adhaspadā iccaidyasya kṛṣṭayaścarmamnā abhito janāḥ

माकिरेना पथा गाद्येनेमे यन्ति चेदयः । अन्यो नेत्सूरिरोहते भूरिदावत्तरो जनः

mākirenā pathā gādyeneme yanti cedayaḥ | anyo netsūrirohate bhūridāvattaro janaḥ

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे

mahā~ indro ya ojasā parjanyo vṛṣṭimā~ iva | stomairvatsasya vāvṛdhe

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा

prajāmṛtasya piprataḥ pra yadbharanta vahnayaḥ | viprā ṛtasya vāhasā

कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम्

kaṇvā indraṃ yadakrata stomairyajñasya sādhanam | jāmi bruvata āyudham

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः

samasya manyave viśo viśvā namanta kṛṣṭayaḥ | samudrāyeva sindhavaḥ

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चर्मेव रोदसी

ojastadasya titviṣa ubhe yatsamavartayat | indraścarmeva rodasī

वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा । शिरो बिभेद वृष्णिना

vi cidvṛtrasya dodhato vajreṇa śataparvaṇā | śiro bibheda vṛṣṇinā

इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः । अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः

imā abhi pra ṇonumo vipāmagreṣu dhītayaḥ | agneḥ śocirna didyutaḥ

गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः । कण्वा ऋतस्य धारया

guhā satīrupa tmanā pra yacchocanta dhītayaḥ | kaṇvā ṛtasya dhārayā

प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् । प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये

pra tamindra naśīmahi rayiṃ gomantamaśvinam | pra brahma pūrvacittaye

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि

ahamiddhi pituṣpari medhāmṛtasya jagrabha | ahaṃ sūrya ivājani

अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् । येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे

ahaṃ pratnena manmanā giraḥ śumbhāmi kaṇvavat | yenendraḥ śuṣmamiddadhe

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुरृषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः

ye tvāmindra na tuṣṭuvurṛṣayo ye ca tuṣṭuvuḥ | mamedvardhasva suṣṭutaḥ

यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् । अपः समुद्रमैरयत्

yadasya manyuradhvanīdvi vṛtraṃ parvaśo rujan | apaḥ samudramairayat

नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि । वृषा ह्युग्र शृण्विषे

ni śuṣṇa indra dharṇasiṃ vajraṃ jaghantha dasyavi | vṛṣā hyugra śṛṇviṣe

न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । न विव्यचन्त भूमयः

na dyāva indramojasā nāntarikṣāṇi vajriṇam | na vivyacanta bhūmayaḥ

यस्त इन्द्र महीरप स्तभूयमान आशयत् । नि तं पद्यासु शिश्नथः

yasta indra mahīrapa stabhūyamāna āśayat | ni taṃ padyāsu śiśnathaḥ

य इमे रोदसी मही समीची समजग्रभीत् । तमोभिरिन्द्र तं गुहः

ya ime rodasī mahī samīcī samajagrabhīt | tamobhirindra taṃ guhaḥ

य इन्द्र यतयस्त्वा भृगवो ये च तुष्टुवुः । ममेदुग्र श्रुधी हवम्

ya indra yatayastvā bhṛgavo ye ca tuṣṭuvuḥ | mamedugra śrudhī havam

इमास्त इन्द्र पृश्नयो घृतं दुहत आशिरम् । एनामृतस्य पिप्युषीः

imāsta indra pṛśnayo ghṛtaṃ duhata āśiram | enāmṛtasya pipyuṣīḥ

या इन्द्र प्रस्वस्त्वासा गर्भमचक्रिरन् । परि धर्मेव सूर्यम्

yā indra prasvastvāsā garbhamacakriran | pari dharmeva sūryam

त्वामिच्छवसस्पते कण्वा उक्थेन वावृधुः । त्वां सुतास इन्दवः

tvāmicchavasaspate kaṇvā ukthena vāvṛdhuḥ | tvāṃ sutāsa indavaḥ

तवेदिन्द्र प्रणीतिषूत प्रशस्तिरद्रिवः । यज्ञो वितन्तसाय्यः

tavedindra praṇītiṣūta praśastiradrivaḥ | yajño vitantasāyyaḥ

आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्षि गोमतीम् । उत प्रजां सुवीर्यम्

ā na indra mahīmiṣaṃ puraṃ na darṣi gomatīm | uta prajāṃ suvīryam

उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा । अग्रे विक्षु प्रदीदयत्

uta tyadāśvaśvyaṃ yadindra nāhuṣīṣvā | agre vikṣu pradīdayat

अभि व्रजं न तत्निषे सूर उपाकचक्षसम् । यदिन्द्र मृळयासि नः

abhi vrajaṃ na tatniṣe sūra upākacakṣasam | yadindra mṛl̤ayāsi naḥ

यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः । महाँ अपार ओजसा

yadaṅga taviṣīyasa indra prarājasi kṣitīḥ | mahā~ apāra ojasā

तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये । उरुज्रयसमिन्दुभिः

taṃ tvā haviṣmatīrviśa upa bruvata ūtaye | urujrayasamindubhiḥ

उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम् । धिया विप्रो अजायत

upahvare girīṇāṃ saṃgathe ca nadīnām | dhiyā vipro ajāyata

अतः समुद्रमुद्वतश्चिकित्वाँ अव पश्यति । यतो विपान एजति

ataḥ samudramudvataścikitvā~ ava paśyati | yato vipāna ejati

आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिष्पश्यन्ति वासरम् । परो यदिध्यते दिवा

āditpratnasya retaso jyotiṣpaśyanti vāsaram | paro yadidhyate divā

कण्वास इन्द्र ते मतिं विश्वे वर्धन्ति पौंस्यम् । उतो शविष्ठ वृष्ण्यम्

kaṇvāsa indra te matiṃ viśve vardhanti pauṃsyam | uto śaviṣṭha vṛṣṇyam

इमां म इन्द्र सुष्टुतिं जुषस्व प्र सु मामव । उत प्र वर्धया मतिम्

imāṃ ma indra suṣṭutiṃ juṣasva pra su māmava | uta pra vardhayā matim

उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः । विप्रा अतक्ष्म जीवसे

uta brahmaṇyā vayaṃ tubhyaṃ pravṛddha vajrivaḥ | viprā atakṣma jīvase

अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः । इन्द्रं वनन्वती मतिः

abhi kaṇvā anūṣatāpo na pravatā yatīḥ | indraṃ vananvatī matiḥ

इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः । अनुत्तमन्युमजरम्

indramukthāni vāvṛdhuḥ samudramiva sindhavaḥ | anuttamanyumajaram

आ नो याहि परावतो हरिभ्यां हर्यताभ्याम् । इममिन्द्र सुतं पिब

ā no yāhi parāvato haribhyāṃ haryatābhyām | imamindra sutaṃ piba

त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । हवन्ते वाजसातये

tvāmidvṛtrahantama janāso vṛktabarhiṣaḥ | havante vājasātaye

अनु त्वा रोदसी उभे चक्रं न वर्त्येतशम् । अनु सुवानास इन्दवः

anu tvā rodasī ubhe cakraṃ na vartyetaśam | anu suvānāsa indavaḥ

मन्दस्वा सु स्वर्णर उतेन्द्र शर्यणावति । मत्स्वा विवस्वतो मती

mandasvā su svarṇara utendra śaryaṇāvati | matsvā vivasvato matī

वावृधान उप द्यवि वृषा वज्र्यरोरवीत् । वृत्रहा सोमपातमः

vāvṛdhāna upa dyavi vṛṣā vajryaroravīt | vṛtrahā somapātamaḥ

ऋषिर्हि पूर्वजा अस्येक ईशान ओजसा । इन्द्र चोष्कूयसे वसु

ṛṣirhi pūrvajā asyeka īśāna ojasā | indra coṣkūyase vasu

अस्माकं त्वा सुताँ उप वीतपृष्ठा अभि प्रयः । शतं वहन्तु हरयः

asmākaṃ tvā sutā~ upa vītapṛṣṭhā abhi prayaḥ | śataṃ vahantu harayaḥ

इमां सु पूर्व्यां धियं मधोर्घृतस्य पिप्युषीम् । कण्वा उक्थेन वावृधुः

imāṃ su pūrvyāṃ dhiyaṃ madhorghṛtasya pipyuṣīm | kaṇvā ukthena vāvṛdhuḥ

इन्द्रमिद्विमहीनां मेधे वृणीत मर्त्यः । इन्द्रं सनिष्युरूतये

indramidvimahīnāṃ medhe vṛṇīta martyaḥ | indraṃ saniṣyurūtaye

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः

arvāñcaṃ tvā puruṣṭuta priyamedhastutā harī | somapeyāya vakṣataḥ

शतमहं तिरिन्दिरे सहस्रं पर्शावा ददे । राधांसि याद्वानाम्

śatamahaṃ tirindire sahasraṃ parśāvā dade | rādhāṃsi yādvānām

त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् । ददुष्पज्राय साम्ने

trīṇi śatānyarvatāṃ sahasrā daśa gonām | daduṣpajrāya sāmne

उदानट् ककुहो दिवमुष्ट्राञ्चतुर्युजो ददत् । श्रवसा याद्वं जनम्

udānaṭ kakuho divamuṣṭrāñcaturyujo dadat | śravasā yādvaṃ janam

प्र यद्वस्त्रिष्टुभमिषं मरुतो विप्रो अक्षरत् । वि पर्वतेषु राजथ

pra yadvastriṣṭubhamiṣaṃ maruto vipro akṣarat | vi parvateṣu rājatha

यदङ्ग तविषीयवो यामं शुभ्रा अचिध्वम् । नि पर्वता अहासत

yadaṅga taviṣīyavo yāmaṃ śubhrā acidhvam | ni parvatā ahāsata

उदीरयन्त वायुभिर्वाश्रासः पृश्निमातरः । धुक्षन्त पिप्युषीमिषम्

udīrayanta vāyubhirvāśrāsaḥ pṛśnimātaraḥ | dhukṣanta pipyuṣīmiṣam

वपन्ति मरुतो मिहं प्र वेपयन्ति पर्वतान् । यद्यामं यान्ति वायुभिः

vapanti maruto mihaṃ pra vepayanti parvatān | yadyāmaṃ yānti vāyubhiḥ

नि यद्यामाय वो गिरिर्नि सिन्धवो विधर्मणे । महे शुष्माय येमिरे

ni yadyāmāya vo girirni sindhavo vidharmaṇe | mahe śuṣmāya yemire

युष्माँ उ नक्तमूतये युष्मान्दिवा हवामहे । युष्मान्प्रयत्यध्वरे

yuṣmā~ u naktamūtaye yuṣmāndivā havāmahe | yuṣmānprayatyadhvare

उदु त्ये अरुणप्सवश्चित्रा यामेभिरीरते । वाश्रा अधि ष्णुना दिवः

udu tye aruṇapsavaścitrā yāmebhirīrate | vāśrā adhi ṣṇunā divaḥ

सृजन्ति रश्मिमोजसा पन्थां सूर्याय यातवे । ते भानुभिर्वि तस्थिरे

sṛjanti raśmimojasā panthāṃ sūryāya yātave | te bhānubhirvi tasthire

इमां मे मरुतो गिरमिमं स्तोममृभुक्षणः । इमं मे वनता हवम्

imāṃ me maruto giramimaṃ stomamṛbhukṣaṇaḥ | imaṃ me vanatā havam

त्रीणि सरांसि पृश्नयो दुदुह्रे वज्रिणे मधु । उत्सं कवन्धमुद्रिणम्

trīṇi sarāṃsi pṛśnayo duduhre vajriṇe madhu | utsaṃ kavandhamudriṇam

मरुतो यद्ध वो दिवः सुम्नायन्तो हवामहे । आ तू न उप गन्तन

maruto yaddha vo divaḥ sumnāyanto havāmahe | ā tū na upa gantana

यूयं हि ष्ठा सुदानवो रुद्रा ऋभुक्षणो दमे । उत प्रचेतसो मदे

yūyaṃ hi ṣṭhā sudānavo rudrā ṛbhukṣaṇo dame | uta pracetaso made

आ नो रयिं मदच्युतं पुरुक्षुं विश्वधायसम् । इयर्ता मरुतो दिवः

ā no rayiṃ madacyutaṃ purukṣuṃ viśvadhāyasam | iyartā maruto divaḥ

अधीव यद्गिरीणां यामं शुभ्रा अचिध्वम् । सुवानैर्मन्दध्व इन्दुभिः

adhīva yadgirīṇāṃ yāmaṃ śubhrā acidhvam | suvānairmandadhva indubhiḥ

एतावतश्चिदेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । अदाभ्यस्य मन्मभिः

etāvataścideṣāṃ sumnaṃ bhikṣeta martyaḥ | adābhyasya manmabhiḥ

ये द्रप्सा इव रोदसी धमन्त्यनु वृष्टिभिः । उत्सं दुहन्तो अक्षितम्

ye drapsā iva rodasī dhamantyanu vṛṣṭibhiḥ | utsaṃ duhanto akṣitam

उदु स्वानेभिरीरत उद्रथैरुदु वायुभिः । उत्स्तोमैः पृश्निमातरः

udu svānebhirīrata udrathairudu vāyubhiḥ | utstomaiḥ pṛśnimātaraḥ

येनाव तुर्वशं यदुं येन कण्वं धनस्पृतम् । राये सु तस्य धीमहि

yenāva turvaśaṃ yaduṃ yena kaṇvaṃ dhanaspṛtam | rāye su tasya dhīmahi

इमा उ वः सुदानवो घृतं न पिप्युषीरिषः । वर्धान्काण्वस्य मन्मभिः

imā u vaḥ sudānavo ghṛtaṃ na pipyuṣīriṣaḥ | vardhānkāṇvasya manmabhiḥ

क्व नूनं सुदानवो मदथा वृक्तबर्हिषः । ब्रह्मा को वः सपर्यति

kva nūnaṃ sudānavo madathā vṛktabarhiṣaḥ | brahmā ko vaḥ saparyati

नहि ष्म यद्ध वः पुरा स्तोमेभिर्वृक्तबर्हिषः । शर्धाँ ऋतस्य जिन्वथ

nahi ṣma yaddha vaḥ purā stomebhirvṛktabarhiṣaḥ | śardhā~ ṛtasya jinvatha

समु त्ये महतीरपः सं क्षोणी समु सूर्यम् । सं वज्रं पर्वशो दधुः

samu tye mahatīrapaḥ saṃ kṣoṇī samu sūryam | saṃ vajraṃ parvaśo dadhuḥ

वि वृत्रं पर्वशो ययुर्वि पर्वताँ अराजिनः । चक्राणा वृष्णि पौंस्यम्

vi vṛtraṃ parvaśo yayurvi parvatā~ arājinaḥ | cakrāṇā vṛṣṇi pauṃsyam

अनु त्रितस्य युध्यतः शुष्ममावन्नुत क्रतुम् । अन्विन्द्रं वृत्रतूर्ये

anu tritasya yudhyataḥ śuṣmamāvannuta kratum | anvindraṃ vṛtratūrye

विद्युद्धस्ता अभिद्यवः शिप्राः शीर्षन्हिरण्ययीः । शुभ्रा व्यञ्जत श्रिये

vidyuddhastā abhidyavaḥ śiprāḥ śīrṣanhiraṇyayīḥ | śubhrā vyañjata śriye

उशना यत्परावत उक्ष्णो रन्ध्रमयातन । द्यौर्न चक्रदद्भिया

uśanā yatparāvata ukṣṇo randhramayātana | dyaurna cakradadbhiyā

आ नो मखस्य दावनेऽश्वैर्हिरण्यपाणिभिः । देवास उप गन्तन

ā no makhasya dāvane'śvairhiraṇyapāṇibhiḥ | devāsa upa gantana

यदेषां पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहितः । यान्ति शुभ्रा रिणन्नपः

yadeṣāṃ pṛṣatī rathe praṣṭirvahati rohitaḥ | yānti śubhrā riṇannapaḥ

सुषोमे शर्यणावत्यार्जीके पस्त्यावति । ययुर्निचक्रया नरः

suṣome śaryaṇāvatyārjīke pastyāvati | yayurnicakrayā naraḥ

कदा गच्छाथ मरुत इत्था विप्रं हवमानम् । मार्डीकेभिर्नाधमानम्

kadā gacchātha maruta itthā vipraṃ havamānam | mārḍīkebhirnādhamānam

कद्ध नूनं कधप्रियो यदिन्द्रमजहातन । को वः सखित्व ओहते

kaddha nūnaṃ kadhapriyo yadindramajahātana | ko vaḥ sakhitva ohate

सहो षु णो वज्रहस्तैः कण्वासो अग्निं मरुद्भिः । स्तुषे हिरण्यवाशीभिः

saho ṣu ṇo vajrahastaiḥ kaṇvāso agniṃ marudbhiḥ | stuṣe hiraṇyavāśībhiḥ

ओ षु वृष्णः प्रयज्यूना नव्यसे सुविताय । ववृत्यां चित्रवाजान्

o ṣu vṛṣṇaḥ prayajyūnā navyase suvitāya | vavṛtyāṃ citravājān

गिरयश्चिन्नि जिहते पर्शानासो मन्यमानाः । पर्वताश्चिन्नि येमिरे

girayaścinni jihate parśānāso manyamānāḥ | parvatāścinni yemire

आक्ष्णयावानो वहन्त्यन्तरिक्षेण पततः । धातार स्तुवते वयः

ākṣṇayāvāno vahantyantarikṣeṇa patataḥ | dhātāra stuvate vayaḥ

अग्निर्हि जानि पूर्व्यश्छन्दो न सूरो अर्चिषा । ते भानुभिर्वि तस्थिरे

agnirhi jāni pūrvyaśchando na sūro arciṣā | te bhānubhirvi tasthire

आ नो विश्वाभिरूतिभिरश्विना गच्छतं युवम् । दस्रा हिरण्यवर्तनी पिबतं सोम्यं मधु

ā no viśvābhirūtibhiraśvinā gacchataṃ yuvam | dasrā hiraṇyavartanī pibataṃ somyaṃ madhu

आ नूनं यातमश्विना रथेन सूर्यत्वचा । भुजी हिरण्यपेशसा कवी गम्भीरचेतसा

ā nūnaṃ yātamaśvinā rathena sūryatvacā | bhujī hiraṇyapeśasā kavī gambhīracetasā

आ यातं नहुषस्पर्यान्तरिक्षात्सुवृक्तिभिः । पिबाथो अश्विना मधु कण्वानां सवने सुतम्

ā yātaṃ nahuṣasparyāntarikṣātsuvṛktibhiḥ | pibātho aśvinā madhu kaṇvānāṃ savane sutam

आ नो यातं दिवस्पर्यान्तरिक्षादधप्रिया । पुत्रः कण्वस्य वामिह सुषाव सोम्यं मधु

ā no yātaṃ divasparyāntarikṣādadhapriyā | putraḥ kaṇvasya vāmiha suṣāva somyaṃ madhu

आ नो यातमुपश्रुत्यश्विना सोमपीतये । स्वाहा स्तोमस्य वर्धना प्र कवी धीतिभिर्नरा

ā no yātamupaśrutyaśvinā somapītaye | svāhā stomasya vardhanā pra kavī dhītibhirnarā

यच्चिद्धि वां पुर ऋषयो जुहूरेऽवसे नरा । आ यातमश्विना गतमुपेमां सुष्टुतिं मम

yacciddhi vāṃ pura ṛṣayo juhūre'vase narā | ā yātamaśvinā gatamupemāṃ suṣṭutiṃ mama

दिवश्चिद्रोचनादध्या नो गन्तं स्वर्विदा । धीभिर्वत्सप्रचेतसा स्तोमेभिर्हवनश्रुता

divaścidrocanādadhyā no gantaṃ svarvidā | dhībhirvatsapracetasā stomebhirhavanaśrutā

किमन्ये पर्यासतेऽस्मत्स्तोमेभिरश्विना । पुत्रः कण्वस्य वामृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत्

kimanye paryāsate'smatstomebhiraśvinā | putraḥ kaṇvasya vāmṛṣirgīrbhirvatso avīvṛdhat

आ वां विप्र इहावसेऽह्वत्स्तोमेभिरश्विना । अरिप्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं मयोभुवा

ā vāṃ vipra ihāvase'hvatstomebhiraśvinā | ariprā vṛtrahantamā tā no bhūtaṃ mayobhuvā

आ यद्वां योषणा रथमतिष्ठद्वाजिनीवसू । विश्वान्यश्विना युवं प्र धीतान्यगच्छतम्

ā yadvāṃ yoṣaṇā rathamatiṣṭhadvājinīvasū | viśvānyaśvinā yuvaṃ pra dhītānyagacchatam

अतः सहस्रनिर्णिजा रथेना यातमश्विना । वत्सो वां मधुमद्वचोऽशंसीत्काव्यः कविः

ataḥ sahasranirṇijā rathenā yātamaśvinā | vatso vāṃ madhumadvaco'śaṃsītkāvyaḥ kaviḥ

पुरुमन्द्रा पुरूवसू मनोतरा रयीणाम् । स्तोमं मे अश्विनाविममभि वह्नी अनूषाताम्

purumandrā purūvasū manotarā rayīṇām | stomaṃ me aśvināvimamabhi vahnī anūṣātām

आ नो विश्वान्यश्विना धत्तं राधांस्यह्रया । कृतं न ऋत्वियावतो मा नो रीरधतं निदे

ā no viśvānyaśvinā dhattaṃ rādhāṃsyahrayā | kṛtaṃ na ṛtviyāvato mā no rīradhataṃ nide

यन्नासत्या परावति यद्वा स्थो अध्यम्बरे । अतः सहस्रनिर्णिजा रथेना यातमश्विना

yannāsatyā parāvati yadvā stho adhyambare | ataḥ sahasranirṇijā rathenā yātamaśvinā

यो वां नासत्यावृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत् । तस्मै सहस्रनिर्णिजमिषं धत्तं घृतश्चुतम्

yo vāṃ nāsatyāvṛṣirgīrbhirvatso avīvṛdhat | tasmai sahasranirṇijamiṣaṃ dhattaṃ ghṛtaścutam

प्रास्मा ऊर्जं घृतश्चुतमश्विना यच्छतं युवम् । यो वां सुम्नाय तुष्टवद्वसूयाद्दानुनस्पती

prāsmā ūrjaṃ ghṛtaścutamaśvinā yacchataṃ yuvam | yo vāṃ sumnāya tuṣṭavadvasūyāddānunaspatī

आ नो गन्तं रिशादसेमं स्तोमं पुरुभुजा । कृतं नः सुश्रियो नरेमा दातमभिष्टये

ā no gantaṃ riśādasemaṃ stomaṃ purubhujā | kṛtaṃ naḥ suśriyo naremā dātamabhiṣṭaye

आ वां विश्वाभिरूतिभिः प्रियमेधा अहूषत । राजन्तावध्वराणामश्विना यामहूतिषु

ā vāṃ viśvābhirūtibhiḥ priyamedhā ahūṣata | rājantāvadhvarāṇāmaśvinā yāmahūtiṣu

आ नो गन्तं मयोभुवाश्विना शम्भुवा युवम् । यो वां विपन्यू धीतिभिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत्

ā no gantaṃ mayobhuvāśvinā śambhuvā yuvam | yo vāṃ vipanyū dhītibhirgīrbhirvatso avīvṛdhat

याभिः कण्वं मेधातिथिं याभिर्वशं दशव्रजम् । याभिर्गोशर्यमावतं ताभिर्नोऽवतं नरा

yābhiḥ kaṇvaṃ medhātithiṃ yābhirvaśaṃ daśavrajam | yābhirgośaryamāvataṃ tābhirno'vataṃ narā

याभिर्नरा त्रसदस्युमावतं कृत्व्ये धने । ताभिः ष्वस्माँ अश्विना प्रावतं वाजसातये

yābhirnarā trasadasyumāvataṃ kṛtvye dhane | tābhiḥ ṣvasmā~ aśvinā prāvataṃ vājasātaye

प्र वां स्तोमाः सुवृक्तयो गिरो वर्धन्त्वश्विना । पुरुत्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं पुरुस्पृहा

pra vāṃ stomāḥ suvṛktayo giro vardhantvaśvinā | purutrā vṛtrahantamā tā no bhūtaṃ puruspṛhā

त्रीणि पदान्यश्विनोराविः सान्ति गुहा परः । कवी ऋतस्य पत्मभिरर्वाग्जीवेभ्यस्परि

trīṇi padānyaśvinorāviḥ sānti guhā paraḥ | kavī ṛtasya patmabhirarvāgjīvebhyaspari

आ नूनमश्विना युवं वत्सस्य गन्तमवसे । प्रास्मै यच्छतमवृकं पृथु च्छर्दिर्युयुतं या अरातयः

ā nūnamaśvinā yuvaṃ vatsasya gantamavase | prāsmai yacchatamavṛkaṃ pṛthu cchardiryuyutaṃ yā arātayaḥ

यदन्तरिक्षे यद्दिवि यत्पञ्च मानुषाँ अनु । नृम्णं तद्धत्तमश्विना

yadantarikṣe yaddivi yatpañca mānuṣā~ anu | nṛmṇaṃ taddhattamaśvinā

ये वां दंसांस्यश्विना विप्रासः परिमामृशुः । एवेत्काण्वस्य बोधतम्

ye vāṃ daṃsāṃsyaśvinā viprāsaḥ parimāmṛśuḥ | evetkāṇvasya bodhatam

अयं वां घर्मो अश्विना स्तोमेन परि षिच्यते । अयं सोमो मधुमान्वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः

ayaṃ vāṃ gharmo aśvinā stomena pari ṣicyate | ayaṃ somo madhumānvājinīvasū yena vṛtraṃ ciketathaḥ

यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु पुरुदंससा कृतम् । तेन माविष्टमश्विना

yadapsu yadvanaspatau yadoṣadhīṣu purudaṃsasā kṛtam | tena māviṣṭamaśvinā

यन्नासत्या भुरण्यथो यद्वा देव भिषज्यथः । अयं वां वत्सो मतिभिर्न विन्धते हविष्मन्तं हि गच्छथः

yannāsatyā bhuraṇyatho yadvā deva bhiṣajyathaḥ | ayaṃ vāṃ vatso matibhirna vindhate haviṣmantaṃ hi gacchathaḥ

आ नूनमश्विनोरृषि स्तोमं चिकेत वामया । आ सोमं मधुमत्तमं घर्मं सिञ्चादथर्वणि

ā nūnamaśvinorṛṣi stomaṃ ciketa vāmayā | ā somaṃ madhumattamaṃ gharmaṃ siñcādatharvaṇi

आ नूनं रघुवर्तनिं रथं तिष्ठाथो अश्विना । आ वां स्तोमा इमे मम नभो न चुच्यवीरत

ā nūnaṃ raghuvartaniṃ rathaṃ tiṣṭhātho aśvinā | ā vāṃ stomā ime mama nabho na cucyavīrata

यदद्य वां नासत्योक्थैराचुच्युवीमहि । यद्वा वाणीभिरश्विनेवेत्काण्वस्य बोधतम्

yadadya vāṃ nāsatyokthairācucyuvīmahi | yadvā vāṇībhiraśvinevetkāṇvasya bodhatam

यद्वां कक्षीवाँ उत यद्व्यश्व ऋषिर्यद्वां दीर्घतमा जुहाव । पृथी यद्वां वैन्यः सादनेष्वेवेदतो अश्विना चेतयेथाम्

yadvāṃ kakṣīvā~ uta yadvyaśva ṛṣiryadvāṃ dīrghatamā juhāva | pṛthī yadvāṃ vainyaḥ sādaneṣvevedato aśvinā cetayethām

यातं छर्दिष्पा उत नः परस्पा भूतं जगत्पा उत नस्तनूपा । वर्तिस्तोकाय तनयाय यातम्

yātaṃ chardiṣpā uta naḥ paraspā bhūtaṃ jagatpā uta nastanūpā | vartistokāya tanayāya yātam

यदिन्द्रेण सरथं याथो अश्विना यद्वा वायुना भवथः समोकसा । यदादित्येभिरृभुभिः सजोषसा यद्वा विष्णोर्विक्रमणेषु तिष्ठथः

yadindreṇa sarathaṃ yātho aśvinā yadvā vāyunā bhavathaḥ samokasā | yadādityebhirṛbhubhiḥ sajoṣasā yadvā viṣṇorvikramaṇeṣu tiṣṭhathaḥ

यदद्याश्विनावहं हुवेय वाजसातये । यत्पृत्सु तुर्वणे सहस्तच्छ्रेष्ठमश्विनोरवः

yadadyāśvināvahaṃ huveya vājasātaye | yatpṛtsu turvaṇe sahastacchreṣṭhamaśvinoravaḥ

आ नूनं यातमश्विनेमा हव्यानि वां हिता । इमे सोमासो अधि तुर्वशे यदाविमे कण्वेषु वामथ

ā nūnaṃ yātamaśvinemā havyāni vāṃ hitā | ime somāso adhi turvaśe yadāvime kaṇveṣu vāmatha

यन्नासत्या पराके अर्वाके अस्ति भेषजम् । तेन नूनं विमदाय प्रचेतसा छर्दिर्वत्साय यच्छतम्

yannāsatyā parāke arvāke asti bheṣajam | tena nūnaṃ vimadāya pracetasā chardirvatsāya yacchatam

अभुत्स्यु प्र देव्या साकं वाचाहमश्विनोः । व्यावर्देव्या मतिं वि रातिं मर्त्येभ्यः

abhutsyu pra devyā sākaṃ vācāhamaśvinoḥ | vyāvardevyā matiṃ vi rātiṃ martyebhyaḥ

प्र बोधयोषो अश्विना प्र देवि सूनृते महि । प्र यज्ञहोतरानुषक्प्र मदाय श्रवो बृहत्

pra bodhayoṣo aśvinā pra devi sūnṛte mahi | pra yajñahotarānuṣakpra madāya śravo bṛhat

यदुषो यासि भानुना सं सूर्येण रोचसे । आ हायमश्विनो रथो वर्तिर्याति नृपाय्यम्

yaduṣo yāsi bhānunā saṃ sūryeṇa rocase | ā hāyamaśvino ratho vartiryāti nṛpāyyam

यदापीतासो अंशवो गावो न दुह्र ऊधभिः । यद्वा वाणीरनूषत प्र देवयन्तो अश्विना

yadāpītāso aṃśavo gāvo na duhra ūdhabhiḥ | yadvā vāṇīranūṣata pra devayanto aśvinā

प्र द्युम्नाय प्र शवसे प्र नृषाह्याय शर्मणे । प्र दक्षाय प्रचेतसा

pra dyumnāya pra śavase pra nṛṣāhyāya śarmaṇe | pra dakṣāya pracetasā

यन्नूनं धीभिरश्विना पितुर्योना निषीदथः । यद्वा सुम्नेभिरुक्थ्या

yannūnaṃ dhībhiraśvinā pituryonā niṣīdathaḥ | yadvā sumnebhirukthyā

यत्स्थो दीर्घप्रसद्मनि यद्वादो रोचने दिवः । यद्वा समुद्रे अध्याकृते गृहेऽत आ यातमश्विना

yatstho dīrghaprasadmani yadvādo rocane divaḥ | yadvā samudre adhyākṛte gṛhe'ta ā yātamaśvinā

यद्वा यज्ञं मनवे सम्मिमिक्षथुरेवेत्काण्वस्य बोधतम् । बृहस्पतिं विश्वान्देवाँ अहं हुव इन्द्राविष्णू अश्विनावाशुहेषसा

yadvā yajñaṃ manave sammimikṣathurevetkāṇvasya bodhatam | bṛhaspatiṃ viśvāndevā~ ahaṃ huva indrāviṣṇū aśvināvāśuheṣasā

त्या न्वश्विना हुवे सुदंससा गृभे कृता । ययोरस्ति प्र णः सख्यं देवेष्वध्याप्यम्

tyā nvaśvinā huve sudaṃsasā gṛbhe kṛtā | yayorasti pra ṇaḥ sakhyaṃ deveṣvadhyāpyam

ययोरधि प्र यज्ञा असूरे सन्ति सूरयः । ता यज्ञस्याध्वरस्य प्रचेतसा स्वधाभिर्या पिबतः सोम्यं मधु

yayoradhi pra yajñā asūre santi sūrayaḥ | tā yajñasyādhvarasya pracetasā svadhābhiryā pibataḥ somyaṃ madhu

यदद्याश्विनावपाग्यत्प्राक्स्थो वाजिनीवसू । यद्द्रुह्यव्यनवि तुर्वशे यदौ हुवे वामथ मा गतम्

yadadyāśvināvapāgyatprākstho vājinīvasū | yaddruhyavyanavi turvaśe yadau huve vāmatha mā gatam

यदन्तरिक्षे पतथः पुरुभुजा यद्वेमे रोदसी अनु । यद्वा स्वधाभिरधितिष्ठथो रथमत आ यातमश्विना

yadantarikṣe patathaḥ purubhujā yadveme rodasī anu | yadvā svadhābhiradhitiṣṭhatho rathamata ā yātamaśvinā

त्वमग्ने व्रतपा असि देव आ मर्त्येष्वा । त्वं यज्ञेष्वीड्यः

tvamagne vratapā asi deva ā martyeṣvā | tvaṃ yajñeṣvīḍyaḥ

त्वमसि प्रशस्यो विदथेषु सहन्त्य । अग्ने रथीरध्वराणाम्

tvamasi praśasyo vidatheṣu sahantya | agne rathīradhvarāṇām

स त्वमस्मदप द्विषो युयोधि जातवेदः । अदेवीरग्ने अरातीः

sa tvamasmadapa dviṣo yuyodhi jātavedaḥ | adevīragne arātīḥ

अन्ति चित्सन्तमह यज्ञं मर्तस्य रिपोः । नोप वेषि जातवेदः

anti citsantamaha yajñaṃ martasya ripoḥ | nopa veṣi jātavedaḥ

मर्ता अमर्त्यस्य ते भूरि नाम मनामहे । विप्रासो जातवेदसः

martā amartyasya te bhūri nāma manāmahe | viprāso jātavedasaḥ

विप्रं विप्रासोऽवसे देवं मर्तास ऊतये । अग्निं गीर्भिर्हवामहे

vipraṃ viprāso'vase devaṃ martāsa ūtaye | agniṃ gīrbhirhavāmahe

आ ते वत्सो मनो यमत्परमाच्चित्सधस्थात् । अग्ने त्वांकामया गिरा

ā te vatso mano yamatparamāccitsadhasthāt | agne tvāṃkāmayā girā

पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि विशो विश्वा अनु प्रभुः । समत्सु त्वा हवामहे

purutrā hi sadṛṅṅasi viśo viśvā anu prabhuḥ | samatsu tvā havāmahe

समत्स्वग्निमवसे वाजयन्तो हवामहे । वाजेषु चित्रराधसम्

samatsvagnimavase vājayanto havāmahe | vājeṣu citrarādhasam

प्रत्नो हि कमीड्यो अध्वरेषु सनाच्च होता नव्यश्च सत्सि । स्वां चाग्ने तन्वं पिप्रयस्वास्मभ्यं च सौभगमा यजस्व

pratno hi kamīḍyo adhvareṣu sanācca hotā navyaśca satsi | svāṃ cāgne tanvaṃ piprayasvāsmabhyaṃ ca saubhagamā yajasva

य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति । येना हंसि न्यत्रिणं तमीमहे

ya indra somapātamo madaḥ śaviṣṭha cetati | yenā haṃsi nyatriṇaṃ tamīmahe

येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् । येना समुद्रमाविथा तमीमहे

yenā daśagvamadhriguṃ vepayantaṃ svarṇaram | yenā samudramāvithā tamīmahe

येन सिन्धुं महीरपो रथाँ इव प्रचोदयः । पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे

yena sindhuṃ mahīrapo rathā~ iva pracodayaḥ | panthāmṛtasya yātave tamīmahe

इमं स्तोममभिष्टये घृतं न पूतमद्रिवः । येना नु सद्य ओजसा ववक्षिथ

imaṃ stomamabhiṣṭaye ghṛtaṃ na pūtamadrivaḥ | yenā nu sadya ojasā vavakṣitha

इमं जुषस्व गिर्वणः समुद्र इव पिन्वते । इन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्ववक्षिथ

imaṃ juṣasva girvaṇaḥ samudra iva pinvate | indra viśvābhirūtibhirvavakṣitha

यो नो देवः परावतः सखित्वनाय मामहे । दिवो न वृष्टिं प्रथयन्ववक्षिथ

yo no devaḥ parāvataḥ sakhitvanāya māmahe | divo na vṛṣṭiṃ prathayanvavakṣitha

ववक्षुरस्य केतवो उत वज्रो गभस्त्योः । यत्सूर्यो न रोदसी अवर्धयत्

vavakṣurasya ketavo uta vajro gabhastyoḥ | yatsūryo na rodasī avardhayat

यदि प्रवृद्ध सत्पते सहस्रं महिषाँ अघः । आदित्त इन्द्रियं महि प्र वावृधे

yadi pravṛddha satpate sahasraṃ mahiṣā~ aghaḥ | āditta indriyaṃ mahi pra vāvṛdhe

इन्द्रः सूर्यस्य रश्मिभिर्न्यर्शसानमोषति । अग्निर्वनेव सासहिः प्र वावृधे

indraḥ sūryasya raśmibhirnyarśasānamoṣati | agnirvaneva sāsahiḥ pra vāvṛdhe

इयं त ऋत्वियावती धीतिरेति नवीयसी । सपर्यन्ती पुरुप्रिया मिमीत इत्

iyaṃ ta ṛtviyāvatī dhītireti navīyasī | saparyantī purupriyā mimīta it

गर्भो यज्ञस्य देवयुः क्रतुं पुनीत आनुषक् । स्तोमैरिन्द्रस्य वावृधे मिमीत इत्

garbho yajñasya devayuḥ kratuṃ punīta ānuṣak | stomairindrasya vāvṛdhe mimīta it

सनिर्मित्रस्य पप्रथ इन्द्रः सोमस्य पीतये । प्राची वाशीव सुन्वते मिमीत इत्

sanirmitrasya papratha indraḥ somasya pītaye | prācī vāśīva sunvate mimīta it

यं विप्रा उक्थवाहसोऽभिप्रमन्दुरायवः । घृतं न पिप्य आसन्यृतस्य यत्

yaṃ viprā ukthavāhaso'bhipramandurāyavaḥ | ghṛtaṃ na pipya āsanyṛtasya yat

उत स्वराजे अदिति स्तोममिन्द्राय जीजनत् । पुरुप्रशस्तमूतय ऋतस्य यत्

uta svarāje aditi stomamindrāya jījanat | purupraśastamūtaya ṛtasya yat

अभि वह्नय ऊतयेऽनूषत प्रशस्तये । न देव विव्रता हरी ऋतस्य यत्

abhi vahnaya ūtaye'nūṣata praśastaye | na deva vivratā harī ṛtasya yat

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः

yatsomamindra viṣṇavi yadvā gha trita āptye | yadvā marutsu mandase samindubhiḥ

यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे । अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः

yadvā śakra parāvati samudre adhi mandase | asmākamitsute raṇā samindubhiḥ

यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते । उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः

yadvāsi sunvato vṛdho yajamānasya satpate | ukthe vā yasya raṇyasi samindubhiḥ

देवंदेवं वोऽवस इन्द्रमिन्द्रं गृणीषणि । अधा यज्ञाय तुर्वणे व्यानशुः

devaṃdevaṃ vo'vasa indramindraṃ gṛṇīṣaṇi | adhā yajñāya turvaṇe vyānaśuḥ

यज्ञेभिर्यज्ञवाहसं सोमेभिः सोमपातमम् । होत्राभिरिन्द्रं वावृधुर्व्यानशुः

yajñebhiryajñavāhasaṃ somebhiḥ somapātamam | hotrābhirindraṃ vāvṛdhurvyānaśuḥ

महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । विश्वा वसूनि दाशुषे व्यानशुः

mahīrasya praṇītayaḥ pūrvīruta praśastayaḥ | viśvā vasūni dāśuṣe vyānaśuḥ

इन्द्रं वृत्राय हन्तवे देवासो दधिरे पुरः । इन्द्रं वाणीरनूषता समोजसे

indraṃ vṛtrāya hantave devāso dadhire puraḥ | indraṃ vāṇīranūṣatā samojase

महान्तं महिना वयं स्तोमेभिर्हवनश्रुतम् । अर्कैरभि प्र णोनुमः समोजसे

mahāntaṃ mahinā vayaṃ stomebhirhavanaśrutam | arkairabhi pra ṇonumaḥ samojase

न यं विविक्तो रोदसी नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । अमादिदस्य तित्विषे समोजसः

na yaṃ vivikto rodasī nāntarikṣāṇi vajriṇam | amādidasya titviṣe samojasaḥ

यदिन्द्र पृतनाज्ये देवास्त्वा दधिरे पुरः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः

yadindra pṛtanājye devāstvā dadhire puraḥ | āditte haryatā harī vavakṣatuḥ

यदा वृत्रं नदीवृतं शवसा वज्रिन्नवधीः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः

yadā vṛtraṃ nadīvṛtaṃ śavasā vajrinnavadhīḥ | āditte haryatā harī vavakṣatuḥ

यदा ते विष्णुरोजसा त्रीणि पदा विचक्रमे । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः

yadā te viṣṇurojasā trīṇi padā vicakrame | āditte haryatā harī vavakṣatuḥ

यदा ते हर्यता हरी वावृधाते दिवेदिवे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे

yadā te haryatā harī vāvṛdhāte divedive | āditte viśvā bhuvanāni yemire

यदा ते मारुतीर्विशस्तुभ्यमिन्द्र नियेमिरे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे

yadā te mārutīrviśastubhyamindra niyemire | āditte viśvā bhuvanāni yemire

यदा सूर्यममुं दिवि शुक्रं ज्योतिरधारयः । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे

yadā sūryamamuṃ divi śukraṃ jyotiradhārayaḥ | āditte viśvā bhuvanāni yemire

इमां त इन्द्र सुष्टुतिं विप्र इयर्ति धीतिभिः । जामिं पदेव पिप्रतीं प्राध्वरे

imāṃ ta indra suṣṭutiṃ vipra iyarti dhītibhiḥ | jāmiṃ padeva pipratīṃ prādhvare

यदस्य धामनि प्रिये समीचीनासो अस्वरन् । नाभा यज्ञस्य दोहना प्राध्वरे

yadasya dhāmani priye samīcīnāso asvaran | nābhā yajñasya dohanā prādhvare

सुवीर्यं स्वश्व्यं सुगव्यमिन्द्र दद्धि नः । होतेव पूर्वचित्तये प्राध्वरे

suvīryaṃ svaśvyaṃ sugavyamindra daddhi naḥ | hoteva pūrvacittaye prādhvare

इन्द्रः सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीत उक्थ्यम् । विदे वृधस्य दक्षसो महान्हि षः

indraḥ suteṣu someṣu kratuṃ punīta ukthyam | vide vṛdhasya dakṣaso mahānhi ṣaḥ

स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः । सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित्

sa prathame vyomani devānāṃ sadane vṛdhaḥ | supāraḥ suśravastamaḥ samapsujit

तमह्वे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् । भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे

tamahve vājasātaya indraṃ bharāya śuṣmiṇam | bhavā naḥ sumne antamaḥ sakhā vṛdhe

इयं त इन्द्र गिर्वणो रातिः क्षरति सुन्वतः । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि

iyaṃ ta indra girvaṇo rātiḥ kṣarati sunvataḥ | mandāno asya barhiṣo vi rājasi

नूनं तदिन्द्र दद्धि नो यत्त्वा सुन्वन्त ईमहे । रयिं नश्चित्रमा भरा स्वर्विदम्

nūnaṃ tadindra daddhi no yattvā sunvanta īmahe | rayiṃ naścitramā bharā svarvidam

स्तोता यत्ते विचर्षणिरतिप्रशर्धयद्गिरः । वया इवानु रोहते जुषन्त यत्

stotā yatte vicarṣaṇiratipraśardhayadgiraḥ | vayā ivānu rohate juṣanta yat

प्रत्नवज्जनया गिरः शृणुधी जरितुर्हवम् । मदेमदे ववक्षिथा सुकृत्वने

pratnavajjanayā giraḥ śṛṇudhī jariturhavam | mademade vavakṣithā sukṛtvane

क्रीळन्त्यस्य सूनृता आपो न प्रवता यतीः । अया धिया य उच्यते पतिर्दिवः

krīl̤antyasya sūnṛtā āpo na pravatā yatīḥ | ayā dhiyā ya ucyate patirdivaḥ

उतो पतिर्य उच्यते कृष्टीनामेक इद्वशी । नमोवृधैरवस्युभिः सुते रण

uto patirya ucyate kṛṣṭīnāmeka idvaśī | namovṛdhairavasyubhiḥ sute raṇa

स्तुहि श्रुतं विपश्चितं हरी यस्य प्रसक्षिणा । गन्तारा दाशुषो गृहं नमस्विनः

stuhi śrutaṃ vipaścitaṃ harī yasya prasakṣiṇā | gantārā dāśuṣo gṛhaṃ namasvinaḥ

तूतुजानो महेमतेऽश्वेभिः प्रुषितप्सुभिः । आ याहि यज्ञमाशुभिः शमिद्धि ते

tūtujāno mahemate'śvebhiḥ pruṣitapsubhiḥ | ā yāhi yajñamāśubhiḥ śamiddhi te

इन्द्र शविष्ठ सत्पते रयिं गृणत्सु धारय । श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनम्

indra śaviṣṭha satpate rayiṃ gṛṇatsu dhāraya | śravaḥ sūribhyo amṛtaṃ vasutvanam

हवे त्वा सूर उदिते हवे मध्यंदिने दिवः । जुषाण इन्द्र सप्तिभिर्न आ गहि

have tvā sūra udite have madhyaṃdine divaḥ | juṣāṇa indra saptibhirna ā gahi

आ तू गहि प्र तु द्रव मत्स्वा सुतस्य गोमतः । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं यथा विदे

ā tū gahi pra tu drava matsvā sutasya gomataḥ | tantuṃ tanuṣva pūrvyaṃ yathā vide

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । यद्वा समुद्रे अन्धसोऽवितेदसि

yacchakrāsi parāvati yadarvāvati vṛtrahan | yadvā samudre andhaso'vitedasi

इन्द्रं वर्धन्तु नो गिर इन्द्रं सुतास इन्दवः । इन्द्रे हविष्मतीर्विशो अराणिषुः

indraṃ vardhantu no gira indraṃ sutāsa indavaḥ | indre haviṣmatīrviśo arāṇiṣuḥ

तमिद्विप्रा अवस्यवः प्रवत्वतीभिरूतिभिः । इन्द्रं क्षोणीरवर्धयन्वया इव

tamidviprā avasyavaḥ pravatvatībhirūtibhiḥ | indraṃ kṣoṇīravardhayanvayā iva

त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत । तमिद्वर्धन्तु नो गिरः सदावृधम्

trikadrukeṣu cetanaṃ devāso yajñamatnata | tamidvardhantu no giraḥ sadāvṛdham

स्तोता यत्ते अनुव्रत उक्थान्यृतुथा दधे । शुचिः पावक उच्यते सो अद्भुतः

stotā yatte anuvrata ukthānyṛtuthā dadhe | śuciḥ pāvaka ucyate so adbhutaḥ

तदिद्रुद्रस्य चेतति यह्वं प्रत्नेषु धामसु । मनो यत्रा वि तद्दधुर्विचेतसः

tadidrudrasya cetati yahvaṃ pratneṣu dhāmasu | mano yatrā vi taddadhurvicetasaḥ

यदि मे सख्यमावर इमस्य पाह्यन्धसः । येन विश्वा अति द्विषो अतारिम

yadi me sakhyamāvara imasya pāhyandhasaḥ | yena viśvā ati dviṣo atārima

कदा त इन्द्र गिर्वण स्तोता भवाति शंतमः । कदा नो गव्ये अश्व्ये वसौ दधः

kadā ta indra girvaṇa stotā bhavāti śaṃtamaḥ | kadā no gavye aśvye vasau dadhaḥ

उत ते सुष्टुता हरी वृषणा वहतो रथम् । अजुर्यस्य मदिन्तमं यमीमहे

uta te suṣṭutā harī vṛṣaṇā vahato ratham | ajuryasya madintamaṃ yamīmahe

तमीमहे पुरुष्टुतं यह्वं प्रत्नाभिरूतिभिः । नि बर्हिषि प्रिये सददध द्विता

tamīmahe puruṣṭutaṃ yahvaṃ pratnābhirūtibhiḥ | ni barhiṣi priye sadadadha dvitā

वर्धस्वा सु पुरुष्टुत ऋषिष्टुताभिरूतिभिः । धुक्षस्व पिप्युषीमिषमवा च नः

vardhasvā su puruṣṭuta ṛṣiṣṭutābhirūtibhiḥ | dhukṣasva pipyuṣīmiṣamavā ca naḥ

इन्द्र त्वमवितेदसीत्था स्तुवतो अद्रिवः । ऋतादियर्मि ते धियं मनोयुजम्

indra tvamavitedasītthā stuvato adrivaḥ | ṛtādiyarmi te dhiyaṃ manoyujam

इह त्या सधमाद्या युजानः सोमपीतये । हरी इन्द्र प्रतद्वसू अभि स्वर

iha tyā sadhamādyā yujānaḥ somapītaye | harī indra pratadvasū abhi svara

अभि स्वरन्तु ये तव रुद्रासः सक्षत श्रियम् । उतो मरुत्वतीर्विशो अभि प्रयः

abhi svarantu ye tava rudrāsaḥ sakṣata śriyam | uto marutvatīrviśo abhi prayaḥ

इमा अस्य प्रतूर्तयः पदं जुषन्त यद्दिवि । नाभा यज्ञस्य सं दधुर्यथा विदे

imā asya pratūrtayaḥ padaṃ juṣanta yaddivi | nābhā yajñasya saṃ dadhuryathā vide

अयं दीर्घाय चक्षसे प्राचि प्रयत्यध्वरे । मिमीते यज्ञमानुषग्विचक्ष्य

ayaṃ dīrghāya cakṣase prāci prayatyadhvare | mimīte yajñamānuṣagvicakṣya

वृषायमिन्द्र ते रथ उतो ते वृषणा हरी । वृषा त्वं शतक्रतो वृषा हवः

vṛṣāyamindra te ratha uto te vṛṣaṇā harī | vṛṣā tvaṃ śatakrato vṛṣā havaḥ

वृषा ग्रावा वृषा मदो वृषा सोमो अयं सुतः । वृषा यज्ञो यमिन्वसि वृषा हवः

vṛṣā grāvā vṛṣā mado vṛṣā somo ayaṃ sutaḥ | vṛṣā yajño yaminvasi vṛṣā havaḥ

वृषा त्वा वृषणं हुवे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः । वावन्थ हि प्रतिष्टुतिं वृषा हवः

vṛṣā tvā vṛṣaṇaṃ huve vajriñcitrābhirūtibhiḥ | vāvantha hi pratiṣṭutiṃ vṛṣā havaḥ

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात्

yadindrāhaṃ yathā tvamīśīya vasva eka it | stotā me goṣakhā syāt

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम्

śikṣeyamasmai ditseyaṃ śacīpate manīṣiṇe | yadahaṃ gopatiḥ syām

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे

dhenuṣṭa indra sūnṛtā yajamānāya sunvate | gāmaśvaṃ pipyuṣī duhe

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम्

na te vartāsti rādhasa indra devo na martyaḥ | yadditsasi stuto magham

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि

yajña indramavardhayadyadbhūmiṃ vyavartayat | cakrāṇa opaśaṃ divi

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे

vāvṛdhānasya te vayaṃ viśvā dhanāni jigyuṣaḥ | ūtimindrā vṛṇīmahe

व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम्

vyantarikṣamatiranmade somasya rocanā | indro yadabhinadvalam

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम्

udgā ājadaṅgirobhya āviṣkṛṇvanguhā satīḥ | arvāñcaṃ nunude valam

इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे

indreṇa rocanā divo dṛl̤hāni dṛṃhitāni ca | sthirāṇi na parāṇude

अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः

apāmūrmirmadanniva stoma indrājirāyate | vi te madā arājiṣuḥ

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत्

tvaṃ hi stomavardhana indrāsyukthavardhanaḥ | stotṝṇāmuta bhadrakṛt

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम्

indramitkeśinā harī somapeyāya vakṣataḥ | upa yajñaṃ surādhasam

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः ।$ विश्वा यदजय स्पृधः

apāṃ phenena namuceḥ śira indrodavartayaḥ |$ viśvā yadajaya spṛdhaḥ

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः

māyābhirutsisṛpsata indra dyāmārurukṣataḥ | ava dasyū~radhūnuthāḥ

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन्

asunvāmindra saṃsadaṃ viṣūcīṃ vyanāśayaḥ | somapā uttaro bhavan

तम्वभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम् । इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत

tamvabhi pra gāyata puruhūtaṃ puruṣṭutam | indraṃ gīrbhistaviṣamā vivāsata

यस्य द्विबर्हसो बृहत्सहो दाधार रोदसी । गिरीँरज्राँ अपः स्वर्वृषत्वना

yasya dvibarhaso bṛhatsaho dādhāra rodasī | girī~rajrā~ apaḥ svarvṛṣatvanā

स राजसि पुरुष्टुतँ एको वृत्राणि जिघ्नसे । इन्द्र जैत्रा श्रवस्या च यन्तवे

sa rājasi puruṣṭuta~ eko vṛtrāṇi jighnase | indra jaitrā śravasyā ca yantave

तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृत्सु सासहिम् । उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम्

taṃ te madaṃ gṛṇīmasi vṛṣaṇaṃ pṛtsu sāsahim | u lokakṛtnumadrivo hariśriyam

येन ज्योतींष्यायवे मनवे च विवेदिथ । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि

yena jyotīṃṣyāyave manave ca viveditha | mandāno asya barhiṣo vi rājasi

तदद्या चित्त उक्थिनोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा । वृषपत्नीरपो जया दिवेदिवे

tadadyā citta ukthino'nu ṣṭuvanti pūrvathā | vṛṣapatnīrapo jayā divedive

तव त्यदिन्द्रियं बृहत्तव शुष्ममुत क्रतुम् । वज्रं शिशाति धिषणा वरेण्यम्

tava tyadindriyaṃ bṛhattava śuṣmamuta kratum | vajraṃ śiśāti dhiṣaṇā vareṇyam

तव द्यौरिन्द्र पौंस्यं पृथिवी वर्धति श्रवः । त्वामापः पर्वतासश्च हिन्विरे

tava dyaurindra pauṃsyaṃ pṛthivī vardhati śravaḥ | tvāmāpaḥ parvatāsaśca hinvire

त्वां विष्णुर्बृहन्क्षयो मित्रो गृणाति वरुणः । त्वां शर्धो मदत्यनु मारुतम्

tvāṃ viṣṇurbṛhankṣayo mitro gṛṇāti varuṇaḥ | tvāṃ śardho madatyanu mārutam

त्वं वृषा जनानां मंहिष्ठ इन्द्र जज्ञिषे । सत्रा विश्वा स्वपत्यानि दधिषे

tvaṃ vṛṣā janānāṃ maṃhiṣṭha indra jajñiṣe | satrā viśvā svapatyāni dadhiṣe

सत्रा त्वं पुरुष्टुतँ एको वृत्राणि तोशसे । नान्य इन्द्रात्करणं भूय इन्वति

satrā tvaṃ puruṣṭuta~ eko vṛtrāṇi tośase | nānya indrātkaraṇaṃ bhūya invati

यदिन्द्र मन्मशस्त्वा नाना हवन्त ऊतये । अस्माकेभिर्नृभिरत्रा स्वर्जय

yadindra manmaśastvā nānā havanta ūtaye | asmākebhirnṛbhiratrā svarjaya

अरं क्षयाय नो महे विश्वा रूपाण्याविशन् । इन्द्रं जैत्राय हर्षया शचीपतिम्

araṃ kṣayāya no mahe viśvā rūpāṇyāviśan | indraṃ jaitrāya harṣayā śacīpatim

प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम्

pra samrājaṃ carṣaṇīnāmindraṃ stotā navyaṃ gīrbhiḥ | naraṃ nṛṣāhaṃ maṃhiṣṭham

यस्मिन्नुक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्या । अपामवो न समुद्रे

yasminnukthāni raṇyanti viśvāni ca śravasyā | apāmavo na samudre

तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् । महो वाजिनं सनिभ्यः

taṃ suṣṭutyā vivāse jyeṣṭharājaṃ bhare kṛtnum | maho vājinaṃ sanibhyaḥ

यस्यानूना गभीरा मदा उरवस्तरुत्राः । हर्षुमन्तः शूरसातौ

yasyānūnā gabhīrā madā uravastarutrāḥ | harṣumantaḥ śūrasātau

तमिद्धनेषु हितेष्वधिवाकाय हवन्ते । येषामिन्द्रस्ते जयन्ति

tamiddhaneṣu hiteṣvadhivākāya havante | yeṣāmindraste jayanti

तमिच्च्यौत्नैरार्यन्ति तं कृतेभिश्चर्षणयः । एष इन्द्रो वरिवस्कृत्

tamiccyautnairāryanti taṃ kṛtebhiścarṣaṇayaḥ | eṣa indro varivaskṛt

इन्द्रो ब्रह्मेन्द्र ऋषिरिन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः

indro brahmendra ṛṣirindraḥ purū puruhūtaḥ | mahānmahībhiḥ śacībhiḥ

स स्तोम्यः स हव्यः सत्यः सत्वा तुविकूर्मिः । एकश्चित्सन्नभिभूतिः

sa stomyaḥ sa havyaḥ satyaḥ satvā tuvikūrmiḥ | ekaścitsannabhibhūtiḥ

तमर्केभिस्तं सामभिस्तं गायत्रैश्चर्षणयः । इन्द्रं वर्धन्ति क्षितयः

tamarkebhistaṃ sāmabhistaṃ gāyatraiścarṣaṇayaḥ | indraṃ vardhanti kṣitayaḥ

प्रणेतारं वस्यो अच्छा कर्तारं ज्योतिः समत्सु । सासह्वांसं युधामित्रान्

praṇetāraṃ vasyo acchā kartāraṃ jyotiḥ samatsu | sāsahvāṃsaṃ yudhāmitrān

स नः पप्रिः पारयाति स्वस्ति नावा पुरुहूतः । इन्द्रो विश्वा अति द्विषः

sa naḥ papriḥ pārayāti svasti nāvā puruhūtaḥ | indro viśvā ati dviṣaḥ

स त्वं न इन्द्र वाजेभिर्दशस्या च गातुया च । अच्छा च नः सुम्नं नेषि

sa tvaṃ na indra vājebhirdaśasyā ca gātuyā ca | acchā ca naḥ sumnaṃ neṣi

आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् । एदं बर्हिः सदो मम

ā yāhi suṣumā hi ta indra somaṃ pibā imam | edaṃ barhiḥ sado mama

आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु

ā tvā brahmayujā harī vahatāmindra keśinā | upa brahmāṇi naḥ śṛṇu

ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे

brahmāṇastvā vayaṃ yujā somapāmindra sominaḥ | sutāvanto havāmahe

आ नो याहि सुतावतोऽस्माकं सुष्टुतीरुप । पिबा सु शिप्रिन्नन्धसः

ā no yāhi sutāvato'smākaṃ suṣṭutīrupa | pibā su śiprinnandhasaḥ

आ ते सिञ्चामि कुक्ष्योरनु गात्रा वि धावतु । गृभाय जिह्वया मधु

ā te siñcāmi kukṣyoranu gātrā vi dhāvatu | gṛbhāya jihvayā madhu

स्वादुष्टे अस्तु संसुदे मधुमान्तन्वे तव । सोमः शमस्तु ते हृदे

svāduṣṭe astu saṃsude madhumāntanve tava | somaḥ śamastu te hṛde

अयमु त्वा विचर्षणे जनीरिवाभि संवृतः । प्र सोम इन्द्र सर्पतु

ayamu tvā vicarṣaṇe janīrivābhi saṃvṛtaḥ | pra soma indra sarpatu

तुविग्रीवो वपोदरः सुबाहुरन्धसो मदे । इन्द्रो वृत्राणि जिघ्नते

tuvigrīvo vapodaraḥ subāhurandhaso made | indro vṛtrāṇi jighnate

इन्द्र प्रेहि पुरस्त्वं विश्वस्येशान ओजसा । वृत्राणि वृत्रहञ्जहि

indra prehi purastvaṃ viśvasyeśāna ojasā | vṛtrāṇi vṛtrahañjahi

दीर्घस्ते अस्त्वङ्कुशो येना वसु प्रयच्छसि । यजमानाय सुन्वते

dīrghaste astvaṅkuśo yenā vasu prayacchasi | yajamānāya sunvate

अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि । एहीमस्य द्रवा पिब

ayaṃ ta indra somo nipūto adhi barhiṣi | ehīmasya dravā piba

शाचिगो शाचिपूजनायं रणाय ते सुतः । आखण्डल प्र हूयसे

śācigo śācipūjanāyaṃ raṇāya te sutaḥ | ākhaṇḍala pra hūyase

यस्ते शृङ्गवृषो नपात्प्रणपात्कुण्डपाय्यः । न्यस्मिन्दध्र आ मनः

yaste śṛṅgavṛṣo napātpraṇapātkuṇḍapāyyaḥ | nyasmindadhra ā manaḥ

वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणांसत्रं सोम्यानाम् । द्रप्सो भेत्ता पुरां शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा

vāstoṣpate dhruvā sthūṇāṃsatraṃ somyānām | drapso bhettā purāṃ śaśvatīnāmindro munīnāṃ sakhā

पृदाकुसानुर्यजतो गवेषण एकः सन्नभि भूयसः । भूर्णिमश्वं नयत्तुजा पुरो गृभेन्द्रं सोमस्य पीतये

pṛdākusānuryajato gaveṣaṇa ekaḥ sannabhi bhūyasaḥ | bhūrṇimaśvaṃ nayattujā puro gṛbhendraṃ somasya pītaye

इदं ह नूनमेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । आदित्यानामपूर्व्यं सवीमनि

idaṃ ha nūnameṣāṃ sumnaṃ bhikṣeta martyaḥ | ādityānāmapūrvyaṃ savīmani

अनर्वाणो ह्येषां पन्था आदित्यानाम् । अदब्धाः सन्ति पायवः सुगेवृधः

anarvāṇo hyeṣāṃ panthā ādityānām | adabdhāḥ santi pāyavaḥ sugevṛdhaḥ

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । शर्म यच्छन्तु सप्रथो यदीमहे

tatsu naḥ savitā bhago varuṇo mitro aryamā | śarma yacchantu sapratho yadīmahe

देवेभिर्देव्यदितेऽरिष्टभर्मन्ना गहि । स्मत्सूरिभिः पुरुप्रिये सुशर्मभिः

devebhirdevyadite'riṣṭabharmannā gahi | smatsūribhiḥ purupriye suśarmabhiḥ

ते हि पुत्रासो अदितेर्विदुर्द्वेषांसि योतवे । अंहोश्चिदुरुचक्रयोऽनेहसः

te hi putrāso aditervidurdveṣāṃsi yotave | aṃhościdurucakrayo'nehasaḥ

अदितिर्नो दिवा पशुमदितिर्नक्तमद्वयाः । अदितिः पात्वंहसः सदावृधा

aditirno divā paśumaditirnaktamadvayāḥ | aditiḥ pātvaṃhasaḥ sadāvṛdhā

उत स्या नो दिवा मतिरदितिरूत्या गमत् । सा शंताति मयस्करदप स्रिधः

uta syā no divā matiraditirūtyā gamat | sā śaṃtāti mayaskaradapa sridhaḥ

उत त्या दैव्या भिषजा शं नः करतो अश्विना । युयुयातामितो रपो अप स्रिधः

uta tyā daivyā bhiṣajā śaṃ naḥ karato aśvinā | yuyuyātāmito rapo apa sridhaḥ

शमग्निरग्निभिः करच्छं नस्तपतु सूर्यः । शं वातो वात्वरपा अप स्रिधः

śamagniragnibhiḥ karacchaṃ nastapatu sūryaḥ | śaṃ vāto vātvarapā apa sridhaḥ

अपामीवामप स्रिधमप सेधत दुर्मतिम् । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः

apāmīvāmapa sridhamapa sedhata durmatim | ādityāso yuyotanā no aṃhasaḥ

युयोता शरुमस्मदाँ आदित्यास उतामतिम् । ऋधग्द्वेषः कृणुत विश्ववेदसः

yuyotā śarumasmadā~ ādityāsa utāmatim | ṛdhagdveṣaḥ kṛṇuta viśvavedasaḥ

तत्सु नः शर्म यच्छतादित्या यन्मुमोचति । एनस्वन्तं चिदेनसः सुदानवः

tatsu naḥ śarma yacchatādityā yanmumocati | enasvantaṃ cidenasaḥ sudānavaḥ

यो नः कश्चिद्रिरिक्षति रक्षस्त्वेन मर्त्यः । स्वैः ष एवै रिरिषीष्ट युर्जनः

yo naḥ kaścidririkṣati rakṣastvena martyaḥ | svaiḥ ṣa evai ririṣīṣṭa yurjanaḥ

समित्तमघमश्नवद्दुःशंसं मर्त्यं रिपुम् । यो अस्मत्रा दुर्हणावाँ उप द्वयुः

samittamaghamaśnavadduḥśaṃsaṃ martyaṃ ripum | yo asmatrā durhaṇāvā~ upa dvayuḥ

पाकत्रा स्थन देवा हृत्सु जानीथ मर्त्यम् । उप द्वयुं चाद्वयुं च वसवः

pākatrā sthana devā hṛtsu jānītha martyam | upa dvayuṃ cādvayuṃ ca vasavaḥ

आ शर्म पर्वतानामोतापां वृणीमहे । द्यावाक्षामारे अस्मद्रपस्कृतम्

ā śarma parvatānāmotāpāṃ vṛṇīmahe | dyāvākṣāmāre asmadrapaskṛtam

ते नो भद्रेण शर्मणा युष्माकं नावा वसवः । अति विश्वानि दुरिता पिपर्तन

te no bhadreṇa śarmaṇā yuṣmākaṃ nāvā vasavaḥ | ati viśvāni duritā pipartana

तुचे तनाय तत्सु नो द्राघीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः सुमहसः कृणोतन

tuce tanāya tatsu no drāghīya āyurjīvase | ādityāsaḥ sumahasaḥ kṛṇotana

यज्ञो हीळो वो अन्तर आदित्या अस्ति मृळत । युष्मे इद्वो अपि ष्मसि सजात्ये

yajño hīl̤o vo antara ādityā asti mṛl̤ata | yuṣme idvo api ṣmasi sajātye

बृहद्वरूथं मरुतां देवं त्रातारमश्विना । मित्रमीमहे वरुणं स्वस्तये

bṛhadvarūthaṃ marutāṃ devaṃ trātāramaśvinā | mitramīmahe varuṇaṃ svastaye

अनेहो मित्रार्यमन्नृवद्वरुण शंस्यम् । त्रिवरूथं मरुतो यन्त नश्छर्दिः

aneho mitrāryamannṛvadvaruṇa śaṃsyam | trivarūthaṃ maruto yanta naśchardiḥ

ये चिद्धि मृत्युबन्धव आदित्या मनवः स्मसि । प्र सू न आयुर्जीवसे तिरेतन

ye ciddhi mṛtyubandhava ādityā manavaḥ smasi | pra sū na āyurjīvase tiretana

तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमोहिरे

taṃ gūrdhayā svarṇaraṃ devāso devamaratiṃ dadhanvire | devatrā havyamohire

विभूतरातिं विप्र चित्रशोचिषमग्निमीळिष्व यन्तुरम् । अस्य मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यम्

vibhūtarātiṃ vipra citraśociṣamagnimīl̤iṣva yanturam | asya medhasya somyasya sobhare premadhvarāya pūrvyam

यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्

yajiṣṭhaṃ tvā vavṛmahe devaṃ devatrā hotāramamartyam | asya yajñasya sukratum

ऊर्जो नपातं सुभगं सुदीदितिमग्निं श्रेष्ठशोचिषम् । स नो मित्रस्य वरुणस्य सो अपामा सुम्नं यक्षते दिवि

ūrjo napātaṃ subhagaṃ sudīditimagniṃ śreṣṭhaśociṣam | sa no mitrasya varuṇasya so apāmā sumnaṃ yakṣate divi

यः समिधा य आहुती यो वेदेन ददाश मर्तो अग्नये । यो नमसा स्वध्वरः

yaḥ samidhā ya āhutī yo vedena dadāśa marto agnaye | yo namasā svadhvaraḥ

तस्येदर्वन्तो रंहयन्त आशवस्तस्य द्युम्नितमं यशः । न तमंहो देवकृतं कुतश्चन न मर्त्यकृतं नशत्

tasyedarvanto raṃhayanta āśavastasya dyumnitamaṃ yaśaḥ | na tamaṃho devakṛtaṃ kutaścana na martyakṛtaṃ naśat

स्वग्नयो वो अग्निभिः स्याम सूनो सहस ऊर्जां पते । सुवीरस्त्वमस्मयुः

svagnayo vo agnibhiḥ syāma sūno sahasa ūrjāṃ pate | suvīrastvamasmayuḥ

प्रशंसमानो अतिथिर्न मित्रियोऽग्नी रथो न वेद्यः । त्वे क्षेमासो अपि सन्ति साधवस्त्वं राजा रयीणाम्

praśaṃsamāno atithirna mitriyo'gnī ratho na vedyaḥ | tve kṣemāso api santi sādhavastvaṃ rājā rayīṇām

सो अद्धा दाश्वध्वरोऽग्ने मर्तः सुभग स प्रशंस्यः । स धीभिरस्तु सनिता

so addhā dāśvadhvaro'gne martaḥ subhaga sa praśaṃsyaḥ | sa dhībhirastu sanitā

यस्य त्वमूर्ध्वो अध्वराय तिष्ठसि क्षयद्वीरः स साधते । सो अर्वद्भिः सनिता स विपन्युभिः स शूरैः सनिता कृतम्

yasya tvamūrdhvo adhvarāya tiṣṭhasi kṣayadvīraḥ sa sādhate | so arvadbhiḥ sanitā sa vipanyubhiḥ sa śūraiḥ sanitā kṛtam

यस्याग्निर्वपुर्गृहे स्तोमं चनो दधीत विश्ववार्यः । हव्या वा वेविषद्विषः

yasyāgnirvapurgṛhe stomaṃ cano dadhīta viśvavāryaḥ | havyā vā veviṣadviṣaḥ

विप्रस्य वा स्तुवतः सहसो यहो मक्षूतमस्य रातिषु । अवोदेवमुपरिमर्त्यं कृधि वसो विविदुषो वचः

viprasya vā stuvataḥ sahaso yaho makṣūtamasya rātiṣu | avodevamuparimartyaṃ kṛdhi vaso vividuṣo vacaḥ

यो अग्निं हव्यदातिभिर्नमोभिर्वा सुदक्षमाविवासति । गिरा वाजिरशोचिषम्

yo agniṃ havyadātibhirnamobhirvā sudakṣamāvivāsati | girā vājiraśociṣam

समिधा यो निशिती दाशददितिं धामभिरस्य मर्त्यः । विश्वेत्स धीभिः सुभगो जनाँ अति द्युम्नैरुद्न इव तारिषत्

samidhā yo niśitī dāśadaditiṃ dhāmabhirasya martyaḥ | viśvetsa dhībhiḥ subhago janā~ ati dyumnairudna iva tāriṣat

तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासहत्सदने कं चिदत्रिणम् । मन्युं जनस्य दूढ्यः

tadagne dyumnamā bhara yatsāsahatsadane kaṃ cidatriṇam | manyuṃ janasya dūḍhyaḥ

येन चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमा येन नासत्या भगः । वयं तत्ते शवसा गातुवित्तमा इन्द्रत्वोता विधेमहि

yena caṣṭe varuṇo mitro aryamā yena nāsatyā bhagaḥ | vayaṃ tatte śavasā gātuvittamā indratvotā vidhemahi

ते घेदग्ने स्वाध्यो ये त्वा विप्र निदधिरे नृचक्षसम् । विप्रासो देव सुक्रतुम्

te ghedagne svādhyo ye tvā vipra nidadhire nṛcakṣasam | viprāso deva sukratum

त इद्वेदिं सुभग त आहुतिं ते सोतुं चक्रिरे दिवि । त इद्वाजेभिर्जिग्युर्महद्धनं ये त्वे कामं न्येरिरे

ta idvediṃ subhaga ta āhutiṃ te sotuṃ cakrire divi | ta idvājebhirjigyurmahaddhanaṃ ye tve kāmaṃ nyerire

भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः । भद्रा उत प्रशस्तयः

bhadro no agnirāhuto bhadrā rātiḥ subhaga bhadro adhvaraḥ | bhadrā uta praśastayaḥ

भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये येना समत्सु सासहः । अव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धतां वनेमा ते अभिष्टिभिः

bhadraṃ manaḥ kṛṇuṣva vṛtratūrye yenā samatsu sāsahaḥ | ava sthirā tanuhi bhūri śardhatāṃ vanemā te abhiṣṭibhiḥ

ईळे गिरा मनुर्हितं यं देवा दूतमरतिं न्येरिरे । यजिष्ठं हव्यवाहनम्

īl̤e girā manurhitaṃ yaṃ devā dūtamaratiṃ nyerire | yajiṣṭhaṃ havyavāhanam

तिग्मजम्भाय तरुणाय राजते प्रयो गायस्यग्नये । यः पिंशते सूनृताभिः सुवीर्यमग्निर्घृतेभिराहुतः

tigmajambhāya taruṇāya rājate prayo gāyasyagnaye | yaḥ piṃśate sūnṛtābhiḥ suvīryamagnirghṛtebhirāhutaḥ

यदी घृतेभिराहुतो वाशीमग्निर्भरत उच्चाव च । असुर इव निर्णिजम्

yadī ghṛtebhirāhuto vāśīmagnirbharata uccāva ca | asura iva nirṇijam

यो हव्यान्यैरयता मनुर्हितो देव आसा सुगन्धिना । विवासते वार्याणि स्वध्वरो होता देवो अमर्त्यः

yo havyānyairayatā manurhito deva āsā sugandhinā | vivāsate vāryāṇi svadhvaro hotā devo amartyaḥ

यदग्ने मर्त्यस्त्वं स्यामहं मित्रमहो अमर्त्यः । सहसः सूनवाहुत

yadagne martyastvaṃ syāmahaṃ mitramaho amartyaḥ | sahasaḥ sūnavāhuta

न त्वा रासीयाभिशस्तये वसो न पापत्वाय सन्त्य । न मे स्तोतामतीवा न दुर्हितः स्यादग्ने न पापया

na tvā rāsīyābhiśastaye vaso na pāpatvāya santya | na me stotāmatīvā na durhitaḥ syādagne na pāpayā

पितुर्न पुत्रः सुभृतो दुरोण आ देवाँ एतु प्र णो हविः

piturna putraḥ subhṛto duroṇa ā devā~ etu pra ṇo haviḥ

तवाहमग्न ऊतिभिर्नेदिष्ठाभिः सचेय जोषमा वसो । सदा देवस्य मर्त्यः

tavāhamagna ūtibhirnediṣṭhābhiḥ saceya joṣamā vaso | sadā devasya martyaḥ

तव क्रत्वा सनेयं तव रातिभिरग्ने तव प्रशस्तिभिः । त्वामिदाहुः प्रमतिं वसो ममाग्ने हर्षस्व दातवे

tava kratvā saneyaṃ tava rātibhiragne tava praśastibhiḥ | tvāmidāhuḥ pramatiṃ vaso mamāgne harṣasva dātave

प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तिरते वाजभर्मभिः । यस्य त्वं सख्यमावरः

pra so agne tavotibhiḥ suvīrābhistirate vājabharmabhiḥ | yasya tvaṃ sakhyamāvaraḥ

तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे । त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि

tava drapso nīlavānvāśa ṛtviya indhānaḥ siṣṇavā dade | tvaṃ mahīnāmuṣasāmasi priyaḥ kṣapo vastuṣu rājasi

तमागन्म सोभरयः सहस्रमुष्कं स्वभिष्टिमवसे । सम्राजं त्रासदस्यवम्

tamāganma sobharayaḥ sahasramuṣkaṃ svabhiṣṭimavase | samrājaṃ trāsadasyavam

यस्य ते अग्ने अन्ये अग्नय उपक्षितो वया इव । विपो न द्युम्ना नि युवे जनानां तव क्षत्राणि वर्धयन्

yasya te agne anye agnaya upakṣito vayā iva | vipo na dyumnā ni yuve janānāṃ tava kṣatrāṇi vardhayan

यमादित्यासो अद्रुहः पारं नयथ मर्त्यम् । मघोनां विश्वेषां सुदानवः

yamādityāso adruhaḥ pāraṃ nayatha martyam | maghonāṃ viśveṣāṃ sudānavaḥ

यूयं राजानः कं चिच्चर्षणीसहः क्षयन्तं मानुषाँ अनु । वयं ते वो वरुण मित्रार्यमन्स्यामेदृतस्य रथ्यः

yūyaṃ rājānaḥ kaṃ ciccarṣaṇīsahaḥ kṣayantaṃ mānuṣā~ anu | vayaṃ te vo varuṇa mitrāryamansyāmedṛtasya rathyaḥ

अदान्मे पौरुकुत्स्यः पञ्चाशतं त्रसदस्युर्वधूनाम् । मंहिष्ठो अर्यः सत्पतिः

adānme paurukutsyaḥ pañcāśataṃ trasadasyurvadhūnām | maṃhiṣṭho aryaḥ satpatiḥ

उत मे प्रयियोर्वयियोः सुवास्त्वा अधि तुग्वनि । तिसॄणां सप्ततीनां श्यावः प्रणेता भुवद्वसुर्दियानां पतिः

uta me prayiyorvayiyoḥ suvāstvā adhi tugvani | tisṝṇāṃ saptatīnāṃ śyāvaḥ praṇetā bhuvadvasurdiyānāṃ patiḥ

आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थाता समन्यवः । स्थिरा चिन्नमयिष्णवः

ā gantā mā riṣaṇyata prasthāvāno māpa sthātā samanyavaḥ | sthirā cinnamayiṣṇavaḥ

वीळुपविभिर्मरुत ऋभुक्षण आ रुद्रासः सुदीतिभिः । इषा नो अद्या गता पुरुस्पृहो यज्ञमा सोभरीयवः

vīl̤upavibhirmaruta ṛbhukṣaṇa ā rudrāsaḥ sudītibhiḥ | iṣā no adyā gatā puruspṛho yajñamā sobharīyavaḥ

विद्मा हि रुद्रियाणां शुष्ममुग्रं मरुतां शिमीवताम् । विष्णोरेषस्य मीळ्हुषाम्

vidmā hi rudriyāṇāṃ śuṣmamugraṃ marutāṃ śimīvatām | viṣṇoreṣasya mīl̤huṣām

वि द्वीपानि पापतन्तिष्ठद्दुच्छुनोभे युजन्त रोदसी । प्र धन्वान्यैरत शुभ्रखादयो यदेजथ स्वभानवः

vi dvīpāni pāpatantiṣṭhadducchunobhe yujanta rodasī | pra dhanvānyairata śubhrakhādayo yadejatha svabhānavaḥ

अच्युता चिद्वो अज्मन्ना नानदति पर्वतासो वनस्पतिः । भूमिर्यामेषु रेजते

acyutā cidvo ajmannā nānadati parvatāso vanaspatiḥ | bhūmiryāmeṣu rejate

अमाय वो मरुतो यातवे द्यौर्जिहीत उत्तरा बृहत् । यत्रा नरो देदिशते तनूष्वा त्वक्षांसि बाह्वोजसः

amāya vo maruto yātave dyaurjihīta uttarā bṛhat | yatrā naro dediśate tanūṣvā tvakṣāṃsi bāhvojasaḥ

स्वधामनु श्रियं नरो महि त्वेषा अमवन्तो वृषप्सवः । वहन्ते अह्रुतप्सवः

svadhāmanu śriyaṃ naro mahi tveṣā amavanto vṛṣapsavaḥ | vahante ahrutapsavaḥ

गोभिर्वाणो अज्यते सोभरीणां रथे कोशे हिरण्यये । गोबन्धवः सुजातास इषे भुजे महान्तो न स्परसे नु

gobhirvāṇo ajyate sobharīṇāṃ rathe kośe hiraṇyaye | gobandhavaḥ sujātāsa iṣe bhuje mahānto na sparase nu

प्रति वो वृषदञ्जयो वृष्णे शर्धाय मारुताय भरध्वम् । हव्या वृषप्रयाव्णे

prati vo vṛṣadañjayo vṛṣṇe śardhāya mārutāya bharadhvam | havyā vṛṣaprayāvṇe

वृषणश्वेन मरुतो वृषप्सुना रथेन वृषनाभिना । आ श्येनासो न पक्षिणो वृथा नरो हव्या नो वीतये गत

vṛṣaṇaśvena maruto vṛṣapsunā rathena vṛṣanābhinā | ā śyenāso na pakṣiṇo vṛthā naro havyā no vītaye gata

समानमञ्ज्येषां वि भ्राजन्ते रुक्मासो अधि बाहुषु । दविद्युतत्यृष्टयः

samānamañjyeṣāṃ vi bhrājante rukmāso adhi bāhuṣu | davidyutatyṛṣṭayaḥ

त उग्रासो वृषण उग्रबाहवो नकिष्टनूषु येतिरे । स्थिरा धन्वान्यायुधा रथेषु वोऽनीकेष्वधि श्रियः

ta ugrāso vṛṣaṇa ugrabāhavo nakiṣṭanūṣu yetire | sthirā dhanvānyāyudhā ratheṣu vo'nīkeṣvadhi śriyaḥ

येषामर्णो न सप्रथो नाम त्वेषं शश्वतामेकमिद्भुजे । वयो न पित्र्यं सहः

yeṣāmarṇo na sapratho nāma tveṣaṃ śaśvatāmekamidbhuje | vayo na pitryaṃ sahaḥ

तान्वन्दस्व मरुतस्ताँ उप स्तुहि तेषां हि धुनीनाम् । अराणां न चरमस्तदेषां दाना मह्ना तदेषाम्

tānvandasva marutastā~ upa stuhi teṣāṃ hi dhunīnām | arāṇāṃ na caramastadeṣāṃ dānā mahnā tadeṣām

सुभगः स व ऊतिष्वास पूर्वासु मरुतो व्युष्टिषु । यो वा नूनमुतासति

subhagaḥ sa va ūtiṣvāsa pūrvāsu maruto vyuṣṭiṣu | yo vā nūnamutāsati

यस्य वा यूयं प्रति वाजिनो नर आ हव्या वीतये गथ । अभि ष द्युम्नैरुत वाजसातिभिः सुम्ना वो धूतयो नशत्

yasya vā yūyaṃ prati vājino nara ā havyā vītaye gatha | abhi ṣa dyumnairuta vājasātibhiḥ sumnā vo dhūtayo naśat

यथा रुद्रस्य सूनवो दिवो वशन्त्यसुरस्य वेधसः । युवानस्तथेदसत्

yathā rudrasya sūnavo divo vaśantyasurasya vedhasaḥ | yuvānastathedasat

ये चार्हन्ति मरुतः सुदानवः स्मन्मीळ्हुषश्चरन्ति ये । अतश्चिदा न उप वस्यसा हृदा युवान आ ववृध्वम्

ye cārhanti marutaḥ sudānavaḥ smanmīl̤huṣaścaranti ye | ataścidā na upa vasyasā hṛdā yuvāna ā vavṛdhvam

यून ऊ षु नविष्ठया वृष्णः पावकाँ अभि सोभरे गिरा । गाय गा इव चर्कृषत्

yūna ū ṣu naviṣṭhayā vṛṣṇaḥ pāvakā~ abhi sobhare girā | gāya gā iva carkṛṣat

साहा ये सन्ति मुष्टिहेव हव्यो विश्वासु पृत्सु होतृषु । वृष्णश्चन्द्रान्न सुश्रवस्तमान्गिरा वन्दस्व मरुतो अह

sāhā ye santi muṣṭiheva havyo viśvāsu pṛtsu hotṛṣu | vṛṣṇaścandrānna suśravastamāngirā vandasva maruto aha

गावश्चिद्घा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः

gāvaścidghā samanyavaḥ sajātyena marutaḥ sabandhavaḥ | rihate kakubho mithaḥ

मर्तश्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस उप भ्रातृत्वमायति । अधि नो गात मरुतः सदा हि व आपित्वमस्ति निध्रुवि

martaścidvo nṛtavo rukmavakṣasa upa bhrātṛtvamāyati | adhi no gāta marutaḥ sadā hi va āpitvamasti nidhruvi

मरुतो मारुतस्य न आ भेषजस्य वहता सुदानवः । यूयं सखायः सप्तयः

maruto mārutasya na ā bheṣajasya vahatā sudānavaḥ | yūyaṃ sakhāyaḥ saptayaḥ

याभिः सिन्धुमवथ याभिस्तूर्वथ याभिर्दशस्यथा क्रिविम् । मयो नो भूतोतिभिर्मयोभुवः शिवाभिरसचद्विषः

yābhiḥ sindhumavatha yābhistūrvatha yābhirdaśasyathā krivim | mayo no bhūtotibhirmayobhuvaḥ śivābhirasacadviṣaḥ

यत्सिन्धौ यदसिक्न्यां यत्समुद्रेषु मरुतः सुबर्हिषः । यत्पर्वतेषु भेषजम्

yatsindhau yadasiknyāṃ yatsamudreṣu marutaḥ subarhiṣaḥ | yatparvateṣu bheṣajam

विश्वं पश्यन्तो बिभृथा तनूष्वा तेना नो अधि वोचत । क्षमा रपो मरुत आतुरस्य न इष्कर्ता विह्रुतं पुनः

viśvaṃ paśyanto bibhṛthā tanūṣvā tenā no adhi vocata | kṣamā rapo maruta āturasya na iṣkartā vihrutaṃ punaḥ

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः । वाजे चित्रं हवामहे

vayamu tvāmapūrvya sthūraṃ na kaccidbharanto'vasyavaḥ | vāje citraṃ havāmahe

उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् । त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम्

upa tvā karmannūtaye sa no yuvograścakrāma yo dhṛṣat | tvāmiddhyavitāraṃ vavṛmahe sakhāya indra sānasim

आ याहीम इन्दवोऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब

ā yāhīma indavo'śvapate gopata urvarāpate | somaṃ somapate piba

वयं हि त्वा बन्धुमन्तमबन्धवो विप्रास इन्द्र येमिम । या ते धामानि वृषभ तेभिरा गहि विश्वेभिः सोमपीतये

vayaṃ hi tvā bandhumantamabandhavo viprāsa indra yemima | yā te dhāmāni vṛṣabha tebhirā gahi viśvebhiḥ somapītaye

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः

sīdantaste vayo yathā gośrīte madhau madire vivakṣaṇe | abhi tvāmindra nonumaḥ

अच्छा च त्वैना नमसा वदामसि किं मुहुश्चिद्वि दीधयः । सन्ति कामासो हरिवो ददिष्ट्वं स्मो वयं सन्ति नो धियः

acchā ca tvainā namasā vadāmasi kiṃ muhuścidvi dīdhayaḥ | santi kāmāso harivo dadiṣṭvaṃ smo vayaṃ santi no dhiyaḥ

नूत्ना इदिन्द्र ते वयमूती अभूम नहि नू ते अद्रिवः । विद्मा पुरा परीणसः

nūtnā idindra te vayamūtī abhūma nahi nū te adrivaḥ | vidmā purā parīṇasaḥ

विद्मा सखित्वमुत शूर भोज्यमा ते ता वज्रिन्नीमहे । उतो समस्मिन्ना शिशीहि नो वसो वाजे सुशिप्र गोमति

vidmā sakhitvamuta śūra bhojyamā te tā vajrinnīmahe | uto samasminnā śiśīhi no vaso vāje suśipra gomati

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये

yo na idamidaṃ purā pra vasya ānināya tamu va stuṣe | sakhāya indramūtaye

हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत । आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम्

haryaśvaṃ satpatiṃ carṣaṇīsahaṃ sa hi ṣmā yo amandata | ā tu naḥ sa vayati gavyamaśvyaṃ stotṛbhyo maghavā śatam

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः

tvayā ha svidyujā vayaṃ prati śvasantaṃ vṛṣabha bruvīmahi | saṃsthe janasya gomataḥ

जयेम कारे पुरुहूत कारिणोऽभि तिष्ठेम दूढ्यः । नृभिर्वृत्रं हन्याम शूशुयाम चावेरिन्द्र प्र णो धियः

jayema kāre puruhūta kāriṇo'bhi tiṣṭhema dūḍhyaḥ | nṛbhirvṛtraṃ hanyāma śūśuyāma cāverindra pra ṇo dhiyaḥ

अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्छसे

abhrātṛvyo anā tvamanāpirindra januṣā sanādasi | yudhedāpitvamicchase

नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः । यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे

nakī revantaṃ sakhyāya vindase pīyanti te surāśvaḥ | yadā kṛṇoṣi nadanuṃ samūhasyāditpiteva hūyase

मा ते अमाजुरो यथा मूरास इन्द्र सख्ये त्वावतः । नि षदाम सचा सुते

mā te amājuro yathā mūrāsa indra sakhye tvāvataḥ | ni ṣadāma sacā sute

मा ते गोदत्र निरराम राधस इन्द्र मा ते गृहामहि । दृळ्हा चिदर्यः प्र मृशाभ्या भर न ते दामान आदभे

mā te godatra nirarāma rādhasa indra mā te gṛhāmahi | dṛl̤hā cidaryaḥ pra mṛśābhyā bhara na te dāmāna ādabhe

इन्द्रो वा घेदियन्मघं सरस्वती वा सुभगा ददिर्वसु । त्वं वा चित्र दाशुषे

indro vā ghediyanmaghaṃ sarasvatī vā subhagā dadirvasu | tvaṃ vā citra dāśuṣe

चित्र इद्राजा राजका इदन्यके यके सरस्वतीमनु । पर्जन्य इव ततनद्धि वृष्ट्या सहस्रमयुता ददत्

citra idrājā rājakā idanyake yake sarasvatīmanu | parjanya iva tatanaddhi vṛṣṭyā sahasramayutā dadat

ओ त्यमह्व आ रथमद्या दंसिष्ठमूतये । यमश्विना सुहवा रुद्रवर्तनी आ सूर्यायै तस्थथुः

o tyamahva ā rathamadyā daṃsiṣṭhamūtaye | yamaśvinā suhavā rudravartanī ā sūryāyai tasthathuḥ

पूर्वायुषं सुहवं पुरुस्पृहं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम् । सचनावन्तं सुमतिभिः सोभरे विद्वेषसमनेहसम्

pūrvāyuṣaṃ suhavaṃ puruspṛhaṃ bhujyuṃ vājeṣu pūrvyam | sacanāvantaṃ sumatibhiḥ sobhare vidveṣasamanehasam

इह त्या पुरुभूतमा देवा नमोभिरश्विना । अर्वाचीना स्ववसे करामहे गन्तारा दाशुषो गृहम्

iha tyā purubhūtamā devā namobhiraśvinā | arvācīnā svavase karāmahe gantārā dāśuṣo gṛham

युवो रथस्य परि चक्रमीयत ईर्मान्यद्वामिषण्यति । अस्माँ अच्छा सुमतिर्वां शुभस्पती आ धेनुरिव धावतु

yuvo rathasya pari cakramīyata īrmānyadvāmiṣaṇyati | asmā~ acchā sumatirvāṃ śubhaspatī ā dhenuriva dhāvatu

रथो यो वां त्रिवन्धुरो हिरण्याभीशुरश्विना । परि द्यावापृथिवी भूषति श्रुतस्तेन नासत्या गतम्

ratho yo vāṃ trivandhuro hiraṇyābhīśuraśvinā | pari dyāvāpṛthivī bhūṣati śrutastena nāsatyā gatam

दशस्यन्ता मनवे पूर्व्यं दिवि यवं वृकेण कर्षथः । ता वामद्य सुमतिभिः शुभस्पती अश्विना प्र स्तुवीमहि

daśasyantā manave pūrvyaṃ divi yavaṃ vṛkeṇa karṣathaḥ | tā vāmadya sumatibhiḥ śubhaspatī aśvinā pra stuvīmahi

उप नो वाजिनीवसू यातमृतस्य पथिभिः । येभिस्तृक्षिं वृषणा त्रासदस्यवं महे क्षत्राय जिन्वथः

upa no vājinīvasū yātamṛtasya pathibhiḥ | yebhistṛkṣiṃ vṛṣaṇā trāsadasyavaṃ mahe kṣatrāya jinvathaḥ

अयं वामद्रिभिः सुतः सोमो नरा वृषण्वसू । आ यातं सोमपीतये पिबतं दाशुषो गृहे

ayaṃ vāmadribhiḥ sutaḥ somo narā vṛṣaṇvasū | ā yātaṃ somapītaye pibataṃ dāśuṣo gṛhe

आ हि रुहतमश्विना रथे कोशे हिरण्यये वृषण्वसू । युञ्जाथां पीवरीरिषः

ā hi ruhatamaśvinā rathe kośe hiraṇyaye vṛṣaṇvasū | yuñjāthāṃ pīvarīriṣaḥ

याभिः पक्थमवथो याभिरध्रिगुं याभिर्बभ्रुं विजोषसम् । ताभिर्नो मक्षू तूयमश्विना गतं भिषज्यतं यदातुरम्

yābhiḥ pakthamavatho yābhiradhriguṃ yābhirbabhruṃ vijoṣasam | tābhirno makṣū tūyamaśvinā gataṃ bhiṣajyataṃ yadāturam

यदध्रिगावो अध्रिगू इदा चिदह्नो अश्विना हवामहे । वयं गीर्भिर्विपन्यवः

yadadhrigāvo adhrigū idā cidahno aśvinā havāmahe | vayaṃ gīrbhirvipanyavaḥ

ताभिरा यातं वृषणोप मे हवं विश्वप्सुं विश्ववार्यम् । इषा मंहिष्ठा पुरुभूतमा नरा याभिः क्रिविं वावृधुस्ताभिरा गतम्

tābhirā yātaṃ vṛṣaṇopa me havaṃ viśvapsuṃ viśvavāryam | iṣā maṃhiṣṭhā purubhūtamā narā yābhiḥ kriviṃ vāvṛdhustābhirā gatam

ताविदा चिदहानां तावश्विना वन्दमान उप ब्रुवे । ता उ नमोभिरीमहे

tāvidā cidahānāṃ tāvaśvinā vandamāna upa bruve | tā u namobhirīmahe

ताविद्दोषा ता उषसि शुभस्पती ता यामन्रुद्रवर्तनी । मा नो मर्ताय रिपवे वाजिनीवसू परो रुद्रावति ख्यतम्

tāviddoṣā tā uṣasi śubhaspatī tā yāmanrudravartanī | mā no martāya ripave vājinīvasū paro rudrāvati khyatam

आ सुग्म्याय सुग्म्यं प्राता रथेनाश्विना वा सक्षणी । हुवे पितेव सोभरी

ā sugmyāya sugmyaṃ prātā rathenāśvinā vā sakṣaṇī | huve piteva sobharī

मनोजवसा वृषणा मदच्युता मक्षुंगमाभिरूतिभिः । आरात्ताच्चिद्भूतमस्मे अवसे पूर्वीभिः पुरुभोजसा

manojavasā vṛṣaṇā madacyutā makṣuṃgamābhirūtibhiḥ | ārāttāccidbhūtamasme avase pūrvībhiḥ purubhojasā

आ नो अश्वावदश्विना वर्तिर्यासिष्टं मधुपातमा नरा । गोमद्दस्रा हिरण्यवत्

ā no aśvāvadaśvinā vartiryāsiṣṭaṃ madhupātamā narā | gomaddasrā hiraṇyavat

सुप्रावर्गं सुवीर्यं सुष्ठु वार्यमनाधृष्टं रक्षस्विना । अस्मिन्ना वामायाने वाजिनीवसू विश्वा वामानि धीमहि

suprāvargaṃ suvīryaṃ suṣṭhu vāryamanādhṛṣṭaṃ rakṣasvinā | asminnā vāmāyāne vājinīvasū viśvā vāmāni dhīmahi

ईळिष्वा हि प्रतीव्यं यजस्व जातवेदसम् । चरिष्णुधूममगृभीतशोचिषम्

īl̤iṣvā hi pratīvyaṃ yajasva jātavedasam | cariṣṇudhūmamagṛbhītaśociṣam

दामानं विश्वचर्षणेऽग्निं विश्वमनो गिरा । उत स्तुषे विष्पर्धसो रथानाम्

dāmānaṃ viśvacarṣaṇe'gniṃ viśvamano girā | uta stuṣe viṣpardhaso rathānām

येषामाबाध ऋग्मिय इषः पृक्षश्च निग्रभे । उपविदा वह्निर्विन्दते वसु

yeṣāmābādha ṛgmiya iṣaḥ pṛkṣaśca nigrabhe | upavidā vahnirvindate vasu

उदस्य शोचिरस्थाद्दीदियुषो व्यजरम् । तपुर्जम्भस्य सुद्युतो गणश्रियः

udasya śocirasthāddīdiyuṣo vyajaram | tapurjambhasya sudyuto gaṇaśriyaḥ

उदु तिष्ठ स्वध्वर स्तवानो देव्या कृपा । अभिख्या भासा बृहता शुशुक्वनिः

udu tiṣṭha svadhvara stavāno devyā kṛpā | abhikhyā bhāsā bṛhatā śuśukvaniḥ

अग्ने याहि सुशस्तिभिर्हव्या जुह्वान आनुषक् । यथा दूतो बभूथ हव्यवाहनः

agne yāhi suśastibhirhavyā juhvāna ānuṣak | yathā dūto babhūtha havyavāhanaḥ

अग्निं वः पूर्व्यं हुवे होतारं चर्षणीनाम् । तमया वाचा गृणे तमु व स्तुषे

agniṃ vaḥ pūrvyaṃ huve hotāraṃ carṣaṇīnām | tamayā vācā gṛṇe tamu va stuṣe

यज्ञेभिरद्भुतक्रतुं यं कृपा सूदयन्त इत् । मित्रं न जने सुधितमृतावनि

yajñebhiradbhutakratuṃ yaṃ kṛpā sūdayanta it | mitraṃ na jane sudhitamṛtāvani

ऋतावानमृतायवो यज्ञस्य साधनं गिरा । उपो एनं जुजुषुर्नमसस्पदे

ṛtāvānamṛtāyavo yajñasya sādhanaṃ girā | upo enaṃ jujuṣurnamasaspade

अच्छा नो अङ्गिरस्तमं यज्ञासो यन्तु संयतः । होता यो अस्ति विक्ष्वा यशस्तमः

acchā no aṅgirastamaṃ yajñāso yantu saṃyataḥ | hotā yo asti vikṣvā yaśastamaḥ

अग्ने तव त्ये अजरेन्धानासो बृहद्भाः । अश्वा इव वृषणस्तविषीयवः

agne tava tye ajarendhānāso bṛhadbhāḥ | aśvā iva vṛṣaṇastaviṣīyavaḥ

स त्वं न ऊर्जां पते रयिं रास्व सुवीर्यम् । प्राव नस्तोके तनये समत्स्वा

sa tvaṃ na ūrjāṃ pate rayiṃ rāsva suvīryam | prāva nastoke tanaye samatsvā

यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशि । विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति

yadvā u viśpatiḥ śitaḥ suprīto manuṣo viśi | viśvedagniḥ prati rakṣāṃsi sedhati

श्रुष्ट्यग्ने नवस्य मे स्तोमस्य वीर विश्पते । नि मायिनस्तपुषा रक्षसो दह

śruṣṭyagne navasya me stomasya vīra viśpate | ni māyinastapuṣā rakṣaso daha

न तस्य मायया चन रिपुरीशीत मर्त्यः । यो अग्नये ददाश हव्यदातिभिः

na tasya māyayā cana ripurīśīta martyaḥ | yo agnaye dadāśa havyadātibhiḥ

व्यश्वस्त्वा वसुविदमुक्षण्युरप्रीणादृषिः । महो राये तमु त्वा समिधीमहि

vyaśvastvā vasuvidamukṣaṇyuraprīṇādṛṣiḥ | maho rāye tamu tvā samidhīmahi

उशना काव्यस्त्वा नि होतारमसादयत् । आयजिं त्वा मनवे जातवेदसम्

uśanā kāvyastvā ni hotāramasādayat | āyajiṃ tvā manave jātavedasam

विश्वे हि त्वा सजोषसो देवासो दूतमक्रत । श्रुष्टी देव प्रथमो यज्ञियो भुवः

viśve hi tvā sajoṣaso devāso dūtamakrata | śruṣṭī deva prathamo yajñiyo bhuvaḥ

इमं घा वीरो अमृतं दूतं कृण्वीत मर्त्यः । पावकं कृष्णवर्तनिं विहायसम्

imaṃ ghā vīro amṛtaṃ dūtaṃ kṛṇvīta martyaḥ | pāvakaṃ kṛṣṇavartaniṃ vihāyasam

तं हुवेम यतस्रुचः सुभासं शुक्रशोचिषम् । विशामग्निमजरं प्रत्नमीड्यम्

taṃ huvema yatasrucaḥ subhāsaṃ śukraśociṣam | viśāmagnimajaraṃ pratnamīḍyam

यो अस्मै हव्यदातिभिराहुतिं मर्तोऽविधत् । भूरि पोषं स धत्ते वीरवद्यशः

yo asmai havyadātibhirāhutiṃ marto'vidhat | bhūri poṣaṃ sa dhatte vīravadyaśaḥ

प्रथमं जातवेदसमग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम् । प्रति स्रुगेति नमसा हविष्मती

prathamaṃ jātavedasamagniṃ yajñeṣu pūrvyam | prati srugeti namasā haviṣmatī

आभिर्विधेमाग्नये ज्येष्ठाभिर्व्यश्ववत् । मंहिष्ठाभिर्मतिभिः शुक्रशोचिषे

ābhirvidhemāgnaye jyeṣṭhābhirvyaśvavat | maṃhiṣṭhābhirmatibhiḥ śukraśociṣe

नूनमर्च विहायसे स्तोमेभि स्थूरयूपवत् । ऋषे वैयश्व दम्यायाग्नये

nūnamarca vihāyase stomebhi sthūrayūpavat | ṛṣe vaiyaśva damyāyāgnaye

अतिथिं मानुषाणां सूनुं वनस्पतीनाम् । विप्रा अग्निमवसे प्रत्नमीळते

atithiṃ mānuṣāṇāṃ sūnuṃ vanaspatīnām | viprā agnimavase pratnamīl̤ate

महो विश्वाँ अभि षतोऽभि हव्यानि मानुषा । अग्ने नि षत्सि नमसाधि बर्हिषि

maho viśvā~ abhi ṣato'bhi havyāni mānuṣā | agne ni ṣatsi namasādhi barhiṣi

वंस्वा नो वार्या पुरु वंस्व रायः पुरुस्पृहः । सुवीर्यस्य प्रजावतो यशस्वतः

vaṃsvā no vāryā puru vaṃsva rāyaḥ puruspṛhaḥ | suvīryasya prajāvato yaśasvataḥ

त्वं वरो सुषाम्णेऽग्ने जनाय चोदय । सदा वसो रातिं यविष्ठ शश्वते

tvaṃ varo suṣāmṇe'gne janāya codaya | sadā vaso rātiṃ yaviṣṭha śaśvate

त्वं हि सुप्रतूरसि त्वं नो गोमतीरिषः । महो रायः सातिमग्ने अपा वृधि

tvaṃ hi supratūrasi tvaṃ no gomatīriṣaḥ | maho rāyaḥ sātimagne apā vṛdhi

अग्ने त्वं यशा अस्या मित्रावरुणा वह । ऋतावाना सम्राजा पूतदक्षसा

agne tvaṃ yaśā asyā mitrāvaruṇā vaha | ṛtāvānā samrājā pūtadakṣasā

सखाय आ शिषामहि ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । स्तुष ऊ षु वो नृतमाय धृष्णवे

sakhāya ā śiṣāmahi brahmendrāya vajriṇe | stuṣa ū ṣu vo nṛtamāya dhṛṣṇave

शवसा ह्यसि श्रुतो वृत्रहत्येन वृत्रहा । मघैर्मघोनो अति शूर दाशसि

śavasā hyasi śruto vṛtrahatyena vṛtrahā | maghairmaghono ati śūra dāśasi

स न स्तवान आ भर रयिं चित्रश्रवस्तमम् । निरेके चिद्यो हरिवो वसुर्ददिः

sa na stavāna ā bhara rayiṃ citraśravastamam | nireke cidyo harivo vasurdadiḥ

आ निरेकमुत प्रियमिन्द्र दर्षि जनानाम् । धृषता धृष्णो स्तवमान आ भर

ā nirekamuta priyamindra darṣi janānām | dhṛṣatā dhṛṣṇo stavamāna ā bhara

न ते सव्यं न दक्षिणं हस्तं वरन्त आमुरः । न परिबाधो हरिवो गविष्टिषु

na te savyaṃ na dakṣiṇaṃ hastaṃ varanta āmuraḥ | na paribādho harivo gaviṣṭiṣu

आ त्वा गोभिरिव व्रजं गीर्भिरृणोम्यद्रिवः । आ स्मा कामं जरितुरा मनः पृण

ā tvā gobhiriva vrajaṃ gīrbhirṛṇomyadrivaḥ | ā smā kāmaṃ jariturā manaḥ pṛṇa

विश्वानि विश्वमनसो धिया नो वृत्रहन्तम । उग्र प्रणेतरधि षू वसो गहि

viśvāni viśvamanaso dhiyā no vṛtrahantama | ugra praṇetaradhi ṣū vaso gahi

वयं ते अस्य वृत्रहन्विद्याम शूर नव्यसः । वसो स्पार्हस्य पुरुहूत राधसः

vayaṃ te asya vṛtrahanvidyāma śūra navyasaḥ | vaso spārhasya puruhūta rādhasaḥ

इन्द्र यथा ह्यस्ति तेऽपरीतं नृतो शवः । अमृक्ता रातिः पुरुहूत दाशुषे

indra yathā hyasti te'parītaṃ nṛto śavaḥ | amṛktā rātiḥ puruhūta dāśuṣe

आ वृषस्व महामह महे नृतम राधसे । दृळ्हश्चिद्दृह्य मघवन्मघत्तये

ā vṛṣasva mahāmaha mahe nṛtama rādhase | dṛl̤haściddṛhya maghavanmaghattaye

नू अन्यत्रा चिदद्रिवस्त्वन्नो जग्मुराशसः । मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतिभिः

nū anyatrā cidadrivastvanno jagmurāśasaḥ | maghavañchagdhi tava tanna ūtibhiḥ

नह्यङ्ग नृतो त्वदन्यं विन्दामि राधसे । राये द्युम्नाय शवसे च गिर्वणः

nahyaṅga nṛto tvadanyaṃ vindāmi rādhase | rāye dyumnāya śavase ca girvaṇaḥ

एन्दुमिन्द्राय सिञ्चत पिबाति सोम्यं मधु । प्र राधसा चोदयाते महित्वना

endumindrāya siñcata pibāti somyaṃ madhu | pra rādhasā codayāte mahitvanā

उपो हरीणां पतिं दक्षं पृञ्चन्तमब्रवम् । नूनं श्रुधि स्तुवतो अश्व्यस्य

upo harīṇāṃ patiṃ dakṣaṃ pṛñcantamabravam | nūnaṃ śrudhi stuvato aśvyasya

नह्यङ्ग पुरा चन जज्ञे वीरतरस्त्वत् । नकी राया नैवथा न भन्दना

nahyaṅga purā cana jajñe vīratarastvat | nakī rāyā naivathā na bhandanā

एदु मध्वो मदिन्तरं सिञ्च वाध्वर्यो अन्धसः । एवा हि वीर स्तवते सदावृधः

edu madhvo madintaraṃ siñca vādhvaryo andhasaḥ | evā hi vīra stavate sadāvṛdhaḥ

इन्द्र स्थातर्हरीणां नकिष्टे पूर्व्यस्तुतिम् । उदानंश शवसा न भन्दना

indra sthātarharīṇāṃ nakiṣṭe pūrvyastutim | udānaṃśa śavasā na bhandanā

तं वो वाजानां पतिमहूमहि श्रवस्यवः । अप्रायुभिर्यज्ञेभिर्वावृधेन्यम्

taṃ vo vājānāṃ patimahūmahi śravasyavaḥ | aprāyubhiryajñebhirvāvṛdhenyam

एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखाय स्तोम्यं नरम् । कृष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत्

eto nvindraṃ stavāma sakhāya stomyaṃ naram | kṛṣṭīryo viśvā abhyastyeka it

अगोरुधाय गविषे द्युक्षाय दस्म्यं वचः । घृतात्स्वादीयो मधुनश्च वोचत

agorudhāya gaviṣe dyukṣāya dasmyaṃ vacaḥ | ghṛtātsvādīyo madhunaśca vocata

यस्यामितानि वीर्या न राधः पर्येतवे । ज्योतिर्न विश्वमभ्यस्ति दक्षिणा

yasyāmitāni vīryā na rādhaḥ paryetave | jyotirna viśvamabhyasti dakṣiṇā

स्तुहीन्द्रं व्यश्ववदनूर्मिं वाजिनं यमम् । अर्यो गयं मंहमानं वि दाशुषे

stuhīndraṃ vyaśvavadanūrmiṃ vājinaṃ yamam | aryo gayaṃ maṃhamānaṃ vi dāśuṣe

एवा नूनमुप स्तुहि वैयश्व दशमं नवम् । सुविद्वांसं चर्कृत्यं चरणीनाम्

evā nūnamupa stuhi vaiyaśva daśamaṃ navam | suvidvāṃsaṃ carkṛtyaṃ caraṇīnām

वेत्था हि निरृतीनां वज्रहस्त परिवृजम् । अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव

vetthā hi nirṛtīnāṃ vajrahasta parivṛjam | aharahaḥ śundhyuḥ paripadāmiva

तदिन्द्राव आ भर येना दंसिष्ठ कृत्वने । द्विता कुत्साय शिश्नथो नि चोदय

tadindrāva ā bhara yenā daṃsiṣṭha kṛtvane | dvitā kutsāya śiśnatho ni codaya

तमु त्वा नूनमीमहे नव्यं दंसिष्ठ सन्यसे । स त्वं नो विश्वा अभिमातीः सक्षणिः

tamu tvā nūnamīmahe navyaṃ daṃsiṣṭha sanyase | sa tvaṃ no viśvā abhimātīḥ sakṣaṇiḥ

य ऋक्षादंहसो मुचद्यो वार्यात्सप्त सिन्धुषु । वधर्दासस्य तुविनृम्ण नीनमः

ya ṛkṣādaṃhaso mucadyo vāryātsapta sindhuṣu | vadhardāsasya tuvinṛmṇa nīnamaḥ

यथा वरो सुषाम्णे सनिभ्य आवहो रयिम् । व्यश्वेभ्यः सुभगे वाजिनीवति

yathā varo suṣāmṇe sanibhya āvaho rayim | vyaśvebhyaḥ subhage vājinīvati

आ नार्यस्य दक्षिणा व्यश्वाँ एतु सोमिनः । स्थूरं च राधः शतवत्सहस्रवत्

ā nāryasya dakṣiṇā vyaśvā~ etu sominaḥ | sthūraṃ ca rādhaḥ śatavatsahasravat

यत्त्वा पृच्छादीजानः कुहया कुहयाकृते । एषो अपश्रितो वलो गोमतीमव तिष्ठति

yattvā pṛcchādījānaḥ kuhayā kuhayākṛte | eṣo apaśrito valo gomatīmava tiṣṭhati

ता वां विश्वस्य गोपा देवा देवेषु यज्ञिया । ऋतावाना यजसे पूतदक्षसा

tā vāṃ viśvasya gopā devā deveṣu yajñiyā | ṛtāvānā yajase pūtadakṣasā

मित्रा तना न रथ्या वरुणो यश्च सुक्रतुः । सनात्सुजाता तनया धृतव्रता

mitrā tanā na rathyā varuṇo yaśca sukratuḥ | sanātsujātā tanayā dhṛtavratā

ता माता विश्ववेदसासुर्याय प्रमहसा । मही जजानादितिरृतावरी

tā mātā viśvavedasāsuryāya pramahasā | mahī jajānāditirṛtāvarī

महान्ता मित्रावरुणा सम्राजा देवावसुरा । ऋतावानावृतमा घोषतो बृहत्

mahāntā mitrāvaruṇā samrājā devāvasurā | ṛtāvānāvṛtamā ghoṣato bṛhat

नपाता शवसो महः सूनू दक्षस्य सुक्रतू । सृप्रदानू इषो वास्त्वधि क्षितः

napātā śavaso mahaḥ sūnū dakṣasya sukratū | sṛpradānū iṣo vāstvadhi kṣitaḥ

सं या दानूनि येमथुर्दिव्याः पार्थिवीरिषः । नभस्वतीरा वां चरन्तु वृष्टयः

saṃ yā dānūni yemathurdivyāḥ pārthivīriṣaḥ | nabhasvatīrā vāṃ carantu vṛṣṭayaḥ

अधि या बृहतो दिवोऽभि यूथेव पश्यतः । ऋतावाना सम्राजा नमसे हिता

adhi yā bṛhato divo'bhi yūtheva paśyataḥ | ṛtāvānā samrājā namase hitā

ऋतावाना नि षेदतुः साम्राज्याय सुक्रतू । धृतव्रता क्षत्रिया क्षत्रमाशतुः

ṛtāvānā ni ṣedatuḥ sāmrājyāya sukratū | dhṛtavratā kṣatriyā kṣatramāśatuḥ

अक्ष्णश्चिद्गातुवित्तरानुल्बणेन चक्षसा । नि चिन्मिषन्ता निचिरा नि चिक्यतुः

akṣṇaścidgātuvittarānulbaṇena cakṣasā | ni cinmiṣantā nicirā ni cikyatuḥ

उत नो देव्यदितिरुरुष्यतां नासत्या । उरुष्यन्तु मरुतो वृद्धशवसः

uta no devyaditiruruṣyatāṃ nāsatyā | uruṣyantu maruto vṛddhaśavasaḥ

ते नो नावमुरुष्यत दिवा नक्तं सुदानवः । अरिष्यन्तो नि पायुभिः सचेमहि

te no nāvamuruṣyata divā naktaṃ sudānavaḥ | ariṣyanto ni pāyubhiḥ sacemahi

अघ्नते विष्णवे वयमरिष्यन्तः सुदानवे । श्रुधि स्वयावन्सिन्धो पूर्वचित्तये

aghnate viṣṇave vayamariṣyantaḥ sudānave | śrudhi svayāvansindho pūrvacittaye

तद्वार्यं वृणीमहे वरिष्ठं गोपयत्यम् । मित्रो यत्पान्ति वरुणो यदर्यमा

tadvāryaṃ vṛṇīmahe variṣṭhaṃ gopayatyam | mitro yatpānti varuṇo yadaryamā

उत नः सिन्धुरपां तन्मरुतस्तदश्विना । इन्द्रो विष्णुर्मीढ्वांसः सजोषसः

uta naḥ sindhurapāṃ tanmarutastadaśvinā | indro viṣṇurmīḍhvāṃsaḥ sajoṣasaḥ

ते हि ष्मा वनुषो नरोऽभिमातिं कयस्य चित् । तिग्मं न क्षोदः प्रतिघ्नन्ति भूर्णयः

te hi ṣmā vanuṣo naro'bhimātiṃ kayasya cit | tigmaṃ na kṣodaḥ pratighnanti bhūrṇayaḥ

अयमेक इत्था पुरूरु चष्टे वि विश्पतिः । तस्य व्रतान्यनु वश्चरामसि

ayameka itthā purūru caṣṭe vi viśpatiḥ | tasya vratānyanu vaścarāmasi

अनु पूर्वाण्योक्या साम्राज्यस्य सश्चिम । मित्रस्य व्रता वरुणस्य दीर्घश्रुत्

anu pūrvāṇyokyā sāmrājyasya saścima | mitrasya vratā varuṇasya dīrghaśrut

परि यो रश्मिना दिवोऽन्तान्ममे पृथिव्याः । उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा

pari yo raśminā divo'ntānmame pṛthivyāḥ | ubhe ā paprau rodasī mahitvā

उदु ष्य शरणे दिवो ज्योतिरयंस्त सूर्यः । अग्निर्न शुक्रः समिधान आहुतः

udu ṣya śaraṇe divo jyotirayaṃsta sūryaḥ | agnirna śukraḥ samidhāna āhutaḥ

वचो दीर्घप्रसद्मनीशे वाजस्य गोमतः । ईशे हि पित्वोऽविषस्य दावने

vaco dīrghaprasadmanīśe vājasya gomataḥ | īśe hi pitvo'viṣasya dāvane

तत्सूर्यं रोदसी उभे दोषा वस्तोरुप ब्रुवे । भोजेष्वस्माँ अभ्युच्चरा सदा

tatsūryaṃ rodasī ubhe doṣā vastorupa bruve | bhojeṣvasmā~ abhyuccarā sadā

ऋज्रमुक्षण्यायने रजतं हरयाणे । रथं युक्तमसनाम सुषामणि

ṛjramukṣaṇyāyane rajataṃ harayāṇe | rathaṃ yuktamasanāma suṣāmaṇi

ता मे अश्व्यानां हरीणां नितोशना । उतो नु कृत्व्यानां नृवाहसा

tā me aśvyānāṃ harīṇāṃ nitośanā | uto nu kṛtvyānāṃ nṛvāhasā

स्मदभीशू कशावन्ता विप्रा नविष्ठया मती । महो वाजिनावर्वन्ता सचासनम्

smadabhīśū kaśāvantā viprā naviṣṭhayā matī | maho vājināvarvantā sacāsanam

युवोरु षू रथं हुवे सधस्तुत्याय सूरिषु । अतूर्तदक्षा वृषणा वृषण्वसू

yuvoru ṣū rathaṃ huve sadhastutyāya sūriṣu | atūrtadakṣā vṛṣaṇā vṛṣaṇvasū

युवं वरो सुषाम्णे महे तने नासत्या । अवोभिर्याथो वृषणा वृषण्वसू

yuvaṃ varo suṣāmṇe mahe tane nāsatyā | avobhiryātho vṛṣaṇā vṛṣaṇvasū

ता वामद्य हवामहे हव्येभिर्वाजिनीवसू । पूर्वीरिष इषयन्तावति क्षपः

tā vāmadya havāmahe havyebhirvājinīvasū | pūrvīriṣa iṣayantāvati kṣapaḥ

आ वां वाहिष्ठो अश्विना रथो यातु श्रुतो नरा । उप स्तोमान्तुरस्य दर्शथः श्रिये

ā vāṃ vāhiṣṭho aśvinā ratho yātu śruto narā | upa stomānturasya darśathaḥ śriye

जुहुराणा चिदश्विना मन्येथां वृषण्वसू । युवं हि रुद्रा पर्षथो अति द्विषः

juhurāṇā cidaśvinā manyethāṃ vṛṣaṇvasū | yuvaṃ hi rudrā parṣatho ati dviṣaḥ

दस्रा हि विश्वमानुषङ्मक्षूभिः परिदीयथः । धियंजिन्वा मधुवर्णा शुभस्पती

dasrā hi viśvamānuṣaṅmakṣūbhiḥ paridīyathaḥ | dhiyaṃjinvā madhuvarṇā śubhaspatī

उप नो यातमश्विना राया विश्वपुषा सह । मघवाना सुवीरावनपच्युता

upa no yātamaśvinā rāyā viśvapuṣā saha | maghavānā suvīrāvanapacyutā

आ मे अस्य प्रतीव्यमिन्द्रनासत्या गतम् । देवा देवेभिरद्य सचनस्तमा

ā me asya pratīvyamindranāsatyā gatam | devā devebhiradya sacanastamā

वयं हि वां हवामह उक्षण्यन्तो व्यश्ववत् । सुमतिभिरुप विप्राविहा गतम्

vayaṃ hi vāṃ havāmaha ukṣaṇyanto vyaśvavat | sumatibhirupa viprāvihā gatam

अश्विना स्वृषे स्तुहि कुवित्ते श्रवतो हवम् । नेदीयसः कूळयातः पणीँरुत

aśvinā svṛṣe stuhi kuvitte śravato havam | nedīyasaḥ kūl̤ayātaḥ paṇī~ruta

वैयश्वस्य श्रुतं नरोतो मे अस्य वेदथः । सजोषसा वरुणो मित्रो अर्यमा

vaiyaśvasya śrutaṃ naroto me asya vedathaḥ | sajoṣasā varuṇo mitro aryamā

युवादत्तस्य धिष्ण्या युवानीतस्य सूरिभिः । अहरहर्वृषण मह्यं शिक्षतम्

yuvādattasya dhiṣṇyā yuvānītasya sūribhiḥ | aharaharvṛṣaṇa mahyaṃ śikṣatam

यो वां यज्ञेभिरावृतोऽधिवस्त्रा वधूरिव । सपर्यन्ता शुभे चक्राते अश्विना

yo vāṃ yajñebhirāvṛto'dhivastrā vadhūriva | saparyantā śubhe cakrāte aśvinā

यो वामुरुव्यचस्तमं चिकेतति नृपाय्यम् । वर्तिरश्विना परि यातमस्मयू

yo vāmuruvyacastamaṃ ciketati nṛpāyyam | vartiraśvinā pari yātamasmayū

अस्मभ्यं सु वृषण्वसू यातं वर्तिर्नृपाय्यम् । विषुद्रुहेव यज्ञमूहथुर्गिरा

asmabhyaṃ su vṛṣaṇvasū yātaṃ vartirnṛpāyyam | viṣudruheva yajñamūhathurgirā

वाहिष्ठो वां हवानां स्तोमो दूतो हुवन्नरा । युवाभ्यां भूत्वश्विना

vāhiṣṭho vāṃ havānāṃ stomo dūto huvannarā | yuvābhyāṃ bhūtvaśvinā

यददो दिवो अर्णव इषो वा मदथो गृहे । श्रुतमिन्मे अमर्त्या

yadado divo arṇava iṣo vā madatho gṛhe | śrutaminme amartyā

उत स्या श्वेतयावरी वाहिष्ठा वां नदीनाम् । सिन्धुर्हिरण्यवर्तनिः

uta syā śvetayāvarī vāhiṣṭhā vāṃ nadīnām | sindhurhiraṇyavartaniḥ

स्मदेतया सुकीर्त्याश्विना श्वेतया धिया । वहेथे शुभ्रयावाना

smadetayā sukīrtyāśvinā śvetayā dhiyā | vahethe śubhrayāvānā

युक्ष्वा हि त्वं रथासहा युवस्व पोष्या वसो । आन्नो वायो मधु पिबास्माकं सवना गहि

yukṣvā hi tvaṃ rathāsahā yuvasva poṣyā vaso | ānno vāyo madhu pibāsmākaṃ savanā gahi

तव वायवृतस्पते त्वष्टुर्जामातरद्भुत । अवांस्या वृणीमहे

tava vāyavṛtaspate tvaṣṭurjāmātaradbhuta | avāṃsyā vṛṇīmahe

त्वष्टुर्जामातरं वयमीशानं राय ईमहे । सुतावन्तो वायुं द्युम्ना जनासः

tvaṣṭurjāmātaraṃ vayamīśānaṃ rāya īmahe | sutāvanto vāyuṃ dyumnā janāsaḥ

वायो याहि शिवा दिवो वहस्वा सु स्वश्व्यम् । वहस्व महः पृथुपक्षसा रथे

vāyo yāhi śivā divo vahasvā su svaśvyam | vahasva mahaḥ pṛthupakṣasā rathe

त्वां हि सुप्सरस्तमं नृषदनेषु हूमहे । ग्रावाणं नाश्वपृष्ठं मंहना

tvāṃ hi supsarastamaṃ nṛṣadaneṣu hūmahe | grāvāṇaṃ nāśvapṛṣṭhaṃ maṃhanā

स त्वं नो देव मनसा वायो मन्दानो अग्रियः । कृधि वाजाँ अपो धियः

sa tvaṃ no deva manasā vāyo mandāno agriyaḥ | kṛdhi vājā~ apo dhiyaḥ

अग्निरुक्थे पुरोहितो ग्रावाणो बर्हिरध्वरे । ऋचा यामि मरुतो ब्रह्मणस्पतिं देवाँ अवो वरेण्यम्

agnirukthe purohito grāvāṇo barhiradhvare | ṛcā yāmi maruto brahmaṇaspatiṃ devā~ avo vareṇyam

आ पशुं गासि पृथिवीं वनस्पतीनुषासा नक्तमोषधीः । विश्वे च नो वसवो विश्ववेदसो धीनां भूत प्रावितारः

ā paśuṃ gāsi pṛthivīṃ vanaspatīnuṣāsā naktamoṣadhīḥ | viśve ca no vasavo viśvavedaso dhīnāṃ bhūta prāvitāraḥ

प्र सू न एत्वध्वरोऽग्ना देवेषु पूर्व्यः । आदित्येषु प्र वरुणे धृतव्रते मरुत्सु विश्वभानुषु

pra sū na etvadhvaro'gnā deveṣu pūrvyaḥ | ādityeṣu pra varuṇe dhṛtavrate marutsu viśvabhānuṣu

विश्वे हि ष्मा मनवे विश्ववेदसो भुवन्वृधे रिशादसः । अरिष्टेभिः पायुभिर्विश्ववेदसो यन्ता नोऽवृकं छर्दिः

viśve hi ṣmā manave viśvavedaso bhuvanvṛdhe riśādasaḥ | ariṣṭebhiḥ pāyubhirviśvavedaso yantā no'vṛkaṃ chardiḥ

आ नो अद्य समनसो गन्ता विश्वे सजोषसः । ऋचा गिरा मरुतो देव्यदिते सदने पस्त्ये महि

ā no adya samanaso gantā viśve sajoṣasaḥ | ṛcā girā maruto devyadite sadane pastye mahi

अभि प्रिया मरुतो या वो अश्व्या हव्या मित्र प्रयाथन । आ बर्हिरिन्द्रो वरुणस्तुरा नर आदित्यासः सदन्तु नः

abhi priyā maruto yā vo aśvyā havyā mitra prayāthana | ā barhirindro varuṇasturā nara ādityāsaḥ sadantu naḥ

वयं वो वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आनुषक् । सुतसोमासो वरुण हवामहे मनुष्वदिद्धाग्नयः

vayaṃ vo vṛktabarhiṣo hitaprayasa ānuṣak | sutasomāso varuṇa havāmahe manuṣvadiddhāgnayaḥ

आ प्र यात मरुतो विष्णो अश्विना पूषन्माकीनया धिया । इन्द्र आ यातु प्रथमः सनिष्युभिर्वृषा यो वृत्रहा गृणे

ā pra yāta maruto viṣṇo aśvinā pūṣanmākīnayā dhiyā | indra ā yātu prathamaḥ saniṣyubhirvṛṣā yo vṛtrahā gṛṇe

वि नो देवासो अद्रुहोऽच्छिद्रं शर्म यच्छत । न यद्दूराद्वसवो नू चिदन्तितो वरूथमादधर्षति

vi no devāso adruho'cchidraṃ śarma yacchata | na yaddūrādvasavo nū cidantito varūthamādadharṣati

अस्ति हि वः सजात्यं रिशादसो देवासो अस्त्याप्यम् । प्र णः पूर्वस्मै सुविताय वोचत मक्षू सुम्नाय नव्यसे

asti hi vaḥ sajātyaṃ riśādaso devāso astyāpyam | pra ṇaḥ pūrvasmai suvitāya vocata makṣū sumnāya navyase

इदा हि व उपस्तुतिमिदा वामस्य भक्तये । उप वो विश्ववेदसो नमस्युराँ असृक्ष्यन्यामिव

idā hi va upastutimidā vāmasya bhaktaye | upa vo viśvavedaso namasyurā~ asṛkṣyanyāmiva

उदु ष्य वः सविता सुप्रणीतयोऽस्थादूर्ध्वो वरेण्यः । नि द्विपादश्चतुष्पादो अर्थिनोऽविश्रन्पतयिष्णवः

udu ṣya vaḥ savitā supraṇītayo'sthādūrdhvo vareṇyaḥ | ni dvipādaścatuṣpādo arthino'viśranpatayiṣṇavaḥ

देवंदेवं वोऽवसे देवंदेवमभिष्टये । देवंदेवं हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया

devaṃdevaṃ vo'vase devaṃdevamabhiṣṭaye | devaṃdevaṃ huvema vājasātaye gṛṇanto devyā dhiyā

देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकं सरातयः । ते नो अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः

devāso hi ṣmā manave samanyavo viśve sākaṃ sarātayaḥ | te no adya te aparaṃ tuce tu no bhavantu varivovidaḥ

प्र वः शंसाम्यद्रुहः संस्थ उपस्तुतीनाम् । न तं धूर्तिर्वरुण मित्र मर्त्यं यो वो धामभ्योऽविधत्

pra vaḥ śaṃsāmyadruhaḥ saṃstha upastutīnām | na taṃ dhūrtirvaruṇa mitra martyaṃ yo vo dhāmabhyo'vidhat

प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति । प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्पर्यरिष्टः सर्व एधते

pra sa kṣayaṃ tirate vi mahīriṣo yo vo varāya dāśati | pra prajābhirjāyate dharmaṇasparyariṣṭaḥ sarva edhate

ऋते स विन्दते युधः सुगेभिर्यात्यध्वनः । अर्यमा मित्रो वरुणः सरातयो यं त्रायन्ते सजोषसः

ṛte sa vindate yudhaḥ sugebhiryātyadhvanaḥ | aryamā mitro varuṇaḥ sarātayo yaṃ trāyante sajoṣasaḥ

अज्रे चिदस्मै कृणुथा न्यञ्चनं दुर्गे चिदा सुसरणम् । एषा चिदस्मादशनिः परो नु सास्रेधन्ती वि नश्यतु

ajre cidasmai kṛṇuthā nyañcanaṃ durge cidā susaraṇam | eṣā cidasmādaśaniḥ paro nu sāsredhantī vi naśyatu

यदद्य सूर्य उद्यति प्रियक्षत्रा ऋतं दध । यन्निम्रुचि प्रबुधि विश्ववेदसो यद्वा मध्यंदिने दिवः

yadadya sūrya udyati priyakṣatrā ṛtaṃ dadha | yannimruci prabudhi viśvavedaso yadvā madhyaṃdine divaḥ

यद्वाभिपित्वे असुरा ऋतं यते छर्दिर्येम वि दाशुषे । वयं तद्वो वसवो विश्ववेदस उप स्थेयाम मध्य आ

yadvābhipitve asurā ṛtaṃ yate chardiryema vi dāśuṣe | vayaṃ tadvo vasavo viśvavedasa upa stheyāma madhya ā

यदद्य सूर उदिते यन्मध्यंदिन आतुचि । वामं धत्थ मनवे विश्ववेदसो जुह्वानाय प्रचेतसे

yadadya sūra udite yanmadhyaṃdina ātuci | vāmaṃ dhattha manave viśvavedaso juhvānāya pracetase

वयं तद्वः सम्राज आ वृणीमहे पुत्रो न बहुपाय्यम् । अश्याम तदादित्या जुह्वतो हविर्येन वस्योऽनशामहै

vayaṃ tadvaḥ samrāja ā vṛṇīmahe putro na bahupāyyam | aśyāma tadādityā juhvato haviryena vasyo'naśāmahai

ये त्रिंशति त्रयस्परो देवासो बर्हिरासदन् । विदन्नह द्वितासनन्

ye triṃśati trayasparo devāso barhirāsadan | vidannaha dvitāsanan

वरुणो मित्रो अर्यमा स्मद्रातिषाचो अग्नयः । पत्नीवन्तो वषट्कृताः

varuṇo mitro aryamā smadrātiṣāco agnayaḥ | patnīvanto vaṣaṭkṛtāḥ

ते नो गोपा अपाच्यास्त उदक्त इत्था न्यक् । पुरस्तात्सर्वया विशा

te no gopā apācyāsta udakta itthā nyak | purastātsarvayā viśā

यथा वशन्ति देवास्तथेदसत्तदेषां नकिरा मिनत् । अरावा चन मर्त्यः

yathā vaśanti devāstathedasattadeṣāṃ nakirā minat | arāvā cana martyaḥ

सप्तानां सप्त ऋष्टयः सप्त द्युम्नान्येषाम् । सप्तो अधि श्रियो धिरे

saptānāṃ sapta ṛṣṭayaḥ sapta dyumnānyeṣām | sapto adhi śriyo dhire

बभ्रुरेको विषुणः सूनरो युवाञ्ज्यङ्क्ते हिरण्ययम्

babhrureko viṣuṇaḥ sūnaro yuvāñjyaṅkte hiraṇyayam

योनिमेक आ ससाद द्योतनोऽन्तर्देवेषु मेधिरः

yonimeka ā sasāda dyotano'ntardeveṣu medhiraḥ

वाशीमेको बिभर्ति हस्त आयसीमन्तर्देवेषु निध्रुविः

vāśīmeko bibharti hasta āyasīmantardeveṣu nidhruviḥ

वज्रमेको बिभर्ति हस्त आहितं तेन वृत्राणि जिघ्नते

vajrameko bibharti hasta āhitaṃ tena vṛtrāṇi jighnate

तिग्ममेको बिभर्ति हस्त आयुधं शुचिरुग्रो जलाषभेषजः

tigmameko bibharti hasta āyudhaṃ śucirugro jalāṣabheṣajaḥ

पथ एकः पीपाय तस्करो यथाँ एष वेद निधीनाम्

patha ekaḥ pīpāya taskaro yathā~ eṣa veda nidhīnām

त्रीण्येक उरुगायो वि चक्रमे यत्र देवासो मदन्ति

trīṇyeka urugāyo vi cakrame yatra devāso madanti

विभिर्द्वा चरत एकया सह प्र प्रवासेव वसतः

vibhirdvā carata ekayā saha pra pravāseva vasataḥ

सदो द्वा चक्राते उपमा दिवि सम्राजा सर्पिरासुती

sado dvā cakrāte upamā divi samrājā sarpirāsutī

अर्चन्त एके महि साम मन्वत तेन सूर्यमरोचयन्

arcanta eke mahi sāma manvata tena sūryamarocayan

नहि वो अस्त्यर्भको देवासो न कुमारकः । विश्वे सतोमहान्त इत्

nahi vo astyarbhako devāso na kumārakaḥ | viśve satomahānta it

इति स्तुतासो असथा रिशादसो ये स्थ त्रयश्च त्रिंशच्च । मनोर्देवा यज्ञियासः

iti stutāso asathā riśādaso ye stha trayaśca triṃśacca | manordevā yajñiyāsaḥ

ते नस्त्राध्वं तेऽवत त उ नो अधि वोचत । मा नः पथः पित्र्यान्मानवादधि दूरं नैष्ट परावतः

te nastrādhvaṃ te'vata ta u no adhi vocata | mā naḥ pathaḥ pitryānmānavādadhi dūraṃ naiṣṭa parāvataḥ

ये देवास इह स्थन विश्वे वैश्वानरा उत । अस्मभ्यं शर्म सप्रथो गवेऽश्वाय यच्छत

ye devāsa iha sthana viśve vaiśvānarā uta | asmabhyaṃ śarma sapratho gave'śvāya yacchata

यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च । ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत्

yo yajāti yajāta itsunavacca pacāti ca | brahmedindrasya cākanat

पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् । पादित्तं शक्रो अंहसः

purol̤āśaṃ yo asmai somaṃ rarata āśiram | pādittaṃ śakro aṃhasaḥ

तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् । विश्वा वन्वन्नमित्रिया

tasya dyumā~ asadratho devajūtaḥ sa śūśuvat | viśvā vanvannamitriyā

अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे । इळा धेनुमती दुहे

asya prajāvatī gṛhe'saścantī divedive | il̤ā dhenumatī duhe

या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः । देवासो नित्ययाशिरा

yā dampatī samanasā sunuta ā ca dhāvataḥ | devāso nityayāśirā

प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते । न ता वाजेषु वायतः

prati prāśavyā~ itaḥ samyañcā barhirāśāte | na tā vājeṣu vāyataḥ

न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः । श्रवो बृहद्विवासतः

na devānāmapi hnutaḥ sumatiṃ na jugukṣataḥ | śravo bṛhadvivāsataḥ

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा

putriṇā tā kumāriṇā viśvamāyurvyaśnutaḥ | ubhā hiraṇyapeśasā

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः

vītihotrā kṛtadvasū daśasyantāmṛtāya kam | samūdho romaśaṃ hato deveṣu kṛṇuto duvaḥ

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचाभुवः

ā śarma parvatānāṃ vṛṇīmahe nadīnām | ā viṣṇoḥ sacābhuvaḥ

ऐतु पूषा रयिर्भगः स्वस्ति सर्वधातमः । उरुरध्वा स्वस्तये

aitu pūṣā rayirbhagaḥ svasti sarvadhātamaḥ | ururadhvā svastaye

अरमतिरनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा । आदित्यानामनेह इत्

aramatiranarvaṇo viśvo devasya manasā | ādityānāmaneha it

यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः । सुगा ऋतस्य पन्थाः

yathā no mitro aryamā varuṇaḥ santi gopāḥ | sugā ṛtasya panthāḥ

अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवमीळे वसूनाम् । सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं न क्षेत्रसाधसम्

agniṃ vaḥ pūrvyaṃ girā devamīl̤e vasūnām | saparyantaḥ purupriyaṃ mitraṃ na kṣetrasādhasam

मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

makṣū devavato rathaḥ śūro vā pṛtsu kāsu cit | devānāṃ ya inmano yajamāna iyakṣatyabhīdayajvano bhuvat

न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

na yajamāna riṣyasi na sunvāna na devayo | devānāṃ ya inmano yajamāna iyakṣatyabhīdayajvano bhuvat

नकिष्टं कर्मणा नशन्न प्र योषन्न योषति । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

nakiṣṭaṃ karmaṇā naśanna pra yoṣanna yoṣati | devānāṃ ya inmano yajamāna iyakṣatyabhīdayajvano bhuvat

असदत्र सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यम् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

asadatra suvīryamuta tyadāśvaśvyam | devānāṃ ya inmano yajamāna iyakṣatyabhīdayajvano bhuvat

प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत

pra kṛtānyṛjīṣiṇaḥ kaṇvā indrasya gāthayā | made somasya vocata

यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः

yaḥ sṛbindamanarśaniṃ pipruṃ dāsamahīśuvam | vadhīdugro riṇannapaḥ

न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम्

nyarbudasya viṣṭapaṃ varṣmāṇaṃ bṛhatastira | kṛṣe tadindra pauṃsyam

प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये

prati śrutāya vo dhṛṣattūrṇāśaṃ na gireradhi | huve suśipramūtaye

स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि

sa goraśvasya vi vrajaṃ mandānaḥ somyebhyaḥ | puraṃ na śūra darṣasi

यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि

yadi me rāraṇaḥ suta ukthe vā dadhase canaḥ | ārādupa svadhā gahi

वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः

vayaṃ ghā te api ṣmasi stotāra indra girvaṇaḥ | tvaṃ no jinva somapāḥ

उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु

uta naḥ pitumā bhara saṃrarāṇo avikṣitam | maghavanbhūri te vasu

उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि

uta no gomataskṛdhi hiraṇyavato aśvinaḥ | il̤ābhiḥ saṃ rabhemahi

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे

bṛbadukthaṃ havāmahe sṛprakarasnamūtaye | sādhu kṛṇvantamavase

यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः

yaḥ saṃsthe cicchatakraturādīṃ kṛṇoti vṛtrahā | jaritṛbhyaḥ purūvasuḥ

स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः

sa naḥ śakraścidā śakaddānavā~ antarābharaḥ | indro viśvābhirūtibhiḥ

यो रायोऽवनिर्महान्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत

yo rāyo'vanirmahānsupāraḥ sunvataḥ sakhā | tamindramabhi gāyata

आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा

āyantāraṃ mahi sthiraṃ pṛtanāsu śravojitam | bhūrerīśānamojasā

नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति

nakirasya śacīnāṃ niyantā sūnṛtānām | nakirvaktā na dāditi

न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे

na nūnaṃ brahmaṇāmṛṇaṃ prāśūnāmasti sunvatām | na somo apratā pape

पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत्

panya idupa gāyata panya ukthāni śaṃsata | brahmā kṛṇota panya it

पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः

panya ā dardiracchatā sahasrā vājyavṛtaḥ | indro yo yajvano vṛdhaḥ

वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम्

vi ṣū cara svadhā anu kṛṣṭīnāmanvāhuvaḥ | indra piba sutānām

पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव

piba svadhainavānāmuta yastugrye sacā | utāyamindra yastava

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब

atīhi manyuṣāviṇaṃ suṣuvāṃsamupāraṇe | imaṃ rātaṃ sutaṃ piba

इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत्

ihi tisraḥ parāvata ihi pañca janā~ ati | dhenā indrāvacākaśat

सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक्

sūryo raśmiṃ yathā sṛjā tvā yacchantu me giraḥ | nimnamāpo na sadhryak

अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये

adhvaryavā tu hi ṣiñca somaṃ vīrāya śipriṇe | bharā sutasya pītaye

य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत्

ya udnaḥ phaligaṃ bhinannyaksindhū~ravāsṛjat | yo goṣu pakvaṃ dhārayat

अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम्

ahanvṛtramṛcīṣama aurṇavābhamahīśuvam | himenāvidhyadarbudam

प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत

pra va ugrāya niṣṭure'ṣāl̤hāya prasakṣiṇe | devattaṃ brahma gāyata

यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति

yo viśvānyabhi vratā somasya made andhasaḥ | indro deveṣu cetati

इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम्

iha tyā sadhamādyā harī hiraṇyakeśyā | vol̤hāmabhi prayo hitam

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः

arvāñcaṃ tvā puruṣṭuta priyamedhastutā harī | somapeyāya vakṣataḥ

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते

vayaṃ gha tvā sutāvanta āpo na vṛktabarhiṣaḥ | pavitrasya prasravaṇeṣu vṛtrahanpari stotāra āsate

स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः

svaranti tvā sute naro vaso nireka ukthinaḥ | kadā sutaṃ tṛṣāṇa oka ā gama indra svabdīva vaṃsagaḥ

कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन्विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे

kaṇvebhirdhṛṣṇavā dhṛṣadvājaṃ darṣi sahasriṇam | piśaṅgarūpaṃ maghavanvicarṣaṇe makṣū gomantamīmahe

पाहि गायान्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यः सुते सचा वज्री रथो हिरण्ययः

pāhi gāyāndhaso mada indrāya medhyātithe | yaḥ sammiślo haryoryaḥ sute sacā vajrī ratho hiraṇyayaḥ

यः सुषव्यः सुदक्षिण इनो यः सुक्रतुर्गृणे । य आकरः सहस्रा यः शतामघ इन्द्रो यः पूर्भिदारितः

yaḥ suṣavyaḥ sudakṣiṇa ino yaḥ sukraturgṛṇe | ya ākaraḥ sahasrā yaḥ śatāmagha indro yaḥ pūrbhidāritaḥ

यो धृषितो योऽवृतो यो अस्ति श्मश्रुषु श्रितः । विभूतद्युम्नश्च्यवनः पुरुष्टुतः क्रत्वा गौरिव शाकिनः

yo dhṛṣito yo'vṛto yo asti śmaśruṣu śritaḥ | vibhūtadyumnaścyavanaḥ puruṣṭutaḥ kratvā gauriva śākinaḥ

क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः

ka īṃ veda sute sacā pibantaṃ kadvayo dadhe | ayaṃ yaḥ puro vibhinattyojasā mandānaḥ śipryandhasaḥ

दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाँश्चरस्योजसा

dānā mṛgo na vāraṇaḥ purutrā carathaṃ dadhe | nakiṣṭvā ni yamadā sute gamo mahā~ścarasyojasā

य उग्रः सन्ननिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत्

ya ugraḥ sannaniṣṭṛta sthiro raṇāya saṃskṛtaḥ | yadi stoturmaghavā śṛṇavaddhavaṃ nendro yoṣatyā gamat

सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽवृतः । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः

satyamitthā vṛṣedasi vṛṣajūtirno'vṛtaḥ | vṛṣā hyugra śṛṇviṣe parāvati vṛṣo arvāvati śrutaḥ

वृषणस्ते अभीशवो वृषा कशा हिरण्ययी । वृषा रथो मघवन्वृषणा हरी वृषा त्वं शतक्रतो

vṛṣaṇaste abhīśavo vṛṣā kaśā hiraṇyayī | vṛṣā ratho maghavanvṛṣaṇā harī vṛṣā tvaṃ śatakrato

वृषा सोता सुनोतु ते वृषन्नृजीपिन्ना भर । वृषा दधन्वे वृषणं नदीष्वा तुभ्यं स्थातर्हरीणाम्

vṛṣā sotā sunotu te vṛṣannṛjīpinnā bhara | vṛṣā dadhanve vṛṣaṇaṃ nadīṣvā tubhyaṃ sthātarharīṇām

एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम् । नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्था च सुक्रतुः

endra yāhi pītaye madhu śaviṣṭha somyam | nāyamacchā maghavā śṛṇavadgiro brahmokthā ca sukratuḥ

वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः । तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो

vahantu tvā ratheṣṭhāmā harayo rathayujaḥ | tiraścidaryaṃ savanāni vṛtrahannanyeṣāṃ yā śatakrato

अस्माकमद्यान्तमं स्तोमं धिष्व महामह । अस्माकं ते सवना सन्तु शंतमा मदाय द्युक्ष सोमपाः

asmākamadyāntamaṃ stomaṃ dhiṣva mahāmaha | asmākaṃ te savanā santu śaṃtamā madāya dyukṣa somapāḥ

नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति । यो अस्मान्वीर आनयत्

nahi ṣastava no mama śāstre anyasya raṇyati | yo asmānvīra ānayat

इन्द्रश्चिद्घा तदब्रवीत्स्त्रिया अशास्यं मनः । उतो अह क्रतुं रघुम्

indraścidghā tadabravītstriyā aśāsyaṃ manaḥ | uto aha kratuṃ raghum

सप्ती चिद्घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम् । एवेद्धूर्वृष्ण उत्तरा

saptī cidghā madacyutā mithunā vahato ratham | eveddhūrvṛṣṇa uttarā

अधः पश्यस्व मोपरि संतरां पादकौ हर । मा ते कशप्लकौ दृशन्स्त्री हि ब्रह्मा बभूविथ

adhaḥ paśyasva mopari saṃtarāṃ pādakau hara | mā te kaśaplakau dṛśanstrī hi brahmā babhūvitha

एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

endra yāhi haribhirupa kaṇvasya suṣṭutim | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ त्वा ग्रावा वदन्निह सोमी घोषेण यच्छतु । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā tvā grāvā vadanniha somī ghoṣeṇa yacchatu | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

अत्रा वि नेमिरेषामुरां न धूनुते वृकः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

atrā vi nemireṣāmurāṃ na dhūnute vṛkaḥ | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ त्वा कण्वा इहावसे हवन्ते वाजसातये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā tvā kaṇvā ihāvase havante vājasātaye | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

दधामि ते सुतानां वृष्णे न पूर्वपाय्यम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

dadhāmi te sutānāṃ vṛṣṇe na pūrvapāyyam | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

स्मत्पुरंधिर्न आ गहि विश्वतोधीर्न ऊतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

smatpuraṃdhirna ā gahi viśvatodhīrna ūtaye | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ नो याहि महेमते सहस्रोते शतामघ । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā no yāhi mahemate sahasrote śatāmagha | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ त्वा होता मनुर्हितो देवत्रा वक्षदीड्यः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā tvā hotā manurhito devatrā vakṣadīḍyaḥ | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ त्वा मदच्युता हरी श्येनं पक्षेव वक्षतः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā tvā madacyutā harī śyenaṃ pakṣeva vakṣataḥ | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ याह्यर्य आ परि स्वाहा सोमस्य पीतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā yāhyarya ā pari svāhā somasya pītaye | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ नो याह्युपश्रुत्युक्थेषु रणया इह । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā no yāhyupaśrutyuktheṣu raṇayā iha | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

सरूपैरा सु नो गहि सम्भृतैः सम्भृताश्वः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

sarūpairā su no gahi sambhṛtaiḥ sambhṛtāśvaḥ | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ याहि पर्वतेभ्यः समुद्रस्याधि विष्टपः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā yāhi parvatebhyaḥ samudrasyādhi viṣṭapaḥ | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ नो गव्यान्यश्व्या सहस्रा शूर दर्दृहि । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā no gavyānyaśvyā sahasrā śūra dardṛhi | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ नः सहस्रशो भरायुतानि शतानि च । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

ā naḥ sahasraśo bharāyutāni śatāni ca | divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso

आ यदिन्द्रश्च दद्वहे सहस्रं वसुरोचिषः । ओजिष्ठमश्व्यं पशुम्

ā yadindraśca dadvahe sahasraṃ vasurociṣaḥ | ojiṣṭhamaśvyaṃ paśum

य ऋज्रा वातरंहसोऽरुषासो रघुष्यदः । भ्राजन्ते सूर्या इव

ya ṛjrā vātaraṃhaso'ruṣāso raghuṣyadaḥ | bhrājante sūryā iva

पारावतस्य रातिषु द्रवच्चक्रेष्वाशुषु । तिष्ठं वनस्य मध्य आ

pārāvatasya rātiṣu dravaccakreṣvāśuṣu | tiṣṭhaṃ vanasya madhya ā

अग्निनेन्द्रेण वरुणेन विष्णुनादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना

agninendreṇa varuṇena viṣṇunādityai rudrairvasubhiḥ sacābhuvā | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca somaṃ pibatamaśvinā

विश्वाभिर्धीभिर्भुवनेन वाजिना दिवा पृथिव्याद्रिभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना

viśvābhirdhībhirbhuvanena vājinā divā pṛthivyādribhiḥ sacābhuvā | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca somaṃ pibatamaśvinā

विश्वैर्देवैस्त्रिभिरेकादशैरिहाद्भिर्मरुद्भिर्भृगुभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना

viśvairdevaistribhirekādaśairihādbhirmarudbhirbhṛgubhiḥ sacābhuvā | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca somaṃ pibatamaśvinā

जुषेथां यज्ञं बोधतं हवस्य मे विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना

juṣethāṃ yajñaṃ bodhataṃ havasya me viśveha devau savanāva gacchatam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ceṣaṃ no vol̤hamaśvinā

स्तोमं जुषेथां युवशेव कन्यनां विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना

stomaṃ juṣethāṃ yuvaśeva kanyanāṃ viśveha devau savanāva gacchatam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ceṣaṃ no vol̤hamaśvinā

गिरो जुषेथामध्वरं जुषेथां विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना

giro juṣethāmadhvaraṃ juṣethāṃ viśveha devau savanāva gacchatam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ceṣaṃ no vol̤hamaśvinā

हारिद्रवेव पतथो वनेदुप सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः । सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना

hāridraveva patatho vanedupa somaṃ sutaṃ mahiṣevāva gacchathaḥ | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca trirvartiryātamaśvinā

हंसाविव पतथो अध्वगाविव सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः । सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना

haṃsāviva patatho adhvagāviva somaṃ sutaṃ mahiṣevāva gacchathaḥ | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca trirvartiryātamaśvinā

श्येनाविव पतथो हव्यदातये सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः । सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना

śyenāviva patatho havyadātaye somaṃ sutaṃ mahiṣevāva gacchathaḥ | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca trirvartiryātamaśvinā

पिबतं च तृप्णुतं चा च गच्छतं प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना

pibataṃ ca tṛpṇutaṃ cā ca gacchataṃ prajāṃ ca dhattaṃ draviṇaṃ ca dhattam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa corjaṃ no dhattamaśvinā

जयतं च प्र स्तुतं च प्र चावतं प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना

jayataṃ ca pra stutaṃ ca pra cāvataṃ prajāṃ ca dhattaṃ draviṇaṃ ca dhattam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa corjaṃ no dhattamaśvinā

हतं च शत्रून्यततं च मित्रिणः प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना

hataṃ ca śatrūnyatataṃ ca mitriṇaḥ prajāṃ ca dhattaṃ draviṇaṃ ca dhattam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa corjaṃ no dhattamaśvinā

मित्रावरुणवन्ता उत धर्मवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना

mitrāvaruṇavantā uta dharmavantā marutvantā jariturgacchatho havam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa cādityairyātamaśvinā

अङ्गिरस्वन्ता उत विष्णुवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना

aṅgirasvantā uta viṣṇuvantā marutvantā jariturgacchatho havam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa cādityairyātamaśvinā

ऋभुमन्ता वृषणा वाजवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना

ṛbhumantā vṛṣaṇā vājavantā marutvantā jariturgacchatho havam | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa cādityairyātamaśvinā

ब्रह्म जिन्वतमुत जिन्वतं धियो हतं रक्षांसि सेधतममीवाः । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना

brahma jinvatamuta jinvataṃ dhiyo hataṃ rakṣāṃsi sedhatamamīvāḥ | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca somaṃ sunvato aśvinā

क्षत्रं जिन्वतमुत जिन्वतं नॄन्हतं रक्षांसि सेधतममीवाः । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना

kṣatraṃ jinvatamuta jinvataṃ nṝnhataṃ rakṣāṃsi sedhatamamīvāḥ | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca somaṃ sunvato aśvinā

धेनूर्जिन्वतमुत जिन्वतं विशो हतं रक्षांसि सेधतममीवाः । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना

dhenūrjinvatamuta jinvataṃ viśo hataṃ rakṣāṃsi sedhatamamīvāḥ | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa ca somaṃ sunvato aśvinā

अत्रेरिव शृणुतं पूर्व्यस्तुतिं श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता । सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम्

atreriva śṛṇutaṃ pūrvyastutiṃ śyāvāśvasya sunvato madacyutā | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa cāśvinā tiroahnyam

सर्गाँ इव सृजतं सुष्टुतीरुप श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता । सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम्

sargā~ iva sṛjataṃ suṣṭutīrupa śyāvāśvasya sunvato madacyutā | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa cāśvinā tiroahnyam

रश्मीँरिव यच्छतमध्वराँ उप श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता । सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम्

raśmī~riva yacchatamadhvarā~ upa śyāvāśvasya sunvato madacyutā | sajoṣasā uṣasā sūryeṇa cāśvinā tiroahnyam

अर्वाग्रथं नि यच्छतं पिबतं सोम्यं मधु । आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे

arvāgrathaṃ ni yacchataṃ pibataṃ somyaṃ madhu | ā yātamaśvinā gatamavasyurvāmahaṃ huve dhattaṃ ratnāni dāśuṣe

नमोवाके प्रस्थिते अध्वरे नरा विवक्षणस्य पीतये । आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे

namovāke prasthite adhvare narā vivakṣaṇasya pītaye | ā yātamaśvinā gatamavasyurvāmahaṃ huve dhattaṃ ratnāni dāśuṣe

स्वाहाकृतस्य तृम्पतं सुतस्य देवावन्धसः । आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे

svāhākṛtasya tṛmpataṃ sutasya devāvandhasaḥ | ā yātamaśvinā gatamavasyurvāmahaṃ huve dhattaṃ ratnāni dāśuṣe

अवितासि सुन्वतो वृक्तबर्हिषः पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो । यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

avitāsi sunvato vṛktabarhiṣaḥ pibā somaṃ madāya kaṃ śatakrato | yaṃ te bhāgamadhārayanviśvāḥ sehānaḥ pṛtanā uru jrayaḥ samapsujinmarutvā~ indra satpate

प्राव स्तोतारं मघवन्नव त्वां पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो । यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

prāva stotāraṃ maghavannava tvāṃ pibā somaṃ madāya kaṃ śatakrato | yaṃ te bhāgamadhārayanviśvāḥ sehānaḥ pṛtanā uru jrayaḥ samapsujinmarutvā~ indra satpate

ऊर्जा देवाँ अवस्योजसा त्वां पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो । यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

ūrjā devā~ avasyojasā tvāṃ pibā somaṃ madāya kaṃ śatakrato | yaṃ te bhāgamadhārayanviśvāḥ sehānaḥ pṛtanā uru jrayaḥ samapsujinmarutvā~ indra satpate

जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो । यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

janitā divo janitā pṛthivyāḥ pibā somaṃ madāya kaṃ śatakrato | yaṃ te bhāgamadhārayanviśvāḥ sehānaḥ pṛtanā uru jrayaḥ samapsujinmarutvā~ indra satpate

जनिताश्वानां जनिता गवामसि पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो । यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

janitāśvānāṃ janitā gavāmasi pibā somaṃ madāya kaṃ śatakrato | yaṃ te bhāgamadhārayanviśvāḥ sehānaḥ pṛtanā uru jrayaḥ samapsujinmarutvā~ indra satpate

अत्रीणां स्तोममद्रिवो महस्कृधि पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो । यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

atrīṇāṃ stomamadrivo mahaskṛdhi pibā somaṃ madāya kaṃ śatakrato | yaṃ te bhāgamadhārayanviśvāḥ sehānaḥ pṛtanā uru jrayaḥ samapsujinmarutvā~ indra satpate

श्यावाश्वस्य सुन्वतस्तथा शृणु यथाशृणोरत्रेः कर्माणि कृण्वतः । प्र त्रसदस्युमाविथ त्वमेक इन्नृषाह्य इन्द्र ब्रह्माणि वर्धयन्

śyāvāśvasya sunvatastathā śṛṇu yathāśṛṇoratreḥ karmāṇi kṛṇvataḥ | pra trasadasyumāvitha tvameka innṛṣāhya indra brahmāṇi vardhayan

प्रेदं ब्रह्म वृत्रतूर्येष्वाविथ प्र सुन्वतः शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

predaṃ brahma vṛtratūryeṣvāvitha pra sunvataḥ śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ | mādhyaṃdinasya savanasya vṛtrahannanedya pibā somasya vajrivaḥ

सेहान उग्र पृतना अभि द्रुहः शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

sehāna ugra pṛtanā abhi druhaḥ śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ | mādhyaṃdinasya savanasya vṛtrahannanedya pibā somasya vajrivaḥ

एकराळस्य भुवनस्य राजसि शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

ekarāl̤asya bhuvanasya rājasi śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ | mādhyaṃdinasya savanasya vṛtrahannanedya pibā somasya vajrivaḥ

सस्थावाना यवयसि त्वमेक इच्छचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

sasthāvānā yavayasi tvameka icchacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ | mādhyaṃdinasya savanasya vṛtrahannanedya pibā somasya vajrivaḥ

क्षेमस्य च प्रयुजश्च त्वमीशिषे शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

kṣemasya ca prayujaśca tvamīśiṣe śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ | mādhyaṃdinasya savanasya vṛtrahannanedya pibā somasya vajrivaḥ

क्षत्राय त्वमवसि न त्वमाविथ शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

kṣatrāya tvamavasi na tvamāvitha śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ | mādhyaṃdinasya savanasya vṛtrahannanedya pibā somasya vajrivaḥ

श्यावाश्वस्य रेभतस्तथा शृणु यथाशृणोरत्रेः कर्माणि कृण्वतः । प्र त्रसदस्युमाविथ त्वमेक इन्नृषाह्य इन्द्र क्षत्राणि वर्धयन्

śyāvāśvasya rebhatastathā śṛṇu yathāśṛṇoratreḥ karmāṇi kṛṇvataḥ | pra trasadasyumāvitha tvameka innṛṣāhya indra kṣatrāṇi vardhayan

यज्ञस्य हि स्थ ऋत्विजा सस्नी वाजेषु कर्मसु । इन्द्राग्नी तस्य बोधतम्

yajñasya hi stha ṛtvijā sasnī vājeṣu karmasu | indrāgnī tasya bodhatam

तोशासा रथयावाना वृत्रहणापराजिता । इन्द्राग्नी तस्य बोधतम्

tośāsā rathayāvānā vṛtrahaṇāparājitā | indrāgnī tasya bodhatam

इदं वां मदिरं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः । इन्द्राग्नी तस्य बोधतम्

idaṃ vāṃ madiraṃ madhvadhukṣannadribhirnaraḥ | indrāgnī tasya bodhatam

जुषेथां यज्ञमिष्टये सुतं सोमं सधस्तुती । इन्द्राग्नी आ गतं नरा

juṣethāṃ yajñamiṣṭaye sutaṃ somaṃ sadhastutī | indrāgnī ā gataṃ narā

इमा जुषेथां सवना येभिर्हव्यान्यूहथुः । इन्द्राग्नी आ गतं नरा

imā juṣethāṃ savanā yebhirhavyānyūhathuḥ | indrāgnī ā gataṃ narā

इमां गायत्रवर्तनिं जुषेथां सुष्टुतिं मम । इन्द्राग्नी आ गतं नरा

imāṃ gāyatravartaniṃ juṣethāṃ suṣṭutiṃ mama | indrāgnī ā gataṃ narā

प्रातर्यावभिरा गतं देवेभिर्जेन्यावसू । इन्द्राग्नी सोमपीतये

prātaryāvabhirā gataṃ devebhirjenyāvasū | indrāgnī somapītaye

श्यावाश्वस्य सुन्वतोऽत्रीणां शृणुतं हवम् । इन्द्राग्नी सोमपीतये

śyāvāśvasya sunvato'trīṇāṃ śṛṇutaṃ havam | indrāgnī somapītaye

एवा वामह्व ऊतये यथाहुवन्त मेधिराः । इन्द्राग्नी सोमपीतये

evā vāmahva ūtaye yathāhuvanta medhirāḥ | indrāgnī somapītaye

आहं सरस्वतीवतोरिन्द्राग्न्योरवो वृणे । याभ्यां गायत्रमृच्यते

āhaṃ sarasvatīvatorindrāgnyoravo vṛṇe | yābhyāṃ gāyatramṛcyate

अग्निमस्तोष्यृग्मियमग्निमीळा यजध्यै । अग्निर्देवाँ अनक्तु न उभे हि विदथे कविरन्तश्चरति दूत्यं नभन्तामन्यके समे

agnimastoṣyṛgmiyamagnimīl̤ā yajadhyai | agnirdevā~ anaktu na ubhe hi vidathe kavirantaścarati dūtyaṃ nabhantāmanyake same

न्यग्ने नव्यसा वचस्तनूषु शंसमेषाम् । न्यराती रराव्णां विश्वा अर्यो अरातीरितो युच्छन्त्वामुरो नभन्तामन्यके समे

nyagne navyasā vacastanūṣu śaṃsameṣām | nyarātī rarāvṇāṃ viśvā aryo arātīrito yucchantvāmuro nabhantāmanyake same

अग्ने मन्मानि तुभ्यं कं घृतं न जुह्व आसनि । स देवेषु प्र चिकिद्धि त्वं ह्यसि पूर्व्यः शिवो दूतो विवस्वतो नभन्तामन्यके समे

agne manmāni tubhyaṃ kaṃ ghṛtaṃ na juhva āsani | sa deveṣu pra cikiddhi tvaṃ hyasi pūrvyaḥ śivo dūto vivasvato nabhantāmanyake same

तत्तदग्निर्वयो दधे यथायथा कृपण्यति । ऊर्जाहुतिर्वसूनां शं च योश्च मयो दधे विश्वस्यै देवहूत्यै नभन्तामन्यके समे

tattadagnirvayo dadhe yathāyathā kṛpaṇyati | ūrjāhutirvasūnāṃ śaṃ ca yośca mayo dadhe viśvasyai devahūtyai nabhantāmanyake same

स चिकेत सहीयसाग्निश्चित्रेण कर्मणा । स होता शश्वतीनां दक्षिणाभिरभीवृत इनोति च प्रतीव्यं नभन्तामन्यके समे

sa ciketa sahīyasāgniścitreṇa karmaṇā | sa hotā śaśvatīnāṃ dakṣiṇābhirabhīvṛta inoti ca pratīvyaṃ nabhantāmanyake same

अग्निर्जाता देवानामग्निर्वेद मर्तानामपीच्यम् । अग्निः स द्रविणोदा अग्निर्द्वारा व्यूर्णुते स्वाहुतो नवीयसा नभन्तामन्यके समे

agnirjātā devānāmagnirveda martānāmapīcyam | agniḥ sa draviṇodā agnirdvārā vyūrṇute svāhuto navīyasā nabhantāmanyake same

अग्निर्देवेषु संवसुः स विक्षु यज्ञियास्वा । स मुदा काव्या पुरु विश्वं भूमेव पुष्यति देवो देवेषु यज्ञियो नभन्तामन्यके समे

agnirdeveṣu saṃvasuḥ sa vikṣu yajñiyāsvā | sa mudā kāvyā puru viśvaṃ bhūmeva puṣyati devo deveṣu yajñiyo nabhantāmanyake same

यो अग्निः सप्तमानुषः श्रितो विश्वेषु सिन्धुषु । तमागन्म त्रिपस्त्यं मन्धातुर्दस्युहन्तममग्निं यज्ञेषु पूर्व्यं नभन्तामन्यके समे

yo agniḥ saptamānuṣaḥ śrito viśveṣu sindhuṣu | tamāganma tripastyaṃ mandhāturdasyuhantamamagniṃ yajñeṣu pūrvyaṃ nabhantāmanyake same

अग्निस्त्रीणि त्रिधातून्या क्षेति विदथा कविः । स त्रीँरेकादशाँ इह यक्षच्च पिप्रयच्च नो विप्रो दूतः परिष्कृतो नभन्तामन्यके समे

agnistrīṇi tridhātūnyā kṣeti vidathā kaviḥ | sa trī~rekādaśā~ iha yakṣacca piprayacca no vipro dūtaḥ pariṣkṛto nabhantāmanyake same

त्वं नो अग्न आयुषु त्वं देवेषु पूर्व्य वस्व एक इरज्यसि । त्वामापः परिस्रुतः परि यन्ति स्वसेतवो नभन्तामन्यके समे

tvaṃ no agna āyuṣu tvaṃ deveṣu pūrvya vasva eka irajyasi | tvāmāpaḥ parisrutaḥ pari yanti svasetavo nabhantāmanyake same

इन्द्राग्नी युवं सु नः सहन्ता दासथो रयिम् । येन दृळ्हा समत्स्वा वीळु चित्साहिषीमह्यग्निर्वनेव वात इन्नभन्तामन्यके समे

indrāgnī yuvaṃ su naḥ sahantā dāsatho rayim | yena dṛl̤hā samatsvā vīl̤u citsāhiṣīmahyagnirvaneva vāta innabhantāmanyake same

नहि वां वव्रयामहेऽथेन्द्रमिद्यजामहे शविष्ठं नृणां नरम् । स नः कदा चिदर्वता गमदा वाजसातये गमदा मेधसातये नभन्तामन्यके समे

nahi vāṃ vavrayāmahe'thendramidyajāmahe śaviṣṭhaṃ nṛṇāṃ naram | sa naḥ kadā cidarvatā gamadā vājasātaye gamadā medhasātaye nabhantāmanyake same

ता हि मध्यं भराणामिन्द्राग्नी अधिक्षितः । ता उ कवित्वना कवी पृच्छ्यमाना सखीयते सं धीतमश्नुतं नरा नभन्तामन्यके समे

tā hi madhyaṃ bharāṇāmindrāgnī adhikṣitaḥ | tā u kavitvanā kavī pṛcchyamānā sakhīyate saṃ dhītamaśnutaṃ narā nabhantāmanyake same

अभ्यर्च नभाकवदिन्द्राग्नी यजसा गिरा । ययोर्विश्वमिदं जगदियं द्यौः पृथिवी मह्युपस्थे बिभृतो वसु नभन्तामन्यके समे

abhyarca nabhākavadindrāgnī yajasā girā | yayorviśvamidaṃ jagadiyaṃ dyauḥ pṛthivī mahyupasthe bibhṛto vasu nabhantāmanyake same

प्र ब्रह्माणि नभाकवदिन्द्राग्निभ्यामिरज्यत । या सप्तबुध्नमर्णवं जिह्मबारमपोर्णुत इन्द्र ईशान ओजसा नभन्तामन्यके समे

pra brahmāṇi nabhākavadindrāgnibhyāmirajyata | yā saptabudhnamarṇavaṃ jihmabāramaporṇuta indra īśāna ojasā nabhantāmanyake same

अपि वृश्च पुराणवद्व्रततेरिव गुष्पितमोजो दासस्य दम्भय । वयं तदस्य सम्भृतं वस्विन्द्रेण वि भजेमहि नभन्तामन्यके समे

api vṛśca purāṇavadvratateriva guṣpitamojo dāsasya dambhaya | vayaṃ tadasya sambhṛtaṃ vasvindreṇa vi bhajemahi nabhantāmanyake same

यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा । अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे

yadindrāgnī janā ime vihvayante tanā girā | asmākebhirnṛbhirvayaṃ sāsahyāma pṛtanyato vanuyāma vanuṣyato nabhantāmanyake same

या नु श्वेताववो दिव उच्चरात उप द्युभिः । इन्द्राग्न्योरनु व्रतमुहाना यन्ति सिन्धवो यान्त्सीं बन्धादमुञ्चतां नभन्तामन्यके समे

yā nu śvetāvavo diva uccarāta upa dyubhiḥ | indrāgnyoranu vratamuhānā yanti sindhavo yāntsīṃ bandhādamuñcatāṃ nabhantāmanyake same

पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः सूनो हिन्वस्य हरिवः । वस्वो वीरस्यापृचो या नु साधन्त नो धियो नभन्तामन्यके समे

pūrvīṣṭa indropamātayaḥ pūrvīruta praśastayaḥ sūno hinvasya harivaḥ | vasvo vīrasyāpṛco yā nu sādhanta no dhiyo nabhantāmanyake same

तं शिशीता सुवृक्तिभिस्त्वेषं सत्वानमृग्मियम् । उतो नु चिद्य ओजसा शुष्णस्याण्डानि भेदति जेषत्स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे

taṃ śiśītā suvṛktibhistveṣaṃ satvānamṛgmiyam | uto nu cidya ojasā śuṣṇasyāṇḍāni bhedati jeṣatsvarvatīrapo nabhantāmanyake same

तं शिशीता स्वध्वरं सत्यं सत्वानमृत्वियम् । उतो नु चिद्य ओहत आण्डा शुष्णस्य भेदत्यजैः स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे

taṃ śiśītā svadhvaraṃ satyaṃ satvānamṛtviyam | uto nu cidya ohata āṇḍā śuṣṇasya bhedatyajaiḥ svarvatīrapo nabhantāmanyake same

एवेन्द्राग्निभ्यां पितृवन्नवीयो मन्धातृवदङ्गिरस्वदवाचि । त्रिधातुना शर्मणा पातमस्मान्वयं स्याम पतयो रयीणाम्

evendrāgnibhyāṃ pitṛvannavīyo mandhātṛvadaṅgirasvadavāci | tridhātunā śarmaṇā pātamasmānvayaṃ syāma patayo rayīṇām

अस्मा ऊ षु प्रभूतये वरुणाय मरुद्भ्योऽर्चा विदुष्टरेभ्यः । यो धीता मानुषाणां पश्वो गा इव रक्षति नभन्तामन्यके समे

asmā ū ṣu prabhūtaye varuṇāya marudbhyo'rcā viduṣṭarebhyaḥ | yo dhītā mānuṣāṇāṃ paśvo gā iva rakṣati nabhantāmanyake same

तमू षु समना गिरा पितॄणां च मन्मभिः । नाभाकस्य प्रशस्तिभिर्यः सिन्धूनामुपोदये सप्तस्वसा स मध्यमो नभन्तामन्यके समे

tamū ṣu samanā girā pitṝṇāṃ ca manmabhiḥ | nābhākasya praśastibhiryaḥ sindhūnāmupodaye saptasvasā sa madhyamo nabhantāmanyake same

स क्षपः परि षस्वजे न्युस्रो मायया दधे स विश्वं परि दर्शतः । तस्य वेनीरनु व्रतमुषस्तिस्रो अवर्धयन्नभन्तामन्यके समे

sa kṣapaḥ pari ṣasvaje nyusro māyayā dadhe sa viśvaṃ pari darśataḥ | tasya venīranu vratamuṣastisro avardhayannabhantāmanyake same

यः ककुभो निधारयः पृथिव्यामधि दर्शतः । स माता पूर्व्यं पदं तद्वरुणस्य सप्त्यं स हि गोपा इवेर्यो नभन्तामन्यके समे

yaḥ kakubho nidhārayaḥ pṛthivyāmadhi darśataḥ | sa mātā pūrvyaṃ padaṃ tadvaruṇasya saptyaṃ sa hi gopā iveryo nabhantāmanyake same

यो धर्ता भुवनानां य उस्राणामपीच्या वेद नामानि गुह्या । स कविः काव्या पुरु रूपं द्यौरिव पुष्यति नभन्तामन्यके समे

yo dhartā bhuvanānāṃ ya usrāṇāmapīcyā veda nāmāni guhyā | sa kaviḥ kāvyā puru rūpaṃ dyauriva puṣyati nabhantāmanyake same

यस्मिन्विश्वानि काव्या चक्रे नाभिरिव श्रिता । त्रितं जूती सपर्यत व्रजे गावो न संयुजे युजे अश्वाँ अयुक्षत नभन्तामन्यके समे

yasminviśvāni kāvyā cakre nābhiriva śritā | tritaṃ jūtī saparyata vraje gāvo na saṃyuje yuje aśvā~ ayukṣata nabhantāmanyake same

य आस्वत्क आशये विश्वा जातान्येषाम् । परि धामानि मर्मृशद्वरुणस्य पुरो गये विश्वे देवा अनु व्रतं नभन्तामन्यके समे

ya āsvatka āśaye viśvā jātānyeṣām | pari dhāmāni marmṛśadvaruṇasya puro gaye viśve devā anu vrataṃ nabhantāmanyake same

स समुद्रो अपीच्यस्तुरो द्यामिव रोहति नि यदासु यजुर्दधे । स माया अर्चिना पदास्तृणान्नाकमारुहन्नभन्तामन्यके समे

sa samudro apīcyasturo dyāmiva rohati ni yadāsu yajurdadhe | sa māyā arcinā padāstṛṇānnākamāruhannabhantāmanyake same

यस्य श्वेता विचक्षणा तिस्रो भूमीरधिक्षितः । त्रिरुत्तराणि पप्रतुर्वरुणस्य ध्रुवं सदः स सप्तानामिरज्यति नभन्तामन्यके समे

yasya śvetā vicakṣaṇā tisro bhūmīradhikṣitaḥ | triruttarāṇi papraturvaruṇasya dhruvaṃ sadaḥ sa saptānāmirajyati nabhantāmanyake same

यः श्वेताँ अधिनिर्णिजश्चक्रे कृष्णाँ अनु व्रता । स धाम पूर्व्यं ममे य स्कम्भेन वि रोदसी अजो न द्यामधारयन्नभन्तामन्यके समे

yaḥ śvetā~ adhinirṇijaścakre kṛṣṇā~ anu vratā | sa dhāma pūrvyaṃ mame ya skambhena vi rodasī ajo na dyāmadhārayannabhantāmanyake same

अस्तभ्नाद्द्यामसुरो विश्ववेदा अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः । आसीदद्विश्वा भुवनानि सम्राड्विश्वेत्तानि वरुणस्य व्रतानि

astabhnāddyāmasuro viśvavedā amimīta varimāṇaṃ pṛthivyāḥ | āsīdadviśvā bhuvanāni samrāḍviśvettāni varuṇasya vratāni

एवा वन्दस्व वरुणं बृहन्तं नमस्या धीरममृतस्य गोपाम् । स नः शर्म त्रिवरूथं वि यंसत्पातं नो द्यावापृथिवी उपस्थे

evā vandasva varuṇaṃ bṛhantaṃ namasyā dhīramamṛtasya gopām | sa naḥ śarma trivarūthaṃ vi yaṃsatpātaṃ no dyāvāpṛthivī upasthe

इमां धियं शिक्षमाणस्य देव क्रतुं दक्षं वरुण सं शिशाधि । ययाति विश्वा दुरिता तरेम सुतर्माणमधि नावं रुहेम

imāṃ dhiyaṃ śikṣamāṇasya deva kratuṃ dakṣaṃ varuṇa saṃ śiśādhi | yayāti viśvā duritā tarema sutarmāṇamadhi nāvaṃ ruhema

आ वां ग्रावाणो अश्विना धीभिर्विप्रा अचुच्यवुः । नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे

ā vāṃ grāvāṇo aśvinā dhībhirviprā acucyavuḥ | nāsatyā somapītaye nabhantāmanyake same

यथा वामत्रिरश्विना गीर्भिर्विप्रो अजोहवीत् । नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे

yathā vāmatriraśvinā gīrbhirvipro ajohavīt | nāsatyā somapītaye nabhantāmanyake same

एवा वामह्व ऊतये यथाहुवन्त मेधिराः । नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे

evā vāmahva ūtaye yathāhuvanta medhirāḥ | nāsatyā somapītaye nabhantāmanyake same

इमे विप्रस्य वेधसोऽग्नेरस्तृतयज्वनः । गिर स्तोमास ईरते

ime viprasya vedhaso'gnerastṛtayajvanaḥ | gira stomāsa īrate

अस्मै ते प्रतिहर्यते जातवेदो विचर्षणे । अग्ने जनामि सुष्टुतिम्

asmai te pratiharyate jātavedo vicarṣaṇe | agne janāmi suṣṭutim

आरोका इव घेदह तिग्मा अग्ने तव त्विषः । दद्भिर्वनानि बप्सति

ārokā iva ghedaha tigmā agne tava tviṣaḥ | dadbhirvanāni bapsati

हरयो धूमकेतवो वातजूता उप द्यवि । यतन्ते वृथगग्नयः

harayo dhūmaketavo vātajūtā upa dyavi | yatante vṛthagagnayaḥ

एते त्ये वृथगग्नय इद्धासः समदृक्षत । उषसामिव केतवः

ete tye vṛthagagnaya iddhāsaḥ samadṛkṣata | uṣasāmiva ketavaḥ

कृष्णा रजांसि पत्सुतः प्रयाणे जातवेदसः । अग्निर्यद्रोधति क्षमि

kṛṣṇā rajāṃsi patsutaḥ prayāṇe jātavedasaḥ | agniryadrodhati kṣami

धासिं कृण्वान ओषधीर्बप्सदग्निर्न वायति । पुनर्यन्तरुणीरपि

dhāsiṃ kṛṇvāna oṣadhīrbapsadagnirna vāyati | punaryantaruṇīrapi

जिह्वाभिरह नन्नमदर्चिषा जञ्जणाभवन् । अग्निर्वनेषु रोचते

jihvābhiraha nannamadarciṣā jañjaṇābhavan | agnirvaneṣu rocate

अप्स्वग्ने सधिष्टव सौषधीरनु रुध्यसे । गर्भे सञ्जायसे पुनः

apsvagne sadhiṣṭava sauṣadhīranu rudhyase | garbhe sañjāyase punaḥ

उदग्ने तव तद्घृतादर्ची रोचत आहुतम् । निंसानं जुह्वो मुखे

udagne tava tadghṛtādarcī rocata āhutam | niṃsānaṃ juhvo mukhe

उक्षान्नाय वशान्नाय सोमपृष्ठाय वेधसे । स्तोमैर्विधेमाग्नये

ukṣānnāya vaśānnāya somapṛṣṭhāya vedhase | stomairvidhemāgnaye

उत त्वा नमसा वयं होतर्वरेण्यक्रतो । अग्ने समिद्भिरीमहे

uta tvā namasā vayaṃ hotarvareṇyakrato | agne samidbhirīmahe

उत त्वा भृगुवच्छुचे मनुष्वदग्न आहुत । अङ्गिरस्वद्धवामहे

uta tvā bhṛguvacchuce manuṣvadagna āhuta | aṅgirasvaddhavāmahe

त्वं ह्यग्ने अग्निना विप्रो विप्रेण सन्सता । सखा सख्या समिध्यसे

tvaṃ hyagne agninā vipro vipreṇa sansatā | sakhā sakhyā samidhyase

स त्वं विप्राय दाशुषे रयिं देहि सहस्रिणम् । अग्ने वीरवतीमिषम्

sa tvaṃ viprāya dāśuṣe rayiṃ dehi sahasriṇam | agne vīravatīmiṣam

अग्ने भ्रातः सहस्कृत रोहिदश्व शुचिव्रत । इमं स्तोमं जुषस्व मे

agne bhrātaḥ sahaskṛta rohidaśva śucivrata | imaṃ stomaṃ juṣasva me

उत त्वाग्ने मम स्तुतो वाश्राय प्रतिहर्यते । गोष्ठं गाव इवाशत

uta tvāgne mama stuto vāśrāya pratiharyate | goṣṭhaṃ gāva ivāśata

तुभ्यं ता अङ्गिरस्तम विश्वाः सुक्षितयः पृथक् । अग्ने कामाय येमिरे

tubhyaṃ tā aṅgirastama viśvāḥ sukṣitayaḥ pṛthak | agne kāmāya yemire

अग्निं धीभिर्मनीषिणो मेधिरासो विपश्चितः । अद्मसद्याय हिन्विरे

agniṃ dhībhirmanīṣiṇo medhirāso vipaścitaḥ | admasadyāya hinvire

तं त्वामज्मेषु वाजिनं तन्वाना अग्ने अध्वरम् । वह्निं होतारमीळते

taṃ tvāmajmeṣu vājinaṃ tanvānā agne adhvaram | vahniṃ hotāramīl̤ate

पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि विशो विश्वा अनु प्रभुः । समत्सु त्वा हवामहे

purutrā hi sadṛṅṅasi viśo viśvā anu prabhuḥ | samatsu tvā havāmahe

तमीळिष्व य आहुतोऽग्निर्विभ्राजते घृतैः । इमं नः शृणवद्धवम्

tamīl̤iṣva ya āhuto'gnirvibhrājate ghṛtaiḥ | imaṃ naḥ śṛṇavaddhavam

तं त्वा वयं हवामहे शृण्वन्तं जातवेदसम् । अग्ने घ्नन्तमप द्विषः

taṃ tvā vayaṃ havāmahe śṛṇvantaṃ jātavedasam | agne ghnantamapa dviṣaḥ

विशां राजानमद्भुतमध्यक्षं धर्मणामिमम् । अग्निमीळे स उ श्रवत्

viśāṃ rājānamadbhutamadhyakṣaṃ dharmaṇāmimam | agnimīl̤e sa u śravat

अग्निं विश्वायुवेपसं मर्यं न वाजिनं हितम् । सप्तिं न वाजयामसि

agniṃ viśvāyuvepasaṃ maryaṃ na vājinaṃ hitam | saptiṃ na vājayāmasi

घ्नन्मृध्राण्यप द्विषो दहन्रक्षांसि विश्वहा । अग्ने तिग्मेन दीदिहि

ghnanmṛdhrāṇyapa dviṣo dahanrakṣāṃsi viśvahā | agne tigmena dīdihi

यं त्वा जनास इन्धते मनुष्वदङ्गिरस्तम । अग्ने स बोधि मे वचः

yaṃ tvā janāsa indhate manuṣvadaṅgirastama | agne sa bodhi me vacaḥ

यदग्ने दिविजा अस्यप्सुजा वा सहस्कृत । तं त्वा गीर्भिर्हवामहे

yadagne divijā asyapsujā vā sahaskṛta | taṃ tvā gīrbhirhavāmahe

तुभ्यं घेत्ते जना इमे विश्वाः सुक्षितयः पृथक् । धासिं हिन्वन्त्यत्तवे

tubhyaṃ ghette janā ime viśvāḥ sukṣitayaḥ pṛthak | dhāsiṃ hinvantyattave

ते घेदग्ने स्वाध्योऽहा विश्वा नृचक्षसः । तरन्तः स्याम दुर्गहा

te ghedagne svādhyo'hā viśvā nṛcakṣasaḥ | tarantaḥ syāma durgahā

अग्निं मन्द्रं पुरुप्रियं शीरं पावकशोचिषम् । हृद्भिर्मन्द्रेभिरीमहे

agniṃ mandraṃ purupriyaṃ śīraṃ pāvakaśociṣam | hṛdbhirmandrebhirīmahe

स त्वमग्ने विभावसुः सृजन्सूर्यो न रश्मिभिः । शर्धन्तमांसि जिघ्नसे

sa tvamagne vibhāvasuḥ sṛjansūryo na raśmibhiḥ | śardhantamāṃsi jighnase

तत्ते सहस्व ईमहे दात्रं यन्नोपदस्यति । त्वदग्ने वार्यं वसु

tatte sahasva īmahe dātraṃ yannopadasyati | tvadagne vāryaṃ vasu

समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर्बोधयतातिथिम् । आस्मिन्हव्या जुहोतन

samidhāgniṃ duvasyata ghṛtairbodhayatātithim | āsminhavyā juhotana

अग्ने स्तोमं जुषस्व मे वर्धस्वानेन मन्मना । प्रति सूक्तानि हर्य नः

agne stomaṃ juṣasva me vardhasvānena manmanā | prati sūktāni harya naḥ

अग्निं दूतं पुरो दधे हव्यवाहमुप ब्रुवे । देवाँ आ सादयादिह

agniṃ dūtaṃ puro dadhe havyavāhamupa bruve | devā~ ā sādayādiha

उत्ते बृहन्तो अर्चयः समिधानस्य दीदिवः । अग्ने शुक्रास ईरते

utte bṛhanto arcayaḥ samidhānasya dīdivaḥ | agne śukrāsa īrate

उप त्वा जुह्वो मम घृताचीर्यन्तु हर्यत । अग्ने हव्या जुषस्व नः

upa tvā juhvo mama ghṛtācīryantu haryata | agne havyā juṣasva naḥ

मन्द्रं होतारमृत्विजं चित्रभानुं विभावसुम् । अग्निमीळे स उ श्रवत्

mandraṃ hotāramṛtvijaṃ citrabhānuṃ vibhāvasum | agnimīl̤e sa u śravat

प्रत्नं होतारमीड्यं जुष्टमग्निं कविक्रतुम् । अध्वराणामभिश्रियम्

pratnaṃ hotāramīḍyaṃ juṣṭamagniṃ kavikratum | adhvarāṇāmabhiśriyam

जुषाणो अङ्गिरस्तमेमा हव्यान्यानुषक् । अग्ने यज्ञं नय ऋतुथा

juṣāṇo aṅgirastamemā havyānyānuṣak | agne yajñaṃ naya ṛtuthā

समिधान उ सन्त्य शुक्रशोच इहा वह । चिकित्वान्दैव्यं जनम्

samidhāna u santya śukraśoca ihā vaha | cikitvāndaivyaṃ janam

विप्रं होतारमद्रुहं धूमकेतुं विभावसुम् । यज्ञानां केतुमीमहे

vipraṃ hotāramadruhaṃ dhūmaketuṃ vibhāvasum | yajñānāṃ ketumīmahe

अग्ने नि पाहि नस्त्वं प्रति ष्म देव रीषतः । भिन्धि द्वेषः सहस्कृत

agne ni pāhi nastvaṃ prati ṣma deva rīṣataḥ | bhindhi dveṣaḥ sahaskṛta

अग्निः प्रत्नेन मन्मना शुम्भानस्तन्वं स्वाम् । कविर्विप्रेण वावृधे

agniḥ pratnena manmanā śumbhānastanvaṃ svām | kavirvipreṇa vāvṛdhe

ऊर्जो नपातमा हुवेऽग्निं पावकशोचिषम् । अस्मिन्यज्ञे स्वध्वरे

ūrjo napātamā huve'gniṃ pāvakaśociṣam | asminyajñe svadhvare

स नो मित्रमहस्त्वमग्ने शुक्रेण शोचिषा । देवैरा सत्सि बर्हिषि

sa no mitramahastvamagne śukreṇa śociṣā | devairā satsi barhiṣi

यो अग्निं तन्वो दमे देवं मर्तः सपर्यति । तस्मा इद्दीदयद्वसु

yo agniṃ tanvo dame devaṃ martaḥ saparyati | tasmā iddīdayadvasu

अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत्पतिः पृथिव्या अयम् । अपां रेतांसि जिन्वति

agnirmūrdhā divaḥ kakutpatiḥ pṛthivyā ayam | apāṃ retāṃsi jinvati

उदग्ने शुचयस्तव शुक्रा भ्राजन्त ईरते । तव ज्योतींष्यर्चयः

udagne śucayastava śukrā bhrājanta īrate | tava jyotīṃṣyarcayaḥ

ईशिषे वार्यस्य हि दात्रस्याग्ने स्वर्पतिः । स्तोता स्यां तव शर्मणि

īśiṣe vāryasya hi dātrasyāgne svarpatiḥ | stotā syāṃ tava śarmaṇi

त्वामग्ने मनीषिणस्त्वां हिन्वन्ति चित्तिभिः । त्वां वर्धन्तु नो गिरः

tvāmagne manīṣiṇastvāṃ hinvanti cittibhiḥ | tvāṃ vardhantu no giraḥ

अदब्धस्य स्वधावतो दूतस्य रेभतः सदा । अग्नेः सख्यं वृणीमहे

adabdhasya svadhāvato dūtasya rebhataḥ sadā | agneḥ sakhyaṃ vṛṇīmahe

अग्निः शुचिव्रततमः शुचिर्विप्रः शुचिः कविः । शुची रोचत आहुतः

agniḥ śucivratatamaḥ śucirvipraḥ śuciḥ kaviḥ | śucī rocata āhutaḥ

उत त्वा धीतयो मम गिरो वर्धन्तु विश्वहा । अग्ने सख्यस्य बोधि नः

uta tvā dhītayo mama giro vardhantu viśvahā | agne sakhyasya bodhi naḥ

यदग्ने स्यामहं त्वं त्वं वा घा स्या अहम् । स्युष्टे सत्या इहाशिषः

yadagne syāmahaṃ tvaṃ tvaṃ vā ghā syā aham | syuṣṭe satyā ihāśiṣaḥ

वसुर्वसुपतिर्हि कमस्यग्ने विभावसुः । स्याम ते सुमतावपि

vasurvasupatirhi kamasyagne vibhāvasuḥ | syāma te sumatāvapi

अग्ने धृतव्रताय ते समुद्रायेव सिन्धवः । गिरो वाश्रास ईरते

agne dhṛtavratāya te samudrāyeva sindhavaḥ | giro vāśrāsa īrate

युवानं विश्पतिं कविं विश्वादं पुरुवेपसम् । अग्निं शुम्भामि मन्मभिः

yuvānaṃ viśpatiṃ kaviṃ viśvādaṃ puruvepasam | agniṃ śumbhāmi manmabhiḥ

यज्ञानां रथ्ये वयं तिग्मजम्भाय वीळवे । स्तोमैरिषेमाग्नये

yajñānāṃ rathye vayaṃ tigmajambhāya vīl̤ave | stomairiṣemāgnaye

अयमग्ने त्वे अपि जरिता भूतु सन्त्य । तस्मै पावक मृळय

ayamagne tve api jaritā bhūtu santya | tasmai pāvaka mṛl̤aya

धीरो ह्यस्यद्मसद्विप्रो न जागृविः सदा । अग्ने दीदयसि द्यवि

dhīro hyasyadmasadvipro na jāgṛviḥ sadā | agne dīdayasi dyavi

पुराग्ने दुरितेभ्यः पुरा मृध्रेभ्यः कवे । प्र ण आयुर्वसो तिर

purāgne duritebhyaḥ purā mṛdhrebhyaḥ kave | pra ṇa āyurvaso tira

आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् । येषामिन्द्रो युवा सखा

ā ghā ye agnimindhate stṛṇanti barhirānuṣak | yeṣāmindro yuvā sakhā

बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः । येषामिन्द्रो युवा सखा

bṛhannididhma eṣāṃ bhūri śastaṃ pṛthuḥ svaruḥ | yeṣāmindro yuvā sakhā

अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः । येषामिन्द्रो युवा सखा

ayuddha idyudhā vṛtaṃ śūra ājati satvabhiḥ | yeṣāmindro yuvā sakhā

आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे

ā bundaṃ vṛtrahā dade jātaḥ pṛcchadvi mātaram | ka ugrāḥ ke ha śṛṇvire

प्रति त्वा शवसी वदद्गिरावप्सो न योधिषत् । यस्ते शत्रुत्वमाचके

prati tvā śavasī vadadgirāvapso na yodhiṣat | yaste śatrutvamācake

उत त्वं मघवञ्छृणु यस्ते वष्टि ववक्षि तत् । यद्वीळयासि वीळु तत्

uta tvaṃ maghavañchṛṇu yaste vaṣṭi vavakṣi tat | yadvīl̤ayāsi vīl̤u tat

यदाजिं यात्याजिकृदिन्द्रः स्वश्वयुरुप । रथीतमो रथीनाम्

yadājiṃ yātyājikṛdindraḥ svaśvayurupa | rathītamo rathīnām

वि षु विश्वा अभियुजो वज्रिन्विष्वग्यथा वृह । भवा नः सुश्रवस्तमः

vi ṣu viśvā abhiyujo vajrinviṣvagyathā vṛha | bhavā naḥ suśravastamaḥ

अस्माकं सु रथं पुर इन्द्रः कृणोतु सातये । न यं धूर्वन्ति धूर्तयः

asmākaṃ su rathaṃ pura indraḥ kṛṇotu sātaye | na yaṃ dhūrvanti dhūrtayaḥ

वृज्याम ते परि द्विषोऽरं ते शक्र दावने । गमेमेदिन्द्र गोमतः

vṛjyāma te pari dviṣo'raṃ te śakra dāvane | gamemedindra gomataḥ

शनैश्चिद्यन्तो अद्रिवोऽश्वावन्तः शतग्विनः । विवक्षणा अनेहसः

śanaiścidyanto adrivo'śvāvantaḥ śatagvinaḥ | vivakṣaṇā anehasaḥ

ऊर्ध्वा हि ते दिवेदिवे सहस्रा सूनृता शता । जरितृभ्यो विमंहते

ūrdhvā hi te divedive sahasrā sūnṛtā śatā | jaritṛbhyo vimaṃhate

विद्मा हि त्वा धनंजयमिन्द्र दृळ्हा चिदारुजम् । आदारिणं यथा गयम्

vidmā hi tvā dhanaṃjayamindra dṛl̤hā cidārujam | ādāriṇaṃ yathā gayam

ककुहं चित्त्वा कवे मन्दन्तु धृष्णविन्दवः । आ त्वा पणिं यदीमहे

kakuhaṃ cittvā kave mandantu dhṛṣṇavindavaḥ | ā tvā paṇiṃ yadīmahe

यस्ते रेवाँ अदाशुरिः प्रममर्ष मघत्तये । तस्य नो वेद आ भर

yaste revā~ adāśuriḥ pramamarṣa maghattaye | tasya no veda ā bhara

इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम्

ima u tvā vi cakṣate sakhāya indra sominaḥ | puṣṭāvanto yathā paśum

उत त्वाबधिरं वयं श्रुत्कर्णं सन्तमूतये । दूरादिह हवामहे

uta tvābadhiraṃ vayaṃ śrutkarṇaṃ santamūtaye | dūrādiha havāmahe

यच्छुश्रूया इमं हवं दुर्मर्षं चक्रिया उत । भवेरापिर्नो अन्तमः

yacchuśrūyā imaṃ havaṃ durmarṣaṃ cakriyā uta | bhaverāpirno antamaḥ

यच्चिद्धि ते अपि व्यथिर्जगन्वांसो अमन्महि । गोदा इदिन्द्र बोधि नः

yacciddhi te api vyathirjaganvāṃso amanmahi | godā idindra bodhi naḥ

आ त्वा रम्भं न जिव्रयो ररभ्मा शवसस्पते । उश्मसि त्वा सधस्थ आ

ā tvā rambhaṃ na jivrayo rarabhmā śavasaspate | uśmasi tvā sadhastha ā

स्तोत्रमिन्द्राय गायत पुरुनृम्णाय सत्वने । नकिर्यं वृण्वते युधि

stotramindrāya gāyata purunṛmṇāya satvane | nakiryaṃ vṛṇvate yudhi

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम्

abhi tvā vṛṣabhā sute sutaṃ sṛjāmi pītaye | tṛmpā vyaśnuhī madam

मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् । माकीं ब्रह्मद्विषो वनः

mā tvā mūrā aviṣyavo mopahasvāna ā dabhan | mākīṃ brahmadviṣo vanaḥ

इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब

iha tvā goparīṇasā mahe mandantu rādhase | saro gauro yathā piba

या वृत्रहा परावति सना नवा च चुच्युवे । ता संसत्सु प्र वोचत

yā vṛtrahā parāvati sanā navā ca cucyuve | tā saṃsatsu pra vocata

अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे । अत्रादेदिष्ट पौंस्यम्

apibatkadruvaḥ sutamindraḥ sahasrabāhve | atrādediṣṭa pauṃsyam

सत्यं तत्तुर्वशे यदौ विदानो अह्नवाय्यम् । व्यानट् तुर्वणे शमि

satyaṃ tatturvaśe yadau vidāno ahnavāyyam | vyānaṭ turvaṇe śami

तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम्

taraṇiṃ vo janānāṃ tradaṃ vājasya gomataḥ | samānamu pra śaṃsiṣam

ऋभुक्षणं न वर्तव उक्थेषु तुग्र्यावृधम् । इन्द्रं सोमे सचा सुते

ṛbhukṣaṇaṃ na vartava uktheṣu tugryāvṛdham | indraṃ some sacā sute

यः कृन्तदिद्वि योन्यं त्रिशोकाय गिरिं पृथुम् । गोभ्यो गातुं निरेतवे

yaḥ kṛntadidvi yonyaṃ triśokāya giriṃ pṛthum | gobhyo gātuṃ niretave

यद्दधिषे मनस्यसि मन्दानः प्रेदियक्षसि । मा तत्करिन्द्र मृळय

yaddadhiṣe manasyasi mandānaḥ prediyakṣasi | mā tatkarindra mṛl̤aya

दभ्रं चिद्धि त्वावतः कृतं शृण्वे अधि क्षमि । जिगात्विन्द्र ते मनः

dabhraṃ ciddhi tvāvataḥ kṛtaṃ śṛṇve adhi kṣami | jigātvindra te manaḥ

तवेदु ताः सुकीर्तयोऽसन्नुत प्रशस्तयः । यदिन्द्र मृळयासि नः

tavedu tāḥ sukīrtayo'sannuta praśastayaḥ | yadindra mṛl̤ayāsi naḥ

मा न एकस्मिन्नागसि मा द्वयोरुत त्रिषु । वधीर्मा शूर भूरिषु

mā na ekasminnāgasi mā dvayoruta triṣu | vadhīrmā śūra bhūriṣu

बिभया हि त्वावत उग्रादभिप्रभङ्गिणः । दस्मादहमृतीषहः

bibhayā hi tvāvata ugrādabhiprabhaṅgiṇaḥ | dasmādahamṛtīṣahaḥ

मा सख्युः शूनमा विदे मा पुत्रस्य प्रभूवसो । आवृत्वद्भूतु ते मनः

mā sakhyuḥ śūnamā vide mā putrasya prabhūvaso | āvṛtvadbhūtu te manaḥ

को नु मर्या अमिथितः सखा सखायमब्रवीत् । जहा को अस्मदीषते

ko nu maryā amithitaḥ sakhā sakhāyamabravīt | jahā ko asmadīṣate

एवारे वृषभा सुतेऽसिन्वन्भूर्यावयः । श्वघ्नीव निवता चरन्

evāre vṛṣabhā sute'sinvanbhūryāvayaḥ | śvaghnīva nivatā caran

आ त एता वचोयुजा हरी गृभ्णे सुमद्रथा । यदीं ब्रह्मभ्य इद्ददः

ā ta etā vacoyujā harī gṛbhṇe sumadrathā | yadīṃ brahmabhya iddadaḥ

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर

bhindhi viśvā apa dviṣaḥ pari bādho jahī mṛdhaḥ | vasu spārhaṃ tadā bhara

यद्वीळाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर

yadvīl̤āvindra yatsthire yatparśāne parābhṛtam | vasu spārhaṃ tadā bhara

यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर

yasya te viśvamānuṣo bhūrerdattasya vedati | vasu spārhaṃ tadā bhara

त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम्

tvāvataḥ purūvaso vayamindra praṇetaḥ | smasi sthātarharīṇām

त्वां हि सत्यमद्रिवो विद्म दातारमिषाम् । विद्म दातारं रयीणाम्

tvāṃ hi satyamadrivo vidma dātāramiṣām | vidma dātāraṃ rayīṇām

आ यस्य ते महिमानं शतमूते शतक्रतो । गीर्भिर्गृणन्ति कारवः

ā yasya te mahimānaṃ śatamūte śatakrato | gīrbhirgṛṇanti kāravaḥ

सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रः पान्त्यद्रुहः

sunītho ghā sa martyo yaṃ maruto yamaryamā | mitraḥ pāntyadruhaḥ

दधानो गोमदश्ववत्सुवीर्यमादित्यजूत एधते । सदा राया पुरुस्पृहा

dadhāno gomadaśvavatsuvīryamādityajūta edhate | sadā rāyā puruspṛhā

तमिन्द्रं दानमीमहे शवसानमभीर्वम् । ईशानं राय ईमहे

tamindraṃ dānamīmahe śavasānamabhīrvam | īśānaṃ rāya īmahe

तस्मिन्हि सन्त्यूतयो विश्वा अभीरवः सचा । तमा वहन्तु सप्तयः पुरूवसुं मदाय हरयः सुतम्

tasminhi santyūtayo viśvā abhīravaḥ sacā | tamā vahantu saptayaḥ purūvasuṃ madāya harayaḥ sutam

यस्ते मदो वरेण्यो य इन्द्र वृत्रहन्तमः । य आददिः स्वर्नृभिर्यः पृतनासु दुष्टरः

yaste mado vareṇyo ya indra vṛtrahantamaḥ | ya ādadiḥ svarnṛbhiryaḥ pṛtanāsu duṣṭaraḥ

यो दुष्टरो विश्ववार श्रवाय्यो वाजेष्वस्ति तरुता । स नः शविष्ठ सवना वसो गहि गमेम गोमति व्रजे

yo duṣṭaro viśvavāra śravāyyo vājeṣvasti tarutā | sa naḥ śaviṣṭha savanā vaso gahi gamema gomati vraje

गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्य महामह

gavyo ṣu ṇo yathā purāśvayota rathayā | varivasya mahāmaha

नहि ते शूर राधसोऽन्तं विन्दामि सत्रा । दशस्या नो मघवन्नू चिदद्रिवो धियो वाजेभिराविथ

nahi te śūra rādhaso'ntaṃ vindāmi satrā | daśasyā no maghavannū cidadrivo dhiyo vājebhirāvitha

य ऋष्वः श्रावयत्सखा विश्वेत्स वेद जनिमा पुरुष्टुतः । तं विश्वे मानुषा युगेन्द्रं हवन्ते तविषं यतस्रुचः

ya ṛṣvaḥ śrāvayatsakhā viśvetsa veda janimā puruṣṭutaḥ | taṃ viśve mānuṣā yugendraṃ havante taviṣaṃ yatasrucaḥ

स नो वाजेष्वविता पुरूवसुः पुरस्थाता मघवा वृत्रहा भुवत्

sa no vājeṣvavitā purūvasuḥ purasthātā maghavā vṛtrahā bhuvat

अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा

abhi vo vīramandhaso madeṣu gāya girā mahā vicetasam | indraṃ nāma śrutyaṃ śākinaṃ vaco yathā

ददी रेक्णस्तन्वे ददिर्वसु ददिर्वाजेषु पुरुहूत वाजिनम् । नूनमथ

dadī rekṇastanve dadirvasu dadirvājeṣu puruhūta vājinam | nūnamatha

विश्वेषामिरज्यन्तं वसूनां सासह्वांसं चिदस्य वर्पसः । कृपयतो नूनमत्यथ

viśveṣāmirajyantaṃ vasūnāṃ sāsahvāṃsaṃ cidasya varpasaḥ | kṛpayato nūnamatyatha

महः सु वो अरमिषे स्तवामहे मीळ्हुषे अरंगमाय जग्मये । यज्ञेभिर्गीर्भिर्विश्वमनुषां मरुतामियक्षसि गाये त्वा नमसा गिरा

mahaḥ su vo aramiṣe stavāmahe mīl̤huṣe araṃgamāya jagmaye | yajñebhirgīrbhirviśvamanuṣāṃ marutāmiyakṣasi gāye tvā namasā girā

ये पातयन्ते अज्मभिर्गिरीणां स्नुभिरेषाम् । यज्ञं महिष्वणीनां सुम्नं तुविष्वणीनां प्राध्वरे

ye pātayante ajmabhirgirīṇāṃ snubhireṣām | yajñaṃ mahiṣvaṇīnāṃ sumnaṃ tuviṣvaṇīnāṃ prādhvare

प्रभङ्गं दुर्मतीनामिन्द्र शविष्ठा भर । रयिमस्मभ्यं युज्यं चोदयन्मते ज्येष्ठं चोदयन्मते

prabhaṅgaṃ durmatīnāmindra śaviṣṭhā bhara | rayimasmabhyaṃ yujyaṃ codayanmate jyeṣṭhaṃ codayanmate

सनितः सुसनितरुग्र चित्र चेतिष्ठ सूनृत । प्रासहा सम्राट् सहुरिं सहन्तं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम्

sanitaḥ susanitarugra citra cetiṣṭha sūnṛta | prāsahā samrāṭ sahuriṃ sahantaṃ bhujyuṃ vājeṣu pūrvyam

आ स एतु य ईवदाँ अदेवः पूर्तमाददे । यथा चिद्वशो अश्व्यः पृथुश्रवसि कानीतेऽस्या व्युष्याददे

ā sa etu ya īvadā~ adevaḥ pūrtamādade | yathā cidvaśo aśvyaḥ pṛthuśravasi kānīte'syā vyuṣyādade

षष्टिं सहस्राश्व्यस्यायुतासनमुष्ट्रानां विंशतिं शता । दश श्यावीनां शता दश त्र्यरुषीणां दश गवां सहस्रा

ṣaṣṭiṃ sahasrāśvyasyāyutāsanamuṣṭrānāṃ viṃśatiṃ śatā | daśa śyāvīnāṃ śatā daśa tryaruṣīṇāṃ daśa gavāṃ sahasrā

दश श्यावा ऋधद्रयो वीतवारास आशवः । मथ्रा नेमिं नि वावृतुः

daśa śyāvā ṛdhadrayo vītavārāsa āśavaḥ | mathrā nemiṃ ni vāvṛtuḥ

दानासः पृथुश्रवसः कानीतस्य सुराधसः । रथं हिरण्ययं ददन्मंहिष्ठः सूरिरभूद्वर्षिष्ठमकृत श्रवः

dānāsaḥ pṛthuśravasaḥ kānītasya surādhasaḥ | rathaṃ hiraṇyayaṃ dadanmaṃhiṣṭhaḥ sūrirabhūdvarṣiṣṭhamakṛta śravaḥ

आ नो वायो महे तने याहि मखाय पाजसे । वयं हि ते चकृमा भूरि दावने सद्यश्चिन्महि दावने

ā no vāyo mahe tane yāhi makhāya pājase | vayaṃ hi te cakṛmā bhūri dāvane sadyaścinmahi dāvane

यो अश्वेभिर्वहते वस्त उस्रास्त्रिः सप्त सप्ततीनाम् । एभिः सोमेभिः सोमसुद्भिः सोमपा दानाय शुक्रपूतपाः

yo aśvebhirvahate vasta usrāstriḥ sapta saptatīnām | ebhiḥ somebhiḥ somasudbhiḥ somapā dānāya śukrapūtapāḥ

यो म इमं चिदु त्मनामन्दच्चित्रं दावने । अरट्वे अक्षे नहुषे सुकृत्वनि सुकृत्तराय सुक्रतुः

yo ma imaṃ cidu tmanāmandaccitraṃ dāvane | araṭve akṣe nahuṣe sukṛtvani sukṛttarāya sukratuḥ

उचथ्ये वपुषि यः स्वराळुत वायो घृतस्नाः । अश्वेषितं रजेषितं शुनेषितं प्राज्म तदिदं नु तत्

ucathye vapuṣi yaḥ svarāl̤uta vāyo ghṛtasnāḥ | aśveṣitaṃ rajeṣitaṃ śuneṣitaṃ prājma tadidaṃ nu tat

अध प्रियमिषिराय षष्टिं सहस्रासनम् । अश्वानामिन्न वृष्णाम्

adha priyamiṣirāya ṣaṣṭiṃ sahasrāsanam | aśvānāminna vṛṣṇām

गावो न यूथमुप यन्ति वध्रय उप मा यन्ति वध्रयः

gāvo na yūthamupa yanti vadhraya upa mā yanti vadhrayaḥ

अध यच्चारथे गणे शतमुष्ट्राँ अचिक्रदत् । अध श्वित्नेषु विंशतिं शता

adha yaccārathe gaṇe śatamuṣṭrā~ acikradat | adha śvitneṣu viṃśatiṃ śatā

शतं दासे बल्बूथे विप्रस्तरुक्ष आ ददे । ते ते वायविमे जना मदन्तीन्द्रगोपा मदन्ति देवगोपाः

śataṃ dāse balbūthe viprastarukṣa ā dade | te te vāyavime janā madantīndragopā madanti devagopāḥ

अध स्या योषणा मही प्रतीची वशमश्व्यम् । अधिरुक्मा वि नीयते

adha syā yoṣaṇā mahī pratīcī vaśamaśvyam | adhirukmā vi nīyate

महि वो महतामवो वरुण मित्र दाशुषे । यमादित्या अभि द्रुहो रक्षथा नेमघं नशदनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

mahi vo mahatāmavo varuṇa mitra dāśuṣe | yamādityā abhi druho rakṣathā nemaghaṃ naśadanehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

विदा देवा अघानामादित्यासो अपाकृतिम् । पक्षा वयो यथोपरि व्यस्मे शर्म यच्छतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

vidā devā aghānāmādityāso apākṛtim | pakṣā vayo yathopari vyasme śarma yacchatānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

व्यस्मे अधि शर्म तत्पक्षा वयो न यन्तन । विश्वानि विश्ववेदसो वरूथ्या मनामहेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

vyasme adhi śarma tatpakṣā vayo na yantana | viśvāni viśvavedaso varūthyā manāmahe'nehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

यस्मा अरासत क्षयं जीवातुं च प्रचेतसः । मनोर्विश्वस्य घेदिम आदित्या राय ईशतेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

yasmā arāsata kṣayaṃ jīvātuṃ ca pracetasaḥ | manorviśvasya ghedima ādityā rāya īśate'nehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

परि णो वृणजन्नघा दुर्गाणि रथ्यो यथा । स्यामेदिन्द्रस्य शर्मण्यादित्यानामुतावस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

pari ṇo vṛṇajannaghā durgāṇi rathyo yathā | syāmedindrasya śarmaṇyādityānāmutāvasyanehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

परिह्वृतेदना जनो युष्मादत्तस्य वायति । देवा अदभ्रमाश वो यमादित्या अहेतनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

parihvṛtedanā jano yuṣmādattasya vāyati | devā adabhramāśa vo yamādityā ahetanānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

न तं तिग्मं चन त्यजो न द्रासदभि तं गुरु । यस्मा उ शर्म सप्रथ आदित्यासो अराध्वमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

na taṃ tigmaṃ cana tyajo na drāsadabhi taṃ guru | yasmā u śarma sapratha ādityāso arādhvamanehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

युष्मे देवा अपि ष्मसि युध्यन्त इव वर्मसु । यूयं महो न एनसो यूयमर्भादुरुष्यतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

yuṣme devā api ṣmasi yudhyanta iva varmasu | yūyaṃ maho na enaso yūyamarbhāduruṣyatānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

अदितिर्न उरुष्यत्वदितिः शर्म यच्छतु । माता मित्रस्य रेवतोऽर्यम्णो वरुणस्य चानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

aditirna uruṣyatvaditiḥ śarma yacchatu | mātā mitrasya revato'ryamṇo varuṇasya cānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

यद्देवाः शर्म शरणं यद्भद्रं यदनातुरम् । त्रिधातु यद्वरूथ्यं तदस्मासु वि यन्तनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

yaddevāḥ śarma śaraṇaṃ yadbhadraṃ yadanāturam | tridhātu yadvarūthyaṃ tadasmāsu vi yantanānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

आदित्या अव हि ख्यताधि कूलादिव स्पशः । सुतीर्थमर्वतो यथानु नो नेषथा सुगमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

ādityā ava hi khyatādhi kūlādiva spaśaḥ | sutīrthamarvato yathānu no neṣathā sugamanehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

नेह भद्रं रक्षस्विने नावयै नोपया उत । गवे च भद्रं धेनवे वीराय च श्रवस्यतेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

neha bhadraṃ rakṣasvine nāvayai nopayā uta | gave ca bhadraṃ dhenave vīrāya ca śravasyate'nehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

यदाविर्यदपीच्यं देवासो अस्ति दुष्कृतम् । त्रिते तद्विश्वमाप्त्य आरे अस्मद्दधातनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

yadāviryadapīcyaṃ devāso asti duṣkṛtam | trite tadviśvamāptya āre asmaddadhātanānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

यच्च गोषु दुष्वप्न्यं यच्चास्मे दुहितर्दिवः । त्रिताय तद्विभावर्याप्त्याय परा वहानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

yacca goṣu duṣvapnyaṃ yaccāsme duhitardivaḥ | tritāya tadvibhāvaryāptyāya parā vahānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

निष्कं वा घा कृणवते स्रजं वा दुहितर्दिवः । त्रिते दुष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये परि दद्मस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

niṣkaṃ vā ghā kṛṇavate srajaṃ vā duhitardivaḥ | trite duṣvapnyaṃ sarvamāptye pari dadmasyanehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

तदन्नाय तदपसे तं भागमुपसेदुषे । त्रिताय च द्विताय चोषो दुष्वप्न्यं वहानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

tadannāya tadapase taṃ bhāgamupaseduṣe | tritāya ca dvitāya coṣo duṣvapnyaṃ vahānehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

यथा कलां यथा शफं यथ ऋणं संनयामसि ।* एवा दुष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये सं नयामस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

yathā kalāṃ yathā śaphaṃ yatha ṛṇaṃ saṃnayāmasi |* evā duṣvapnyaṃ sarvamāptye saṃ nayāmasyanehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् । उषो यस्माद्दुष्वप्न्यादभैष्माप तदुच्छत्वनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

ajaiṣmādyāsanāma cābhūmānāgaso vayam | uṣo yasmādduṣvapnyādabhaiṣmāpa taducchatvanehaso va ūtayaḥ suūtayo va ūtayaḥ

स्वादोरभक्षि वयसः सुमेधाः स्वाध्यो वरिवोवित्तरस्य । विश्वे यं देवा उत मर्त्यासो मधु ब्रुवन्तो अभि संचरन्ति

svādorabhakṣi vayasaḥ sumedhāḥ svādhyo varivovittarasya | viśve yaṃ devā uta martyāso madhu bruvanto abhi saṃcaranti

अन्तश्च प्रागा अदितिर्भवास्यवयाता हरसो दैव्यस्य । इन्दविन्द्रस्य सख्यं जुषाणः श्रौष्टीव धुरमनु राय ऋध्याः

antaśca prāgā aditirbhavāsyavayātā haraso daivyasya | indavindrasya sakhyaṃ juṣāṇaḥ śrauṣṭīva dhuramanu rāya ṛdhyāḥ

अपाम सोमममृता अभूमागन्म ज्योतिरविदाम देवान् । किं नूनमस्मान्कृणवदरातिः किमु धूर्तिरमृत मर्त्यस्य

apāma somamamṛtā abhūmāganma jyotiravidāma devān | kiṃ nūnamasmānkṛṇavadarātiḥ kimu dhūrtiramṛta martyasya

शं नो भव हृद आ पीत इन्दो पितेव सोम सूनवे सुशेवः । सखेव सख्य उरुशंस धीरः प्र ण आयुर्जीवसे सोम तारीः

śaṃ no bhava hṛda ā pīta indo piteva soma sūnave suśevaḥ | sakheva sakhya uruśaṃsa dhīraḥ pra ṇa āyurjīvase soma tārīḥ

इमे मा पीता यशस उरुष्यवो रथं न गावः समनाह पर्वसु । ते मा रक्षन्तु विस्रसश्चरित्रादुत मा स्रामाद्यवयन्त्विन्दवः

ime mā pītā yaśasa uruṣyavo rathaṃ na gāvaḥ samanāha parvasu | te mā rakṣantu visrasaścaritrāduta mā srāmādyavayantvindavaḥ

अग्निं न मा मथितं सं दिदीपः प्र चक्षय कृणुहि वस्यसो नः । अथा हि ते मद आ सोम मन्ये रेवाँ इव प्र चरा पुष्टिमच्छ

agniṃ na mā mathitaṃ saṃ didīpaḥ pra cakṣaya kṛṇuhi vasyaso naḥ | athā hi te mada ā soma manye revā~ iva pra carā puṣṭimaccha

इषिरेण ते मनसा सुतस्य भक्षीमहि पित्र्यस्येव रायः । सोम राजन्प्र ण आयूंषि तारीरहानीव सूर्यो वासराणि

iṣireṇa te manasā sutasya bhakṣīmahi pitryasyeva rāyaḥ | soma rājanpra ṇa āyūṃṣi tārīrahānīva sūryo vāsarāṇi

सोम राजन्मृळया नः स्वस्ति तव स्मसि व्रत्यास्तस्य विद्धि । अलर्ति दक्ष उत मन्युरिन्दो मा नो अर्यो अनुकामं परा दाः

soma rājanmṛl̤ayā naḥ svasti tava smasi vratyāstasya viddhi | alarti dakṣa uta manyurindo mā no aryo anukāmaṃ parā dāḥ

त्वं हि नस्तन्वः सोम गोपा गात्रेगात्रे निषसत्था नृचक्षाः । यत्ते वयं प्रमिनाम व्रतानि स नो मृळ सुषखा देव वस्यः

tvaṃ hi nastanvaḥ soma gopā gātregātre niṣasatthā nṛcakṣāḥ | yatte vayaṃ pramināma vratāni sa no mṛl̤a suṣakhā deva vasyaḥ

ऋदूदरेण सख्या सचेय यो मा न रिष्येद्धर्यश्व पीतः । अयं यः सोमो न्यधाय्यस्मे तस्मा इन्द्रं प्रतिरमेम्यायुः

ṛdūdareṇa sakhyā saceya yo mā na riṣyeddharyaśva pītaḥ | ayaṃ yaḥ somo nyadhāyyasme tasmā indraṃ pratiramemyāyuḥ

अप त्या अस्थुरनिरा अमीवा निरत्रसन्तमिषीचीरभैषुः । आ सोमो अस्माँ अरुहद्विहाया अगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः

apa tyā asthuranirā amīvā niratrasantamiṣīcīrabhaiṣuḥ | ā somo asmā~ aruhadvihāyā aganma yatra pratiranta āyuḥ

यो न इन्दुः पितरो हृत्सु पीतोऽमर्त्यो मर्त्याँ आविवेश । तस्मै सोमाय हविषा विधेम मृळीके अस्य सुमतौ स्याम

yo na induḥ pitaro hṛtsu pīto'martyo martyā~ āviveśa | tasmai somāya haviṣā vidhema mṛl̤īke asya sumatau syāma

त्वं सोम पितृभिः संविदानोऽनु द्यावापृथिवी आ ततन्थ । तस्मै त इन्दो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम्

tvaṃ soma pitṛbhiḥ saṃvidāno'nu dyāvāpṛthivī ā tatantha | tasmai ta indo haviṣā vidhema vayaṃ syāma patayo rayīṇām

त्रातारो देवा अधि वोचता नो मा नो निद्रा ईशत मोत जल्पिः । वयं सोमस्य विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम

trātāro devā adhi vocatā no mā no nidrā īśata mota jalpiḥ | vayaṃ somasya viśvaha priyāsaḥ suvīrāso vidathamā vadema

त्वं नः सोम विश्वतो वयोधास्त्वं स्वर्विदा विशा नृचक्षाः । त्वं न इन्द ऊतिभिः सजोषाः पाहि पश्चातादुत वा पुरस्तात्

tvaṃ naḥ soma viśvato vayodhāstvaṃ svarvidā viśā nṛcakṣāḥ | tvaṃ na inda ūtibhiḥ sajoṣāḥ pāhi paścātāduta vā purastāt

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति

abhi pra vaḥ surādhasamindramarca yathā vide | yo jaritṛbhyo maghavā purūvasuḥ sahasreṇeva śikṣati

शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः

śatānīkeva pra jigāti dhṛṣṇuyā hanti vṛtrāṇi dāśuṣe | gireriva pra rasā asya pinvire datrāṇi purubhojasaḥ

आ त्वा सुतास इन्दवो मदा य इन्द्र गिर्वणः । आपो न वज्रिन्नन्वोक्यं सरः पृणन्ति शूर राधसे

ā tvā sutāsa indavo madā ya indra girvaṇaḥ | āpo na vajrinnanvokyaṃ saraḥ pṛṇanti śūra rādhase

अनेहसं प्रतरणं विवक्षणं मध्वः स्वादिष्ठमीं पिब । आ यथा मन्दसानः किरासि नः प्र क्षुद्रेव त्मना धृषत्

anehasaṃ prataraṇaṃ vivakṣaṇaṃ madhvaḥ svādiṣṭhamīṃ piba | ā yathā mandasānaḥ kirāsi naḥ pra kṣudreva tmanā dhṛṣat

आ न स्तोममुप द्रवद्धियानो अश्वो न सोतृभिः । यं ते स्वधावन्स्वदयन्ति धेनव इन्द्र कण्वेषु रातयः

ā na stomamupa dravaddhiyāno aśvo na sotṛbhiḥ | yaṃ te svadhāvansvadayanti dhenava indra kaṇveṣu rātayaḥ

उग्रं न वीरं नमसोप सेदिम विभूतिमक्षितावसुम् । उद्रीव वज्रिन्नवतो न सिञ्चते क्षरन्तीन्द्र धीतयः

ugraṃ na vīraṃ namasopa sedima vibhūtimakṣitāvasum | udrīva vajrinnavato na siñcate kṣarantīndra dhītayaḥ

यद्ध नूनं यद्वा यज्ञे यद्वा पृथिव्यामधि । अतो नो यज्ञमाशुभिर्महेमत उग्र उग्रेभिरा गहि

yaddha nūnaṃ yadvā yajñe yadvā pṛthivyāmadhi | ato no yajñamāśubhirmahemata ugra ugrebhirā gahi

अजिरासो हरयो ये त आशवो वाता इव प्रसक्षिणः । येभिरपत्यं मनुषः परीयसे येभिर्विश्वं स्वर्दृशे

ajirāso harayo ye ta āśavo vātā iva prasakṣiṇaḥ | yebhirapatyaṃ manuṣaḥ parīyase yebhirviśvaṃ svardṛśe

एतावतस्त ईमह इन्द्र सुम्नस्य गोमतः । यथा प्रावो मघवन्मेध्यातिथिं यथा नीपातिथिं धने

etāvatasta īmaha indra sumnasya gomataḥ | yathā prāvo maghavanmedhyātithiṃ yathā nīpātithiṃ dhane

यथा कण्वे मघवन्त्रसदस्यवि यथा पक्थे दशव्रजे । यथा गोशर्ये असनोरृजिश्वनीन्द्र गोमद्धिरण्यवत्

yathā kaṇve maghavantrasadasyavi yathā pakthe daśavraje | yathā gośarye asanorṛjiśvanīndra gomaddhiraṇyavat

हे इन्द्र स भवान् नोऽस्मदीयैः सोतृभिः सोमाभिषवकर्तृभिरध्वदिभिर्ऋत्वग्भिः कृतं स्तोत्रविशेषम् आ आभिमुख्येन उप द्रवत् उपगच्छतु समीपं प्राप्नोतु । क इव । हियानः प्रेर्यमाणः अश्वो न अश्व इव । स यथा अभिलषितं देशं प्राप्नोति तद्वत् । हे स्वधावन् अन्नवन्निन्द्र ते तव स्वभूतानि धेनवः तर्पकाणि कण्वेषु अस्मासु वर्तमानानि रातयः हविर्दानानि यं त्वां स्वदयन्ति स्वादयन्ति । त्वदुदरे प्रविश्य त्वां तर्पयन्तीत्यर्थः । स भवान् उप द्रवत् इति पूर्वेण संबन्धः

he indra sa bhavān no'smadīyaiḥ sotṛbhiḥ somābhiṣavakartṛbhiradhvadibhirṛtvagbhiḥ kṛtaṃ stotraviśeṣam ā ābhimukhyena upa dravat upagacchatu samīpaṃ prāpnotu | ka iva | hiyānaḥ preryamāṇaḥ aśvo na aśva iva | sa yathā abhilaṣitaṃ deśaṃ prāpnoti tadvat | he svadhāvan annavannindra te tava svabhūtāni dhenavaḥ tarpakāṇi kaṇveṣu asmāsu vartamānāni rātayaḥ havirdānāni yaṃ tvāṃ svadayanti svādayanti | tvadudare praviśya tvāṃ tarpayantītyarthaḥ | sa bhavān upa dravat iti pūrveṇa saṃbandhaḥ

हे मघवन् धनवन्निन्द्र यथा येन प्रकारेण कण्वे एतन्नाम्नि मत्पितरि गोमत् गवोपेतं हिरण्यवत् काञ्चनोपेतं च सुम्नम् असनोः दत्तवानसि । यथा च त्रसदस्यवि एतन्नामके राज्ञि यथा च पक्थे एतत्संज्ञे राज्ञि यथा च दशव्रजे एतत्संज्ञके नृपे यथा च गोशर्ये एतन्नाम्नि क्षत्रिये यथा च ऋजिश्वनि एतत्संज्ञके राजनि गवाद्युपेतं सुम्नमसनोः एतावदीमहे इति पूर्वेण संबन्धः

he maghavan dhanavannindra yathā yena prakāreṇa kaṇve etannāmni matpitari gomat gavopetaṃ hiraṇyavat kāñcanopetaṃ ca sumnam asanoḥ dattavānasi | yathā ca trasadasyavi etannāmake rājñi yathā ca pakthe etatsaṃjñe rājñi yathā ca daśavraje etatsaṃjñake nṛpe yathā ca gośarye etannāmni kṣatriye yathā ca ṛjiśvani etatsaṃjñake rājani gavādyupetaṃ sumnamasanoḥ etāvadīmahe iti pūrveṇa saṃbandhaḥ

प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते

pra su śrutaṃ surādhasamarcā śakramabhiṣṭaye | yaḥ sunvate stuvate kāmyaṃ vasu sahasreṇeva maṃhate

शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः

śatānīkā hetayo asya duṣṭarā indrasya samiṣo mahīḥ | girirna bhujmā maghavatsu pinvate yadīṃ sutā amandiṣuḥ

यदीं सुतास इन्दवोऽभि प्रियममन्दिषुः । आपो न धायि सवनं म आ वसो दुघा इवोप दाशुषे

yadīṃ sutāsa indavo'bhi priyamamandiṣuḥ | āpo na dhāyi savanaṃ ma ā vaso dughā ivopa dāśuṣe

अनेहसं वो हवमानमूतये मध्वः क्षरन्ति धीतयः । आ त्वा वसो हवमानास इन्दव उप स्तोत्रेषु दधिरे

anehasaṃ vo havamānamūtaye madhvaḥ kṣaranti dhītayaḥ | ā tvā vaso havamānāsa indava upa stotreṣu dadhire

आ नः सोमे स्वध्वर इयानो अत्यो न तोशते । यं ते स्वदावन्स्वदन्ति गूर्तयः पौरे छन्दयसे हवम्

ā naḥ some svadhvara iyāno atyo na tośate | yaṃ te svadāvansvadanti gūrtayaḥ paure chandayase havam

प्र वीरमुग्रं विविचिं धनस्पृतं विभूतिं राधसो महः । उद्रीव वज्रिन्नवतो वसुत्वना सदा पीपेथ दाशुषे

pra vīramugraṃ viviciṃ dhanaspṛtaṃ vibhūtiṃ rādhaso mahaḥ | udrīva vajrinnavato vasutvanā sadā pīpetha dāśuṣe

यद्ध नूनं परावति यद्वा पृथिव्यां दिवि । युजान इन्द्र हरिभिर्महेमत ऋष्व ऋष्वेभिरा गहि

yaddha nūnaṃ parāvati yadvā pṛthivyāṃ divi | yujāna indra haribhirmahemata ṛṣva ṛṣvebhirā gahi

रथिरासो हरयो ये ते अस्रिध ओजो वातस्य पिप्रति । येभिर्नि दस्युं मनुषो निघोषयो येभिः स्वः परीयसे

rathirāso harayo ye te asridha ojo vātasya piprati | yebhirni dasyuṃ manuṣo nighoṣayo yebhiḥ svaḥ parīyase

एतावतस्ते वसो विद्याम शूर नव्यसः । यथा प्राव एतशं कृत्व्ये धने यथा वशं दशव्रजे

etāvataste vaso vidyāma śūra navyasaḥ | yathā prāva etaśaṃ kṛtvye dhane yathā vaśaṃ daśavraje

यथा कण्वे मघवन्मेधे अध्वरे दीर्घनीथे दमूनसि । यथा गोशर्ये असिषासो अद्रिवो मयि गोत्रं हरिश्रियम्

yathā kaṇve maghavanmedhe adhvare dīrghanīthe damūnasi | yathā gośarye asiṣāso adrivo mayi gotraṃ hariśriyam

नोऽस्माकं यजमानानां संबन्धिनि स्वध्वरे शोभनयज्ञे सोमे सोमपाने निमित्तभूते सति अत्यो न सततगमनशीलोऽश्व इव इयानः गच्छन्निन्द्रः आ तोशते अस्मच्छत्रून् हिनस्ति । तोशतिर्वधकर्मा । 'नितोशते निबर्हयति' इति वधकर्मसु पाठात् । इन्द्रं प्रत्यक्षीकृत्य ब्रूते । हे स्वदावन् आस्वादनकुशलेन्द्र ते तव स्वभूताः गूर्तयः उद्यताः स्तुतयः यं त्वां स्वदन्ति आत्मानमास्वादयन्ति स त्वं पौरे पुरजनसमूहे हवमात्मनः स्तुतिं छन्दयसे कामयसे । ऋत्विग्भिः स्वस्तुतिः कर्तब्येत्यभिलषसीत्यर्थः

no'smākaṃ yajamānānāṃ saṃbandhini svadhvare śobhanayajñe some somapāne nimittabhūte sati atyo na satatagamanaśīlo'śva iva iyānaḥ gacchannindraḥ ā tośate asmacchatrūn hinasti | tośatirvadhakarmā | 'nitośate nibarhayati' iti vadhakarmasu pāṭhāt | indraṃ pratyakṣīkṛtya brūte | he svadāvan āsvādanakuśalendra te tava svabhūtāḥ gūrtayaḥ udyatāḥ stutayaḥ yaṃ tvāṃ svadanti ātmānamāsvādayanti sa tvaṃ paure purajanasamūhe havamātmanaḥ stutiṃ chandayase kāmayase | ṛtvigbhiḥ svastutiḥ kartabyetyabhilaṣasītyarthaḥ

हे अद्रिवः वज्रिवन् इन्द्र मेधे यज्ञे यथा येन प्रकारेण कण्वे एतन्नामके ऋषौ निमित्ते हरिश्रियम् । हरिः जगत्तापहर्त्री हरितवर्णा वा श्रीः जललक्ष्मीर्यस्य तादृशम् । गोत्रं मेघम् असिसासः दत्तवानसि । ईदृशे कण्वे अध्वरे । ध्वरतिर्हिंसाकर्मा । तद्रहिते दीर्घनीथे दीर्घं स्वर्लोकपर्यन्तं नीथं हविः प्रापणं यस्य तथाभूते । पुनः कीदृशे । दमूनसि दानमनसि उदारे । यथा च गोशर्ये एतन्नामके ऋषौ मेघं दत्तवानसि तथा मयि पुष्टिगौ हरिश्रियं गोत्रं देहि। यथा तयोरनुग्रहदृष्ट्या मेघवृष्टिं कृतवानसि तथा मय्यपि कृपादृष्ट्या अभिलषितवृष्टिं कुर्वित्यभिप्रायः

he adrivaḥ vajrivan indra medhe yajñe yathā yena prakāreṇa kaṇve etannāmake ṛṣau nimitte hariśriyam | hariḥ jagattāpahartrī haritavarṇā vā śrīḥ jalalakṣmīryasya tādṛśam | gotraṃ megham asisāsaḥ dattavānasi | īdṛśe kaṇve adhvare | dhvaratirhiṃsākarmā | tadrahite dīrghanīthe dīrghaṃ svarlokaparyantaṃ nīthaṃ haviḥ prāpaṇaṃ yasya tathābhūte | punaḥ kīdṛśe | damūnasi dānamanasi udāre | yathā ca gośarye etannāmake ṛṣau meghaṃ dattavānasi tathā mayi puṣṭigau hariśriyaṃ gotraṃ dehi| yathā tayoranugrahadṛṣṭyā meghavṛṣṭiṃ kṛtavānasi tathā mayyapi kṛpādṛṣṭyā abhilaṣitavṛṣṭiṃ kurvityabhiprāyaḥ

यथा मनौ सांवरणौ सोममिन्द्रापिबः सुतम् । नीपातिथौ मघवन्मेध्यातिथौ पुष्टिगौ श्रुष्टिगौ सचा

yathā manau sāṃvaraṇau somamindrāpibaḥ sutam | nīpātithau maghavanmedhyātithau puṣṭigau śruṣṭigau sacā

पार्षद्वाणः प्रस्कण्वं समसादयच्छयानं जिव्रिमुद्धितम् । सहस्राण्यसिषासद्गवामृषिस्त्वोतो दस्यवे वृकः

pārṣadvāṇaḥ praskaṇvaṃ samasādayacchayānaṃ jivrimuddhitam | sahasrāṇyasiṣāsadgavāmṛṣistvoto dasyave vṛkaḥ

य उक्थेभिर्न विन्धते चिकिद्य ऋषिचोदनः । इन्द्रं तमच्छा वद नव्यस्या मत्यरिष्यन्तं न भोजसे

ya ukthebhirna vindhate cikidya ṛṣicodanaḥ | indraṃ tamacchā vada navyasyā matyariṣyantaṃ na bhojase

यस्मा अर्कं सप्तशीर्षाणमानृचुस्त्रिधातुमुत्तमे पदे । स त्विमा विश्वा भुवनानि चिक्रददादिज्जनिष्ट पौंस्यम्

yasmā arkaṃ saptaśīrṣāṇamānṛcustridhātumuttame pade | sa tvimā viśvā bhuvanāni cikradadādijjaniṣṭa pauṃsyam

यो नो दाता वसूनामिन्द्रं तं हूमहे वयम् । विद्मा ह्यस्य सुमतिं नवीयसीं गमेम गोमति व्रजे

yo no dātā vasūnāmindraṃ taṃ hūmahe vayam | vidmā hyasya sumatiṃ navīyasīṃ gamema gomati vraje

यस्मै त्वं वसो दानाय शिक्षसि स रायस्पोषमश्नुते । तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे

yasmai tvaṃ vaso dānāya śikṣasi sa rāyaspoṣamaśnute | taṃ tvā vayaṃ maghavannindra girvaṇaḥ sutāvanto havāmahe

कदा चन स्तरीरसि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे । उपोपेन्नु मघवन्भूय इन्नु ते दानं देवस्य पृच्यते

kadā cana starīrasi nendra saścasi dāśuṣe | upopennu maghavanbhūya innu te dānaṃ devasya pṛcyate

प्र यो ननक्षे अभ्योजसा क्रिविं वधैः शुष्णं निघोषयन् । यदेदस्तम्भीत्प्रथयन्नमूं दिवमादिज्जनिष्ट पार्थिवः

pra yo nanakṣe abhyojasā kriviṃ vadhaiḥ śuṣṇaṃ nighoṣayan | yadedastambhītprathayannamūṃ divamādijjaniṣṭa pārthivaḥ

यस्यायं विश्व आर्यो दासः शेवधिपा अरिः । तिरश्चिदर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत्सो अज्यते रयिः

yasyāyaṃ viśva āryo dāsaḥ śevadhipā ariḥ | tiraścidarye ruśame parīravi tubhyetso ajyate rayiḥ

तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्चुतं विप्रासो अर्कमानृचुः । अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दवः

turaṇyavo madhumantaṃ ghṛtaścutaṃ viprāso arkamānṛcuḥ | asme rayiḥ paprathe vṛṣṇyaṃ śavo'sme suvānāsa indavaḥ

अस्मे इति । रयिः । पप्रथे । वृष्ण्यम् । शवः । अस्मे इति । सुवानासः । इन्दवः ।।१०

asme iti | rayiḥ | paprathe | vṛṣṇyam | śavaḥ | asme iti | suvānāsaḥ | indavaḥ ||10

यथा मनौ विवस्वति सोमं शक्रापिबः सुतम् । यथा त्रिते छन्द इन्द्र जुजोषस्यायौ मादयसे सचा

yathā manau vivasvati somaṃ śakrāpibaḥ sutam | yathā trite chanda indra jujoṣasyāyau mādayase sacā

पृषध्रे मेध्ये मातरिश्वनीन्द्र सुवाने अमन्दथाः । यथा सोमं दशशिप्रे दशोण्ये स्यूमरश्मावृजूनसि

pṛṣadhre medhye mātariśvanīndra suvāne amandathāḥ | yathā somaṃ daśaśipre daśoṇye syūmaraśmāvṛjūnasi

य उक्था केवला दधे यः सोमं धृषितापिबत् । यस्मै विष्णुस्त्रीणि पदा विचक्रम उप मित्रस्य धर्मभिः

ya ukthā kevalā dadhe yaḥ somaṃ dhṛṣitāpibat | yasmai viṣṇustrīṇi padā vicakrama upa mitrasya dharmabhiḥ

यस्य त्वमिन्द्र स्तोमेषु चाकनो वाजे वाजिञ्छतक्रतो । तं त्वा वयं सुदुघामिव गोदुहो जुहूमसि श्रवस्यवः

yasya tvamindra stomeṣu cākano vāje vājiñchatakrato | taṃ tvā vayaṃ sudughāmiva goduho juhūmasi śravasyavaḥ

यो नो दाता स नः पिता महाँ उग्र ईशानकृत् । अयामन्नुग्रो मघवा पुरूवसुर्गोरश्वस्य प्र दातु नः

yo no dātā sa naḥ pitā mahā~ ugra īśānakṛt | ayāmannugro maghavā purūvasurgoraśvasya pra dātu naḥ

यस्मै त्वं वसो दानाय मंहसे स रायस्पोषमिन्वति । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे

yasmai tvaṃ vaso dānāya maṃhase sa rāyaspoṣaminvati | vasūyavo vasupatiṃ śatakratuṃ stomairindraṃ havāmahe

कदा चन प्र युच्छस्युभे नि पासि जन्मनी । तुरीयादित्य हवनं त इन्द्रियमा तस्थावमृतं दिवि

kadā cana pra yucchasyubhe ni pāsi janmanī | turīyāditya havanaṃ ta indriyamā tasthāvamṛtaṃ divi

यस्मै त्वं मघवन्निन्द्र गिर्वणः शिक्षो शिक्षसि दाशुषे । अस्माकं गिर उत सुष्टुतिं वसो कण्ववच्छृणुधी हवम्

yasmai tvaṃ maghavannindra girvaṇaḥ śikṣo śikṣasi dāśuṣe | asmākaṃ gira uta suṣṭutiṃ vaso kaṇvavacchṛṇudhī havam

अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत । पूर्वीरृतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेधा असृक्षत

astāvi manma pūrvyaṃ brahmendrāya vocata | pūrvīrṛtasya bṛhatīranūṣata stoturmedhā asṛkṣata

समिन्द्रो रायो बृहतीरधूनुत सं क्षोणी समु सूर्यम् । सं शुक्रासः शुचयः सं गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिषुः

samindro rāyo bṛhatīradhūnuta saṃ kṣoṇī samu sūryam | saṃ śukrāsaḥ śucayaḥ saṃ gavāśiraḥ somā indramamandiṣuḥ

य इन्द्रः बृहतीः महान्ति रायः हिरण्यादिधनानि समधूनुत सम्यगकरोत् । यश्चेन्द्रः क्षोणी द्यावापृथिव्यौ समधूनुत सम्यक् रचयांचक्रे । क्षोणी इति द्यावापृथिव्योर्नामधेयम् । 'रोदसी क्षोणी अन्धसी' इति तन्नामसु पाठात् । किंच य इन्द्रः सूर्यं मङ्गलात्मानं समधूनुत समजनयत् । तमिन्द्रं शुक्रासः शुक्लाः दीप्ताः शुचयः पूताः आपः वसतीवर्येकधनलक्षणाः सममन्दिषुः सम्यगमादयन् । किंच गवाशिरः गोदुग्धं सोमाः तद्रसाश्च तमिन्द्रं सममन्दिषुः । इत्थं महानुभाव इन्द्रोऽसीति त्वदर्थं ब्रह्म वोचत इति पूर्वेण संबन्धः

ya indraḥ bṛhatīḥ mahānti rāyaḥ hiraṇyādidhanāni samadhūnuta samyagakarot | yaścendraḥ kṣoṇī dyāvāpṛthivyau samadhūnuta samyak racayāṃcakre | kṣoṇī iti dyāvāpṛthivyornāmadheyam | 'rodasī kṣoṇī andhasī' iti tannāmasu pāṭhāt | kiṃca ya indraḥ sūryaṃ maṅgalātmānaṃ samadhūnuta samajanayat | tamindraṃ śukrāsaḥ śuklāḥ dīptāḥ śucayaḥ pūtāḥ āpaḥ vasatīvaryekadhanalakṣaṇāḥ samamandiṣuḥ samyagamādayan | kiṃca gavāśiraḥ godugdhaṃ somāḥ tadrasāśca tamindraṃ samamandiṣuḥ | itthaṃ mahānubhāva indro'sīti tvadarthaṃ brahma vocata iti pūrveṇa saṃbandhaḥ

उपमं त्वा मघोनां ज्येष्ठं च वृषभाणाम् । पूर्भित्तमं मघवन्निन्द्र गोविदमीशानं राय ईमहे

upamaṃ tvā maghonāṃ jyeṣṭhaṃ ca vṛṣabhāṇām | pūrbhittamaṃ maghavannindra govidamīśānaṃ rāya īmahe

य आयुं कुत्समतिथिग्वमर्दयो वावृधानो दिवेदिवे । तं त्वा वयं हर्यश्वं शतक्रतुं वाजयन्तो हवामहे

ya āyuṃ kutsamatithigvamardayo vāvṛdhāno divedive | taṃ tvā vayaṃ haryaśvaṃ śatakratuṃ vājayanto havāmahe

आ नो विश्वेषां रसं मध्वः सिञ्चन्त्वद्रयः । ये परावति सुन्विरे जनेष्वा ये अर्वावतीन्दवः

ā no viśveṣāṃ rasaṃ madhvaḥ siñcantvadrayaḥ | ye parāvati sunvire janeṣvā ye arvāvatīndavaḥ

विश्वा द्वेषांसि जहि चाव चा कृधि विश्वे सन्वन्त्वा वसु । शीष्टेषु चित्ते मदिरासो अंशवो यत्रा सोमस्य तृम्पसि

viśvā dveṣāṃsi jahi cāva cā kṛdhi viśve sanvantvā vasu | śīṣṭeṣu citte madirāso aṃśavo yatrā somasya tṛmpasi

इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः । आ शंतम शंतमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः

indra nedīya edihi mitamedhābhirūtibhiḥ | ā śaṃtama śaṃtamābhirabhiṣṭibhirā svāpe svāpibhiḥ

आजितुरं सत्पतिं विश्वचर्षणिं कृधि प्रजास्वाभगम् । प्र सू तिरा शचीभिर्ये त उक्थिनः क्रतुं पुनत आनुषक्

ājituraṃ satpatiṃ viśvacarṣaṇiṃ kṛdhi prajāsvābhagam | pra sū tirā śacībhirye ta ukthinaḥ kratuṃ punata ānuṣak

यस्ते साधिष्ठोऽवसे ते स्याम भरेषु ते । वयं होत्राभिरुत देवहूतिभिः ससवांसो मनामहे

yaste sādhiṣṭho'vase te syāma bhareṣu te | vayaṃ hotrābhiruta devahūtibhiḥ sasavāṃso manāmahe

अहं हि ते हरिवो ब्रह्म वाजयुराजिं यामि सदोतिभिः । त्वामिदेव तममे समश्वयुर्गव्युरग्रे मथीनाम्

ahaṃ hi te harivo brahma vājayurājiṃ yāmi sadotibhiḥ | tvāmideva tamame samaśvayurgavyuragre mathīnām

हे हरिवः हरिसंज्ञकाश्वोपेतेन्द्र ते त्वदीयः योऽहं मेध्य ऋषिः वाजयुः अन्नकामः सन् ब्रह्म अन्नमुद्दिश्य सदा सर्वदा ऊतिभिः त्वत्कृताभिः रक्षाभिः सह आजिं संग्रामं यामि प्राप्नोमि । हीति प्रसिद्धम् । त्वामेव सम् अमे संगतो भवामि । संग्रामे त्वामेवाश्रयामि । नेतरं कंचनेत्यर्थः । एवेत्यनर्थको निपातः

he harivaḥ harisaṃjñakāśvopetendra te tvadīyaḥ yo'haṃ medhya ṛṣiḥ vājayuḥ annakāmaḥ san brahma annamuddiśya sadā sarvadā ūtibhiḥ tvatkṛtābhiḥ rakṣābhiḥ saha ājiṃ saṃgrāmaṃ yāmi prāpnomi | hīti prasiddham | tvāmeva sam ame saṃgato bhavāmi | saṃgrāme tvāmevāśrayāmi | netaraṃ kaṃcanetyarthaḥ | evetyanarthako nipātaḥ

एतत्त इन्द्र वीर्यं गीर्भिर्गृणन्ति कारवः । ते स्तोभन्त ऊर्जमावन्घृतश्चुतं पौरासो नक्षन्धीतिभिः

etatta indra vīryaṃ gīrbhirgṛṇanti kāravaḥ | te stobhanta ūrjamāvanghṛtaścutaṃ paurāso nakṣandhītibhiḥ

नक्षन्त इन्द्रमवसे सुकृत्यया येषां सुतेषु मन्दसे । यथा संवर्ते अमदो यथा कृश एवास्मे इन्द्र मत्स्व

nakṣanta indramavase sukṛtyayā yeṣāṃ suteṣu mandase | yathā saṃvarte amado yathā kṛśa evāsme indra matsva

आ नो विश्वे सजोषसो देवासो गन्तनोप नः । वसवो रुद्रा अवसे न आ गमञ्छृण्वन्तु मरुतो हवम्

ā no viśve sajoṣaso devāso gantanopa naḥ | vasavo rudrā avase na ā gamañchṛṇvantu maruto havam

पूषा विष्णुर्हवनं मे सरस्वत्यवन्तु सप्त सिन्धवः । आपो वातः पर्वतासो वनस्पतिः शृणोतु पृथिवी हवम्

pūṣā viṣṇurhavanaṃ me sarasvatyavantu sapta sindhavaḥ | āpo vātaḥ parvatāso vanaspatiḥ śṛṇotu pṛthivī havam

यदिन्द्र राधो अस्ति ते माघोनं मघवत्तम । तेन नो बोधि सधमाद्यो वृधे भगो दानाय वृत्रहन्

yadindra rādho asti te māghonaṃ maghavattama | tena no bodhi sadhamādyo vṛdhe bhago dānāya vṛtrahan

आजिपते नृपते त्वमिद्धि नो वाज आ वक्षि सुक्रतो । वीती होत्राभिरुत देववीतिभिः ससवांसो वि शृण्विरे

ājipate nṛpate tvamiddhi no vāja ā vakṣi sukrato | vītī hotrābhiruta devavītibhiḥ sasavāṃso vi śṛṇvire

सन्ति ह्यर्य आशिष इन्द्र आयुर्जनानाम् । अस्मान्नक्षस्व मघवन्नुपावसे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम्

santi hyarya āśiṣa indra āyurjanānām | asmānnakṣasva maghavannupāvase dhukṣasva pipyuṣīmiṣam

वयं त इन्द्र स्तोमेभिर्विधेम त्वमस्माकं शतक्रतो । महि स्थूरं शशयं राधो अह्रयं प्रस्कण्वाय नि तोशय

vayaṃ ta indra stomebhirvidhema tvamasmākaṃ śatakrato | mahi sthūraṃ śaśayaṃ rādho ahrayaṃ praskaṇvāya ni tośaya

पूषा पोषको देवः विष्णुर्व्यापको देवः सरस्वती । सर इत्युदकनाम । तद्वती देवी च एते सर्वे मे मम मातरिश्वानस्य (मातरिश्वनः ) ऋषेः हवनमाह्वानम् । स्तोत्रमिति यावत् । अवन्तु शृण्वन्तु । अवतिरत्र श्रवणकर्मा ।' अव रक्षणगति' इत्यस्मिन् सूत्रे () तस्य श्रवणाभिधानात् । किंच सप्त सप्तसंख्याकाः सिन्धवो गङ्गाद्या नद्य आपः जलाभिमानिन्यो देवताः वातो वायुः पर्वतासः पर्ववतां मेर्वादीनामभिमानिनो देवाश्च मे हवनम् अवन्तु शृण्वन्तु । अथ च वनस्पतिः वनानां पातारः पालको (पालका) देवाः पृथिवी च देवी मे हवं स्तोत्रं शृणोतु

pūṣā poṣako devaḥ viṣṇurvyāpako devaḥ sarasvatī | sara ityudakanāma | tadvatī devī ca ete sarve me mama mātariśvānasya (mātariśvanaḥ ) ṛṣeḥ havanamāhvānam | stotramiti yāvat | avantu śṛṇvantu | avatiratra śravaṇakarmā |' ava rakṣaṇagati' ityasmin sūtre () tasya śravaṇābhidhānāt | kiṃca sapta saptasaṃkhyākāḥ sindhavo gaṅgādyā nadya āpaḥ jalābhimāninyo devatāḥ vāto vāyuḥ parvatāsaḥ parvavatāṃ mervādīnāmabhimānino devāśca me havanam avantu śṛṇvantu | atha ca vanaspatiḥ vanānāṃ pātāraḥ pālako (pālakā) devāḥ pṛthivī ca devī me havaṃ stotraṃ śṛṇotu

हे इन्द्र वयं यजमानाः ते त्वदीयाः स्मः । त्वं चास्माकमसि । 'त्वमस्माकं तवस्मसि' (ऋ. सं. ८. ९२. ३२) इति श्रुतेः । अतः हे शतक्रतो बहुकर्मवन्निन्द्र स्तोमेभिः स्तोत्रैः विधेम परिचरेम त्वाम् । यस्मात्त्वदीया वयं तस्मात्त्वं प्रस्कण्वाय कण्वपुत्राय मह्यं मातरिश्वनाय ( मातरिश्वने ) राधो धनं नि तोशय नियमेन देहि । तदेव राधो विशिनष्टि । महि महत् पूज्यं स्थूरं स्थूलम् । प्रौढमित्यर्थः । शशयं देवब्राह्मणादिशरीरे शयानं तैरुपभोग्यमित्यर्थः । अह्रयं लज्जारहितम् । पापवर्त्मना लब्धं धनं हि लज्जासहितं भवति । इदं तु न तथा । ईश्वरानुग्रहलब्धत्वात्तस्येत्यर्थः

he indra vayaṃ yajamānāḥ te tvadīyāḥ smaḥ | tvaṃ cāsmākamasi | 'tvamasmākaṃ tavasmasi' (ṛ. saṃ. 8. 92. 32) iti śruteḥ | ataḥ he śatakrato bahukarmavannindra stomebhiḥ stotraiḥ vidhema paricarema tvām | yasmāttvadīyā vayaṃ tasmāttvaṃ praskaṇvāya kaṇvaputrāya mahyaṃ mātariśvanāya ( mātariśvane ) rādho dhanaṃ ni tośaya niyamena dehi | tadeva rādho viśinaṣṭi | mahi mahat pūjyaṃ sthūraṃ sthūlam | prauḍhamityarthaḥ | śaśayaṃ devabrāhmaṇādiśarīre śayānaṃ tairupabhogyamityarthaḥ | ahrayaṃ lajjārahitam | pāpavartmanā labdhaṃ dhanaṃ hi lajjāsahitaṃ bhavati | idaṃ tu na tathā | īśvarānugrahalabdhatvāttasyetyarthaḥ

भूरीदिन्द्रस्य वीर्यं व्यख्यमभ्यायति । राधस्ते दस्यवे वृक

bhūrīdindrasya vīryaṃ vyakhyamabhyāyati | rādhaste dasyave vṛka

शतं श्वेतास उक्षणो दिवि तारो न रोचन्ते । मह्ना दिवं न तस्तभुः

śataṃ śvetāsa ukṣaṇo divi tāro na rocante | mahnā divaṃ na tastabhuḥ

शतं वेणूञ्छतं शुनः शतं चर्माणि म्लातानि । शतं मे बल्बजस्तुका अरुषीणां चतुःशतम्

śataṃ veṇūñchataṃ śunaḥ śataṃ carmāṇi mlātāni | śataṃ me balbajastukā aruṣīṇāṃ catuḥśatam

सुदेवा स्थ काण्वायना वयोवयो विचरन्तः । अश्वासो न चङ्क्रमत

sudevā stha kāṇvāyanā vayovayo vicarantaḥ | aśvāso na caṅkramata

आदित्साप्तस्य चर्किरन्नानूनस्य महि श्रवः । श्यावीरतिध्वसन्पथश्चक्षुषा चन संनशे

āditsāptasya carkirannānūnasya mahi śravaḥ | śyāvīratidhvasanpathaścakṣuṣā cana saṃnaśe

आदित् दानानन्तरमेव अनूनस्य अन्यूनस्य । सर्वोत्कृष्टस्येति यावत् । साप्तस्य एवंनाम्नः कण्वपुत्रस्य संबन्धि महि महत् श्रवः यशः न चर्किरन् न कर्तुमिच्छन्ति । तद्यशः संपादयितुं केचित् नेशते इत्यर्थः । किंच पथः धर्ममार्गात् सकाशात् अतिध्वसन् अतिशयेनाधः पतन् कृपणः पुमान् श्यावीः कपिला गाः चक्षुषा चन नेत्रेणापि संनशे सम्यक् व्याप्तुं संद्रष्टुं नेष्टे । किमुत वक्तव्यं तद्यशःसंपादने नेष्ठे इति

ādit dānānantarameva anūnasya anyūnasya | sarvotkṛṣṭasyeti yāvat | sāptasya evaṃnāmnaḥ kaṇvaputrasya saṃbandhi mahi mahat śravaḥ yaśaḥ na carkiran na kartumicchanti | tadyaśaḥ saṃpādayituṃ kecit neśate ityarthaḥ | kiṃca pathaḥ dharmamārgāt sakāśāt atidhvasan atiśayenādhaḥ patan kṛpaṇaḥ pumān śyāvīḥ kapilā gāḥ cakṣuṣā cana netreṇāpi saṃnaśe samyak vyāptuṃ saṃdraṣṭuṃ neṣṭe | kimuta vaktavyaṃ tadyaśaḥsaṃpādane neṣṭhe iti

प्रति ते दस्यवे वृक राधो अदर्श्यह्रयम् । द्यौर्न प्रथिना शवः

prati te dasyave vṛka rādho adarśyahrayam | dyaurna prathinā śavaḥ

दश मह्यं पौतक्रतः सहस्रा दस्यवे वृकः । नित्याद्रायो अमंहत

daśa mahyaṃ pautakrataḥ sahasrā dasyave vṛkaḥ | nityādrāyo amaṃhata

शतं मे गर्दभानां शतमूर्णावतीनाम् । शतं दासाँ अति स्रजः

śataṃ me gardabhānāṃ śatamūrṇāvatīnām | śataṃ dāsā~ ati srajaḥ

तत्रो अपि प्राणीयत पूतक्रतायै व्यक्ता । अश्वानामिन्न यूथ्याम्

tatro api prāṇīyata pūtakratāyai vyaktā | aśvānāminna yūthyām

अचेत्यग्निश्चिकितुर्हव्यवाट् स सुमद्रथः । अग्निः शुक्रेण शोचिषा बृहत्सूरो अरोचत दिवि सूर्यो अरोचत

acetyagniścikiturhavyavāṭ sa sumadrathaḥ | agniḥ śukreṇa śociṣā bṛhatsūro arocata divi sūryo arocata

युवं देवा क्रतुना पूर्व्येण युक्ता रथेन तविषं यजत्रा । आगच्छतं नासत्या शचीभिरिदं तृतीयं सवनं पिबाथः

yuvaṃ devā kratunā pūrvyeṇa yuktā rathena taviṣaṃ yajatrā | āgacchataṃ nāsatyā śacībhiridaṃ tṛtīyaṃ savanaṃ pibāthaḥ

युवां देवास्त्रय एकादशासः सत्याः सत्यस्य ददृशे पुरस्तात् । अस्माकं यज्ञं सवनं जुषाणा पातं सोममश्विना दीद्यग्नी

yuvāṃ devāstraya ekādaśāsaḥ satyāḥ satyasya dadṛśe purastāt | asmākaṃ yajñaṃ savanaṃ juṣāṇā pātaṃ somamaśvinā dīdyagnī

पनाय्यं तदश्विना कृतं वां वृषभो दिवो रजसः पृथिव्याः । सहस्रं शंसा उत ये गविष्टौ सर्वाँ इत्ताँ उप याता पिबध्यै

panāyyaṃ tadaśvinā kṛtaṃ vāṃ vṛṣabho divo rajasaḥ pṛthivyāḥ | sahasraṃ śaṃsā uta ye gaviṣṭau sarvā~ ittā~ upa yātā pibadhyai

अयं वां भागो निहितो यजत्रेमा गिरो नासत्योप यातम् । पिबतं सोमं मधुमन्तमस्मे प्र दाश्वांसमवतं शचीभिः

ayaṃ vāṃ bhāgo nihito yajatremā giro nāsatyopa yātam | pibataṃ somaṃ madhumantamasme pra dāśvāṃsamavataṃ śacībhiḥ

हे यजत्रा यजनीयावश्विनौ अयं पुरोवर्ती वां युवयोः भागः भजनीयोंऽशः सोमलक्षणः निहितः नियमेन स्थापितः । अतस्तं गृहीतुमागच्छतमिति (ग्रहीतु°) शेषः । किंच हे नासत्या नासत्यौ सत्यभूतावश्विनौ युवामिमाः संनिकृष्टाः गिरः स्तुतिलक्षणा वाचः उपयातं समीपे गच्छतं श्रोतुम् । अथ च मधुमन्तं माधुर्योपेतं सोमं पिबतम् । किंच अस्मे अस्माकं संबन्धिनं दाश्वांसं हविर्दत्तवन्तं यजमानं शचीभिः अभिमतफलप्रदानलक्षणैः कर्मभिः प्र अवतं प्रकर्षेण रक्षतम्

he yajatrā yajanīyāvaśvinau ayaṃ purovartī vāṃ yuvayoḥ bhāgaḥ bhajanīyoṃ'śaḥ somalakṣaṇaḥ nihitaḥ niyamena sthāpitaḥ | atastaṃ gṛhītumāgacchatamiti (grahītu°) śeṣaḥ | kiṃca he nāsatyā nāsatyau satyabhūtāvaśvinau yuvāmimāḥ saṃnikṛṣṭāḥ giraḥ stutilakṣaṇā vācaḥ upayātaṃ samīpe gacchataṃ śrotum | atha ca madhumantaṃ mādhuryopetaṃ somaṃ pibatam | kiṃca asme asmākaṃ saṃbandhinaṃ dāśvāṃsaṃ havirdattavantaṃ yajamānaṃ śacībhiḥ abhimataphalapradānalakṣaṇaiḥ karmabhiḥ pra avataṃ prakarṣeṇa rakṣatam

यमृत्विजो बहुधा कल्पयन्तः सचेतसो यज्ञमिमं वहन्ति । यो अनूचानो ब्राह्मणो युक्त आसीत्का स्वित्तत्र यजमानस्य संवित्

yamṛtvijo bahudhā kalpayantaḥ sacetaso yajñamimaṃ vahanti | yo anūcāno brāhmaṇo yukta āsītkā svittatra yajamānasya saṃvit

एक एवाग्निर्बहुधा समिद्ध एकः सूर्यो विश्वमनु प्रभूतः । एकैवोषाः सर्वमिदं वि भात्येकं वा इदं वि बभूव सर्वम्

eka evāgnirbahudhā samiddha ekaḥ sūryo viśvamanu prabhūtaḥ | ekaivoṣāḥ sarvamidaṃ vi bhātyekaṃ vā idaṃ vi babhūva sarvam

ज्योतिष्मन्तं केतुमन्तं त्रिचक्रं सुखं रथं सुषदं भूरिवारम् । चित्रामघा यस्य योगेऽधिजज्ञे तं वां हुवे अति रिक्तं पिबध्यै

jyotiṣmantaṃ ketumantaṃ tricakraṃ sukhaṃ rathaṃ suṣadaṃ bhūrivāram | citrāmaghā yasya yoge'dhijajñe taṃ vāṃ huve ati riktaṃ pibadhyai

इमानि वां भागधेयानि सिस्रत इन्द्रावरुणा प्र महे सुतेषु वाम् । यज्ञेयज्ञे ह सवना भुरण्यथो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षथः

imāni vāṃ bhāgadheyāni sisrata indrāvaruṇā pra mahe suteṣu vām | yajñeyajñe ha savanā bhuraṇyatho yatsunvate yajamānāya śikṣathaḥ

निष्षिध्वरीरोषधीराप आस्तामिन्द्रावरुणा महिमानमाशत । या सिस्रतू रजसः पारे अध्वनो ययोः शत्रुर्नकिरादेव ओहते

niṣṣidhvarīroṣadhīrāpa āstāmindrāvaruṇā mahimānamāśata | yā sisratū rajasaḥ pāre adhvano yayoḥ śatrurnakirādeva ohate

सत्यं तदिन्द्रावरुणा कृशस्य वां मध्व ऊर्मिं दुहते सप्त वाणीः । ताभिर्दाश्वांसमवतं शुभस्पती यो वामदब्धो अभि पाति चित्तिभिः

satyaṃ tadindrāvaruṇā kṛśasya vāṃ madhva ūrmiṃ duhate sapta vāṇīḥ | tābhirdāśvāṃsamavataṃ śubhaspatī yo vāmadabdho abhi pāti cittibhiḥ

घृतप्रुषः सौम्या जीरदानवः सप्त स्वसारः सदन ऋतस्य । या ह वामिन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्ताभिर्धत्तं यजमानाय शिक्षतम्

ghṛtapruṣaḥ saumyā jīradānavaḥ sapta svasāraḥ sadana ṛtasya | yā ha vāmindrāvaruṇā ghṛtaścutastābhirdhattaṃ yajamānāya śikṣatam

अवोचाम महते सौभगाय सत्यं त्वेषाभ्यां महिमानमिन्द्रियम् । अस्मान्स्विन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्त्रिभिः साप्तेभिरवतं शुभस्पती

avocāma mahate saubhagāya satyaṃ tveṣābhyāṃ mahimānamindriyam | asmānsvindrāvaruṇā ghṛtaścutastribhiḥ sāptebhiravataṃ śubhaspatī

इन्द्रावरुणा यदृषिभ्यो मनीषां वाचो मतिं श्रुतमदत्तमग्रे । यानि स्थानान्यसृजन्त धीरा यज्ञं तन्वानास्तपसाभ्यपश्यम्

indrāvaruṇā yadṛṣibhyo manīṣāṃ vāco matiṃ śrutamadattamagre | yāni sthānānyasṛjanta dhīrā yajñaṃ tanvānāstapasābhyapaśyam

इन्द्रावरुणा सौमनसमदृप्तं रायस्पोषं यजमानेषु धत्तम् । प्रजां पुष्टिं भूतिमस्मासु धत्तं दीर्घायुत्वाय प्र तिरतं न आयुः

indrāvaruṇā saumanasamadṛptaṃ rāyaspoṣaṃ yajamāneṣu dhattam | prajāṃ puṣṭiṃ bhūtimasmāsu dhattaṃ dīrghāyutvāya pra tirataṃ na āyuḥ

ताः सत्यवाण्यः क्व सन्तीत्यपेक्षायामाह । ऋतस्य यज्ञस्य सदने स्थाने सप्त सप्तसंख्याकाः स्वसारः स्वयंसारिण्यो वाण्यः सन्ति । कीदृश्यस्ताः । घृतप्रुषः । घृतमित्युदकनाम । तेन सोमरसो लक्ष्यते । तथा च सोमरसस्राविण्य इत्यर्थः । सोम्याः सोमार्हाः जीरदानवः क्षिप्रदानाः । किंच हे इन्द्रावरुणा इन्द्रावरुणौ या वाण्यः वां युवामुद्दिश्य घृतश्चुतः सोमरसस्राविण्यो भवन्ति अथवा आज्यस्राविण्यो भवन्ति । हेति प्रसिद्धम् । ताभिर्हेतुभूताभिः धत्तं यजमानं पुष्णीतम् । तदर्थं च यजमानाय शिक्षतमभिमतं दत्तम्

tāḥ satyavāṇyaḥ kva santītyapekṣāyāmāha | ṛtasya yajñasya sadane sthāne sapta saptasaṃkhyākāḥ svasāraḥ svayaṃsāriṇyo vāṇyaḥ santi | kīdṛśyastāḥ | ghṛtapruṣaḥ | ghṛtamityudakanāma | tena somaraso lakṣyate | tathā ca somarasasrāviṇya ityarthaḥ | somyāḥ somārhāḥ jīradānavaḥ kṣipradānāḥ | kiṃca he indrāvaruṇā indrāvaruṇau yā vāṇyaḥ vāṃ yuvāmuddiśya ghṛtaścutaḥ somarasasrāviṇyo bhavanti athavā ājyasrāviṇyo bhavanti | heti prasiddham | tābhirhetubhūtābhiḥ dhattaṃ yajamānaṃ puṣṇītam | tadarthaṃ ca yajamānāya śikṣatamabhimataṃ dattam

हे इन्द्रावरुणा इन्द्रावरुणा युवां सौमनसं प्रसन्नमनस्कत्वं तथा अदृप्तम् अनुद्धतम् । मोहशून्यमिति यावत् । रायः धनस्य पोषं पुष्टिं च यजमानेषु धत्तं धारयतम् । किंचास्मासु स्तोतृषु प्रजां पुत्रपौत्रादिरूपां पुष्टिं धनादेः समृद्धिं भूतिं गवाश्वादिगजान्तसंपदं च धत्तं धारयतम् । अथ च दीर्घायुत्वाय चिरजीवनाय नोऽस्माकमायुः जीवितकालं प्र तिरतं प्रवर्धयतम् । प्रपूर्वस्तिरतिर्वर्धनार्थः

he indrāvaruṇā indrāvaruṇā yuvāṃ saumanasaṃ prasannamanaskatvaṃ tathā adṛptam anuddhatam | mohaśūnyamiti yāvat | rāyaḥ dhanasya poṣaṃ puṣṭiṃ ca yajamāneṣu dhattaṃ dhārayatam | kiṃcāsmāsu stotṛṣu prajāṃ putrapautrādirūpāṃ puṣṭiṃ dhanādeḥ samṛddhiṃ bhūtiṃ gavāśvādigajāntasaṃpadaṃ ca dhattaṃ dhārayatam | atha ca dīrghāyutvāya cirajīvanāya no'smākamāyuḥ jīvitakālaṃ pra tirataṃ pravardhayatam | prapūrvastiratirvardhanārthaḥ

अग्न आ याह्यग्निभिर्होतारं त्वा वृणीमहे । आ त्वामनक्तु प्रयता हविष्मती यजिष्ठं बर्हिरासदे

agna ā yāhyagnibhirhotāraṃ tvā vṛṇīmahe | ā tvāmanaktu prayatā haviṣmatī yajiṣṭhaṃ barhirāsade

अच्छा हि त्वा सहसः सूनो अङ्गिरः स्रुचश्चरन्त्यध्वरे । ऊर्जो नपातं घृतकेशमीमहेऽग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम्

acchā hi tvā sahasaḥ sūno aṅgiraḥ srucaścarantyadhvare | ūrjo napātaṃ ghṛtakeśamīmahe'gniṃ yajñeṣu pūrvyam

अग्ने कविर्वेधा असि होता पावक यक्ष्यः । मन्द्रो यजिष्ठो अध्वरेष्वीड्यो विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः

agne kavirvedhā asi hotā pāvaka yakṣyaḥ | mandro yajiṣṭho adhvareṣvīḍyo viprebhiḥ śukra manmabhiḥ

अद्रोघमा वहोशतो यविष्ठ्य देवाँ अजस्र वीतये । अभि प्रयांसि सुधिता वसो गहि मन्दस्व धीतिभिर्हितः

adroghamā vahośato yaviṣṭhya devā~ ajasra vītaye | abhi prayāṃsi sudhitā vaso gahi mandasva dhītibhirhitaḥ

त्वमित्सप्रथा अस्यग्ने त्रातरृतस्कविः । त्वां विप्रासः समिधान दीदिव आ विवासन्ति वेधसः

tvamitsaprathā asyagne trātarṛtaskaviḥ | tvāṃ viprāsaḥ samidhāna dīdiva ā vivāsanti vedhasaḥ

शोचा शोचिष्ठ दीदिहि विशे मयो रास्व स्तोत्रे महाँ असि । देवानां शर्मन्मम सन्तु सूरयः शत्रूषाहः स्वग्नयः

śocā śociṣṭha dīdihi viśe mayo rāsva stotre mahā~ asi | devānāṃ śarmanmama santu sūrayaḥ śatrūṣāhaḥ svagnayaḥ

यथा चिद्वृद्धमतसमग्ने संजूर्वसि क्षमि । एवा दह मित्रमहो यो अस्मध्रुग्दुर्मन्मा कश्च वेनति

yathā cidvṛddhamatasamagne saṃjūrvasi kṣami | evā daha mitramaho yo asmadhrugdurmanmā kaśca venati

मा नो मर्ताय रिपवे रक्षस्विने माघशंसाय रीरधः । अस्रेधद्भिस्तरणिभिर्यविष्ठ्य शिवेभिः पाहि पायुभिः

mā no martāya ripave rakṣasvine māghaśaṃsāya rīradhaḥ | asredhadbhistaraṇibhiryaviṣṭhya śivebhiḥ pāhi pāyubhiḥ

पाहि नो अग्न एकया पाह्युत द्वितीयया । पाहि गीर्भिस्तिसृभिरूर्जां पते पाहि चतसृभिर्वसो

pāhi no agna ekayā pāhyuta dvitīyayā | pāhi gīrbhistisṛbhirūrjāṃ pate pāhi catasṛbhirvaso

पाहि विश्वस्माद्रक्षसो अराव्णः प्र स्म वाजेषु नोऽव । त्वामिद्धि नेदिष्ठं देवतातय आपिं नक्षामहे वृधे

pāhi viśvasmādrakṣaso arāvṇaḥ pra sma vājeṣu no'va | tvāmiddhi nediṣṭhaṃ devatātaya āpiṃ nakṣāmahe vṛdhe

आ नो अग्ने वयोवृधं रयिं पावक शंस्यम् । रास्वा च न उपमाते पुरुस्पृहं सुनीती स्वयशस्तरम्

ā no agne vayovṛdhaṃ rayiṃ pāvaka śaṃsyam | rāsvā ca na upamāte puruspṛhaṃ sunītī svayaśastaram

येन वंसाम पृतनासु शर्धतस्तरन्तो अर्य आदिशः । स त्वं नो वर्ध प्रयसा शचीवसो जिन्वा धियो वसुविदः

yena vaṃsāma pṛtanāsu śardhatastaranto arya ādiśaḥ | sa tvaṃ no vardha prayasā śacīvaso jinvā dhiyo vasuvidaḥ

शिशानो वृषभो यथाग्निः शृङ्गे दविध्वत् । तिग्मा अस्य हनवो न प्रतिधृषे सुजम्भः सहसो यहुः

śiśāno vṛṣabho yathāgniḥ śṛṅge davidhvat | tigmā asya hanavo na pratidhṛṣe sujambhaḥ sahaso yahuḥ

नहि ते अग्ने वृषभ प्रतिधृषे जम्भासो यद्वितिष्ठसे । स त्वं नो होतः सुहुतं हविष्कृधि वंस्वा नो वार्या पुरु

nahi te agne vṛṣabha pratidhṛṣe jambhāso yadvitiṣṭhase | sa tvaṃ no hotaḥ suhutaṃ haviṣkṛdhi vaṃsvā no vāryā puru

शेषे वनेषु मात्रोः सं त्वा मर्तास इन्धते । अतन्द्रो हव्या वहसि हविष्कृत आदिद्देवेषु राजसि

śeṣe vaneṣu mātroḥ saṃ tvā martāsa indhate | atandro havyā vahasi haviṣkṛta ādiddeveṣu rājasi

सप्त होतारस्तमिदीळते त्वाग्ने सुत्यजमह्रयम् । भिनत्स्यद्रिं तपसा वि शोचिषा प्राग्ने तिष्ठ जनाँ अति

sapta hotārastamidīl̤ate tvāgne sutyajamahrayam | bhinatsyadriṃ tapasā vi śociṣā prāgne tiṣṭha janā~ ati

अग्निमग्निं वो अध्रिगुं हुवेम वृक्तबर्हिषः । अग्निं हितप्रयसः शश्वतीष्वा होतारं चर्षणीनाम्

agnimagniṃ vo adhriguṃ huvema vṛktabarhiṣaḥ | agniṃ hitaprayasaḥ śaśvatīṣvā hotāraṃ carṣaṇīnām

केतेन शर्मन्सचते सुषामण्यग्ने तुभ्यं चिकित्वना । इषण्यया नः पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये

ketena śarmansacate suṣāmaṇyagne tubhyaṃ cikitvanā | iṣaṇyayā naḥ pururūpamā bhara vājaṃ nediṣṭhamūtaye

अग्ने जरितर्विश्पतिस्तेपानो देव रक्षसः । अप्रोषिवान्गृहपतिर्महाँ असि दिवस्पायुर्दुरोणयुः

agne jaritarviśpatistepāno deva rakṣasaḥ | aproṣivāngṛhapatirmahā~ asi divaspāyurduroṇayuḥ

मा नो रक्ष आ वेशीदाघृणीवसो मा यातुर्यातुमावताम् । परोगव्यूत्यनिरामप क्षुधमग्ने सेध रक्षस्विनः

mā no rakṣa ā veśīdāghṛṇīvaso mā yāturyātumāvatām | parogavyūtyanirāmapa kṣudhamagne sedha rakṣasvinaḥ

उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः । सत्राच्या मघवा सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत्

ubhayaṃ śṛṇavacca na indro arvāgidaṃ vacaḥ | satrācyā maghavā somapītaye dhiyā śaviṣṭha ā gamat

तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसे धिषणे निष्टतक्षतुः । उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः

taṃ hi svarājaṃ vṛṣabhaṃ tamojase dhiṣaṇe niṣṭatakṣatuḥ | utopamānāṃ prathamo ni ṣīdasi somakāmaṃ hi te manaḥ

आ वृषस्व पुरूवसो सुतस्येन्द्रान्धसः । विद्मा हि त्वा हरिवः पृत्सु सासहिमधृष्टं चिद्दधृष्वणिम्

ā vṛṣasva purūvaso sutasyendrāndhasaḥ | vidmā hi tvā harivaḥ pṛtsu sāsahimadhṛṣṭaṃ ciddadhṛṣvaṇim

अप्रामिसत्य मघवन्तथेदसदिन्द्र क्रत्वा यथा वशः । सनेम वाजं तव शिप्रिन्नवसा मक्षू चिद्यन्तो अद्रिवः

aprāmisatya maghavantathedasadindra kratvā yathā vaśaḥ | sanema vājaṃ tava śiprinnavasā makṣū cidyanto adrivaḥ

शग्ध्यू षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि

śagdhyū ṣu śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ | bhagaṃ na hi tvā yaśasaṃ vasuvidamanu śūra carāmasi

पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः । नकिर्हि दानं परिमर्धिषत्त्वे यद्यद्यामि तदा भर

pauro aśvasya purukṛdgavāmasyutso deva hiraṇyayaḥ | nakirhi dānaṃ parimardhiṣattve yadyadyāmi tadā bhara

त्वं ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये

tvaṃ hyehi cerave vidā bhagaṃ vasuttaye | udvāvṛṣasva maghavangaviṣṭaya udindrāśvamiṣṭaye

त्वं पुरू सहस्राणि शतानि च यूथा दानाय मंहसे । आ पुरंदरं चकृम विप्रवचस इन्द्रं गायन्तोऽवसे

tvaṃ purū sahasrāṇi śatāni ca yūthā dānāya maṃhase | ā puraṃdaraṃ cakṛma vipravacasa indraṃ gāyanto'vase

अविप्रो वा यदविधद्विप्रो वेन्द्र ते वचः । स प्र ममन्दत्त्वाया शतक्रतो प्राचामन्यो अहंसन

avipro vā yadavidhadvipro vendra te vacaḥ | sa pra mamandattvāyā śatakrato prācāmanyo ahaṃsana

उग्रबाहुर्म्रक्षकृत्वा पुरंदरो यदि मे शृणवद्धवम् । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे

ugrabāhurmrakṣakṛtvā puraṃdaro yadi me śṛṇavaddhavam | vasūyavo vasupatiṃ śatakratuṃ stomairindraṃ havāmahe

न पापासो मनामहे नारायासो न जळ्हवः । यदिन्न्विन्द्रं वृषणं सचा सुते सखायं कृणवामहै

na pāpāso manāmahe nārāyāso na jal̤havaḥ | yadinnvindraṃ vṛṣaṇaṃ sacā sute sakhāyaṃ kṛṇavāmahai

उग्रं युयुज्म पृतनासु सासहिमृणकातिमदाभ्यम् । वेदा भृमं चित्सनिता रथीतमो वाजिनं यमिदू नशत्

ugraṃ yuyujma pṛtanāsu sāsahimṛṇakātimadābhyam | vedā bhṛmaṃ citsanitā rathītamo vājinaṃ yamidū naśat

यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतिभिर्वि द्विषो वि मृधो जहि

yata indra bhayāmahe tato no abhayaṃ kṛdhi | maghavañchagdhi tava tanna ūtibhirvi dviṣo vi mṛdho jahi

त्वं हि राधस्पते राधसो महः क्षयस्यासि विधतः । तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे

tvaṃ hi rādhaspate rādhaso mahaḥ kṣayasyāsi vidhataḥ | taṃ tvā vayaṃ maghavannindra girvaṇaḥ sutāvanto havāmahe

इन्द्र स्पळुत वृत्रहा परस्पा नो वरेण्यः । स नो रक्षिषच्चरमं स मध्यमं स पश्चात्पातु नः पुरः

indra spal̤uta vṛtrahā paraspā no vareṇyaḥ | sa no rakṣiṣaccaramaṃ sa madhyamaṃ sa paścātpātu naḥ puraḥ

त्वं नः पश्चादधरादुत्तरात्पुर इन्द्र नि पाहि विश्वतः । आरे अस्मत्कृणुहि दैव्यं भयमारे हेतीरदेवीः

tvaṃ naḥ paścādadharāduttarātpura indra ni pāhi viśvataḥ | āre asmatkṛṇuhi daivyaṃ bhayamāre hetīradevīḥ

अद्याद्या श्वःश्व इन्द्र त्रास्व परे च नः । विश्वा च नो जरितॄन्सत्पते अहा दिवा नक्तं च रक्षिषः

adyādyā śvaḥśva indra trāsva pare ca naḥ | viśvā ca no jaritṝnsatpate ahā divā naktaṃ ca rakṣiṣaḥ

प्रभङ्गी शूरो मघवा तुवीमघः सम्मिश्लो वीर्याय कम् । उभा ते बाहू वृषणा शतक्रतो नि या वज्रं मिमिक्षतुः

prabhaṅgī śūro maghavā tuvīmaghaḥ sammiślo vīryāya kam | ubhā te bāhū vṛṣaṇā śatakrato ni yā vajraṃ mimikṣatuḥ

प्रो अस्मा उपस्तुतिं भरता यज्जुजोषति । उक्थैरिन्द्रस्य माहिनं वयो वर्धन्ति सोमिनो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

pro asmā upastutiṃ bharatā yajjujoṣati | ukthairindrasya māhinaṃ vayo vardhanti somino bhadrā indrasya rātayaḥ

अयुजो असमो नृभिरेकः कृष्टीरयास्यः । पूर्वीरति प्र वावृधे विश्वा जातान्योजसा भद्रा इन्द्रस्य रातयः

ayujo asamo nṛbhirekaḥ kṛṣṭīrayāsyaḥ | pūrvīrati pra vāvṛdhe viśvā jātānyojasā bhadrā indrasya rātayaḥ

अहितेन चिदर्वता जीरदानुः सिषासति । प्रवाच्यमिन्द्र तत्तव वीर्याणि करिष्यतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

ahitena cidarvatā jīradānuḥ siṣāsati | pravācyamindra tattava vīryāṇi kariṣyato bhadrā indrasya rātayaḥ

आ याहि कृणवाम त इन्द्र ब्रह्माणि वर्धना । येभिः शविष्ठ चाकनो भद्रमिह श्रवस्यते भद्रा इन्द्रस्य रातयः

ā yāhi kṛṇavāma ta indra brahmāṇi vardhanā | yebhiḥ śaviṣṭha cākano bhadramiha śravasyate bhadrā indrasya rātayaḥ

धृषतश्चिद्धृषन्मनः कृणोषीन्द्र यत्त्वम् । तीव्रैः सोमैः सपर्यतो नमोभिः प्रतिभूषतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

dhṛṣataściddhṛṣanmanaḥ kṛṇoṣīndra yattvam | tīvraiḥ somaiḥ saparyato namobhiḥ pratibhūṣato bhadrā indrasya rātayaḥ

अव चष्ट ऋचीषमोऽवताँ इव मानुषः । जुष्ट्वी दक्षस्य सोमिनः सखायं कृणुते युजं भद्रा इन्द्रस्य रातयः

ava caṣṭa ṛcīṣamo'vatā~ iva mānuṣaḥ | juṣṭvī dakṣasya sominaḥ sakhāyaṃ kṛṇute yujaṃ bhadrā indrasya rātayaḥ

विश्वे त इन्द्र वीर्यं देवा अनु क्रतुं ददुः । भुवो विश्वस्य गोपतिः पुरुष्टुत भद्रा इन्द्रस्य रातयः

viśve ta indra vīryaṃ devā anu kratuṃ daduḥ | bhuvo viśvasya gopatiḥ puruṣṭuta bhadrā indrasya rātayaḥ

गृणे तदिन्द्र ते शव उपमं देवतातये । यद्धंसि वृत्रमोजसा शचीपते भद्रा इन्द्रस्य रातयः

gṛṇe tadindra te śava upamaṃ devatātaye | yaddhaṃsi vṛtramojasā śacīpate bhadrā indrasya rātayaḥ

समनेव वपुष्यतः कृणवन्मानुषा युगा । विदे तदिन्द्रश्चेतनमध श्रुतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

samaneva vapuṣyataḥ kṛṇavanmānuṣā yugā | vide tadindraścetanamadha śruto bhadrā indrasya rātayaḥ

उज्जातमिन्द्र ते शव उत्त्वामुत्तव क्रतुम् । भूरिगो भूरि वावृधुर्मघवन्तव शर्मणि भद्रा इन्द्रस्य रातयः

ujjātamindra te śava uttvāmuttava kratum | bhūrigo bhūri vāvṛdhurmaghavantava śarmaṇi bhadrā indrasya rātayaḥ

अहं च त्वं च वृत्रहन्सं युज्याव सनिभ्य आ । अरातीवा चिदद्रिवोऽनु नौ शूर मंसते भद्रा इन्द्रस्य रातयः

ahaṃ ca tvaṃ ca vṛtrahansaṃ yujyāva sanibhya ā | arātīvā cidadrivo'nu nau śūra maṃsate bhadrā indrasya rātayaḥ

सत्यमिद्वा उ तं वयमिन्द्रं स्तवाम नानृतम् । महाँ असुन्वतो वधो भूरि ज्योतींषि सुन्वतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

satyamidvā u taṃ vayamindraṃ stavāma nānṛtam | mahā~ asunvato vadho bhūri jyotīṃṣi sunvato bhadrā indrasya rātayaḥ

स पूर्व्यो महानां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुष्पिता देवेषु धिय आनजे

sa pūrvyo mahānāṃ venaḥ kratubhirānaje | yasya dvārā manuṣpitā deveṣu dhiya ānaje

दिवो मानं नोत्सदन्सोमपृष्ठासो अद्रयः । उक्था ब्रह्म च शंस्या

divo mānaṃ notsadansomapṛṣṭhāso adrayaḥ | ukthā brahma ca śaṃsyā

स विद्वाँ अङ्गिरोभ्य इन्द्रो गा अवृणोदप । स्तुषे तदस्य पौंस्यम्

sa vidvā~ aṅgirobhya indro gā avṛṇodapa | stuṣe tadasya pauṃsyam

स प्रत्नथा कविवृध इन्द्रो वाकस्य वक्षणिः । शिवो अर्कस्य होमन्यस्मत्रा गन्त्ववसे

sa pratnathā kavivṛdha indro vākasya vakṣaṇiḥ | śivo arkasya homanyasmatrā gantvavase

आदू नु ते अनु क्रतुं स्वाहा वरस्य यज्यवः । श्वात्रमर्का अनूषतेन्द्र गोत्रस्य दावने

ādū nu te anu kratuṃ svāhā varasya yajyavaḥ | śvātramarkā anūṣatendra gotrasya dāvane

इन्द्रे विश्वानि वीर्या कृतानि कर्त्वानि च । यमर्का अध्वरं विदुः

indre viśvāni vīryā kṛtāni kartvāni ca | yamarkā adhvaraṃ viduḥ

यत्पाञ्चजन्यया विशेन्द्रे घोषा असृक्षत । अस्तृणाद्बर्हणा विपोऽर्यो मानस्य स क्षयः

yatpāñcajanyayā viśendre ghoṣā asṛkṣata | astṛṇādbarhaṇā vipo'ryo mānasya sa kṣayaḥ

इयमु ते अनुष्टुतिश्चकृषे तानि पौंस्या । प्रावश्चक्रस्य वर्तनिम्

iyamu te anuṣṭutiścakṛṣe tāni pauṃsyā | prāvaścakrasya vartanim

अस्य वृष्णो व्योदन उरु क्रमिष्ट जीवसे । यवं न पश्व आ ददे

asya vṛṣṇo vyodana uru kramiṣṭa jīvase | yavaṃ na paśva ā dade

तद्दधाना अवस्यवो युष्माभिर्दक्षपितरः । स्याम मरुत्वतो वृधे

taddadhānā avasyavo yuṣmābhirdakṣapitaraḥ | syāma marutvato vṛdhe

बळृत्वियाय धाम्न ऋक्वभिः शूर नोनुमः । जेषामेन्द्र त्वया युजा

bal̤ṛtviyāya dhāmna ṛkvabhiḥ śūra nonumaḥ | jeṣāmendra tvayā yujā

अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः । यः शंसते स्तुवते धायि पज्र इन्द्रज्येष्ठा अस्माँ अवन्तु देवाः

asme rudrā mehanā parvatāso vṛtrahatye bharahūtau sajoṣāḥ | yaḥ śaṃsate stuvate dhāyi pajra indrajyeṣṭhā asmā~ avantu devāḥ

उत्त्वा मन्दन्तु स्तोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि

uttvā mandantu stomāḥ kṛṇuṣva rādho adrivaḥ | ava brahmadviṣo jahi

पदा पणीँरराधसो नि बाधस्व महाँ असि । नहि त्वा कश्चन प्रति

padā paṇī~rarādhaso ni bādhasva mahā~ asi | nahi tvā kaścana prati

त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् । त्वं राजा जनानाम्

tvamīśiṣe sutānāmindra tvamasutānām | tvaṃ rājā janānām

एहि प्रेहि क्षयो दिव्याघोषञ्चर्षणीनाम् । ओभे पृणासि रोदसी

ehi prehi kṣayo divyāghoṣañcarṣaṇīnām | obhe pṛṇāsi rodasī

त्यं चित्पर्वतं गिरिं शतवन्तं सहस्रिणम् । वि स्तोतृभ्यो रुरोजिथ

tyaṃ citparvataṃ giriṃ śatavantaṃ sahasriṇam | vi stotṛbhyo rurojitha

वयमु त्वा दिवा सुते वयं नक्तं हवामहे । अस्माकं काममा पृण

vayamu tvā divā sute vayaṃ naktaṃ havāmahe | asmākaṃ kāmamā pṛṇa

क्व स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति

kva sya vṛṣabho yuvā tuvigrīvo anānataḥ | brahmā kastaṃ saparyati

कस्य स्वित्सवनं वृषा जुजुष्वाँ अव गच्छति । इन्द्रं क उ स्विदा चके

kasya svitsavanaṃ vṛṣā jujuṣvā~ ava gacchati | indraṃ ka u svidā cake

कं ते दाना असक्षत वृत्रहन्कं सुवीर्या । उक्थे क उ स्विदन्तमः

kaṃ te dānā asakṣata vṛtrahankaṃ suvīryā | ukthe ka u svidantamaḥ

अयं ते मानुषे जने सोमः पूरुषु सूयते । तस्येहि प्र द्रवा पिब

ayaṃ te mānuṣe jane somaḥ pūruṣu sūyate | tasyehi pra dravā piba

अयं ते शर्यणावति सुषोमायामधि प्रियः । आर्जीकीये मदिन्तमः

ayaṃ te śaryaṇāvati suṣomāyāmadhi priyaḥ | ārjīkīye madintamaḥ

तमद्य राधसे महे चारुं मदाय घृष्वये । एहीमिन्द्र द्रवा पिब

tamadya rādhase mahe cāruṃ madāya ghṛṣvaye | ehīmindra dravā piba

यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । आ याहि तूयमाशुभिः

yadindra prāgapāgudaṅnyagvā hūyase nṛbhiḥ | ā yāhi tūyamāśubhiḥ

यद्वा प्रस्रवणे दिवो मादयासे स्वर्णरे । यद्वा समुद्रे अन्धसः

yadvā prasravaṇe divo mādayāse svarṇare | yadvā samudre andhasaḥ

आ त्वा गीर्भिर्महामुरुं हुवे गामिव भोजसे । इन्द्र सोमस्य पीतये

ā tvā gīrbhirmahāmuruṃ huve gāmiva bhojase | indra somasya pītaye

आ त इन्द्र महिमानं हरयो देव ते महः । रथे वहन्तु बिभ्रतः

ā ta indra mahimānaṃ harayo deva te mahaḥ | rathe vahantu bibhrataḥ

इन्द्र गृणीष उ स्तुषे महाँ उग्र ईशानकृत् । एहि नः सुतं पिब

indra gṛṇīṣa u stuṣe mahā~ ugra īśānakṛt | ehi naḥ sutaṃ piba

सुतावन्तस्त्वा वयं प्रयस्वन्तो हवामहे । इदं नो बर्हिरासदे

sutāvantastvā vayaṃ prayasvanto havāmahe | idaṃ no barhirāsade

यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे

yacciddhi śaśvatāmasīndra sādhāraṇastvam | taṃ tvā vayaṃ havāmahe

इदं ते सोम्यं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः । जुषाण इन्द्र तत्पिब

idaṃ te somyaṃ madhvadhukṣannadribhirnaraḥ | juṣāṇa indra tatpiba

विश्वाँ अर्यो विपश्चितोऽति ख्यस्तूयमा गहि । अस्मे धेहि श्रवो बृहत्

viśvā~ aryo vipaścito'ti khyastūyamā gahi | asme dhehi śravo bṛhat

दाता मे पृषतीनां राजा हिरण्यवीनाम् । मा देवा मघवा रिषत्

dātā me pṛṣatīnāṃ rājā hiraṇyavīnām | mā devā maghavā riṣat

सहस्रे पृषतीनामधि श्चन्द्रं बृहत्पृथु । शुक्रं हिरण्यमा ददे

sahasre pṛṣatīnāmadhi ścandraṃ bṛhatpṛthu | śukraṃ hiraṇyamā dade

नपातो दुर्गहस्य मे सहस्रेण सुराधसः । श्रवो देवेष्वक्रत

napāto durgahasya me sahasreṇa surādhasaḥ | śravo deveṣvakrata

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम्

tarobhirvo vidadvasumindraṃ sabādha ūtaye | bṛhadgāyantaḥ sutasome adhvare huve bharaṃ na kāriṇam

न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदे सुशिप्रमन्धसः । य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम्

na yaṃ dudhrā varante na sthirā muro made suśipramandhasaḥ | ya ādṛtyā śaśamānāya sunvate dātā jaritra ukthyam

यः शक्रो मृक्षो अश्व्यो यो वा कीजो हिरण्ययः । स ऊर्वस्य रेजयत्यपावृतिमिन्द्रो गव्यस्य वृत्रहा

yaḥ śakro mṛkṣo aśvyo yo vā kījo hiraṇyayaḥ | sa ūrvasya rejayatyapāvṛtimindro gavyasya vṛtrahā

निखातं चिद्यः पुरुसम्भृतं वसूदिद्वपति दाशुषे । वज्री सुशिप्रो हर्यश्व इत्करदिन्द्रः क्रत्वा यथा वशत्

nikhātaṃ cidyaḥ purusambhṛtaṃ vasūdidvapati dāśuṣe | vajrī suśipro haryaśva itkaradindraḥ kratvā yathā vaśat

यद्वावन्थ पुरुष्टुत पुरा चिच्छूर नृणाम् । वयं तत्त इन्द्र सं भरामसि यज्ञमुक्थं तुरं वचः

yadvāvantha puruṣṭuta purā cicchūra nṛṇām | vayaṃ tatta indra saṃ bharāmasi yajñamukthaṃ turaṃ vacaḥ

सचा सोमेषु पुरुहूत वज्रिवो मदाय द्युक्ष सोमपाः । त्वमिद्धि ब्रह्मकृते काम्यं वसु देष्ठः सुन्वते भुवः

sacā someṣu puruhūta vajrivo madāya dyukṣa somapāḥ | tvamiddhi brahmakṛte kāmyaṃ vasu deṣṭhaḥ sunvate bhuvaḥ

वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम् । तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते

vayamenamidā hyo'pīpemeha vajriṇam | tasmā u adya samanā sutaṃ bharā nūnaṃ bhūṣata śrute

वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति । सेमं न स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया

vṛkaścidasya vāraṇa urāmathirā vayuneṣu bhūṣati | semaṃ na stomaṃ jujuṣāṇa ā gahīndra pra citrayā dhiyā

कदू न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् । केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा

kadū nvasyākṛtamindrasyāsti pauṃsyam | keno nu kaṃ śromatena na śuśruve januṣaḥ pari vṛtrahā

कदू महीरधृष्टा अस्य तविषीः कदु वृत्रघ्नो अस्तृतम् । इन्द्रो विश्वान्बेकनाटाँ अहर्दृश उत क्रत्वा पणीँरभि

kadū mahīradhṛṣṭā asya taviṣīḥ kadu vṛtraghno astṛtam | indro viśvānbekanāṭā~ ahardṛśa uta kratvā paṇī~rabhi

वयं घा ते अपूर्व्येन्द्र ब्रह्माणि वृत्रहन् । पुरूतमासः पुरुहूत वज्रिवो भृतिं न प्र भरामसि

vayaṃ ghā te apūrvyendra brahmāṇi vṛtrahan | purūtamāsaḥ puruhūta vajrivo bhṛtiṃ na pra bharāmasi

पूर्वीश्चिद्धि त्वे तुविकूर्मिन्नाशसो हवन्त इन्द्रोतयः । तिरश्चिदर्यः सवना वसो गहि शविष्ठ श्रुधि मे हवम्

pūrvīściddhi tve tuvikūrminnāśaso havanta indrotayaḥ | tiraścidaryaḥ savanā vaso gahi śaviṣṭha śrudhi me havam

वयं घा ते त्वे इद्विन्द्र विप्रा अपि ष्मसि । नहि त्वदन्यः पुरुहूत कश्चन मघवन्नस्ति मर्डिता

vayaṃ ghā te tve idvindra viprā api ṣmasi | nahi tvadanyaḥ puruhūta kaścana maghavannasti marḍitā

त्वं नो अस्या अमतेरुत क्षुधोऽभिशस्तेरव स्पृधि । त्वं न ऊती तव चित्रया धिया शिक्षा शचिष्ठ गातुवित्

tvaṃ no asyā amateruta kṣudho'bhiśasterava spṛdhi | tvaṃ na ūtī tava citrayā dhiyā śikṣā śaciṣṭha gātuvit

सोम इद्वः सुतो अस्तु कलयो मा बिभीतन । अपेदेष ध्वस्मायति स्वयं घैषो अपायति

soma idvaḥ suto astu kalayo mā bibhītana | apedeṣa dhvasmāyati svayaṃ ghaiṣo apāyati

त्यान्नु क्षत्रियाँ अव आदित्यान्याचिषामहे । सुमृळीकाँ अभिष्टये

tyānnu kṣatriyā~ ava ādityānyāciṣāmahe | sumṛl̤īkā~ abhiṣṭaye

मित्रो नो अत्यंहतिं वरुणः पर्षदर्यमा । आदित्यासो यथा विदुः

mitro no atyaṃhatiṃ varuṇaḥ parṣadaryamā | ādityāso yathā viduḥ

तेषां हि चित्रमुक्थ्यं वरूथमस्ति दाशुषे । आदित्यानामरंकृते

teṣāṃ hi citramukthyaṃ varūthamasti dāśuṣe | ādityānāmaraṃkṛte

महि वो महतामवो वरुण मित्रार्यमन् । अवांस्या वृणीमहे

mahi vo mahatāmavo varuṇa mitrāryaman | avāṃsyā vṛṇīmahe

जीवान्नो अभि धेतनादित्यासः पुरा हथात् । कद्ध स्थ हवनश्रुतः

jīvānno abhi dhetanādityāsaḥ purā hathāt | kaddha stha havanaśrutaḥ

यद्वः श्रान्ताय सुन्वते वरूथमस्ति यच्छर्दिः । तेना नो अधि वोचत

yadvaḥ śrāntāya sunvate varūthamasti yacchardiḥ | tenā no adhi vocata

अस्ति देवा अंहोरुर्वस्ति रत्नमनागसः । आदित्या अद्भुतैनसः

asti devā aṃhorurvasti ratnamanāgasaḥ | ādityā adbhutainasaḥ

मा नः सेतुः सिषेदयं महे वृणक्तु नस्परि । इन्द्र इद्धि श्रुतो वशी

mā naḥ setuḥ siṣedayaṃ mahe vṛṇaktu naspari | indra iddhi śruto vaśī

मा नो मृचा रिपूणां वृजिनानामविष्यवः । देवा अभि प्र मृक्षत

mā no mṛcā ripūṇāṃ vṛjinānāmaviṣyavaḥ | devā abhi pra mṛkṣata

उत त्वामदिते मह्यहं देव्युप ब्रुवे । सुमृळीकामभिष्टये

uta tvāmadite mahyahaṃ devyupa bruve | sumṛl̤īkāmabhiṣṭaye

पर्षि दीने गभीर आँ उग्रपुत्रे जिघांसतः । माकिस्तोकस्य नो रिषत्

parṣi dīne gabhīra ā~ ugraputre jighāṃsataḥ | mākistokasya no riṣat

अनेहो न उरुव्रज उरूचि वि प्रसर्तवे । कृधि तोकाय जीवसे

aneho na uruvraja urūci vi prasartave | kṛdhi tokāya jīvase

ये मूर्धानः क्षितीनामदब्धासः स्वयशसः । व्रता रक्षन्ते अद्रुहः

ye mūrdhānaḥ kṣitīnāmadabdhāsaḥ svayaśasaḥ | vratā rakṣante adruhaḥ

ते न आस्नो वृकाणामादित्यासो मुमोचत । स्तेनं बद्धमिवादिते

te na āsno vṛkāṇāmādityāso mumocata | stenaṃ baddhamivādite

अपो षु ण इयं शरुरादित्या अप दुर्मतिः । अस्मदेत्वजघ्नुषी

apo ṣu ṇa iyaṃ śarurādityā apa durmatiḥ | asmadetvajaghnuṣī

शश्वद्धि वः सुदानव आदित्या ऊतिभिर्वयम् । पुरा नूनं बुभुज्महे

śaśvaddhi vaḥ sudānava ādityā ūtibhirvayam | purā nūnaṃ bubhujmahe

शश्वन्तं हि प्रचेतसः प्रतियन्तं चिदेनसः । देवाः कृणुथ जीवसे

śaśvantaṃ hi pracetasaḥ pratiyantaṃ cidenasaḥ | devāḥ kṛṇutha jīvase

तत्सु नो नव्यं सन्यस आदित्या यन्मुमोचति । बन्धाद्बद्धमिवादिते

tatsu no navyaṃ sanyasa ādityā yanmumocati | bandhādbaddhamivādite

नास्माकमस्ति तत्तर आदित्यासो अतिष्कदे । यूयमस्मभ्यं मृळत

nāsmākamasti tattara ādityāso atiṣkade | yūyamasmabhyaṃ mṛl̤ata

मा नो हेतिर्विवस्वत आदित्याः कृत्रिमा शरुः । पुरा नु जरसो वधीत्

mā no hetirvivasvata ādityāḥ kṛtrimā śaruḥ | purā nu jaraso vadhīt

वि षु द्वेषो व्यंहतिमादित्यासो वि संहितम् । विष्वग्वि वृहता रपः

vi ṣu dveṣo vyaṃhatimādityāso vi saṃhitam | viṣvagvi vṛhatā rapaḥ

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्तयामसि । तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्र शविष्ठ सत्पते

ā tvā rathaṃ yathotaye sumnāya vartayāmasi | tuvikūrmimṛtīṣahamindra śaviṣṭha satpate

तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते । आ पप्राथ महित्वना

tuviśuṣma tuvikrato śacīvo viśvayā mate | ā paprātha mahitvanā

यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः । हस्ता वज्रं हिरण्ययम्

yasya te mahinā mahaḥ pari jmāyantamīyatuḥ | hastā vajraṃ hiraṇyayam

विश्वानरस्य वस्पतिमनानतस्य शवसः । एवैश्च चर्षणीनामूती हुवे रथानाम्

viśvānarasya vaspatimanānatasya śavasaḥ | evaiśca carṣaṇīnāmūtī huve rathānām

अभिष्टये सदावृधं स्वर्मीळ्हेषु यं नरः । नाना हवन्त ऊतये

abhiṣṭaye sadāvṛdhaṃ svarmīl̤heṣu yaṃ naraḥ | nānā havanta ūtaye

परोमात्रमृचीषममिन्द्रमुग्रं सुराधसम् । ईशानं चिद्वसूनाम्

paromātramṛcīṣamamindramugraṃ surādhasam | īśānaṃ cidvasūnām

तंतमिद्राधसे मह इन्द्रं चोदामि पीतये । यः पूर्व्यामनुष्टुतिमीशे कृष्टीनां नृतुः

taṃtamidrādhase maha indraṃ codāmi pītaye | yaḥ pūrvyāmanuṣṭutimīśe kṛṣṭīnāṃ nṛtuḥ

न यस्य ते शवसान सख्यमानंश मर्त्यः । नकिः शवांसि ते नशत्

na yasya te śavasāna sakhyamānaṃśa martyaḥ | nakiḥ śavāṃsi te naśat

त्वोतासस्त्वा युजाप्सु सूर्ये महद्धनम् । जयेम पृत्सु वज्रिवः

tvotāsastvā yujāpsu sūrye mahaddhanam | jayema pṛtsu vajrivaḥ

तं त्वा यज्ञेभिरीमहे तं गीर्भिर्गिर्वणस्तम । इन्द्र यथा चिदाविथ वाजेषु पुरुमाय्यम्

taṃ tvā yajñebhirīmahe taṃ gīrbhirgirvaṇastama | indra yathā cidāvitha vājeṣu purumāyyam

यस्य ते स्वादु सख्यं स्वाद्वी प्रणीतिरद्रिवः । यज्ञो वितन्तसाय्यः

yasya te svādu sakhyaṃ svādvī praṇītiradrivaḥ | yajño vitantasāyyaḥ

उरु णस्तन्वे तन उरु क्षयाय नस्कृधि । उरु णो यन्धि जीवसे

uru ṇastanve tana uru kṣayāya naskṛdhi | uru ṇo yandhi jīvase

उरुं नृभ्य उरुं गव उरुं रथाय पन्थाम् । देववीतिं मनामहे

uruṃ nṛbhya uruṃ gava uruṃ rathāya panthām | devavītiṃ manāmahe

उप मा षड्द्वाद्वा नरः सोमस्य हर्ष्या । तिष्ठन्ति स्वादुरातयः

upa mā ṣaḍdvādvā naraḥ somasya harṣyā | tiṣṭhanti svādurātayaḥ

ऋज्राविन्द्रोत आ ददे हरी ऋक्षस्य सूनवि । आश्वमेधस्य रोहिता

ṛjrāvindrota ā dade harī ṛkṣasya sūnavi | āśvamedhasya rohitā

सुरथाँ आतिथिग्वे स्वभीशूँरार्क्षे । आश्वमेधे सुपेशसः

surathā~ ātithigve svabhīśū~rārkṣe | āśvamedhe supeśasaḥ

षळश्वाँ आतिथिग्व इन्द्रोते वधूमतः । सचा पूतक्रतौ सनम्

ṣal̤aśvā~ ātithigva indrote vadhūmataḥ | sacā pūtakratau sanam

ऐषु चेतद्वृषण्वत्यन्तरृज्रेष्वरुषी । स्वभीशुः कशावती

aiṣu cetadvṛṣaṇvatyantarṛjreṣvaruṣī | svabhīśuḥ kaśāvatī

न युष्मे वाजबन्धवो निनित्सुश्चन मर्त्यः । अवद्यमधि दीधरत्

na yuṣme vājabandhavo ninitsuścana martyaḥ | avadyamadhi dīdharat

प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं मन्दद्वीरायेन्दवे । धिया वो मेधसातये पुरंध्या विवासति

prapra vastriṣṭubhamiṣaṃ mandadvīrāyendave | dhiyā vo medhasātaye puraṃdhyā vivāsati

नदं व ओदतीनां नदं योयुवतीनाम् । पतिं वो अघ्न्यानां धेनूनामिषुध्यसि

nadaṃ va odatīnāṃ nadaṃ yoyuvatīnām | patiṃ vo aghnyānāṃ dhenūnāmiṣudhyasi

ता अस्य सूददोहसः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः । जन्मन्देवानां विशस्त्रिष्वा रोचने दिवः

tā asya sūdadohasaḥ somaṃ śrīṇanti pṛśnayaḥ | janmandevānāṃ viśastriṣvā rocane divaḥ

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम्

abhi pra gopatiṃ girendramarca yathā vide | sūnuṃ satyasya satpatim

आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि । यत्राभि संनवामहे

ā harayaḥ sasṛjrire'ruṣīradhi barhiṣi | yatrābhi saṃnavāmahe

इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु । यत्सीमुपह्वरे विदत्

indrāya gāva āśiraṃ duduhre vajriṇe madhu | yatsīmupahvare vidat

उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि । मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे

udyadbradhnasya viṣṭapaṃ gṛhamindraśca ganvahi | madhvaḥ pītvā sacevahi triḥ sapta sakhyuḥ pade

अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत । अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत

arcata prārcata priyamedhāso arcata | arcantu putrakā uta puraṃ na dhṛṣṇvarcata

अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् । पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम्

ava svarāti gargaro godhā pari saniṣvaṇat | piṅgā pari caniṣkadadindrāya brahmodyatam

आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः । अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे

ā yatpatantyenyaḥ sudughā anapasphuraḥ | apasphuraṃ gṛbhāyata somamindrāya pātave

अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत । वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव

apādindro apādagnirviśve devā amatsata | varuṇa idiha kṣayattamāpo abhyanūṣata vatsaṃ saṃśiśvarīriva

सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः । अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्म्यं सुषिरामिव

sudevo asi varuṇa yasya te sapta sindhavaḥ | anukṣaranti kākudaṃ sūrmyaṃ suṣirāmiva

यो व्यतीँरफाणयत्सुयुक्ताँ उप दाशुषे । तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत

yo vyatī~raphāṇayatsuyuktā~ upa dāśuṣe | takvo netā tadidvapurupamā yo amucyata

अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः । भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा

atīdu śakra ohata indro viśvā ati dviṣaḥ | bhinatkanīna odanaṃ pacyamānaṃ paro girā

अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्नवं रथम् । स पक्षन्महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम्

arbhako na kumārako'dhi tiṣṭhannavaṃ ratham | sa pakṣanmahiṣaṃ mṛgaṃ pitre mātre vibhukratum

आ तू सुशिप्र दम्पते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् । अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम्

ā tū suśipra dampate rathaṃ tiṣṭhā hiraṇyayam | adha dyukṣaṃ sacevahi sahasrapādamaruṣaṃ svastigāmanehasam

तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते । अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतव आवर्तयन्ति दावने

taṃ ghemitthā namasvina upa svarājamāsate | arthaṃ cidasya sudhitaṃ yadetava āvartayanti dāvane

अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् । पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत

anu pratnasyaukasaḥ priyamedhāsa eṣām | pūrvāmanu prayatiṃ vṛktabarhiṣo hitaprayasa āśata

यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे

yo rājā carṣaṇīnāṃ yātā rathebhiradhriguḥ | viśvāsāṃ tarutā pṛtanānāṃ jyeṣṭho yo vṛtrahā gṛṇe

इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्तरि । हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः

indraṃ taṃ śumbha puruhanmannavase yasya dvitā vidhartari | hastāya vajraḥ prati dhāyi darśato maho dive na sūryaḥ

नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम्

nakiṣṭaṃ karmaṇā naśadyaścakāra sadāvṛdham | indraṃ na yajñairviśvagūrtamṛbhvasamadhṛṣṭaṃ dhṛṣṇvojasam

अषाळ्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः । सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः

aṣāl̤hamugraṃ pṛtanāsu sāsahiṃ yasminmahīrurujrayaḥ | saṃ dhenavo jāyamāne anonavurdyāvaḥ kṣāmo anonavuḥ

यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी

yaddyāva indra te śataṃ śataṃ bhūmīruta syuḥ | na tvā vajrinsahasraṃ sūryā anu na jātamaṣṭa rodasī

आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्माँ अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः

ā paprātha mahinā vṛṣṇyā vṛṣanviśvā śaviṣṭha śavasā | asmā~ ava maghavangomati vraje vajriñcitrābhirūtibhiḥ

न सीमदेव आपदिषं दीर्घायो मर्त्यः । एतग्वा चिद्य एतशा युयोजते हरी इन्द्रो युयोजते

na sīmadeva āpadiṣaṃ dīrghāyo martyaḥ | etagvā cidya etaśā yuyojate harī indro yuyojate

तं वो महो महाय्यमिन्द्रं दानाय सक्षणिम् । यो गाधेषु य आरणेषु हव्यो वाजेष्वस्ति हव्यः

taṃ vo maho mahāyyamindraṃ dānāya sakṣaṇim | yo gādheṣu ya āraṇeṣu havyo vājeṣvasti havyaḥ

उदू षु णो वसो महे मृशस्व शूर राधसे । उदू षु मह्यै मघवन्मघत्तय उदिन्द्र श्रवसे महे

udū ṣu ṇo vaso mahe mṛśasva śūra rādhase | udū ṣu mahyai maghavanmaghattaya udindra śravase mahe

त्वं न इन्द्र ऋतयुस्त्वानिदो नि तृम्पसि । मध्ये वसिष्व तुविनृम्णोर्वोर्नि दासं शिश्नथो हथैः

tvaṃ na indra ṛtayustvānido ni tṛmpasi | madhye vasiṣva tuvinṛmṇorvorni dāsaṃ śiśnatho hathaiḥ

अन्यव्रतममानुषमयज्वानमदेवयुम् । अव स्वः सखा दुधुवीत पर्वतः सुघ्नाय दस्युं पर्वतः

anyavratamamānuṣamayajvānamadevayum | ava svaḥ sakhā dudhuvīta parvataḥ sughnāya dasyuṃ parvataḥ

त्वं न इन्द्रासां हस्ते शविष्ठ दावने । धानानां न सं गृभायास्मयुर्द्विः सं गृभायास्मयुः

tvaṃ na indrāsāṃ haste śaviṣṭha dāvane | dhānānāṃ na saṃ gṛbhāyāsmayurdviḥ saṃ gṛbhāyāsmayuḥ

सखायः क्रतुमिच्छत कथा राधाम शरस्य । उपस्तुतिं भोजः सूरिर्यो अह्रयः

sakhāyaḥ kratumicchata kathā rādhāma śarasya | upastutiṃ bhojaḥ sūriryo ahrayaḥ

भूरिभिः समह ऋषिभिर्बर्हिष्मद्भि स्तविष्यसे । यदित्थमेकमेकमिच्छर वत्सान्पराददः

bhūribhiḥ samaha ṛṣibhirbarhiṣmadbhi staviṣyase | yaditthamekamekamicchara vatsānparādadaḥ

कर्णगृह्या मघवा शौरदेव्यो वत्सं नस्त्रिभ्य आनयत् । अजां सूरिर्न धातवे

karṇagṛhyā maghavā śauradevyo vatsaṃ nastribhya ānayat | ajāṃ sūrirna dhātave

त्वं नो अग्ने महोभिः पाहि विश्वस्या अरातेः । उत द्विषो मर्त्यस्य

tvaṃ no agne mahobhiḥ pāhi viśvasyā arāteḥ | uta dviṣo martyasya

नहि मन्युः पौरुषेय ईशे हि वः प्रियजात । त्वमिदसि क्षपावान्

nahi manyuḥ pauruṣeya īśe hi vaḥ priyajāta | tvamidasi kṣapāvān

स नो विश्वेभिर्देवेभिरूर्जो नपाद्भद्रशोचे । रयिं देहि विश्ववारम्

sa no viśvebhirdevebhirūrjo napādbhadraśoce | rayiṃ dehi viśvavāram

न तमग्ने अरातयो मर्तं युवन्त रायः । यं त्रायसे दाश्वांसम्

na tamagne arātayo martaṃ yuvanta rāyaḥ | yaṃ trāyase dāśvāṃsam

यं त्वं विप्र मेधसातावग्ने हिनोषि धनाय । स तवोती गोषु गन्ता

yaṃ tvaṃ vipra medhasātāvagne hinoṣi dhanāya | sa tavotī goṣu gantā

त्वं रयिं पुरुवीरमग्ने दाशुषे मर्ताय । प्र णो नय वस्यो अच्छ

tvaṃ rayiṃ puruvīramagne dāśuṣe martāya | pra ṇo naya vasyo accha

उरुष्या णो मा परा दा अघायते जातवेदः । दुराध्ये मर्ताय

uruṣyā ṇo mā parā dā aghāyate jātavedaḥ | durādhye martāya

अग्ने माकिष्टे देवस्य रातिमदेवो युयोत । त्वमीशिषे वसूनाम्

agne mākiṣṭe devasya rātimadevo yuyota | tvamīśiṣe vasūnām

स नो वस्व उप मास्यूर्जो नपान्माहिनस्य । सखे वसो जरितृभ्यः

sa no vasva upa māsyūrjo napānmāhinasya | sakhe vaso jaritṛbhyaḥ

अच्छा नः शीरशोचिषं गिरो यन्तु दर्शतम् । अच्छा यज्ञासो नमसा पुरूवसुं पुरुप्रशस्तमूतये

acchā naḥ śīraśociṣaṃ giro yantu darśatam | acchā yajñāso namasā purūvasuṃ purupraśastamūtaye

अग्निं सूनुं सहसो जातवेदसं दानाय वार्याणाम् । द्विता यो भूदमृतो मर्त्येष्वा होता मन्द्रतमो विशि

agniṃ sūnuṃ sahaso jātavedasaṃ dānāya vāryāṇām | dvitā yo bhūdamṛto martyeṣvā hotā mandratamo viśi

अग्निं वो देवयज्ययाग्निं प्रयत्यध्वरे । अग्निं धीषु प्रथममग्निमर्वत्यग्निं क्षैत्राय साधसे

agniṃ vo devayajyayāgniṃ prayatyadhvare | agniṃ dhīṣu prathamamagnimarvatyagniṃ kṣaitrāya sādhase

अग्निरिषां सख्ये ददातु न ईशे यो वार्याणाम् । अग्निं तोके तनये शश्वदीमहे वसुं सन्तं तनूपाम्

agniriṣāṃ sakhye dadātu na īśe yo vāryāṇām | agniṃ toke tanaye śaśvadīmahe vasuṃ santaṃ tanūpām

अग्निमीळिष्वावसे गाथाभिः शीरशोचिषम् । अग्निं राये पुरुमीळ्ह श्रुतं नरोऽग्निं सुदीतये छर्दिः

agnimīl̤iṣvāvase gāthābhiḥ śīraśociṣam | agniṃ rāye purumīl̤ha śrutaṃ naro'gniṃ sudītaye chardiḥ

अग्निं द्वेषो योतवै नो गृणीमस्यग्निं शं योश्च दातवे । विश्वासु विक्ष्ववितेव हव्यो भुवद्वस्तुरृषूणाम्

agniṃ dveṣo yotavai no gṛṇīmasyagniṃ śaṃ yośca dātave | viśvāsu vikṣvaviteva havyo bhuvadvasturṛṣūṇām

हविष्कृणुध्वमा गमदध्वर्युर्वनते पुनः । विद्वाँ अस्य प्रशासनम्

haviṣkṛṇudhvamā gamadadhvaryurvanate punaḥ | vidvā~ asya praśāsanam

नि तिग्ममभ्यंशुं सीदद्धोता मनावधि । जुषाणो अस्य सख्यम्

ni tigmamabhyaṃśuṃ sīdaddhotā manāvadhi | juṣāṇo asya sakhyam

अन्तरिच्छन्ति तं जने रुद्रं परो मनीषया । गृभ्णन्ति जिह्वया ससम्

antaricchanti taṃ jane rudraṃ paro manīṣayā | gṛbhṇanti jihvayā sasam

जाम्यतीतपे धनुर्वयोधा अरुहद्वनम् । दृषदं जिह्वयावधीत्

jāmyatītape dhanurvayodhā aruhadvanam | dṛṣadaṃ jihvayāvadhīt

चरन्वत्सो रुशन्निह निदातारं न विन्दते । वेति स्तोतव अम्ब्यम्

caranvatso ruśanniha nidātāraṃ na vindate | veti stotava ambyam

उतो न्वस्य यन्महदश्वावद्योजनं बृहद् । दामा रथस्य ददृशे

uto nvasya yanmahadaśvāvadyojanaṃ bṛhad | dāmā rathasya dadṛśe

दुहन्ति सप्तैकामुप द्वा पञ्च सृजतः । तीर्थे सिन्धोरधि स्वरे

duhanti saptaikāmupa dvā pañca sṛjataḥ | tīrthe sindhoradhi svare

आ दशभिर्विवस्वत इन्द्रः कोशमचुच्यवीत् । खेदया त्रिवृता दिवः

ā daśabhirvivasvata indraḥ kośamacucyavīt | khedayā trivṛtā divaḥ

परि त्रिधातुरध्वरं जूर्णिरेति नवीयसी । मध्वा होतारो अञ्जते

pari tridhāturadhvaraṃ jūrṇireti navīyasī | madhvā hotāro añjate

सिञ्चन्ति नमसावतमुच्चाचक्रं परिज्मानम् । नीचीनबारमक्षितम्

siñcanti namasāvatamuccācakraṃ parijmānam | nīcīnabāramakṣitam

अभ्यारमिदद्रयो निषिक्तं पुष्करे मधु । अवतस्य विसर्जने

abhyāramidadrayo niṣiktaṃ puṣkare madhu | avatasya visarjane