Maṇḍala 7 — 104 hymns of the Vasiṣṭha family

अग्निं नरो दीधितिभिररण्योर्हस्तच्युती जनयन्त प्रशस्तम् । दूरेदृशं गृहपतिमथर्युम्

agniṃ naro dīdhitibhiraraṇyorhastacyutī janayanta praśastam | dūredṛśaṃ gṛhapatimatharyum

तमग्निमस्ते वसवो न्यृण्वन्सुप्रतिचक्षमवसे कुतश्चित् । दक्षाय्यो यो दम आस नित्यः

tamagnimaste vasavo nyṛṇvansupraticakṣamavase kutaścit | dakṣāyyo yo dama āsa nityaḥ

प्रेद्धो अग्ने दीदिहि पुरो नोऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ । त्वां शश्वन्त उप यन्ति वाजाः

preddho agne dīdihi puro no'jasrayā sūrmyā yaviṣṭha | tvāṃ śaśvanta upa yanti vājāḥ

प्र ते अग्नयोऽग्निभ्यो वरं निः सुवीरासः शोशुचन्त द्युमन्तः । यत्रा नरः समासते सुजाताः

pra te agnayo'gnibhyo varaṃ niḥ suvīrāsaḥ śośucanta dyumantaḥ | yatrā naraḥ samāsate sujātāḥ

दा नो अग्ने धिया रयिं सुवीरं स्वपत्यं सहस्य प्रशस्तम् । न यं यावा तरति यातुमावान्

dā no agne dhiyā rayiṃ suvīraṃ svapatyaṃ sahasya praśastam | na yaṃ yāvā tarati yātumāvān

उप यमेति युवतिः सुदक्षं दोषा वस्तोर्हविष्मती घृताची । उप स्वैनमरमतिर्वसूयुः

upa yameti yuvatiḥ sudakṣaṃ doṣā vastorhaviṣmatī ghṛtācī | upa svainamaramatirvasūyuḥ

विश्वा अग्नेऽप दहारातीर्येभिस्तपोभिरदहो जरूथम् । प्र निस्वरं चातयस्वामीवाम्

viśvā agne'pa dahārātīryebhistapobhiradaho jarūtham | pra nisvaraṃ cātayasvāmīvām

आ यस्ते अग्न इधते अनीकं वसिष्ठ शुक्र दीदिवः पावक । उतो न एभि स्तवथैरिह स्याः

ā yaste agna idhate anīkaṃ vasiṣṭha śukra dīdivaḥ pāvaka | uto na ebhi stavathairiha syāḥ

वि ये ते अग्ने भेजिरे अनीकं मर्ता नरः पित्र्यासः पुरुत्रा । उतो न एभिः सुमना इह स्याः

vi ye te agne bhejire anīkaṃ martā naraḥ pitryāsaḥ purutrā | uto na ebhiḥ sumanā iha syāḥ

इमे नरो वृत्रहत्येषु शूरा विश्वा अदेवीरभि सन्तु मायाः । ये मे धियं पनयन्त प्रशस्ताम्

ime naro vṛtrahatyeṣu śūrā viśvā adevīrabhi santu māyāḥ | ye me dhiyaṃ panayanta praśastām

मा शूने अग्ने नि षदाम नृणां माशेषसोऽवीरता परि त्वा । प्रजावतीषु दुर्यासु दुर्य

mā śūne agne ni ṣadāma nṛṇāṃ māśeṣaso'vīratā pari tvā | prajāvatīṣu duryāsu durya

यमश्वी नित्यमुपयाति यज्ञं प्रजावन्तं स्वपत्यं क्षयं नः । स्वजन्मना शेषसा वावृधानम्

yamaśvī nityamupayāti yajñaṃ prajāvantaṃ svapatyaṃ kṣayaṃ naḥ | svajanmanā śeṣasā vāvṛdhānam

पाहि नो अग्ने रक्षसो अजुष्टात्पाहि धूर्तेरररुषो अघायोः । त्वा युजा पृतनायूँरभि ष्याम्

pāhi no agne rakṣaso ajuṣṭātpāhi dhūrterararuṣo aghāyoḥ | tvā yujā pṛtanāyū~rabhi ṣyām

सेदग्निरग्नीँरत्यस्त्वन्यान्यत्र वाजी तनयो वीळुपाणिः । सहस्रपाथा अक्षरा समेति

sedagniragnī~ratyastvanyānyatra vājī tanayo vīl̤upāṇiḥ | sahasrapāthā akṣarā sameti

सेदग्निर्यो वनुष्यतो निपाति समेद्धारमंहस उरुष्यात् । सुजातासः परि चरन्ति वीराः

sedagniryo vanuṣyato nipāti sameddhāramaṃhasa uruṣyāt | sujātāsaḥ pari caranti vīrāḥ

अयं सो अग्निराहुतः पुरुत्रा यमीशानः समिदिन्धे हविष्मान् । परि यमेत्यध्वरेषु होता

ayaṃ so agnirāhutaḥ purutrā yamīśānaḥ samidindhe haviṣmān | pari yametyadhvareṣu hotā

त्वे अग्न आहवनानि भूरीशानास आ जुहुयाम नित्या । उभा कृण्वन्तो वहतू मियेधे

tve agna āhavanāni bhūrīśānāsa ā juhuyāma nityā | ubhā kṛṇvanto vahatū miyedhe

इमो अग्ने वीततमानि हव्याजस्रो वक्षि देवतातिमच्छ । प्रति न ईं सुरभीणि व्यन्तु

imo agne vītatamāni havyājasro vakṣi devatātimaccha | prati na īṃ surabhīṇi vyantu

मा नो अग्नेऽवीरते परा दा दुर्वाससेऽमतये मा नो अस्यै । मा नः क्षुधे मा रक्षस ऋतावो मा नो दमे मा वन आ जुहूर्थाः

mā no agne'vīrate parā dā durvāsase'mataye mā no asyai | mā naḥ kṣudhe mā rakṣasa ṛtāvo mā no dame mā vana ā juhūrthāḥ

नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः । रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū me brahmāṇyagna ucchaśādhi tvaṃ deva maghavadbhyaḥ suṣūdaḥ | rātau syāmobhayāsa ā te yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

त्वमग्ने सुहवो रण्वसंदृक्सुदीती सूनो सहसो दिदीहि । मा त्वे सचा तनये नित्य आ धङ्मा वीरो अस्मन्नर्यो वि दासीत्

tvamagne suhavo raṇvasaṃdṛksudītī sūno sahaso didīhi | mā tve sacā tanaye nitya ā dhaṅmā vīro asmannaryo vi dāsīt

मा नो अग्ने दुर्भृतये सचैषु देवेद्धेष्वग्निषु प्र वोचः । मा ते अस्मान्दुर्मतयो भृमाच्चिद्देवस्य सूनो सहसो नशन्त

mā no agne durbhṛtaye sacaiṣu deveddheṣvagniṣu pra vocaḥ | mā te asmāndurmatayo bhṛmācciddevasya sūno sahaso naśanta

स मर्तो अग्ने स्वनीक रेवानमर्त्ये य आजुहोति हव्यम् । स देवता वसुवनिं दधाति यं सूरिरर्थी पृच्छमान एति

sa marto agne svanīka revānamartye ya ājuhoti havyam | sa devatā vasuvaniṃ dadhāti yaṃ sūrirarthī pṛcchamāna eti

महो नो अग्ने सुवितस्य विद्वान्रयिं सूरिभ्य आ वहा बृहन्तम् । येन वयं सहसावन्मदेमाविक्षितास आयुषा सुवीराः

maho no agne suvitasya vidvānrayiṃ sūribhya ā vahā bṛhantam | yena vayaṃ sahasāvanmademāvikṣitāsa āyuṣā suvīrāḥ

नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः । रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū me brahmāṇyagna ucchaśādhi tvaṃ deva maghavadbhyaḥ suṣūdaḥ | rātau syāmobhayāsa ā te yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

जुषस्व नः समिधमग्ने अद्य शोचा बृहद्यजतं धूममृण्वन् । उप स्पृश दिव्यं सानु स्तूपैः सं रश्मिभिस्ततनः सूर्यस्य

juṣasva naḥ samidhamagne adya śocā bṛhadyajataṃ dhūmamṛṇvan | upa spṛśa divyaṃ sānu stūpaiḥ saṃ raśmibhistatanaḥ sūryasya

नराशंसस्य महिमानमेषामुप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः । ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा उभयानि हव्या

narāśaṃsasya mahimānameṣāmupa stoṣāma yajatasya yajñaiḥ | ye sukratavaḥ śucayo dhiyaṃdhāḥ svadanti devā ubhayāni havyā

ईळेन्यं वो असुरं सुदक्षमन्तर्दूतं रोदसी सत्यवाचम् । मनुष्वदग्निं मनुना समिद्धं समध्वराय सदमिन्महेम

īl̤enyaṃ vo asuraṃ sudakṣamantardūtaṃ rodasī satyavācam | manuṣvadagniṃ manunā samiddhaṃ samadhvarāya sadaminmahema

सपर्यवो भरमाणा अभिज्ञु प्र वृञ्जते नमसा बर्हिरग्नौ । आजुह्वाना घृतपृष्ठं पृषद्वदध्वर्यवो हविषा मर्जयध्वम्

saparyavo bharamāṇā abhijñu pra vṛñjate namasā barhiragnau | ājuhvānā ghṛtapṛṣṭhaṃ pṛṣadvadadhvaryavo haviṣā marjayadhvam

स्वाध्यो वि दुरो देवयन्तोऽशिश्रयू रथयुर्देवताता । पूर्वी शिशुं न मातरा रिहाणे समग्रुवो न समनेष्वञ्जन्

svādhyo vi duro devayanto'śiśrayū rathayurdevatātā | pūrvī śiśuṃ na mātarā rihāṇe samagruvo na samaneṣvañjan

उत योषणे दिव्ये मही न उषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । बर्हिषदा पुरुहूते मघोनी आ यज्ञिये सुविताय श्रयेताम्

uta yoṣaṇe divye mahī na uṣāsānaktā sudugheva dhenuḥ | barhiṣadā puruhūte maghonī ā yajñiye suvitāya śrayetām

विप्रा यज्ञेषु मानुषेषु कारू मन्ये वां जातवेदसा यजध्यै । ऊर्ध्वं नो अध्वरं कृतं हवेषु ता देवेषु वनथो वार्याणि

viprā yajñeṣu mānuṣeṣu kārū manye vāṃ jātavedasā yajadhyai | ūrdhvaṃ no adhvaraṃ kṛtaṃ haveṣu tā deveṣu vanatho vāryāṇi

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु

ā bhāratī bhāratībhiḥ sajoṣā il̤ā devairmanuṣyebhiragniḥ | sarasvatī sārasvatebhirarvāktisro devīrbarhiredaṃ sadantu

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः

tannasturīpamadha poṣayitnu deva tvaṣṭarvi rarāṇaḥ syasva | yato vīraḥ karmaṇyaḥ sudakṣo yuktagrāvā jāyate devakāmaḥ

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद

vanaspate'va sṛjopa devānagnirhaviḥ śamitā sūdayāti | sedu hotā satyataro yajāti yathā devānāṃ janimāni veda

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम्

ā yāhyagne samidhāno arvāṅindreṇa devaiḥ sarathaṃ turebhiḥ | barhirna āstāmaditiḥ suputrā svāhā devā amṛtā mādayantām

अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतमध्वरे कृणुध्वम् । यो मर्त्येषु निध्रुविरृतावा तपुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः

agniṃ vo devamagnibhiḥ sajoṣā yajiṣṭhaṃ dūtamadhvare kṛṇudhvam | yo martyeṣu nidhruvirṛtāvā tapurmūrdhā ghṛtānnaḥ pāvakaḥ

प्रोथदश्वो न यवसेऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्व्यस्थात् । आदस्य वातो अनु वाति शोचिरध स्म ते व्रजनं कृष्णमस्ति

prothadaśvo na yavase'viṣyanyadā mahaḥ saṃvaraṇādvyasthāt | ādasya vāto anu vāti śociradha sma te vrajanaṃ kṛṣṇamasti

उद्यस्य ते नवजातस्य वृष्णोऽग्ने चरन्त्यजरा इधानाः । अच्छा द्यामरुषो धूम एति सं दूतो अग्न ईयसे हि देवान्

udyasya te navajātasya vṛṣṇo'gne carantyajarā idhānāḥ | acchā dyāmaruṣo dhūma eti saṃ dūto agna īyase hi devān

वि यस्य ते पृथिव्यां पाजो अश्रेत्तृषु यदन्ना समवृक्त जम्भैः । सेनेव सृष्टा प्रसितिष्ट एति यवं न दस्म जुह्वा विवेक्षि

vi yasya te pṛthivyāṃ pājo aśrettṛṣu yadannā samavṛkta jambhaiḥ | seneva sṛṣṭā prasitiṣṭa eti yavaṃ na dasma juhvā vivekṣi

तमिद्दोषा तमुषसि यविष्ठमग्निमत्यं न मर्जयन्त नरः । निशिशाना अतिथिमस्य योनौ दीदाय शोचिराहुतस्य वृष्णः

tamiddoṣā tamuṣasi yaviṣṭhamagnimatyaṃ na marjayanta naraḥ | niśiśānā atithimasya yonau dīdāya śocirāhutasya vṛṣṇaḥ

सुसंदृक्ते स्वनीक प्रतीकं वि यद्रुक्मो न रोचस उपाके । दिवो न ते तन्यतुरेति शुष्मश्चित्रो न सूरः प्रति चक्षि भानुम्

susaṃdṛkte svanīka pratīkaṃ vi yadrukmo na rocasa upāke | divo na te tanyatureti śuṣmaścitro na sūraḥ prati cakṣi bhānum

यथा वः स्वाहाग्नये दाशेम परीळाभिर्घृतवद्भिश्च हव्यैः । तेभिर्नो अग्ने अमितैर्महोभिः शतं पूर्भिरायसीभिर्नि पाहि

yathā vaḥ svāhāgnaye dāśema parīl̤ābhirghṛtavadbhiśca havyaiḥ | tebhirno agne amitairmahobhiḥ śataṃ pūrbhirāyasībhirni pāhi

या वा ते सन्ति दाशुषे अधृष्टा गिरो वा याभिर्नृवतीरुरुष्याः । ताभिर्नः सूनो सहसो नि पाहि स्मत्सूरीञ्जरितॄञ्जातवेदः

yā vā te santi dāśuṣe adhṛṣṭā giro vā yābhirnṛvatīruruṣyāḥ | tābhirnaḥ sūno sahaso ni pāhi smatsūrīñjaritṝñjātavedaḥ

निर्यत्पूतेव स्वधितिः शुचिर्गात्स्वया कृपा तन्वा रोचमानः । आ यो मात्रोरुशेन्यो जनिष्ट देवयज्याय सुक्रतुः पावकः

niryatpūteva svadhitiḥ śucirgātsvayā kṛpā tanvā rocamānaḥ | ā yo mātroruśenyo janiṣṭa devayajyāya sukratuḥ pāvakaḥ

एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम । विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

etā no agne saubhagā didīhyapi kratuṃ sucetasaṃ vatema | viśvā stotṛbhyo gṛṇate ca santu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र वः शुक्राय भानवे भरध्वं हव्यं मतिं चाग्नये सुपूतम् । यो दैव्यानि मानुषा जनूंष्यन्तर्विश्वानि विद्मना जिगाति

pra vaḥ śukrāya bhānave bharadhvaṃ havyaṃ matiṃ cāgnaye supūtam | yo daivyāni mānuṣā janūṃṣyantarviśvāni vidmanā jigāti

स गृत्सो अग्निस्तरुणश्चिदस्तु यतो यविष्ठो अजनिष्ट मातुः । सं यो वना युवते शुचिदन्भूरि चिदन्ना समिदत्ति सद्यः

sa gṛtso agnistaruṇaścidastu yato yaviṣṭho ajaniṣṭa mātuḥ | saṃ yo vanā yuvate śucidanbhūri cidannā samidatti sadyaḥ

अस्य देवस्य संसद्यनीके यं मर्तासः श्येतं जगृभ्रे । नि यो गृभं पौरुषेयीमुवोच दुरोकमग्निरायवे शुशोच

asya devasya saṃsadyanīke yaṃ martāsaḥ śyetaṃ jagṛbhre | ni yo gṛbhaṃ pauruṣeyīmuvoca durokamagnirāyave śuśoca

अयं कविरकविषु प्रचेता मर्तेष्वग्निरमृतो नि धायि । स मा नो अत्र जुहुरः सहस्वः सदा त्वे सुमनसः स्याम

ayaṃ kavirakaviṣu pracetā marteṣvagniramṛto ni dhāyi | sa mā no atra juhuraḥ sahasvaḥ sadā tve sumanasaḥ syāma

आ यो योनिं देवकृतं ससाद क्रत्वा ह्यग्निरमृताँ अतारीत् । तमोषधीश्च वनिनश्च गर्भं भूमिश्च विश्वधायसं बिभर्ति

ā yo yoniṃ devakṛtaṃ sasāda kratvā hyagniramṛtā~ atārīt | tamoṣadhīśca vaninaśca garbhaṃ bhūmiśca viśvadhāyasaṃ bibharti

ईशे ह्यग्निरमृतस्य भूरेरीशे रायः सुवीर्यस्य दातोः । मा त्वा वयं सहसावन्नवीरा माप्सवः परि षदाम मादुवः

īśe hyagniramṛtasya bhūrerīśe rāyaḥ suvīryasya dātoḥ | mā tvā vayaṃ sahasāvannavīrā māpsavaḥ pari ṣadāma māduvaḥ

परिषद्यं ह्यरणस्य रेक्णो नित्यस्य रायः पतयः स्याम । न शेषो अग्ने अन्यजातमस्त्यचेतानस्य मा पथो वि दुक्षः

pariṣadyaṃ hyaraṇasya rekṇo nityasya rāyaḥ patayaḥ syāma | na śeṣo agne anyajātamastyacetānasya mā patho vi dukṣaḥ

नहि ग्रभायारणः सुशेवोऽन्योदर्यो मनसा मन्तवा उ । अधा चिदोकः पुनरित्स एत्या नो वाज्यभीषाळेतु नव्यः

nahi grabhāyāraṇaḥ suśevo'nyodaryo manasā mantavā u | adhā cidokaḥ punaritsa etyā no vājyabhīṣāl̤etu navyaḥ

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयि स्पृहयाय्यः सहस्री

tvamagne vanuṣyato ni pāhi tvamu naḥ sahasāvannavadyāt | saṃ tvā dhvasmanvadabhyetu pāthaḥ saṃ rayi spṛhayāyyaḥ sahasrī

एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम । विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

etā no agne saubhagā didīhyapi kratuṃ sucetasaṃ vatema | viśvā stotṛbhyo gṛṇate ca santu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्राग्नये तवसे भरध्वं गिरं दिवो अरतये पृथिव्याः । यो विश्वेषाममृतानामुपस्थे वैश्वानरो वावृधे जागृवद्भिः

prāgnaye tavase bharadhvaṃ giraṃ divo arataye pṛthivyāḥ | yo viśveṣāmamṛtānāmupasthe vaiśvānaro vāvṛdhe jāgṛvadbhiḥ

पृष्टो दिवि धाय्यग्निः पृथिव्यां नेता सिन्धूनां वृषभ स्तियानाम् । स मानुषीरभि विशो वि भाति वैश्वानरो वावृधानो वरेण

pṛṣṭo divi dhāyyagniḥ pṛthivyāṃ netā sindhūnāṃ vṛṣabha stiyānām | sa mānuṣīrabhi viśo vi bhāti vaiśvānaro vāvṛdhāno vareṇa

त्वद्भिया विश आयन्नसिक्नीरसमना जहतीर्भोजनानि । वैश्वानर पूरवे शोशुचानः पुरो यदग्ने दरयन्नदीदेः

tvadbhiyā viśa āyannasiknīrasamanā jahatīrbhojanāni | vaiśvānara pūrave śośucānaḥ puro yadagne darayannadīdeḥ

तव त्रिधातु पृथिवी उत द्यौर्वैश्वानर व्रतमग्ने सचन्त । त्वं भासा रोदसी आ ततन्थाजस्रेण शोचिषा शोशुचानः

tava tridhātu pṛthivī uta dyaurvaiśvānara vratamagne sacanta | tvaṃ bhāsā rodasī ā tatanthājasreṇa śociṣā śośucānaḥ

त्वामग्ने हरितो वावशाना गिरः सचन्ते धुनयो घृताचीः । पतिं कृष्टीनां रथ्यं रयीणां वैश्वानरमुषसां केतुमह्नाम्

tvāmagne harito vāvaśānā giraḥ sacante dhunayo ghṛtācīḥ | patiṃ kṛṣṭīnāṃ rathyaṃ rayīṇāṃ vaiśvānaramuṣasāṃ ketumahnām

त्वे असुर्यं वसवो न्यृण्वन्क्रतुं हि ते मित्रमहो जुषन्त । त्वं दस्यूँरोकसो अग्न आज उरु ज्योतिर्जनयन्नार्याय

tve asuryaṃ vasavo nyṛṇvankratuṃ hi te mitramaho juṣanta | tvaṃ dasyū~rokaso agna āja uru jyotirjanayannāryāya

स जायमानः परमे व्योमन्वायुर्न पाथः परि पासि सद्यः । त्वं भुवना जनयन्नभि क्रन्नपत्याय जातवेदो दशस्यन्

sa jāyamānaḥ parame vyomanvāyurna pāthaḥ pari pāsi sadyaḥ | tvaṃ bhuvanā janayannabhi krannapatyāya jātavedo daśasyan

तामग्ने अस्मे इषमेरयस्व वैश्वानर द्युमतीं जातवेदः । यया राधः पिन्वसि विश्ववार पृथु श्रवो दाशुषे मर्त्याय

tāmagne asme iṣamerayasva vaiśvānara dyumatīṃ jātavedaḥ | yayā rādhaḥ pinvasi viśvavāra pṛthu śravo dāśuṣe martyāya

तं नो अग्ने मघवद्भ्यः पुरुक्षुं रयिं नि वाजं श्रुत्यं युवस्व । वैश्वानर महि नः शर्म यच्छ रुद्रेभिरग्ने वसुभिः सजोषाः

taṃ no agne maghavadbhyaḥ purukṣuṃ rayiṃ ni vājaṃ śrutyaṃ yuvasva | vaiśvānara mahi naḥ śarma yaccha rudrebhiragne vasubhiḥ sajoṣāḥ

प्र सम्राजो असुरस्य प्रशस्तिं पुंसः कृष्टीनामनुमाद्यस्य । इन्द्रस्येव प्र तवसस्कृतानि वन्दे दारुं वन्दमानो विवक्मि

pra samrājo asurasya praśastiṃ puṃsaḥ kṛṣṭīnāmanumādyasya | indrasyeva pra tavasaskṛtāni vande dāruṃ vandamāno vivakmi

कविं केतुं धासिं भानुमद्रेर्हिन्वन्ति शं राज्यं रोदस्योः । पुरंदरस्य गीर्भिरा विवासेऽग्नेर्व्रतानि पूर्व्या महानि

kaviṃ ketuṃ dhāsiṃ bhānumadrerhinvanti śaṃ rājyaṃ rodasyoḥ | puraṃdarasya gīrbhirā vivāse'gnervratāni pūrvyā mahāni

न्यक्रतून्ग्रथिनो मृध्रवाचः पणीँरश्रद्धाँ अवृधाँ अयज्ञान् । प्रप्र तान्दस्यूँरग्निर्विवाय पूर्वश्चकारापराँ अयज्यून्

nyakratūngrathino mṛdhravācaḥ paṇī~raśraddhā~ avṛdhā~ ayajñān | prapra tāndasyū~ragnirvivāya pūrvaścakārāparā~ ayajyūn

यो अपाचीने तमसि मदन्तीः प्राचीश्चकार नृतमः शचीभिः । तमीशानं वस्वो अग्निं गृणीषेऽनानतं दमयन्तं पृतन्यून्

yo apācīne tamasi madantīḥ prācīścakāra nṛtamaḥ śacībhiḥ | tamīśānaṃ vasvo agniṃ gṛṇīṣe'nānataṃ damayantaṃ pṛtanyūn

यो देह्यो अनमयद्वधस्नैर्यो अर्यपत्नीरुषसश्चकार । स निरुध्या नहुषो यह्वो अग्निर्विशश्चक्रे बलिहृतः सहोभिः

yo dehyo anamayadvadhasnairyo aryapatnīruṣasaścakāra | sa nirudhyā nahuṣo yahvo agnirviśaścakre balihṛtaḥ sahobhiḥ

यस्य शर्मन्नुप विश्वे जनास एवैस्तस्थुः सुमतिं भिक्षमाणाः । वैश्वानरो वरमा रोदस्योराग्निः ससाद पित्रोरुपस्थम्

yasya śarmannupa viśve janāsa evaistasthuḥ sumatiṃ bhikṣamāṇāḥ | vaiśvānaro varamā rodasyorāgniḥ sasāda pitrorupastham

आ देवो ददे बुध्न्या वसूनि वैश्वानर उदिता सूर्यस्य । आ समुद्रादवरादा परस्मादाग्निर्ददे दिव आ पृथिव्याः

ā devo dade budhnyā vasūni vaiśvānara uditā sūryasya | ā samudrādavarādā parasmādāgnirdade diva ā pṛthivyāḥ

प्र वो देवं चित्सहसानमग्निमश्वं न वाजिनं हिषे नमोभिः । भवा नो दूतो अध्वरस्य विद्वान्त्मना देवेषु विविदे मितद्रुः

pra vo devaṃ citsahasānamagnimaśvaṃ na vājinaṃ hiṣe namobhiḥ | bhavā no dūto adhvarasya vidvāntmanā deveṣu vivide mitadruḥ

आ याह्यग्ने पथ्या अनु स्वा मन्द्रो देवानां सख्यं जुषाणः । आ सानु शुष्मैर्नदयन्पृथिव्या जम्भेभिर्विश्वमुशधग्वनानि

ā yāhyagne pathyā anu svā mandro devānāṃ sakhyaṃ juṣāṇaḥ | ā sānu śuṣmairnadayanpṛthivyā jambhebhirviśvamuśadhagvanāni

प्राचीनो यज्ञः सुधितं हि बर्हिः प्रीणीते अग्निरीळितो न होता । आ मातरा विश्ववारे हुवानो यतो यविष्ठ जज्ञिषे सुशेवः

prācīno yajñaḥ sudhitaṃ hi barhiḥ prīṇīte agnirīl̤ito na hotā | ā mātarā viśvavāre huvāno yato yaviṣṭha jajñiṣe suśevaḥ

सद्यो अध्वरे रथिरं जनन्त मानुषासो विचेतसो य एषाम् । विशामधायि विश्पतिर्दुरोणेऽग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा

sadyo adhvare rathiraṃ jananta mānuṣāso vicetaso ya eṣām | viśāmadhāyi viśpatirduroṇe'gnirmandro madhuvacā ṛtāvā

असादि वृतो वह्निराजगन्वानग्निर्ब्रह्मा नृषदने विधर्ता । द्यौश्च यं पृथिवी वावृधाते आ यं होता यजति विश्ववारम्

asādi vṛto vahnirājaganvānagnirbrahmā nṛṣadane vidhartā | dyauśca yaṃ pṛthivī vāvṛdhāte ā yaṃ hotā yajati viśvavāram

एते द्युम्नेभिर्विश्वमातिरन्त मन्त्रं ये वारं नर्या अतक्षन् । प्र ये विशस्तिरन्त श्रोषमाणा आ ये मे अस्य दीधयन्नृतस्य

ete dyumnebhirviśvamātiranta mantraṃ ye vāraṃ naryā atakṣan | pra ye viśastiranta śroṣamāṇā ā ye me asya dīdhayannṛtasya

नू त्वामग्न ईमहे वसिष्ठा ईशानं सूनो सहसो वसूनाम् । इषं स्तोतृभ्यो मघवद्भ्य आनड्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū tvāmagna īmahe vasiṣṭhā īśānaṃ sūno sahaso vasūnām | iṣaṃ stotṛbhyo maghavadbhya ānaḍyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

इन्धे राजा समर्यो नमोभिर्यस्य प्रतीकमाहुतं घृतेन । नरो हव्येभिरीळते सबाध आग्निरग्र उषसामशोचि

indhe rājā samaryo namobhiryasya pratīkamāhutaṃ ghṛtena | naro havyebhirīl̤ate sabādha āgniragra uṣasāmaśoci

अयमु ष्य सुमहाँ अवेदि होता मन्द्रो मनुषो यह्वो अग्निः । वि भा अकः ससृजानः पृथिव्यां कृष्णपविरोषधीभिर्ववक्षे

ayamu ṣya sumahā~ avedi hotā mandro manuṣo yahvo agniḥ | vi bhā akaḥ sasṛjānaḥ pṛthivyāṃ kṛṣṇapaviroṣadhībhirvavakṣe

कया नो अग्ने वि वसः सुवृक्तिं कामु स्वधामृणवः शस्यमानः । कदा भवेम पतयः सुदत्र रायो वन्तारो दुष्टरस्य साधोः

kayā no agne vi vasaḥ suvṛktiṃ kāmu svadhāmṛṇavaḥ śasyamānaḥ | kadā bhavema patayaḥ sudatra rāyo vantāro duṣṭarasya sādhoḥ

प्रप्रायमग्निर्भरतस्य शृण्वे वि यत्सूर्यो न रोचते बृहद्भाः । अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थौ द्युतानो दैव्यो अतिथिः शुशोच

praprāyamagnirbharatasya śṛṇve vi yatsūryo na rocate bṛhadbhāḥ | abhi yaḥ pūruṃ pṛtanāsu tasthau dyutāno daivyo atithiḥ śuśoca

असन्नित्त्वे आहवनानि भूरि भुवो विश्वेभिः सुमना अनीकैः । स्तुतश्चिदग्ने शृण्विषे गृणानः स्वयं वर्धस्व तन्वं सुजात

asannittve āhavanāni bhūri bhuvo viśvebhiḥ sumanā anīkaiḥ | stutaścidagne śṛṇviṣe gṛṇānaḥ svayaṃ vardhasva tanvaṃ sujāta

इदं वचः शतसाः संसहस्रमुदग्नये जनिषीष्ट द्विबर्हाः । शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवाति द्युमदमीवचातनं रक्षोहा

idaṃ vacaḥ śatasāḥ saṃsahasramudagnaye janiṣīṣṭa dvibarhāḥ | śaṃ yatstotṛbhya āpaye bhavāti dyumadamīvacātanaṃ rakṣohā

नू त्वामग्न ईमहे वसिष्ठा ईशानं सूनो सहसो वसूनाम् । इषं स्तोतृभ्यो मघवद्भ्य आनड्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū tvāmagna īmahe vasiṣṭhā īśānaṃ sūno sahaso vasūnām | iṣaṃ stotṛbhyo maghavadbhya ānaḍyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

अबोधि जार उषसामुपस्थाद्धोता मन्द्रः कवितमः पावकः । दधाति केतुमुभयस्य जन्तोर्हव्या देवेषु द्रविणं सुकृत्सु

abodhi jāra uṣasāmupasthāddhotā mandraḥ kavitamaḥ pāvakaḥ | dadhāti ketumubhayasya jantorhavyā deveṣu draviṇaṃ sukṛtsu

स सुक्रतुर्यो वि दुरः पणीनां पुनानो अर्कं पुरुभोजसं नः । होता मन्द्रो विशां दमूनास्तिरस्तमो ददृशे राम्याणाम्

sa sukraturyo vi duraḥ paṇīnāṃ punāno arkaṃ purubhojasaṃ naḥ | hotā mandro viśāṃ damūnāstirastamo dadṛśe rāmyāṇām

अमूरः कविरदितिर्विवस्वान्सुसंसन्मित्रो अतिथिः शिवो नः । चित्रभानुरुषसां भात्यग्रेऽपां गर्भः प्रस्व आ विवेश

amūraḥ kaviraditirvivasvānsusaṃsanmitro atithiḥ śivo naḥ | citrabhānuruṣasāṃ bhātyagre'pāṃ garbhaḥ prasva ā viveśa

ईळेन्यो वो मनुषो युगेषु समनगा अशुचज्जातवेदाः । सुसंदृशा भानुना यो विभाति प्रति गावः समिधानं बुधन्त

īl̤enyo vo manuṣo yugeṣu samanagā aśucajjātavedāḥ | susaṃdṛśā bhānunā yo vibhāti prati gāvaḥ samidhānaṃ budhanta

अग्ने याहि दूत्यं मा रिषण्यो देवाँ अच्छा ब्रह्मकृता गणेन । सरस्वतीं मरुतो अश्विनापो यक्षि देवान्रत्नधेयाय विश्वान्

agne yāhi dūtyaṃ mā riṣaṇyo devā~ acchā brahmakṛtā gaṇena | sarasvatīṃ maruto aśvināpo yakṣi devānratnadheyāya viśvān

त्वामग्ने समिधानो वसिष्ठो जरूथं हन्यक्षि राये पुरंधिम् । पुरुणीथा जातवेदो जरस्व यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

tvāmagne samidhāno vasiṣṭho jarūthaṃ hanyakṣi rāye puraṃdhim | puruṇīthā jātavedo jarasva yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उषो न जारः पृथु पाजो अश्रेद्दविद्युतद्दीद्यच्छोशुचानः । वृषा हरिः शुचिरा भाति भासा धियो हिन्वान उशतीरजीगः

uṣo na jāraḥ pṛthu pājo aśreddavidyutaddīdyacchośucānaḥ | vṛṣā hariḥ śucirā bhāti bhāsā dhiyo hinvāna uśatīrajīgaḥ

स्वर्ण वस्तोरुषसामरोचि यज्ञं तन्वाना उशिजो न मन्म । अग्निर्जन्मानि देव आ वि विद्वान्द्रवद्दूतो देवयावा वनिष्ठः

svarṇa vastoruṣasāmaroci yajñaṃ tanvānā uśijo na manma | agnirjanmāni deva ā vi vidvāndravaddūto devayāvā vaniṣṭhaḥ

अच्छा गिरो मतयो देवयन्तीरग्निं यन्ति द्रविणं भिक्षमाणाः । सुसंदृशं सुप्रतीकं स्वञ्चं हव्यवाहमरतिं मानुषाणाम्

acchā giro matayo devayantīragniṃ yanti draviṇaṃ bhikṣamāṇāḥ | susaṃdṛśaṃ supratīkaṃ svañcaṃ havyavāhamaratiṃ mānuṣāṇām

इन्द्रं नो अग्ने वसुभिः सजोषा रुद्रं रुद्रेभिरा वहा बृहन्तम् । आदित्येभिरदितिं विश्वजन्यां बृहस्पतिमृक्वभिर्विश्ववारम्

indraṃ no agne vasubhiḥ sajoṣā rudraṃ rudrebhirā vahā bṛhantam | ādityebhiraditiṃ viśvajanyāṃ bṛhaspatimṛkvabhirviśvavāram

मन्द्रं होतारमुशिजो यविष्ठमग्निं विश ईळते अध्वरेषु । स हि क्षपावाँ अभवद्रयीणामतन्द्रो दूतो यजथाय देवान्

mandraṃ hotāramuśijo yaviṣṭhamagniṃ viśa īl̤ate adhvareṣu | sa hi kṣapāvā~ abhavadrayīṇāmatandro dūto yajathāya devān

महाँ अस्यध्वरस्य प्रकेतो न ऋते त्वदमृता मादयन्ते । आ विश्वेभिः सरथं याहि देवैर्न्यग्ने होता प्रथमः सदेह

mahā~ asyadhvarasya praketo na ṛte tvadamṛtā mādayante | ā viśvebhiḥ sarathaṃ yāhi devairnyagne hotā prathamaḥ sadeha

त्वामीळते अजिरं दूत्याय हविष्मन्तः सदमिन्मानुषासः । यस्य देवैरासदो बर्हिरग्नेऽहान्यस्मै सुदिना भवन्ति

tvāmīl̤ate ajiraṃ dūtyāya haviṣmantaḥ sadaminmānuṣāsaḥ | yasya devairāsado barhiragne'hānyasmai sudinā bhavanti

त्रिश्चिदक्तोः प्र चिकितुर्वसूनि त्वे अन्तर्दाशुषे मर्त्याय । मनुष्वदग्न इह यक्षि देवान्भवा नो दूतो अभिशस्तिपावा

triścidaktoḥ pra cikiturvasūni tve antardāśuṣe martyāya | manuṣvadagna iha yakṣi devānbhavā no dūto abhiśastipāvā

अग्निरीशे बृहतो अध्वरस्याग्निर्विश्वस्य हविषः कृतस्य । क्रतुं ह्यस्य वसवो जुषन्ताथा देवा दधिरे हव्यवाहम्

agnirīśe bṛhato adhvarasyāgnirviśvasya haviṣaḥ kṛtasya | kratuṃ hyasya vasavo juṣantāthā devā dadhire havyavāham

आग्ने वह हविरद्याय देवानिन्द्रज्येष्ठास इह मादयन्ताम् । इमं यज्ञं दिवि देवेषु धेहि यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

āgne vaha haviradyāya devānindrajyeṣṭhāsa iha mādayantām | imaṃ yajñaṃ divi deveṣu dhehi yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

अगन्म महा नमसा यविष्ठं यो दीदाय समिद्धः स्वे दुरोणे । चित्रभानुं रोदसी अन्तरुर्वी स्वाहुतं विश्वतः प्रत्यञ्चम्

aganma mahā namasā yaviṣṭhaṃ yo dīdāya samiddhaḥ sve duroṇe | citrabhānuṃ rodasī antarurvī svāhutaṃ viśvataḥ pratyañcam

स मह्ना विश्वा दुरितानि साह्वानग्नि ष्टवे दम आ जातवेदाः । स नो रक्षिषद्दुरितादवद्यादस्मान्गृणत उत नो मघोनः

sa mahnā viśvā duritāni sāhvānagni ṣṭave dama ā jātavedāḥ | sa no rakṣiṣadduritādavadyādasmāngṛṇata uta no maghonaḥ

त्वं वरुण उत मित्रो अग्ने त्वां वर्धन्ति मतिभिर्वसिष्ठाः । त्वे वसु सुषणनानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

tvaṃ varuṇa uta mitro agne tvāṃ vardhanti matibhirvasiṣṭhāḥ | tve vasu suṣaṇanāni santu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्राग्नये विश्वशुचे धियंधेऽसुरघ्ने मन्म धीतिं भरध्वम् । भरे हविर्न बर्हिषि प्रीणानो वैश्वानराय यतये मतीनाम्

prāgnaye viśvaśuce dhiyaṃdhe'suraghne manma dhītiṃ bharadhvam | bhare havirna barhiṣi prīṇāno vaiśvānarāya yataye matīnām

त्वमग्ने शोचिषा शोशुचान आ रोदसी अपृणा जायमानः । त्वं देवाँ अभिशस्तेरमुञ्चो वैश्वानर जातवेदो महित्वा

tvamagne śociṣā śośucāna ā rodasī apṛṇā jāyamānaḥ | tvaṃ devā~ abhiśasteramuñco vaiśvānara jātavedo mahitvā

जातो यदग्ने भुवना व्यख्यः पशून्न गोपा इर्यः परिज्मा । वैश्वानर ब्रह्मणे विन्द गातुं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

jāto yadagne bhuvanā vyakhyaḥ paśūnna gopā iryaḥ parijmā | vaiśvānara brahmaṇe vinda gātuṃ yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

समिधा जातवेदसे देवाय देवहूतिभिः । हविर्भिः शुक्रशोचिषे नमस्विनो वयं दाशेमाग्नये

samidhā jātavedase devāya devahūtibhiḥ | havirbhiḥ śukraśociṣe namasvino vayaṃ dāśemāgnaye

वयं ते अग्ने समिधा विधेम वयं दाशेम सुष्टुती यजत्र । वयं घृतेनाध्वरस्य होतर्वयं देव हविषा भद्रशोचे

vayaṃ te agne samidhā vidhema vayaṃ dāśema suṣṭutī yajatra | vayaṃ ghṛtenādhvarasya hotarvayaṃ deva haviṣā bhadraśoce

आ नो देवेभिरुप देवहूतिमग्ने याहि वषट्कृतिं जुषाणः । तुभ्यं देवाय दाशतः स्याम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ā no devebhirupa devahūtimagne yāhi vaṣaṭkṛtiṃ juṣāṇaḥ | tubhyaṃ devāya dāśataḥ syāma yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उपसद्याय मीळ्हुष आस्ये जुहुता हविः । यो नो नेदिष्ठमाप्यम्

upasadyāya mīl̤huṣa āsye juhutā haviḥ | yo no nediṣṭhamāpyam

यः पञ्च चर्षणीरभि निषसाद दमेदमे । कविर्गृहपतिर्युवा

yaḥ pañca carṣaṇīrabhi niṣasāda damedame | kavirgṛhapatiryuvā

स नो वेदो अमात्यमग्नी रक्षतु विश्वतः । उतास्मान्पात्वंहसः

sa no vedo amātyamagnī rakṣatu viśvataḥ | utāsmānpātvaṃhasaḥ

नवं नु स्तोममग्नये दिवः श्येनाय जीजनम् । वस्वः कुविद्वनाति नः

navaṃ nu stomamagnaye divaḥ śyenāya jījanam | vasvaḥ kuvidvanāti naḥ

स्पार्हा यस्य श्रियो दृशे रयिर्वीरवतो यथा । अग्रे यज्ञस्य शोचतः

spārhā yasya śriyo dṛśe rayirvīravato yathā | agre yajñasya śocataḥ

सेमां वेतु वषट्कृतिमग्निर्जुषत नो गिरः । यजिष्ठो हव्यवाहनः

semāṃ vetu vaṣaṭkṛtimagnirjuṣata no giraḥ | yajiṣṭho havyavāhanaḥ

नि त्वा नक्ष्य विश्पते द्युमन्तं देव धीमहि । सुवीरमग्न आहुत

ni tvā nakṣya viśpate dyumantaṃ deva dhīmahi | suvīramagna āhuta

क्षप उस्रश्च दीदिहि स्वग्नयस्त्वया वयम् । सुवीरस्त्वमस्मयुः

kṣapa usraśca dīdihi svagnayastvayā vayam | suvīrastvamasmayuḥ

उप त्वा सातये नरो विप्रासो यन्ति धीतिभिः । उपाक्षरा सहस्रिणी

upa tvā sātaye naro viprāso yanti dhītibhiḥ | upākṣarā sahasriṇī

अग्नी रक्षांसि सेधति शुक्रशोचिरमर्त्यः । शुचिः पावक ईड्यः

agnī rakṣāṃsi sedhati śukraśociramartyaḥ | śuciḥ pāvaka īḍyaḥ

स नो राधांस्या भरेशानः सहसो यहो । भगश्च दातु वार्यम्

sa no rādhāṃsyā bhareśānaḥ sahaso yaho | bhagaśca dātu vāryam

त्वमग्ने वीरवद्यशो देवश्च सविता भगः । दितिश्च दाति वार्यम्

tvamagne vīravadyaśo devaśca savitā bhagaḥ | ditiśca dāti vāryam

अग्ने रक्षा णो अंहसः प्रति ष्म देव रीषतः । तपिष्ठैरजरो दह

agne rakṣā ṇo aṃhasaḥ prati ṣma deva rīṣataḥ | tapiṣṭhairajaro daha

अधा मही न आयस्यनाधृष्टो नृपीतये । पूर्भवा शतभुजिः

adhā mahī na āyasyanādhṛṣṭo nṛpītaye | pūrbhavā śatabhujiḥ

त्वं नः पाह्यंहसो दोषावस्तरघायतः । दिवा नक्तमदाभ्य

tvaṃ naḥ pāhyaṃhaso doṣāvastaraghāyataḥ | divā naktamadābhya

एना वो अग्निं नमसोर्जो नपातमा हुवे । प्रियं चेतिष्ठमरतिं स्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम्

enā vo agniṃ namasorjo napātamā huve | priyaṃ cetiṣṭhamaratiṃ svadhvaraṃ viśvasya dūtamamṛtam

स योजते अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत्स्वाहुतः । सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवं राधो जनानाम्

sa yojate aruṣā viśvabhojasā sa dudravatsvāhutaḥ | subrahmā yajñaḥ suśamī vasūnāṃ devaṃ rādho janānām

उदस्य शोचिरस्थादाजुह्वानस्य मीळ्हुषः । उद्धूमासो अरुषासो दिविस्पृशः समग्निमिन्धते नरः

udasya śocirasthādājuhvānasya mīl̤huṣaḥ | uddhūmāso aruṣāso divispṛśaḥ samagnimindhate naraḥ

तं त्वा दूतं कृण्महे यशस्तमं देवाँ आ वीतये वह । विश्वा सूनो सहसो मर्तभोजना रास्व तद्यत्त्वेमहे

taṃ tvā dūtaṃ kṛṇmahe yaśastamaṃ devā~ ā vītaye vaha | viśvā sūno sahaso martabhojanā rāsva tadyattvemahe

त्वमग्ने गृहपतिस्त्वं होता नो अध्वरे । त्वं पोता विश्ववार प्रचेता यक्षि वेषि च वार्यम्

tvamagne gṛhapatistvaṃ hotā no adhvare | tvaṃ potā viśvavāra pracetā yakṣi veṣi ca vāryam

कृधि रत्नं यजमानाय सुक्रतो त्वं हि रत्नधा असि । आ न ऋते शिशीहि विश्वमृत्विजं सुशंसो यश्च दक्षते

kṛdhi ratnaṃ yajamānāya sukrato tvaṃ hi ratnadhā asi | ā na ṛte śiśīhi viśvamṛtvijaṃ suśaṃso yaśca dakṣate

त्वे अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः । यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान्दयन्त गोनाम्

tve agne svāhuta priyāsaḥ santu sūrayaḥ | yantāro ye maghavāno janānāmūrvāndayanta gonām

येषामिळा घृतहस्ता दुरोण आँ अपि प्राता निषीदति । ताँस्त्रायस्व सहस्य द्रुहो निदो यच्छा नः शर्म दीर्घश्रुत्

yeṣāmil̤ā ghṛtahastā duroṇa ā~ api prātā niṣīdati | tā~strāyasva sahasya druho nido yacchā naḥ śarma dīrghaśrut

स मन्द्रया च जिह्वया वह्निरासा विदुष्टरः । अग्ने रयिं मघवद्भ्यो न आ वह हव्यदातिं च सूदय

sa mandrayā ca jihvayā vahnirāsā viduṣṭaraḥ | agne rayiṃ maghavadbhyo na ā vaha havyadātiṃ ca sūdaya

ये राधांसि ददत्यश्व्या मघा कामेन श्रवसो महः । ताँ अंहसः पिपृहि पर्तृभिष्ट्वं शतं पूर्भिर्यविष्ठ्य

ye rādhāṃsi dadatyaśvyā maghā kāmena śravaso mahaḥ | tā~ aṃhasaḥ pipṛhi partṛbhiṣṭvaṃ śataṃ pūrbhiryaviṣṭhya

देवो वो द्रविणोदाः पूर्णां विवष्ट्यासिचम् । उद्वा सिञ्चध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वो देव ओहते

devo vo draviṇodāḥ pūrṇāṃ vivaṣṭyāsicam | udvā siñcadhvamupa vā pṛṇadhvamādidvo deva ohate

तं होतारमध्वरस्य प्रचेतसं वह्निं देवा अकृण्वत । दधाति रत्नं विधते सुवीर्यमग्निर्जनाय दाशुषे

taṃ hotāramadhvarasya pracetasaṃ vahniṃ devā akṛṇvata | dadhāti ratnaṃ vidhate suvīryamagnirjanāya dāśuṣe

अग्ने भव सुषमिधा समिद्ध उत बर्हिरुर्विया वि स्तृणीताम्

agne bhava suṣamidhā samiddha uta barhirurviyā vi stṛṇītām

उत द्वार उशतीर्वि श्रयन्तामुत देवाँ उशत आ वहेह

uta dvāra uśatīrvi śrayantāmuta devā~ uśata ā vaheha

अग्ने वीहि हविषा यक्षि देवान्स्वध्वरा कृणुहि जातवेदः

agne vīhi haviṣā yakṣi devānsvadhvarā kṛṇuhi jātavedaḥ

स्वध्वरा करति जातवेदा यक्षद्देवाँ अमृतान्पिप्रयच्च

svadhvarā karati jātavedā yakṣaddevā~ amṛtānpiprayacca

वंस्व विश्वा वार्याणि प्रचेतः सत्या भवन्त्वाशिषो नो अद्य

vaṃsva viśvā vāryāṇi pracetaḥ satyā bhavantvāśiṣo no adya

त्वामु ते दधिरे हव्यवाहं देवासो अग्न ऊर्ज आ नपातम्

tvāmu te dadhire havyavāhaṃ devāso agna ūrja ā napātam

ते ते देवाय दाशतः स्याम महो नो रत्ना वि दध इयानः

te te devāya dāśataḥ syāma maho no ratnā vi dadha iyānaḥ

त्वे ह यत्पितरश्चिन्न इन्द्र विश्वा वामा जरितारो असन्वन् । त्वे गावः सुदुघास्त्वे ह्यश्वास्त्वं वसु देवयते वनिष्ठः

tve ha yatpitaraścinna indra viśvā vāmā jaritāro asanvan | tve gāvaḥ sudughāstve hyaśvāstvaṃ vasu devayate vaniṣṭhaḥ

राजेव हि जनिभिः क्षेष्येवाव द्युभिरभि विदुष्कविः सन् । पिशा गिरो मघवन्गोभिरश्वैस्त्वायतः शिशीहि राये अस्मान्

rājeva hi janibhiḥ kṣeṣyevāva dyubhirabhi viduṣkaviḥ san | piśā giro maghavangobhiraśvaistvāyataḥ śiśīhi rāye asmān

इमा उ त्वा पस्पृधानासो अत्र मन्द्रा गिरो देवयन्तीरुप स्थुः । अर्वाची ते पथ्या राय एतु स्याम ते सुमताविन्द्र शर्मन्

imā u tvā paspṛdhānāso atra mandrā giro devayantīrupa sthuḥ | arvācī te pathyā rāya etu syāma te sumatāvindra śarman

धेनुं न त्वा सूयवसे दुदुक्षन्नुप ब्रह्माणि ससृजे वसिष्ठः । त्वामिन्मे गोपतिं विश्व आहा न इन्द्रः सुमतिं गन्त्वच्छ

dhenuṃ na tvā sūyavase dudukṣannupa brahmāṇi sasṛje vasiṣṭhaḥ | tvāminme gopatiṃ viśva āhā na indraḥ sumatiṃ gantvaccha

अर्णांसि चित्पप्रथाना सुदास इन्द्रो गाधान्यकृणोत्सुपारा । शर्धन्तं शिम्युमुचथस्य नव्यः शापं सिन्धूनामकृणोदशस्तीः

arṇāṃsi citpaprathānā sudāsa indro gādhānyakṛṇotsupārā | śardhantaṃ śimyumucathasya navyaḥ śāpaṃ sindhūnāmakṛṇodaśastīḥ

पुरोळा इत्तुर्वशो यक्षुरासीद्राये मत्स्यासो निशिता अपीव । श्रुष्टिं चक्रुर्भृगवो द्रुह्यवश्च सखा सखायमतरद्विषूचोः

purol̤ā itturvaśo yakṣurāsīdrāye matsyāso niśitā apīva | śruṣṭiṃ cakrurbhṛgavo druhyavaśca sakhā sakhāyamataradviṣūcoḥ

आ पक्थासो भलानसो भनन्तालिनासो विषाणिनः शिवासः । आ योऽनयत्सधमा आर्यस्य गव्या तृत्सुभ्यो अजगन्युधा नॄन्

ā pakthāso bhalānaso bhanantālināso viṣāṇinaḥ śivāsaḥ | ā yo'nayatsadhamā āryasya gavyā tṛtsubhyo ajaganyudhā nṝn

दुराध्यो अदितिं स्रेवयन्तोऽचेतसो वि जगृभ्रे परुष्णीम् । मह्नाविव्यक्पृथिवीं पत्यमानः पशुष्कविरशयच्चायमानः

durādhyo aditiṃ srevayanto'cetaso vi jagṛbhre paruṣṇīm | mahnāvivyakpṛthivīṃ patyamānaḥ paśuṣkaviraśayaccāyamānaḥ

ईयुरर्थं न न्यर्थं परुष्णीमाशुश्चनेदभिपित्वं जगाम । सुदास इन्द्रः सुतुकाँ अमित्रानरन्धयन्मानुषे वध्रिवाचः

īyurarthaṃ na nyarthaṃ paruṣṇīmāśuścanedabhipitvaṃ jagāma | sudāsa indraḥ sutukā~ amitrānarandhayanmānuṣe vadhrivācaḥ

ईयुर्गावो न यवसादगोपा यथाकृतमभि मित्रं चितासः । पृश्निगावः पृश्निनिप्रेषितासः श्रुष्टिं चक्रुर्नियुतो रन्तयश्च

īyurgāvo na yavasādagopā yathākṛtamabhi mitraṃ citāsaḥ | pṛśnigāvaḥ pṛśninipreṣitāsaḥ śruṣṭiṃ cakrurniyuto rantayaśca

एकं च यो विंशतिं च श्रवस्या वैकर्णयोर्जनान्राजा न्यस्तः । दस्मो न सद्मन्नि शिशाति बर्हिः शूरः सर्गमकृणोदिन्द्र एषाम्

ekaṃ ca yo viṃśatiṃ ca śravasyā vaikarṇayorjanānrājā nyastaḥ | dasmo na sadmanni śiśāti barhiḥ śūraḥ sargamakṛṇodindra eṣām

अध श्रुतं कवषं वृद्धमप्स्वनु द्रुह्युं नि वृणग्वज्रबाहुः । वृणाना अत्र सख्याय सख्यं त्वायन्तो ये अमदन्ननु त्वा

adha śrutaṃ kavaṣaṃ vṛddhamapsvanu druhyuṃ ni vṛṇagvajrabāhuḥ | vṛṇānā atra sakhyāya sakhyaṃ tvāyanto ye amadannanu tvā

वि सद्यो विश्वा दृंहितान्येषामिन्द्रः पुरः सहसा सप्त दर्दः । व्यानवस्य तृत्सवे गयं भाग्जेष्म पूरुं विदथे मृध्रवाचम्

vi sadyo viśvā dṛṃhitānyeṣāmindraḥ puraḥ sahasā sapta dardaḥ | vyānavasya tṛtsave gayaṃ bhāgjeṣma pūruṃ vidathe mṛdhravācam

नि गव्यवोऽनवो द्रुह्यवश्च षष्टिः शता सुषुपुः षट् सहस्रा । षष्टिर्वीरासो अधि षड्दुवोयु विश्वेदिन्द्रस्य वीर्या कृतानि

ni gavyavo'navo druhyavaśca ṣaṣṭiḥ śatā suṣupuḥ ṣaṭ sahasrā | ṣaṣṭirvīrāso adhi ṣaḍduvoyu viśvedindrasya vīryā kṛtāni

इन्द्रेणैते तृत्सवो वेविषाणा आपो न सृष्टा अधवन्त नीचीः । दुर्मित्रासः प्रकलविन्मिमाना जहुर्विश्वानि भोजना सुदासे

indreṇaite tṛtsavo veviṣāṇā āpo na sṛṣṭā adhavanta nīcīḥ | durmitrāsaḥ prakalavinmimānā jahurviśvāni bhojanā sudāse

अर्धं वीरस्य शृतपामनिन्द्रं परा शर्धन्तं नुनुदे अभि क्षाम् । इन्द्रो मन्युं मन्युम्यो मिमाय भेजे पथो वर्तनिं पत्यमानः

ardhaṃ vīrasya śṛtapāmanindraṃ parā śardhantaṃ nunude abhi kṣām | indro manyuṃ manyumyo mimāya bheje patho vartaniṃ patyamānaḥ

आध्रेण चित्तद्वेकं चकार सिंह्यं चित्पेत्वेना जघान । अव स्रक्तीर्वेश्यावृश्चदिन्द्रः प्रायच्छद्विश्वा भोजना सुदासे

ādhreṇa cittadvekaṃ cakāra siṃhyaṃ citpetvenā jaghāna | ava sraktīrveśyāvṛścadindraḥ prāyacchadviśvā bhojanā sudāse

शश्वन्तो हि शत्रवो रारधुष्टे भेदस्य चिच्छर्धतो विन्द रन्धिम् । मर्ताँ एन स्तुवतो यः कृणोति तिग्मं तस्मिन्नि जहि वज्रमिन्द्र

śaśvanto hi śatravo rāradhuṣṭe bhedasya cicchardhato vinda randhim | martā~ ena stuvato yaḥ kṛṇoti tigmaṃ tasminni jahi vajramindra

आवदिन्द्रं यमुना तृत्सवश्च प्रात्र भेदं सर्वताता मुषायत् । अजासश्च शिग्रवो यक्षवश्च बलिं शीर्षाणि जभ्रुरश्व्यानि

āvadindraṃ yamunā tṛtsavaśca prātra bhedaṃ sarvatātā muṣāyat | ajāsaśca śigravo yakṣavaśca baliṃ śīrṣāṇi jabhruraśvyāni

न त इन्द्र सुमतयो न रायः संचक्षे पूर्वा उषसो न नूत्नाः । देवकं चिन्मान्यमानं जघन्थाव त्मना बृहतः शम्बरं भेत्

na ta indra sumatayo na rāyaḥ saṃcakṣe pūrvā uṣaso na nūtnāḥ | devakaṃ cinmānyamānaṃ jaghanthāva tmanā bṛhataḥ śambaraṃ bhet

प्र ये गृहादममदुस्त्वाया पराशरः शतयातुर्वसिष्ठः । न ते भोजस्य सख्यं मृषन्ताधा सूरिभ्यः सुदिना व्युच्छान्

pra ye gṛhādamamadustvāyā parāśaraḥ śatayāturvasiṣṭhaḥ | na te bhojasya sakhyaṃ mṛṣantādhā sūribhyaḥ sudinā vyucchān

द्वे नप्तुर्देववतः शते गोर्द्वा रथा वधूमन्ता सुदासः । अर्हन्नग्ने पैजवनस्य दानं होतेव सद्म पर्येमि रेभन्

dve napturdevavataḥ śate gordvā rathā vadhūmantā sudāsaḥ | arhannagne paijavanasya dānaṃ hoteva sadma paryemi rebhan

चत्वारो मा पैजवनस्य दानाः स्मद्दिष्टयः कृशनिनो निरेके । ऋज्रासो मा पृथिविष्ठाः सुदासस्तोकं तोकाय श्रवसे वहन्ति

catvāro mā paijavanasya dānāḥ smaddiṣṭayaḥ kṛśanino nireke | ṛjrāso mā pṛthiviṣṭhāḥ sudāsastokaṃ tokāya śravase vahanti

यस्य श्रवो रोदसी अन्तरुर्वी शीर्ष्णेशीर्ष्णे विबभाजा विभक्ता । सप्तेदिन्द्रं न स्रवतो गृणन्ति नि युध्यामधिमशिशादभीके

yasya śravo rodasī antarurvī śīrṣṇeśīrṣṇe vibabhājā vibhaktā | saptedindraṃ na sravato gṛṇanti ni yudhyāmadhimaśiśādabhīke

इमं नरो मरुतः सश्चतानु दिवोदासं न पितरं सुदासः । अविष्टना पैजवनस्य केतं दूणाशं क्षत्रमजरं दुवोयु

imaṃ naro marutaḥ saścatānu divodāsaṃ na pitaraṃ sudāsaḥ | aviṣṭanā paijavanasya ketaṃ dūṇāśaṃ kṣatramajaraṃ duvoyu

यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीम एकः कृष्टीश्च्यावयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः

yastigmaśṛṅgo vṛṣabho na bhīma ekaḥ kṛṣṭīścyāvayati pra viśvāḥ | yaḥ śaśvato adāśuṣo gayasya prayantāsi suṣvitarāya vedaḥ

त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्छुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन्

tvaṃ ha tyadindra kutsamāvaḥ śuśrūṣamāṇastanvā samarye | dāsaṃ yacchuṣṇaṃ kuyavaṃ nyasmā arandhaya ārjuneyāya śikṣan

त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम्

tvaṃ dhṛṣṇo dhṛṣatā vītahavyaṃ prāvo viśvābhirūtibhiḥ sudāsam | pra paurukutsiṃ trasadasyumāvaḥ kṣetrasātā vṛtrahatyeṣu pūrum

त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु

tvaṃ nṛbhirnṛmaṇo devavītau bhūrīṇi vṛtrā haryaśva haṃsi | tvaṃ ni dasyuṃ cumuriṃ dhuniṃ cāsvāpayo dabhītaye suhantu

तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन्

tava cyautnāni vajrahasta tāni nava yatpuro navatiṃ ca sadyaḥ | niveśane śatatamāviveṣīrahañca vṛtraṃ namucimutāhan

सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम्

sanā tā ta indra bhojanāni rātahavyāya dāśuṣe sudāse | vṛṣṇe te harī vṛṣaṇā yunajmi vyantu brahmāṇi puruśāka vājam

मा ते अस्यां सहसावन्परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम

mā te asyāṃ sahasāvanpariṣṭāvaghāya bhūma harivaḥ parādai | trāyasva no'vṛkebhirvarūthaistava priyāsaḥ sūriṣu syāma

प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्

priyāsa itte maghavannabhiṣṭau naro madema śaraṇe sakhāyaḥ | ni turvaśaṃ ni yādvaṃ śiśīhyatithigvāya śaṃsyaṃ kariṣyan

सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै

sadyaścinnu te maghavannabhiṣṭau naraḥ śaṃsantyukthaśāsa ukthā | ye te havebhirvi paṇī~radāśannasmānvṛṇīṣva yujyāya tasmai

एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम्

ete stomā narāṃ nṛtama tubhyamasmadryañco dadato maghāni | teṣāmindra vṛtrahatye śivo bhūḥ sakhā ca śūro'vitā ca nṛṇām

नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū indra śūra stavamāna ūtī brahmajūtastanvā vāvṛdhasva | upa no vājānmimīhyupa stīnyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उग्रो जज्ञे वीर्याय स्वधावाञ्चक्रिरपो नर्यो यत्करिष्यन् । जग्मिर्युवा नृषदनमवोभिस्त्राता न इन्द्र एनसो महश्चित्

ugro jajñe vīryāya svadhāvāñcakrirapo naryo yatkariṣyan | jagmiryuvā nṛṣadanamavobhistrātā na indra enaso mahaścit

हन्ता वृत्रमिन्द्रः शूशुवानः प्रावीन्नु वीरो जरितारमूती । कर्ता सुदासे अह वा उ लोकं दाता वसु मुहुरा दाशुषे भूत्

hantā vṛtramindraḥ śūśuvānaḥ prāvīnnu vīro jaritāramūtī | kartā sudāse aha vā u lokaṃ dātā vasu muhurā dāśuṣe bhūt

युध्मो अनर्वा खजकृत्समद्वा शूरः सत्राषाड्जनुषेमषाळ्हः । व्यास इन्द्रः पृतनाः स्वोजा अधा विश्वं शत्रूयन्तं जघान

yudhmo anarvā khajakṛtsamadvā śūraḥ satrāṣāḍjanuṣemaṣāl̤haḥ | vyāsa indraḥ pṛtanāḥ svojā adhā viśvaṃ śatrūyantaṃ jaghāna

उभे चिदिन्द्र रोदसी महित्वा पप्राथ तविषीभिस्तुविष्मः । नि वज्रमिन्द्रो हरिवान्मिमिक्षन्समन्धसा मदेषु वा उवोच

ubhe cidindra rodasī mahitvā paprātha taviṣībhistuviṣmaḥ | ni vajramindro harivānmimikṣansamandhasā madeṣu vā uvoca

वृषा जजान वृषणं रणाय तमु चिन्नारी नर्यं ससूव । प्र यः सेनानीरध नृभ्यो अस्तीनः सत्वा गवेषणः स धृष्णुः

vṛṣā jajāna vṛṣaṇaṃ raṇāya tamu cinnārī naryaṃ sasūva | pra yaḥ senānīradha nṛbhyo astīnaḥ satvā gaveṣaṇaḥ sa dhṛṣṇuḥ

नू चित्स भ्रेषते जनो न रेषन्मनो यो अस्य घोरमाविवासात् । यज्ञैर्य इन्द्रे दधते दुवांसि क्षयत्स राय ऋतपा ऋतेजाः

nū citsa bhreṣate jano na reṣanmano yo asya ghoramāvivāsāt | yajñairya indre dadhate duvāṃsi kṣayatsa rāya ṛtapā ṛtejāḥ

यदिन्द्र पूर्वो अपराय शिक्षन्नयज्ज्यायान्कनीयसो देष्णम् । अमृत इत्पर्यासीत दूरमा चित्र चित्र्यं भरा रयिं नः

yadindra pūrvo aparāya śikṣannayajjyāyānkanīyaso deṣṇam | amṛta itparyāsīta dūramā citra citryaṃ bharā rayiṃ naḥ

यस्त इन्द्र प्रियो जनो ददाशदसन्निरेके अद्रिवः सखा ते । वयं ते अस्यां सुमतौ चनिष्ठाः स्याम वरूथे अघ्नतो नृपीतौ

yasta indra priyo jano dadāśadasannireke adrivaḥ sakhā te | vayaṃ te asyāṃ sumatau caniṣṭhāḥ syāma varūthe aghnato nṛpītau

एष स्तोमो अचिक्रदद्वृषा त उत स्तामुर्मघवन्नक्रपिष्ट । रायस्कामो जरितारं त आगन्त्वमङ्ग शक्र वस्व आ शको नः

eṣa stomo acikradadvṛṣā ta uta stāmurmaghavannakrapiṣṭa | rāyaskāmo jaritāraṃ ta āgantvamaṅga śakra vasva ā śako naḥ

स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

sa na indra tvayatāyā iṣe dhāstmanā ca ye maghavāno junanti | vasvī ṣu te jaritre astu śaktiryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु

asāvi devaṃ goṛjīkamandho nyasminnindro januṣemuvoca | bodhāmasi tvā haryaśva yajñairbodhā na stomamandhaso madeṣu

प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः

pra yanti yajñaṃ vipayanti barhiḥ somamādo vidathe dudhravācaḥ | nyu bhriyante yaśaso gṛbhādā dūraupabdo vṛṣaṇo nṛṣācaḥ

त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा

tvamindra sravitavā apaskaḥ pariṣṭhitā ahinā śūra pūrvīḥ | tvadvāvakre rathyo na dhenā rejante viśvā kṛtrimāṇi bhīṣā

भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् । इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान

bhīmo viveṣāyudhebhireṣāmapāṃsi viśvā naryāṇi vidvān | indraḥ puro jarhṛṣāṇo vi dūdhodvi vajrahasto mahinā jaghāna

न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः । स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुरृतं नः

na yātava indra jūjuvurno na vandanā śaviṣṭha vedyābhiḥ | sa śardhadaryo viṣuṇasya jantormā śiśnadevā api gurṛtaṃ naḥ

अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि । स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते

abhi kratvendra bhūradha jmanna te vivyaṅmahimānaṃ rajāṃsi | svenā hi vṛtraṃ śavasā jaghantha na śatrurantaṃ vividadyudhā te

देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि । इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ

devāścitte asuryāya pūrve'nu kṣatrāya mamire sahāṃsi | indro maghāni dayate viṣahyendraṃ vājasya johuvanta sātau

कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः । अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता

kīriściddhi tvāmavase juhāveśānamindra saubhagasya bhūreḥ | avo babhūtha śatamūte asme abhikṣattustvāvato varūtā

सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र । वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि

sakhāyasta indra viśvaha syāma namovṛdhāso mahinā tarutra | vanvantu smā te'vasā samīke'bhītimaryo vanuṣāṃ śavāṃsi

स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

sa na indra tvayatāyā iṣe dhāstmanā ca ye maghavāno junanti | vasvī ṣu te jaritre astu śaktiryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा

pibā somamindra mandatu tvā yaṃ te suṣāva haryaśvādriḥ | soturbāhubhyāṃ suyato nārvā

यस्ते मदो युज्यश्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि । स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु

yaste mado yujyaścārurasti yena vṛtrāṇi haryaśva haṃsi | sa tvāmindra prabhūvaso mamattu

बोधा सु मे मघवन्वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व

bodhā su me maghavanvācamemāṃ yāṃ te vasiṣṭho arcati praśastim | imā brahma sadhamāde juṣasva

श्रुधी हवं विपिपानस्याद्रेर्बोधा विप्रस्यार्चतो मनीषाम् । कृष्वा दुवांस्यन्तमा सचेमा

śrudhī havaṃ vipipānasyādrerbodhā viprasyārcato manīṣām | kṛṣvā duvāṃsyantamā sacemā

न ते गिरो अपि मृष्ये तुरस्य न सुष्टुतिमसुर्यस्य विद्वान् । सदा ते नाम स्वयशो विवक्मि

na te giro api mṛṣye turasya na suṣṭutimasuryasya vidvān | sadā te nāma svayaśo vivakmi

भूरि हि ते सवना मानुषेषु भूरि मनीषी हवते त्वामित् । मारे अस्मन्मघवञ्ज्योक्कः

bhūri hi te savanā mānuṣeṣu bhūri manīṣī havate tvāmit | māre asmanmaghavañjyokkaḥ

तुभ्येदिमा सवना शूर विश्वा तुभ्यं ब्रह्माणि वर्धना कृणोमि । त्वं नृभिर्हव्यो विश्वधासि

tubhyedimā savanā śūra viśvā tubhyaṃ brahmāṇi vardhanā kṛṇomi | tvaṃ nṛbhirhavyo viśvadhāsi

नू चिन्नु ते मन्यमानस्य दस्मोदश्नुवन्ति महिमानमुग्र । न वीर्यमिन्द्र ते न राधः

nū cinnu te manyamānasya dasmodaśnuvanti mahimānamugra | na vīryamindra te na rādhaḥ

ये च पूर्व ऋषयो ये च नूत्ना इन्द्र ब्रह्माणि जनयन्त विप्राः । अस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ye ca pūrva ṛṣayo ye ca nūtnā indra brahmāṇi janayanta viprāḥ | asme te santu sakhyā śivāni yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ । आ यो विश्वानि शवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वचांसि

udu brahmāṇyairata śravasyendraṃ samarye mahayā vasiṣṭha | ā yo viśvāni śavasā tatānopaśrotā ma īvato vacāṃsi

अयामि घोष इन्द्र देवजामिरिरज्यन्त यच्छुरुधो विवाचि । नहि स्वमायुश्चिकिते जनेषु तानीदंहांस्यति पर्ष्यस्मान्

ayāmi ghoṣa indra devajāmirirajyanta yacchurudho vivāci | nahi svamāyuścikite janeṣu tānīdaṃhāṃsyati parṣyasmān

युजे रथं गवेषणं हरिभ्यामुप ब्रह्माणि जुजुषाणमस्थुः । वि बाधिष्ट स्य रोदसी महित्वेन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघन्वान्

yuje rathaṃ gaveṣaṇaṃ haribhyāmupa brahmāṇi jujuṣāṇamasthuḥ | vi bādhiṣṭa sya rodasī mahitvendro vṛtrāṇyapratī jaghanvān

आपश्चित्पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्नृतं जरितारस्त इन्द्र । याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छा त्वं हि धीभिर्दयसे वि वाजान्

āpaścitpipyu staryo na gāvo nakṣannṛtaṃ jaritārasta indra | yāhi vāyurna niyuto no acchā tvaṃ hi dhībhirdayase vi vājān

ते त्वा मदा इन्द्र मादयन्तु शुष्मिणं तुविराधसं जरित्रे । एको देवत्रा दयसे हि मर्तानस्मिञ्छूर सवने मादयस्व

te tvā madā indra mādayantu śuṣmiṇaṃ tuvirādhasaṃ jaritre | eko devatrā dayase hi martānasmiñchūra savane mādayasva

एवेदिन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । स न स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

evedindraṃ vṛṣaṇaṃ vajrabāhuṃ vasiṣṭhāso abhyarcantyarkaiḥ | sa na stuto vīravaddhātu gomadyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

योनिष्ट इन्द्र सदने अकारि तमा नृभिः पुरुहूत प्र याहि । असो यथा नोऽविता वृधे च ददो वसूनि ममदश्च सोमैः

yoniṣṭa indra sadane akāri tamā nṛbhiḥ puruhūta pra yāhi | aso yathā no'vitā vṛdhe ca dado vasūni mamadaśca somaiḥ

गृभीतं ते मन इन्द्र द्विबर्हाः सुतः सोमः परिषिक्ता मधूनि । विसृष्टधेना भरते सुवृक्तिरियमिन्द्रं जोहुवती मनीषा

gṛbhītaṃ te mana indra dvibarhāḥ sutaḥ somaḥ pariṣiktā madhūni | visṛṣṭadhenā bharate suvṛktiriyamindraṃ johuvatī manīṣā

आ नो दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन्निदं बर्हिः सोमपेयाय याहि । वहन्तु त्वा हरयो मद्र्यञ्चमाङ्गूषमच्छा तवसं मदाय

ā no diva ā pṛthivyā ṛjīṣinnidaṃ barhiḥ somapeyāya yāhi | vahantu tvā harayo madryañcamāṅgūṣamacchā tavasaṃ madāya

आ नो विश्वाभिरूतिभिः सजोषा ब्रह्म जुषाणो हर्यश्व याहि । वरीवृजत्स्थविरेभिः सुशिप्रास्मे दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्र

ā no viśvābhirūtibhiḥ sajoṣā brahma juṣāṇo haryaśva yāhi | varīvṛjatsthavirebhiḥ suśiprāsme dadhadvṛṣaṇaṃ śuṣmamindra

एष स्तोमो मह उग्राय वाहे धुरीवात्यो न वाजयन्नधायि । इन्द्र त्वायमर्क ईट्टे वसूनां दिवीव द्यामधि नः श्रोमतं धाः

eṣa stomo maha ugrāya vāhe dhurīvātyo na vājayannadhāyi | indra tvāyamarka īṭṭe vasūnāṃ divīva dyāmadhi naḥ śromataṃ dhāḥ

एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम । इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

evā na indra vāryasya pūrdhi pra te mahīṃ sumatiṃ vevidāma | iṣaṃ pinva maghavadbhyaḥ suvīrāṃ yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ ते मह इन्द्रोत्युग्र समन्यवो यत्समरन्त सेनाः । पताति दिद्युन्नर्यस्य बाह्वोर्मा ते मनो विष्वद्र्यग्वि चारीत्

ā te maha indrotyugra samanyavo yatsamaranta senāḥ | patāti didyunnaryasya bāhvormā te mano viṣvadryagvi cārīt

नि दुर्ग इन्द्र श्नथिह्यमित्राँ अभि ये नो मर्तासो अमन्ति । आरे तं शंसं कृणुहि निनित्सोरा नो भर सम्भरणं वसूनाम्

ni durga indra śnathihyamitrā~ abhi ye no martāso amanti | āre taṃ śaṃsaṃ kṛṇuhi ninitsorā no bhara sambharaṇaṃ vasūnām

शतं ते शिप्रिन्नूतयः सुदासे सहस्रं शंसा उत रातिरस्तु । जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्यास्मे द्युम्नमधि रत्नं च धेहि

śataṃ te śiprinnūtayaḥ sudāse sahasraṃ śaṃsā uta rātirastu | jahi vadharvanuṣo martyasyāsme dyumnamadhi ratnaṃ ca dhehi

त्वावतो हीन्द्र क्रत्वे अस्मि त्वावतोऽवितुः शूर रातौ । विश्वेदहानि तविषीव उग्रँ ओकः कृणुष्व हरिवो न मर्धीः

tvāvato hīndra kratve asmi tvāvato'vituḥ śūra rātau | viśvedahāni taviṣīva ugra~ okaḥ kṛṇuṣva harivo na mardhīḥ

कुत्सा एते हर्यश्वाय शूषमिन्द्रे सहो देवजूतमियानाः । सत्रा कृधि सुहना शूर वृत्रा वयं तरुत्राः सनुयाम वाजम्

kutsā ete haryaśvāya śūṣamindre saho devajūtamiyānāḥ | satrā kṛdhi suhanā śūra vṛtrā vayaṃ tarutrāḥ sanuyāma vājam

एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम । इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

evā na indra vāryasya pūrdhi pra te mahīṃ sumatiṃ vevidāma | iṣaṃ pinva maghavadbhyaḥ suvīrāṃ yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

न सोम इन्द्रमसुतो ममाद नाब्रह्माणो मघवानं सुतासः । तस्मा उक्थं जनये यज्जुजोषन्नृवन्नवीयः शृणवद्यथा नः

na soma indramasuto mamāda nābrahmāṇo maghavānaṃ sutāsaḥ | tasmā ukthaṃ janaye yajjujoṣannṛvannavīyaḥ śṛṇavadyathā naḥ

उक्थौक्थे सोम इन्द्रं ममाद नीथेनीथे मघवानं सुतासः । यदीं सबाधः पितरं न पुत्राः समानदक्षा अवसे हवन्ते

ukthaukthe soma indraṃ mamāda nīthenīthe maghavānaṃ sutāsaḥ | yadīṃ sabādhaḥ pitaraṃ na putrāḥ samānadakṣā avase havante

चकार ता कृणवन्नूनमन्या यानि ब्रुवन्ति वेधसः सुतेषु । जनीरिव पतिरेकः समानो नि मामृजे पुर इन्द्रः सु सर्वाः

cakāra tā kṛṇavannūnamanyā yāni bruvanti vedhasaḥ suteṣu | janīriva patirekaḥ samāno ni māmṛje pura indraḥ su sarvāḥ

एवा तमाहुरुत शृण्व इन्द्र एको विभक्ता तरणिर्मघानाम् । मिथस्तुर ऊतयो यस्य पूर्वीरस्मे भद्राणि सश्चत प्रियाणि

evā tamāhuruta śṛṇva indra eko vibhaktā taraṇirmaghānām | mithastura ūtayo yasya pūrvīrasme bhadrāṇi saścata priyāṇi

एवा वसिष्ठ इन्द्रमूतये नॄन्कृष्टीनां वृषभं सुते गृणाति । सहस्रिण उप नो माहि वाजान्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

evā vasiṣṭha indramūtaye nṝnkṛṣṭīnāṃ vṛṣabhaṃ sute gṛṇāti | sahasriṇa upa no māhi vājānyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ते यत्पार्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृषाता शवसश्चकान आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः

indraṃ naro nemadhitā havante yatpāryā yunajate dhiyastāḥ | śūro nṛṣātā śavasaścakāna ā gomati vraje bhajā tvaṃ naḥ

य इन्द्र शुष्मो मघवन्ते अस्ति शिक्षा सखिभ्यः पुरुहूत नृभ्यः । त्वं हि दृळ्हा मघवन्विचेता अपा वृधि परिवृतं न राधः

ya indra śuṣmo maghavante asti śikṣā sakhibhyaḥ puruhūta nṛbhyaḥ | tvaṃ hi dṛl̤hā maghavanvicetā apā vṛdhi parivṛtaṃ na rādhaḥ

इन्द्रो राजा जगतश्चर्षणीनामधि क्षमि विषुरूपं यदस्ति । ततो ददाति दाशुषे वसूनि चोदद्राध उपस्तुतश्चिदर्वाक्

indro rājā jagataścarṣaṇīnāmadhi kṣami viṣurūpaṃ yadasti | tato dadāti dāśuṣe vasūni codadrādha upastutaścidarvāk

नू चिन्न इन्द्रो मघवा सहूती दानो वाजं नि यमते न ऊती । अनूना यस्य दक्षिणा पीपाय वामं नृभ्यो अभिवीता सखिभ्यः

nū cinna indro maghavā sahūtī dāno vājaṃ ni yamate na ūtī | anūnā yasya dakṣiṇā pīpāya vāmaṃ nṛbhyo abhivītā sakhibhyaḥ

नू इन्द्र राये वरिवस्कृधी न आ ते मनो ववृत्याम मघाय । गोमदश्वावद्रथवद्व्यन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū indra rāye varivaskṛdhī na ā te mano vavṛtyāma maghāya | gomadaśvāvadrathavadvyanto yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

ब्रह्मा ण इन्द्रोप याहि विद्वानर्वाञ्चस्ते हरयः सन्तु युक्ताः । विश्वे चिद्धि त्वा विहवन्त मर्ता अस्माकमिच्छृणुहि विश्वमिन्व

brahmā ṇa indropa yāhi vidvānarvāñcaste harayaḥ santu yuktāḥ | viśve ciddhi tvā vihavanta martā asmākamicchṛṇuhi viśvaminva

हवं त इन्द्र महिमा व्यानड्ब्रह्म यत्पासि शवसिन्नृषीणाम् । आ यद्वज्रं दधिषे हस्त उग्र घोरः सन्क्रत्वा जनिष्ठा अषाळ्हः

havaṃ ta indra mahimā vyānaḍbrahma yatpāsi śavasinnṛṣīṇām | ā yadvajraṃ dadhiṣe hasta ugra ghoraḥ sankratvā janiṣṭhā aṣāl̤haḥ

तव प्रणीतीन्द्र जोहुवानान्सं यन्नॄन्न रोदसी निनेथ । महे क्षत्राय शवसे हि जज्ञेऽतूतुजिं चित्तूतुजिरशिश्नत्

tava praṇītīndra johuvānānsaṃ yannṝnna rodasī ninetha | mahe kṣatrāya śavase hi jajñe'tūtujiṃ cittūtujiraśiśnat

एभिर्न इन्द्राहभिर्दशस्य दुर्मित्रासो हि क्षितयः पवन्ते । प्रति यच्चष्टे अनृतमनेना अव द्विता वरुणो मायी नः सात्

ebhirna indrāhabhirdaśasya durmitrāso hi kṣitayaḥ pavante | prati yaccaṣṭe anṛtamanenā ava dvitā varuṇo māyī naḥ sāt

वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः । यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

vocemedindraṃ maghavānamenaṃ maho rāyo rādhaso yaddadannaḥ | yo arcato brahmakṛtimaviṣṭho yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

अयं सोम इन्द्र तुभ्यं सुन्व आ तु प्र याहि हरिवस्तदोकाः । पिबा त्वस्य सुषुतस्य चारोर्ददो मघानि मघवन्नियानः

ayaṃ soma indra tubhyaṃ sunva ā tu pra yāhi harivastadokāḥ | pibā tvasya suṣutasya cārordado maghāni maghavanniyānaḥ

ब्रह्मन्वीर ब्रह्मकृतिं जुषाणोऽर्वाचीनो हरिभिर्याहि तूयम् । अस्मिन्नू षु सवने मादयस्वोप ब्रह्माणि शृणव इमा नः

brahmanvīra brahmakṛtiṃ juṣāṇo'rvācīno haribhiryāhi tūyam | asminnū ṣu savane mādayasvopa brahmāṇi śṛṇava imā naḥ

का ते अस्त्यरंकृतिः सूक्तैः कदा नूनं ते मघवन्दाशेम । विश्वा मतीरा ततने त्वायाधा म इन्द्र शृणवो हवेमा

kā te astyaraṃkṛtiḥ sūktaiḥ kadā nūnaṃ te maghavandāśema | viśvā matīrā tatane tvāyādhā ma indra śṛṇavo havemā

उतो घा ते पुरुष्या इदासन्येषां पूर्वेषामशृणोरृषीणाम् । अधाहं त्वा मघवञ्जोहवीमि त्वं न इन्द्रासि प्रमतिः पितेव

uto ghā te puruṣyā idāsanyeṣāṃ pūrveṣāmaśṛṇorṛṣīṇām | adhāhaṃ tvā maghavañjohavīmi tvaṃ na indrāsi pramatiḥ piteva

वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः । यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

vocemedindraṃ maghavānamenaṃ maho rāyo rādhaso yaddadannaḥ | yo arcato brahmakṛtimaviṣṭho yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ नो देव शवसा याहि शुष्मिन्भवा वृध इन्द्र रायो अस्य । महे नृम्णाय नृपते सुवज्र महि क्षत्राय पौंस्याय शूर

ā no deva śavasā yāhi śuṣminbhavā vṛdha indra rāyo asya | mahe nṛmṇāya nṛpate suvajra mahi kṣatrāya pauṃsyāya śūra

हवन्त उ त्वा हव्यं विवाचि तनूषु शूराः सूर्यस्य सातौ । त्वं विश्वेषु सेन्यो जनेषु त्वं वृत्राणि रन्धया सुहन्तु

havanta u tvā havyaṃ vivāci tanūṣu śūrāḥ sūryasya sātau | tvaṃ viśveṣu senyo janeṣu tvaṃ vṛtrāṇi randhayā suhantu

अहा यदिन्द्र सुदिना व्युच्छान्दधो यत्केतुमुपमं समत्सु । न्यग्निः सीददसुरो न होता हुवानो अत्र सुभगाय देवान्

ahā yadindra sudinā vyucchāndadho yatketumupamaṃ samatsu | nyagniḥ sīdadasuro na hotā huvāno atra subhagāya devān

वयं ते त इन्द्र ये च देव स्तवन्त शूर ददतो मघानि । यच्छा सूरिभ्य उपमं वरूथं स्वाभुवो जरणामश्नवन्त

vayaṃ te ta indra ye ca deva stavanta śūra dadato maghāni | yacchā sūribhya upamaṃ varūthaṃ svābhuvo jaraṇāmaśnavanta

वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः । यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

vocemedindraṃ maghavānamenaṃ maho rāyo rādhaso yaddadannaḥ | yo arcato brahmakṛtimaviṣṭho yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपाव्ने

pra va indrāya mādanaṃ haryaśvāya gāyata | sakhāyaḥ somapāvne

शंसेदुक्थं सुदानव उत द्युक्षं यथा नरः । चकृमा सत्यराधसे

śaṃsedukthaṃ sudānava uta dyukṣaṃ yathā naraḥ | cakṛmā satyarādhase

त्वं न इन्द्र वाजयुस्त्वं गव्युः शतक्रतो । त्वं हिरण्ययुर्वसो

tvaṃ na indra vājayustvaṃ gavyuḥ śatakrato | tvaṃ hiraṇyayurvaso

वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र णोनुमो वृषन् । विद्धी त्वस्य नो वसो

vayamindra tvāyavo'bhi pra ṇonumo vṛṣan | viddhī tvasya no vaso

मा नो निदे च वक्तवेऽर्यो रन्धीरराव्णे । त्वे अपि क्रतुर्मम

mā no nide ca vaktave'ryo randhīrarāvṇe | tve api kraturmama

त्वं वर्मासि सप्रथः पुरोयोधश्च वृत्रहन् । त्वया प्रति ब्रुवे युजा

tvaṃ varmāsi saprathaḥ puroyodhaśca vṛtrahan | tvayā prati bruve yujā

महाँ उतासि यस्य तेऽनु स्वधावरी सहः । मम्नाते इन्द्र रोदसी

mahā~ utāsi yasya te'nu svadhāvarī sahaḥ | mamnāte indra rodasī

तं त्वा मरुत्वती परि भुवद्वाणी सयावरी । नक्षमाणा सह द्युभिः

taṃ tvā marutvatī pari bhuvadvāṇī sayāvarī | nakṣamāṇā saha dyubhiḥ

ऊर्ध्वासस्त्वान्विन्दवो भुवन्दस्ममुप द्यवि । सं ते नमन्त कृष्टयः

ūrdhvāsastvānvindavo bhuvandasmamupa dyavi | saṃ te namanta kṛṣṭayaḥ

प्र वो महे महिवृधे भरध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् । विशः पूर्वीः प्र चरा चर्षणिप्राः

pra vo mahe mahivṛdhe bharadhvaṃ pracetase pra sumatiṃ kṛṇudhvam | viśaḥ pūrvīḥ pra carā carṣaṇiprāḥ

उरुव्यचसे महिने सुवृक्तिमिन्द्राय ब्रह्म जनयन्त विप्राः । तस्य व्रतानि न मिनन्ति धीराः

uruvyacase mahine suvṛktimindrāya brahma janayanta viprāḥ | tasya vratāni na minanti dhīrāḥ

इन्द्रं वाणीरनुत्तमन्युमेव सत्रा राजानं दधिरे सहध्यै । हर्यश्वाय बर्हया समापीन्

indraṃ vāṇīranuttamanyumeva satrā rājānaṃ dadhire sahadhyai | haryaśvāya barhayā samāpīn

मो षु त्वा वाघतश्चनारे अस्मन्नि रीरमन् । आरात्ताच्चित्सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि

mo ṣu tvā vāghataścanāre asmanni rīraman | ārāttāccitsadhamādaṃ na ā gahīha vā sannupa śrudhi

इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः

ime hi te brahmakṛtaḥ sute sacā madhau na makṣa āsate | indre kāmaṃ jaritāro vasūyavo rathe na pādamā dadhuḥ

रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणं पुत्रो न पितरं हुवे

rāyaskāmo vajrahastaṃ sudakṣiṇaṃ putro na pitaraṃ huve

इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । ताँ आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ

ima indrāya sunvire somāso dadhyāśiraḥ | tā~ ā madāya vajrahasta pītaye haribhyāṃ yāhyoka ā

श्रवच्छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन्नो मर्धिषद्गिरः । सद्यश्चिद्यः सहस्राणि शता ददन्नकिर्दित्सन्तमा मिनत्

śravacchrutkarṇa īyate vasūnāṃ nū cinno mardhiṣadgiraḥ | sadyaścidyaḥ sahasrāṇi śatā dadannakirditsantamā minat

स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः । यस्ते गभीरा सवनानि वृत्रहन्सुनोत्या च धावति

sa vīro apratiṣkuta indreṇa śūśuve nṛbhiḥ | yaste gabhīrā savanāni vṛtrahansunotyā ca dhāvati

भवा वरूथं मघवन्मघोनां यत्समजासि शर्धतः । वि त्वाहतस्य वेदनं भजेमह्या दूणाशो भरा गयम्

bhavā varūthaṃ maghavanmaghonāṃ yatsamajāsi śardhataḥ | vi tvāhatasya vedanaṃ bhajemahyā dūṇāśo bharā gayam

सुनोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः

sunotā somapāvne somamindrāya vajriṇe | pacatā paktīravase kṛṇudhvamitpṛṇannitpṛṇate mayaḥ

मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे । तरणिरिज्जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे

mā sredhata somino dakṣatā mahe kṛṇudhvaṃ rāya ātuje | taraṇirijjayati kṣeti puṣyati na devāsaḥ kavatnave

नकिः सुदासो रथं पर्यास न रीरमत् । इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत्स गोमति व्रजे

nakiḥ sudāso rathaṃ paryāsa na rīramat | indro yasyāvitā yasya maruto gamatsa gomati vraje

गमद्वाजं वाजयन्निन्द्र मर्त्यो यस्य त्वमविता भुवः । अस्माकं बोध्यविता रथानामस्माकं शूर नृणाम्

gamadvājaṃ vājayannindra martyo yasya tvamavitā bhuvaḥ | asmākaṃ bodhyavitā rathānāmasmākaṃ śūra nṛṇām

उदिन्न्वस्य रिच्यतेऽंशो धनं न जिग्युषः । य इन्द्रो हरिवान्न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि

udinnvasya ricyate'ṃśo dhanaṃ na jigyuṣaḥ | ya indro harivānna dabhanti taṃ ripo dakṣaṃ dadhāti somini

मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत्

mantramakharvaṃ sudhitaṃ supeśasaṃ dadhāta yajñiyeṣvā | pūrvīścana prasitayastaranti taṃ ya indre karmaṇā bhuvat

कस्तमिन्द्र त्वावसुमा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत्ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति

kastamindra tvāvasumā martyo dadharṣati | śraddhā itte maghavanpārye divi vājī vājaṃ siṣāsati

मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता

maghonaḥ sma vṛtrahatyeṣu codaya ye dadati priyā vasu | tava praṇītī haryaśva sūribhirviśvā tarema duritā

तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष्ट्वा गोषु वृण्वते

tavedindrāvamaṃ vasu tvaṃ puṣyasi madhyamam | satrā viśvasya paramasya rājasi nakiṣṭvā goṣu vṛṇvate

त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईं भवन्त्याजयः । तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवोऽवस्युर्नाम भिक्षते

tvaṃ viśvasya dhanadā asi śruto ya īṃ bhavantyājayaḥ | tavāyaṃ viśvaḥ puruhūta pārthivo'vasyurnāma bhikṣate

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय

yadindra yāvatastvametāvadahamīśīya | stotāramiddidhiṣeya radāvaso na pāpatvāya rāsīya

शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन

śikṣeyaminmahayate divedive rāya ā kuhacidvide | nahi tvadanyanmaghavanna āpyaṃ vasyo asti pitā cana

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरंध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम्

taraṇiritsiṣāsati vājaṃ puraṃdhyā yujā | ā va indraṃ puruhūtaṃ name girā nemiṃ taṣṭeva sudrvam

न दुष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर्नशत् । सुशक्तिरिन्मघवन्तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि

na duṣṭutī martyo vindate vasu na sredhantaṃ rayirnaśat | suśaktirinmaghavantubhyaṃ māvate deṣṇaṃ yatpārye divi

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः

abhi tvā śūra nonumo'dugdhā iva dhenavaḥ | īśānamasya jagataḥ svardṛśamīśānamindra tasthuṣaḥ

न त्वावाँ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे

na tvāvā~ anyo divyo na pārthivo na jāto na janiṣyate | aśvāyanto maghavannindra vājino gavyantastvā havāmahe

अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्सनादसि भरेभरे च हव्यः

abhī ṣatastadā bharendra jyāyaḥ kanīyasaḥ | purūvasurhi maghavansanādasi bharebhare ca havyaḥ

परा णुदस्व मघवन्नमित्रान्सुवेदा नो वसू कृधि । अस्माकं बोध्यविता महाधने भवा वृधः सखीनाम्

parā ṇudasva maghavannamitrānsuvedā no vasū kṛdhi | asmākaṃ bodhyavitā mahādhane bhavā vṛdhaḥ sakhīnām

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि

indra kratuṃ na ā bhara pitā putrebhyo yathā | śikṣā ṇo asminpuruhūta yāmani jīvā jyotiraśīmahi

मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः । त्वया वयं प्रवतः शश्वतीरपोऽति शूर तरामसि

mā no ajñātā vṛjanā durādhyo māśivāso ava kramuḥ | tvayā vayaṃ pravataḥ śaśvatīrapo'ti śūra tarāmasi

श्वित्यञ्चो मा दक्षिणतस्कपर्दा धियंजिन्वासो अभि हि प्रमन्दुः । उत्तिष्ठन्वोचे परि बर्हिषो नॄन्न मे दूरादवितवे वसिष्ठाः

śvityañco mā dakṣiṇataskapardā dhiyaṃjinvāso abhi hi pramanduḥ | uttiṣṭhanvoce pari barhiṣo nṝnna me dūrādavitave vasiṣṭhāḥ

दूरादिन्द्रमनयन्ना सुतेन तिरो वैशन्तमति पान्तमुग्रम् । पाशद्युम्नस्य वायतस्य सोमात्सुतादिन्द्रोऽवृणीता वसिष्ठान्

dūrādindramanayannā sutena tiro vaiśantamati pāntamugram | pāśadyumnasya vāyatasya somātsutādindro'vṛṇītā vasiṣṭhān

एवेन्नु कं सिन्धुमेभिस्ततारेवेन्नु कं भेदमेभिर्जघान । एवेन्नु कं दाशराज्ञे सुदासं प्रावदिन्द्रो ब्रह्मणा वो वसिष्ठाः

evennu kaṃ sindhumebhistatārevennu kaṃ bhedamebhirjaghāna | evennu kaṃ dāśarājñe sudāsaṃ prāvadindro brahmaṇā vo vasiṣṭhāḥ

जुष्टी नरो ब्रह्मणा वः पितॄणामक्षमव्ययं न किला रिषाथ । यच्छक्वरीषु बृहता रवेणेन्द्रे शुष्ममदधाता वसिष्ठाः

juṣṭī naro brahmaṇā vaḥ pitṝṇāmakṣamavyayaṃ na kilā riṣātha | yacchakvarīṣu bṛhatā raveṇendre śuṣmamadadhātā vasiṣṭhāḥ

उद्द्यामिवेत्तृष्णजो नाथितासोऽदीधयुर्दाशराज्ञे वृतासः । वसिष्ठस्य स्तुवत इन्द्रो अश्रोदुरुं तृत्सुभ्यो अकृणोदु लोकम्

uddyāmivettṛṣṇajo nāthitāso'dīdhayurdāśarājñe vṛtāsaḥ | vasiṣṭhasya stuvata indro aśroduruṃ tṛtsubhyo akṛṇodu lokam

दण्डा इवेद्गोअजनास आसन्परिच्छिन्ना भरता अर्भकासः । अभवच्च पुरएता वसिष्ठ आदित्तृत्सूनां विशो अप्रथन्त

daṇḍā ivedgoajanāsa āsanparicchinnā bharatā arbhakāsaḥ | abhavacca puraetā vasiṣṭha ādittṛtsūnāṃ viśo aprathanta

त्रयः कृण्वन्ति भुवनेषु रेतस्तिस्रः प्रजा आर्या ज्योतिरग्राः । त्रयो घर्मास उषसं सचन्ते सर्वाँ इत्ताँ अनु विदुर्वसिष्ठाः

trayaḥ kṛṇvanti bhuvaneṣu retastisraḥ prajā āryā jyotiragrāḥ | trayo gharmāsa uṣasaṃ sacante sarvā~ ittā~ anu vidurvasiṣṭhāḥ

सूर्यस्येव वक्षथो ज्योतिरेषां समुद्रस्येव महिमा गभीरः । वातस्येव प्रजवो नान्येन स्तोमो वसिष्ठा अन्वेतवे वः

sūryasyeva vakṣatho jyotireṣāṃ samudrasyeva mahimā gabhīraḥ | vātasyeva prajavo nānyena stomo vasiṣṭhā anvetave vaḥ

त इन्निण्यं हृदयस्य प्रकेतैः सहस्रवल्शमभि सं चरन्ति । यमेन ततं परिधिं वयन्तोऽप्सरस उप सेदुर्वसिष्ठाः

ta inniṇyaṃ hṛdayasya praketaiḥ sahasravalśamabhi saṃ caranti | yamena tataṃ paridhiṃ vayanto'psarasa upa sedurvasiṣṭhāḥ

विद्युतो ज्योतिः परि संजिहानं मित्रावरुणा यदपश्यतां त्वा । तत्ते जन्मोतैकं वसिष्ठागस्त्यो यत्त्वा विश आजभार

vidyuto jyotiḥ pari saṃjihānaṃ mitrāvaruṇā yadapaśyatāṃ tvā | tatte janmotaikaṃ vasiṣṭhāgastyo yattvā viśa ājabhāra

उतासि मैत्रावरुणो वसिष्ठोर्वश्या ब्रह्मन्मनसोऽधि जातः । द्रप्सं स्कन्नं ब्रह्मणा दैव्येन विश्वे देवाः पुष्करे त्वाददन्त

utāsi maitrāvaruṇo vasiṣṭhorvaśyā brahmanmanaso'dhi jātaḥ | drapsaṃ skannaṃ brahmaṇā daivyena viśve devāḥ puṣkare tvādadanta

स प्रकेत उभयस्य प्रविद्वान्सहस्रदान उत वा सदानः । यमेन ततं परिधिं वयिष्यन्नप्सरसः परि जज्ञे वसिष्ठः

sa praketa ubhayasya pravidvānsahasradāna uta vā sadānaḥ | yamena tataṃ paridhiṃ vayiṣyannapsarasaḥ pari jajñe vasiṣṭhaḥ

सत्रे ह जाताविषिता नमोभिः कुम्भे रेतः सिषिचतुः समानम् । ततो ह मान उदियाय मध्यात्ततो जातमृषिमाहुर्वसिष्ठम्

satre ha jātāviṣitā namobhiḥ kumbhe retaḥ siṣicatuḥ samānam | tato ha māna udiyāya madhyāttato jātamṛṣimāhurvasiṣṭham

उक्थभृतं सामभृतं बिभर्ति ग्रावाणं बिभ्रत्प्र वदात्यग्रे । उपैनमाध्वं सुमनस्यमाना आ वो गच्छाति प्रतृदो वसिष्ठः

ukthabhṛtaṃ sāmabhṛtaṃ bibharti grāvāṇaṃ bibhratpra vadātyagre | upainamādhvaṃ sumanasyamānā ā vo gacchāti pratṛdo vasiṣṭhaḥ

प्र शुक्रैतु देवी मनीषा अस्मत्सुतष्टो रथो न वाजी

pra śukraitu devī manīṣā asmatsutaṣṭo ratho na vājī

विदुः पृथिव्या दिवो जनित्रं शृण्वन्त्यापो अध क्षरन्तीः

viduḥ pṛthivyā divo janitraṃ śṛṇvantyāpo adha kṣarantīḥ

आपश्चिदस्मै पिन्वन्त पृथ्वीर्वृत्रेषु शूरा मंसन्त उग्राः

āpaścidasmai pinvanta pṛthvīrvṛtreṣu śūrā maṃsanta ugrāḥ

आ धूर्ष्वस्मै दधाताश्वानिन्द्रो न वज्री हिरण्यबाहुः

ā dhūrṣvasmai dadhātāśvānindro na vajrī hiraṇyabāhuḥ

अभि प्र स्थाताहेव यज्ञं यातेव पत्मन्त्मना हिनोत

abhi pra sthātāheva yajñaṃ yāteva patmantmanā hinota

त्मना समत्सु हिनोत यज्ञं दधात केतुं जनाय वीरम्

tmanā samatsu hinota yajñaṃ dadhāta ketuṃ janāya vīram

उदस्य शुष्माद्भानुर्नार्त बिभर्ति भारं पृथिवी न भूम

udasya śuṣmādbhānurnārta bibharti bhāraṃ pṛthivī na bhūma

ह्वयामि देवाँ अयातुरग्ने साधन्नृतेन धियं दधामि

hvayāmi devā~ ayāturagne sādhannṛtena dhiyaṃ dadhāmi

अभि वो देवीं धियं दधिध्वं प्र वो देवत्रा वाचं कृणुध्वम्

abhi vo devīṃ dhiyaṃ dadhidhvaṃ pra vo devatrā vācaṃ kṛṇudhvam

आ चष्ट आसां पाथो नदीनां वरुण उग्रः सहस्रचक्षाः

ā caṣṭa āsāṃ pātho nadīnāṃ varuṇa ugraḥ sahasracakṣāḥ

राजा राष्ट्रानां पेशो नदीनामनुत्तमस्मै क्षत्रं विश्वायु

rājā rāṣṭrānāṃ peśo nadīnāmanuttamasmai kṣatraṃ viśvāyu

अविष्टो अस्मान्विश्वासु विक्ष्वद्युं कृणोत शंसं निनित्सोः

aviṣṭo asmānviśvāsu vikṣvadyuṃ kṛṇota śaṃsaṃ ninitsoḥ

व्येतु दिद्युद्द्विषामशेवा युयोत विष्वग्रपस्तनूनाम्

vyetu didyuddviṣāmaśevā yuyota viṣvagrapastanūnām

अवीन्नो अग्निर्हव्यान्नमोभिः प्रेष्ठो अस्मा अधायि स्तोमः

avīnno agnirhavyānnamobhiḥ preṣṭho asmā adhāyi stomaḥ

सजूर्देवेभिरपां नपातं सखायं कृध्वं शिवो नो अस्तु

sajūrdevebhirapāṃ napātaṃ sakhāyaṃ kṛdhvaṃ śivo no astu

अब्जामुक्थैरहिं गृणीषे बुध्ने नदीनां रजस्सु षीदन्

abjāmukthairahiṃ gṛṇīṣe budhne nadīnāṃ rajassu ṣīdan

मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धान्मा यज्ञो अस्य स्रिधदृतायोः

mā no'hirbudhnyo riṣe dhānmā yajño asya sridhadṛtāyoḥ

उत न एषु नृषु श्रवो धुः प्र राये यन्तु शर्धन्तो अर्यः

uta na eṣu nṛṣu śravo dhuḥ pra rāye yantu śardhanto aryaḥ

तपन्ति शत्रुं स्वर्ण भूमा महासेनासो अमेभिरेषाम्

tapanti śatruṃ svarṇa bhūmā mahāsenāso amebhireṣām

आ यन्नः पत्नीर्गमन्त्यच्छा त्वष्टा सुपाणिर्दधातु वीरान्

ā yannaḥ patnīrgamantyacchā tvaṣṭā supāṇirdadhātu vīrān

प्रति न स्तोमं त्वष्टा जुषेत स्यादस्मे अरमतिर्वसूयुः

prati na stomaṃ tvaṣṭā juṣeta syādasme aramatirvasūyuḥ

ता नो रासन्रातिषाचो वसून्या रोदसी वरुणानी शृणोतु । वरूत्रीभिः सुशरणो नो अस्तु त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायः

tā no rāsanrātiṣāco vasūnyā rodasī varuṇānī śṛṇotu | varūtrībhiḥ suśaraṇo no astu tvaṣṭā sudatro vi dadhātu rāyaḥ

तन्नो रायः पर्वतास्तन्न आपस्तद्रातिषाच ओषधीरुत द्यौः । वनस्पतिभिः पृथिवी सजोषा उभे रोदसी परि पासतो नः

tanno rāyaḥ parvatāstanna āpastadrātiṣāca oṣadhīruta dyauḥ | vanaspatibhiḥ pṛthivī sajoṣā ubhe rodasī pari pāsato naḥ

अनु तदुर्वी रोदसी जिहातामनु द्युक्षो वरुण इन्द्रसखा । अनु विश्वे मरुतो ये सहासो रायः स्याम धरुणं धियध्यै

anu tadurvī rodasī jihātāmanu dyukṣo varuṇa indrasakhā | anu viśve maruto ye sahāso rāyaḥ syāma dharuṇaṃ dhiyadhyai

तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त । शर्मन्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

tanna indro varuṇo mitro agnirāpa oṣadhīrvanino juṣanta | śarmansyāma marutāmupasthe yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

शं न इन्द्राग्नी भवतामवोभिः शं न इन्द्रावरुणा रातहव्या । शमिन्द्रासोमा सुविताय शं योः शं न इन्द्रापूषणा वाजसातौ

śaṃ na indrāgnī bhavatāmavobhiḥ śaṃ na indrāvaruṇā rātahavyā | śamindrāsomā suvitāya śaṃ yoḥ śaṃ na indrāpūṣaṇā vājasātau

शं नो भगः शमु नः शंसो अस्तु शं नः पुरंधिः शमु सन्तु रायः । शं नः सत्यस्य सुयमस्य शंसः शं नो अर्यमा पुरुजातो अस्तु

śaṃ no bhagaḥ śamu naḥ śaṃso astu śaṃ naḥ puraṃdhiḥ śamu santu rāyaḥ | śaṃ naḥ satyasya suyamasya śaṃsaḥ śaṃ no aryamā purujāto astu

शं नो धाता शमु धर्ता नो अस्तु शं न उरूची भवतु स्वधाभिः । शं रोदसी बृहती शं नो अद्रिः शं नो देवानां सुहवानि सन्तु

śaṃ no dhātā śamu dhartā no astu śaṃ na urūcī bhavatu svadhābhiḥ | śaṃ rodasī bṛhatī śaṃ no adriḥ śaṃ no devānāṃ suhavāni santu

शं नो अग्निर्ज्योतिरनीको अस्तु शं नो मित्रावरुणावश्विना शम् । शं नः सुकृतां सुकृतानि सन्तु शं न इषिरो अभि वातु वातः

śaṃ no agnirjyotiranīko astu śaṃ no mitrāvaruṇāvaśvinā śam | śaṃ naḥ sukṛtāṃ sukṛtāni santu śaṃ na iṣiro abhi vātu vātaḥ

शं नो द्यावापृथिवी पूर्वहूतौ शमन्तरिक्षं दृशये नो अस्तु । शं न ओषधीर्वनिनो भवन्तु शं नो रजसस्पतिरस्तु जिष्णुः

śaṃ no dyāvāpṛthivī pūrvahūtau śamantarikṣaṃ dṛśaye no astu | śaṃ na oṣadhīrvanino bhavantu śaṃ no rajasaspatirastu jiṣṇuḥ

शं न इन्द्रो वसुभिर्देवो अस्तु शमादित्येभिर्वरुणः सुशंसः । शं नो रुद्रो रुद्रेभिर्जलाषः शं नस्त्वष्टा ग्नाभिरिह शृणोतु

śaṃ na indro vasubhirdevo astu śamādityebhirvaruṇaḥ suśaṃsaḥ | śaṃ no rudro rudrebhirjalāṣaḥ śaṃ nastvaṣṭā gnābhiriha śṛṇotu

शं नः सोमो भवतु ब्रह्म शं नः शं नो ग्रावाणः शमु सन्तु यज्ञाः । शं नः स्वरूणां मितयो भवन्तु शं नः प्रस्वः शम्वस्तु वेदिः

śaṃ naḥ somo bhavatu brahma śaṃ naḥ śaṃ no grāvāṇaḥ śamu santu yajñāḥ | śaṃ naḥ svarūṇāṃ mitayo bhavantu śaṃ naḥ prasvaḥ śamvastu vediḥ

शं नः सूर्य उरुचक्षा उदेतु शं नश्चतस्रः प्रदिशो भवन्तु । शं नः पर्वता ध्रुवयो भवन्तु शं नः सिन्धवः शमु सन्त्वापः

śaṃ naḥ sūrya urucakṣā udetu śaṃ naścatasraḥ pradiśo bhavantu | śaṃ naḥ parvatā dhruvayo bhavantu śaṃ naḥ sindhavaḥ śamu santvāpaḥ

शं नो अदितिर्भवतु व्रतेभिः शं नो भवन्तु मरुतः स्वर्काः । शं नो विष्णुः शमु पूषा नो अस्तु शं नो भवित्रं शम्वस्तु वायुः

śaṃ no aditirbhavatu vratebhiḥ śaṃ no bhavantu marutaḥ svarkāḥ | śaṃ no viṣṇuḥ śamu pūṣā no astu śaṃ no bhavitraṃ śamvastu vāyuḥ

शं नो देवः सविता त्रायमाणः शं नो भवन्तूषसो विभातीः । शं नः पर्जन्यो भवतु प्रजाभ्यः शं नः क्षेत्रस्य पतिरस्तु शम्भुः

śaṃ no devaḥ savitā trāyamāṇaḥ śaṃ no bhavantūṣaso vibhātīḥ | śaṃ naḥ parjanyo bhavatu prajābhyaḥ śaṃ naḥ kṣetrasya patirastu śambhuḥ

शं नो देवा विश्वदेवा भवन्तु शं सरस्वती सह धीभिरस्तु । शमभिषाचः शमु रातिषाचः शं नो दिव्याः पार्थिवाः शं नो अप्याः

śaṃ no devā viśvadevā bhavantu śaṃ sarasvatī saha dhībhirastu | śamabhiṣācaḥ śamu rātiṣācaḥ śaṃ no divyāḥ pārthivāḥ śaṃ no apyāḥ

शं नः सत्यस्य पतयो भवन्तु शं नो अर्वन्तः शमु सन्तु गावः । शं न ऋभवः सुकृतः सुहस्ताः शं नो भवन्तु पितरो हवेषु

śaṃ naḥ satyasya patayo bhavantu śaṃ no arvantaḥ śamu santu gāvaḥ | śaṃ na ṛbhavaḥ sukṛtaḥ suhastāḥ śaṃ no bhavantu pitaro haveṣu

शं नो अज एकपाद्देवो अस्तु शं नोऽहिर्बुध्न्यः शं समुद्रः । शं नो अपां नपात्पेरुरस्तु शं नः पृश्निर्भवतु देवगोपा

śaṃ no aja ekapāddevo astu śaṃ no'hirbudhnyaḥ śaṃ samudraḥ | śaṃ no apāṃ napātperurastu śaṃ naḥ pṛśnirbhavatu devagopā

आदित्या रुद्रा वसवो जुषन्तेदं ब्रह्म क्रियमाणं नवीयः । शृण्वन्तु नो दिव्याः पार्थिवासो गोजाता उत ये यज्ञियासः

ādityā rudrā vasavo juṣantedaṃ brahma kriyamāṇaṃ navīyaḥ | śṛṇvantu no divyāḥ pārthivāso gojātā uta ye yajñiyāsaḥ

ये देवानां यज्ञिया यज्ञियानां मनोर्यजत्रा अमृता ऋतज्ञाः । ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ye devānāṃ yajñiyā yajñiyānāṃ manoryajatrā amṛtā ṛtajñāḥ | te no rāsantāmurugāyamadya yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः । वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः

pra brahmaitu sadanādṛtasya vi raśmibhiḥ sasṛje sūryo gāḥ | vi sānunā pṛthivī sasra urvī pṛthu pratīkamadhyedhe agniḥ

इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः

imāṃ vāṃ mitrāvaruṇā suvṛktimiṣaṃ na kṛṇve asurā navīyaḥ | ino vāmanyaḥ padavīradabdho janaṃ ca mitro yatati bruvāṇaḥ

आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन्

ā vātasya dhrajato ranta ityā apīpayanta dhenavo na sūdāḥ | maho divaḥ sadane jāyamāno'cikradadvṛṣabhaḥ sasminnūdhan

गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम्

girā ya etā yunajaddharī ta indra priyā surathā śūra dhāyū | pra yo manyuṃ ririkṣato minātyā sukratumaryamaṇaṃ vavṛtyām

यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभि स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम्

yajante asya sakhyaṃ vayaśca namasvinaḥ sva ṛtasya dhāman | vi pṛkṣo bābadhe nṛbhi stavāna idaṃ namo rudrāya preṣṭham

आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः

ā yatsākaṃ yaśaso vāvaśānāḥ sarasvatī saptathī sindhumātā | yāḥ suṣvayanta sudughāḥ sudhārā abhi svena payasā pīpyānāḥ

उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः

uta tye no maruto mandasānā dhiyaṃ tokaṃ ca vājino'vantu | mā naḥ pari khyadakṣarā carantyavīvṛdhanyujyaṃ te rayiṃ naḥ

प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम्

pra vo mahīmaramatiṃ kṛṇudhvaṃ pra pūṣaṇaṃ vidathyaṃ na vīram | bhagaṃ dhiyo'vitāraṃ no asyāḥ sātau vājaṃ rātiṣācaṃ puraṃdhim

अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

acchāyaṃ vo marutaḥ śloka etvacchā viṣṇuṃ niṣiktapāmavobhiḥ | uta prajāyai gṛṇate vayo dhuryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम्

ā vo vāhiṣṭho vahatu stavadhyai ratho vājā ṛbhukṣaṇo amṛktaḥ | abhi tripṛṣṭhaiḥ savaneṣu somairmade suśiprā mahabhiḥ pṛṇadhvam

यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम्

yūyaṃ ha ratnaṃ maghavatsu dhattha svardṛśa ṛbhukṣaṇo amṛktam | saṃ yajñeṣu svadhāvantaḥ pibadhvaṃ vi no rādhāṃsi matibhirdayadhvam

उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या

uvocitha hi maghavandeṣṇaṃ maho arbhasya vasuno vibhāge | ubhā te pūrṇā vasunā gabhastī na sūnṛtā ni yamate vasavyā

त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः

tvamindra svayaśā ṛbhukṣā vājo na sādhurastameṣyṛkvā | vayaṃ nu te dāśvāṃsaḥ syāma brahma kṛṇvanto harivo vasiṣṭhāḥ

सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः

sanitāsi pravato dāśuṣe cidyābhirviveṣo haryaśva dhībhiḥ | vavanmā nu te yujyābhirūtī kadā na indra rāya ā daśasyeḥ

वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी

vāsayasīva vedhasastvaṃ naḥ kadā na indra vacaso bubodhaḥ | astaṃ tātyā dhiyā rayiṃ suvīraṃ pṛkṣo no arvā nyuhīta vājī

अभि यं देवी निरृतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः

abhi yaṃ devī nirṛtiścidīśe nakṣanta indraṃ śaradaḥ supṛkṣaḥ | upa tribandhurjaradaṣṭimetyasvaveśaṃ yaṃ kṛṇavanta martāḥ

आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ā no rādhāṃsi savita stavadhyā ā rāyo yantu parvatasya rātau | sadā no divyaḥ pāyuḥ siṣaktu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उदु ष्य देवः सविता ययाम हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् । नूनं भगो हव्यो मानुषेभिर्वि यो रत्ना पुरूवसुर्दधाति

udu ṣya devaḥ savitā yayāma hiraṇyayīmamatiṃ yāmaśiśret | nūnaṃ bhago havyo mānuṣebhirvi yo ratnā purūvasurdadhāti

उदु तिष्ठ सवितः श्रुध्यस्य हिरण्यपाणे प्रभृतावृतस्य । व्युर्वीं पृथ्वीममतिं सृजान आ नृभ्यो मर्तभोजनं सुवानः

udu tiṣṭha savitaḥ śrudhyasya hiraṇyapāṇe prabhṛtāvṛtasya | vyurvīṃ pṛthvīmamatiṃ sṛjāna ā nṛbhyo martabhojanaṃ suvānaḥ

अपि ष्टुतः सविता देवो अस्तु यमा चिद्विश्वे वसवो गृणन्ति । स न स्तोमान्नमस्यश्चनो धाद्विश्वेभिः पातु पायुभिर्नि सूरीन्

api ṣṭutaḥ savitā devo astu yamā cidviśve vasavo gṛṇanti | sa na stomānnamasyaścano dhādviśvebhiḥ pātu pāyubhirni sūrīn

अभि यं देव्यदितिर्गृणाति सवं देवस्य सवितुर्जुषाणा । अभि सम्राजो वरुणो गृणन्त्यभि मित्रासो अर्यमा सजोषाः

abhi yaṃ devyaditirgṛṇāti savaṃ devasya saviturjuṣāṇā | abhi samrājo varuṇo gṛṇantyabhi mitrāso aryamā sajoṣāḥ

अभि ये मिथो वनुषः सपन्ते रातिं दिवो रातिषाचः पृथिव्याः । अहिर्बुध्न्य उत नः शृणोतु वरूत्र्येकधेनुभिर्नि पातु

abhi ye mitho vanuṣaḥ sapante rātiṃ divo rātiṣācaḥ pṛthivyāḥ | ahirbudhnya uta naḥ śṛṇotu varūtryekadhenubhirni pātu

अनु तन्नो जास्पतिर्मंसीष्ट रत्नं देवस्य सवितुरियानः । भगमुग्रोऽवसे जोहवीति भगमनुग्रो अध याति रत्नम्

anu tanno jāspatirmaṃsīṣṭa ratnaṃ devasya savituriyānaḥ | bhagamugro'vase johavīti bhagamanugro adha yāti ratnam

शं नो भवन्तु वाजिनो हवेषु देवताता मितद्रवः स्वर्काः । जम्भयन्तोऽहिं वृकं रक्षांसि सनेम्यस्मद्युयवन्नमीवाः

śaṃ no bhavantu vājino haveṣu devatātā mitadravaḥ svarkāḥ | jambhayanto'hiṃ vṛkaṃ rakṣāṃsi sanemyasmadyuyavannamīvāḥ

वाजेवाजेऽवत वाजिनो नो धनेषु विप्रा अमृता ऋतज्ञाः । अस्य मध्वः पिबत मादयध्वं तृप्ता यात पथिभिर्देवयानैः

vājevāje'vata vājino no dhaneṣu viprā amṛtā ṛtajñāḥ | asya madhvaḥ pibata mādayadhvaṃ tṛptā yāta pathibhirdevayānaiḥ

ऊर्ध्वो अग्निः सुमतिं वस्वो अश्रेत्प्रतीची जूर्णिर्देवतातिमेति । भेजाते अद्री रथ्येव पन्थामृतं होता न इषितो यजाति

ūrdhvo agniḥ sumatiṃ vasvo aśretpratīcī jūrṇirdevatātimeti | bhejāte adrī rathyeva panthāmṛtaṃ hotā na iṣito yajāti

प्र वावृजे सुप्रया बर्हिरेषामा विश्पतीव बीरिट इयाते । विशामक्तोरुषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान्

pra vāvṛje suprayā barhireṣāmā viśpatīva bīriṭa iyāte | viśāmaktoruṣasaḥ pūrvahūtau vāyuḥ pūṣā svastaye niyutvān

ज्मया अत्र वसवो रन्त देवा उरावन्तरिक्षे मर्जयन्त शुभ्राः । अर्वाक्पथ उरुज्रयः कृणुध्वं श्रोता दूतस्य जग्मुषो नो अस्य

jmayā atra vasavo ranta devā urāvantarikṣe marjayanta śubhrāḥ | arvākpatha urujrayaḥ kṛṇudhvaṃ śrotā dūtasya jagmuṣo no asya

ते हि यज्ञेषु यज्ञियास ऊमाः सधस्थं विश्वे अभि सन्ति देवाः । ताँ अध्वर उशतो यक्ष्यग्ने श्रुष्टी भगं नासत्या पुरंधिम्

te hi yajñeṣu yajñiyāsa ūmāḥ sadhasthaṃ viśve abhi santi devāḥ | tā~ adhvara uśato yakṣyagne śruṣṭī bhagaṃ nāsatyā puraṃdhim

आग्ने गिरो दिव आ पृथिव्या मित्रं वह वरुणमिन्द्रमग्निम् । आर्यमणमदितिं विष्णुमेषां सरस्वती मरुतो मादयन्ताम्

āgne giro diva ā pṛthivyā mitraṃ vaha varuṇamindramagnim | āryamaṇamaditiṃ viṣṇumeṣāṃ sarasvatī maruto mādayantām

ररे हव्यं मतिभिर्यज्ञियानां नक्षत्कामं मर्त्यानामसिन्वन् । धाता रयिमविदस्यं सदासां सक्षीमहि युज्येभिर्नु देवैः

rare havyaṃ matibhiryajñiyānāṃ nakṣatkāmaṃ martyānāmasinvan | dhātā rayimavidasyaṃ sadāsāṃ sakṣīmahi yujyebhirnu devaiḥ

नू रोदसी अभिष्टुते वसिष्ठैरृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः । यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū rodasī abhiṣṭute vasiṣṭhairṛtāvāno varuṇo mitro agniḥ | yacchantu candrā upamaṃ no arkaṃ yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

ओ श्रुष्टिर्विदथ्या समेतु प्रति स्तोमं दधीमहि तुराणाम् । यदद्य देवः सविता सुवाति स्यामास्य रत्निनो विभागे

o śruṣṭirvidathyā sametu prati stomaṃ dadhīmahi turāṇām | yadadya devaḥ savitā suvāti syāmāsya ratnino vibhāge

मित्रस्तन्नो वरुणो रोदसी च द्युभक्तमिन्द्रो अर्यमा ददातु । दिदेष्टु देव्यदिती रेक्णो वायुश्च यन्नियुवैते भगश्च

mitrastanno varuṇo rodasī ca dyubhaktamindro aryamā dadātu | dideṣṭu devyaditī rekṇo vāyuśca yanniyuvaite bhagaśca

सेदुग्रो अस्तु मरुतः स शुष्मी यं मर्त्यं पृषदश्वा अवाथ । उतेमग्निः सरस्वती जुनन्ति न तस्य रायः पर्येतास्ति

sedugro astu marutaḥ sa śuṣmī yaṃ martyaṃ pṛṣadaśvā avātha | utemagniḥ sarasvatī junanti na tasya rāyaḥ paryetāsti

अयं हि नेता वरुण ऋतस्य मित्रो राजानो अर्यमापो धुः । सुहवा देव्यदितिरनर्वा ते नो अंहो अति पर्षन्नरिष्टान्

ayaṃ hi netā varuṇa ṛtasya mitro rājāno aryamāpo dhuḥ | suhavā devyaditiranarvā te no aṃho ati parṣannariṣṭān

अस्य देवस्य मीळ्हुषो वया विष्णोरेषस्य प्रभृथे हविर्भिः । विदे हि रुद्रो रुद्रियं महित्वं यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत्

asya devasya mīl̤huṣo vayā viṣṇoreṣasya prabhṛthe havirbhiḥ | vide hi rudro rudriyaṃ mahitvaṃ yāsiṣṭaṃ vartiraśvināvirāvat

मात्र पूषन्नाघृण इरस्यो वरूत्री यद्रातिषाचश्च रासन् । मयोभुवो नो अर्वन्तो नि पान्तु वृष्टिं परिज्मा वातो ददातु

mātra pūṣannāghṛṇa irasyo varūtrī yadrātiṣācaśca rāsan | mayobhuvo no arvanto ni pāntu vṛṣṭiṃ parijmā vāto dadātu

नू रोदसी अभिष्टुते वसिष्ठैरृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः । यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū rodasī abhiṣṭute vasiṣṭhairṛtāvāno varuṇo mitro agniḥ | yacchantu candrā upamaṃ no arkaṃ yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्रातरग्निं प्रातरिन्द्रं हवामहे प्रातर्मित्रावरुणा प्रातरश्विना । प्रातर्भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोममुत रुद्रं हुवेम

prātaragniṃ prātarindraṃ havāmahe prātarmitrāvaruṇā prātaraśvinā | prātarbhagaṃ pūṣaṇaṃ brahmaṇaspatiṃ prātaḥ somamuta rudraṃ huvema

प्रातर्जितं भगमुग्रं हुवेम वयं पुत्रमदितेर्यो विधर्ता । आध्रश्चिद्यं मन्यमानस्तुरश्चिद्राजा चिद्यं भगं भक्षीत्याह

prātarjitaṃ bhagamugraṃ huvema vayaṃ putramaditeryo vidhartā | ādhraścidyaṃ manyamānasturaścidrājā cidyaṃ bhagaṃ bhakṣītyāha

भग प्रणेतर्भग सत्यराधो भगेमां धियमुदवा ददन्नः । भग प्र णो जनय गोभिरश्वैर्भग प्र नृभिर्नृवन्तः स्याम

bhaga praṇetarbhaga satyarādho bhagemāṃ dhiyamudavā dadannaḥ | bhaga pra ṇo janaya gobhiraśvairbhaga pra nṛbhirnṛvantaḥ syāma

उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व उत मध्ये अह्नाम् । उतोदिता मघवन्सूर्यस्य वयं देवानां सुमतौ स्याम

utedānīṃ bhagavantaḥ syāmota prapitva uta madhye ahnām | utoditā maghavansūryasya vayaṃ devānāṃ sumatau syāma

भग एव भगवाँ अस्तु देवास्तेन वयं भगवन्तः स्याम । तं त्वा भग सर्व इज्जोहवीति स नो भग पुरएता भवेह

bhaga eva bhagavā~ astu devāstena vayaṃ bhagavantaḥ syāma | taṃ tvā bhaga sarva ijjohavīti sa no bhaga puraetā bhaveha

समध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय । अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथमिवाश्वा वाजिन आ वहन्तु

samadhvarāyoṣaso namanta dadhikrāveva śucaye padāya | arvācīnaṃ vasuvidaṃ bhagaṃ no rathamivāśvā vājina ā vahantu

अश्वावतीर्गोमतीर्न उषासो वीरवतीः सदमुच्छन्तु भद्राः । घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

aśvāvatīrgomatīrna uṣāso vīravatīḥ sadamucchantu bhadrāḥ | ghṛtaṃ duhānā viśvataḥ prapītā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र ब्रह्माणो अङ्गिरसो नक्षन्त प्र क्रन्दनुर्नभन्यस्य वेतु । प्र धेनव उदप्रुतो नवन्त युज्यातामद्री अध्वरस्य पेशः

pra brahmāṇo aṅgiraso nakṣanta pra krandanurnabhanyasya vetu | pra dhenava udapruto navanta yujyātāmadrī adhvarasya peśaḥ

सुगस्ते अग्ने सनवित्तो अध्वा युक्ष्वा सुते हरितो रोहितश्च । ये वा सद्मन्नरुषा वीरवाहो हुवे देवानां जनिमानि सत्तः

sugaste agne sanavitto adhvā yukṣvā sute harito rohitaśca | ye vā sadmannaruṣā vīravāho huve devānāṃ janimāni sattaḥ

समु वो यज्ञं महयन्नमोभिः प्र होता मन्द्रो रिरिच उपाके । यजस्व सु पुर्वणीक देवाना यज्ञियामरमतिं ववृत्याः

samu vo yajñaṃ mahayannamobhiḥ pra hotā mandro ririca upāke | yajasva su purvaṇīka devānā yajñiyāmaramatiṃ vavṛtyāḥ

यदा वीरस्य रेवतो दुरोणे स्योनशीरतिथिराचिकेतत् । सुप्रीतो अग्निः सुधितो दम आ स विशे दाति वार्यमियत्यै

yadā vīrasya revato duroṇe syonaśīratithirāciketat | suprīto agniḥ sudhito dama ā sa viśe dāti vāryamiyatyai

इमं नो अग्ने अध्वरं जुषस्व मरुत्स्विन्द्रे यशसं कृधी नः । आ नक्ता बर्हिः सदतामुषासोशन्ता मित्रावरुणा यजेह

imaṃ no agne adhvaraṃ juṣasva marutsvindre yaśasaṃ kṛdhī naḥ | ā naktā barhiḥ sadatāmuṣāsośantā mitrāvaruṇā yajeha

एवाग्निं सहस्यं वसिष्ठो रायस्कामो विश्वप्स्न्यस्य स्तौत् । इषं रयिं पप्रथद्वाजमस्मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

evāgniṃ sahasyaṃ vasiṣṭho rāyaskāmo viśvapsnyasya staut | iṣaṃ rayiṃ paprathadvājamasme yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र वो यज्ञेषु देवयन्तो अर्चन्द्यावा नमोभिः पृथिवी इषध्यै । येषां ब्रह्माण्यसमानि विप्रा विष्वग्वियन्ति वनिनो न शाखाः

pra vo yajñeṣu devayanto arcandyāvā namobhiḥ pṛthivī iṣadhyai | yeṣāṃ brahmāṇyasamāni viprā viṣvagviyanti vanino na śākhāḥ

प्र यज्ञ एतु हेत्वो न सप्तिरुद्यच्छध्वं समनसो घृताचीः । स्तृणीत बर्हिरध्वराय साधूर्ध्वा शोचींषि देवयून्यस्थुः

pra yajña etu hetvo na saptirudyacchadhvaṃ samanaso ghṛtācīḥ | stṛṇīta barhiradhvarāya sādhūrdhvā śocīṃṣi devayūnyasthuḥ

आ पुत्रासो न मातरं विभृत्राः सानौ देवासो बर्हिषः सदन्तु । आ विश्वाची विदथ्यामनक्त्वग्ने मा नो देवताता मृधस्कः

ā putrāso na mātaraṃ vibhṛtrāḥ sānau devāso barhiṣaḥ sadantu | ā viśvācī vidathyāmanaktvagne mā no devatātā mṛdhaskaḥ

ते सीषपन्त जोषमा यजत्रा ऋतस्य धाराः सुदुघा दुहानाः । ज्येष्ठं वो अद्य मह आ वसूनामा गन्तन समनसो यति ष्ठ

te sīṣapanta joṣamā yajatrā ṛtasya dhārāḥ sudughā duhānāḥ | jyeṣṭhaṃ vo adya maha ā vasūnāmā gantana samanaso yati ṣṭha

एवा नो अग्ने विक्ष्वा दशस्य त्वया वयं सहसावन्नास्क्राः । राया युजा सधमादो अरिष्टा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

evā no agne vikṣvā daśasya tvayā vayaṃ sahasāvannāskrāḥ | rāyā yujā sadhamādo ariṣṭā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

दधिक्रां वः प्रथममश्विनोषसमग्निं समिद्धं भगमूतये हुवे । इन्द्रं विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिमादित्यान्द्यावापृथिवी अपः स्वः

dadhikrāṃ vaḥ prathamamaśvinoṣasamagniṃ samiddhaṃ bhagamūtaye huve | indraṃ viṣṇuṃ pūṣaṇaṃ brahmaṇaspatimādityāndyāvāpṛthivī apaḥ svaḥ

दधिक्रामु नमसा बोधयन्त उदीराणा यज्ञमुपप्रयन्तः । इळां देवीं बर्हिषि सादयन्तोऽश्विना विप्रा सुहवा हुवेम

dadhikrāmu namasā bodhayanta udīrāṇā yajñamupaprayantaḥ | il̤āṃ devīṃ barhiṣi sādayanto'śvinā viprā suhavā huvema

दधिक्रावाणं बुबुधानो अग्निमुप ब्रुव उषसं सूर्यं गाम् । ब्रध्नं माँश्चतोर्वरुणस्य बभ्रुं ते विश्वास्मद्दुरिता यावयन्तु

dadhikrāvāṇaṃ bubudhāno agnimupa bruva uṣasaṃ sūryaṃ gām | bradhnaṃ mā~ścatorvaruṇasya babhruṃ te viśvāsmadduritā yāvayantu

दधिक्रावा प्रथमो वाज्यर्वाग्रे रथानां भवति प्रजानन् । संविदान उषसा सूर्येणादित्येभिर्वसुभिरङ्गिरोभिः

dadhikrāvā prathamo vājyarvāgre rathānāṃ bhavati prajānan | saṃvidāna uṣasā sūryeṇādityebhirvasubhiraṅgirobhiḥ

आ नो दधिक्राः पथ्यामनक्त्वृतस्य पन्थामन्वेतवा उ । शृणोतु नो दैव्यं शर्धो अग्निः शृण्वन्तु विश्वे महिषा अमूराः

ā no dadhikrāḥ pathyāmanaktvṛtasya panthāmanvetavā u | śṛṇotu no daivyaṃ śardho agniḥ śṛṇvantu viśve mahiṣā amūrāḥ

आ देवो यातु सविता सुरत्नोऽन्तरिक्षप्रा वहमानो अश्वैः । हस्ते दधानो नर्या पुरूणि निवेशयञ्च प्रसुवञ्च भूम

ā devo yātu savitā suratno'ntarikṣaprā vahamāno aśvaiḥ | haste dadhāno naryā purūṇi niveśayañca prasuvañca bhūma

उदस्य बाहू शिथिरा बृहन्ता हिरण्यया दिवो अन्ताँ अनष्टाम् । नूनं सो अस्य महिमा पनिष्ट सूरश्चिदस्मा अनु दादपस्याम्

udasya bāhū śithirā bṛhantā hiraṇyayā divo antā~ anaṣṭām | nūnaṃ so asya mahimā paniṣṭa sūraścidasmā anu dādapasyām

स घा नो देवः सविता सहावा साविषद्वसुपतिर्वसूनि । विश्रयमाणो अमतिमुरूचीं मर्तभोजनमध रासते नः

sa ghā no devaḥ savitā sahāvā sāviṣadvasupatirvasūni | viśrayamāṇo amatimurūcīṃ martabhojanamadha rāsate naḥ

इमा गिरः सवितारं सुजिह्वं पूर्णगभस्तिमीळते सुपाणिम् । चित्रं वयो बृहदस्मे दधातु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

imā giraḥ savitāraṃ sujihvaṃ pūrṇagabhastimīl̤ate supāṇim | citraṃ vayo bṛhadasme dadhātu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

इमा रुद्राय स्थिरधन्वने गिरः क्षिप्रेषवे देवाय स्वधाव्ने । अषाळ्हाय सहमानाय वेधसे तिग्मायुधाय भरता शृणोतु नः

imā rudrāya sthiradhanvane giraḥ kṣipreṣave devāya svadhāvne | aṣāl̤hāya sahamānāya vedhase tigmāyudhāya bharatā śṛṇotu naḥ

स हि क्षयेण क्षम्यस्य जन्मनः साम्राज्येन दिव्यस्य चेतति । अवन्नवन्तीरुप नो दुरश्चरानमीवो रुद्र जासु नो भव

sa hi kṣayeṇa kṣamyasya janmanaḥ sāmrājyena divyasya cetati | avannavantīrupa no duraścarānamīvo rudra jāsu no bhava

या ते दिद्युदवसृष्टा दिवस्परि क्ष्मया चरति परि सा वृणक्तु नः । सहस्रं ते स्वपिवात भेषजा मा नस्तोकेषु तनयेषु रीरिषः

yā te didyudavasṛṣṭā divaspari kṣmayā carati pari sā vṛṇaktu naḥ | sahasraṃ te svapivāta bheṣajā mā nastokeṣu tanayeṣu rīriṣaḥ

मा नो वधी रुद्र मा परा दा मा ते भूम प्रसितौ हीळितस्य । आ नो भज बर्हिषि जीवशंसे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

mā no vadhī rudra mā parā dā mā te bhūma prasitau hīl̤itasya | ā no bhaja barhiṣi jīvaśaṃse yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आपो यं वः प्रथमं देवयन्त इन्द्रपानमूर्मिमकृण्वतेळः । तं वो वयं शुचिमरिप्रमद्य घृतप्रुषं मधुमन्तं वनेम

āpo yaṃ vaḥ prathamaṃ devayanta indrapānamūrmimakṛṇvatel̤aḥ | taṃ vo vayaṃ śucimaripramadya ghṛtapruṣaṃ madhumantaṃ vanema

तमूर्मिमापो मधुमत्तमं वोऽपां नपादवत्वाशुहेमा । यस्मिन्निन्द्रो वसुभिर्मादयाते तमश्याम देवयन्तो वो अद्य

tamūrmimāpo madhumattamaṃ vo'pāṃ napādavatvāśuhemā | yasminnindro vasubhirmādayāte tamaśyāma devayanto vo adya

शतपवित्राः स्वधया मदन्तीर्देवीर्देवानामपि यन्ति पाथः । ता इन्द्रस्य न मिनन्ति व्रतानि सिन्धुभ्यो हव्यं घृतवज्जुहोत

śatapavitrāḥ svadhayā madantīrdevīrdevānāmapi yanti pāthaḥ | tā indrasya na minanti vratāni sindhubhyo havyaṃ ghṛtavajjuhota

याः सूर्यो रश्मिभिराततान याभ्य इन्द्रो अरदद्गातुमूर्मिम् । ते सिन्धवो वरिवो धातना नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

yāḥ sūryo raśmibhirātatāna yābhya indro aradadgātumūrmim | te sindhavo varivo dhātanā no yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

ऋभुक्षणो वाजा मादयध्वमस्मे नरो मघवानः सुतस्य । आ वोऽर्वाचः क्रतवो न यातां विभ्वो रथं नर्यं वर्तयन्तु

ṛbhukṣaṇo vājā mādayadhvamasme naro maghavānaḥ sutasya | ā vo'rvācaḥ kratavo na yātāṃ vibhvo rathaṃ naryaṃ vartayantu

ऋभुरृभुभिरभि वः स्याम विभ्वो विभुभिः शवसा शवांसि । वाजो अस्माँ अवतु वाजसाताविन्द्रेण युजा तरुषेम वृत्रम्

ṛbhurṛbhubhirabhi vaḥ syāma vibhvo vibhubhiḥ śavasā śavāṃsi | vājo asmā~ avatu vājasātāvindreṇa yujā taruṣema vṛtram

ते चिद्धि पूर्वीरभि सन्ति शासा विश्वाँ अर्य उपरताति वन्वन् । इन्द्रो विभ्वाँ ऋभुक्षा वाजो अर्यः शत्रोर्मिथत्या कृणवन्वि नृम्णम्

te ciddhi pūrvīrabhi santi śāsā viśvā~ arya uparatāti vanvan | indro vibhvā~ ṛbhukṣā vājo aryaḥ śatrormithatyā kṛṇavanvi nṛmṇam

नू देवासो वरिवः कर्तना नो भूत नो विश्वेऽवसे सजोषाः । समस्मे इषं वसवो ददीरन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū devāso varivaḥ kartanā no bhūta no viśve'vase sajoṣāḥ | samasme iṣaṃ vasavo dadīranyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

समुद्रज्येष्ठाः सलिलस्य मध्यात्पुनाना यन्त्यनिविशमानाः । इन्द्रो या वज्री वृषभो रराद ता आपो देवीरिह मामवन्तु

samudrajyeṣṭhāḥ salilasya madhyātpunānā yantyaniviśamānāḥ | indro yā vajrī vṛṣabho rarāda tā āpo devīriha māmavantu

या आपो दिव्या उत वा स्रवन्ति खनित्रिमा उत वा याः स्वयंजाः । समुद्रार्था याः शुचयः पावकास्ता आपो देवीरिह मामवन्तु

yā āpo divyā uta vā sravanti khanitrimā uta vā yāḥ svayaṃjāḥ | samudrārthā yāḥ śucayaḥ pāvakāstā āpo devīriha māmavantu

यासां राजा वरुणो याति मध्ये सत्यानृते अवपश्यञ्जनानाम् । मधुश्चुतः शुचयो याः पावकास्ता आपो देवीरिह मामवन्तु

yāsāṃ rājā varuṇo yāti madhye satyānṛte avapaśyañjanānām | madhuścutaḥ śucayo yāḥ pāvakāstā āpo devīriha māmavantu

यासु राजा वरुणो यासु सोमो विश्वे देवा यासूर्जं मदन्ति । वैश्वानरो यास्वग्निः प्रविष्टस्ता आपो देवीरिह मामवन्तु

yāsu rājā varuṇo yāsu somo viśve devā yāsūrjaṃ madanti | vaiśvānaro yāsvagniḥ praviṣṭastā āpo devīriha māmavantu

आ मां मित्रावरुणेह रक्षतं कुलाययद्विश्वयन्मा न आ गन् । अजकावं दुर्दृशीकं तिरो दधे मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः

ā māṃ mitrāvaruṇeha rakṣataṃ kulāyayadviśvayanmā na ā gan | ajakāvaṃ durdṛśīkaṃ tiro dadhe mā māṃ padyena rapasā vidattsaruḥ

यद्विजामन्परुषि वन्दनं भुवदष्ठीवन्तौ परि कुल्फौ च देहत् । अग्निष्टच्छोचन्नप बाधतामितो मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः

yadvijāmanparuṣi vandanaṃ bhuvadaṣṭhīvantau pari kulphau ca dehat | agniṣṭacchocannapa bādhatāmito mā māṃ padyena rapasā vidattsaruḥ

यच्छल्मलौ भवति यन्नदीषु यदोषधीभ्यः परि जायते विषम् । विश्वे देवा निरितस्तत्सुवन्तु मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः

yacchalmalau bhavati yannadīṣu yadoṣadhībhyaḥ pari jāyate viṣam | viśve devā niritastatsuvantu mā māṃ padyena rapasā vidattsaruḥ

याः प्रवतो निवत उद्वत उदन्वतीरनुदकाश्च याः । ता अस्मभ्यं पयसा पिन्वमानाः शिवा देवीरशिपदा भवन्तु सर्वा नद्यो अशिमिदा भवन्तु

yāḥ pravato nivata udvata udanvatīranudakāśca yāḥ | tā asmabhyaṃ payasā pinvamānāḥ śivā devīraśipadā bhavantu sarvā nadyo aśimidā bhavantu

आदित्यानामवसा नूतनेन सक्षीमहि शर्मणा शंतमेन । अनागास्त्वे अदितित्वे तुरास इमं यज्ञं दधतु श्रोषमाणाः

ādityānāmavasā nūtanena sakṣīmahi śarmaṇā śaṃtamena | anāgāstve adititve turāsa imaṃ yajñaṃ dadhatu śroṣamāṇāḥ

आदित्यासो अदितिर्मादयन्तां मित्रो अर्यमा वरुणो रजिष्ठाः । अस्माकं सन्तु भुवनस्य गोपाः पिबन्तु सोममवसे नो अद्य

ādityāso aditirmādayantāṃ mitro aryamā varuṇo rajiṣṭhāḥ | asmākaṃ santu bhuvanasya gopāḥ pibantu somamavase no adya

आदित्या विश्वे मरुतश्च विश्वे देवाश्च विश्व ऋभवश्च विश्वे । इन्द्रो अग्निरश्विना तुष्टुवाना यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ādityā viśve marutaśca viśve devāśca viśva ṛbhavaśca viśve | indro agniraśvinā tuṣṭuvānā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आदित्यासो अदितयः स्याम पूर्देवत्रा वसवो मर्त्यत्रा । सनेम मित्रावरुणा सनन्तो भवेम द्यावापृथिवी भवन्तः

ādityāso aditayaḥ syāma pūrdevatrā vasavo martyatrā | sanema mitrāvaruṇā sananto bhavema dyāvāpṛthivī bhavantaḥ

मित्रस्तन्नो वरुणो मामहन्त शर्म तोकाय तनयाय गोपाः । मा वो भुजेमान्यजातमेनो मा तत्कर्म वसवो यच्चयध्वे

mitrastanno varuṇo māmahanta śarma tokāya tanayāya gopāḥ | mā vo bhujemānyajātameno mā tatkarma vasavo yaccayadhve

तुरण्यवोऽङ्गिरसो नक्षन्त रत्नं देवस्य सवितुरियानाः । पिता च तन्नो महान्यजत्रो विश्वे देवाः समनसो जुषन्त

turaṇyavo'ṅgiraso nakṣanta ratnaṃ devasya savituriyānāḥ | pitā ca tanno mahānyajatro viśve devāḥ samanaso juṣanta

प्र द्यावा यज्ञैः पृथिवी नमोभिः सबाध ईळे बृहती यजत्रे । ते चिद्धि पूर्वे कवयो गृणन्तः पुरो मही दधिरे देवपुत्रे

pra dyāvā yajñaiḥ pṛthivī namobhiḥ sabādha īl̤e bṛhatī yajatre | te ciddhi pūrve kavayo gṛṇantaḥ puro mahī dadhire devaputre

प्र पूर्वजे पितरा नव्यसीभिर्गीर्भिः कृणुध्वं सदने ऋतस्य । आ नो द्यावापृथिवी दैव्येन जनेन यातं महि वां वरूथम्

pra pūrvaje pitarā navyasībhirgīrbhiḥ kṛṇudhvaṃ sadane ṛtasya | ā no dyāvāpṛthivī daivyena janena yātaṃ mahi vāṃ varūtham

उतो हि वां रत्नधेयानि सन्ति पुरूणि द्यावापृथिवी सुदासे । अस्मे धत्तं यदसदस्कृधोयु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

uto hi vāṃ ratnadheyāni santi purūṇi dyāvāpṛthivī sudāse | asme dhattaṃ yadasadaskṛdhoyu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

वास्तोष्पते प्रति जानीह्यस्मान्स्वावेशो अनमीवो भवा नः । यत्त्वेमहे प्रति तन्नो जुषस्व शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे

vāstoṣpate prati jānīhyasmānsvāveśo anamīvo bhavā naḥ | yattvemahe prati tanno juṣasva śaṃ no bhava dvipade śaṃ catuṣpade

वास्तोष्पते प्रतरणो न एधि गयस्फानो गोभिरश्वेभिरिन्दो । अजरासस्ते सख्ये स्याम पितेव पुत्रान्प्रति नो जुषस्व

vāstoṣpate prataraṇo na edhi gayasphāno gobhiraśvebhirindo | ajarāsaste sakhye syāma piteva putrānprati no juṣasva

वास्तोष्पते शग्मया संसदा ते सक्षीमहि रण्वया गातुमत्या । पाहि क्षेम उत योगे वरं नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

vāstoṣpate śagmayā saṃsadā te sakṣīmahi raṇvayā gātumatyā | pāhi kṣema uta yoge varaṃ no yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

अमीवहा वास्तोष्पते विश्वा रूपाण्याविशन् । सखा सुशेव एधि नः

amīvahā vāstoṣpate viśvā rūpāṇyāviśan | sakhā suśeva edhi naḥ

यदर्जुन सारमेय दतः पिशङ्ग यच्छसे । वीव भ्राजन्त ऋष्टय उप स्रक्वेषु बप्सतो नि षु स्वप

yadarjuna sārameya dataḥ piśaṅga yacchase | vīva bhrājanta ṛṣṭaya upa srakveṣu bapsato ni ṣu svapa

स्तेनं राय सारमेय तस्करं वा पुनःसर । स्तोतॄनिन्द्रस्य रायसि किमस्मान्दुच्छुनायसे नि षु स्वप

stenaṃ rāya sārameya taskaraṃ vā punaḥsara | stotṝnindrasya rāyasi kimasmānducchunāyase ni ṣu svapa

त्वं सूकरस्य दर्दृहि तव दर्दर्तु सूकरः । स्तोतॄनिन्द्रस्य रायसि किमस्मान्दुच्छुनायसे नि षु स्वप

tvaṃ sūkarasya dardṛhi tava dardartu sūkaraḥ | stotṝnindrasya rāyasi kimasmānducchunāyase ni ṣu svapa

सस्तु माता सस्तु पिता सस्तु श्वा सस्तु विश्पतिः । ससन्तु सर्वे ज्ञातयः सस्त्वयमभितो जनः

sastu mātā sastu pitā sastu śvā sastu viśpatiḥ | sasantu sarve jñātayaḥ sastvayamabhito janaḥ

य आस्ते यश्च चरति यश्च पश्यति नो जनः । तेषां सं हन्मो अक्षाणि यथेदं हर्म्यं तथा

ya āste yaśca carati yaśca paśyati no janaḥ | teṣāṃ saṃ hanmo akṣāṇi yathedaṃ harmyaṃ tathā

सहस्रशृङ्गो वृषभो यः समुद्रादुदाचरत् । तेना सहस्येना वयं नि जनान्स्वापयामसि

sahasraśṛṅgo vṛṣabho yaḥ samudrādudācarat | tenā sahasyenā vayaṃ ni janānsvāpayāmasi

प्रोष्ठेशया वह्येशया नारीर्यास्तल्पशीवरीः । स्त्रियो याः पुण्यगन्धास्ताः सर्वाः स्वापयामसि

proṣṭheśayā vahyeśayā nārīryāstalpaśīvarīḥ | striyo yāḥ puṇyagandhāstāḥ sarvāḥ svāpayāmasi

क ईं व्यक्ता नरः सनीळा रुद्रस्य मर्या अध स्वश्वाः

ka īṃ vyaktā naraḥ sanīl̤ā rudrasya maryā adha svaśvāḥ

नकिर्ह्येषां जनूंषि वेद ते अङ्ग विद्रे मिथो जनित्रम्

nakirhyeṣāṃ janūṃṣi veda te aṅga vidre mitho janitram

अभि स्वपूभिर्मिथो वपन्त वातस्वनसः श्येना अस्पृध्रन्

abhi svapūbhirmitho vapanta vātasvanasaḥ śyenā aspṛdhran

एतानि धीरो निण्या चिकेत पृश्निर्यदूधो मही जभार

etāni dhīro niṇyā ciketa pṛśniryadūdho mahī jabhāra

सा विट् सुवीरा मरुद्भिरस्तु सनात्सहन्ती पुष्यन्ती नृम्णम्

sā viṭ suvīrā marudbhirastu sanātsahantī puṣyantī nṛmṇam

यामं येष्ठाः शुभा शोभिष्ठाः श्रिया सम्मिश्ला ओजोभिरुग्राः

yāmaṃ yeṣṭhāḥ śubhā śobhiṣṭhāḥ śriyā sammiślā ojobhirugrāḥ

उग्रं व ओज स्थिरा शवांस्यधा मरुद्भिर्गणस्तुविष्मान्

ugraṃ va oja sthirā śavāṃsyadhā marudbhirgaṇastuviṣmān

शुभ्रो वः शुष्मः क्रुध्मी मनांसि धुनिर्मुनिरिव शर्धस्य धृष्णोः

śubhro vaḥ śuṣmaḥ krudhmī manāṃsi dhunirmuniriva śardhasya dhṛṣṇoḥ

सनेम्यस्मद्युयोत दिद्युं मा वो दुर्मतिरिह प्रणङ्नः

sanemyasmadyuyota didyuṃ mā vo durmatiriha praṇaṅnaḥ

प्रिया वो नाम हुवे तुराणामा यत्तृपन्मरुतो वावशानाः

priyā vo nāma huve turāṇāmā yattṛpanmaruto vāvaśānāḥ

स्वायुधास इष्मिणः सुनिष्का उत स्वयं तन्वः शुम्भमानाः

svāyudhāsa iṣmiṇaḥ suniṣkā uta svayaṃ tanvaḥ śumbhamānāḥ

शुची वो हव्या मरुतः शुचीनां शुचिं हिनोम्यध्वरं शुचिभ्यः । ऋतेन सत्यमृतसाप आयञ्छुचिजन्मानः शुचयः पावकाः

śucī vo havyā marutaḥ śucīnāṃ śuciṃ hinomyadhvaraṃ śucibhyaḥ | ṛtena satyamṛtasāpa āyañchucijanmānaḥ śucayaḥ pāvakāḥ

अंसेष्वा मरुतः खादयो वो वक्षस्सु रुक्मा उपशिश्रियाणाः । वि विद्युतो न वृष्टिभी रुचाना अनु स्वधामायुधैर्यच्छमानाः

aṃseṣvā marutaḥ khādayo vo vakṣassu rukmā upaśiśriyāṇāḥ | vi vidyuto na vṛṣṭibhī rucānā anu svadhāmāyudhairyacchamānāḥ

प्र बुध्न्या व ईरते महांसि प्र नामानि प्रयज्यवस्तिरध्वम् । सहस्रियं दम्यं भागमेतं गृहमेधीयं मरुतो जुषध्वम्

pra budhnyā va īrate mahāṃsi pra nāmāni prayajyavastiradhvam | sahasriyaṃ damyaṃ bhāgametaṃ gṛhamedhīyaṃ maruto juṣadhvam

यदि स्तुतस्य मरुतो अधीथेत्था विप्रस्य वाजिनो हवीमन् । मक्षू रायः सुवीर्यस्य दात नू चिद्यमन्य आदभदरावा

yadi stutasya maruto adhīthetthā viprasya vājino havīman | makṣū rāyaḥ suvīryasya dāta nū cidyamanya ādabhadarāvā

अत्यासो न ये मरुतः स्वञ्चो यक्षदृशो न शुभयन्त मर्याः । ते हर्म्येष्ठाः शिशवो न शुभ्रा वत्सासो न प्रक्रीळिनः पयोधाः

atyāso na ye marutaḥ svañco yakṣadṛśo na śubhayanta maryāḥ | te harmyeṣṭhāḥ śiśavo na śubhrā vatsāso na prakrīl̤inaḥ payodhāḥ

दशस्यन्तो नो मरुतो मृळन्तु वरिवस्यन्तो रोदसी सुमेके । आरे गोहा नृहा वधो वो अस्तु सुम्नेभिरस्मे वसवो नमध्वम्

daśasyanto no maruto mṛl̤antu varivasyanto rodasī sumeke | āre gohā nṛhā vadho vo astu sumnebhirasme vasavo namadhvam

आ वो होता जोहवीति सत्तः सत्राचीं रातिं मरुतो गृणानः । य ईवतो वृषणो अस्ति गोपाः सो अद्वयावी हवते व उक्थैः

ā vo hotā johavīti sattaḥ satrācīṃ rātiṃ maruto gṛṇānaḥ | ya īvato vṛṣaṇo asti gopāḥ so advayāvī havate va ukthaiḥ

इमे तुरं मरुतो रामयन्तीमे सहः सहस आ नमन्ति । इमे शंसं वनुष्यतो नि पान्ति गुरु द्वेषो अररुषे दधन्ति

ime turaṃ maruto rāmayantīme sahaḥ sahasa ā namanti | ime śaṃsaṃ vanuṣyato ni pānti guru dveṣo araruṣe dadhanti

इमे रध्रं चिन्मरुतो जुनन्ति भृमिं चिद्यथा वसवो जुषन्त । अप बाधध्वं वृषणस्तमांसि धत्त विश्वं तनयं तोकमस्मे

ime radhraṃ cinmaruto junanti bhṛmiṃ cidyathā vasavo juṣanta | apa bādhadhvaṃ vṛṣaṇastamāṃsi dhatta viśvaṃ tanayaṃ tokamasme

मा वो दात्रान्मरुतो निरराम मा पश्चाद्दघ्म रथ्यो विभागे । आ न स्पार्हे भजतना वसव्ये यदीं सुजातं वृषणो वो अस्ति

mā vo dātrānmaruto nirarāma mā paścāddaghma rathyo vibhāge | ā na spārhe bhajatanā vasavye yadīṃ sujātaṃ vṛṣaṇo vo asti

सं यद्धनन्त मन्युभिर्जनासः शूरा यह्वीष्वोषधीषु विक्षु । अध स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रातारो भूत पृतनास्वर्यः

saṃ yaddhananta manyubhirjanāsaḥ śūrā yahvīṣvoṣadhīṣu vikṣu | adha smā no maruto rudriyāsastrātāro bhūta pṛtanāsvaryaḥ

भूरि चक्र मरुतः पित्र्याण्युक्थानि या वः शस्यन्ते पुरा चित् । मरुद्भिरुग्रः पृतनासु साळ्हा मरुद्भिरित्सनिता वाजमर्वा

bhūri cakra marutaḥ pitryāṇyukthāni yā vaḥ śasyante purā cit | marudbhirugraḥ pṛtanāsu sāl̤hā marudbhiritsanitā vājamarvā

अस्मे वीरो मरुतः शुष्म्यस्तु जनानां यो असुरो विधर्ता । अपो येन सुक्षितये तरेमाध स्वमोको अभि वः स्याम

asme vīro marutaḥ śuṣmyastu janānāṃ yo asuro vidhartā | apo yena sukṣitaye taremādha svamoko abhi vaḥ syāma

तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त । शर्मन्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

tanna indro varuṇo mitro agnirāpa oṣadhīrvanino juṣanta | śarmansyāma marutāmupasthe yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

मध्वो वो नाम मारुतं यजत्राः प्र यज्ञेषु शवसा मदन्ति । ये रेजयन्ति रोदसी चिदुर्वी पिन्वन्त्युत्सं यदयासुरुग्राः

madhvo vo nāma mārutaṃ yajatrāḥ pra yajñeṣu śavasā madanti | ye rejayanti rodasī cidurvī pinvantyutsaṃ yadayāsurugrāḥ

निचेतारो हि मरुतो गृणन्तं प्रणेतारो यजमानस्य मन्म । अस्माकमद्य विदथेषु बर्हिरा वीतये सदत पिप्रियाणाः

nicetāro hi maruto gṛṇantaṃ praṇetāro yajamānasya manma | asmākamadya vidatheṣu barhirā vītaye sadata pipriyāṇāḥ

नैतावदन्ये मरुतो यथेमे भ्राजन्ते रुक्मैरायुधैस्तनूभिः । आ रोदसी विश्वपिशः पिशानाः समानमञ्ज्यञ्जते शुभे कम्

naitāvadanye maruto yatheme bhrājante rukmairāyudhaistanūbhiḥ | ā rodasī viśvapiśaḥ piśānāḥ samānamañjyañjate śubhe kam

ऋधक्सा वो मरुतो दिद्युदस्तु यद्व आगः पुरुषता कराम । मा वस्तस्यामपि भूमा यजत्रा अस्मे वो अस्तु सुमतिश्चनिष्ठा

ṛdhaksā vo maruto didyudastu yadva āgaḥ puruṣatā karāma | mā vastasyāmapi bhūmā yajatrā asme vo astu sumatiścaniṣṭhā

कृते चिदत्र मरुतो रणन्तानवद्यासः शुचयः पावकाः । प्र णोऽवत सुमतिभिर्यजत्राः प्र वाजेभिस्तिरत पुष्यसे नः

kṛte cidatra maruto raṇantānavadyāsaḥ śucayaḥ pāvakāḥ | pra ṇo'vata sumatibhiryajatrāḥ pra vājebhistirata puṣyase naḥ

उत स्तुतासो मरुतो व्यन्तु विश्वेभिर्नामभिर्नरो हवींषि । ददात नो अमृतस्य प्रजायै जिगृत रायः सूनृता मघानि

uta stutāso maruto vyantu viśvebhirnāmabhirnaro havīṃṣi | dadāta no amṛtasya prajāyai jigṛta rāyaḥ sūnṛtā maghāni

आ स्तुतासो मरुतो विश्व ऊती अच्छा सूरीन्सर्वताता जिगात । ये नस्त्मना शतिनो वर्धयन्ति यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ā stutāso maruto viśva ūtī acchā sūrīnsarvatātā jigāta | ye nastmanā śatino vardhayanti yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र साकमुक्षे अर्चता गणाय यो दैव्यस्य धाम्नस्तुविष्मान् । उत क्षोदन्ति रोदसी महित्वा नक्षन्ते नाकं निरृतेरवंशात्

pra sākamukṣe arcatā gaṇāya yo daivyasya dhāmnastuviṣmān | uta kṣodanti rodasī mahitvā nakṣante nākaṃ nirṛteravaṃśāt

जनूश्चिद्वो मरुतस्त्वेष्येण भीमासस्तुविमन्यवोऽयासः । प्र ये महोभिरोजसोत सन्ति विश्वो वो यामन्भयते स्वर्दृक्

janūścidvo marutastveṣyeṇa bhīmāsastuvimanyavo'yāsaḥ | pra ye mahobhirojasota santi viśvo vo yāmanbhayate svardṛk

बृहद्वयो मघवद्भ्यो दधात जुजोषन्निन्मरुतः सुष्टुतिं नः । गतो नाध्वा वि तिराति जन्तुं प्र ण स्पार्हाभिरूतिभिस्तिरेत

bṛhadvayo maghavadbhyo dadhāta jujoṣanninmarutaḥ suṣṭutiṃ naḥ | gato nādhvā vi tirāti jantuṃ pra ṇa spārhābhirūtibhistireta

युष्मोतो विप्रो मरुतः शतस्वी युष्मोतो अर्वा सहुरिः सहस्री । युष्मोतः सम्राळुत हन्ति वृत्रं प्र तद्वो अस्तु धूतयो देष्णम्

yuṣmoto vipro marutaḥ śatasvī yuṣmoto arvā sahuriḥ sahasrī | yuṣmotaḥ samrāl̤uta hanti vṛtraṃ pra tadvo astu dhūtayo deṣṇam

ताँ आ रुद्रस्य मीळ्हुषो विवासे कुविन्नंसन्ते मरुतः पुनर्नः । यत्सस्वर्ता जिहीळिरे यदाविरव तदेन ईमहे तुराणाम्

tā~ ā rudrasya mīl̤huṣo vivāse kuvinnaṃsante marutaḥ punarnaḥ | yatsasvartā jihīl̤ire yadāvirava tadena īmahe turāṇām

प्र सा वाचि सुष्टुतिर्मघोनामिदं सूक्तं मरुतो जुषन्त । आराच्चिद्द्वेषो वृषणो युयोत यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

pra sā vāci suṣṭutirmaghonāmidaṃ sūktaṃ maruto juṣanta | ārācciddveṣo vṛṣaṇo yuyota yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

यं त्रायध्व इदमिदं देवासो यं च नयथ । तस्मा अग्ने वरुण मित्रार्यमन्मरुतः शर्म यच्छत

yaṃ trāyadhva idamidaṃ devāso yaṃ ca nayatha | tasmā agne varuṇa mitrāryamanmarutaḥ śarma yacchata

युष्माकं देवा अवसाहनि प्रिय ईजानस्तरति द्विषः । प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति

yuṣmākaṃ devā avasāhani priya ījānastarati dviṣaḥ | pra sa kṣayaṃ tirate vi mahīriṣo yo vo varāya dāśati

नहि वश्चरमं चन वसिष्ठः परिमंसते । अस्माकमद्य मरुतः सुते सचा विश्वे पिबत कामिनः

nahi vaścaramaṃ cana vasiṣṭhaḥ parimaṃsate | asmākamadya marutaḥ sute sacā viśve pibata kāminaḥ

नहि व ऊतिः पृतनासु मर्धति यस्मा अराध्वं नरः । अभि व आवर्त्सुमतिर्नवीयसी तूयं यात पिपीषवः

nahi va ūtiḥ pṛtanāsu mardhati yasmā arādhvaṃ naraḥ | abhi va āvartsumatirnavīyasī tūyaṃ yāta pipīṣavaḥ

ओ षु घृष्विराधसो यातनान्धांसि पीतये । इमा वो हव्या मरुतो ररे हि कं मो ष्वन्यत्र गन्तन

o ṣu ghṛṣvirādhaso yātanāndhāṃsi pītaye | imā vo havyā maruto rare hi kaṃ mo ṣvanyatra gantana

आ च नो बर्हिः सदताविता च न स्पार्हाणि दातवे वसु । अस्रेधन्तो मरुतः सोम्ये मधौ स्वाहेह मादयाध्वै

ā ca no barhiḥ sadatāvitā ca na spārhāṇi dātave vasu | asredhanto marutaḥ somye madhau svāheha mādayādhvai

सस्वश्चिद्धि तन्वः शुम्भमाना आ हंसासो नीलपृष्ठा अपप्तन् । विश्वं शर्धो अभितो मा नि षेद नरो न रण्वाः सवने मदन्तः

sasvaściddhi tanvaḥ śumbhamānā ā haṃsāso nīlapṛṣṭhā apaptan | viśvaṃ śardho abhito mā ni ṣeda naro na raṇvāḥ savane madantaḥ

यो नो मरुतो अभि दुर्हृणायुस्तिरश्चित्तानि वसवो जिघांसति । द्रुहः पाशान्प्रति स मुचीष्ट तपिष्ठेन हन्मना हन्तना तम्

yo no maruto abhi durhṛṇāyustiraścittāni vasavo jighāṃsati | druhaḥ pāśānprati sa mucīṣṭa tapiṣṭhena hanmanā hantanā tam

सांतपना इदं हविर्मरुतस्तज्जुजुष्टन । युष्माकोती रिशादसः

sāṃtapanā idaṃ havirmarutastajjujuṣṭana | yuṣmākotī riśādasaḥ

गृहमेधास आ गत मरुतो माप भूतन । युष्माकोती सुदानवः

gṛhamedhāsa ā gata maruto māpa bhūtana | yuṣmākotī sudānavaḥ

इहेह वः स्वतवसः कवयः सूर्यत्वचः । यज्ञं मरुत आ वृणे

iheha vaḥ svatavasaḥ kavayaḥ sūryatvacaḥ | yajñaṃ maruta ā vṛṇe

त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् । उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय मामृतात्

tryambakaṃ yajāmahe sugandhiṃ puṣṭivardhanam | urvārukamiva bandhanānmṛtyormukṣīya māmṛtāt

यदद्य सूर्य ब्रवोऽनागा उद्यन्मित्राय वरुणाय सत्यम् । वयं देवत्रादिते स्याम तव प्रियासो अर्यमन्गृणन्तः

yadadya sūrya bravo'nāgā udyanmitrāya varuṇāya satyam | vayaṃ devatrādite syāma tava priyāso aryamangṛṇantaḥ

एष स्य मित्रावरुणा नृचक्षा उभे उदेति सूर्यो अभि ज्मन् । विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च गोपा ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्

eṣa sya mitrāvaruṇā nṛcakṣā ubhe udeti sūryo abhi jman | viśvasya sthāturjagataśca gopā ṛju marteṣu vṛjinā ca paśyan

अयुक्त सप्त हरितः सधस्थाद्या ईं वहन्ति सूर्यं घृताचीः । धामानि मित्रावरुणा युवाकुः सं यो यूथेव जनिमानि चष्टे

ayukta sapta haritaḥ sadhasthādyā īṃ vahanti sūryaṃ ghṛtācīḥ | dhāmāni mitrāvaruṇā yuvākuḥ saṃ yo yūtheva janimāni caṣṭe

उद्वां पृक्षासो मधुमन्तो अस्थुरा सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णः । यस्मा आदित्या अध्वनो रदन्ति मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः

udvāṃ pṛkṣāso madhumanto asthurā sūryo aruhacchukramarṇaḥ | yasmā ādityā adhvano radanti mitro aryamā varuṇaḥ sajoṣāḥ

इमे चेतारो अनृतस्य भूरेर्मित्रो अर्यमा वरुणो हि सन्ति । इम ऋतस्य वावृधुर्दुरोणे शग्मासः पुत्रा अदितेरदब्धाः

ime cetāro anṛtasya bhūrermitro aryamā varuṇo hi santi | ima ṛtasya vāvṛdhurduroṇe śagmāsaḥ putrā aditeradabdhāḥ

इमे मित्रो वरुणो दूळभासोऽचेतसं चिच्चितयन्ति दक्षैः । अपि क्रतुं सुचेतसं वतन्तस्तिरश्चिदंहः सुपथा नयन्ति

ime mitro varuṇo dūl̤abhāso'cetasaṃ ciccitayanti dakṣaiḥ | api kratuṃ sucetasaṃ vatantastiraścidaṃhaḥ supathā nayanti

इमे दिवो अनिमिषा पृथिव्याश्चिकित्वांसो अचेतसं नयन्ति । प्रव्राजे चिन्नद्यो गाधमस्ति पारं नो अस्य विष्पितस्य पर्षन्

ime divo animiṣā pṛthivyāścikitvāṃso acetasaṃ nayanti | pravrāje cinnadyo gādhamasti pāraṃ no asya viṣpitasya parṣan

यद्गोपावददितिः शर्म भद्रं मित्रो यच्छन्ति वरुणः सुदासे । तस्मिन्ना तोकं तनयं दधाना मा कर्म देवहेळनं तुरासः

yadgopāvadaditiḥ śarma bhadraṃ mitro yacchanti varuṇaḥ sudāse | tasminnā tokaṃ tanayaṃ dadhānā mā karma devahel̤anaṃ turāsaḥ

अव वेदिं होत्राभिर्यजेत रिपः काश्चिद्वरुणध्रुतः सः । परि द्वेषोभिरर्यमा वृणक्तूरुं सुदासे वृषणा उ लोकम्

ava vediṃ hotrābhiryajeta ripaḥ kāścidvaruṇadhrutaḥ saḥ | pari dveṣobhiraryamā vṛṇaktūruṃ sudāse vṛṣaṇā u lokam

सस्वश्चिद्धि समृतिस्त्वेष्येषामपीच्येन सहसा सहन्ते । युष्मद्भिया वृषणो रेजमाना दक्षस्य चिन्महिना मृळता नः

sasvaściddhi samṛtistveṣyeṣāmapīcyena sahasā sahante | yuṣmadbhiyā vṛṣaṇo rejamānā dakṣasya cinmahinā mṛl̤atā naḥ

यो ब्रह्मणे सुमतिमायजाते वाजस्य सातौ परमस्य रायः । सीक्षन्त मन्युं मघवानो अर्य उरु क्षयाय चक्रिरे सुधातु

yo brahmaṇe sumatimāyajāte vājasya sātau paramasya rāyaḥ | sīkṣanta manyuṃ maghavāno arya uru kṣayāya cakrire sudhātu

इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि । विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

iyaṃ deva purohitiryuvabhyāṃ yajñeṣu mitrāvaruṇāvakāri | viśvāni durgā pipṛtaṃ tiro no yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उद्वां चक्षुर्वरुण सुप्रतीकं देवयोरेति सूर्यस्ततन्वान् । अभि यो विश्वा भुवनानि चष्टे स मन्युं मर्त्येष्वा चिकेत

udvāṃ cakṣurvaruṇa supratīkaṃ devayoreti sūryastatanvān | abhi yo viśvā bhuvanāni caṣṭe sa manyuṃ martyeṣvā ciketa

प्र वां स मित्रावरुणावृतावा विप्रो मन्मानि दीर्घश्रुदियर्ति । यस्य ब्रह्माणि सुक्रतू अवाथ आ यत्क्रत्वा न शरदः पृणैथे

pra vāṃ sa mitrāvaruṇāvṛtāvā vipro manmāni dīrghaśrudiyarti | yasya brahmāṇi sukratū avātha ā yatkratvā na śaradaḥ pṛṇaithe

प्रोरोर्मित्रावरुणा पृथिव्याः प्र दिव ऋष्वाद्बृहतः सुदानू । स्पशो दधाथे ओषधीषु विक्ष्वृधग्यतो अनिमिषं रक्षमाणा

prorormitrāvaruṇā pṛthivyāḥ pra diva ṛṣvādbṛhataḥ sudānū | spaśo dadhāthe oṣadhīṣu vikṣvṛdhagyato animiṣaṃ rakṣamāṇā

शंसा मित्रस्य वरुणस्य धाम शुष्मो रोदसी बद्बधे महित्वा । अयन्मासा अयज्वनामवीराः प्र यज्ञमन्मा वृजनं तिराते

śaṃsā mitrasya varuṇasya dhāma śuṣmo rodasī badbadhe mahitvā | ayanmāsā ayajvanāmavīrāḥ pra yajñamanmā vṛjanaṃ tirāte

अमूरा विश्वा वृषणाविमा वां न यासु चित्रं ददृशे न यक्षम् । द्रुहः सचन्ते अनृता जनानां न वां निण्यान्यचिते अभूवन्

amūrā viśvā vṛṣaṇāvimā vāṃ na yāsu citraṃ dadṛśe na yakṣam | druhaḥ sacante anṛtā janānāṃ na vāṃ niṇyānyacite abhūvan

समु वां यज्ञं महयं नमोभिर्हुवे वां मित्रावरुणा सबाधः । प्र वां मन्मान्यृचसे नवानि कृतानि ब्रह्म जुजुषन्निमानि

samu vāṃ yajñaṃ mahayaṃ namobhirhuve vāṃ mitrāvaruṇā sabādhaḥ | pra vāṃ manmānyṛcase navāni kṛtāni brahma jujuṣannimāni

इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि । विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

iyaṃ deva purohitiryuvabhyāṃ yajñeṣu mitrāvaruṇāvakāri | viśvāni durgā pipṛtaṃ tiro no yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उत्सूर्यो बृहदर्चींष्यश्रेत्पुरु विश्वा जनिम मानुषाणाम् । समो दिवा ददृशे रोचमानः क्रत्वा कृतः सुकृतः कर्तृभिर्भूत्

utsūryo bṛhadarcīṃṣyaśretpuru viśvā janima mānuṣāṇām | samo divā dadṛśe rocamānaḥ kratvā kṛtaḥ sukṛtaḥ kartṛbhirbhūt

स सूर्य प्रति पुरो न उद्गा एभि स्तोमेभिरेतशेभिरेवैः । प्र नो मित्राय वरुणाय वोचोऽनागसो अर्यम्णे अग्नये च

sa sūrya prati puro na udgā ebhi stomebhiretaśebhirevaiḥ | pra no mitrāya varuṇāya voco'nāgaso aryamṇe agnaye ca

वि नः सहस्रं शुरुधो रदन्त्वृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः । यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कमा नः कामं पूपुरन्तु स्तवानाः

vi naḥ sahasraṃ śurudho radantvṛtāvāno varuṇo mitro agniḥ | yacchantu candrā upamaṃ no arkamā naḥ kāmaṃ pūpurantu stavānāḥ

द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नो ये वां जज्ञुः सुजनिमान ऋष्वे । मा हेळे भूम वरुणस्य वायोर्मा मित्रस्य प्रियतमस्य नृणाम्

dyāvābhūmī adite trāsīthāṃ no ye vāṃ jajñuḥ sujanimāna ṛṣve | mā hel̤e bhūma varuṇasya vāyormā mitrasya priyatamasya nṛṇām

प्र बाहवा सिसृतं जीवसे न आ नो गव्यूतिमुक्षतं घृतेन । आ नो जने श्रवयतं युवाना श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमा

pra bāhavā sisṛtaṃ jīvase na ā no gavyūtimukṣataṃ ghṛtena | ā no jane śravayataṃ yuvānā śrutaṃ me mitrāvaruṇā havemā

नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस्त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु । सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū mitro varuṇo aryamā nastmane tokāya varivo dadhantu | sugā no viśvā supathāni santu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उद्वेति सुभगो विश्वचक्षाः साधारणः सूर्यो मानुषाणाम् । चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्य देवश्चर्मेव यः समविव्यक्तमांसि

udveti subhago viśvacakṣāḥ sādhāraṇaḥ sūryo mānuṣāṇām | cakṣurmitrasya varuṇasya devaścarmeva yaḥ samavivyaktamāṃsi

उद्वेति प्रसवीता जनानां महान्केतुरर्णवः सूर्यस्य । समानं चक्रं पर्याविवृत्सन्यदेतशो वहति धूर्षु युक्तः

udveti prasavītā janānāṃ mahānketurarṇavaḥ sūryasya | samānaṃ cakraṃ paryāvivṛtsanyadetaśo vahati dhūrṣu yuktaḥ

विभ्राजमान उषसामुपस्थाद्रेभैरुदेत्यनुमद्यमानः । एष मे देवः सविता चच्छन्द यः समानं न प्रमिनाति धाम

vibhrājamāna uṣasāmupasthādrebhairudetyanumadyamānaḥ | eṣa me devaḥ savitā cacchanda yaḥ samānaṃ na pramināti dhāma

दिवो रुक्म उरुचक्षा उदेति दूरेअर्थस्तरणिर्भ्राजमानः । नूनं जनाः सूर्येण प्रसूता अयन्नर्थानि कृणवन्नपांसि

divo rukma urucakṣā udeti dūrearthastaraṇirbhrājamānaḥ | nūnaṃ janāḥ sūryeṇa prasūtā ayannarthāni kṛṇavannapāṃsi

यत्रा चक्रुरमृता गातुमस्मै श्येनो न दीयन्नन्वेति पाथः । प्रति वां सूर उदिते विधेम नमोभिर्मित्रावरुणोत हव्यैः

yatrā cakruramṛtā gātumasmai śyeno na dīyannanveti pāthaḥ | prati vāṃ sūra udite vidhema namobhirmitrāvaruṇota havyaiḥ

नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस्त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु । सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū mitro varuṇo aryamā nastmane tokāya varivo dadhantu | sugā no viśvā supathāni santu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

दिवि क्षयन्ता रजसः पृथिव्यां प्र वां घृतस्य निर्णिजो ददीरन् । हव्यं नो मित्रो अर्यमा सुजातो राजा सुक्षत्रो वरुणो जुषन्त

divi kṣayantā rajasaḥ pṛthivyāṃ pra vāṃ ghṛtasya nirṇijo dadīran | havyaṃ no mitro aryamā sujāto rājā sukṣatro varuṇo juṣanta

आ राजाना मह ऋतस्य गोपा सिन्धुपती क्षत्रिया यातमर्वाक् । इळां नो मित्रावरुणोत वृष्टिमव दिव इन्वतं जीरदानू

ā rājānā maha ṛtasya gopā sindhupatī kṣatriyā yātamarvāk | il̤āṃ no mitrāvaruṇota vṛṣṭimava diva invataṃ jīradānū

मित्रस्तन्नो वरुणो देवो अर्यः प्र साधिष्ठेभिः पथिभिर्नयन्तु । ब्रवद्यथा न आदरिः सुदास इषा मदेम सह देवगोपाः

mitrastanno varuṇo devo aryaḥ pra sādhiṣṭhebhiḥ pathibhirnayantu | bravadyathā na ādariḥ sudāsa iṣā madema saha devagopāḥ

यो वां गर्तं मनसा तक्षदेतमूर्ध्वां धीतिं कृणवद्धारयच्च । उक्षेथां मित्रावरुणा घृतेन ता राजाना सुक्षितीस्तर्पयेथाम्

yo vāṃ gartaṃ manasā takṣadetamūrdhvāṃ dhītiṃ kṛṇavaddhārayacca | ukṣethāṃ mitrāvaruṇā ghṛtena tā rājānā sukṣitīstarpayethām

एष स्तोमो वरुण मित्र तुभ्यं सोमः शुक्रो न वायवेऽयामि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

eṣa stomo varuṇa mitra tubhyaṃ somaḥ śukro na vāyave'yāmi | aviṣṭaṃ dhiyo jigṛtaṃ puraṃdhīryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्रति वां सूर उदिते सूक्तैर्मित्रं हुवे वरुणं पूतदक्षम् । ययोरसुर्यमक्षितं ज्येष्ठं विश्वस्य यामन्नाचिता जिगत्नु

prati vāṃ sūra udite sūktairmitraṃ huve varuṇaṃ pūtadakṣam | yayorasuryamakṣitaṃ jyeṣṭhaṃ viśvasya yāmannācitā jigatnu

ता हि देवानामसुरा तावर्या ता नः क्षितीः करतमूर्जयन्तीः । अश्याम मित्रावरुणा वयं वां द्यावा च यत्र पीपयन्नहा च

tā hi devānāmasurā tāvaryā tā naḥ kṣitīḥ karatamūrjayantīḥ | aśyāma mitrāvaruṇā vayaṃ vāṃ dyāvā ca yatra pīpayannahā ca

ता भूरिपाशावनृतस्य सेतू दुरत्येतू रिपवे मर्त्याय । ऋतस्य मित्रावरुणा पथा वामपो न नावा दुरिता तरेम

tā bhūripāśāvanṛtasya setū duratyetū ripave martyāya | ṛtasya mitrāvaruṇā pathā vāmapo na nāvā duritā tarema

आ नो मित्रावरुणा हव्यजुष्टिं घृतैर्गव्यूतिमुक्षतमिळाभिः । प्रति वामत्र वरमा जनाय पृणीतमुद्नो दिव्यस्य चारोः

ā no mitrāvaruṇā havyajuṣṭiṃ ghṛtairgavyūtimukṣatamil̤ābhiḥ | prati vāmatra varamā janāya pṛṇītamudno divyasya cāroḥ

एष स्तोमो वरुण मित्र तुभ्यं सोमः शुक्रो न वायवेऽयामि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

eṣa stomo varuṇa mitra tubhyaṃ somaḥ śukro na vāyave'yāmi | aviṣṭaṃ dhiyo jigṛtaṃ puraṃdhīryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र मित्रयोर्वरुणयो स्तोमो न एतु शूष्यः । नमस्वान्तुविजातयोः

pra mitrayorvaruṇayo stomo na etu śūṣyaḥ | namasvāntuvijātayoḥ

या धारयन्त देवाः सुदक्षा दक्षपितरा । असुर्याय प्रमहसा

yā dhārayanta devāḥ sudakṣā dakṣapitarā | asuryāya pramahasā

ता न स्तिपा तनूपा वरुण जरितॄणाम् । मित्र साधयतं धियः

tā na stipā tanūpā varuṇa jaritṝṇām | mitra sādhayataṃ dhiyaḥ

यदद्य सूर उदितेऽनागा मित्रो अर्यमा । सुवाति सविता भगः

yadadya sūra udite'nāgā mitro aryamā | suvāti savitā bhagaḥ

सुप्रावीरस्तु स क्षयः प्र नु यामन्सुदानवः । ये नो अंहोऽतिपिप्रति

suprāvīrastu sa kṣayaḥ pra nu yāmansudānavaḥ | ye no aṃho'tipiprati

उत स्वराजो अदितिरदब्धस्य व्रतस्य ये । महो राजान ईशते

uta svarājo aditiradabdhasya vratasya ye | maho rājāna īśate

प्रति वां सूर उदिते मित्रं गृणीषे वरुणम् । अर्यमणं रिशादसम्

prati vāṃ sūra udite mitraṃ gṛṇīṣe varuṇam | aryamaṇaṃ riśādasam

राया हिरण्यया मतिरियमवृकाय शवसे । इयं विप्रा मेधसातये

rāyā hiraṇyayā matiriyamavṛkāya śavase | iyaṃ viprā medhasātaye

ते स्याम देव वरुण ते मित्र सूरिभिः सह । इषं स्वश्च धीमहि

te syāma deva varuṇa te mitra sūribhiḥ saha | iṣaṃ svaśca dhīmahi

बहवः सूरचक्षसोऽग्निजिह्वा ऋतावृधः । त्रीणि ये येमुर्विदथानि धीतिभिर्विश्वानि परिभूतिभिः

bahavaḥ sūracakṣaso'gnijihvā ṛtāvṛdhaḥ | trīṇi ye yemurvidathāni dhītibhirviśvāni paribhūtibhiḥ

वि ये दधुः शरदं मासमादहर्यज्ञमक्तुं चादृचम् । अनाप्यं वरुणो मित्रो अर्यमा क्षत्रं राजान आशत

vi ye dadhuḥ śaradaṃ māsamādaharyajñamaktuṃ cādṛcam | anāpyaṃ varuṇo mitro aryamā kṣatraṃ rājāna āśata

तद्वो अद्य मनामहे सूक्तैः सूर उदिते । यदोहते वरुणो मित्रो अर्यमा यूयमृतस्य रथ्यः

tadvo adya manāmahe sūktaiḥ sūra udite | yadohate varuṇo mitro aryamā yūyamṛtasya rathyaḥ

ऋतावान ऋतजाता ऋतावृधो घोरासो अनृतद्विषः । तेषां वः सुम्ने सुच्छर्दिष्टमे नरः स्याम ये च सूरयः

ṛtāvāna ṛtajātā ṛtāvṛdho ghorāso anṛtadviṣaḥ | teṣāṃ vaḥ sumne succhardiṣṭame naraḥ syāma ye ca sūrayaḥ

उदु त्यद्दर्शतं वपुर्दिव एति प्रतिह्वरे । यदीमाशुर्वहति देव एतशो विश्वस्मै चक्षसे अरम्

udu tyaddarśataṃ vapurdiva eti pratihvare | yadīmāśurvahati deva etaśo viśvasmai cakṣase aram

शीर्ष्णःशीर्ष्णो जगतस्तस्थुषस्पतिं समया विश्वमा रजः । सप्त स्वसारः सुविताय सूर्यं वहन्ति हरितो रथे

śīrṣṇaḥśīrṣṇo jagatastasthuṣaspatiṃ samayā viśvamā rajaḥ | sapta svasāraḥ suvitāya sūryaṃ vahanti harito rathe

तच्चक्षुर्देवहितं शुक्रमुच्चरत् । पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतम्

taccakṣurdevahitaṃ śukramuccarat | paśyema śaradaḥ śataṃ jīvema śaradaḥ śatam

काव्येभिरदाभ्या यातं वरुण द्युमत् । मित्रश्च सोमपीतये

kāvyebhiradābhyā yātaṃ varuṇa dyumat | mitraśca somapītaye

दिवो धामभिर्वरुण मित्रश्चा यातमद्रुहा । पिबतं सोममातुजी

divo dhāmabhirvaruṇa mitraścā yātamadruhā | pibataṃ somamātujī

आ यातं मित्रावरुणा जुषाणावाहुतिं नरा । पातं सोममृतावृधा

ā yātaṃ mitrāvaruṇā juṣāṇāvāhutiṃ narā | pātaṃ somamṛtāvṛdhā

प्रति वां रथं नृपती जरध्यै हविष्मता मनसा यज्ञियेन । यो वां दूतो न धिष्ण्यावजीगरच्छा सूनुर्न पितरा विवक्मि

prati vāṃ rathaṃ nṛpatī jaradhyai haviṣmatā manasā yajñiyena | yo vāṃ dūto na dhiṣṇyāvajīgaracchā sūnurna pitarā vivakmi

अशोच्यग्निः समिधानो अस्मे उपो अदृश्रन्तमसश्चिदन्ताः । अचेति केतुरुषसः पुरस्ताच्छ्रिये दिवो दुहितुर्जायमानः

aśocyagniḥ samidhāno asme upo adṛśrantamasaścidantāḥ | aceti keturuṣasaḥ purastācchriye divo duhiturjāyamānaḥ

अभि वां नूनमश्विना सुहोता स्तोमैः सिषक्ति नासत्या विवक्वान् । पूर्वीभिर्यातं पथ्याभिरर्वाक्स्वर्विदा वसुमता रथेन

abhi vāṃ nūnamaśvinā suhotā stomaiḥ siṣakti nāsatyā vivakvān | pūrvībhiryātaṃ pathyābhirarvāksvarvidā vasumatā rathena

अवोर्वां नूनमश्विना युवाकुर्हुवे यद्वां सुते माध्वी वसूयुः । आ वां वहन्तु स्थविरासो अश्वाः पिबाथो अस्मे सुषुता मधूनि

avorvāṃ nūnamaśvinā yuvākurhuve yadvāṃ sute mādhvī vasūyuḥ | ā vāṃ vahantu sthavirāso aśvāḥ pibātho asme suṣutā madhūni

प्राचीमु देवाश्विना धियं मेऽमृध्रां सातये कृतं वसूयुम् । विश्वा अविष्टं वाज आ पुरंधीस्ता नः शक्तं शचीपती शचीभिः

prācīmu devāśvinā dhiyaṃ me'mṛdhrāṃ sātaye kṛtaṃ vasūyum | viśvā aviṣṭaṃ vāja ā puraṃdhīstā naḥ śaktaṃ śacīpatī śacībhiḥ

अविष्टं धीष्वश्विना न आसु प्रजावद्रेतो अह्रयं नो अस्तु । आ वां तोके तनये तूतुजानाः सुरत्नासो देववीतिं गमेम

aviṣṭaṃ dhīṣvaśvinā na āsu prajāvadreto ahrayaṃ no astu | ā vāṃ toke tanaye tūtujānāḥ suratnāso devavītiṃ gamema

एष स्य वां पूर्वगत्वेव सख्ये निधिर्हितो माध्वी रातो अस्मे । अहेळता मनसा यातमर्वागश्नन्ता हव्यं मानुषीषु विक्षु

eṣa sya vāṃ pūrvagatveva sakhye nidhirhito mādhvī rāto asme | ahel̤atā manasā yātamarvāgaśnantā havyaṃ mānuṣīṣu vikṣu

एकस्मिन्योगे भुरणा समाने परि वां सप्त स्रवतो रथो गात् । न वायन्ति सुभ्वो देवयुक्ता ये वां धूर्षु तरणयो वहन्ति

ekasminyoge bhuraṇā samāne pari vāṃ sapta sravato ratho gāt | na vāyanti subhvo devayuktā ye vāṃ dhūrṣu taraṇayo vahanti

असश्चता मघवद्भ्यो हि भूतं ये राया मघदेयं जुनन्ति । प्र ये बन्धुं सूनृताभिस्तिरन्ते गव्या पृञ्चन्तो अश्व्या मघानि

asaścatā maghavadbhyo hi bhūtaṃ ye rāyā maghadeyaṃ junanti | pra ye bandhuṃ sūnṛtābhistirante gavyā pṛñcanto aśvyā maghāni

नू मे हवमा शृणुतं युवाना यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत् । धत्तं रत्नानि जरतं च सूरीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū me havamā śṛṇutaṃ yuvānā yāsiṣṭaṃ vartiraśvināvirāvat | dhattaṃ ratnāni jarataṃ ca sūrīnyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ शुभ्रा यातमश्विना स्वश्वा गिरो दस्रा जुजुषाणा युवाकोः । हव्यानि च प्रतिभृता वीतं नः

ā śubhrā yātamaśvinā svaśvā giro dasrā jujuṣāṇā yuvākoḥ | havyāni ca pratibhṛtā vītaṃ naḥ

प्र वामन्धांसि मद्यान्यस्थुररं गन्तं हविषो वीतये मे । तिरो अर्यो हवनानि श्रुतं नः

pra vāmandhāṃsi madyānyasthuraraṃ gantaṃ haviṣo vītaye me | tiro aryo havanāni śrutaṃ naḥ

प्र वां रथो मनोजवा इयर्ति तिरो रजांस्यश्विना शतोतिः । अस्मभ्यं सूर्यावसू इयानः

pra vāṃ ratho manojavā iyarti tiro rajāṃsyaśvinā śatotiḥ | asmabhyaṃ sūryāvasū iyānaḥ

अयं ह यद्वां देवया उ अद्रिरूर्ध्वो विवक्ति सोमसुद्युवभ्याम् । आ वल्गू विप्रो ववृतीत हव्यैः

ayaṃ ha yadvāṃ devayā u adrirūrdhvo vivakti somasudyuvabhyām | ā valgū vipro vavṛtīta havyaiḥ

चित्रं ह यद्वां भोजनं न्वस्ति न्यत्रये महिष्वन्तं युयोतम् । यो वामोमानं दधते प्रियः सन्

citraṃ ha yadvāṃ bhojanaṃ nvasti nyatraye mahiṣvantaṃ yuyotam | yo vāmomānaṃ dadhate priyaḥ san

उत त्यद्वां जुरते अश्विना भूच्च्यवानाय प्रतीत्यं हविर्दे । अधि यद्वर्प इतऊति धत्थः

uta tyadvāṃ jurate aśvinā bhūccyavānāya pratītyaṃ havirde | adhi yadvarpa itaūti dhatthaḥ

उत त्यं भुज्युमश्विना सखायो मध्ये जहुर्दुरेवासः समुद्रे । निरीं पर्षदरावा यो युवाकुः

uta tyaṃ bhujyumaśvinā sakhāyo madhye jahurdurevāsaḥ samudre | nirīṃ parṣadarāvā yo yuvākuḥ

वृकाय चिज्जसमानाय शक्तमुत श्रुतं शयवे हूयमाना । यावघ्न्यामपिन्वतमपो न स्तर्यं चिच्छक्त्यश्विना शचीभिः

vṛkāya cijjasamānāya śaktamuta śrutaṃ śayave hūyamānā | yāvaghnyāmapinvatamapo na staryaṃ cicchaktyaśvinā śacībhiḥ

एष स्य कारुर्जरते सूक्तैरग्रे बुधान उषसां सुमन्मा । इषा तं वर्धदघ्न्या पयोभिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

eṣa sya kārurjarate sūktairagre budhāna uṣasāṃ sumanmā | iṣā taṃ vardhadaghnyā payobhiryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ वां रथो रोदसी बद्बधानो हिरण्ययो वृषभिर्यात्वश्वैः । घृतवर्तनिः पविभी रुचान इषां वोळ्हा नृपतिर्वाजिनीवान्

ā vāṃ ratho rodasī badbadhāno hiraṇyayo vṛṣabhiryātvaśvaiḥ | ghṛtavartaniḥ pavibhī rucāna iṣāṃ vol̤hā nṛpatirvājinīvān

स पप्रथानो अभि पञ्च भूमा त्रिवन्धुरो मनसा यातु युक्तः । विशो येन गच्छथो देवयन्तीः कुत्रा चिद्याममश्विना दधाना

sa paprathāno abhi pañca bhūmā trivandhuro manasā yātu yuktaḥ | viśo yena gacchatho devayantīḥ kutrā cidyāmamaśvinā dadhānā

स्वश्वा यशसा यातमर्वाग्दस्रा निधिं मधुमन्तं पिबाथः । वि वां रथो वध्वा यादमानोऽन्तान्दिवो बाधते वर्तनिभ्याम्

svaśvā yaśasā yātamarvāgdasrā nidhiṃ madhumantaṃ pibāthaḥ | vi vāṃ ratho vadhvā yādamāno'ntāndivo bādhate vartanibhyām

युवोः श्रियं परि योषावृणीत सूरो दुहिता परितक्म्यायाम् । यद्देवयन्तमवथः शचीभिः परि घ्रंसमोमना वां वयो गात्

yuvoḥ śriyaṃ pari yoṣāvṛṇīta sūro duhitā paritakmyāyām | yaddevayantamavathaḥ śacībhiḥ pari ghraṃsamomanā vāṃ vayo gāt

यो ह स्य वां रथिरा वस्त उस्रा रथो युजानः परियाति वर्तिः । तेन नः शं योरुषसो व्युष्टौ न्यश्विना वहतं यज्ञे अस्मिन्

yo ha sya vāṃ rathirā vasta usrā ratho yujānaḥ pariyāti vartiḥ | tena naḥ śaṃ yoruṣaso vyuṣṭau nyaśvinā vahataṃ yajñe asmin

नरा गौरेव विद्युतं तृषाणास्माकमद्य सवनोप यातम् । पुरुत्रा हि वां मतिभिर्हवन्ते मा वामन्ये नि यमन्देवयन्तः

narā gaureva vidyutaṃ tṛṣāṇāsmākamadya savanopa yātam | purutrā hi vāṃ matibhirhavante mā vāmanye ni yamandevayantaḥ

युवं भुज्युमवविद्धं समुद्र उदूहथुरर्णसो अस्रिधानैः । पतत्रिभिरश्रमैरव्यथिभिर्दंसनाभिरश्विना पारयन्ता

yuvaṃ bhujyumavaviddhaṃ samudra udūhathurarṇaso asridhānaiḥ | patatribhiraśramairavyathibhirdaṃsanābhiraśvinā pārayantā

नू मे हवमा शृणुतं युवाना यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत् । धत्तं रत्नानि जरतं च सूरीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū me havamā śṛṇutaṃ yuvānā yāsiṣṭaṃ vartiraśvināvirāvat | dhattaṃ ratnāni jarataṃ ca sūrīnyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ विश्ववाराश्विना गतं नः प्र तत्स्थानमवाचि वां पृथिव्याम् । अश्वो न वाजी शुनपृष्ठो अस्थादा यत्सेदथुर्ध्रुवसे न योनिम्

ā viśvavārāśvinā gataṃ naḥ pra tatsthānamavāci vāṃ pṛthivyām | aśvo na vājī śunapṛṣṭho asthādā yatsedathurdhruvase na yonim

सिषक्ति सा वां सुमतिश्चनिष्ठातापि घर्मो मनुषो दुरोणे । यो वां समुद्रान्सरितः पिपर्त्येतग्वा चिन्न सुयुजा युजानः

siṣakti sā vāṃ sumatiścaniṣṭhātāpi gharmo manuṣo duroṇe | yo vāṃ samudrānsaritaḥ pipartyetagvā cinna suyujā yujānaḥ

यानि स्थानान्यश्विना दधाथे दिवो यह्वीष्वोषधीषु विक्षु । नि पर्वतस्य मूर्धनि सदन्तेषं जनाय दाशुषे वहन्ता

yāni sthānānyaśvinā dadhāthe divo yahvīṣvoṣadhīṣu vikṣu | ni parvatasya mūrdhani sadanteṣaṃ janāya dāśuṣe vahantā

चनिष्टं देवा ओषधीष्वप्सु यद्योग्या अश्नवैथे ऋषीणाम् । पुरूणि रत्ना दधतौ न्यस्मे अनु पूर्वाणि चख्यथुर्युगानि

caniṣṭaṃ devā oṣadhīṣvapsu yadyogyā aśnavaithe ṛṣīṇām | purūṇi ratnā dadhatau nyasme anu pūrvāṇi cakhyathuryugāni

शुश्रुवांसा चिदश्विना पुरूण्यभि ब्रह्माणि चक्षाथे ऋषीणाम् । प्रति प्र यातं वरमा जनायास्मे वामस्तु सुमतिश्चनिष्ठा

śuśruvāṃsā cidaśvinā purūṇyabhi brahmāṇi cakṣāthe ṛṣīṇām | prati pra yātaṃ varamā janāyāsme vāmastu sumatiścaniṣṭhā

यो वां यज्ञो नासत्या हविष्मान्कृतब्रह्मा समर्यो भवाति । उप प्र यातं वरमा वसिष्ठमिमा ब्रह्माण्यृच्यन्ते युवभ्याम्

yo vāṃ yajño nāsatyā haviṣmānkṛtabrahmā samaryo bhavāti | upa pra yātaṃ varamā vasiṣṭhamimā brahmāṇyṛcyante yuvabhyām

इयं मनीषा इयमश्विना गीरिमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् । इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

iyaṃ manīṣā iyamaśvinā gīrimāṃ suvṛktiṃ vṛṣaṇā juṣethām | imā brahmāṇi yuvayūnyagmanyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

अप स्वसुरुषसो नग्जिहीते रिणक्ति कृष्णीररुषाय पन्थाम् । अश्वामघा गोमघा वां हुवेम दिवा नक्तं शरुमस्मद्युयोतम्

apa svasuruṣaso nagjihīte riṇakti kṛṣṇīraruṣāya panthām | aśvāmaghā gomaghā vāṃ huvema divā naktaṃ śarumasmadyuyotam

उपायातं दाशुषे मर्त्याय रथेन वाममश्विना वहन्ता । युयुतमस्मदनिराममीवां दिवा नक्तं माध्वी त्रासीथां नः

upāyātaṃ dāśuṣe martyāya rathena vāmamaśvinā vahantā | yuyutamasmadanirāmamīvāṃ divā naktaṃ mādhvī trāsīthāṃ naḥ

आ वां रथमवमस्यां व्युष्टौ सुम्नायवो वृषणो वर्तयन्तु । स्यूमगभस्तिमृतयुग्भिरश्वैराश्विना वसुमन्तं वहेथाम्

ā vāṃ rathamavamasyāṃ vyuṣṭau sumnāyavo vṛṣaṇo vartayantu | syūmagabhastimṛtayugbhiraśvairāśvinā vasumantaṃ vahethām

यो वां रथो नृपती अस्ति वोळ्हा त्रिवन्धुरो वसुमाँ उस्रयामा । आ न एना नासत्योप यातमभि यद्वां विश्वप्स्न्यो जिगाति

yo vāṃ ratho nṛpatī asti vol̤hā trivandhuro vasumā~ usrayāmā | ā na enā nāsatyopa yātamabhi yadvāṃ viśvapsnyo jigāti

युवं च्यवानं जरसोऽमुमुक्तं नि पेदव ऊहथुराशुमश्वम् । निरंहसस्तमस स्पर्तमत्रिं नि जाहुषं शिथिरे धातमन्तः

yuvaṃ cyavānaṃ jaraso'mumuktaṃ ni pedava ūhathurāśumaśvam | niraṃhasastamasa spartamatriṃ ni jāhuṣaṃ śithire dhātamantaḥ

इयं मनीषा इयमश्विना गीरिमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् । इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

iyaṃ manīṣā iyamaśvinā gīrimāṃ suvṛktiṃ vṛṣaṇā juṣethām | imā brahmāṇi yuvayūnyagmanyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ गोमता नासत्या रथेनाश्वावता पुरुश्चन्द्रेण यातम् । अभि वां विश्वा नियुतः सचन्ते स्पार्हया श्रिया तन्वा शुभाना

ā gomatā nāsatyā rathenāśvāvatā puruścandreṇa yātam | abhi vāṃ viśvā niyutaḥ sacante spārhayā śriyā tanvā śubhānā

आ नो देवेभिरुप यातमर्वाक्सजोषसा नासत्या रथेन । युवोर्हि नः सख्या पित्र्याणि समानो बन्धुरुत तस्य वित्तम्

ā no devebhirupa yātamarvāksajoṣasā nāsatyā rathena | yuvorhi naḥ sakhyā pitryāṇi samāno bandhuruta tasya vittam

उदु स्तोमासो अश्विनोरबुध्रञ्जामि ब्रह्माण्युषसश्च देवीः । आविवासन्रोदसी धिष्ण्येमे अच्छा विप्रो नासत्या विवक्ति

udu stomāso aśvinorabudhrañjāmi brahmāṇyuṣasaśca devīḥ | āvivāsanrodasī dhiṣṇyeme acchā vipro nāsatyā vivakti

वि चेदुच्छन्त्यश्विना उषासः प्र वां ब्रह्माणि कारवो भरन्ते । ऊर्ध्वं भानुं सविता देवो अश्रेद्बृहदग्नयः समिधा जरन्ते

vi ceducchantyaśvinā uṣāsaḥ pra vāṃ brahmāṇi kāravo bharante | ūrdhvaṃ bhānuṃ savitā devo aśredbṛhadagnayaḥ samidhā jarante

आ पश्चातान्नासत्या पुरस्तादाश्विना यातमधरादुदक्तात् । आ विश्वतः पाञ्चजन्येन राया यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ā paścātānnāsatyā purastādāśvinā yātamadharādudaktāt | ā viśvataḥ pāñcajanyena rāyā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

अतारिष्म तमसस्पारमस्य प्रति स्तोमं देवयन्तो दधानाः । पुरुदंसा पुरुतमा पुराजामर्त्या हवते अश्विना गीः

atāriṣma tamasaspāramasya prati stomaṃ devayanto dadhānāḥ | purudaṃsā purutamā purājāmartyā havate aśvinā gīḥ

न्यु प्रियो मनुषः सादि होता नासत्या यो यजते वन्दते च । अश्नीतं मध्वो अश्विना उपाक आ वां वोचे विदथेषु प्रयस्वान्

nyu priyo manuṣaḥ sādi hotā nāsatyā yo yajate vandate ca | aśnītaṃ madhvo aśvinā upāka ā vāṃ voce vidatheṣu prayasvān

अहेम यज्ञं पथामुराणा इमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् । श्रुष्टीवेव प्रेषितो वामबोधि प्रति स्तोमैर्जरमाणो वसिष्ठः

ahema yajñaṃ pathāmurāṇā imāṃ suvṛktiṃ vṛṣaṇā juṣethām | śruṣṭīveva preṣito vāmabodhi prati stomairjaramāṇo vasiṣṭhaḥ

उप त्या वह्नी गमतो विशं नो रक्षोहणा सम्भृता वीळुपाणी । समन्धांस्यग्मत मत्सराणि मा नो मर्धिष्टमा गतं शिवेन

upa tyā vahnī gamato viśaṃ no rakṣohaṇā sambhṛtā vīl̤upāṇī | samandhāṃsyagmata matsarāṇi mā no mardhiṣṭamā gataṃ śivena

आ पश्चातान्नासत्या पुरस्तादाश्विना यातमधरादुदक्तात् । आ विश्वतः पाञ्चजन्येन राया यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ā paścātānnāsatyā purastādāśvinā yātamadharādudaktāt | ā viśvataḥ pāñcajanyena rāyā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

इमा उ वां दिविष्टय उस्रा हवन्ते अश्विना । अयं वामह्वेऽवसे शचीवसू विशंविशं हि गच्छथः

imā u vāṃ diviṣṭaya usrā havante aśvinā | ayaṃ vāmahve'vase śacīvasū viśaṃviśaṃ hi gacchathaḥ

युवं चित्रं ददथुर्भोजनं नरा चोदेथां सूनृतावते । अर्वाग्रथं समनसा नि यच्छतं पिबतं सोम्यं मधु

yuvaṃ citraṃ dadathurbhojanaṃ narā codethāṃ sūnṛtāvate | arvāgrathaṃ samanasā ni yacchataṃ pibataṃ somyaṃ madhu

आ यातमुप भूषतं मध्वः पिबतमश्विना । दुग्धं पयो वृषणा जेन्यावसू मा नो मर्धिष्टमा गतम्

ā yātamupa bhūṣataṃ madhvaḥ pibatamaśvinā | dugdhaṃ payo vṛṣaṇā jenyāvasū mā no mardhiṣṭamā gatam

अश्वासो ये वामुप दाशुषो गृहं युवां दीयन्ति बिभ्रतः । मक्षूयुभिर्नरा हयेभिरश्विना देवा यातमस्मयू

aśvāso ye vāmupa dāśuṣo gṛhaṃ yuvāṃ dīyanti bibhrataḥ | makṣūyubhirnarā hayebhiraśvinā devā yātamasmayū

अधा ह यन्तो अश्विना पृक्षः सचन्त सूरयः । ता यंसतो मघवद्भ्यो ध्रुवं यशश्छर्दिरस्मभ्यं नासत्या

adhā ha yanto aśvinā pṛkṣaḥ sacanta sūrayaḥ | tā yaṃsato maghavadbhyo dhruvaṃ yaśaśchardirasmabhyaṃ nāsatyā

प्र ये ययुरवृकासो रथा इव नृपातारो जनानाम् । उत स्वेन शवसा शूशुवुर्नर उत क्षियन्ति सुक्षितिम्

pra ye yayuravṛkāso rathā iva nṛpātāro janānām | uta svena śavasā śūśuvurnara uta kṣiyanti sukṣitim

व्युषा आवो दिविजा ऋतेनाविष्कृण्वाना महिमानमागात् । अप द्रुहस्तम आवरजुष्टमङ्गिरस्तमा पथ्या अजीगः

vyuṣā āvo divijā ṛtenāviṣkṛṇvānā mahimānamāgāt | apa druhastama āvarajuṣṭamaṅgirastamā pathyā ajīgaḥ

महे नो अद्य सुविताय बोध्युषो महे सौभगाय प्र यन्धि । चित्रं रयिं यशसं धेह्यस्मे देवि मर्तेषु मानुषि श्रवस्युम्

mahe no adya suvitāya bodhyuṣo mahe saubhagāya pra yandhi | citraṃ rayiṃ yaśasaṃ dhehyasme devi marteṣu mānuṣi śravasyum

एते त्ये भानवो दर्शतायाश्चित्रा उषसो अमृतास आगुः । जनयन्तो दैव्यानि व्रतान्यापृणन्तो अन्तरिक्षा व्यस्थुः

ete tye bhānavo darśatāyāścitrā uṣaso amṛtāsa āguḥ | janayanto daivyāni vratānyāpṛṇanto antarikṣā vyasthuḥ

एषा स्या युजाना पराकात्पञ्च क्षितीः परि सद्यो जिगाति । अभिपश्यन्ती वयुना जनानां दिवो दुहिता भुवनस्य पत्नी

eṣā syā yujānā parākātpañca kṣitīḥ pari sadyo jigāti | abhipaśyantī vayunā janānāṃ divo duhitā bhuvanasya patnī

वाजिनीवती सूर्यस्य योषा चित्रामघा राय ईशे वसूनाम् । ऋषिष्टुता जरयन्ती मघोन्युषा उच्छति वह्निभिर्गृणाना

vājinīvatī sūryasya yoṣā citrāmaghā rāya īśe vasūnām | ṛṣiṣṭutā jarayantī maghonyuṣā ucchati vahnibhirgṛṇānā

प्रति द्युतानामरुषासो अश्वाश्चित्रा अदृश्रन्नुषसं वहन्तः । याति शुभ्रा विश्वपिशा रथेन दधाति रत्नं विधते जनाय

prati dyutānāmaruṣāso aśvāścitrā adṛśrannuṣasaṃ vahantaḥ | yāti śubhrā viśvapiśā rathena dadhāti ratnaṃ vidhate janāya

सत्या सत्येभिर्महती महद्भिर्देवी देवेभिर्यजता यजत्रैः । रुजद्दृळ्हानि दददुस्रियाणां प्रति गाव उषसं वावशन्त

satyā satyebhirmahatī mahadbhirdevī devebhiryajatā yajatraiḥ | rujaddṛl̤hāni dadadusriyāṇāṃ prati gāva uṣasaṃ vāvaśanta

नू नो गोमद्वीरवद्धेहि रत्नमुषो अश्वावत्पुरुभोजो अस्मे । मा नो बर्हिः पुरुषता निदे कर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

nū no gomadvīravaddhehi ratnamuṣo aśvāvatpurubhojo asme | mā no barhiḥ puruṣatā nide karyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उदु ज्योतिरमृतं विश्वजन्यं विश्वानरः सविता देवो अश्रेत् । क्रत्वा देवानामजनिष्ट चक्षुराविरकर्भुवनं विश्वमुषाः

udu jyotiramṛtaṃ viśvajanyaṃ viśvānaraḥ savitā devo aśret | kratvā devānāmajaniṣṭa cakṣurāvirakarbhuvanaṃ viśvamuṣāḥ

प्र मे पन्था देवयाना अदृश्रन्नमर्धन्तो वसुभिरिष्कृतासः । अभूदु केतुरुषसः पुरस्तात्प्रतीच्यागादधि हर्म्येभ्यः

pra me panthā devayānā adṛśrannamardhanto vasubhiriṣkṛtāsaḥ | abhūdu keturuṣasaḥ purastātpratīcyāgādadhi harmyebhyaḥ

तानीदहानि बहुलान्यासन्या प्राचीनमुदिता सूर्यस्य । यतः परि जार इवाचरन्त्युषो ददृक्षे न पुनर्यतीव

tānīdahāni bahulānyāsanyā prācīnamuditā sūryasya | yataḥ pari jāra ivācarantyuṣo dadṛkṣe na punaryatīva

त इद्देवानां सधमाद आसन्नृतावानः कवयः पूर्व्यासः । गूळ्हं ज्योतिः पितरो अन्वविन्दन्सत्यमन्त्रा अजनयन्नुषासम्

ta iddevānāṃ sadhamāda āsannṛtāvānaḥ kavayaḥ pūrvyāsaḥ | gūl̤haṃ jyotiḥ pitaro anvavindansatyamantrā ajanayannuṣāsam

समान ऊर्वे अधि संगतासः सं जानते न यतन्ते मिथस्ते । ते देवानां न मिनन्ति व्रतान्यमर्धन्तो वसुभिर्यादमानाः

samāna ūrve adhi saṃgatāsaḥ saṃ jānate na yatante mithaste | te devānāṃ na minanti vratānyamardhanto vasubhiryādamānāḥ

प्रति त्वा स्तोमैरीळते वसिष्ठा उषर्बुधः सुभगे तुष्टुवांसः । गवां नेत्री वाजपत्नी न उच्छोषः सुजाते प्रथमा जरस्व

prati tvā stomairīl̤ate vasiṣṭhā uṣarbudhaḥ subhage tuṣṭuvāṃsaḥ | gavāṃ netrī vājapatnī na ucchoṣaḥ sujāte prathamā jarasva

एषा नेत्री राधसः सूनृतानामुषा उच्छन्ती रिभ्यते वसिष्ठैः । दीर्घश्रुतं रयिमस्मे दधाना यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

eṣā netrī rādhasaḥ sūnṛtānāmuṣā ucchantī ribhyate vasiṣṭhaiḥ | dīrghaśrutaṃ rayimasme dadhānā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

उपो रुरुचे युवतिर्न योषा विश्वं जीवं प्रसुवन्ती चरायै । अभूदग्निः समिधे मानुषाणामकर्ज्योतिर्बाधमाना तमांसि

upo ruruce yuvatirna yoṣā viśvaṃ jīvaṃ prasuvantī carāyai | abhūdagniḥ samidhe mānuṣāṇāmakarjyotirbādhamānā tamāṃsi

विश्वं प्रतीची सप्रथा उदस्थाद्रुशद्वासो बिभ्रती शुक्रमश्वैत् । हिरण्यवर्णा सुदृशीकसंदृग्गवां माता नेत्र्यह्नामरोचि

viśvaṃ pratīcī saprathā udasthādruśadvāso bibhratī śukramaśvait | hiraṇyavarṇā sudṛśīkasaṃdṛggavāṃ mātā netryahnāmaroci

देवानां चक्षुः सुभगा वहन्ती श्वेतं नयन्ती सुदृशीकमश्वम् । उषा अदर्शि रश्मिभिर्व्यक्ता चित्रामघा विश्वमनु प्रभूता

devānāṃ cakṣuḥ subhagā vahantī śvetaṃ nayantī sudṛśīkamaśvam | uṣā adarśi raśmibhirvyaktā citrāmaghā viśvamanu prabhūtā

अन्तिवामा दूरे अमित्रमुच्छोर्वीं गव्यूतिमभयं कृधी नः । यावय द्वेष आ भरा वसूनि चोदय राधो गृणते मघोनि

antivāmā dūre amitramucchorvīṃ gavyūtimabhayaṃ kṛdhī naḥ | yāvaya dveṣa ā bharā vasūni codaya rādho gṛṇate maghoni

अस्मे श्रेष्ठेभिर्भानुभिर्वि भाह्युषो देवि प्रतिरन्ती न आयुः । इषं च नो दधती विश्ववारे गोमदश्वावद्रथवच्च राधः

asme śreṣṭhebhirbhānubhirvi bhāhyuṣo devi pratirantī na āyuḥ | iṣaṃ ca no dadhatī viśvavāre gomadaśvāvadrathavacca rādhaḥ

यां त्वा दिवो दुहितर्वर्धयन्त्युषः सुजाते मतिभिर्वसिष्ठाः । सास्मासु धा रयिमृष्वं बृहन्तं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

yāṃ tvā divo duhitarvardhayantyuṣaḥ sujāte matibhirvasiṣṭhāḥ | sāsmāsu dhā rayimṛṣvaṃ bṛhantaṃ yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्रति केतवः प्रथमा अदृश्रन्नूर्ध्वा अस्या अञ्जयो वि श्रयन्ते । उषो अर्वाचा बृहता रथेन ज्योतिष्मता वाममस्मभ्यं वक्षि

prati ketavaḥ prathamā adṛśrannūrdhvā asyā añjayo vi śrayante | uṣo arvācā bṛhatā rathena jyotiṣmatā vāmamasmabhyaṃ vakṣi

प्रति षीमग्निर्जरते समिद्धः प्रति विप्रासो मतिभिर्गृणन्तः । उषा याति ज्योतिषा बाधमाना विश्वा तमांसि दुरिताप देवी

prati ṣīmagnirjarate samiddhaḥ prati viprāso matibhirgṛṇantaḥ | uṣā yāti jyotiṣā bādhamānā viśvā tamāṃsi duritāpa devī

एता उ त्याः प्रत्यदृश्रन्पुरस्ताज्ज्योतिर्यच्छन्तीरुषसो विभातीः । अजीजनन्सूर्यं यज्ञमग्निमपाचीनं तमो अगादजुष्टम्

etā u tyāḥ pratyadṛśranpurastājjyotiryacchantīruṣaso vibhātīḥ | ajījanansūryaṃ yajñamagnimapācīnaṃ tamo agādajuṣṭam

अचेति दिवो दुहिता मघोनी विश्वे पश्यन्त्युषसं विभातीम् । आस्थाद्रथं स्वधया युज्यमानमा यमश्वासः सुयुजो वहन्ति

aceti divo duhitā maghonī viśve paśyantyuṣasaṃ vibhātīm | āsthādrathaṃ svadhayā yujyamānamā yamaśvāsaḥ suyujo vahanti

प्रति त्वाद्य सुमनसो बुधन्तास्माकासो मघवानो वयं च । तिल्विलायध्वमुषसो विभातीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

prati tvādya sumanaso budhantāsmākāso maghavāno vayaṃ ca | tilvilāyadhvamuṣaso vibhātīryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः

vyuṣā āvaḥ pathyā janānāṃ pañca kṣitīrmānuṣīrbodhayantī | susaṃdṛgbhirukṣabhirbhānumaśredvi sūryo rodasī cakṣasāvaḥ

व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते । सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू

vyañjate divo anteṣvaktūnviśo na yuktā uṣaso yatante | saṃ te gāvastama ā vartayanti jyotiryacchanti saviteva bāhū

अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि । वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि

abhūduṣā indratamā maghonyajījanatsuvitāya śravāṃsi | vi divo devī duhitā dadhātyaṅgirastamā sukṛte vasūni

तावदुषो राधो अस्मभ्यं रास्व यावत्स्तोतृभ्यो अरदो गृणाना । यां त्वा जज्ञुर्वृषभस्या रवेण वि दृळ्हस्य दुरो अद्रेरौर्णोः

tāvaduṣo rādho asmabhyaṃ rāsva yāvatstotṛbhyo arado gṛṇānā | yāṃ tvā jajñurvṛṣabhasyā raveṇa vi dṛl̤hasya duro adreraurṇoḥ

देवंदेवं राधसे चोदयन्त्यस्मद्र्यक्सूनृता ईरयन्ती । व्युच्छन्ती नः सनये धियो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

devaṃdevaṃ rādhase codayantyasmadryaksūnṛtā īrayantī | vyucchantī naḥ sanaye dhiyo dhā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्रति स्तोमेभिरुषसं वसिष्ठा गीर्भिर्विप्रासः प्रथमा अबुध्रन् । विवर्तयन्तीं रजसी समन्ते आविष्कृण्वतीं भुवनानि विश्वा

prati stomebhiruṣasaṃ vasiṣṭhā gīrbhirviprāsaḥ prathamā abudhran | vivartayantīṃ rajasī samante āviṣkṛṇvatīṃ bhuvanāni viśvā

एषा स्या नव्यमायुर्दधाना गूढ्वी तमो ज्योतिषोषा अबोधि । अग्र एति युवतिरह्रयाणा प्राचिकितत्सूर्यं यज्ञमग्निम्

eṣā syā navyamāyurdadhānā gūḍhvī tamo jyotiṣoṣā abodhi | agra eti yuvatirahrayāṇā prācikitatsūryaṃ yajñamagnim

अश्वावतीर्गोमतीर्न उषासो वीरवतीः सदमुच्छन्तु भद्राः । घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

aśvāvatīrgomatīrna uṣāso vīravatīḥ sadamucchantu bhadrāḥ | ghṛtaṃ duhānā viśvataḥ prapītā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्रत्यु अदर्श्यायत्युच्छन्ती दुहिता दिवः । अपो महि व्ययति चक्षसे तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरी

pratyu adarśyāyatyucchantī duhitā divaḥ | apo mahi vyayati cakṣase tamo jyotiṣkṛṇoti sūnarī

उदुस्रियाः सृजते सूर्यः सचाँ उद्यन्नक्षत्रमर्चिवत् । तवेदुषो व्युषि सूर्यस्य च सं भक्तेन गमेमहि

udusriyāḥ sṛjate sūryaḥ sacā~ udyannakṣatramarcivat | taveduṣo vyuṣi sūryasya ca saṃ bhaktena gamemahi

प्रति त्वा दुहितर्दिव उषो जीरा अभुत्स्महि । या वहसि पुरु स्पार्हं वनन्वति रत्नं न दाशुषे मयः

prati tvā duhitardiva uṣo jīrā abhutsmahi | yā vahasi puru spārhaṃ vananvati ratnaṃ na dāśuṣe mayaḥ

उच्छन्ती या कृणोषि मंहना महि प्रख्यै देवि स्वर्दृशे । तस्यास्ते रत्नभाज ईमहे वयं स्याम मातुर्न सूनवः

ucchantī yā kṛṇoṣi maṃhanā mahi prakhyai devi svardṛśe | tasyāste ratnabhāja īmahe vayaṃ syāma māturna sūnavaḥ

तच्चित्रं राध आ भरोषो यद्दीर्घश्रुत्तमम् । यत्ते दिवो दुहितर्मर्तभोजनं तद्रास्व भुनजामहै

taccitraṃ rādha ā bharoṣo yaddīrghaśruttamam | yatte divo duhitarmartabhojanaṃ tadrāsva bhunajāmahai

श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनं वाजाँ अस्मभ्यं गोमतः । चोदयित्री मघोनः सूनृतावत्युषा उच्छदप स्रिधः

śravaḥ sūribhyo amṛtaṃ vasutvanaṃ vājā~ asmabhyaṃ gomataḥ | codayitrī maghonaḥ sūnṛtāvatyuṣā ucchadapa sridhaḥ

इन्द्रावरुणा युवमध्वराय नो विशे जनाय महि शर्म यच्छतम् । दीर्घप्रयज्युमति यो वनुष्यति वयं जयेम पृतनासु दूढ्यः

indrāvaruṇā yuvamadhvarāya no viśe janāya mahi śarma yacchatam | dīrghaprayajyumati yo vanuṣyati vayaṃ jayema pṛtanāsu dūḍhyaḥ

सम्राळन्यः स्वराळन्य उच्यते वां महान्ताविन्द्रावरुणा महावसू । विश्वे देवासः परमे व्योमनि सं वामोजो वृषणा सं बलं दधुः

samrāl̤anyaḥ svarāl̤anya ucyate vāṃ mahāntāvindrāvaruṇā mahāvasū | viśve devāsaḥ parame vyomani saṃ vāmojo vṛṣaṇā saṃ balaṃ dadhuḥ

अन्वपां खान्यतृन्तमोजसा सूर्यमैरयतं दिवि प्रभुम् । इन्द्रावरुणा मदे अस्य मायिनोऽपिन्वतमपितः पिन्वतं धियः

anvapāṃ khānyatṛntamojasā sūryamairayataṃ divi prabhum | indrāvaruṇā made asya māyino'pinvatamapitaḥ pinvataṃ dhiyaḥ

युवामिद्युत्सु पृतनासु वह्नयो युवां क्षेमस्य प्रसवे मितज्ञवः । ईशाना वस्व उभयस्य कारव इन्द्रावरुणा सुहवा हवामहे

yuvāmidyutsu pṛtanāsu vahnayo yuvāṃ kṣemasya prasave mitajñavaḥ | īśānā vasva ubhayasya kārava indrāvaruṇā suhavā havāmahe

इन्द्रावरुणा यदिमानि चक्रथुर्विश्वा जातानि भुवनस्य मज्मना । क्षेमेण मित्रो वरुणं दुवस्यति मरुद्भिरुग्रः शुभमन्य ईयते

indrāvaruṇā yadimāni cakrathurviśvā jātāni bhuvanasya majmanā | kṣemeṇa mitro varuṇaṃ duvasyati marudbhirugraḥ śubhamanya īyate

महे शुल्काय वरुणस्य नु त्विष ओजो मिमाते ध्रुवमस्य यत्स्वम् । अजामिमन्यः श्नथयन्तमातिरद्दभ्रेभिरन्यः प्र वृणोति भूयसः

mahe śulkāya varuṇasya nu tviṣa ojo mimāte dhruvamasya yatsvam | ajāmimanyaḥ śnathayantamātiraddabhrebhiranyaḥ pra vṛṇoti bhūyasaḥ

न तमंहो न दुरितानि मर्त्यमिन्द्रावरुणा न तपः कुतश्चन । यस्य देवा गच्छथो वीथो अध्वरं न तं मर्तस्य नशते परिह्वृतिः

na tamaṃho na duritāni martyamindrāvaruṇā na tapaḥ kutaścana | yasya devā gacchatho vītho adhvaraṃ na taṃ martasya naśate parihvṛtiḥ

अर्वाङ्नरा दैव्येनावसा गतं शृणुतं हवं यदि मे जुजोषथः । युवोर्हि सख्यमुत वा यदाप्यं मार्डीकमिन्द्रावरुणा नि यच्छतम्

arvāṅnarā daivyenāvasā gataṃ śṛṇutaṃ havaṃ yadi me jujoṣathaḥ | yuvorhi sakhyamuta vā yadāpyaṃ mārḍīkamindrāvaruṇā ni yacchatam

अस्माकमिन्द्रावरुणा भरेभरे पुरोयोधा भवतं कृष्ट्योजसा । यद्वां हवन्त उभये अध स्पृधि नरस्तोकस्य तनयस्य सातिषु

asmākamindrāvaruṇā bharebhare puroyodhā bhavataṃ kṛṣṭyojasā | yadvāṃ havanta ubhaye adha spṛdhi narastokasya tanayasya sātiṣu

अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः । अवध्रं ज्योतिरदितेरृतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे

asme indro varuṇo mitro aryamā dyumnaṃ yacchantu mahi śarma saprathaḥ | avadhraṃ jyotiraditerṛtāvṛdho devasya ślokaṃ saviturmanāmahe

युवां नरा पश्यमानास आप्यं प्राचा गव्यन्तः पृथुपर्शवो ययुः । दासा च वृत्रा हतमार्याणि च सुदासमिन्द्रावरुणावसावतम्

yuvāṃ narā paśyamānāsa āpyaṃ prācā gavyantaḥ pṛthuparśavo yayuḥ | dāsā ca vṛtrā hatamāryāṇi ca sudāsamindrāvaruṇāvasāvatam

यत्रा नरः समयन्ते कृतध्वजो यस्मिन्नाजा भवति किं चन प्रियम् । यत्रा भयन्ते भुवना स्वर्दृशस्तत्रा न इन्द्रावरुणाधि वोचतम्

yatrā naraḥ samayante kṛtadhvajo yasminnājā bhavati kiṃ cana priyam | yatrā bhayante bhuvanā svardṛśastatrā na indrāvaruṇādhi vocatam

सं भूम्या अन्ता ध्वसिरा अदृक्षतेन्द्रावरुणा दिवि घोष आरुहत् । अस्थुर्जनानामुप मामरातयोऽर्वागवसा हवनश्रुता गतम्

saṃ bhūmyā antā dhvasirā adṛkṣatendrāvaruṇā divi ghoṣa āruhat | asthurjanānāmupa māmarātayo'rvāgavasā havanaśrutā gatam

इन्द्रावरुणा वधनाभिरप्रति भेदं वन्वन्ता प्र सुदासमावतम् । ब्रह्माण्येषां शृणुतं हवीमनि सत्या तृत्सूनामभवत्पुरोहितिः

indrāvaruṇā vadhanābhiraprati bhedaṃ vanvantā pra sudāsamāvatam | brahmāṇyeṣāṃ śṛṇutaṃ havīmani satyā tṛtsūnāmabhavatpurohitiḥ

इन्द्रावरुणावभ्या तपन्ति माघान्यर्यो वनुषामरातयः । युवं हि वस्व उभयस्य राजथोऽध स्मा नोऽवतं पार्ये दिवि

indrāvaruṇāvabhyā tapanti māghānyaryo vanuṣāmarātayaḥ | yuvaṃ hi vasva ubhayasya rājatho'dha smā no'vataṃ pārye divi

युवां हवन्त उभयास आजिष्विन्द्रं च वस्वो वरुणं च सातये । यत्र राजभिर्दशभिर्निबाधितं प्र सुदासमावतं तृत्सुभिः सह

yuvāṃ havanta ubhayāsa ājiṣvindraṃ ca vasvo varuṇaṃ ca sātaye | yatra rājabhirdaśabhirnibādhitaṃ pra sudāsamāvataṃ tṛtsubhiḥ saha

दश राजानः समिता अयज्यवः सुदासमिन्द्रावरुणा न युयुधुः । सत्या नृणामद्मसदामुपस्तुतिर्देवा एषामभवन्देवहूतिषु

daśa rājānaḥ samitā ayajyavaḥ sudāsamindrāvaruṇā na yuyudhuḥ | satyā nṛṇāmadmasadāmupastutirdevā eṣāmabhavandevahūtiṣu

दाशराज्ञे परियत्ताय विश्वतः सुदास इन्द्रावरुणावशिक्षतम् । श्वित्यञ्चो यत्र नमसा कपर्दिनो धिया धीवन्तो असपन्त तृत्सवः

dāśarājñe pariyattāya viśvataḥ sudāsa indrāvaruṇāvaśikṣatam | śvityañco yatra namasā kapardino dhiyā dhīvanto asapanta tṛtsavaḥ

वृत्राण्यन्यः समिथेषु जिघ्नते व्रतान्यन्यो अभि रक्षते सदा । हवामहे वां वृषणा सुवृक्तिभिरस्मे इन्द्रावरुणा शर्म यच्छतम्

vṛtrāṇyanyaḥ samitheṣu jighnate vratānyanyo abhi rakṣate sadā | havāmahe vāṃ vṛṣaṇā suvṛktibhirasme indrāvaruṇā śarma yacchatam

अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः । अवध्रं ज्योतिरदितेरृतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे

asme indro varuṇo mitro aryamā dyumnaṃ yacchantu mahi śarma saprathaḥ | avadhraṃ jyotiraditerṛtāvṛdho devasya ślokaṃ saviturmanāmahe

आ वां राजानावध्वरे ववृत्यां हव्येभिरिन्द्रावरुणा नमोभिः । प्र वां घृताची बाह्वोर्दधाना परि त्मना विषुरूपा जिगाति

ā vāṃ rājānāvadhvare vavṛtyāṃ havyebhirindrāvaruṇā namobhiḥ | pra vāṃ ghṛtācī bāhvordadhānā pari tmanā viṣurūpā jigāti

युवो राष्ट्रं बृहदिन्वति द्यौर्यौ सेतृभिररज्जुभिः सिनीथः । परि नो हेळो वरुणस्य वृज्या उरुं न इन्द्रः कृणवदु लोकम्

yuvo rāṣṭraṃ bṛhadinvati dyauryau setṛbhirarajjubhiḥ sinīthaḥ | pari no hel̤o varuṇasya vṛjyā uruṃ na indraḥ kṛṇavadu lokam

कृतं नो यज्ञं विदथेषु चारुं कृतं ब्रह्माणि सूरिषु प्रशस्ता । उपो रयिर्देवजूतो न एतु प्र ण स्पार्हाभिरूतिभिस्तिरेतम्

kṛtaṃ no yajñaṃ vidatheṣu cāruṃ kṛtaṃ brahmāṇi sūriṣu praśastā | upo rayirdevajūto na etu pra ṇa spārhābhirūtibhistiretam

अस्मे इन्द्रावरुणा विश्ववारं रयिं धत्तं वसुमन्तं पुरुक्षुम् । प्र य आदित्यो अनृता मिनात्यमिता शूरो दयते वसूनि

asme indrāvaruṇā viśvavāraṃ rayiṃ dhattaṃ vasumantaṃ purukṣum | pra ya ādityo anṛtā minātyamitā śūro dayate vasūni

इयमिन्द्रं वरुणमष्ट मे गीः प्रावत्तोके तनये तूतुजाना । सुरत्नासो देववीतिं गमेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

iyamindraṃ varuṇamaṣṭa me gīḥ prāvattoke tanaye tūtujānā | suratnāso devavītiṃ gamema yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

पुनीषे वामरक्षसं मनीषां सोममिन्द्राय वरुणाय जुह्वत् । घृतप्रतीकामुषसं न देवीं ता नो यामन्नुरुष्यतामभीके

punīṣe vāmarakṣasaṃ manīṣāṃ somamindrāya varuṇāya juhvat | ghṛtapratīkāmuṣasaṃ na devīṃ tā no yāmannuruṣyatāmabhīke

स्पर्धन्ते वा उ देवहूये अत्र येषु ध्वजेषु दिद्यवः पतन्ति । युवं ताँ इन्द्रावरुणावमित्रान्हतं पराचः शर्वा विषूचः

spardhante vā u devahūye atra yeṣu dhvajeṣu didyavaḥ patanti | yuvaṃ tā~ indrāvaruṇāvamitrānhataṃ parācaḥ śarvā viṣūcaḥ

आपश्चिद्धि स्वयशसः सदस्सु देवीरिन्द्रं वरुणं देवता धुः । कृष्टीरन्यो धारयति प्रविक्ता वृत्राण्यन्यो अप्रतीनि हन्ति

āpaściddhi svayaśasaḥ sadassu devīrindraṃ varuṇaṃ devatā dhuḥ | kṛṣṭīranyo dhārayati praviktā vṛtrāṇyanyo apratīni hanti

स सुक्रतुरृतचिदस्तु होता य आदित्य शवसा वां नमस्वान् । आववर्तदवसे वां हविष्मानसदित्स सुविताय प्रयस्वान्

sa sukraturṛtacidastu hotā ya āditya śavasā vāṃ namasvān | āvavartadavase vāṃ haviṣmānasaditsa suvitāya prayasvān

इयमिन्द्रं वरुणमष्ट मे गीः प्रावत्तोके तनये तूतुजाना । सुरत्नासो देववीतिं गमेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

iyamindraṃ varuṇamaṣṭa me gīḥ prāvattoke tanaye tūtujānā | suratnāso devavītiṃ gamema yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम

dhīrā tvasya mahinā janūṃṣi vi yastastambha rodasī cidurvī | pra nākamṛṣvaṃ nunude bṛhantaṃ dvitā nakṣatraṃ paprathacca bhūma

उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि । किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम्

uta svayā tanvā saṃ vade tatkadā nvantarvaruṇe bhuvāni | kiṃ me havyamahṛṇāno juṣeta kadā mṛl̤īkaṃ sumanā abhi khyam

पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् । समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते

pṛcche tadeno varuṇa didṛkṣūpo emi cikituṣo vipṛccham | samānaminme kavayaścidāhurayaṃ ha tubhyaṃ varuṇo hṛṇīte

किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् । प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम्

kimāga āsa varuṇa jyeṣṭhaṃ yatstotāraṃ jighāṃsasi sakhāyam | pra tanme voco dūl̤abha svadhāvo'va tvānenā namasā tura iyām

अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम्

ava drugdhāni pitryā sṛjā no'va yā vayaṃ cakṛmā tanūbhiḥ | ava rājanpaśutṛpaṃ na tāyuṃ sṛjā vatsaṃ na dāmno vasiṣṭham

न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता

na sa svo dakṣo varuṇa dhrutiḥ sā surā manyurvibhīdako acittiḥ | asti jyāyānkanīyasa upāre svapnaścanedanṛtasya prayotā

अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति

araṃ dāso na mīl̤huṣe karāṇyahaṃ devāya bhūrṇaye'nāgāḥ | acetayadacito devo aryo gṛtsaṃ rāye kavitaro junāti

अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ayaṃ su tubhyaṃ varuṇa svadhāvo hṛdi stoma upaśritaścidastu | śaṃ naḥ kṣeme śamu yoge no astu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् । सर्गो न सृष्टो अर्वतीरृतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः

radatpatho varuṇaḥ sūryāya prārṇāṃsi samudriyā nadīnām | sargo na sṛṣṭo arvatīrṛtāyañcakāra mahīravanīrahabhyaḥ

आत्मा ते वातो रज आ नवीनोत्पशुर्न भूर्णिर्यवसे ससवान् । अन्तर्मही बृहती रोदसीमे विश्वा ते धाम वरुण प्रियाणि

ātmā te vāto raja ā navīnotpaśurna bhūrṇiryavase sasavān | antarmahī bṛhatī rodasīme viśvā te dhāma varuṇa priyāṇi

परि स्पशो वरुणस्य स्मदिष्टा उभे पश्यन्ति रोदसी सुमेके । ऋतावानः कवयो यज्ञधीराः प्रचेतसो य इषयन्त मन्म

pari spaśo varuṇasya smadiṣṭā ubhe paśyanti rodasī sumeke | ṛtāvānaḥ kavayo yajñadhīrāḥ pracetaso ya iṣayanta manma

उवाच मे वरुणो मेधिराय त्रिः सप्त नामाघ्न्या बिभर्ति । विद्वान्पदस्य गुह्या न वोचद्युगाय विप्र उपराय शिक्षन्

uvāca me varuṇo medhirāya triḥ sapta nāmāghnyā bibharti | vidvānpadasya guhyā na vocadyugāya vipra uparāya śikṣan

तिस्रो द्यावो निहिता अन्तरस्मिन्तिस्रो भूमीरुपराः षड्विधानाः । गृत्सो राजा वरुणश्चक्र एतं दिवि प्रेङ्खं हिरण्ययं शुभे कम्

tisro dyāvo nihitā antarasmintisro bhūmīruparāḥ ṣaḍvidhānāḥ | gṛtso rājā varuṇaścakra etaṃ divi preṅkhaṃ hiraṇyayaṃ śubhe kam

अव सिन्धुं वरुणो द्यौरिव स्थाद्द्रप्सो न श्वेतो मृगस्तुविष्मान् । गम्भीरशंसो रजसो विमानः सुपारक्षत्रः सतो अस्य राजा

ava sindhuṃ varuṇo dyauriva sthāddrapso na śveto mṛgastuviṣmān | gambhīraśaṃso rajaso vimānaḥ supārakṣatraḥ sato asya rājā

यो मृळयाति चक्रुषे चिदागो वयं स्याम वरुणे अनागाः । अनु व्रतान्यदितेरृधन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

yo mṛl̤ayāti cakruṣe cidāgo vayaṃ syāma varuṇe anāgāḥ | anu vratānyaditerṛdhanto yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व । य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम्

pra śundhyuvaṃ varuṇāya preṣṭhāṃ matiṃ vasiṣṭha mīl̤huṣe bharasva | ya īmarvāñcaṃ karate yajatraṃ sahasrāmaghaṃ vṛṣaṇaṃ bṛhantam

अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि । स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात्

adhā nvasya saṃdṛśaṃ jaganvānagneranīkaṃ varuṇasya maṃsi | svaryadaśmannadhipā u andho'bhi mā vapurdṛśaye ninīyāt

आ यद्रुहाव वरुणश्च नावं प्र यत्समुद्रमीरयाव मध्यम् । अधि यदपां स्नुभिश्चराव प्र प्रेङ्ख ईङ्खयावहै शुभे कम्

ā yadruhāva varuṇaśca nāvaṃ pra yatsamudramīrayāva madhyam | adhi yadapāṃ snubhiścarāva pra preṅkha īṅkhayāvahai śubhe kam

वसिष्ठं ह वरुणो नाव्याधादृषिं चकार स्वपा महोभिः । स्तोतारं विप्रः सुदिनत्वे अह्नां यान्नु द्यावस्ततनन्यादुषासः

vasiṣṭhaṃ ha varuṇo nāvyādhādṛṣiṃ cakāra svapā mahobhiḥ | stotāraṃ vipraḥ sudinatve ahnāṃ yānnu dyāvastatananyāduṣāsaḥ

क्व त्यानि नौ सख्या बभूवुः सचावहे यदवृकं पुरा चित् । बृहन्तं मानं वरुण स्वधावः सहस्रद्वारं जगमा गृहं ते

kva tyāni nau sakhyā babhūvuḥ sacāvahe yadavṛkaṃ purā cit | bṛhantaṃ mānaṃ varuṇa svadhāvaḥ sahasradvāraṃ jagamā gṛhaṃ te

य आपिर्नित्यो वरुण प्रियः सन्त्वामागांसि कृणवत्सखा ते । मा त एनस्वन्तो यक्षिन्भुजेम यन्धि ष्मा विप्र स्तुवते वरूथम्

ya āpirnityo varuṇa priyaḥ santvāmāgāṃsi kṛṇavatsakhā te | mā ta enasvanto yakṣinbhujema yandhi ṣmā vipra stuvate varūtham

ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्यस्मत्पाशं वरुणो मुमोचत् । अवो वन्वाना अदितेरुपस्थाद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

dhruvāsu tvāsu kṣitiṣu kṣiyanto vyasmatpāśaṃ varuṇo mumocat | avo vanvānā aditerupasthādyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

मो षु वरुण मृन्मयं गृहं राजन्नहं गमम् । मृळा सुक्षत्र मृळय

mo ṣu varuṇa mṛnmayaṃ gṛhaṃ rājannahaṃ gamam | mṛl̤ā sukṣatra mṛl̤aya

यदेमि प्रस्फुरन्निव दृतिर्न ध्मातो अद्रिवः । मृळा सुक्षत्र मृळय

yademi prasphuranniva dṛtirna dhmāto adrivaḥ | mṛl̤ā sukṣatra mṛl̤aya

क्रत्वः समह दीनता प्रतीपं जगमा शुचे । मृळा सुक्षत्र मृळय

kratvaḥ samaha dīnatā pratīpaṃ jagamā śuce | mṛl̤ā sukṣatra mṛl̤aya

अपां मध्ये तस्थिवांसं तृष्णाविदज्जरितारम् । मृळा सुक्षत्र मृळय

apāṃ madhye tasthivāṃsaṃ tṛṣṇāvidajjaritāram | mṛl̤ā sukṣatra mṛl̤aya

यत्किं चेदं वरुण दैव्ये जनेऽभिद्रोहं मनुष्याश्चरामसि । अचित्ती यत्तव धर्मा युयोपिम मा नस्तस्मादेनसो देव रीरिषः

yatkiṃ cedaṃ varuṇa daivye jane'bhidrohaṃ manuṣyāścarāmasi | acittī yattava dharmā yuyopima mā nastasmādenaso deva rīriṣaḥ

प्र वीरया शुचयो दद्रिरे वामध्वर्युभिर्मधुमन्तः सुतासः । वह वायो नियुतो याह्यच्छा पिबा सुतस्यान्धसो मदाय

pra vīrayā śucayo dadrire vāmadhvaryubhirmadhumantaḥ sutāsaḥ | vaha vāyo niyuto yāhyacchā pibā sutasyāndhaso madāya

ईशानाय प्रहुतिं यस्त आनट् छुचिं सोमं शुचिपास्तुभ्यं वायो । कृणोषि तं मर्त्येषु प्रशस्तं जातोजातो जायते वाज्यस्य

īśānāya prahutiṃ yasta ānaṭ chuciṃ somaṃ śucipāstubhyaṃ vāyo | kṛṇoṣi taṃ martyeṣu praśastaṃ jātojāto jāyate vājyasya

राये नु यं जज्ञतू रोदसीमे राये देवी धिषणा धाति देवम् । अध वायुं नियुतः सश्चत स्वा उत श्वेतं वसुधितिं निरेके

rāye nu yaṃ jajñatū rodasīme rāye devī dhiṣaṇā dhāti devam | adha vāyuṃ niyutaḥ saścata svā uta śvetaṃ vasudhitiṃ nireke

उच्छन्नुषसः सुदिना अरिप्रा उरु ज्योतिर्विविदुर्दीध्यानाः । गव्यं चिदूर्वमुशिजो वि वव्रुस्तेषामनु प्रदिवः सस्रुरापः

ucchannuṣasaḥ sudinā ariprā uru jyotirvividurdīdhyānāḥ | gavyaṃ cidūrvamuśijo vi vavrusteṣāmanu pradivaḥ sasrurāpaḥ

ते सत्येन मनसा दीध्यानाः स्वेन युक्तासः क्रतुना वहन्ति । इन्द्रवायू वीरवाहं रथं वामीशानयोरभि पृक्षः सचन्ते

te satyena manasā dīdhyānāḥ svena yuktāsaḥ kratunā vahanti | indravāyū vīravāhaṃ rathaṃ vāmīśānayorabhi pṛkṣaḥ sacante

ईशानासो ये दधते स्वर्णो गोभिरश्वेभिर्वसुभिर्हिरण्यैः । इन्द्रवायू सूरयो विश्वमायुरर्वद्भिर्वीरैः पृतनासु सह्युः

īśānāso ye dadhate svarṇo gobhiraśvebhirvasubhirhiraṇyaiḥ | indravāyū sūrayo viśvamāyurarvadbhirvīraiḥ pṛtanāsu sahyuḥ

अर्वन्तो न श्रवसो भिक्षमाणा इन्द्रवायू सुष्टुतिभिर्वसिष्ठाः । वाजयन्तः स्ववसे हुवेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

arvanto na śravaso bhikṣamāṇā indravāyū suṣṭutibhirvasiṣṭhāḥ | vājayantaḥ svavase huvema yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

कुविदङ्ग नमसा ये वृधासः पुरा देवा अनवद्यास आसन् । ते वायवे मनवे बाधितायावासयन्नुषसं सूर्येण

kuvidaṅga namasā ye vṛdhāsaḥ purā devā anavadyāsa āsan | te vāyave manave bādhitāyāvāsayannuṣasaṃ sūryeṇa

उशन्ता दूता न दभाय गोपा मासश्च पाथः शरदश्च पूर्वीः । इन्द्रवायू सुष्टुतिर्वामियाना मार्डीकमीट्टे सुवितं च नव्यम्

uśantā dūtā na dabhāya gopā māsaśca pāthaḥ śaradaśca pūrvīḥ | indravāyū suṣṭutirvāmiyānā mārḍīkamīṭṭe suvitaṃ ca navyam

पीवोअन्नाँ रयिवृधः सुमेधाः श्वेतः सिषक्ति नियुतामभिश्रीः । ते वायवे समनसो वि तस्थुर्विश्वेन्नरः स्वपत्यानि चक्रुः

pīvoannā~ rayivṛdhaḥ sumedhāḥ śvetaḥ siṣakti niyutāmabhiśrīḥ | te vāyave samanaso vi tasthurviśvennaraḥ svapatyāni cakruḥ

यावत्तरस्तन्वो यावदोजो यावन्नरश्चक्षसा दीध्यानाः । शुचिं सोमं शुचिपा पातमस्मे इन्द्रवायू सदतं बर्हिरेदम्

yāvattarastanvo yāvadojo yāvannaraścakṣasā dīdhyānāḥ | śuciṃ somaṃ śucipā pātamasme indravāyū sadataṃ barhiredam

नियुवाना नियुत स्पार्हवीरा इन्द्रवायू सरथं यातमर्वाक् । इदं हि वां प्रभृतं मध्वो अग्रमध प्रीणाना वि मुमुक्तमस्मे

niyuvānā niyuta spārhavīrā indravāyū sarathaṃ yātamarvāk | idaṃ hi vāṃ prabhṛtaṃ madhvo agramadha prīṇānā vi mumuktamasme

या वां शतं नियुतो याः सहस्रमिन्द्रवायू विश्ववाराः सचन्ते । आभिर्यातं सुविदत्राभिरर्वाक्पातं नरा प्रतिभृतस्य मध्वः

yā vāṃ śataṃ niyuto yāḥ sahasramindravāyū viśvavārāḥ sacante | ābhiryātaṃ suvidatrābhirarvākpātaṃ narā pratibhṛtasya madhvaḥ

अर्वन्तो न श्रवसो भिक्षमाणा इन्द्रवायू सुष्टुतिभिर्वसिष्ठाः । वाजयन्तः स्ववसे हुवेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

arvanto na śravaso bhikṣamāṇā indravāyū suṣṭutibhirvasiṣṭhāḥ | vājayantaḥ svavase huvema yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

आ वायो भूष शुचिपा उप नः सहस्रं ते नियुतो विश्ववार । उपो ते अन्धो मद्यमयामि यस्य देव दधिषे पूर्वपेयम्

ā vāyo bhūṣa śucipā upa naḥ sahasraṃ te niyuto viśvavāra | upo te andho madyamayāmi yasya deva dadhiṣe pūrvapeyam

प्र सोता जीरो अध्वरेष्वस्थात्सोममिन्द्राय वायवे पिबध्यै । प्र यद्वां मध्वो अग्रियं भरन्त्यध्वर्यवो देवयन्तः शचीभिः

pra sotā jīro adhvareṣvasthātsomamindrāya vāyave pibadhyai | pra yadvāṃ madhvo agriyaṃ bharantyadhvaryavo devayantaḥ śacībhiḥ

प्र याभिर्यासि दाश्वांसमच्छा नियुद्भिर्वायविष्टये दुरोणे । नि नो रयिं सुभोजसं युवस्व नि वीरं गव्यमश्व्यं च राधः

pra yābhiryāsi dāśvāṃsamacchā niyudbhirvāyaviṣṭaye duroṇe | ni no rayiṃ subhojasaṃ yuvasva ni vīraṃ gavyamaśvyaṃ ca rādhaḥ

ये वायव इन्द्रमादनास आदेवासो नितोशनासो अर्यः । घ्नन्तो वृत्राणि सूरिभिः ष्याम सासह्वांसो युधा नृभिरमित्रान्

ye vāyava indramādanāsa ādevāso nitośanāso aryaḥ | ghnanto vṛtrāṇi sūribhiḥ ṣyāma sāsahvāṃso yudhā nṛbhiramitrān

आ नो नियुद्भिः शतिनीभिरध्वरं सहस्रिणीभिरुप याहि यज्ञम् । वायो अस्मिन्सवने मादयस्व यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ā no niyudbhiḥ śatinībhiradhvaraṃ sahasriṇībhirupa yāhi yajñam | vāyo asminsavane mādayasva yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

शुचिं नु स्तोमं नवजातमद्येन्द्राग्नी वृत्रहणा जुषेथाम् । उभा हि वां सुहवा जोहवीमि ता वाजं सद्य उशते धेष्ठा

śuciṃ nu stomaṃ navajātamadyendrāgnī vṛtrahaṇā juṣethām | ubhā hi vāṃ suhavā johavīmi tā vājaṃ sadya uśate dheṣṭhā

ता सानसी शवसाना हि भूतं साकंवृधा शवसा शूशुवांसा । क्षयन्तौ रायो यवसस्य भूरेः पृङ्क्तं वाजस्य स्थविरस्य घृष्वेः

tā sānasī śavasānā hi bhūtaṃ sākaṃvṛdhā śavasā śūśuvāṃsā | kṣayantau rāyo yavasasya bhūreḥ pṛṅktaṃ vājasya sthavirasya ghṛṣveḥ

उपो ह यद्विदथं वाजिनो गुर्धीभिर्विप्राः प्रमतिमिच्छमानाः । अर्वन्तो न काष्ठां नक्षमाणा इन्द्राग्नी जोहुवतो नरस्ते

upo ha yadvidathaṃ vājino gurdhībhirviprāḥ pramatimicchamānāḥ | arvanto na kāṣṭhāṃ nakṣamāṇā indrāgnī johuvato naraste

गीर्भिर्विप्रः प्रमतिमिच्छमान ईट्टे रयिं यशसं पूर्वभाजम् । इन्द्राग्नी वृत्रहणा सुवज्रा प्र नो नव्येभिस्तिरतं देष्णैः

gīrbhirvipraḥ pramatimicchamāna īṭṭe rayiṃ yaśasaṃ pūrvabhājam | indrāgnī vṛtrahaṇā suvajrā pra no navyebhistirataṃ deṣṇaiḥ

सं यन्मही मिथती स्पर्धमाने तनूरुचा शूरसाता यतैते । अदेवयुं विदथे देवयुभिः सत्रा हतं सोमसुता जनेन

saṃ yanmahī mithatī spardhamāne tanūrucā śūrasātā yataite | adevayuṃ vidathe devayubhiḥ satrā hataṃ somasutā janena

इमामु षु सोमसुतिमुप न एन्द्राग्नी सौमनसाय यातम् । नू चिद्धि परिमम्नाथे अस्माना वां शश्वद्भिर्ववृतीय वाजैः

imāmu ṣu somasutimupa na endrāgnī saumanasāya yātam | nū ciddhi parimamnāthe asmānā vāṃ śaśvadbhirvavṛtīya vājaiḥ

सो अग्न एना नमसा समिद्धोऽच्छा मित्रं वरुणमिन्द्रं वोचेः । यत्सीमागश्चकृमा तत्सु मृळ तदर्यमादितिः शिश्रथन्तु

so agna enā namasā samiddho'cchā mitraṃ varuṇamindraṃ voceḥ | yatsīmāgaścakṛmā tatsu mṛl̤a tadaryamāditiḥ śiśrathantu

एता अग्न आशुषाणास इष्टीर्युवोः सचाभ्यश्याम वाजान् । मेन्द्रो नो विष्णुर्मरुतः परि ख्यन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

etā agna āśuṣāṇāsa iṣṭīryuvoḥ sacābhyaśyāma vājān | mendro no viṣṇurmarutaḥ pari khyanyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

इयं वामस्य मन्मन इन्द्राग्नी पूर्व्यस्तुतिः । अभ्राद्वृष्टिरिवाजनि

iyaṃ vāmasya manmana indrāgnī pūrvyastutiḥ | abhrādvṛṣṭirivājani

शृणुतं जरितुर्हवमिन्द्राग्नी वनतं गिरः । ईशाना पिप्यतं धियः

śṛṇutaṃ jariturhavamindrāgnī vanataṃ giraḥ | īśānā pipyataṃ dhiyaḥ

मा पापत्वाय नो नरेन्द्राग्नी माभिशस्तये । मा नो रीरधतं निदे

mā pāpatvāya no narendrāgnī mābhiśastaye | mā no rīradhataṃ nide

इन्द्रे अग्ना नमो बृहत्सुवृक्तिमेरयामहे । धिया धेना अवस्यवः

indre agnā namo bṛhatsuvṛktimerayāmahe | dhiyā dhenā avasyavaḥ

ता हि शश्वन्त ईळत इत्था विप्रास ऊतये । सबाधो वाजसातये

tā hi śaśvanta īl̤ata itthā viprāsa ūtaye | sabādho vājasātaye

ता वां गीर्भिर्विपन्यवः प्रयस्वन्तो हवामहे । मेधसाता सनिष्यवः

tā vāṃ gīrbhirvipanyavaḥ prayasvanto havāmahe | medhasātā saniṣyavaḥ

इन्द्राग्नी अवसा गतमस्मभ्यं चर्षणीसहा । मा नो दुःशंस ईशत

indrāgnī avasā gatamasmabhyaṃ carṣaṇīsahā | mā no duḥśaṃsa īśata

मा कस्य नो अररुषो धूर्तिः प्रणङ्मर्त्यस्य । इन्द्राग्नी शर्म यच्छतम्

mā kasya no araruṣo dhūrtiḥ praṇaṅmartyasya | indrāgnī śarma yacchatam

गोमद्धिरण्यवद्वसु यद्वामश्वावदीमहे । इन्द्राग्नी तद्वनेमहि

gomaddhiraṇyavadvasu yadvāmaśvāvadīmahe | indrāgnī tadvanemahi

यत्सोम आ सुते नर इन्द्राग्नी अजोहवुः । सप्तीवन्ता सपर्यवः

yatsoma ā sute nara indrāgnī ajohavuḥ | saptīvantā saparyavaḥ

उक्थेभिर्वृत्रहन्तमा या मन्दाना चिदा गिरा । आङ्गूषैराविवासतः

ukthebhirvṛtrahantamā yā mandānā cidā girā | āṅgūṣairāvivāsataḥ

ताविद्दुःशंसं मर्त्यं दुर्विद्वांसं रक्षस्विनम् । आभोगं हन्मना हतमुदधिं हन्मना हतम्

tāvidduḥśaṃsaṃ martyaṃ durvidvāṃsaṃ rakṣasvinam | ābhogaṃ hanmanā hatamudadhiṃ hanmanā hatam

प्र क्षोदसा धायसा सस्र एषा सरस्वती धरुणमायसी पूः । प्रबाबधाना रथ्येव याति विश्वा अपो महिना सिन्धुरन्याः

pra kṣodasā dhāyasā sasra eṣā sarasvatī dharuṇamāyasī pūḥ | prabābadhānā rathyeva yāti viśvā apo mahinā sindhuranyāḥ

एकाचेतत्सरस्वती नदीनां शुचिर्यती गिरिभ्य आ समुद्रात् । रायश्चेतन्ती भुवनस्य भूरेर्घृतं पयो दुदुहे नाहुषाय

ekācetatsarasvatī nadīnāṃ śuciryatī giribhya ā samudrāt | rāyaścetantī bhuvanasya bhūrerghṛtaṃ payo duduhe nāhuṣāya

स वावृधे नर्यो योषणासु वृषा शिशुर्वृषभो यज्ञियासु । स वाजिनं मघवद्भ्यो दधाति वि सातये तन्वं मामृजीत

sa vāvṛdhe naryo yoṣaṇāsu vṛṣā śiśurvṛṣabho yajñiyāsu | sa vājinaṃ maghavadbhyo dadhāti vi sātaye tanvaṃ māmṛjīta

उत स्या नः सरस्वती जुषाणोप श्रवत्सुभगा यज्ञे अस्मिन् । मितज्ञुभिर्नमस्यैरियाना राया युजा चिदुत्तरा सखिभ्यः

uta syā naḥ sarasvatī juṣāṇopa śravatsubhagā yajñe asmin | mitajñubhirnamasyairiyānā rāyā yujā ciduttarā sakhibhyaḥ

इमा जुह्वाना युष्मदा नमोभिः प्रति स्तोमं सरस्वति जुषस्व । तव शर्मन्प्रियतमे दधाना उप स्थेयाम शरणं न वृक्षम्

imā juhvānā yuṣmadā namobhiḥ prati stomaṃ sarasvati juṣasva | tava śarmanpriyatame dadhānā upa stheyāma śaraṇaṃ na vṛkṣam

अयमु ते सरस्वति वसिष्ठो द्वारावृतस्य सुभगे व्यावः । वर्ध शुभ्रे स्तुवते रासि वाजान्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

ayamu te sarasvati vasiṣṭho dvārāvṛtasya subhage vyāvaḥ | vardha śubhre stuvate rāsi vājānyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

बृहदु गायिषे वचोऽसुर्या नदीनाम् । सरस्वतीमिन्महया सुवृक्तिभि स्तोमैर्वसिष्ठ रोदसी

bṛhadu gāyiṣe vaco'suryā nadīnām | sarasvatīminmahayā suvṛktibhi stomairvasiṣṭha rodasī

उभे यत्ते महिना शुभ्रे अन्धसी अधिक्षियन्ति पूरवः । सा नो बोध्यवित्री मरुत्सखा चोद राधो मघोनाम्

ubhe yatte mahinā śubhre andhasī adhikṣiyanti pūravaḥ | sā no bodhyavitrī marutsakhā coda rādho maghonām

भद्रमिद्भद्रा कृणवत्सरस्वत्यकवारी चेतति वाजिनीवती । गृणाना जमदग्निवत्स्तुवाना च वसिष्ठवत्

bhadramidbhadrā kṛṇavatsarasvatyakavārī cetati vājinīvatī | gṛṇānā jamadagnivatstuvānā ca vasiṣṭhavat

जनीयन्तो न्वग्रवः पुत्रीयन्तः सुदानवः । सरस्वन्तं हवामहे

janīyanto nvagravaḥ putrīyantaḥ sudānavaḥ | sarasvantaṃ havāmahe

ये ते सरस्व ऊर्मयो मधुमन्तो घृतश्चुतः । तेभिर्नोऽविता भव

ye te sarasva ūrmayo madhumanto ghṛtaścutaḥ | tebhirno'vitā bhava

पीपिवांसं सरस्वत स्तनं यो विश्वदर्शतः । भक्षीमहि प्रजामिषम्

pīpivāṃsaṃ sarasvata stanaṃ yo viśvadarśataḥ | bhakṣīmahi prajāmiṣam

यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति । इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च

yajñe divo nṛṣadane pṛthivyā naro yatra devayavo madanti | indrāya yatra savanāni sunve gamanmadāya prathamaṃ vayaśca

आ दैव्या वृणीमहेऽवांसि बृहस्पतिर्नो मह आ सखायः । यथा भवेम मीळ्हुषे अनागा यो नो दाता परावतः पितेव

ā daivyā vṛṇīmahe'vāṃsi bṛhaspatirno maha ā sakhāyaḥ | yathā bhavema mīl̤huṣe anāgā yo no dātā parāvataḥ piteva

तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भिः सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे । इन्द्रं श्लोको महि दैव्यः सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा

tamu jyeṣṭhaṃ namasā havirbhiḥ suśevaṃ brahmaṇaspatiṃ gṛṇīṣe | indraṃ śloko mahi daivyaḥ siṣaktu yo brahmaṇo devakṛtasya rājā

स आ नो योनिं सदतु प्रेष्ठो बृहस्पतिर्विश्ववारो यो अस्ति । कामो रायः सुवीर्यस्य तं दात्पर्षन्नो अति सश्चतो अरिष्टान्

sa ā no yoniṃ sadatu preṣṭho bṛhaspatirviśvavāro yo asti | kāmo rāyaḥ suvīryasya taṃ dātparṣanno ati saścato ariṣṭān

तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः । शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम

tamā no arkamamṛtāya juṣṭamime dhāsuramṛtāsaḥ purājāḥ | śucikrandaṃ yajataṃ pastyānāṃ bṛhaspatimanarvāṇaṃ huvema

तं शग्मासो अरुषासो अश्वा बृहस्पतिं सहवाहो वहन्ति । सहश्चिद्यस्य नीलवत्सधस्थं नभो न रूपमरुषं वसानाः

taṃ śagmāso aruṣāso aśvā bṛhaspatiṃ sahavāho vahanti | sahaścidyasya nīlavatsadhasthaṃ nabho na rūpamaruṣaṃ vasānāḥ

स हि शुचिः शतपत्रः स शुन्ध्युर्हिरण्यवाशीरिषिरः स्वर्षाः । बृहस्पतिः स स्वावेश ऋष्वः पुरू सखिभ्य आसुतिं करिष्ठः

sa hi śuciḥ śatapatraḥ sa śundhyurhiraṇyavāśīriṣiraḥ svarṣāḥ | bṛhaspatiḥ sa svāveśa ṛṣvaḥ purū sakhibhya āsutiṃ kariṣṭhaḥ

देवी देवस्य रोदसी जनित्री बृहस्पतिं वावृधतुर्महित्वा । दक्षाय्याय दक्षता सखायः करद्ब्रह्मणे सुतरा सुगाधा

devī devasya rodasī janitrī bṛhaspatiṃ vāvṛdhaturmahitvā | dakṣāyyāya dakṣatā sakhāyaḥ karadbrahmaṇe sutarā sugādhā

इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः

iyaṃ vāṃ brahmaṇaspate suvṛktirbrahmendrāya vajriṇe akāri | aviṣṭaṃ dhiyo jigṛtaṃ puraṃdhīrjajastamaryo vanuṣāmarātīḥ

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

bṛhaspate yuvamindraśca vasvo divyasyeśāthe uta pārthivasya | dhattaṃ rayiṃ stuvate kīraye cidyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

अध्वर्यवोऽरुणं दुग्धमंशुं जुहोतन वृषभाय क्षितीनाम् । गौराद्वेदीयाँ अवपानमिन्द्रो विश्वाहेद्याति सुतसोममिच्छन्

adhvaryavo'ruṇaṃ dugdhamaṃśuṃ juhotana vṛṣabhāya kṣitīnām | gaurādvedīyā~ avapānamindro viśvāhedyāti sutasomamicchan

यद्दधिषे प्रदिवि चार्वन्नं दिवेदिवे पीतिमिदस्य वक्षि । उत हृदोत मनसा जुषाण उशन्निन्द्र प्रस्थितान्पाहि सोमान्

yaddadhiṣe pradivi cārvannaṃ divedive pītimidasya vakṣi | uta hṛdota manasā juṣāṇa uśannindra prasthitānpāhi somān

जज्ञानः सोमं सहसे पपाथ प्र ते माता महिमानमुवाच । एन्द्र पप्राथोर्वन्तरिक्षं युधा देवेभ्यो वरिवश्चकर्थ

jajñānaḥ somaṃ sahase papātha pra te mātā mahimānamuvāca | endra paprāthorvantarikṣaṃ yudhā devebhyo varivaścakartha

यद्योधया महतो मन्यमानान्साक्षाम तान्बाहुभिः शाशदानान् । यद्वा नृभिर्वृत इन्द्राभियुध्यास्तं त्वयाजिं सौश्रवसं जयेम

yadyodhayā mahato manyamānānsākṣāma tānbāhubhiḥ śāśadānān | yadvā nṛbhirvṛta indrābhiyudhyāstaṃ tvayājiṃ sauśravasaṃ jayema

प्रेन्द्रस्य वोचं प्रथमा कृतानि प्र नूतना मघवा या चकार । यदेददेवीरसहिष्ट माया अथाभवत्केवलः सोमो अस्य

prendrasya vocaṃ prathamā kṛtāni pra nūtanā maghavā yā cakāra | yadedadevīrasahiṣṭa māyā athābhavatkevalaḥ somo asya

तवेदं विश्वमभितः पशव्यं यत्पश्यसि चक्षसा सूर्यस्य । गवामसि गोपतिरेक इन्द्र भक्षीमहि ते प्रयतस्य वस्वः

tavedaṃ viśvamabhitaḥ paśavyaṃ yatpaśyasi cakṣasā sūryasya | gavāmasi gopatireka indra bhakṣīmahi te prayatasya vasvaḥ

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

bṛhaspate yuvamindraśca vasvo divyasyeśāthe uta pārthivasya | dhattaṃ rayiṃ stuvate kīraye cidyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

परो मात्रया तन्वा वृधान न ते महित्वमन्वश्नुवन्ति । उभे ते विद्म रजसी पृथिव्या विष्णो देव त्वं परमस्य वित्से

paro mātrayā tanvā vṛdhāna na te mahitvamanvaśnuvanti | ubhe te vidma rajasī pṛthivyā viṣṇo deva tvaṃ paramasya vitse

न ते विष्णो जायमानो न जातो देव महिम्नः परमन्तमाप । उदस्तभ्ना नाकमृष्वं बृहन्तं दाधर्थ प्राचीं ककुभं पृथिव्याः

na te viṣṇo jāyamāno na jāto deva mahimnaḥ paramantamāpa | udastabhnā nākamṛṣvaṃ bṛhantaṃ dādhartha prācīṃ kakubhaṃ pṛthivyāḥ

इरावती धेनुमती हि भूतं सूयवसिनी मनुषे दशस्या । व्यस्तभ्ना रोदसी विष्णवेते दाधर्थ पृथिवीमभितो मयूखैः

irāvatī dhenumatī hi bhūtaṃ sūyavasinī manuṣe daśasyā | vyastabhnā rodasī viṣṇavete dādhartha pṛthivīmabhito mayūkhaiḥ

उरुं यज्ञाय चक्रथुरु लोकं जनयन्ता सूर्यमुषासमग्निम् । दासस्य चिद्वृषशिप्रस्य माया जघ्नथुर्नरा पृतनाज्येषु

uruṃ yajñāya cakrathuru lokaṃ janayantā sūryamuṣāsamagnim | dāsasya cidvṛṣaśiprasya māyā jaghnathurnarā pṛtanājyeṣu

इन्द्राविष्णू दृंहिताः शम्बरस्य नव पुरो नवतिं च श्नथिष्टम् । शतं वर्चिनः सहस्रं च साकं हथो अप्रत्यसुरस्य वीरान्

indrāviṣṇū dṛṃhitāḥ śambarasya nava puro navatiṃ ca śnathiṣṭam | śataṃ varcinaḥ sahasraṃ ca sākaṃ hatho apratyasurasya vīrān

इयं मनीषा बृहती बृहन्तोरुक्रमा तवसा वर्धयन्ती । ररे वां स्तोमं विदथेषु विष्णो पिन्वतमिषो वृजनेष्विन्द्र

iyaṃ manīṣā bṛhatī bṛhantorukramā tavasā vardhayantī | rare vāṃ stomaṃ vidatheṣu viṣṇo pinvatamiṣo vṛjaneṣvindra

वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

vaṣaṭ te viṣṇavāsa ā kṛṇomi tanme juṣasva śipiviṣṭa havyam | vardhantu tvā suṣṭutayo giro me yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

नू मर्तो दयते सनिष्यन्यो विष्णव उरुगायाय दाशत् । प्र यः सत्राचा मनसा यजात एतावन्तं नर्यमाविवासात्

nū marto dayate saniṣyanyo viṣṇava urugāyāya dāśat | pra yaḥ satrācā manasā yajāta etāvantaṃ naryamāvivāsāt

त्वं विष्णो सुमतिं विश्वजन्यामप्रयुतामेवयावो मतिं दाः । पर्चो यथा नः सुवितस्य भूरेरश्वावतः पुरुश्चन्द्रस्य रायः

tvaṃ viṣṇo sumatiṃ viśvajanyāmaprayutāmevayāvo matiṃ dāḥ | parco yathā naḥ suvitasya bhūreraśvāvataḥ puruścandrasya rāyaḥ

त्रिर्देवः पृथिवीमेष एतां वि चक्रमे शतर्चसं महित्वा । प्र विष्णुरस्तु तवसस्तवीयान्त्वेषं ह्यस्य स्थविरस्य नाम

trirdevaḥ pṛthivīmeṣa etāṃ vi cakrame śatarcasaṃ mahitvā | pra viṣṇurastu tavasastavīyāntveṣaṃ hyasya sthavirasya nāma

वि चक्रमे पृथिवीमेष एतां क्षेत्राय विष्णुर्मनुषे दशस्यन् । ध्रुवासो अस्य कीरयो जनास उरुक्षितिं सुजनिमा चकार

vi cakrame pṛthivīmeṣa etāṃ kṣetrāya viṣṇurmanuṣe daśasyan | dhruvāso asya kīrayo janāsa urukṣitiṃ sujanimā cakāra

प्र तत्ते अद्य शिपिविष्ट नामार्यः शंसामि वयुनानि विद्वान् । तं त्वा गृणामि तवसमतव्यान्क्षयन्तमस्य रजसः पराके

pra tatte adya śipiviṣṭa nāmāryaḥ śaṃsāmi vayunāni vidvān | taṃ tvā gṛṇāmi tavasamatavyānkṣayantamasya rajasaḥ parāke

किमित्ते विष्णो परिचक्ष्यं भूत्प्र यद्ववक्षे शिपिविष्टो अस्मि । मा वर्पो अस्मदप गूह एतद्यदन्यरूपः समिथे बभूथ

kimitte viṣṇo paricakṣyaṃ bhūtpra yadvavakṣe śipiviṣṭo asmi | mā varpo asmadapa gūha etadyadanyarūpaḥ samithe babhūtha

वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

vaṣaṭ te viṣṇavāsa ā kṛṇomi tanme juṣasva śipiviṣṭa havyam | vardhantu tvā suṣṭutayo giro me yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

तिस्रो वाचः प्र वद ज्योतिरग्रा या एतद्दुह्रे मधुदोघमूधः । स वत्सं कृण्वन्गर्भमोषधीनां सद्यो जातो वृषभो रोरवीति

tisro vācaḥ pra vada jyotiragrā yā etadduhre madhudoghamūdhaḥ | sa vatsaṃ kṛṇvangarbhamoṣadhīnāṃ sadyo jāto vṛṣabho roravīti

यो वर्धन ओषधीनां यो अपां यो विश्वस्य जगतो देव ईशे । स त्रिधातु शरणं शर्म यंसत्त्रिवर्तु ज्योतिः स्वभिष्ट्यस्मे

yo vardhana oṣadhīnāṃ yo apāṃ yo viśvasya jagato deva īśe | sa tridhātu śaraṇaṃ śarma yaṃsattrivartu jyotiḥ svabhiṣṭyasme

स्तरीरु त्वद्भवति सूत उ त्वद्यथावशं तन्वं चक्र एषः । पितुः पयः प्रति गृभ्णाति माता तेन पिता वर्धते तेन पुत्रः

starīru tvadbhavati sūta u tvadyathāvaśaṃ tanvaṃ cakra eṣaḥ | pituḥ payaḥ prati gṛbhṇāti mātā tena pitā vardhate tena putraḥ

यस्मिन्विश्वानि भुवनानि तस्थुस्तिस्रो द्यावस्त्रेधा सस्रुरापः । त्रयः कोशास उपसेचनासो मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्

yasminviśvāni bhuvanāni tasthustisro dyāvastredhā sasrurāpaḥ | trayaḥ kośāsa upasecanāso madhva ścotantyabhito virapśam

इदं वचः पर्जन्याय स्वराजे हृदो अस्त्वन्तरं तज्जुजोषत् । मयोभुवो वृष्टयः सन्त्वस्मे सुपिप्पला ओषधीर्देवगोपाः

idaṃ vacaḥ parjanyāya svarāje hṛdo astvantaraṃ tajjujoṣat | mayobhuvo vṛṣṭayaḥ santvasme supippalā oṣadhīrdevagopāḥ

स रेतोधा वृषभः शश्वतीनां तस्मिन्नात्मा जगतस्तस्थुषश्च । तन्म ऋतं पातु शतशारदाय यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

sa retodhā vṛṣabhaḥ śaśvatīnāṃ tasminnātmā jagatastasthuṣaśca | tanma ṛtaṃ pātu śataśāradāya yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

पर्जन्याय प्र गायत दिवस्पुत्राय मीळ्हुषे । स नो यवसमिच्छतु

parjanyāya pra gāyata divasputrāya mīl̤huṣe | sa no yavasamicchatu

यो गर्भमोषधीनां गवां कृणोत्यर्वताम् । पर्जन्यः पुरुषीणाम्

yo garbhamoṣadhīnāṃ gavāṃ kṛṇotyarvatām | parjanyaḥ puruṣīṇām

तस्मा इदास्ये हविर्जुहोता मधुमत्तमम् । इळां नः संयतं करत्

tasmā idāsye havirjuhotā madhumattamam | il̤āṃ naḥ saṃyataṃ karat

संवत्सरं शशयाना ब्राह्मणा व्रतचारिणः । वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः

saṃvatsaraṃ śaśayānā brāhmaṇā vratacāriṇaḥ | vācaṃ parjanyajinvitāṃ pra maṇḍūkā avādiṣuḥ

दिव्या आपो अभि यदेनमायन्दृतिं न शुष्कं सरसी शयानम् । गवामह न मायुर्वत्सिनीनां मण्डूकानां वग्नुरत्रा समेति

divyā āpo abhi yadenamāyandṛtiṃ na śuṣkaṃ sarasī śayānam | gavāmaha na māyurvatsinīnāṃ maṇḍūkānāṃ vagnuratrā sameti

यदीमेनाँ उशतो अभ्यवर्षीत्तृष्यावतः प्रावृष्यागतायाम् । अख्खलीकृत्या पितरं न पुत्रो अन्यो अन्यमुप वदन्तमेति

yadīmenā~ uśato abhyavarṣīttṛṣyāvataḥ prāvṛṣyāgatāyām | akhkhalīkṛtyā pitaraṃ na putro anyo anyamupa vadantameti

अन्यो अन्यमनु गृभ्णात्येनोरपां प्रसर्गे यदमन्दिषाताम् । मण्डूको यदभिवृष्टः कनिष्कन्पृश्निः सम्पृङ्क्ते हरितेन वाचम्

anyo anyamanu gṛbhṇātyenorapāṃ prasarge yadamandiṣātām | maṇḍūko yadabhivṛṣṭaḥ kaniṣkanpṛśniḥ sampṛṅkte haritena vācam

यदेषामन्यो अन्यस्य वाचं शाक्तस्येव वदति शिक्षमाणः । सर्वं तदेषां समृधेव पर्व यत्सुवाचो वदथनाध्यप्सु

yadeṣāmanyo anyasya vācaṃ śāktasyeva vadati śikṣamāṇaḥ | sarvaṃ tadeṣāṃ samṛdheva parva yatsuvāco vadathanādhyapsu

गोमायुरेको अजमायुरेकः पृश्निरेको हरित एक एषाम् । समानं नाम बिभ्रतो विरूपाः पुरुत्रा वाचं पिपिशुर्वदन्तः

gomāyureko ajamāyurekaḥ pṛśnireko harita eka eṣām | samānaṃ nāma bibhrato virūpāḥ purutrā vācaṃ pipiśurvadantaḥ

ब्राह्मणासो अतिरात्रे न सोमे सरो न पूर्णमभितो वदन्तः । संवत्सरस्य तदहः परि ष्ठ यन्मण्डूकाः प्रावृषीणं बभूव

brāhmaṇāso atirātre na some saro na pūrṇamabhito vadantaḥ | saṃvatsarasya tadahaḥ pari ṣṭha yanmaṇḍūkāḥ prāvṛṣīṇaṃ babhūva

ब्राह्मणासः सोमिनो वाचमक्रत ब्रह्म कृण्वन्तः परिवत्सरीणम् । अध्वर्यवो घर्मिणः सिष्विदाना आविर्भवन्ति गुह्या न के चित्

brāhmaṇāsaḥ somino vācamakrata brahma kṛṇvantaḥ parivatsarīṇam | adhvaryavo gharmiṇaḥ siṣvidānā āvirbhavanti guhyā na ke cit

देवहितिं जुगुपुर्द्वादशस्य ऋतुं नरो न प्र मिनन्त्येते । संवत्सरे प्रावृष्यागतायां तप्ता घर्मा अश्नुवते विसर्गम्

devahitiṃ jugupurdvādaśasya ṛtuṃ naro na pra minantyete | saṃvatsare prāvṛṣyāgatāyāṃ taptā gharmā aśnuvate visargam

गोमायुरदादजमायुरदात्पृश्निरदाद्धरितो नो वसूनि । गवां मण्डूका ददतः शतानि सहस्रसावे प्र तिरन्त आयुः

gomāyuradādajamāyuradātpṛśniradāddharito no vasūni | gavāṃ maṇḍūkā dadataḥ śatāni sahasrasāve pra tiranta āyuḥ

इन्द्रासोमा तपतं रक्ष उब्जतं न्यर्पयतं वृषणा तमोवृधः । परा शृणीतमचितो न्योषतं हतं नुदेथां नि शिशीतमत्रिणः

indrāsomā tapataṃ rakṣa ubjataṃ nyarpayataṃ vṛṣaṇā tamovṛdhaḥ | parā śṛṇītamacito nyoṣataṃ hataṃ nudethāṃ ni śiśītamatriṇaḥ

इन्द्रासोमा समघशंसमभ्यघं तपुर्ययस्तु चरुरग्निवाँ इव । ब्रह्मद्विषे क्रव्यादे घोरचक्षसे द्वेषो धत्तमनवायं किमीदिने

indrāsomā samaghaśaṃsamabhyaghaṃ tapuryayastu caruragnivā~ iva | brahmadviṣe kravyāde ghoracakṣase dveṣo dhattamanavāyaṃ kimīdine

इन्द्रासोमा दुष्कृतो वव्रे अन्तरनारम्भणे तमसि प्र विध्यतम् । यथा नातः पुनरेकश्चनोदयत्तद्वामस्तु सहसे मन्युमच्छवः

indrāsomā duṣkṛto vavre antaranārambhaṇe tamasi pra vidhyatam | yathā nātaḥ punarekaścanodayattadvāmastu sahase manyumacchavaḥ

इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवो वधं सं पृथिव्या अघशंसाय तर्हणम् । उत्तक्षतं स्वर्यं पर्वतेभ्यो येन रक्षो वावृधानं निजूर्वथः

indrāsomā vartayataṃ divo vadhaṃ saṃ pṛthivyā aghaśaṃsāya tarhaṇam | uttakṣataṃ svaryaṃ parvatebhyo yena rakṣo vāvṛdhānaṃ nijūrvathaḥ

इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवस्पर्यग्नितप्तेभिर्युवमश्महन्मभिः । तपुर्वधेभिरजरेभिरत्रिणो नि पर्शाने विध्यतं यन्तु निस्वरम्

indrāsomā vartayataṃ divasparyagnitaptebhiryuvamaśmahanmabhiḥ | tapurvadhebhirajarebhiratriṇo ni parśāne vidhyataṃ yantu nisvaram

इन्द्रासोमा परि वां भूतु विश्वत इयं मतिः कक्ष्याश्वेव वाजिना । यां वां होत्रां परिहिनोमि मेधयेमा ब्रह्माणि नृपतीव जिन्वतम्

indrāsomā pari vāṃ bhūtu viśvata iyaṃ matiḥ kakṣyāśveva vājinā | yāṃ vāṃ hotrāṃ parihinomi medhayemā brahmāṇi nṛpatīva jinvatam

प्रति स्मरेथां तुजयद्भिरेवैर्हतं द्रुहो रक्षसो भङ्गुरावतः । इन्द्रासोमा दुष्कृते मा सुगं भूद्यो नः कदा चिदभिदासति द्रुहा

prati smarethāṃ tujayadbhirevairhataṃ druho rakṣaso bhaṅgurāvataḥ | indrāsomā duṣkṛte mā sugaṃ bhūdyo naḥ kadā cidabhidāsati druhā

यो मा पाकेन मनसा चरन्तमभिचष्टे अनृतेभिर्वचोभिः । आप इव काशिना संगृभीता असन्नस्त्वासत इन्द्र वक्ता

yo mā pākena manasā carantamabhicaṣṭe anṛtebhirvacobhiḥ | āpa iva kāśinā saṃgṛbhītā asannastvāsata indra vaktā

ये पाकशंसं विहरन्त एवैर्ये वा भद्रं दूषयन्ति स्वधाभिः । अहये वा तान्प्रददातु सोम आ वा दधातु निरृतेरुपस्थे

ye pākaśaṃsaṃ viharanta evairye vā bhadraṃ dūṣayanti svadhābhiḥ | ahaye vā tānpradadātu soma ā vā dadhātu nirṛterupasthe

यो नो रसं दिप्सति पित्वो अग्ने यो अश्वानां यो गवां यस्तनूनाम् । रिपु स्तेन स्तेयकृद्दभ्रमेतु नि ष हीयतां तन्वा तना च

yo no rasaṃ dipsati pitvo agne yo aśvānāṃ yo gavāṃ yastanūnām | ripu stena steyakṛddabhrametu ni ṣa hīyatāṃ tanvā tanā ca

परः सो अस्तु तन्वा तना च तिस्रः पृथिवीरधो अस्तु विश्वाः । प्रति शुष्यतु यशो अस्य देवा यो नो दिवा दिप्सति यश्च नक्तम्

paraḥ so astu tanvā tanā ca tisraḥ pṛthivīradho astu viśvāḥ | prati śuṣyatu yaśo asya devā yo no divā dipsati yaśca naktam

सुविज्ञानं चिकितुषे जनाय सच्चासच्च वचसी पस्पृधाते । तयोर्यत्सत्यं यतरदृजीयस्तदित्सोमोऽवति हन्त्यासत्

suvijñānaṃ cikituṣe janāya saccāsacca vacasī paspṛdhāte | tayoryatsatyaṃ yataradṛjīyastaditsomo'vati hantyāsat

न वा उ सोमो वृजिनं हिनोति न क्षत्रियं मिथुया धारयन्तम् । हन्ति रक्षो हन्त्यासद्वदन्तमुभाविन्द्रस्य प्रसितौ शयाते

na vā u somo vṛjinaṃ hinoti na kṣatriyaṃ mithuyā dhārayantam | hanti rakṣo hantyāsadvadantamubhāvindrasya prasitau śayāte

यदि वाहमनृतदेव आस मोघं वा देवाँ अप्यूहे अग्ने । किमस्मभ्यं जातवेदो हृणीषे द्रोघवाचस्ते निरृथं सचन्ताम्

yadi vāhamanṛtadeva āsa moghaṃ vā devā~ apyūhe agne | kimasmabhyaṃ jātavedo hṛṇīṣe droghavācaste nirṛthaṃ sacantām

अद्या मुरीय यदि यातुधानो अस्मि यदि वायुस्ततप पूरुषस्य । अधा स वीरैर्दशभिर्वि यूया यो मा मोघं यातुधानेत्याह

adyā murīya yadi yātudhāno asmi yadi vāyustatapa pūruṣasya | adhā sa vīrairdaśabhirvi yūyā yo mā moghaṃ yātudhānetyāha

यो मायातुं यातुधानेत्याह यो वा रक्षाः शुचिरस्मीत्याह । इन्द्रस्तं हन्तु महता वधेन विश्वस्य जन्तोरधमस्पदीष्ट

yo māyātuṃ yātudhānetyāha yo vā rakṣāḥ śucirasmītyāha | indrastaṃ hantu mahatā vadhena viśvasya jantoradhamaspadīṣṭa

प्र या जिगाति खर्गलेव नक्तमप द्रुहा तन्वं गूहमाना । वव्राँ अनन्ताँ अव सा पदीष्ट ग्रावाणो घ्नन्तु रक्षस उपब्दैः

pra yā jigāti khargaleva naktamapa druhā tanvaṃ gūhamānā | vavrā~ anantā~ ava sā padīṣṭa grāvāṇo ghnantu rakṣasa upabdaiḥ

वि तिष्ठध्वं मरुतो विक्ष्विच्छत गृभायत रक्षसः सं पिनष्टन । वयो ये भूत्वी पतयन्ति नक्तभिर्ये वा रिपो दधिरे देवे अध्वरे

vi tiṣṭhadhvaṃ maruto vikṣvicchata gṛbhāyata rakṣasaḥ saṃ pinaṣṭana | vayo ye bhūtvī patayanti naktabhirye vā ripo dadhire deve adhvare

प्र वर्तय दिवो अश्मानमिन्द्र सोमशितं मघवन्सं शिशाधि । प्राक्तादपाक्तादधरादुदक्तादभि जहि रक्षसः पर्वतेन

pra vartaya divo aśmānamindra somaśitaṃ maghavansaṃ śiśādhi | prāktādapāktādadharādudaktādabhi jahi rakṣasaḥ parvatena

एत उ त्ये पतयन्ति श्वयातव इन्द्रं दिप्सन्ति दिप्सवोऽदाभ्यम् । शिशीते शक्रः पिशुनेभ्यो वधं नूनं सृजदशनिं यातुमद्भ्यः

eta u tye patayanti śvayātava indraṃ dipsanti dipsavo'dābhyam | śiśīte śakraḥ piśunebhyo vadhaṃ nūnaṃ sṛjadaśaniṃ yātumadbhyaḥ

इन्द्रो यातूनामभवत्पराशरो हविर्मथीनामभ्याविवासताम् । अभीदु शक्रः परशुर्यथा वनं पात्रेव भिन्दन्सत एति रक्षसः

indro yātūnāmabhavatparāśaro havirmathīnāmabhyāvivāsatām | abhīdu śakraḥ paraśuryathā vanaṃ pātreva bhindansata eti rakṣasaḥ

उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम् । सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र

ulūkayātuṃ śuśulūkayātuṃ jahi śvayātumuta kokayātum | suparṇayātumuta gṛdhrayātuṃ dṛṣadeva pra mṛṇa rakṣa indra

मा नो रक्षो अभि नड्यातुमावतामपोच्छतु मिथुना या किमीदिना । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान्

mā no rakṣo abhi naḍyātumāvatāmapocchatu mithunā yā kimīdinā | pṛthivī naḥ pārthivātpātvaṃhaso'ntarikṣaṃ divyātpātvasmān

इन्द्र जहि पुमांसं यातुधानमुत स्त्रियं मायया शाशदानाम् । विग्रीवासो मूरदेवा ऋदन्तु मा ते दृशन्सूर्यमुच्चरन्तम्

indra jahi pumāṃsaṃ yātudhānamuta striyaṃ māyayā śāśadānām | vigrīvāso mūradevā ṛdantu mā te dṛśansūryamuccarantam

प्रति चक्ष्व वि चक्ष्वेन्द्रश्च सोम जागृतम् । रक्षोभ्यो वधमस्यतमशनिं यातुमद्भ्यः

prati cakṣva vi cakṣvendraśca soma jāgṛtam | rakṣobhyo vadhamasyatamaśaniṃ yātumadbhyaḥ