Maṇḍala 6 — 75 hymns of the Bharadvāja family

त्वं ह्यग्ने प्रथमो मनोतास्या धियो अभवो दस्म होता । त्वं सीं वृषन्नकृणोर्दुष्टरीतु सहो विश्वस्मै सहसे सहध्यै

tvaṃ hyagne prathamo manotāsyā dhiyo abhavo dasma hotā | tvaṃ sīṃ vṛṣannakṛṇorduṣṭarītu saho viśvasmai sahase sahadhyai

अधा होता न्यसीदो यजीयानिळस्पद इषयन्नीड्यः सन् । तं त्वा नरः प्रथमं देवयन्तो महो राये चितयन्तो अनु ग्मन्

adhā hotā nyasīdo yajīyānil̤aspada iṣayannīḍyaḥ san | taṃ tvā naraḥ prathamaṃ devayanto maho rāye citayanto anu gman

वृतेव यन्तं बहुभिर्वसव्यैस्त्वे रयिं जागृवांसो अनु ग्मन् । रुशन्तमग्निं दर्शतं बृहन्तं वपावन्तं विश्वहा दीदिवांसम्

vṛteva yantaṃ bahubhirvasavyaistve rayiṃ jāgṛvāṃso anu gman | ruśantamagniṃ darśataṃ bṛhantaṃ vapāvantaṃ viśvahā dīdivāṃsam

पदं देवस्य नमसा व्यन्तः श्रवस्यवः श्रव आपन्नमृक्तम् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियानि भद्रायां ते रणयन्त संदृष्टौ

padaṃ devasya namasā vyantaḥ śravasyavaḥ śrava āpannamṛktam | nāmāni ciddadhire yajñiyāni bhadrāyāṃ te raṇayanta saṃdṛṣṭau

त्वां वर्धन्ति क्षितयः पृथिव्यां त्वां राय उभयासो जनानाम् । त्वं त्राता तरणे चेत्यो भूः पिता माता सदमिन्मानुषाणाम्

tvāṃ vardhanti kṣitayaḥ pṛthivyāṃ tvāṃ rāya ubhayāso janānām | tvaṃ trātā taraṇe cetyo bhūḥ pitā mātā sadaminmānuṣāṇām

सपर्येण्यः स प्रियो विक्ष्वग्निर्होता मन्द्रो नि षसादा यजीयान् । तं त्वा वयं दम आ दीदिवांसमुप ज्ञुबाधो नमसा सदेम

saparyeṇyaḥ sa priyo vikṣvagnirhotā mandro ni ṣasādā yajīyān | taṃ tvā vayaṃ dama ā dīdivāṃsamupa jñubādho namasā sadema

तं त्वा वयं सुध्यो नव्यमग्ने सुम्नायव ईमहे देवयन्तः । त्वं विशो अनयो दीद्यानो दिवो अग्ने बृहता रोचनेन

taṃ tvā vayaṃ sudhyo navyamagne sumnāyava īmahe devayantaḥ | tvaṃ viśo anayo dīdyāno divo agne bṛhatā rocanena

विशां कविं विश्पतिं शश्वतीनां नितोशनं वृषभं चर्षणीनाम् । प्रेतीषणिमिषयन्तं पावकं राजन्तमग्निं यजतं रयीणाम्

viśāṃ kaviṃ viśpatiṃ śaśvatīnāṃ nitośanaṃ vṛṣabhaṃ carṣaṇīnām | pretīṣaṇimiṣayantaṃ pāvakaṃ rājantamagniṃ yajataṃ rayīṇām

सो अग्न ईजे शशमे च मर्तो यस्त आनट् समिधा हव्यदातिम् । य आहुतिं परि वेदा नमोभिर्विश्वेत्स वामा दधते त्वोतः

so agna īje śaśame ca marto yasta ānaṭ samidhā havyadātim | ya āhutiṃ pari vedā namobhirviśvetsa vāmā dadhate tvotaḥ

अस्मा उ ते महि महे विधेम नमोभिरग्ने समिधोत हव्यैः । वेदी सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैरा ते भद्रायां सुमतौ यतेम

asmā u te mahi mahe vidhema namobhiragne samidhota havyaiḥ | vedī sūno sahaso gīrbhirukthairā te bhadrāyāṃ sumatau yatema

आ यस्ततन्थ रोदसी वि भासा श्रवोभिश्च श्रवस्यस्तरुत्रः । बृहद्भिर्वाजै स्थविरेभिरस्मे रेवद्भिरग्ने वितरं वि भाहि

ā yastatantha rodasī vi bhāsā śravobhiśca śravasyastarutraḥ | bṛhadbhirvājai sthavirebhirasme revadbhiragne vitaraṃ vi bhāhi

नृवद्वसो सदमिद्धेह्यस्मे भूरि तोकाय तनयाय पश्वः । पूर्वीरिषो बृहतीरारेअघा अस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु

nṛvadvaso sadamiddhehyasme bhūri tokāya tanayāya paśvaḥ | pūrvīriṣo bṛhatīrāreaghā asme bhadrā sauśravasāni santu

पुरूण्यग्ने पुरुधा त्वाया वसूनि राजन्वसुता ते अश्याम् । पुरूणि हि त्वे पुरुवार सन्त्यग्ने वसु विधते राजनि त्वे

purūṇyagne purudhā tvāyā vasūni rājanvasutā te aśyām | purūṇi hi tve puruvāra santyagne vasu vidhate rājani tve

त्वं हि क्षैतवद्यशोऽग्ने मित्रो न पत्यसे । त्वं विचर्षणे श्रवो वसो पुष्टिं न पुष्यसि

tvaṃ hi kṣaitavadyaśo'gne mitro na patyase | tvaṃ vicarṣaṇe śravo vaso puṣṭiṃ na puṣyasi

त्वां हि ष्मा चर्षणयो यज्ञेभिर्गीर्भिरीळते । त्वां वाजी यात्यवृको रजस्तूर्विश्वचर्षणिः

tvāṃ hi ṣmā carṣaṇayo yajñebhirgīrbhirīl̤ate | tvāṃ vājī yātyavṛko rajastūrviśvacarṣaṇiḥ

सजोषस्त्वा दिवो नरो यज्ञस्य केतुमिन्धते । यद्ध स्य मानुषो जनः सुम्नायुर्जुह्वे अध्वरे

sajoṣastvā divo naro yajñasya ketumindhate | yaddha sya mānuṣo janaḥ sumnāyurjuhve adhvare

ऋधद्यस्ते सुदानवे धिया मर्तः शशमते । ऊती ष बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति

ṛdhadyaste sudānave dhiyā martaḥ śaśamate | ūtī ṣa bṛhato divo dviṣo aṃho na tarati

समिधा यस्त आहुतिं निशितिं मर्त्यो नशत् । वयावन्तं स पुष्यति क्षयमग्ने शतायुषम्

samidhā yasta āhutiṃ niśitiṃ martyo naśat | vayāvantaṃ sa puṣyati kṣayamagne śatāyuṣam

त्वेषस्ते धूम ऋण्वति दिवि षञ्छुक्र आततः । सूरो न हि द्युता त्वं कृपा पावक रोचसे

tveṣaste dhūma ṛṇvati divi ṣañchukra ātataḥ | sūro na hi dyutā tvaṃ kṛpā pāvaka rocase

अधा हि विक्ष्वीड्योऽसि प्रियो नो अतिथिः । रण्वः पुरीव जूर्यः सूनुर्न त्रययाय्यः

adhā hi vikṣvīḍyo'si priyo no atithiḥ | raṇvaḥ purīva jūryaḥ sūnurna trayayāyyaḥ

क्रत्वा हि द्रोणे अज्यसेऽग्ने वाजी न कृत्व्यः । परिज्मेव स्वधा गयोऽत्यो न ह्वार्यः शिशुः

kratvā hi droṇe ajyase'gne vājī na kṛtvyaḥ | parijmeva svadhā gayo'tyo na hvāryaḥ śiśuḥ

त्वं त्या चिदच्युताग्ने पशुर्न यवसे । धामा ह यत्ते अजर वना वृश्चन्ति शिक्वसः

tvaṃ tyā cidacyutāgne paśurna yavase | dhāmā ha yatte ajara vanā vṛścanti śikvasaḥ

वेषि ह्यध्वरीयतामग्ने होता दमे विशाम् । समृधो विश्पते कृणु जुषस्व हव्यमङ्गिरः

veṣi hyadhvarīyatāmagne hotā dame viśām | samṛdho viśpate kṛṇu juṣasva havyamaṅgiraḥ

अच्छा नो मित्रमहो देव देवानग्ने वोचः सुमतिं रोदस्योः । वीहि स्वस्तिं सुक्षितिं दिवो नॄन्द्विषो अंहांसि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम

acchā no mitramaho deva devānagne vocaḥ sumatiṃ rodasyoḥ | vīhi svastiṃ sukṣitiṃ divo nṝndviṣo aṃhāṃsi duritā tarema tā tarema tavāvasā tarema

अग्ने स क्षेषदृतपा ऋतेजा उरु ज्योतिर्नशते देवयुष्टे । यं त्वं मित्रेण वरुणः सजोषा देव पासि त्यजसा मर्तमंहः

agne sa kṣeṣadṛtapā ṛtejā uru jyotirnaśate devayuṣṭe | yaṃ tvaṃ mitreṇa varuṇaḥ sajoṣā deva pāsi tyajasā martamaṃhaḥ

ईजे यज्ञेभिः शशमे शमीभिरृधद्वारायाग्नये ददाश । एवा चन तं यशसामजुष्टिर्नांहो मर्तं नशते न प्रदृप्तिः

īje yajñebhiḥ śaśame śamībhirṛdhadvārāyāgnaye dadāśa | evā cana taṃ yaśasāmajuṣṭirnāṃho martaṃ naśate na pradṛptiḥ

सूरो न यस्य दृशतिररेपा भीमा यदेति शुचतस्त आ धीः । हेषस्वतः शुरुधो नायमक्तोः कुत्रा चिद्रण्वो वसतिर्वनेजाः

sūro na yasya dṛśatirarepā bhīmā yadeti śucatasta ā dhīḥ | heṣasvataḥ śurudho nāyamaktoḥ kutrā cidraṇvo vasatirvanejāḥ

तिग्मं चिदेम महि वर्पो अस्य भसदश्वो न यमसान आसा । विजेहमानः परशुर्न जिह्वां द्रविर्न द्रावयति दारु धक्षत्

tigmaṃ cidema mahi varpo asya bhasadaśvo na yamasāna āsā | vijehamānaḥ paraśurna jihvāṃ dravirna drāvayati dāru dhakṣat

स इदस्तेव प्रति धादसिष्यञ्छिशीत तेजोऽयसो न धाराम् । चित्रध्रजतिररतिर्यो अक्तोर्वेर्न द्रुषद्वा रघुपत्मजंहाः

sa idasteva prati dhādasiṣyañchiśīta tejo'yaso na dhārām | citradhrajatiraratiryo aktorverna druṣadvā raghupatmajaṃhāḥ

स ईं रेभो न प्रति वस्त उस्राः शोचिषा रारपीति मित्रमहाः । नक्तं य ईमरुषो यो दिवा नॄनमर्त्यो अरुषो यो दिवा नॄन्

sa īṃ rebho na prati vasta usrāḥ śociṣā rārapīti mitramahāḥ | naktaṃ ya īmaruṣo yo divā nṝnamartyo aruṣo yo divā nṝn

दिवो न यस्य विधतो नवीनोद्वृषा रुक्ष ओषधीषु नूनोत् । घृणा न यो ध्रजसा पत्मना यन्ना रोदसी वसुना दं सुपत्नी

divo na yasya vidhato navīnodvṛṣā rukṣa oṣadhīṣu nūnot | ghṛṇā na yo dhrajasā patmanā yannā rodasī vasunā daṃ supatnī

धायोभिर्वा यो युज्येभिरर्कैर्विद्युन्न दविद्योत्स्वेभिः शुष्मैः । शर्धो वा यो मरुतां ततक्ष ऋभुर्न त्वेषो रभसानो अद्यौत्

dhāyobhirvā yo yujyebhirarkairvidyunna davidyotsvebhiḥ śuṣmaiḥ | śardho vā yo marutāṃ tatakṣa ṛbhurna tveṣo rabhasāno adyaut

यथा होतर्मनुषो देवताता यज्ञेभिः सूनो सहसो यजासि । एवा नो अद्य समना समानानुशन्नग्न उशतो यक्षि देवान्

yathā hotarmanuṣo devatātā yajñebhiḥ sūno sahaso yajāsi | evā no adya samanā samānānuśannagna uśato yakṣi devān

स नो विभावा चक्षणिर्न वस्तोरग्निर्वन्दारु वेद्यश्चनो धात् । विश्वायुर्यो अमृतो मर्त्येषूषर्भुद्भूदतिथिर्जातवेदाः

sa no vibhāvā cakṣaṇirna vastoragnirvandāru vedyaścano dhāt | viśvāyuryo amṛto martyeṣūṣarbhudbhūdatithirjātavedāḥ

द्यावो न यस्य पनयन्त्यभ्वं भासांसि वस्ते सूर्यो न शुक्रः । वि य इनोत्यजरः पावकोऽश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि

dyāvo na yasya panayantyabhvaṃ bhāsāṃsi vaste sūryo na śukraḥ | vi ya inotyajaraḥ pāvako'śnasya cicchiśnathatpūrvyāṇi

वद्मा हि सूनो अस्यद्मसद्वा चक्रे अग्निर्जनुषाज्मान्नम् । स त्वं न ऊर्जसन ऊर्जं धा राजेव जेरवृके क्षेष्यन्तः

vadmā hi sūno asyadmasadvā cakre agnirjanuṣājmānnam | sa tvaṃ na ūrjasana ūrjaṃ dhā rājeva jeravṛke kṣeṣyantaḥ

नितिक्ति यो वारणमन्नमत्ति वायुर्न राष्ट्र्यत्येत्यक्तून् । तुर्याम यस्त आदिशामरातीरत्यो न ह्रुतः पततः परिह्रुत्

nitikti yo vāraṇamannamatti vāyurna rāṣṭryatyetyaktūn | turyāma yasta ādiśāmarātīratyo na hrutaḥ patataḥ parihrut

आ सूर्यो न भानुमद्भिरर्कैरग्ने ततन्थ रोदसी वि भासा । चित्रो नयत्परि तमांस्यक्तः शोचिषा पत्मन्नौशिजो न दीयन्

ā sūryo na bhānumadbhirarkairagne tatantha rodasī vi bhāsā | citro nayatpari tamāṃsyaktaḥ śociṣā patmannauśijo na dīyan

त्वां हि मन्द्रतममर्कशोकैर्ववृमहे महि नः श्रोष्यग्ने । इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः

tvāṃ hi mandratamamarkaśokairvavṛmahe mahi naḥ śroṣyagne | indraṃ na tvā śavasā devatā vāyuṃ pṛṇanti rādhasā nṛtamāḥ

नू नो अग्नेऽवृकेभिः स्वस्ति वेषि रायः पथिभिः पर्ष्यंहः । ता सूरिभ्यो गृणते रासि सुम्नं मदेम शतहिमाः सुवीराः

nū no agne'vṛkebhiḥ svasti veṣi rāyaḥ pathibhiḥ parṣyaṃhaḥ | tā sūribhyo gṛṇate rāsi sumnaṃ madema śatahimāḥ suvīrāḥ

हुवे वः सूनुं सहसो युवानमद्रोघवाचं मतिभिर्यविष्ठम् । य इन्वति द्रविणानि प्रचेता विश्ववाराणि पुरुवारो अध्रुक्

huve vaḥ sūnuṃ sahaso yuvānamadroghavācaṃ matibhiryaviṣṭham | ya invati draviṇāni pracetā viśvavārāṇi puruvāro adhruk

त्वे वसूनि पुर्वणीक होतर्दोषा वस्तोरेरिरे यज्ञियासः । क्षामेव विश्वा भुवनानि यस्मिन्सं सौभगानि दधिरे पावके

tve vasūni purvaṇīka hotardoṣā vastorerire yajñiyāsaḥ | kṣāmeva viśvā bhuvanāni yasminsaṃ saubhagāni dadhire pāvake

त्वं विक्षु प्रदिवः सीद आसु क्रत्वा रथीरभवो वार्याणाम् । अत इनोषि विधते चिकित्वो व्यानुषग्जातवेदो वसूनि

tvaṃ vikṣu pradivaḥ sīda āsu kratvā rathīrabhavo vāryāṇām | ata inoṣi vidhate cikitvo vyānuṣagjātavedo vasūni

यो नः सनुत्यो अभिदासदग्ने यो अन्तरो मित्रमहो वनुष्यात् । तमजरेभिर्वृषभिस्तव स्वैस्तपा तपिष्ठ तपसा तपस्वान्

yo naḥ sanutyo abhidāsadagne yo antaro mitramaho vanuṣyāt | tamajarebhirvṛṣabhistava svaistapā tapiṣṭha tapasā tapasvān

यस्ते यज्ञेन समिधा य उक्थैरर्केभिः सूनो सहसो ददाशत् । स मर्त्येष्वमृत प्रचेता राया द्युम्नेन श्रवसा वि भाति

yaste yajñena samidhā ya ukthairarkebhiḥ sūno sahaso dadāśat | sa martyeṣvamṛta pracetā rāyā dyumnena śravasā vi bhāti

स तत्कृधीषितस्तूयमग्ने स्पृधो बाधस्व सहसा सहस्वान् । यच्छस्यसे द्युभिरक्तो वचोभिस्तज्जुषस्व जरितुर्घोषि मन्म

sa tatkṛdhīṣitastūyamagne spṛdho bādhasva sahasā sahasvān | yacchasyase dyubhirakto vacobhistajjuṣasva jariturghoṣi manma

अश्याम तं काममग्ने तवोती अश्याम रयिं रयिवः सुवीरम् । अश्याम वाजमभि वाजयन्तोऽश्याम द्युम्नमजराजरं ते

aśyāma taṃ kāmamagne tavotī aśyāma rayiṃ rayivaḥ suvīram | aśyāma vājamabhi vājayanto'śyāma dyumnamajarājaraṃ te

प्र नव्यसा सहसः सूनुमच्छा यज्ञेन गातुमव इच्छमानः । वृश्चद्वनं कृष्णयामं रुशन्तं वीती होतारं दिव्यं जिगाति

pra navyasā sahasaḥ sūnumacchā yajñena gātumava icchamānaḥ | vṛścadvanaṃ kṛṣṇayāmaṃ ruśantaṃ vītī hotāraṃ divyaṃ jigāti

स श्वितानस्तन्यतू रोचनस्था अजरेभिर्नानदद्भिर्यविष्ठः । यः पावकः पुरुतमः पुरूणि पृथून्यग्निरनुयाति भर्वन्

sa śvitānastanyatū rocanasthā ajarebhirnānadadbhiryaviṣṭhaḥ | yaḥ pāvakaḥ purutamaḥ purūṇi pṛthūnyagniranuyāti bharvan

वि ते विष्वग्वातजूतासो अग्ने भामासः शुचे शुचयश्चरन्ति । तुविम्रक्षासो दिव्या नवग्वा वना वनन्ति धृषता रुजन्तः

vi te viṣvagvātajūtāso agne bhāmāsaḥ śuce śucayaścaranti | tuvimrakṣāso divyā navagvā vanā vananti dhṛṣatā rujantaḥ

ये ते शुक्रासः शुचयः शुचिष्मः क्षां वपन्ति विषितासो अश्वाः । अध भ्रमस्त उर्विया वि भाति यातयमानो अधि सानु पृश्नेः

ye te śukrāsaḥ śucayaḥ śuciṣmaḥ kṣāṃ vapanti viṣitāso aśvāḥ | adha bhramasta urviyā vi bhāti yātayamāno adhi sānu pṛśneḥ

अध जिह्वा पापतीति प्र वृष्णो गोषुयुधो नाशनिः सृजाना । शूरस्येव प्रसितिः क्षातिरग्नेर्दुर्वर्तुर्भीमो दयते वनानि

adha jihvā pāpatīti pra vṛṣṇo goṣuyudho nāśaniḥ sṛjānā | śūrasyeva prasitiḥ kṣātiragnerdurvarturbhīmo dayate vanāni

आ भानुना पार्थिवानि ज्रयांसि महस्तोदस्य धृषता ततन्थ । स बाधस्वाप भया सहोभि स्पृधो वनुष्यन्वनुषो नि जूर्व

ā bhānunā pārthivāni jrayāṃsi mahastodasya dhṛṣatā tatantha | sa bādhasvāpa bhayā sahobhi spṛdho vanuṣyanvanuṣo ni jūrva

स चित्र चित्रं चितयन्तमस्मे चित्रक्षत्र चित्रतमं वयोधाम् । चन्द्रं रयिं पुरुवीरं बृहन्तं चन्द्र चन्द्राभिर्गृणते युवस्व

sa citra citraṃ citayantamasme citrakṣatra citratamaṃ vayodhām | candraṃ rayiṃ puruvīraṃ bṛhantaṃ candra candrābhirgṛṇate yuvasva

मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम् । कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्ना पात्रं जनयन्त देवाः

mūrdhānaṃ divo aratiṃ pṛthivyā vaiśvānaramṛta ā jātamagnim | kaviṃ samrājamatithiṃ janānāmāsannā pātraṃ janayanta devāḥ

नाभिं यज्ञानां सदनं रयीणां महामाहावमभि सं नवन्त । वैश्वानरं रथ्यमध्वराणां यज्ञस्य केतुं जनयन्त देवाः

nābhiṃ yajñānāṃ sadanaṃ rayīṇāṃ mahāmāhāvamabhi saṃ navanta | vaiśvānaraṃ rathyamadhvarāṇāṃ yajñasya ketuṃ janayanta devāḥ

त्वद्विप्रो जायते वाज्यग्ने त्वद्वीरासो अभिमातिषाहः । वैश्वानर त्वमस्मासु धेहि वसूनि राजन्स्पृहयाय्याणि

tvadvipro jāyate vājyagne tvadvīrāso abhimātiṣāhaḥ | vaiśvānara tvamasmāsu dhehi vasūni rājanspṛhayāyyāṇi

त्वां विश्वे अमृत जायमानं शिशुं न देवा अभि सं नवन्ते । तव क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः

tvāṃ viśve amṛta jāyamānaṃ śiśuṃ na devā abhi saṃ navante | tava kratubhiramṛtatvamāyanvaiśvānara yatpitroradīdeḥ

वैश्वानर तव तानि व्रतानि महान्यग्ने नकिरा दधर्ष । यज्जायमानः पित्रोरुपस्थेऽविन्दः केतुं वयुनेष्वह्नाम्

vaiśvānara tava tāni vratāni mahānyagne nakirā dadharṣa | yajjāyamānaḥ pitrorupasthe'vindaḥ ketuṃ vayuneṣvahnām

वैश्वानरस्य विमितानि चक्षसा सानूनि दिवो अमृतस्य केतुना । तस्येदु विश्वा भुवनाधि मूर्धनि वया इव रुरुहुः सप्त विस्रुहः

vaiśvānarasya vimitāni cakṣasā sānūni divo amṛtasya ketunā | tasyedu viśvā bhuvanādhi mūrdhani vayā iva ruruhuḥ sapta visruhaḥ

वि यो रजांस्यमिमीत सुक्रतुर्वैश्वानरो वि दिवो रोचना कविः । परि यो विश्वा भुवनानि पप्रथेऽदब्धो गोपा अमृतस्य रक्षिता

vi yo rajāṃsyamimīta sukraturvaiśvānaro vi divo rocanā kaviḥ | pari yo viśvā bhuvanāni paprathe'dabdho gopā amṛtasya rakṣitā

पृक्षस्य वृष्णो अरुषस्य नू सहः प्र नु वोचं विदथा जातवेदसः । वैश्वानराय मतिर्नव्यसी शुचिः सोम इव पवते चारुरग्नये

pṛkṣasya vṛṣṇo aruṣasya nū sahaḥ pra nu vocaṃ vidathā jātavedasaḥ | vaiśvānarāya matirnavyasī śuciḥ soma iva pavate cāruragnaye

स जायमानः परमे व्योमनि व्रतान्यग्निर्व्रतपा अरक्षत । व्यन्तरिक्षममिमीत सुक्रतुर्वैश्वानरो महिना नाकमस्पृशत्

sa jāyamānaḥ parame vyomani vratānyagnirvratapā arakṣata | vyantarikṣamamimīta sukraturvaiśvānaro mahinā nākamaspṛśat

व्यस्तभ्नाद्रोदसी मित्रो अद्भुतोऽन्तर्वावदकृणोज्ज्योतिषा तमः । वि चर्मणीव धिषणे अवर्तयद्वैश्वानरो विश्वमधत्त वृष्ण्यम्

vyastabhnādrodasī mitro adbhuto'ntarvāvadakṛṇojjyotiṣā tamaḥ | vi carmaṇīva dhiṣaṇe avartayadvaiśvānaro viśvamadhatta vṛṣṇyam

अपामुपस्थे महिषा अगृभ्णत विशो राजानमुप तस्थुरृग्मियम् । आ दूतो अग्निमभरद्विवस्वतो वैश्वानरं मातरिश्वा परावतः

apāmupasthe mahiṣā agṛbhṇata viśo rājānamupa tasthurṛgmiyam | ā dūto agnimabharadvivasvato vaiśvānaraṃ mātariśvā parāvataḥ

युगेयुगे विदथ्यं गृणद्भ्योऽग्ने रयिं यशसं धेहि नव्यसीम् । पव्येव राजन्नघशंसमजर नीचा नि वृश्च वनिनं न तेजसा

yugeyuge vidathyaṃ gṛṇadbhyo'gne rayiṃ yaśasaṃ dhehi navyasīm | pavyeva rājannaghaśaṃsamajara nīcā ni vṛśca vaninaṃ na tejasā

अस्माकमग्ने मघवत्सु धारयाऽनामि क्षत्रमजरं सुवीर्यम् । वयं जयेम शतिनं सहस्रिणं वैश्वानर वाजमग्ने तवोतिभिः

asmākamagne maghavatsu dhārayā'nāmi kṣatramajaraṃ suvīryam | vayaṃ jayema śatinaṃ sahasriṇaṃ vaiśvānara vājamagne tavotibhiḥ

अदब्धेभिस्तव गोपाभिरिष्टेऽस्माकं पाहि त्रिषधस्थ सूरीन् । रक्षा च नो ददुषां शर्धो अग्ने वैश्वानर प्र च तारी स्तवानः

adabdhebhistava gopābhiriṣṭe'smākaṃ pāhi triṣadhastha sūrīn | rakṣā ca no daduṣāṃ śardho agne vaiśvānara pra ca tārī stavānaḥ

अहश्च कृष्णमहरर्जुनं च वि वर्तेते रजसी वेद्याभिः । वैश्वानरो जायमानो न राजावातिरज्ज्योतिषाग्निस्तमांसि

ahaśca kṛṣṇamahararjunaṃ ca vi vartete rajasī vedyābhiḥ | vaiśvānaro jāyamāno na rājāvātirajjyotiṣāgnistamāṃsi

नाहं तन्तुं न वि जानाम्योतुं न यं वयन्ति समरेऽतमानाः । कस्य स्वित्पुत्र इह वक्त्वानि परो वदात्यवरेण पित्रा

nāhaṃ tantuṃ na vi jānāmyotuṃ na yaṃ vayanti samare'tamānāḥ | kasya svitputra iha vaktvāni paro vadātyavareṇa pitrā

स इत्तन्तुं स वि जानात्योतुं स वक्त्वान्यृतुथा वदाति । य ईं चिकेतदमृतस्य गोपा अवश्चरन्परो अन्येन पश्यन्

sa ittantuṃ sa vi jānātyotuṃ sa vaktvānyṛtuthā vadāti | ya īṃ ciketadamṛtasya gopā avaścaranparo anyena paśyan

अयं होता प्रथमः पश्यतेममिदं ज्योतिरमृतं मर्त्येषु । अयं स जज्ञे ध्रुव आ निषत्तोऽमर्त्यस्तन्वा वर्धमानः

ayaṃ hotā prathamaḥ paśyatemamidaṃ jyotiramṛtaṃ martyeṣu | ayaṃ sa jajñe dhruva ā niṣatto'martyastanvā vardhamānaḥ

ध्रुवं ज्योतिर्निहितं दृशये कं मनो जविष्ठं पतयत्स्वन्तः । विश्वे देवाः समनसः सकेता एकं क्रतुमभि वि यन्ति साधु

dhruvaṃ jyotirnihitaṃ dṛśaye kaṃ mano javiṣṭhaṃ patayatsvantaḥ | viśve devāḥ samanasaḥ saketā ekaṃ kratumabhi vi yanti sādhu

वि मे कर्णा पतयतो वि चक्षुर्वीदं ज्योतिर्हृदय आहितं यत् । वि मे मनश्चरति दूरआधीः किं स्विद्वक्ष्यामि किमु नू मनिष्ये

vi me karṇā patayato vi cakṣurvīdaṃ jyotirhṛdaya āhitaṃ yat | vi me manaścarati dūraādhīḥ kiṃ svidvakṣyāmi kimu nū maniṣye

विश्वे देवा अनमस्यन्भियानास्त्वामग्ने तमसि तस्थिवांसम् । वैश्वानरोऽवतूतये नोऽमर्त्योऽवतूतये नः

viśve devā anamasyanbhiyānāstvāmagne tamasi tasthivāṃsam | vaiśvānaro'vatūtaye no'martyo'vatūtaye naḥ

पुरो वो मन्द्रं दिव्यं सुवृक्तिं प्रयति यज्ञे अग्निमध्वरे दधिध्वम् । पुर उक्थेभिः स हि नो विभावा स्वध्वरा करति जातवेदाः

puro vo mandraṃ divyaṃ suvṛktiṃ prayati yajñe agnimadhvare dadhidhvam | pura ukthebhiḥ sa hi no vibhāvā svadhvarā karati jātavedāḥ

तमु द्युमः पुर्वणीक होतरग्ने अग्निभिर्मनुष इधानः । स्तोमं यमस्मै ममतेव शूषं घृतं न शुचि मतयः पवन्ते

tamu dyumaḥ purvaṇīka hotaragne agnibhirmanuṣa idhānaḥ | stomaṃ yamasmai mamateva śūṣaṃ ghṛtaṃ na śuci matayaḥ pavante

पीपाय स श्रवसा मर्त्येषु यो अग्नये ददाश विप्र उक्थैः । चित्राभिस्तमूतिभिश्चित्रशोचिर्व्रजस्य साता गोमतो दधाति

pīpāya sa śravasā martyeṣu yo agnaye dadāśa vipra ukthaiḥ | citrābhistamūtibhiścitraśocirvrajasya sātā gomato dadhāti

आ यः पप्रौ जायमान उर्वी दूरेदृशा भासा कृष्णाध्वा । अध बहु चित्तम ऊर्म्यायास्तिरः शोचिषा ददृशे पावकः

ā yaḥ paprau jāyamāna urvī dūredṛśā bhāsā kṛṣṇādhvā | adha bahu cittama ūrmyāyāstiraḥ śociṣā dadṛśe pāvakaḥ

नू नश्चित्रं पुरुवाजाभिरूती अग्ने रयिं मघवद्भ्यश्च धेहि । ये राधसा श्रवसा चात्यन्यान्सुवीर्येभिश्चाभि सन्ति जनान्

nū naścitraṃ puruvājābhirūtī agne rayiṃ maghavadbhyaśca dhehi | ye rādhasā śravasā cātyanyānsuvīryebhiścābhi santi janān

इमं यज्ञं चनो धा अग्न उशन्यं त आसानो जुहुते हविष्मान् । भरद्वाजेषु दधिषे सुवृक्तिमवीर्वाजस्य गध्यस्य सातौ

imaṃ yajñaṃ cano dhā agna uśanyaṃ ta āsāno juhute haviṣmān | bharadvājeṣu dadhiṣe suvṛktimavīrvājasya gadhyasya sātau

वि द्वेषांसीनुहि वर्धयेळां मदेम शतहिमाः सुवीराः

vi dveṣāṃsīnuhi vardhayel̤āṃ madema śatahimāḥ suvīrāḥ

यजस्व होतरिषितो यजीयानग्ने बाधो मरुतां न प्रयुक्ति । आ नो मित्रावरुणा नासत्या द्यावा होत्राय पृथिवी ववृत्याः

yajasva hotariṣito yajīyānagne bādho marutāṃ na prayukti | ā no mitrāvaruṇā nāsatyā dyāvā hotrāya pṛthivī vavṛtyāḥ

त्वं होता मन्द्रतमो नो अध्रुगन्तर्देवो विदथा मर्त्येषु । पावकया जुह्वा वह्निरासाग्ने यजस्व तन्वं तव स्वाम्

tvaṃ hotā mandratamo no adhrugantardevo vidathā martyeṣu | pāvakayā juhvā vahnirāsāgne yajasva tanvaṃ tava svām

धन्या चिद्धि त्वे धिषणा वष्टि प्र देवाञ्जन्म गृणते यजध्यै । वेपिष्ठो अङ्गिरसां यद्ध विप्रो मधुच्छन्दो भनति रेभ इष्टौ

dhanyā ciddhi tve dhiṣaṇā vaṣṭi pra devāñjanma gṛṇate yajadhyai | vepiṣṭho aṅgirasāṃ yaddha vipro madhucchando bhanati rebha iṣṭau

अदिद्युतत्स्वपाको विभावाग्ने यजस्व रोदसी उरूची । आयुं न यं नमसा रातहव्या अञ्जन्ति सुप्रयसं पञ्च जनाः

adidyutatsvapāko vibhāvāgne yajasva rodasī urūcī | āyuṃ na yaṃ namasā rātahavyā añjanti suprayasaṃ pañca janāḥ

वृञ्जे ह यन्नमसा बर्हिरग्नावयामि स्रुग्घृतवती सुवृक्तिः । अम्यक्षि सद्म सदने पृथिव्या अश्रायि यज्ञः सूर्ये न चक्षुः

vṛñje ha yannamasā barhiragnāvayāmi srugghṛtavatī suvṛktiḥ | amyakṣi sadma sadane pṛthivyā aśrāyi yajñaḥ sūrye na cakṣuḥ

दशस्या नः पुर्वणीक होतर्देवेभिरग्ने अग्निभिरिधानः । रायः सूनो सहसो वावसाना अति स्रसेम वृजनं नांहः

daśasyā naḥ purvaṇīka hotardevebhiragne agnibhiridhānaḥ | rāyaḥ sūno sahaso vāvasānā ati srasema vṛjanaṃ nāṃhaḥ

मध्ये होता दुरोणे बर्हिषो राळग्निस्तोदस्य रोदसी यजध्यै । अयं स सूनुः सहस ऋतावा दूरात्सूर्यो न शोचिषा ततान

madhye hotā duroṇe barhiṣo rāl̤agnistodasya rodasī yajadhyai | ayaṃ sa sūnuḥ sahasa ṛtāvā dūrātsūryo na śociṣā tatāna

आ यस्मिन्त्वे स्वपाके यजत्र यक्षद्राजन्सर्वतातेव नु द्यौः । त्रिषधस्थस्ततरुषो न जंहो हव्या मघानि मानुषा यजध्यै

ā yasmintve svapāke yajatra yakṣadrājansarvatāteva nu dyauḥ | triṣadhasthastataruṣo na jaṃho havyā maghāni mānuṣā yajadhyai

तेजिष्ठा यस्यारतिर्वनेराट् तोदो अध्वन्न वृधसानो अद्यौत् । अद्रोघो न द्रविता चेतति त्मन्नमर्त्योऽवर्त्र ओषधीषु

tejiṣṭhā yasyāratirvanerāṭ todo adhvanna vṛdhasāno adyaut | adrogho na dravitā cetati tmannamartyo'vartra oṣadhīṣu

सास्माकेभिरेतरी न शूषैरग्नि ष्टवे दम आ जातवेदाः । द्र्वन्नो वन्वन्क्रत्वा नार्वोस्रः पितेव जारयायि यज्ञैः

sāsmākebhiretarī na śūṣairagni ṣṭave dama ā jātavedāḥ | drvanno vanvankratvā nārvosraḥ piteva jārayāyi yajñaiḥ

अध स्मास्य पनयन्ति भासो वृथा यत्तक्षदनुयाति पृथ्वीम् । सद्यो यः स्यन्द्रो विषितो धवीयानृणो न तायुरति धन्वा राट्

adha smāsya panayanti bhāso vṛthā yattakṣadanuyāti pṛthvīm | sadyo yaḥ syandro viṣito dhavīyānṛṇo na tāyurati dhanvā rāṭ

स त्वं नो अर्वन्निदाया विश्वेभिरग्ने अग्निभिरिधानः । वेषि रायो वि यासि दुच्छुना मदेम शतहिमाः सुवीराः

sa tvaṃ no arvannidāyā viśvebhiragne agnibhiridhānaḥ | veṣi rāyo vi yāsi ducchunā madema śatahimāḥ suvīrāḥ

त्वद्विश्वा सुभग सौभगान्यग्ने वि यन्ति वनिनो न वयाः । श्रुष्टी रयिर्वाजो वृत्रतूर्ये दिवो वृष्टिरीड्यो रीतिरपाम्

tvadviśvā subhaga saubhagānyagne vi yanti vanino na vayāḥ | śruṣṭī rayirvājo vṛtratūrye divo vṛṣṭirīḍyo rītirapām

त्वं भगो न आ हि रत्नमिषे परिज्मेव क्षयसि दस्मवर्चाः । अग्ने मित्रो न बृहत ऋतस्यासि क्षत्ता वामस्य देव भूरेः

tvaṃ bhago na ā hi ratnamiṣe parijmeva kṣayasi dasmavarcāḥ | agne mitro na bṛhata ṛtasyāsi kṣattā vāmasya deva bhūreḥ

स सत्पतिः शवसा हन्ति वृत्रमग्ने विप्रो वि पणेर्भर्ति वाजम् । यं त्वं प्रचेत ऋतजात राया सजोषा नप्त्रापां हिनोषि

sa satpatiḥ śavasā hanti vṛtramagne vipro vi paṇerbharti vājam | yaṃ tvaṃ praceta ṛtajāta rāyā sajoṣā naptrāpāṃ hinoṣi

यस्ते सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैर्यज्ञैर्मर्तो निशितिं वेद्यानट् । विश्वं स देव प्रति वारमग्ने धत्ते धान्यं पत्यते वसव्यैः

yaste sūno sahaso gīrbhirukthairyajñairmarto niśitiṃ vedyānaṭ | viśvaṃ sa deva prati vāramagne dhatte dhānyaṃ patyate vasavyaiḥ

ता नृभ्य आ सौश्रवसा सुवीराग्ने सूनो सहसः पुष्यसे धाः । कृणोषि यच्छवसा भूरि पश्वो वयो वृकायारये जसुरये

tā nṛbhya ā sauśravasā suvīrāgne sūno sahasaḥ puṣyase dhāḥ | kṛṇoṣi yacchavasā bhūri paśvo vayo vṛkāyāraye jasuraye

वद्मा सूनो सहसो नो विहाया अग्ने तोकं तनयं वाजि नो दाः । विश्वाभिर्गीर्भिरभि पूर्तिमश्यां मदेम शतहिमाः सुवीराः

vadmā sūno sahaso no vihāyā agne tokaṃ tanayaṃ vāji no dāḥ | viśvābhirgīrbhirabhi pūrtimaśyāṃ madema śatahimāḥ suvīrāḥ

अग्ना यो मर्त्यो दुवो धियं जुजोष धीतिभिः । भसन्नु ष प्र पूर्व्य इषं वुरीतावसे

agnā yo martyo duvo dhiyaṃ jujoṣa dhītibhiḥ | bhasannu ṣa pra pūrvya iṣaṃ vurītāvase

अग्निरिद्धि प्रचेता अग्निर्वेधस्तम ऋषिः । अग्निं होतारमीळते यज्ञेषु मनुषो विशः

agniriddhi pracetā agnirvedhastama ṛṣiḥ | agniṃ hotāramīl̤ate yajñeṣu manuṣo viśaḥ

नाना ह्यग्नेऽवसे स्पर्धन्ते रायो अर्यः । तूर्वन्तो दस्युमायवो व्रतैः सीक्षन्तो अव्रतम्

nānā hyagne'vase spardhante rāyo aryaḥ | tūrvanto dasyumāyavo vrataiḥ sīkṣanto avratam

अग्निरप्सामृतीषहं वीरं ददाति सत्पतिम् । यस्य त्रसन्ति शवसः संचक्षि शत्रवो भिया

agnirapsāmṛtīṣahaṃ vīraṃ dadāti satpatim | yasya trasanti śavasaḥ saṃcakṣi śatravo bhiyā

अग्निर्हि विद्मना निदो देवो मर्तमुरुष्यति । सहावा यस्यावृतो रयिर्वाजेष्ववृतः

agnirhi vidmanā nido devo martamuruṣyati | sahāvā yasyāvṛto rayirvājeṣvavṛtaḥ

अच्छा नो मित्रमहो देव देवानग्ने वोचः सुमतिं रोदस्योः । वीहि स्वस्तिं सुक्षितिं दिवो नॄन्द्विषो अंहांसि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम

acchā no mitramaho deva devānagne vocaḥ sumatiṃ rodasyoḥ | vīhi svastiṃ sukṣitiṃ divo nṝndviṣo aṃhāṃsi duritā tarema tā tarema tavāvasā tarema

इममू षु वो अतिथिमुषर्बुधं विश्वासां विशां पतिमृञ्जसे गिरा । वेतीद्दिवो जनुषा कच्चिदा शुचिर्ज्योक्चिदत्ति गर्भो यदच्युतम्

imamū ṣu vo atithimuṣarbudhaṃ viśvāsāṃ viśāṃ patimṛñjase girā | vetīddivo januṣā kaccidā śucirjyokcidatti garbho yadacyutam

मित्रं न यं सुधितं भृगवो दधुर्वनस्पतावीड्यमूर्ध्वशोचिषम् । स त्वं सुप्रीतो वीतहव्ये अद्भुत प्रशस्तिभिर्महयसे दिवेदिवे

mitraṃ na yaṃ sudhitaṃ bhṛgavo dadhurvanaspatāvīḍyamūrdhvaśociṣam | sa tvaṃ suprīto vītahavye adbhuta praśastibhirmahayase divedive

स त्वं दक्षस्यावृको वृधो भूरर्यः परस्यान्तरस्य तरुषः । रायः सूनो सहसो मर्त्येष्वा छर्दिर्यच्छ वीतहव्याय सप्रथो भरद्वाजाय सप्रथः

sa tvaṃ dakṣasyāvṛko vṛdho bhūraryaḥ parasyāntarasya taruṣaḥ | rāyaḥ sūno sahaso martyeṣvā chardiryaccha vītahavyāya sapratho bharadvājāya saprathaḥ

द्युतानं वो अतिथिं स्वर्णरमग्निं होतारं मनुषः स्वध्वरम् । विप्रं न द्युक्षवचसं सुवृक्तिभिर्हव्यवाहमरतिं देवमृञ्जसे

dyutānaṃ vo atithiṃ svarṇaramagniṃ hotāraṃ manuṣaḥ svadhvaram | vipraṃ na dyukṣavacasaṃ suvṛktibhirhavyavāhamaratiṃ devamṛñjase

पावकया यश्चितयन्त्या कृपा क्षामन्रुरुच उषसो न भानुना । तूर्वन्न यामन्नेतशस्य नू रण आ यो घृणे न ततृषाणो अजरः

pāvakayā yaścitayantyā kṛpā kṣāmanruruca uṣaso na bhānunā | tūrvanna yāmannetaśasya nū raṇa ā yo ghṛṇe na tatṛṣāṇo ajaraḥ

अग्निमग्निं वः समिधा दुवस्यत प्रियम्प्रियं वो अतिथिं गृणीषणि । उप वो गीर्भिरमृतं विवासत देवो देवेषु वनते हि वार्यं देवो देवेषु वनते हि नो दुवः

agnimagniṃ vaḥ samidhā duvasyata priyampriyaṃ vo atithiṃ gṛṇīṣaṇi | upa vo gīrbhiramṛtaṃ vivāsata devo deveṣu vanate hi vāryaṃ devo deveṣu vanate hi no duvaḥ

समिद्धमग्निं समिधा गिरा गृणे शुचिं पावकं पुरो अध्वरे ध्रुवम् । विप्रं होतारं पुरुवारमद्रुहं कविं सुम्नैरीमहे जातवेदसम्

samiddhamagniṃ samidhā girā gṛṇe śuciṃ pāvakaṃ puro adhvare dhruvam | vipraṃ hotāraṃ puruvāramadruhaṃ kaviṃ sumnairīmahe jātavedasam

त्वां दूतमग्ने अमृतं युगेयुगे हव्यवाहं दधिरे पायुमीड्यम् । देवासश्च मर्तासश्च जागृविं विभुं विश्पतिं नमसा नि षेदिरे

tvāṃ dūtamagne amṛtaṃ yugeyuge havyavāhaṃ dadhire pāyumīḍyam | devāsaśca martāsaśca jāgṛviṃ vibhuṃ viśpatiṃ namasā ni ṣedire

विभूषन्नग्न उभयाँ अनु व्रता दूतो देवानां रजसी समीयसे । यत्ते धीतिं सुमतिमावृणीमहेऽध स्मा नस्त्रिवरूथः शिवो भव

vibhūṣannagna ubhayā~ anu vratā dūto devānāṃ rajasī samīyase | yatte dhītiṃ sumatimāvṛṇīmahe'dha smā nastrivarūthaḥ śivo bhava

तं सुप्रतीकं सुदृशं स्वञ्चमविद्वांसो विदुष्टरं सपेम । स यक्षद्विश्वा वयुनानि विद्वान्प्र हव्यमग्निरमृतेषु वोचत्

taṃ supratīkaṃ sudṛśaṃ svañcamavidvāṃso viduṣṭaraṃ sapema | sa yakṣadviśvā vayunāni vidvānpra havyamagniramṛteṣu vocat

तमग्ने पास्युत तं पिपर्षि यस्त आनट् कवये शूर धीतिम् । यज्ञस्य वा निशितिं वोदितिं वा तमित्पृणक्षि शवसोत राया

tamagne pāsyuta taṃ piparṣi yasta ānaṭ kavaye śūra dhītim | yajñasya vā niśitiṃ voditiṃ vā tamitpṛṇakṣi śavasota rāyā

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयि स्पृहयाय्यः सहस्री

tvamagne vanuṣyato ni pāhi tvamu naḥ sahasāvannavadyāt | saṃ tvā dhvasmanvadabhyetu pāthaḥ saṃ rayi spṛhayāyyaḥ sahasrī

अग्निर्होता गृहपतिः स राजा विश्वा वेद जनिमा जातवेदाः । देवानामुत यो मर्त्यानां यजिष्ठः स प्र यजतामृतावा

agnirhotā gṛhapatiḥ sa rājā viśvā veda janimā jātavedāḥ | devānāmuta yo martyānāṃ yajiṣṭhaḥ sa pra yajatāmṛtāvā

अग्ने यदद्य विशो अध्वरस्य होतः पावकशोचे वेष्ट्वं हि यज्वा । ऋता यजासि महिना वि यद्भूर्हव्या वह यविष्ठ या ते अद्य

agne yadadya viśo adhvarasya hotaḥ pāvakaśoce veṣṭvaṃ hi yajvā | ṛtā yajāsi mahinā vi yadbhūrhavyā vaha yaviṣṭha yā te adya

अभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यो नि त्वा दधीत रोदसी यजध्यै । अवा नो मघवन्वाजसातावग्ने विश्वानि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम

abhi prayāṃsi sudhitāni hi khyo ni tvā dadhīta rodasī yajadhyai | avā no maghavanvājasātāvagne viśvāni duritā tarema tā tarema tavāvasā tarema

अग्ने विश्वेभिः स्वनीक देवैरूर्णावन्तं प्रथमः सीद योनिम् । कुलायिनं घृतवन्तं सवित्रे यज्ञं नय यजमानाय साधु

agne viśvebhiḥ svanīka devairūrṇāvantaṃ prathamaḥ sīda yonim | kulāyinaṃ ghṛtavantaṃ savitre yajñaṃ naya yajamānāya sādhu

इममु त्यमथर्ववदग्निं मन्थन्ति वेधसः । यमङ्कूयन्तमानयन्नमूरं श्याव्याभ्यः

imamu tyamatharvavadagniṃ manthanti vedhasaḥ | yamaṅkūyantamānayannamūraṃ śyāvyābhyaḥ

जनिष्वा देववीतये सर्वताता स्वस्तये । आ देवान्वक्ष्यमृताँ ऋतावृधो यज्ञं देवेषु पिस्पृशः

janiṣvā devavītaye sarvatātā svastaye | ā devānvakṣyamṛtā~ ṛtāvṛdho yajñaṃ deveṣu pispṛśaḥ

वयमु त्वा गृहपते जनानामग्ने अकर्म समिधा बृहन्तम् । अस्थूरि नो गार्हपत्यानि सन्तु तिग्मेन नस्तेजसा सं शिशाधि

vayamu tvā gṛhapate janānāmagne akarma samidhā bṛhantam | asthūri no gārhapatyāni santu tigmena nastejasā saṃ śiśādhi

त्वमग्ने यज्ञानां होता विश्वेषां हितः । देवेभिर्मानुषे जने

tvamagne yajñānāṃ hotā viśveṣāṃ hitaḥ | devebhirmānuṣe jane

स नो मन्द्राभिरध्वरे जिह्वाभिर्यजा महः । आ देवान्वक्षि यक्षि च

sa no mandrābhiradhvare jihvābhiryajā mahaḥ | ā devānvakṣi yakṣi ca

वेत्था हि वेधो अध्वनः पथश्च देवाञ्जसा । अग्ने यज्ञेषु सुक्रतो

vetthā hi vedho adhvanaḥ pathaśca devāñjasā | agne yajñeṣu sukrato

त्वामीळे अध द्विता भरतो वाजिभिः शुनम् । ईजे यज्ञेषु यज्ञियम्

tvāmīl̤e adha dvitā bharato vājibhiḥ śunam | īje yajñeṣu yajñiyam

त्वमिमा वार्या पुरु दिवोदासाय सुन्वते । भरद्वाजाय दाशुषे

tvamimā vāryā puru divodāsāya sunvate | bharadvājāya dāśuṣe

त्वं दूतो अमर्त्य आ वहा दैव्यं जनम् । शृण्वन्विप्रस्य सुष्टुतिम्

tvaṃ dūto amartya ā vahā daivyaṃ janam | śṛṇvanviprasya suṣṭutim

त्वामग्ने स्वाध्यो मर्तासो देववीतये । यज्ञेषु देवमीळते

tvāmagne svādhyo martāso devavītaye | yajñeṣu devamīl̤ate

तव प्र यक्षि संदृशमुत क्रतुं सुदानवः । विश्वे जुषन्त कामिनः

tava pra yakṣi saṃdṛśamuta kratuṃ sudānavaḥ | viśve juṣanta kāminaḥ

त्वं होता मनुर्हितो वह्निरासा विदुष्टरः । अग्ने यक्षि दिवो विशः

tvaṃ hotā manurhito vahnirāsā viduṣṭaraḥ | agne yakṣi divo viśaḥ

अग्न आ याहि वीतये गृणानो हव्यदातये । नि होता सत्सि बर्हिषि

agna ā yāhi vītaye gṛṇāno havyadātaye | ni hotā satsi barhiṣi

तं त्वा समिद्भिरङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि । बृहच्छोचा यविष्ठ्य

taṃ tvā samidbhiraṅgiro ghṛtena vardhayāmasi | bṛhacchocā yaviṣṭhya

स नः पृथु श्रवाय्यमच्छा देव विवाससि । बृहदग्ने सुवीर्यम्

sa naḥ pṛthu śravāyyamacchā deva vivāsasi | bṛhadagne suvīryam

त्वामग्ने पुष्करादध्यथर्वा निरमन्थत । मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः

tvāmagne puṣkarādadhyatharvā niramanthata | mūrdhno viśvasya vāghataḥ

तमु त्वा दध्यङ्ङृषिः पुत्र ईधे अथर्वणः । वृत्रहणं पुरंदरम्

tamu tvā dadhyaṅṅṛṣiḥ putra īdhe atharvaṇaḥ | vṛtrahaṇaṃ puraṃdaram

तमु त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् । धनंजयं रणेरणे

tamu tvā pāthyo vṛṣā samīdhe dasyuhantamam | dhanaṃjayaṃ raṇeraṇe

एह्यू षु ब्रवाणि तेऽग्न इत्थेतरा गिरः । एभिर्वर्धास इन्दुभिः

ehyū ṣu bravāṇi te'gna itthetarā giraḥ | ebhirvardhāsa indubhiḥ

यत्र क्व च ते मनो दक्षं दधस उत्तरम् । तत्रा सदः कृणवसे

yatra kva ca te mano dakṣaṃ dadhasa uttaram | tatrā sadaḥ kṛṇavase

नहि ते पूर्तमक्षिपद्भुवन्नेमानां वसो । अथा दुवो वनवसे

nahi te pūrtamakṣipadbhuvannemānāṃ vaso | athā duvo vanavase

आग्निरगामि भारतो वृत्रहा पुरुचेतनः । दिवोदासस्य सत्पतिः

āgniragāmi bhārato vṛtrahā purucetanaḥ | divodāsasya satpatiḥ

स हि विश्वाति पार्थिवा रयिं दाशन्महित्वना । वन्वन्नवातो अस्तृतः

sa hi viśvāti pārthivā rayiṃ dāśanmahitvanā | vanvannavāto astṛtaḥ

स प्रत्नवन्नवीयसाग्ने द्युम्नेन संयता । बृहत्ततन्थ भानुना

sa pratnavannavīyasāgne dyumnena saṃyatā | bṛhattatantha bhānunā

प्र वः सखायो अग्नये स्तोमं यज्ञं च धृष्णुया । अर्च गाय च वेधसे

pra vaḥ sakhāyo agnaye stomaṃ yajñaṃ ca dhṛṣṇuyā | arca gāya ca vedhase

स हि यो मानुषा युगा सीदद्धोता कविक्रतुः । दूतश्च हव्यवाहनः

sa hi yo mānuṣā yugā sīdaddhotā kavikratuḥ | dūtaśca havyavāhanaḥ

ता राजाना शुचिव्रतादित्यान्मारुतं गणम् । वसो यक्षीह रोदसी

tā rājānā śucivratādityānmārutaṃ gaṇam | vaso yakṣīha rodasī

वस्वी ते अग्ने संदृष्टिरिषयते मर्त्याय । ऊर्जो नपादमृतस्य

vasvī te agne saṃdṛṣṭiriṣayate martyāya | ūrjo napādamṛtasya

क्रत्वा दा अस्तु श्रेष्ठोऽद्य त्वा वन्वन्सुरेक्णाः । मर्त आनाश सुवृक्तिम्

kratvā dā astu śreṣṭho'dya tvā vanvansurekṇāḥ | marta ānāśa suvṛktim

ते ते अग्ने त्वोता इषयन्तो विश्वमायुः । तरन्तो अर्यो अरातीर्वन्वन्तो अर्यो अरातीः

te te agne tvotā iṣayanto viśvamāyuḥ | taranto aryo arātīrvanvanto aryo arātīḥ

अग्निस्तिग्मेन शोचिषा यासद्विश्वं न्यत्रिणम् । अग्निर्नो वनते रयिम्

agnistigmena śociṣā yāsadviśvaṃ nyatriṇam | agnirno vanate rayim

सुवीरं रयिमा भर जातवेदो विचर्षणे । जहि रक्षांसि सुक्रतो

suvīraṃ rayimā bhara jātavedo vicarṣaṇe | jahi rakṣāṃsi sukrato

त्वं नः पाह्यंहसो जातवेदो अघायतः । रक्षा णो ब्रह्मणस्कवे

tvaṃ naḥ pāhyaṃhaso jātavedo aghāyataḥ | rakṣā ṇo brahmaṇaskave

यो नो अग्ने दुरेव आ मर्तो वधाय दाशति । तस्मान्नः पाह्यंहसः

yo no agne dureva ā marto vadhāya dāśati | tasmānnaḥ pāhyaṃhasaḥ

त्वं तं देव जिह्वया परि बाधस्व दुष्कृतम् । मर्तो यो नो जिघांसति

tvaṃ taṃ deva jihvayā pari bādhasva duṣkṛtam | marto yo no jighāṃsati

भरद्वाजाय सप्रथः शर्म यच्छ सहन्त्य । अग्ने वरेण्यं वसु

bharadvājāya saprathaḥ śarma yaccha sahantya | agne vareṇyaṃ vasu

अग्निर्वृत्राणि जङ्घनद्द्रविणस्युर्विपन्यया । समिद्धः शुक्र आहुतः

agnirvṛtrāṇi jaṅghanaddraviṇasyurvipanyayā | samiddhaḥ śukra āhutaḥ

गर्भे मातुः पितुष्पिता विदिद्युतानो अक्षरे । सीदन्नृतस्य योनिमा

garbhe mātuḥ pituṣpitā vididyutāno akṣare | sīdannṛtasya yonimā

ब्रह्म प्रजावदा भर जातवेदो विचर्षणे । अग्ने यद्दीदयद्दिवि

brahma prajāvadā bhara jātavedo vicarṣaṇe | agne yaddīdayaddivi

उप त्वा रण्वसंदृशं प्रयस्वन्तः सहस्कृत । अग्ने ससृज्महे गिरः

upa tvā raṇvasaṃdṛśaṃ prayasvantaḥ sahaskṛta | agne sasṛjmahe giraḥ

उप च्छायामिव घृणेरगन्म शर्म ते वयम् । अग्ने हिरण्यसंदृशः

upa cchāyāmiva ghṛṇeraganma śarma te vayam | agne hiraṇyasaṃdṛśaḥ

य उग्र इव शर्यहा तिग्मशृङ्गो न वंसगः । अग्ने पुरो रुरोजिथ

ya ugra iva śaryahā tigmaśṛṅgo na vaṃsagaḥ | agne puro rurojitha

आ यं हस्ते न खादिनं शिशुं जातं न बिभ्रति । विशामग्निं स्वध्वरम्

ā yaṃ haste na khādinaṃ śiśuṃ jātaṃ na bibhrati | viśāmagniṃ svadhvaram

प्र देवं देववीतये भरता वसुवित्तमम् । आ स्वे योनौ नि षीदतु

pra devaṃ devavītaye bharatā vasuvittamam | ā sve yonau ni ṣīdatu

आ जातं जातवेदसि प्रियं शिशीतातिथिम् । स्योन आ गृहपतिम्

ā jātaṃ jātavedasi priyaṃ śiśītātithim | syona ā gṛhapatim

अग्ने युक्ष्वा हि ये तवाश्वासो देव साधवः । अरं वहन्ति मन्यवे

agne yukṣvā hi ye tavāśvāso deva sādhavaḥ | araṃ vahanti manyave

अच्छा नो याह्या वहाभि प्रयांसि वीतये । आ देवान्सोमपीतये

acchā no yāhyā vahābhi prayāṃsi vītaye | ā devānsomapītaye

उदग्ने भारत द्युमदजस्रेण दविद्युतत् । शोचा वि भाह्यजर

udagne bhārata dyumadajasreṇa davidyutat | śocā vi bhāhyajara

वीती यो देवं मर्तो दुवस्येदग्निमीळीताध्वरे हविष्मान् । होतारं सत्ययजं रोदस्योरुत्तानहस्तो नमसा विवासेत्

vītī yo devaṃ marto duvasyedagnimīl̤ītādhvare haviṣmān | hotāraṃ satyayajaṃ rodasyoruttānahasto namasā vivāset

आ ते अग्न ऋचा हविर्हृदा तष्टं भरामसि । ते ते भवन्तूक्षण ऋषभासो वशा उत

ā te agna ṛcā havirhṛdā taṣṭaṃ bharāmasi | te te bhavantūkṣaṇa ṛṣabhāso vaśā uta

अग्निं देवासो अग्रियमिन्धते वृत्रहन्तमम् । येना वसून्याभृता तृळ्हा रक्षांसि वाजिना

agniṃ devāso agriyamindhate vṛtrahantamam | yenā vasūnyābhṛtā tṛl̤hā rakṣāṃsi vājinā

पिबा सोममभि यमुग्र तर्द ऊर्वं गव्यं महि गृणान इन्द्र । वि यो धृष्णो वधिषो वज्रहस्त विश्वा वृत्रममित्रिया शवोभिः

pibā somamabhi yamugra tarda ūrvaṃ gavyaṃ mahi gṛṇāna indra | vi yo dhṛṣṇo vadhiṣo vajrahasta viśvā vṛtramamitriyā śavobhiḥ

स ईं पाहि य ऋजीषी तरुत्रो यः शिप्रवान्वृषभो यो मतीनाम् । यो गोत्रभिद्वज्रभृद्यो हरिष्ठाः स इन्द्र चित्राँ अभि तृन्धि वाजान्

sa īṃ pāhi ya ṛjīṣī tarutro yaḥ śipravānvṛṣabho yo matīnām | yo gotrabhidvajrabhṛdyo hariṣṭhāḥ sa indra citrā~ abhi tṛndhi vājān

एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वा श्रुधि ब्रह्म वावृधस्वोत गीर्भिः । आविः सूर्यं कृणुहि पीपिहीषो जहि शत्रूँरभि गा इन्द्र तृन्धि

evā pāhi pratnathā mandatu tvā śrudhi brahma vāvṛdhasvota gīrbhiḥ | āviḥ sūryaṃ kṛṇuhi pīpihīṣo jahi śatrū~rabhi gā indra tṛndhi

ते त्वा मदा बृहदिन्द्र स्वधाव इमे पीता उक्षयन्त द्युमन्तम् । महामनूनं तवसं विभूतिं मत्सरासो जर्हृषन्त प्रसाहम्

te tvā madā bṛhadindra svadhāva ime pītā ukṣayanta dyumantam | mahāmanūnaṃ tavasaṃ vibhūtiṃ matsarāso jarhṛṣanta prasāham

येभिः सूर्यमुषसं मन्दसानोऽवासयोऽप दृळ्हानि दर्द्रत् । महामद्रिं परि गा इन्द्र सन्तं नुत्था अच्युतं सदसस्परि स्वात्

yebhiḥ sūryamuṣasaṃ mandasāno'vāsayo'pa dṛl̤hāni dardrat | mahāmadriṃ pari gā indra santaṃ nutthā acyutaṃ sadasaspari svāt

तव क्रत्वा तव तद्दंसनाभिरामासु पक्वं शच्या नि दीधः । और्णोर्दुर उस्रियाभ्यो वि दृळ्होदूर्वाद्गा असृजो अङ्गिरस्वान्

tava kratvā tava taddaṃsanābhirāmāsu pakvaṃ śacyā ni dīdhaḥ | aurṇordura usriyābhyo vi dṛl̤hodūrvādgā asṛjo aṅgirasvān

पप्राथ क्षां महि दंसो व्युर्वीमुप द्यामृष्वो बृहदिन्द्र स्तभायः । अधारयो रोदसी देवपुत्रे प्रत्ने मातरा यह्वी ऋतस्य

paprātha kṣāṃ mahi daṃso vyurvīmupa dyāmṛṣvo bṛhadindra stabhāyaḥ | adhārayo rodasī devaputre pratne mātarā yahvī ṛtasya

अध त्वा विश्वे पुर इन्द्र देवा एकं तवसं दधिरे भराय । अदेवो यदभ्यौहिष्ट देवान्स्वर्षाता वृणत इन्द्रमत्र

adha tvā viśve pura indra devā ekaṃ tavasaṃ dadhire bharāya | adevo yadabhyauhiṣṭa devānsvarṣātā vṛṇata indramatra

अध द्यौश्चित्ते अप सा नु वज्राद्द्वितानमद्भियसा स्वस्य मन्योः । अहिं यदिन्द्रो अभ्योहसानं नि चिद्विश्वायुः शयथे जघान

adha dyauścitte apa sā nu vajrāddvitānamadbhiyasā svasya manyoḥ | ahiṃ yadindro abhyohasānaṃ ni cidviśvāyuḥ śayathe jaghāna

अध त्वष्टा ते मह उग्र वज्रं सहस्रभृष्टिं ववृतच्छताश्रिम् । निकाममरमणसं येन नवन्तमहिं सं पिणगृजीषिन्

adha tvaṣṭā te maha ugra vajraṃ sahasrabhṛṣṭiṃ vavṛtacchatāśrim | nikāmamaramaṇasaṃ yena navantamahiṃ saṃ piṇagṛjīṣin

वर्धान्यं विश्वे मरुतः सजोषाः पचच्छतं महिषाँ इन्द्र तुभ्यम् । पूषा विष्णुस्त्रीणि सरांसि धावन्वृत्रहणं मदिरमंशुमस्मै

vardhānyaṃ viśve marutaḥ sajoṣāḥ pacacchataṃ mahiṣā~ indra tubhyam | pūṣā viṣṇustrīṇi sarāṃsi dhāvanvṛtrahaṇaṃ madiramaṃśumasmai

आ क्षोदो महि वृतं नदीनां परिष्ठितमसृज ऊर्मिमपाम् । तासामनु प्रवत इन्द्र पन्थां प्रार्दयो नीचीरपसः समुद्रम्

ā kṣodo mahi vṛtaṃ nadīnāṃ pariṣṭhitamasṛja ūrmimapām | tāsāmanu pravata indra panthāṃ prārdayo nīcīrapasaḥ samudram

एवा ता विश्वा चकृवांसमिन्द्रं महामुग्रमजुर्यं सहोदाम् । सुवीरं त्वा स्वायुधं सुवज्रमा ब्रह्म नव्यमवसे ववृत्यात्

evā tā viśvā cakṛvāṃsamindraṃ mahāmugramajuryaṃ sahodām | suvīraṃ tvā svāyudhaṃ suvajramā brahma navyamavase vavṛtyāt

स नो वाजाय श्रवस इषे च राये धेहि द्युमत इन्द्र विप्रान् । भरद्वाजे नृवत इन्द्र सूरीन्दिवि च स्मैधि पार्ये न इन्द्र

sa no vājāya śravasa iṣe ca rāye dhehi dyumata indra viprān | bharadvāje nṛvata indra sūrīndivi ca smaidhi pārye na indra

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः

ayā vājaṃ devahitaṃ sanema madema śatahimāḥ suvīrāḥ

तमु ष्टुहि यो अभिभूत्योजा वन्वन्नवातः पुरुहूत इन्द्रः । अषाळ्हमुग्रं सहमानमाभिर्गीर्भिर्वर्ध वृषभं चर्षणीनाम्

tamu ṣṭuhi yo abhibhūtyojā vanvannavātaḥ puruhūta indraḥ | aṣāl̤hamugraṃ sahamānamābhirgīrbhirvardha vṛṣabhaṃ carṣaṇīnām

स युध्मः सत्वा खजकृत्समद्वा तुविम्रक्षो नदनुमाँ ऋजीषी । बृहद्रेणुश्च्यवनो मानुषीणामेकः कृष्टीनामभवत्सहावा

sa yudhmaḥ satvā khajakṛtsamadvā tuvimrakṣo nadanumā~ ṛjīṣī | bṛhadreṇuścyavano mānuṣīṇāmekaḥ kṛṣṭīnāmabhavatsahāvā

त्वं ह नु त्यददमायो दस्यूँरेकः कृष्टीरवनोरार्याय । अस्ति स्विन्नु वीर्यं तत्त इन्द्र न स्विदस्ति तदृतुथा वि वोचः

tvaṃ ha nu tyadadamāyo dasyū~rekaḥ kṛṣṭīravanorāryāya | asti svinnu vīryaṃ tatta indra na svidasti tadṛtuthā vi vocaḥ

सदिद्धि ते तुविजातस्य मन्ये सहः सहिष्ठ तुरतस्तुरस्य । उग्रमुग्रस्य तवसस्तवीयोऽरध्रस्य रध्रतुरो बभूव

sadiddhi te tuvijātasya manye sahaḥ sahiṣṭha turatasturasya | ugramugrasya tavasastavīyo'radhrasya radhraturo babhūva

तन्नः प्रत्नं सख्यमस्तु युष्मे इत्था वदद्भिर्वलमङ्गिरोभिः । हन्नच्युतच्युद्दस्मेषयन्तमृणोः पुरो वि दुरो अस्य विश्वाः

tannaḥ pratnaṃ sakhyamastu yuṣme itthā vadadbhirvalamaṅgirobhiḥ | hannacyutacyuddasmeṣayantamṛṇoḥ puro vi duro asya viśvāḥ

स हि धीभिर्हव्यो अस्त्युग्र ईशानकृन्महति वृत्रतूर्ये । स तोकसाता तनये स वज्री वितन्तसाय्यो अभवत्समत्सु

sa hi dhībhirhavyo astyugra īśānakṛnmahati vṛtratūrye | sa tokasātā tanaye sa vajrī vitantasāyyo abhavatsamatsu

स मज्मना जनिम मानुषाणाममर्त्येन नाम्नाति प्र सर्स्रे । स द्युम्नेन स शवसोत राया स वीर्येण नृतमः समोकाः

sa majmanā janima mānuṣāṇāmamartyena nāmnāti pra sarsre | sa dyumnena sa śavasota rāyā sa vīryeṇa nṛtamaḥ samokāḥ

स यो न मुहे न मिथू जनो भूत्सुमन्तुनामा चुमुरिं धुनिं च । वृणक्पिप्रुं शम्बरं शुष्णमिन्द्रः पुरां च्यौत्नाय शयथाय नू चित्

sa yo na muhe na mithū jano bhūtsumantunāmā cumuriṃ dhuniṃ ca | vṛṇakpipruṃ śambaraṃ śuṣṇamindraḥ purāṃ cyautnāya śayathāya nū cit

उदावता त्वक्षसा पन्यसा च वृत्रहत्याय रथमिन्द्र तिष्ठ । धिष्व वज्रं हस्त आ दक्षिणत्राभि प्र मन्द पुरुदत्र मायाः

udāvatā tvakṣasā panyasā ca vṛtrahatyāya rathamindra tiṣṭha | dhiṣva vajraṃ hasta ā dakṣiṇatrābhi pra manda purudatra māyāḥ

अग्निर्न शुष्कं वनमिन्द्र हेती रक्षो नि धक्ष्यशनिर्न भीमा । गम्भीरय ऋष्वया यो रुरोजाध्वानयद्दुरिता दम्भयच्च

agnirna śuṣkaṃ vanamindra hetī rakṣo ni dhakṣyaśanirna bhīmā | gambhīraya ṛṣvayā yo rurojādhvānayadduritā dambhayacca

आ सहस्रं पथिभिरिन्द्र राया तुविद्युम्न तुविवाजेभिरर्वाक् । याहि सूनो सहसो यस्य नू चिददेव ईशे पुरुहूत योतोः

ā sahasraṃ pathibhirindra rāyā tuvidyumna tuvivājebhirarvāk | yāhi sūno sahaso yasya nū cidadeva īśe puruhūta yotoḥ

प्र तुविद्युम्नस्य स्थविरस्य घृष्वेर्दिवो ररप्शे महिमा पृथिव्याः । नास्य शत्रुर्न प्रतिमानमस्ति न प्रतिष्ठिः पुरुमायस्य सह्योः

pra tuvidyumnasya sthavirasya ghṛṣverdivo rarapśe mahimā pṛthivyāḥ | nāsya śatrurna pratimānamasti na pratiṣṭhiḥ purumāyasya sahyoḥ

प्र तत्ते अद्या करणं कृतं भूत्कुत्सं यदायुमतिथिग्वमस्मै । पुरू सहस्रा नि शिशा अभि क्षामुत्तूर्वयाणं धृषता निनेथ

pra tatte adyā karaṇaṃ kṛtaṃ bhūtkutsaṃ yadāyumatithigvamasmai | purū sahasrā ni śiśā abhi kṣāmuttūrvayāṇaṃ dhṛṣatā ninetha

अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् । करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः

anu tvāhighne adha deva devā madanviśve kavitamaṃ kavīnām | karo yatra varivo bādhitāya dive janāya tanve gṛṇānaḥ

अनु द्यावापृथिवी तत्त ओजोऽमर्त्या जिहत इन्द्र देवाः । कृष्वा कृत्नो अकृतं यत्ते अस्त्युक्थं नवीयो जनयस्व यज्ञैः

anu dyāvāpṛthivī tatta ojo'martyā jihata indra devāḥ | kṛṣvā kṛtno akṛtaṃ yatte astyukthaṃ navīyo janayasva yajñaiḥ

महाँ इन्द्रो नृवदा चर्षणिप्रा उत द्विबर्हा अमिनः सहोभिः । अस्मद्र्यग्वावृधे वीर्यायोरुः पृथुः सुकृतः कर्तृभिर्भूत्

mahā~ indro nṛvadā carṣaṇiprā uta dvibarhā aminaḥ sahobhiḥ | asmadryagvāvṛdhe vīryāyoruḥ pṛthuḥ sukṛtaḥ kartṛbhirbhūt

इन्द्रमेव धिषणा सातये धाद्बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । अषाळ्हेन शवसा शूशुवांसं सद्यश्चिद्यो वावृधे असामि

indrameva dhiṣaṇā sātaye dhādbṛhantamṛṣvamajaraṃ yuvānam | aṣāl̤hena śavasā śūśuvāṃsaṃ sadyaścidyo vāvṛdhe asāmi

पृथू करस्ना बहुला गभस्ती अस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि । यूथेव पश्वः पशुपा दमूना अस्माँ इन्द्राभ्या ववृत्स्वाजौ

pṛthū karasnā bahulā gabhastī asmadryaksaṃ mimīhi śravāṃsi | yūtheva paśvaḥ paśupā damūnā asmā~ indrābhyā vavṛtsvājau

तं व इन्द्रं चतिनमस्य शाकैरिह नूनं वाजयन्तो हुवेम । यथा चित्पूर्वे जरितार आसुरनेद्या अनवद्या अरिष्टाः

taṃ va indraṃ catinamasya śākairiha nūnaṃ vājayanto huvema | yathā citpūrve jaritāra āsuranedyā anavadyā ariṣṭāḥ

धृतव्रतो धनदाः सोमवृद्धः स हि वामस्य वसुनः पुरुक्षुः । सं जग्मिरे पथ्या रायो अस्मिन्त्समुद्रे न सिन्धवो यादमानाः

dhṛtavrato dhanadāḥ somavṛddhaḥ sa hi vāmasya vasunaḥ purukṣuḥ | saṃ jagmire pathyā rāyo asmintsamudre na sindhavo yādamānāḥ

शविष्ठं न आ भर शूर शव ओजिष्ठमोजो अभिभूत उग्रम् । विश्वा द्युम्ना वृष्ण्या मानुषाणामस्मभ्यं दा हरिवो मादयध्यै

śaviṣṭhaṃ na ā bhara śūra śava ojiṣṭhamojo abhibhūta ugram | viśvā dyumnā vṛṣṇyā mānuṣāṇāmasmabhyaṃ dā harivo mādayadhyai

यस्ते मदः पृतनाषाळमृध्र इन्द्र तं न आ भर शूशुवांसम् । येन तोकस्य तनयस्य सातौ मंसीमहि जिगीवांसस्त्वोताः

yaste madaḥ pṛtanāṣāl̤amṛdhra indra taṃ na ā bhara śūśuvāṃsam | yena tokasya tanayasya sātau maṃsīmahi jigīvāṃsastvotāḥ

आ नो भर वृषणं शुष्ममिन्द्र धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । येन वंसाम पृतनासु शत्रून्तवोतिभिरुत जामीँरजामीन्

ā no bhara vṛṣaṇaṃ śuṣmamindra dhanaspṛtaṃ śūśuvāṃsaṃ sudakṣam | yena vaṃsāma pṛtanāsu śatrūntavotibhiruta jāmī~rajāmīn

आ ते शुष्मो वृषभ एतु पश्चादोत्तरादधरादा पुरस्तात् । आ विश्वतो अभि समेत्वर्वाङिन्द्र द्युम्नं स्वर्वद्धेह्यस्मे

ā te śuṣmo vṛṣabha etu paścādottarādadharādā purastāt | ā viśvato abhi sametvarvāṅindra dyumnaṃ svarvaddhehyasme

नृवत्त इन्द्र नृतमाभिरूती वंसीमहि वामं श्रोमतेभिः । ईक्षे हि वस्व उभयस्य राजन्धा रत्नं महि स्थूरं बृहन्तम्

nṛvatta indra nṛtamābhirūtī vaṃsīmahi vāmaṃ śromatebhiḥ | īkṣe hi vasva ubhayasya rājandhā ratnaṃ mahi sthūraṃ bṛhantam

मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम

marutvantaṃ vṛṣabhaṃ vāvṛdhānamakavāriṃ divyaṃ śāsamindram | viśvāsāhamavase nūtanāyograṃ sahodāmiha taṃ huvema

जनं वज्रिन्महि चिन्मन्यमानमेभ्यो नृभ्यो रन्धया येष्वस्मि । अधा हि त्वा पृथिव्यां शूरसातौ हवामहे तनये गोष्वप्सु

janaṃ vajrinmahi cinmanyamānamebhyo nṛbhyo randhayā yeṣvasmi | adhā hi tvā pṛthivyāṃ śūrasātau havāmahe tanaye goṣvapsu

वयं त एभिः पुरुहूत सख्यैः शत्रोःशत्रोरुत्तर इत्स्याम । घ्नन्तो वृत्राण्युभयानि शूर राया मदेम बृहता त्वोताः

vayaṃ ta ebhiḥ puruhūta sakhyaiḥ śatroḥśatroruttara itsyāma | ghnanto vṛtrāṇyubhayāni śūra rāyā madema bṛhatā tvotāḥ

द्यौर्न य इन्द्राभि भूमार्यस्तस्थौ रयिः शवसा पृत्सु जनान् । तं नः सहस्रभरमुर्वरासां दद्धि सूनो सहसो वृत्रतुरम्

dyaurna ya indrābhi bhūmāryastasthau rayiḥ śavasā pṛtsu janān | taṃ naḥ sahasrabharamurvarāsāṃ daddhi sūno sahaso vṛtraturam

दिवो न तुभ्यमन्विन्द्र सत्रासुर्यं देवेभिर्धायि विश्वम् । अहिं यद्वृत्रमपो वव्रिवांसं हन्नृजीषिन्विष्णुना सचानः

divo na tubhyamanvindra satrāsuryaṃ devebhirdhāyi viśvam | ahiṃ yadvṛtramapo vavrivāṃsaṃ hannṛjīṣinviṣṇunā sacānaḥ

तूर्वन्नोजीयान्तवसस्तवीयान्कृतब्रह्मेन्द्रो वृद्धमहाः । राजाभवन्मधुनः सोम्यस्य विश्वासां यत्पुरां दर्त्नुमावत्

tūrvannojīyāntavasastavīyānkṛtabrahmendro vṛddhamahāḥ | rājābhavanmadhunaḥ somyasya viśvāsāṃ yatpurāṃ dartnumāvat

शतैरपद्रन्पणय इन्द्रात्र दशोणये कवयेऽर्कसातौ । वधैः शुष्णस्याशुषस्य मायाः पित्वो नारिरेचीत्किं चन प्र

śatairapadranpaṇaya indrātra daśoṇaye kavaye'rkasātau | vadhaiḥ śuṣṇasyāśuṣasya māyāḥ pitvo nārirecītkiṃ cana pra

महो द्रुहो अप विश्वायु धायि वज्रस्य यत्पतने पादि शुष्णः । उरु ष सरथं सारथये करिन्द्रः कुत्साय सूर्यस्य सातौ

maho druho apa viśvāyu dhāyi vajrasya yatpatane pādi śuṣṇaḥ | uru ṣa sarathaṃ sārathaye karindraḥ kutsāya sūryasya sātau

प्र श्येनो न मदिरमंशुमस्मै शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । प्रावन्नमीं साप्यं ससन्तं पृणग्राया समिषा सं स्वस्ति

pra śyeno na madiramaṃśumasmai śiro dāsasya namucermathāyan | prāvannamīṃ sāpyaṃ sasantaṃ pṛṇagrāyā samiṣā saṃ svasti

वि पिप्रोरहिमायस्य दृळ्हाः पुरो वज्रिञ्छवसा न दर्दः । सुदामन्तद्रेक्णो अप्रमृष्यमृजिश्वने दात्रं दाशुषे दाः

vi piprorahimāyasya dṛl̤hāḥ puro vajriñchavasā na dardaḥ | sudāmantadrekṇo apramṛṣyamṛjiśvane dātraṃ dāśuṣe dāḥ

स वेतसुं दशमायं दशोणिं तूतुजिमिन्द्रः स्वभिष्टिसुम्नः । आ तुग्रं शश्वदिभं द्योतनाय मातुर्न सीमुप सृजा इयध्यै

sa vetasuṃ daśamāyaṃ daśoṇiṃ tūtujimindraḥ svabhiṣṭisumnaḥ | ā tugraṃ śaśvadibhaṃ dyotanāya māturna sīmupa sṛjā iyadhyai

स ईं स्पृधो वनते अप्रतीतो बिभ्रद्वज्रं वृत्रहणं गभस्तौ । तिष्ठद्धरी अध्यस्तेव गर्ते वचोयुजा वहत इन्द्रमृष्वम्

sa īṃ spṛdho vanate apratīto bibhradvajraṃ vṛtrahaṇaṃ gabhastau | tiṣṭhaddharī adhyasteva garte vacoyujā vahata indramṛṣvam

सनेम तेऽवसा नव्य इन्द्र प्र पूरव स्तवन्त एना यज्ञैः । सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्द्धन्दासीः पुरुकुत्साय शिक्षन्

sanema te'vasā navya indra pra pūrava stavanta enā yajñaiḥ | sapta yatpuraḥ śarma śāradīrdarddhandāsīḥ purukutsāya śikṣan

त्वं वृध इन्द्र पूर्व्यो भूर्वरिवस्यन्नुशने काव्याय । परा नववास्त्वमनुदेयं महे पित्रे ददाथ स्वं नपातम्

tvaṃ vṛdha indra pūrvyo bhūrvarivasyannuśane kāvyāya | parā navavāstvamanudeyaṃ mahe pitre dadātha svaṃ napātam

त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीरृणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति

tvaṃ dhunirindra dhunimatīrṛṇorapaḥ sīrā na sravantīḥ | pra yatsamudramati śūra parṣi pārayā turvaśaṃ yaduṃ svasti

तव ह त्यदिन्द्र विश्वमाजौ सस्तो धुनीचुमुरी या ह सिष्वप् । दीदयदित्तुभ्यं सोमेभिः सुन्वन्दभीतिरिध्मभृतिः पक्थ्यर्कैः

tava ha tyadindra viśvamājau sasto dhunīcumurī yā ha siṣvap | dīdayadittubhyaṃ somebhiḥ sunvandabhītiridhmabhṛtiḥ pakthyarkaiḥ

इमा उ त्वा पुरुतमस्य कारोर्हव्यं वीर हव्या हवन्ते । धियो रथेष्ठामजरं नवीयो रयिर्विभूतिरीयते वचस्या

imā u tvā purutamasya kārorhavyaṃ vīra havyā havante | dhiyo ratheṣṭhāmajaraṃ navīyo rayirvibhūtirīyate vacasyā

तमु स्तुष इन्द्रं यो विदानो गिर्वाहसं गीर्भिर्यज्ञवृद्धम् । यस्य दिवमति मह्ना पृथिव्याः पुरुमायस्य रिरिचे महित्वम्

tamu stuṣa indraṃ yo vidāno girvāhasaṃ gīrbhiryajñavṛddham | yasya divamati mahnā pṛthivyāḥ purumāyasya ririce mahitvam

स इत्तमोऽवयुनं ततन्वत्सूर्येण वयुनवच्चकार । कदा ते मर्ता अमृतस्य धामेयक्षन्तो न मिनन्ति स्वधावः

sa ittamo'vayunaṃ tatanvatsūryeṇa vayunavaccakāra | kadā te martā amṛtasya dhāmeyakṣanto na minanti svadhāvaḥ

यस्ता चकार स कुह स्विदिन्द्रः कमा जनं चरति कासु विक्षु । कस्ते यज्ञो मनसे शं वराय को अर्क इन्द्र कतमः स होता

yastā cakāra sa kuha svidindraḥ kamā janaṃ carati kāsu vikṣu | kaste yajño manase śaṃ varāya ko arka indra katamaḥ sa hotā

इदा हि ते वेविषतः पुराजाः प्रत्नास आसुः पुरुकृत्सखायः । ये मध्यमास उत नूतनास उतावमस्य पुरुहूत बोधि

idā hi te veviṣataḥ purājāḥ pratnāsa āsuḥ purukṛtsakhāyaḥ | ye madhyamāsa uta nūtanāsa utāvamasya puruhūta bodhi

तं पृच्छन्तोऽवरासः पराणि प्रत्ना त इन्द्र श्रुत्यानु येमुः । अर्चामसि वीर ब्रह्मवाहो यादेव विद्म तात्त्वा महान्तम्

taṃ pṛcchanto'varāsaḥ parāṇi pratnā ta indra śrutyānu yemuḥ | arcāmasi vīra brahmavāho yādeva vidma tāttvā mahāntam

अभि त्वा पाजो रक्षसो वि तस्थे महि जज्ञानमभि तत्सु तिष्ठ । तव प्रत्नेन युज्येन सख्या वज्रेण धृष्णो अप ता नुदस्व

abhi tvā pājo rakṣaso vi tasthe mahi jajñānamabhi tatsu tiṣṭha | tava pratnena yujyena sakhyā vajreṇa dhṛṣṇo apa tā nudasva

स तु श्रुधीन्द्र नूतनस्य ब्रह्मण्यतो वीर कारुधायः । त्वं ह्यापिः प्रदिवि पितॄणां शश्वद्बभूथ सुहव एष्टौ

sa tu śrudhīndra nūtanasya brahmaṇyato vīra kārudhāyaḥ | tvaṃ hyāpiḥ pradivi pitṝṇāṃ śaśvadbabhūtha suhava eṣṭau

प्रोतये वरुणं मित्रमिन्द्रं मरुतः कृष्वावसे नो अद्य । प्र पूषणं विष्णुमग्निं पुरंधिं सवितारमोषधीः पर्वताँश्च

protaye varuṇaṃ mitramindraṃ marutaḥ kṛṣvāvase no adya | pra pūṣaṇaṃ viṣṇumagniṃ puraṃdhiṃ savitāramoṣadhīḥ parvatā~śca

इम उ त्वा पुरुशाक प्रयज्यो जरितारो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । श्रुधी हवमा हुवतो हुवानो न त्वावाँ अन्यो अमृत त्वदस्ति

ima u tvā puruśāka prayajyo jaritāro abhyarcantyarkaiḥ | śrudhī havamā huvato huvāno na tvāvā~ anyo amṛta tvadasti

नू म आ वाचमुप याहि विद्वान्विश्वेभिः सूनो सहसो यजत्रैः । ये अग्निजिह्वा ऋतसाप आसुर्ये मनुं चक्रुरुपरं दसाय

nū ma ā vācamupa yāhi vidvānviśvebhiḥ sūno sahaso yajatraiḥ | ye agnijihvā ṛtasāpa āsurye manuṃ cakruruparaṃ dasāya

स नो बोधि पुरएता सुगेषूत दुर्गेषु पथिकृद्विदानः । ये अश्रमास उरवो वहिष्ठास्तेभिर्न इन्द्राभि वक्षि वाजम्

sa no bodhi puraetā sugeṣūta durgeṣu pathikṛdvidānaḥ | ye aśramāsa uravo vahiṣṭhāstebhirna indrābhi vakṣi vājam

य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः । यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान्

ya eka iddhavyaścarṣaṇīnāmindraṃ taṃ gīrbhirabhyarca ābhiḥ | yaḥ patyate vṛṣabho vṛṣṇyāvānsatyaḥ satvā purumāyaḥ sahasvān

तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः । नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम्

tamu naḥ pūrve pitaro navagvāḥ sapta viprāso abhi vājayantaḥ | nakṣaddābhaṃ taturiṃ parvateṣṭhāmadroghavācaṃ matibhiḥ śaviṣṭham

तमीमह इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः । यो अस्कृधोयुरजरः स्वर्वान्तमा भर हरिवो मादयध्यै

tamīmaha indramasya rāyaḥ puruvīrasya nṛvataḥ purukṣoḥ | yo askṛdhoyurajaraḥ svarvāntamā bhara harivo mādayadhyai

तन्नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र । कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिद्वः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः

tanno vi voco yadi te purā cijjaritāra ānaśuḥ sumnamindra | kaste bhāgaḥ kiṃ vayo dudhra khidvaḥ puruhūta purūvaso'suraghnaḥ

तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः । तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ

taṃ pṛcchantī vajrahastaṃ ratheṣṭhāmindraṃ vepī vakvarī yasya nū gīḥ | tuvigrābhaṃ tuvikūrmiṃ rabhodāṃ gātumiṣe nakṣate tumramaccha

अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन्

ayā ha tyaṃ māyayā vāvṛdhānaṃ manojuvā svatavaḥ parvatena | acyutā cidvīl̤itā svojo rujo vi dṛl̤hā dhṛṣatā virapśin

तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै । स नो वक्षदनिमानः सुवह्मेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि

taṃ vo dhiyā navyasyā śaviṣṭhaṃ pratnaṃ pratnavatparitaṃsayadhyai | sa no vakṣadanimānaḥ suvahmendro viśvānyati durgahāṇi

आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा । तपा वृषन्विश्वतः शोचिषा तान्ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च

ā janāya druhvaṇe pārthivāni divyāni dīpayo'ntarikṣā | tapā vṛṣanviśvataḥ śociṣā tānbrahmadviṣe śocaya kṣāmapaśca

भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् । धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः

bhuvo janasya divyasya rājā pārthivasya jagatastveṣasaṃdṛk | dhiṣva vajraṃ dakṣiṇa indra haste viśvā ajurya dayase vi māyāḥ

आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् । यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्सुतुका नाहुषाणि

ā saṃyatamindra ṇaḥ svastiṃ śatrutūryāya bṛhatīmamṛdhrām | yayā dāsānyāryāṇi vṛtrā karo vajrinsutukā nāhuṣāṇi

स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो । न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक्

sa no niyudbhiḥ puruhūta vedho viśvavārābhirā gahi prayajyo | na yā adevo varate na deva ābhiryāhi tūyamā madryadrik

सुत इत्त्वं निमिश्ल इन्द्र सोमे स्तोमे ब्रह्मणि शस्यमान उक्थे । यद्वा युक्ताभ्यां मघवन्हरिभ्यां बिभ्रद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र यासि

suta ittvaṃ nimiśla indra some stome brahmaṇi śasyamāna ukthe | yadvā yuktābhyāṃ maghavanharibhyāṃ bibhradvajraṃ bāhvorindra yāsi

यद्वा दिवि पार्ये सुष्विमिन्द्र वृत्रहत्येऽवसि शूरसातौ । यद्वा दक्षस्य बिभ्युषो अबिभ्यदरन्धयः शर्धत इन्द्र दस्यून्

yadvā divi pārye suṣvimindra vṛtrahatye'vasi śūrasātau | yadvā dakṣasya bibhyuṣo abibhyadarandhayaḥ śardhata indra dasyūn

पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं प्रणेनीरुग्रो जरितारमूती । कर्ता वीराय सुष्वय उ लोकं दाता वसु स्तुवते कीरये चित्

pātā sutamindro astu somaṃ praṇenīrugro jaritāramūtī | kartā vīrāya suṣvaya u lokaṃ dātā vasu stuvate kīraye cit

गन्तेयान्ति सवना हरिभ्यां बभ्रिर्वज्रं पपिः सोमं ददिर्गाः । कर्ता वीरं नर्यं सर्ववीरं श्रोता हवं गृणत स्तोमवाहाः

ganteyānti savanā haribhyāṃ babhrirvajraṃ papiḥ somaṃ dadirgāḥ | kartā vīraṃ naryaṃ sarvavīraṃ śrotā havaṃ gṛṇata stomavāhāḥ

अस्मै वयं यद्वावान तद्विविष्म इन्द्राय यो नः प्रदिवो अपस्कः । सुते सोमे स्तुमसि शंसदुक्थेन्द्राय ब्रह्म वर्धनं यथासत्

asmai vayaṃ yadvāvāna tadviviṣma indrāya yo naḥ pradivo apaskaḥ | sute some stumasi śaṃsadukthendrāya brahma vardhanaṃ yathāsat

ब्रह्माणि हि चकृषे वर्धनानि तावत्त इन्द्र मतिभिर्विविष्मः । सुते सोमे सुतपाः शंतमानि राण्ड्या क्रियास्म वक्षणानि यज्ञैः

brahmāṇi hi cakṛṣe vardhanāni tāvatta indra matibhirviviṣmaḥ | sute some sutapāḥ śaṃtamāni rāṇḍyā kriyāsma vakṣaṇāni yajñaiḥ

स नो बोधि पुरोळाशं रराणः पिबा तु सोमं गोऋजीकमिन्द्र । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदोरुं कृधि त्वायत उ लोकम्

sa no bodhi purol̤āśaṃ rarāṇaḥ pibā tu somaṃ goṛjīkamindra | edaṃ barhiryajamānasya sīdoruṃ kṛdhi tvāyata u lokam

स मन्दस्वा ह्यनु जोषमुग्र प्र त्वा यज्ञास इमे अश्नुवन्तु । प्रेमे हवासः पुरुहूतमस्मे आ त्वेयं धीरवस इन्द्र यम्याः

sa mandasvā hyanu joṣamugra pra tvā yajñāsa ime aśnuvantu | preme havāsaḥ puruhūtamasme ā tveyaṃ dhīravasa indra yamyāḥ

तं वः सखायः सं यथा सुतेषु सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । कुवित्तस्मा असति नो भराय न सुष्विमिन्द्रोऽवसे मृधाति

taṃ vaḥ sakhāyaḥ saṃ yathā suteṣu somebhirīṃ pṛṇatā bhojamindram | kuvittasmā asati no bharāya na suṣvimindro'vase mṛdhāti

एवेदिन्द्रः सुते अस्तावि सोमे भरद्वाजेषु क्षयदिन्मघोनः । असद्यथा जरित्र उत सूरिरिन्द्रो रायो विश्ववारस्य दाता

evedindraḥ sute astāvi some bharadvājeṣu kṣayadinmaghonaḥ | asadyathā jaritra uta sūririndro rāyo viśvavārasya dātā

वृषा मद इन्द्रे श्लोक उक्था सचा सोमेषु सुतपा ऋजीषी । अर्चत्र्यो मघवा नृभ्य उक्थैर्द्युक्षो राजा गिरामक्षितोतिः

vṛṣā mada indre śloka ukthā sacā someṣu sutapā ṛjīṣī | arcatryo maghavā nṛbhya ukthairdyukṣo rājā girāmakṣitotiḥ

ततुरिर्वीरो नर्यो विचेताः श्रोता हवं गृणत उर्व्यूतिः । वसुः शंसो नरां कारुधाया वाजी स्तुतो विदथे दाति वाजम्

taturirvīro naryo vicetāḥ śrotā havaṃ gṛṇata urvyūtiḥ | vasuḥ śaṃso narāṃ kārudhāyā vājī stuto vidathe dāti vājam

अक्षो न चक्र्योः शूर बृहन्प्र ते मह्ना रिरिचे रोदस्योः । वृक्षस्य नु ते पुरुहूत वया व्यूतयो रुरुहुरिन्द्र पूर्वीः

akṣo na cakryoḥ śūra bṛhanpra te mahnā ririce rodasyoḥ | vṛkṣasya nu te puruhūta vayā vyūtayo ruruhurindra pūrvīḥ

शचीवतस्ते पुरुशाक शाका गवामिव स्रुतयः संचरणीः । वत्सानां न तन्तयस्त इन्द्र दामन्वन्तो अदामानः सुदामन्

śacīvataste puruśāka śākā gavāmiva srutayaḥ saṃcaraṇīḥ | vatsānāṃ na tantayasta indra dāmanvanto adāmānaḥ sudāman

अन्यदद्य कर्वरमन्यदु श्वोऽसच्च सन्मुहुराचक्रिरिन्द्रः । मित्रो नो अत्र वरुणश्च पूषार्यो वशस्य पर्येतास्ति

anyadadya karvaramanyadu śvo'sacca sanmuhurācakririndraḥ | mitro no atra varuṇaśca pūṣāryo vaśasya paryetāsti

वि त्वदापो न पर्वतस्य पृष्ठादुक्थेभिरिन्द्रानयन्त यज्ञैः । तं त्वाभिः सुष्टुतिभिर्वाजयन्त आजिं न जग्मुर्गिर्वाहो अश्वाः

vi tvadāpo na parvatasya pṛṣṭhādukthebhirindrānayanta yajñaiḥ | taṃ tvābhiḥ suṣṭutibhirvājayanta ājiṃ na jagmurgirvāho aśvāḥ

न यं जरन्ति शरदो न मासा न द्याव इन्द्रमवकर्शयन्ति । वृद्धस्य चिद्वर्धतामस्य तनू स्तोमेभिरुक्थैश्च शस्यमाना

na yaṃ jaranti śarado na māsā na dyāva indramavakarśayanti | vṛddhasya cidvardhatāmasya tanū stomebhirukthaiśca śasyamānā

न वीळवे नमते न स्थिराय न शर्धते दस्युजूताय स्तवान् । अज्रा इन्द्रस्य गिरयश्चिदृष्वा गम्भीरे चिद्भवति गाधमस्मै

na vīl̤ave namate na sthirāya na śardhate dasyujūtāya stavān | ajrā indrasya girayaścidṛṣvā gambhīre cidbhavati gādhamasmai

गम्भीरेण न उरुणामत्रिन्प्रेषो यन्धि सुतपावन्वाजान् । स्था ऊ षु ऊर्ध्व ऊती अरिषण्यन्नक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाम्

gambhīreṇa na uruṇāmatrinpreṣo yandhi sutapāvanvājān | sthā ū ṣu ūrdhva ūtī ariṣaṇyannaktorvyuṣṭau paritakmyāyām

सचस्व नायमवसे अभीक इतो वा तमिन्द्र पाहि रिषः । अमा चैनमरण्ये पाहि रिषो मदेम शतहिमाः सुवीराः

sacasva nāyamavase abhīka ito vā tamindra pāhi riṣaḥ | amā cainamaraṇye pāhi riṣo madema śatahimāḥ suvīrāḥ

या त ऊतिरवमा या परमा या मध्यमेन्द्र शुष्मिन्नस्ति । ताभिरू षु वृत्रहत्येऽवीर्न एभिश्च वाजैर्महान्न उग्र

yā ta ūtiravamā yā paramā yā madhyamendra śuṣminnasti | tābhirū ṣu vṛtrahatye'vīrna ebhiśca vājairmahānna ugra

आभि स्पृधो मिथतीररिषण्यन्नमित्रस्य व्यथया मन्युमिन्द्र । आभिर्विश्वा अभियुजो विषूचीरार्याय विशोऽव तारीर्दासीः

ābhi spṛdho mithatīrariṣaṇyannamitrasya vyathayā manyumindra | ābhirviśvā abhiyujo viṣūcīrāryāya viśo'va tārīrdāsīḥ

इन्द्र जामय उत येऽजामयोऽर्वाचीनासो वनुषो युयुज्रे । त्वमेषां विथुरा शवांसि जहि वृष्ण्यानि कृणुही पराचः

indra jāmaya uta ye'jāmayo'rvācīnāso vanuṣo yuyujre | tvameṣāṃ vithurā śavāṃsi jahi vṛṣṇyāni kṛṇuhī parācaḥ

शूरो वा शूरं वनते शरीरैस्तनूरुचा तरुषि यत्कृण्वैते । तोके वा गोषु तनये यदप्सु वि क्रन्दसी उर्वरासु ब्रवैते

śūro vā śūraṃ vanate śarīraistanūrucā taruṣi yatkṛṇvaite | toke vā goṣu tanaye yadapsu vi krandasī urvarāsu bravaite

नहि त्वा शूरो न तुरो न धृष्णुर्न त्वा योधो मन्यमानो युयोध । इन्द्र नकिष्ट्वा प्रत्यस्त्येषां विश्वा जातान्यभ्यसि तानि

nahi tvā śūro na turo na dhṛṣṇurna tvā yodho manyamāno yuyodha | indra nakiṣṭvā pratyastyeṣāṃ viśvā jātānyabhyasi tāni

स पत्यत उभयोर्नृम्णमयोर्यदी वेधसः समिथे हवन्ते । वृत्रे वा महो नृवति क्षये वा व्यचस्वन्ता यदि वितन्तसैते

sa patyata ubhayornṛmṇamayoryadī vedhasaḥ samithe havante | vṛtre vā maho nṛvati kṣaye vā vyacasvantā yadi vitantasaite

अध स्मा ते चर्षणयो यदेजानिन्द्र त्रातोत भवा वरूता । अस्माकासो ये नृतमासो अर्य इन्द्र सूरयो दधिरे पुरो नः

adha smā te carṣaṇayo yadejānindra trātota bhavā varūtā | asmākāso ye nṛtamāso arya indra sūrayo dadhire puro naḥ

अनु ते दायि मह इन्द्रियाय सत्रा ते विश्वमनु वृत्रहत्ये । अनु क्षत्रमनु सहो यजत्रेन्द्र देवेभिरनु ते नृषह्ये

anu te dāyi maha indriyāya satrā te viśvamanu vṛtrahatye | anu kṣatramanu saho yajatrendra devebhiranu te nṛṣahye

एवा न स्पृधः समजा समत्स्विन्द्र रारन्धि मिथतीरदेवीः । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो भरद्वाजा उत त इन्द्र नूनम्

evā na spṛdhaḥ samajā samatsvindra rārandhi mithatīradevīḥ | vidyāma vastoravasā gṛṇanto bharadvājā uta ta indra nūnam

श्रुधी न इन्द्र ह्वयामसि त्वा महो वाजस्य सातौ वावृषाणाः । सं यद्विशोऽयन्त शूरसाता उग्रं नोऽवः पार्ये अहन्दाः

śrudhī na indra hvayāmasi tvā maho vājasya sātau vāvṛṣāṇāḥ | saṃ yadviśo'yanta śūrasātā ugraṃ no'vaḥ pārye ahandāḥ

त्वां वाजी हवते वाजिनेयो महो वाजस्य गध्यस्य सातौ । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं तरुत्रं त्वां चष्टे मुष्टिहा गोषु युध्यन्

tvāṃ vājī havate vājineyo maho vājasya gadhyasya sātau | tvāṃ vṛtreṣvindra satpatiṃ tarutraṃ tvāṃ caṣṭe muṣṭihā goṣu yudhyan

त्वं कविं चोदयोऽर्कसातौ त्वं कुत्साय शुष्णं दाशुषे वर्क् । त्वं शिरो अमर्मणः पराहन्नतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्

tvaṃ kaviṃ codayo'rkasātau tvaṃ kutsāya śuṣṇaṃ dāśuṣe vark | tvaṃ śiro amarmaṇaḥ parāhannatithigvāya śaṃsyaṃ kariṣyan

त्वं रथं प्र भरो योधमृष्वमावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । त्वं तुग्रं वेतसवे सचाहन्त्वं तुजिं गृणन्तमिन्द्र तूतोः

tvaṃ rathaṃ pra bharo yodhamṛṣvamāvo yudhyantaṃ vṛṣabhaṃ daśadyum | tvaṃ tugraṃ vetasave sacāhantvaṃ tujiṃ gṛṇantamindra tūtoḥ

त्वं तदुक्थमिन्द्र बर्हणा कः प्र यच्छता सहस्रा शूर दर्षि । अव गिरेर्दासं शम्बरं हन्प्रावो दिवोदासं चित्राभिरूती

tvaṃ tadukthamindra barhaṇā kaḥ pra yacchatā sahasrā śūra darṣi | ava girerdāsaṃ śambaraṃ hanprāvo divodāsaṃ citrābhirūtī

त्वं श्रद्धाभिर्मन्दसानः सोमैर्दभीतये चुमुरिमिन्द्र सिष्वप् । त्वं रजिं पिठीनसे दशस्यन्षष्टिं सहस्रा शच्या सचाहन्

tvaṃ śraddhābhirmandasānaḥ somairdabhītaye cumurimindra siṣvap | tvaṃ rajiṃ piṭhīnase daśasyanṣaṣṭiṃ sahasrā śacyā sacāhan

अहं चन तत्सूरिभिरानश्यां तव ज्याय इन्द्र सुम्नमोजः । त्वया यत्स्तवन्ते सधवीर वीरास्त्रिवरूथेन नहुषा शविष्ठ

ahaṃ cana tatsūribhirānaśyāṃ tava jyāya indra sumnamojaḥ | tvayā yatstavante sadhavīra vīrāstrivarūthena nahuṣā śaviṣṭha

वयं ते अस्यामिन्द्र द्युम्नहूतौ सखायः स्याम महिन प्रेष्ठाः । प्रातर्दनिः क्षत्रश्रीरस्तु श्रेष्ठो घने वृत्राणां सनये धनानाम्

vayaṃ te asyāmindra dyumnahūtau sakhāyaḥ syāma mahina preṣṭhāḥ | prātardaniḥ kṣatraśrīrastu śreṣṭho ghane vṛtrāṇāṃ sanaye dhanānām

किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः

kimasya made kimvasya pītāvindraḥ kimasya sakhye cakāra | raṇā vā ye niṣadi kiṃ te asya purā vividre kimu nūtanāsaḥ

सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः

sadasya made sadvasya pītāvindraḥ sadasya sakhye cakāra | raṇā vā ye niṣadi satte asya purā vividre sadu nūtanāsaḥ

नहि नु ते महिमनः समस्य न मघवन्मघवत्त्वस्य विद्म । न राधसोराधसो नूतनस्येन्द्र नकिर्ददृश इन्द्रियं ते

nahi nu te mahimanaḥ samasya na maghavanmaghavattvasya vidma | na rādhasorādhaso nūtanasyendra nakirdadṛśa indriyaṃ te

एतत्त्यत्त इन्द्रियमचेति येनावधीर्वरशिखस्य शेषः । वज्रस्य यत्ते निहतस्य शुष्मात्स्वनाच्चिदिन्द्र परमो ददार

etattyatta indriyamaceti yenāvadhīrvaraśikhasya śeṣaḥ | vajrasya yatte nihatasya śuṣmātsvanāccidindra paramo dadāra

वधीदिन्द्रो वरशिखस्य शेषोऽभ्यावर्तिने चायमानाय शिक्षन् । वृचीवतो यद्धरियूपीयायां हन्पूर्वे अर्धे भियसापरो दर्त्

vadhīdindro varaśikhasya śeṣo'bhyāvartine cāyamānāya śikṣan | vṛcīvato yaddhariyūpīyāyāṃ hanpūrve ardhe bhiyasāparo dart

त्रिंशच्छतं वर्मिण इन्द्र साकं यव्यावत्यां पुरुहूत श्रवस्या । वृचीवन्तः शरवे पत्यमानाः पात्रा भिन्दाना न्यर्थान्यायन्

triṃśacchataṃ varmiṇa indra sākaṃ yavyāvatyāṃ puruhūta śravasyā | vṛcīvantaḥ śarave patyamānāḥ pātrā bhindānā nyarthānyāyan

यस्य गावावरुषा सूयवस्यू अन्तरू षु चरतो रेरिहाणा । स सृञ्जयाय तुर्वशं परादाद्वृचीवतो दैववाताय शिक्षन्

yasya gāvāvaruṣā sūyavasyū antarū ṣu carato rerihāṇā | sa sṛñjayāya turvaśaṃ parādādvṛcīvato daivavātāya śikṣan

द्वयाँ अग्ने रथिनो विंशतिं गा वधूमतो मघवा मह्यं सम्राट् । अभ्यावर्ती चायमानो ददाति दूणाशेयं दक्षिणा पार्थवानाम्

dvayā~ agne rathino viṃśatiṃ gā vadhūmato maghavā mahyaṃ samrāṭ | abhyāvartī cāyamāno dadāti dūṇāśeyaṃ dakṣiṇā pārthavānām

आ गावो अग्मन्नुत भद्रमक्रन्सीदन्तु गोष्ठे रणयन्त्वस्मे । प्रजावतीः पुरुरूपा इह स्युरिन्द्राय पूर्वीरुषसो दुहानाः

ā gāvo agmannuta bhadramakransīdantu goṣṭhe raṇayantvasme | prajāvatīḥ pururūpā iha syurindrāya pūrvīruṣaso duhānāḥ

इन्द्रो यज्वने पृणते च शिक्षत्युपेद्ददाति न स्वं मुषायति । भूयोभूयो रयिमिदस्य वर्धयन्नभिन्ने खिल्ये नि दधाति देवयुम्

indro yajvane pṛṇate ca śikṣatyupeddadāti na svaṃ muṣāyati | bhūyobhūyo rayimidasya vardhayannabhinne khilye ni dadhāti devayum

न ता नशन्ति न दभाति तस्करो नासामामित्रो व्यथिरा दधर्षति । देवाँश्च याभिर्यजते ददाति च ज्योगित्ताभिः सचते गोपतिः सह

na tā naśanti na dabhāti taskaro nāsāmāmitro vyathirā dadharṣati | devā~śca yābhiryajate dadāti ca jyogittābhiḥ sacate gopatiḥ saha

न ता अर्वा रेणुककाटो अश्नुते न संस्कृतत्रमुप यन्ति ता अभि । उरुगायमभयं तस्य ता अनु गावो मर्तस्य वि चरन्ति यज्वनः

na tā arvā reṇukakāṭo aśnute na saṃskṛtatramupa yanti tā abhi | urugāyamabhayaṃ tasya tā anu gāvo martasya vi caranti yajvanaḥ

गावो भगो गाव इन्द्रो मे अच्छान्गावः सोमस्य प्रथमस्य भक्षः । इमा या गावः स जनास इन्द्र इच्छामीद्धृदा मनसा चिदिन्द्रम्

gāvo bhago gāva indro me acchāngāvaḥ somasya prathamasya bhakṣaḥ | imā yā gāvaḥ sa janāsa indra icchāmīddhṛdā manasā cidindram

यूयं गावो मेदयथा कृशं चिदश्रीरं चित्कृणुथा सुप्रतीकम् । भद्रं गृहं कृणुथ भद्रवाचो बृहद्वो वय उच्यते सभासु

yūyaṃ gāvo medayathā kṛśaṃ cidaśrīraṃ citkṛṇuthā supratīkam | bhadraṃ gṛhaṃ kṛṇutha bhadravāco bṛhadvo vaya ucyate sabhāsu

प्रजावतीः सूयवसं रिशन्तीः शुद्धा अपः सुप्रपाणे पिबन्तीः । मा व स्तेन ईशत माघशंसः परि वो हेती रुद्रस्य वृज्याः

prajāvatīḥ sūyavasaṃ riśantīḥ śuddhā apaḥ suprapāṇe pibantīḥ | mā va stena īśata māghaśaṃsaḥ pari vo hetī rudrasya vṛjyāḥ

उपेदमुपपर्चनमासु गोषूप पृच्यताम् । उप ऋषभस्य रेतस्युपेन्द्र तव वीर्ये

upedamupaparcanamāsu goṣūpa pṛcyatām | upa ṛṣabhasya retasyupendra tava vīrye

इन्द्रं वो नरः सख्याय सेपुर्महो यन्तः सुमतये चकानाः । महो हि दाता वज्रहस्तो अस्ति महामु रण्वमवसे यजध्वम्

indraṃ vo naraḥ sakhyāya sepurmaho yantaḥ sumataye cakānāḥ | maho hi dātā vajrahasto asti mahāmu raṇvamavase yajadhvam

आ यस्मिन्हस्ते नर्या मिमिक्षुरा रथे हिरण्यये रथेष्ठाः । आ रश्मयो गभस्त्यो स्थूरयोराध्वन्नश्वासो वृषणो युजानाः

ā yasminhaste naryā mimikṣurā rathe hiraṇyaye ratheṣṭhāḥ | ā raśmayo gabhastyo sthūrayorādhvannaśvāso vṛṣaṇo yujānāḥ

श्रिये ते पादा दुव आ मिमिक्षुर्धृष्णुर्वज्री शवसा दक्षिणावान् । वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्वर्ण नृतविषिरो बभूथ

śriye te pādā duva ā mimikṣurdhṛṣṇurvajrī śavasā dakṣiṇāvān | vasāno atkaṃ surabhiṃ dṛśe kaṃ svarṇa nṛtaviṣiro babhūtha

स सोम आमिश्लतमः सुतो भूद्यस्मिन्पक्तिः पच्यते सन्ति धानाः । इन्द्रं नर स्तुवन्तो ब्रह्मकारा उक्था शंसन्तो देववाततमाः

sa soma āmiślatamaḥ suto bhūdyasminpaktiḥ pacyate santi dhānāḥ | indraṃ nara stuvanto brahmakārā ukthā śaṃsanto devavātatamāḥ

न ते अन्तः शवसो धाय्यस्य वि तु बाबधे रोदसी महित्वा । आ ता सूरिः पृणति तूतुजानो यूथेवाप्सु समीजमान ऊती

na te antaḥ śavaso dhāyyasya vi tu bābadhe rodasī mahitvā | ā tā sūriḥ pṛṇati tūtujāno yūthevāpsu samījamāna ūtī

एवेदिन्द्रः सुहव ऋष्वो अस्तूती अनूती हिरिशिप्रः सत्वा । एवा हि जातो असमात्योजाः पुरू च वृत्रा हनति नि दस्यून्

evedindraḥ suhava ṛṣvo astūtī anūtī hiriśipraḥ satvā | evā hi jāto asamātyojāḥ purū ca vṛtrā hanati ni dasyūn

भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे

bhūya idvāvṛdhe vīryāya~ eko ajuryo dayate vasūni | pra ririce diva indraḥ pṛthivyā ardhamidasya prati rodasī ubhe

अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति । दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात्

adhā manye bṛhadasuryamasya yāni dādhāra nakirā mināti | divedive sūryo darśato bhūdvi sadmānyurviyā sukraturdhāt

अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि

adyā cinnū cittadapo nadīnāṃ yadābhyo arado gātumindra | ni parvatā admasado na sedustvayā dṛl̤hāni sukrato rajāṃsi

सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम्

satyamittanna tvāvā~ anyo astīndra devo na martyo jyāyān | ahannahiṃ pariśayānamarṇo'vāsṛjo apo acchā samudram

त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम्

tvamapo vi duro viṣūcīrindra dṛl̤hamarujaḥ parvatasya | rājābhavo jagataścarṣaṇīnāṃ sākaṃ sūryaṃ janayandyāmuṣāsam

अभूरेको रयिपते रयीणामा हस्तयोरधिथा इन्द्र कृष्टीः । वि तोके अप्सु तनये च सूरेऽवोचन्त चर्षणयो विवाचः

abhūreko rayipate rayīṇāmā hastayoradhithā indra kṛṣṭīḥ | vi toke apsu tanaye ca sūre'vocanta carṣaṇayo vivācaḥ

त्वद्भियेन्द्र पार्थिवानि विश्वाच्युता चिच्च्यावयन्ते रजांसि । द्यावाक्षामा पर्वतासो वनानि विश्वं दृळ्हं भयते अज्मन्ना ते

tvadbhiyendra pārthivāni viśvācyutā ciccyāvayante rajāṃsi | dyāvākṣāmā parvatāso vanāni viśvaṃ dṛl̤haṃ bhayate ajmannā te

त्वं कुत्सेनाभि शुष्णमिन्द्राशुषं युध्य कुयवं गविष्टौ । दश प्रपित्वे अध सूर्यस्य मुषायश्चक्रमविवे रपांसि

tvaṃ kutsenābhi śuṣṇamindrāśuṣaṃ yudhya kuyavaṃ gaviṣṭau | daśa prapitve adha sūryasya muṣāyaścakramavive rapāṃsi

त्वं शतान्यव शम्बरस्य पुरो जघन्थाप्रतीनि दस्योः । अशिक्षो यत्र शच्या शचीवो दिवोदासाय सुन्वते सुतक्रे भरद्वाजाय गृणते वसूनि

tvaṃ śatānyava śambarasya puro jaghanthāpratīni dasyoḥ | aśikṣo yatra śacyā śacīvo divodāsāya sunvate sutakre bharadvājāya gṛṇate vasūni

स सत्यसत्वन्महते रणाय रथमा तिष्ठ तुविनृम्ण भीमम् । याहि प्रपथिन्नवसोप मद्रिक्प्र च श्रुत श्रावय चर्षणिभ्यः

sa satyasatvanmahate raṇāya rathamā tiṣṭha tuvinṛmṇa bhīmam | yāhi prapathinnavasopa madrikpra ca śruta śrāvaya carṣaṇibhyaḥ

अपूर्व्या पुरुतमान्यस्मै महे वीराय तवसे तुराय । विरप्शिने वज्रिणे शंतमानि वचांस्यासा स्थविराय तक्षम्

apūrvyā purutamānyasmai mahe vīrāya tavase turāya | virapśine vajriṇe śaṃtamāni vacāṃsyāsā sthavirāya takṣam

स मातरा सूर्येणा कवीनामवासयद्रुजदद्रिं गृणानः । स्वाधीभिरृक्वभिर्वावशान उदुस्रियाणामसृजन्निदानम्

sa mātarā sūryeṇā kavīnāmavāsayadrujadadriṃ gṛṇānaḥ | svādhībhirṛkvabhirvāvaśāna udusriyāṇāmasṛjannidānam

स वह्निभिरृक्वभिर्गोषु शश्वन्मितज्ञुभिः पुरुकृत्वा जिगाय । पुरः पुरोहा सखिभिः सखीयन्दृळ्हा रुरोज कविभिः कविः सन्

sa vahnibhirṛkvabhirgoṣu śaśvanmitajñubhiḥ purukṛtvā jigāya | puraḥ purohā sakhibhiḥ sakhīyandṛl̤hā ruroja kavibhiḥ kaviḥ san

स नीव्याभिर्जरितारमच्छा महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । पुरुवीराभिर्वृषभ क्षितीनामा गिर्वणः सुविताय प्र याहि

sa nīvyābhirjaritāramacchā maho vājebhirmahadbhiśca śuṣmaiḥ | puruvīrābhirvṛṣabha kṣitīnāmā girvaṇaḥ suvitāya pra yāhi

स सर्गेण शवसा तक्तो अत्यैरप इन्द्रो दक्षिणतस्तुराषाट् । इत्था सृजाना अनपावृदर्थं दिवेदिवे विविषुरप्रमृष्यम्

sa sargeṇa śavasā takto atyairapa indro dakṣiṇatasturāṣāṭ | itthā sṛjānā anapāvṛdarthaṃ divedive viviṣurapramṛṣyam

य ओजिष्ठ इन्द्र तं सु नो दा मदो वृषन्स्वभिष्टिर्दास्वान् । सौवश्व्यं यो वनवत्स्वश्वो वृत्रा समत्सु सासहदमित्रान्

ya ojiṣṭha indra taṃ su no dā mado vṛṣansvabhiṣṭirdāsvān | sauvaśvyaṃ yo vanavatsvaśvo vṛtrā samatsu sāsahadamitrān

त्वां हीन्द्रावसे विवाचो हवन्ते चर्षणयः शूरसातौ । त्वं विप्रेभिर्वि पणीँरशायस्त्वोत इत्सनिता वाजमर्वा

tvāṃ hīndrāvase vivāco havante carṣaṇayaḥ śūrasātau | tvaṃ viprebhirvi paṇī~raśāyastvota itsanitā vājamarvā

त्वं ताँ इन्द्रोभयाँ अमित्रान्दासा वृत्राण्यार्या च शूर । वधीर्वनेव सुधितेभिरत्कैरा पृत्सु दर्षि नृणां नृतम

tvaṃ tā~ indrobhayā~ amitrāndāsā vṛtrāṇyāryā ca śūra | vadhīrvaneva sudhitebhiratkairā pṛtsu darṣi nṛṇāṃ nṛtama

स त्वं न इन्द्राकवाभिरूती सखा विश्वायुरविता वृधे भूः । स्वर्षाता यद्ध्वयामसि त्वा युध्यन्तो नेमधिता पृत्सु शूर

sa tvaṃ na indrākavābhirūtī sakhā viśvāyuravitā vṛdhe bhūḥ | svarṣātā yaddhvayāmasi tvā yudhyanto nemadhitā pṛtsu śūra

नूनं न इन्द्रापराय च स्या भवा मृळीक उत नो अभिष्टौ । इत्था गृणन्तो महिनस्य शर्मन्दिवि ष्याम पार्ये गोषतमाः

nūnaṃ na indrāparāya ca syā bhavā mṛl̤īka uta no abhiṣṭau | itthā gṛṇanto mahinasya śarmandivi ṣyāma pārye goṣatamāḥ

सं च त्वे जग्मुर्गिर इन्द्र पूर्वीर्वि च त्वद्यन्ति विभ्वो मनीषाः । पुरा नूनं च स्तुतय ऋषीणां पस्पृध्र इन्द्रे अध्युक्थार्का

saṃ ca tve jagmurgira indra pūrvīrvi ca tvadyanti vibhvo manīṣāḥ | purā nūnaṃ ca stutaya ṛṣīṇāṃ paspṛdhra indre adhyukthārkā

पुरुहूतो यः पुरुगूर्त ऋभ्वाँ एकः पुरुप्रशस्तो अस्ति यज्ञैः । रथो न महे शवसे युजानोऽस्माभिरिन्द्रो अनुमाद्यो भूत्

puruhūto yaḥ purugūrta ṛbhvā~ ekaḥ purupraśasto asti yajñaiḥ | ratho na mahe śavase yujāno'smābhirindro anumādyo bhūt

न यं हिंसन्ति धीतयो न वाणीरिन्द्रं नक्षन्तीदभि वर्धयन्तीः । यदि स्तोतारः शतं यत्सहस्रं गृणन्ति गिर्वणसं शं तदस्मै

na yaṃ hiṃsanti dhītayo na vāṇīrindraṃ nakṣantīdabhi vardhayantīḥ | yadi stotāraḥ śataṃ yatsahasraṃ gṛṇanti girvaṇasaṃ śaṃ tadasmai

अस्मा एतद्दिव्यर्चेव मासा मिमिक्ष इन्द्रे न्ययामि सोमः । जनं न धन्वन्नभि सं यदापः सत्रा वावृधुर्हवनानि यज्ञैः

asmā etaddivyarceva māsā mimikṣa indre nyayāmi somaḥ | janaṃ na dhanvannabhi saṃ yadāpaḥ satrā vāvṛdhurhavanāni yajñaiḥ

अस्मा एतन्मह्याङ्गूषमस्मा इन्द्राय स्तोत्रं मतिभिरवाचि । असद्यथा महति वृत्रतूर्य इन्द्रो विश्वायुरविता वृधश्च

asmā etanmahyāṅgūṣamasmā indrāya stotraṃ matibhiravāci | asadyathā mahati vṛtratūrya indro viśvāyuravitā vṛdhaśca

कदा भुवन्रथक्षयाणि ब्रह्म कदा स्तोत्रे सहस्रपोष्यं दाः । कदा स्तोमं वासयोऽस्य राया कदा धियः करसि वाजरत्नाः

kadā bhuvanrathakṣayāṇi brahma kadā stotre sahasrapoṣyaṃ dāḥ | kadā stomaṃ vāsayo'sya rāyā kadā dhiyaḥ karasi vājaratnāḥ

कर्हि स्वित्तदिन्द्र यन्नृभिर्नॄन्वीरैर्वीरान्नीळयासे जयाजीन् । त्रिधातु गा अधि जयासि गोष्विन्द्र द्युम्नं स्वर्वद्धेह्यस्मे

karhi svittadindra yannṛbhirnṝnvīrairvīrānnīl̤ayāse jayājīn | tridhātu gā adhi jayāsi goṣvindra dyumnaṃ svarvaddhehyasme

कर्हि स्वित्तदिन्द्र यज्जरित्रे विश्वप्सु ब्रह्म कृणवः शविष्ठ । कदा धियो न नियुतो युवासे कदा गोमघा हवनानि गच्छाः

karhi svittadindra yajjaritre viśvapsu brahma kṛṇavaḥ śaviṣṭha | kadā dhiyo na niyuto yuvāse kadā gomaghā havanāni gacchāḥ

स गोमघा जरित्रे अश्वश्चन्द्रा वाजश्रवसो अधि धेहि पृक्षः । पीपिहीषः सुदुघामिन्द्र धेनुं भरद्वाजेषु सुरुचो रुरुच्याः

sa gomaghā jaritre aśvaścandrā vājaśravaso adhi dhehi pṛkṣaḥ | pīpihīṣaḥ sudughāmindra dhenuṃ bharadvājeṣu suruco rurucyāḥ

तमा नूनं वृजनमन्यथा चिच्छूरो यच्छक्र वि दुरो गृणीषे । मा निररं शुक्रदुघस्य धेनोराङ्गिरसान्ब्रह्मणा विप्र जिन्व

tamā nūnaṃ vṛjanamanyathā cicchūro yacchakra vi duro gṛṇīṣe | mā niraraṃ śukradughasya dhenorāṅgirasānbrahmaṇā vipra jinva

सत्रा मदासस्तव विश्वजन्याः सत्रा रायोऽध ये पार्थिवासः । सत्रा वाजानामभवो विभक्ता यद्देवेषु धारयथा असुर्यम्

satrā madāsastava viśvajanyāḥ satrā rāyo'dha ye pārthivāsaḥ | satrā vājānāmabhavo vibhaktā yaddeveṣu dhārayathā asuryam

अनु प्र येजे जन ओजो अस्य सत्रा दधिरे अनु वीर्याय । स्यूमगृभे दुधयेऽर्वते च क्रतुं वृञ्जन्त्यपि वृत्रहत्ये

anu pra yeje jana ojo asya satrā dadhire anu vīryāya | syūmagṛbhe dudhaye'rvate ca kratuṃ vṛñjantyapi vṛtrahatye

तं सध्रीचीरूतयो वृष्ण्यानि पौंस्यानि नियुतः सश्चुरिन्द्रम् । समुद्रं न सिन्धव उक्थशुष्मा उरुव्यचसं गिर आ विशन्ति

taṃ sadhrīcīrūtayo vṛṣṇyāni pauṃsyāni niyutaḥ saścurindram | samudraṃ na sindhava ukthaśuṣmā uruvyacasaṃ gira ā viśanti

स रायस्खामुप सृजा गृणानः पुरुश्चन्द्रस्य त्वमिन्द्र वस्वः । पतिर्बभूथासमो जनानामेको विश्वस्य भुवनस्य राजा

sa rāyaskhāmupa sṛjā gṛṇānaḥ puruścandrasya tvamindra vasvaḥ | patirbabhūthāsamo janānāmeko viśvasya bhuvanasya rājā

स तु श्रुधि श्रुत्या यो दुवोयुर्द्यौर्न भूमाभि रायो अर्यः । असो यथा नः शवसा चकानो युगेयुगे वयसा चेकितानः

sa tu śrudhi śrutyā yo duvoyurdyaurna bhūmābhi rāyo aryaḥ | aso yathā naḥ śavasā cakāno yugeyuge vayasā cekitānaḥ

अर्वाग्रथं विश्ववारं त उग्रेन्द्र युक्तासो हरयो वहन्तु । कीरिश्चिद्धि त्वा हवते स्वर्वानृधीमहि सधमादस्ते अद्य

arvāgrathaṃ viśvavāraṃ ta ugrendra yuktāso harayo vahantu | kīriściddhi tvā havate svarvānṛdhīmahi sadhamādaste adya

प्रो द्रोणे हरयः कर्माग्मन्पुनानास ऋज्यन्तो अभूवन् । इन्द्रो नो अस्य पूर्व्यः पपीयाद्द्युक्षो मदस्य सोम्यस्य राजा

pro droṇe harayaḥ karmāgmanpunānāsa ṛjyanto abhūvan | indro no asya pūrvyaḥ papīyāddyukṣo madasya somyasya rājā

आसस्राणासः शवसानमच्छेन्द्रं सुचक्रे रथ्यासो अश्वाः । अभि श्रव ऋज्यन्तो वहेयुर्नू चिन्नु वायोरमृतं वि दस्येत्

āsasrāṇāsaḥ śavasānamacchendraṃ sucakre rathyāso aśvāḥ | abhi śrava ṛjyanto vaheyurnū cinnu vāyoramṛtaṃ vi dasyet

वरिष्ठो अस्य दक्षिणामियर्तीन्द्रो मघोनां तुविकूर्मितमः । यया वज्रिवः परियास्यंहो मघा च धृष्णो दयसे वि सूरीन्

variṣṭho asya dakṣiṇāmiyartīndro maghonāṃ tuvikūrmitamaḥ | yayā vajrivaḥ pariyāsyaṃho maghā ca dhṛṣṇo dayase vi sūrīn

इन्द्रो वाजस्य स्थविरस्य दातेन्द्रो गीर्भिर्वर्धतां वृद्धमहाः । इन्द्रो वृत्रं हनिष्ठो अस्तु सत्वा ता सूरिः पृणति तूतुजानः

indro vājasya sthavirasya dātendro gīrbhirvardhatāṃ vṛddhamahāḥ | indro vṛtraṃ haniṣṭho astu satvā tā sūriḥ pṛṇati tūtujānaḥ

अपादित उदु नश्चित्रतमो महीं भर्षद्द्युमतीमिन्द्रहूतिम् । पन्यसीं धीतिं दैव्यस्य यामञ्जनस्य रातिं वनते सुदानुः

apādita udu naścitratamo mahīṃ bharṣaddyumatīmindrahūtim | panyasīṃ dhītiṃ daivyasya yāmañjanasya rātiṃ vanate sudānuḥ

दूराच्चिदा वसतो अस्य कर्णा घोषादिन्द्रस्य तन्यति ब्रुवाणः । एयमेनं देवहूतिर्ववृत्यान्मद्र्यगिन्द्रमियमृच्यमाना

dūrāccidā vasato asya karṇā ghoṣādindrasya tanyati bruvāṇaḥ | eyamenaṃ devahūtirvavṛtyānmadryagindramiyamṛcyamānā

तं वो धिया परमया पुराजामजरमिन्द्रमभ्यनूष्यर्कैः । ब्रह्मा च गिरो दधिरे समस्मिन्महाँश्च स्तोमो अधि वर्धदिन्द्रे

taṃ vo dhiyā paramayā purājāmajaramindramabhyanūṣyarkaiḥ | brahmā ca giro dadhire samasminmahā~śca stomo adhi vardhadindre

वर्धाद्यं यज्ञ उत सोम इन्द्रं वर्धाद्ब्रह्म गिर उक्था च मन्म । वर्धाहैनमुषसो यामन्नक्तोर्वर्धान्मासाः शरदो द्याव इन्द्रम्

vardhādyaṃ yajña uta soma indraṃ vardhādbrahma gira ukthā ca manma | vardhāhainamuṣaso yāmannaktorvardhānmāsāḥ śarado dyāva indram

एवा जज्ञानं सहसे असामि वावृधानं राधसे च श्रुताय । महामुग्रमवसे विप्र नूनमा विवासेम वृत्रतूर्येषु

evā jajñānaṃ sahase asāmi vāvṛdhānaṃ rādhase ca śrutāya | mahāmugramavase vipra nūnamā vivāsema vṛtratūryeṣu

मन्द्रस्य कवेर्दिव्यस्य वह्नेर्विप्रमन्मनो वचनस्य मध्वः । अपा नस्तस्य सचनस्य देवेषो युवस्व गृणते गोअग्राः

mandrasya kaverdivyasya vahnervipramanmano vacanasya madhvaḥ | apā nastasya sacanasya deveṣo yuvasva gṛṇate goagrāḥ

अयमुशानः पर्यद्रिमुस्रा ऋतधीतिभिरृतयुग्युजानः । रुजदरुग्णं वि वलस्य सानुं पणीँर्वचोभिरभि योधदिन्द्रः

ayamuśānaḥ paryadrimusrā ṛtadhītibhirṛtayugyujānaḥ | rujadarugṇaṃ vi valasya sānuṃ paṇī~rvacobhirabhi yodhadindraḥ

अयं द्योतयदद्युतो व्यक्तून्दोषा वस्तोः शरद इन्दुरिन्द्र । इमं केतुमदधुर्नू चिदह्नां शुचिजन्मन उषसश्चकार

ayaṃ dyotayadadyuto vyaktūndoṣā vastoḥ śarada indurindra | imaṃ ketumadadhurnū cidahnāṃ śucijanmana uṣasaścakāra

अयं रोचयदरुचो रुचानोऽयं वासयद्व्यृतेन पूर्वीः । अयमीयत ऋतयुग्भिरश्वैः स्वर्विदा नाभिना चर्षणिप्राः

ayaṃ rocayadaruco rucāno'yaṃ vāsayadvyṛtena pūrvīḥ | ayamīyata ṛtayugbhiraśvaiḥ svarvidā nābhinā carṣaṇiprāḥ

नू गृणानो गृणते प्रत्न राजन्निषः पिन्व वसुदेयाय पूर्वीः । अप ओषधीरविषा वनानि गा अर्वतो नॄनृचसे रिरीहि

nū gṛṇāno gṛṇate pratna rājanniṣaḥ pinva vasudeyāya pūrvīḥ | apa oṣadhīraviṣā vanāni gā arvato nṝnṛcase rirīhi

इन्द्र पिब तुभ्यं सुतो मदायाव स्य हरी वि मुचा सखाया । उत प्र गाय गण आ निषद्याथा यज्ञाय गृणते वयो धाः

indra piba tubhyaṃ suto madāyāva sya harī vi mucā sakhāyā | uta pra gāya gaṇa ā niṣadyāthā yajñāya gṛṇate vayo dhāḥ

अस्य पिब यस्य जज्ञान इन्द्र मदाय क्रत्वे अपिबो विरप्शिन् । तमु ते गावो नर आपो अद्रिरिन्दुं समह्यन्पीतये समस्मै

asya piba yasya jajñāna indra madāya kratve apibo virapśin | tamu te gāvo nara āpo adririnduṃ samahyanpītaye samasmai

समिद्धे अग्नौ सुत इन्द्र सोम आ त्वा वहन्तु हरयो वहिष्ठाः । त्वायता मनसा जोहवीमीन्द्रा याहि सुविताय महे नः

samiddhe agnau suta indra soma ā tvā vahantu harayo vahiṣṭhāḥ | tvāyatā manasā johavīmīndrā yāhi suvitāya mahe naḥ

आ याहि शश्वदुशता ययाथेन्द्र महा मनसा सोमपेयम् । उप ब्रह्माणि शृणव इमा नोऽथा ते यज्ञस्तन्वे वयो धात्

ā yāhi śaśvaduśatā yayāthendra mahā manasā somapeyam | upa brahmāṇi śṛṇava imā no'thā te yajñastanve vayo dhāt

यदिन्द्र दिवि पार्ये यदृधग्यद्वा स्वे सदने यत्र वासि । अतो नो यज्ञमवसे नियुत्वान्सजोषाः पाहि गिर्वणो मरुद्भिः

yadindra divi pārye yadṛdhagyadvā sve sadane yatra vāsi | ato no yajñamavase niyutvānsajoṣāḥ pāhi girvaṇo marudbhiḥ

अहेळमान उप याहि यज्ञं तुभ्यं पवन्त इन्दवः सुतासः । गावो न वज्रिन्स्वमोको अच्छेन्द्रा गहि प्रथमो यज्ञियानाम्

ahel̤amāna upa yāhi yajñaṃ tubhyaṃ pavanta indavaḥ sutāsaḥ | gāvo na vajrinsvamoko acchendrā gahi prathamo yajñiyānām

या ते काकुत्सुकृता या वरिष्ठा यया शश्वत्पिबसि मध्व ऊर्मिम् । तया पाहि प्र ते अध्वर्युरस्थात्सं ते वज्रो वर्ततामिन्द्र गव्युः

yā te kākutsukṛtā yā variṣṭhā yayā śaśvatpibasi madhva ūrmim | tayā pāhi pra te adhvaryurasthātsaṃ te vajro vartatāmindra gavyuḥ

एष द्रप्सो वृषभो विश्वरूप इन्द्राय वृष्णे समकारि सोमः । एतं पिब हरिव स्थातरुग्र यस्येशिषे प्रदिवि यस्ते अन्नम्

eṣa drapso vṛṣabho viśvarūpa indrāya vṛṣṇe samakāri somaḥ | etaṃ piba hariva sthātarugra yasyeśiṣe pradivi yaste annam

सुतः सोमो असुतादिन्द्र वस्यानयं श्रेयाञ्चिकितुषे रणाय । एतं तितिर्व उप याहि यज्ञं तेन विश्वास्तविषीरा पृणस्व

sutaḥ somo asutādindra vasyānayaṃ śreyāñcikituṣe raṇāya | etaṃ titirva upa yāhi yajñaṃ tena viśvāstaviṣīrā pṛṇasva

ह्वयामसि त्वेन्द्र याह्यर्वाङरं ते सोमस्तन्वे भवाति । शतक्रतो मादयस्वा सुतेषु प्रास्माँ अव पृतनासु प्र विक्षु

hvayāmasi tvendra yāhyarvāṅaraṃ te somastanve bhavāti | śatakrato mādayasvā suteṣu prāsmā~ ava pṛtanāsu pra vikṣu

प्रत्यस्मै पिपीषते विश्वानि विदुषे भर । अरंगमाय जग्मयेऽपश्चाद्दघ्वने नरे

pratyasmai pipīṣate viśvāni viduṣe bhara | araṃgamāya jagmaye'paścāddaghvane nare

एमेनं प्रत्येतन सोमेभिः सोमपातमम् । अमत्रेभिरृजीषिणमिन्द्रं सुतेभिरिन्दुभिः

emenaṃ pratyetana somebhiḥ somapātamam | amatrebhirṛjīṣiṇamindraṃ sutebhirindubhiḥ

यदी सुतेभिरिन्दुभिः सोमेभिः प्रतिभूषथ । वेदा विश्वस्य मेधिरो धृषत्तंतमिदेषते

yadī sutebhirindubhiḥ somebhiḥ pratibhūṣatha | vedā viśvasya medhiro dhṛṣattaṃtamideṣate

अस्माअस्मा इदन्धसोऽध्वर्यो प्र भरा सुतम् । कुवित्समस्य जेन्यस्य शर्धतोऽभिशस्तेरवस्परत्

asmāasmā idandhaso'dhvaryo pra bharā sutam | kuvitsamasya jenyasya śardhato'bhiśasteravasparat

यस्य त्यच्छम्बरं मदे दिवोदासाय रन्धयः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

yasya tyacchambaraṃ made divodāsāya randhayaḥ | ayaṃ sa soma indra te sutaḥ piba

यस्य तीव्रसुतं मदं मध्यमन्तं च रक्षसे । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

yasya tīvrasutaṃ madaṃ madhyamantaṃ ca rakṣase | ayaṃ sa soma indra te sutaḥ piba

यस्य गा अन्तरश्मनो मदे दृळ्हा अवासृजः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

yasya gā antaraśmano made dṛl̤hā avāsṛjaḥ | ayaṃ sa soma indra te sutaḥ piba

यस्य मन्दानो अन्धसो माघोनं दधिषे शवः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

yasya mandāno andhaso māghonaṃ dadhiṣe śavaḥ | ayaṃ sa soma indra te sutaḥ piba

यो रयिवो रयिंतमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

yo rayivo rayiṃtamo yo dyumnairdyumnavattamaḥ | somaḥ sutaḥ sa indra te'sti svadhāpate madaḥ

यः शग्मस्तुविशग्म ते रायो दामा मतीनाम् । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

yaḥ śagmastuviśagma te rāyo dāmā matīnām | somaḥ sutaḥ sa indra te'sti svadhāpate madaḥ

येन वृद्धो न शवसा तुरो न स्वाभिरूतिभिः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

yena vṛddho na śavasā turo na svābhirūtibhiḥ | somaḥ sutaḥ sa indra te'sti svadhāpate madaḥ

त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम् । इन्द्रं विश्वासाहं नरं मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम्

tyamu vo aprahaṇaṃ gṛṇīṣe śavasaspatim | indraṃ viśvāsāhaṃ naraṃ maṃhiṣṭhaṃ viśvacarṣaṇim

यं वर्धयन्तीद्गिरः पतिं तुरस्य राधसः । तमिन्न्वस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः

yaṃ vardhayantīdgiraḥ patiṃ turasya rādhasaḥ | taminnvasya rodasī devī śuṣmaṃ saparyataḥ

तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि । विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः

tadva ukthasya barhaṇendrāyopastṛṇīṣaṇi | vipo na yasyotayo vi yadrohanti sakṣitaḥ

अविदद्दक्षं मित्रो नवीयान्पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् । ससवान्स्तौलाभिर्धौतरीभिरुरुष्या पायुरभवत्सखिभ्यः

avidaddakṣaṃ mitro navīyānpapāno devebhyo vasyo acait | sasavānstaulābhirdhautarībhiruruṣyā pāyurabhavatsakhibhyaḥ

ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् । दधानो नाम महो वचोभिर्वपुर्दृशये वेन्यो व्यावः

ṛtasya pathi vedhā apāyi śriye manāṃsi devāso akran | dadhāno nāma maho vacobhirvapurdṛśaye venyo vyāvaḥ

द्युमत्तमं दक्षं धेह्यस्मे सेधा जनानां पूर्वीररातीः । वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर्धनस्य सातावस्माँ अविड्ढि

dyumattamaṃ dakṣaṃ dhehyasme sedhā janānāṃ pūrvīrarātīḥ | varṣīyo vayaḥ kṛṇuhi śacībhirdhanasya sātāvasmā~ aviḍḍhi

इन्द्र तुभ्यमिन्मघवन्नभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः । नकिरापिर्ददृशे मर्त्यत्रा किमङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः

indra tubhyaminmaghavannabhūma vayaṃ dātre harivo mā vi venaḥ | nakirāpirdadṛśe martyatrā kimaṅga radhracodanaṃ tvāhuḥ

मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम । पूर्वीष्ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्यसुष्वीन्प्र वृहापृणतः

mā jasvane vṛṣabha no rarīthā mā te revataḥ sakhye riṣāma | pūrvīṣṭa indra niṣṣidho janeṣu jahyasuṣvīnpra vṛhāpṛṇataḥ

उदभ्राणीव स्तनयन्नियर्तीन्द्रो राधांस्यश्व्यानि गव्या । त्वमसि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन्मघोनः

udabhrāṇīva stanayanniyartīndro rādhāṃsyaśvyāni gavyā | tvamasi pradivaḥ kārudhāyā mā tvādāmāna ā dabhanmaghonaḥ

अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानामिन्द्राय भर स ह्यस्य राजा । यः पूर्व्याभिरुत नूतनाभिर्गीर्भिर्वावृधे गृणतामृषीणाम्

adhvaryo vīra pra mahe sutānāmindrāya bhara sa hyasya rājā | yaḥ pūrvyābhiruta nūtanābhirgīrbhirvāvṛdhe gṛṇatāmṛṣīṇām

अस्य मदे पुरु वर्पांसि विद्वानिन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघान । तमु प्र होषि मधुमन्तमस्मै सोमं वीराय शिप्रिणे पिबध्यै

asya made puru varpāṃsi vidvānindro vṛtrāṇyapratī jaghāna | tamu pra hoṣi madhumantamasmai somaṃ vīrāya śipriṇe pibadhyai

पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं हन्ता वृत्रं वज्रेण मन्दसानः । गन्ता यज्ञं परावतश्चिदच्छा वसुर्धीनामविता कारुधायाः

pātā sutamindro astu somaṃ hantā vṛtraṃ vajreṇa mandasānaḥ | gantā yajñaṃ parāvataścidacchā vasurdhīnāmavitā kārudhāyāḥ

इदं त्यत्पात्रमिन्द्रपानमिन्द्रस्य प्रियममृतमपायि । मत्सद्यथा सौमनसाय देवं व्यस्मद्द्वेषो युयवद्व्यंहः

idaṃ tyatpātramindrapānamindrasya priyamamṛtamapāyi | matsadyathā saumanasāya devaṃ vyasmaddveṣo yuyavadvyaṃhaḥ

एना मन्दानो जहि शूर शत्रूञ्जामिमजामिं मघवन्नमित्रान् । अभिषेणाँ अभ्यादेदिशानान्पराच इन्द्र प्र मृणा जही च

enā mandāno jahi śūra śatrūñjāmimajāmiṃ maghavannamitrān | abhiṣeṇā~ abhyādediśānānparāca indra pra mṛṇā jahī ca

आसु ष्मा णो मघवन्निन्द्र पृत्स्वस्मभ्यं महि वरिवः सुगं कः । अपां तोकस्य तनयस्य जेष इन्द्र सूरीन्कृणुहि स्मा नो अर्धम्

āsu ṣmā ṇo maghavannindra pṛtsvasmabhyaṃ mahi varivaḥ sugaṃ kaḥ | apāṃ tokasya tanayasya jeṣa indra sūrīnkṛṇuhi smā no ardham

आ त्वा हरयो वृषणो युजाना वृषरथासो वृषरश्मयोऽत्याः । अस्मत्राञ्चो वृषणो वज्रवाहो वृष्णे मदाय सुयुजो वहन्तु

ā tvā harayo vṛṣaṇo yujānā vṛṣarathāso vṛṣaraśmayo'tyāḥ | asmatrāñco vṛṣaṇo vajravāho vṛṣṇe madāya suyujo vahantu

आ ते वृषन्वृषणो द्रोणमस्थुर्घृतप्रुषो नोर्मयो मदन्तः । इन्द्र प्र तुभ्यं वृषभिः सुतानां वृष्णे भरन्ति वृषभाय सोमम्

ā te vṛṣanvṛṣaṇo droṇamasthurghṛtapruṣo normayo madantaḥ | indra pra tubhyaṃ vṛṣabhiḥ sutānāṃ vṛṣṇe bharanti vṛṣabhāya somam

वृषासि दिवो वृषभः पृथिव्या वृषा सिन्धूनां वृषभ स्तियानाम् । वृष्णे त इन्दुर्वृषभ पीपाय स्वादू रसो मधुपेयो वराय

vṛṣāsi divo vṛṣabhaḥ pṛthivyā vṛṣā sindhūnāṃ vṛṣabha stiyānām | vṛṣṇe ta indurvṛṣabha pīpāya svādū raso madhupeyo varāya

अयं देवः सहसा जायमान इन्द्रेण युजा पणिमस्तभायत् । अयं स्वस्य पितुरायुधानीन्दुरमुष्णादशिवस्य मायाः

ayaṃ devaḥ sahasā jāyamāna indreṇa yujā paṇimastabhāyat | ayaṃ svasya piturāyudhānīnduramuṣṇādaśivasya māyāḥ

अयमकृणोदुषसः सुपत्नीरयं सूर्ये अदधाज्ज्योतिरन्तः । अयं त्रिधातु दिवि रोचनेषु त्रितेषु विन्ददमृतं निगूळ्हम्

ayamakṛṇoduṣasaḥ supatnīrayaṃ sūrye adadhājjyotirantaḥ | ayaṃ tridhātu divi rocaneṣu triteṣu vindadamṛtaṃ nigūl̤ham

अयं द्यावापृथिवी वि ष्कभायदयं रथमयुनक्सप्तरश्मिम् । अयं गोषु शच्या पक्वमन्तः सोमो दाधार दशयन्त्रमुत्सम्

ayaṃ dyāvāpṛthivī vi ṣkabhāyadayaṃ rathamayunaksaptaraśmim | ayaṃ goṣu śacyā pakvamantaḥ somo dādhāra daśayantramutsam

य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम् । इन्द्रः स नो युवा सखा

ya ānayatparāvataḥ sunītī turvaśaṃ yadum | indraḥ sa no yuvā sakhā

अविप्रे चिद्वयो दधदनाशुना चिदर्वता । इन्द्रो जेता हितं धनम्

avipre cidvayo dadhadanāśunā cidarvatā | indro jetā hitaṃ dhanam

महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । नास्य क्षीयन्त ऊतयः

mahīrasya praṇītayaḥ pūrvīruta praśastayaḥ | nāsya kṣīyanta ūtayaḥ

सखायो ब्रह्मवाहसेऽर्चत प्र च गायत । स हि नः प्रमतिर्मही

sakhāyo brahmavāhase'rcata pra ca gāyata | sa hi naḥ pramatirmahī

त्वमेकस्य वृत्रहन्नविता द्वयोरसि । उतेदृशे यथा वयम्

tvamekasya vṛtrahannavitā dvayorasi | utedṛśe yathā vayam

नयसीद्वति द्विषः कृणोष्युक्थशंसिनः । नृभिः सुवीर उच्यसे

nayasīdvati dviṣaḥ kṛṇoṣyukthaśaṃsinaḥ | nṛbhiḥ suvīra ucyase

ब्रह्माणं ब्रह्मवाहसं गीर्भिः सखायमृग्मियम् । गां न दोहसे हुवे

brahmāṇaṃ brahmavāhasaṃ gīrbhiḥ sakhāyamṛgmiyam | gāṃ na dohase huve

यस्य विश्वानि हस्तयोरूचुर्वसूनि नि द्विता । वीरस्य पृतनाषहः

yasya viśvāni hastayorūcurvasūni ni dvitā | vīrasya pṛtanāṣahaḥ

वि दृळ्हानि चिदद्रिवो जनानां शचीपते । वृह माया अनानत

vi dṛl̤hāni cidadrivo janānāṃ śacīpate | vṛha māyā anānata

तमु त्वा सत्य सोमपा इन्द्र वाजानां पते । अहूमहि श्रवस्यवः

tamu tvā satya somapā indra vājānāṃ pate | ahūmahi śravasyavaḥ

तमु त्वा यः पुरासिथ यो वा नूनं हिते धने । हव्यः स श्रुधी हवम्

tamu tvā yaḥ purāsitha yo vā nūnaṃ hite dhane | havyaḥ sa śrudhī havam

धीभिरर्वद्भिरर्वतो वाजाँ इन्द्र श्रवाय्यान् । त्वया जेष्म हितं धनम्

dhībhirarvadbhirarvato vājā~ indra śravāyyān | tvayā jeṣma hitaṃ dhanam

अभूरु वीर गिर्वणो महाँ इन्द्र धने हिते । भरे वितन्तसाय्यः

abhūru vīra girvaṇo mahā~ indra dhane hite | bhare vitantasāyyaḥ

या त ऊतिरमित्रहन्मक्षूजवस्तमासति । तया नो हिनुही रथम्

yā ta ūtiramitrahanmakṣūjavastamāsati | tayā no hinuhī ratham

स रथेन रथीतमोऽस्माकेनाभियुग्वना । जेषि जिष्णो हितं धनम्

sa rathena rathītamo'smākenābhiyugvanā | jeṣi jiṣṇo hitaṃ dhanam

य एक इत्तमु ष्टुहि कृष्टीनां विचर्षणिः । पतिर्जज्ञे वृषक्रतुः

ya eka ittamu ṣṭuhi kṛṣṭīnāṃ vicarṣaṇiḥ | patirjajñe vṛṣakratuḥ

यो गृणतामिदासिथापिरूती शिवः सखा । स त्वं न इन्द्र मृळय

yo gṛṇatāmidāsithāpirūtī śivaḥ sakhā | sa tvaṃ na indra mṛl̤aya

धिष्व वज्रं गभस्त्यो रक्षोहत्याय वज्रिवः । सासहीष्ठा अभि स्पृधः

dhiṣva vajraṃ gabhastyo rakṣohatyāya vajrivaḥ | sāsahīṣṭhā abhi spṛdhaḥ

प्रत्नं रयीणां युजं सखायं कीरिचोदनम् । ब्रह्मवाहस्तमं हुवे

pratnaṃ rayīṇāṃ yujaṃ sakhāyaṃ kīricodanam | brahmavāhastamaṃ huve

स हि विश्वानि पार्थिवाँ एको वसूनि पत्यते । गिर्वणस्तमो अध्रिगुः

sa hi viśvāni pārthivā~ eko vasūni patyate | girvaṇastamo adhriguḥ

स नो नियुद्भिरा पृण कामं वाजेभिरश्विभिः । गोमद्भिर्गोपते धृषत्

sa no niyudbhirā pṛṇa kāmaṃ vājebhiraśvibhiḥ | gomadbhirgopate dhṛṣat

तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने

tadvo gāya sute sacā puruhūtāya satvane | śaṃ yadgave na śākine

न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः । यत्सीमुप श्रवद्गिरः

na ghā vasurni yamate dānaṃ vājasya gomataḥ | yatsīmupa śravadgiraḥ

कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् । शचीभिरप नो वरत्

kuvitsasya pra hi vrajaṃ gomantaṃ dasyuhā gamat | śacībhirapa no varat

इमा उ त्वा शतक्रतोऽभि प्र णोनुवुर्गिरः । इन्द्र वत्सं न मातरः

imā u tvā śatakrato'bhi pra ṇonuvurgiraḥ | indra vatsaṃ na mātaraḥ

दूणाशं सख्यं तव गौरसि वीर गव्यते । अश्वो अश्वायते भव

dūṇāśaṃ sakhyaṃ tava gaurasi vīra gavyate | aśvo aśvāyate bhava

स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः

sa mandasvā hyandhaso rādhase tanvā mahe | na stotāraṃ nide karaḥ

इमा उ त्वा सुतेसुते नक्षन्ते गिर्वणो गिरः । वत्सं गावो न धेनवः

imā u tvā sutesute nakṣante girvaṇo giraḥ | vatsaṃ gāvo na dhenavaḥ

पुरूतमं पुरूणां स्तोतॄणां विवाचि । वाजेभिर्वाजयताम्

purūtamaṃ purūṇāṃ stotṝṇāṃ vivāci | vājebhirvājayatām

अस्माकमिन्द्र भूतु ते स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः । अस्मान्राये महे हिनु

asmākamindra bhūtu te stomo vāhiṣṭho antamaḥ | asmānrāye mahe hinu

अधि बृबुः पणीनां वर्षिष्ठे मूर्धन्नस्थात् । उरुः कक्षो न गाङ्ग्यः

adhi bṛbuḥ paṇīnāṃ varṣiṣṭhe mūrdhannasthāt | uruḥ kakṣo na gāṅgyaḥ

यस्य वायोरिव द्रवद्भद्रा रातिः सहस्रिणी । सद्यो दानाय मंहते

yasya vāyoriva dravadbhadrā rātiḥ sahasriṇī | sadyo dānāya maṃhate

तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः । बृबुं सहस्रदातमं सूरिं सहस्रसातमम्

tatsu no viśve arya ā sadā gṛṇanti kāravaḥ | bṛbuṃ sahasradātamaṃ sūriṃ sahasrasātamam

त्वामिद्धि हवामहे साता वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

tvāmiddhi havāmahe sātā vājasya kāravaḥ | tvāṃ vṛtreṣvindra satpatiṃ narastvāṃ kāṣṭhāsvarvataḥ

स त्वं नश्चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः । गामश्वं रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे

sa tvaṃ naścitra vajrahasta dhṛṣṇuyā maha stavāno adrivaḥ | gāmaśvaṃ rathyamindra saṃ kira satrā vājaṃ na jigyuṣe

यः सत्राहा विचर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम् । सहस्रमुष्क तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे

yaḥ satrāhā vicarṣaṇirindraṃ taṃ hūmahe vayam | sahasramuṣka tuvinṛmṇa satpate bhavā samatsu no vṛdhe

बाधसे जनान्वृषभेव मन्युना घृषौ मीळ्ह ऋचीषम । अस्माकं बोध्यविता महाधने तनूष्वप्सु सूर्ये

bādhase janānvṛṣabheva manyunā ghṛṣau mīl̤ha ṛcīṣama | asmākaṃ bodhyavitā mahādhane tanūṣvapsu sūrye

इन्द्र ज्येष्ठं न आ भरँ ओजिष्ठं पपुरि श्रवः । येनेमे चित्र वज्रहस्त रोदसी ओभे सुशिप्र प्राः

indra jyeṣṭhaṃ na ā bhara~ ojiṣṭhaṃ papuri śravaḥ | yeneme citra vajrahasta rodasī obhe suśipra prāḥ

त्वामुग्रमवसे चर्षणीसहं राजन्देवेषु हूमहे । विश्वा सु नो विथुरा पिब्दना वसोऽमित्रान्सुषहान्कृधि

tvāmugramavase carṣaṇīsahaṃ rājandeveṣu hūmahe | viśvā su no vithurā pibdanā vaso'mitrānsuṣahānkṛdhi

यदिन्द्र नाहुषीष्वाँ ओजो नृम्णं च कृष्टिषु । यद्वा पञ्च क्षितीनां द्युम्नमा भर सत्रा विश्वानि पौंस्या

yadindra nāhuṣīṣvā~ ojo nṛmṇaṃ ca kṛṣṭiṣu | yadvā pañca kṣitīnāṃ dyumnamā bhara satrā viśvāni pauṃsyā

यद्वा तृक्षौ मघवन्द्रुह्यावा जने यत्पूरौ कच्च वृष्ण्यम् । अस्मभ्यं तद्रिरीहि सं नृषाह्येऽमित्रान्पृत्सु तुर्वणे

yadvā tṛkṣau maghavandruhyāvā jane yatpūrau kacca vṛṣṇyam | asmabhyaṃ tadrirīhi saṃ nṛṣāhye'mitrānpṛtsu turvaṇe

इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथं स्वस्तिमत् । छर्दिर्यच्छ मघवद्भ्यश्च मह्यं च यावया दिद्युमेभ्यः

indra tridhātu śaraṇaṃ trivarūthaṃ svastimat | chardiryaccha maghavadbhyaśca mahyaṃ ca yāvayā didyumebhyaḥ

ये गव्यता मनसा शत्रुमादभुरभिप्रघ्नन्ति धृष्णुया । अध स्मा नो मघवन्निन्द्र गिर्वणस्तनूपा अन्तमो भव

ye gavyatā manasā śatrumādabhurabhipraghnanti dhṛṣṇuyā | adha smā no maghavannindra girvaṇastanūpā antamo bhava

अध स्मा नो वृधे भवेन्द्र नायमवा युधि । यदन्तरिक्षे पतयन्ति पर्णिनो दिद्यवस्तिग्ममूर्धानः

adha smā no vṛdhe bhavendra nāyamavā yudhi | yadantarikṣe patayanti parṇino didyavastigmamūrdhānaḥ

यत्र शूरासस्तन्वो वितन्वते प्रिया शर्म पितॄणाम् । अध स्मा यच्छ तन्वे तने च छर्दिरचित्तं यावय द्वेषः

yatra śūrāsastanvo vitanvate priyā śarma pitṝṇām | adha smā yaccha tanve tane ca chardiracittaṃ yāvaya dveṣaḥ

यदिन्द्र सर्गे अर्वतश्चोदयासे महाधने । असमने अध्वनि वृजिने पथि श्येनाँ इव श्रवस्यतः

yadindra sarge arvataścodayāse mahādhane | asamane adhvani vṛjine pathi śyenā~ iva śravasyataḥ

सिन्धूँरिव प्रवण आशुया यतो यदि क्लोशमनु ष्वणि । आ ये वयो न वर्वृतत्यामिषि गृभीता बाह्वोर्गवि

sindhū~riva pravaṇa āśuyā yato yadi klośamanu ṣvaṇi | ā ye vayo na varvṛtatyāmiṣi gṛbhītā bāhvorgavi

स्वादुष्किलायं मधुमाँ उतायं तीव्रः किलायं रसवाँ उतायम् । उतो न्वस्य पपिवांसमिन्द्रं न कश्चन सहत आहवेषु

svāduṣkilāyaṃ madhumā~ utāyaṃ tīvraḥ kilāyaṃ rasavā~ utāyam | uto nvasya papivāṃsamindraṃ na kaścana sahata āhaveṣu

अयं स्वादुरिह मदिष्ठ आस यस्येन्द्रो वृत्रहत्ये ममाद । पुरूणि यश्च्यौत्ना शम्बरस्य वि नवतिं नव च देह्यो हन्

ayaṃ svāduriha madiṣṭha āsa yasyendro vṛtrahatye mamāda | purūṇi yaścyautnā śambarasya vi navatiṃ nava ca dehyo han

अयं मे पीत उदियर्ति वाचमयं मनीषामुशतीमजीगः । अयं षळुर्वीरमिमीत धीरो न याभ्यो भुवनं कच्चनारे

ayaṃ me pīta udiyarti vācamayaṃ manīṣāmuśatīmajīgaḥ | ayaṃ ṣal̤urvīramimīta dhīro na yābhyo bhuvanaṃ kaccanāre

अयं स यो वरिमाणं पृथिव्या वर्ष्माणं दिवो अकृणोदयं सः । अयं पीयूषं तिसृषु प्रवत्सु सोमो दाधारोर्वन्तरिक्षम्

ayaṃ sa yo varimāṇaṃ pṛthivyā varṣmāṇaṃ divo akṛṇodayaṃ saḥ | ayaṃ pīyūṣaṃ tisṛṣu pravatsu somo dādhārorvantarikṣam

अयं विदच्चित्रदृशीकमर्णः शुक्रसद्मनामुषसामनीके । अयं महान्महता स्कम्भनेनोद्द्यामस्तभ्नाद्वृषभो मरुत्वान्

ayaṃ vidaccitradṛśīkamarṇaḥ śukrasadmanāmuṣasāmanīke | ayaṃ mahānmahatā skambhanenoddyāmastabhnādvṛṣabho marutvān

धृषत्पिब कलशे सोममिन्द्र वृत्रहा शूर समरे वसूनाम् । माध्यंदिने सवन आ वृषस्व रयिस्थानो रयिमस्मासु धेहि

dhṛṣatpiba kalaśe somamindra vṛtrahā śūra samare vasūnām | mādhyaṃdine savana ā vṛṣasva rayisthāno rayimasmāsu dhehi

इन्द्र प्र णः पुरएतेव पश्य प्र नो नय प्रतरं वस्यो अच्छ । भवा सुपारो अतिपारयो नो भवा सुनीतिरुत वामनीतिः

indra pra ṇaḥ puraeteva paśya pra no naya prataraṃ vasyo accha | bhavā supāro atipārayo no bhavā sunītiruta vāmanītiḥ

उरुं नो लोकमनु नेषि विद्वान्स्वर्वज्ज्योतिरभयं स्वस्ति । ऋष्वा त इन्द्र स्थविरस्य बाहू उप स्थेयाम शरणा बृहन्ता

uruṃ no lokamanu neṣi vidvānsvarvajjyotirabhayaṃ svasti | ṛṣvā ta indra sthavirasya bāhū upa stheyāma śaraṇā bṛhantā

वरिष्ठे न इन्द्र वन्धुरे धा वहिष्ठयोः शतावन्नश्वयोरा । इषमा वक्षीषां वर्षिष्ठां मा नस्तारीन्मघवन्रायो अर्यः

variṣṭhe na indra vandhure dhā vahiṣṭhayoḥ śatāvannaśvayorā | iṣamā vakṣīṣāṃ varṣiṣṭhāṃ mā nastārīnmaghavanrāyo aryaḥ

इन्द्र मृळ मह्यं जीवातुमिच्छ चोदय धियमयसो न धाराम् । यत्किं चाहं त्वायुरिदं वदामि तज्जुषस्व कृधि मा देववन्तम्

indra mṛl̤a mahyaṃ jīvātumiccha codaya dhiyamayaso na dhārām | yatkiṃ cāhaṃ tvāyuridaṃ vadāmi tajjuṣasva kṛdhi mā devavantam

त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहवे सुहवं शूरमिन्द्रम् । ह्वयामि शक्रं पुरुहूतमिन्द्रं स्वस्ति नो मघवा धात्विन्द्रः

trātāramindramavitāramindraṃ havehave suhavaṃ śūramindram | hvayāmi śakraṃ puruhūtamindraṃ svasti no maghavā dhātvindraḥ

इन्द्रः सुत्रामा स्ववाँ अवोभिः सुमृळीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम

indraḥ sutrāmā svavā~ avobhiḥ sumṛl̤īko bhavatu viśvavedāḥ | bādhatāṃ dveṣo abhayaṃ kṛṇotu suvīryasya patayaḥ syāma

तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम । स सुत्रामा स्ववाँ इन्द्रो अस्मे आराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु

tasya vayaṃ sumatau yajñiyasyāpi bhadre saumanase syāma | sa sutrāmā svavā~ indro asme ārācciddveṣaḥ sanutaryuyotu

अव त्वे इन्द्र प्रवतो नोर्मिर्गिरो ब्रह्माणि नियुतो धवन्ते । उरू न राधः सवना पुरूण्यपो गा वज्रिन्युवसे समिन्दून्

ava tve indra pravato normirgiro brahmāṇi niyuto dhavante | urū na rādhaḥ savanā purūṇyapo gā vajrinyuvase samindūn

क ईं स्तवत्कः पृणात्को यजाते यदुग्रमिन्मघवा विश्वहावेत् । पादाविव प्रहरन्नन्यमन्यं कृणोति पूर्वमपरं शचीभिः

ka īṃ stavatkaḥ pṛṇātko yajāte yadugraminmaghavā viśvahāvet | pādāviva praharannanyamanyaṃ kṛṇoti pūrvamaparaṃ śacībhiḥ

शृण्वे वीर उग्रमुग्रं दमायन्नन्यमन्यमतिनेनीयमानः । एधमानद्विळुभयस्य राजा चोष्कूयते विश इन्द्रो मनुष्यान्

śṛṇve vīra ugramugraṃ damāyannanyamanyamatinenīyamānaḥ | edhamānadvil̤ubhayasya rājā coṣkūyate viśa indro manuṣyān

परा पूर्वेषां सख्या वृणक्ति वितर्तुराणो अपरेभिरेति । अनानुभूतीरवधून्वानः पूर्वीरिन्द्रः शरदस्तर्तरीति

parā pūrveṣāṃ sakhyā vṛṇakti vitarturāṇo aparebhireti | anānubhūtīravadhūnvānaḥ pūrvīrindraḥ śaradastartarīti

रूपंरूपं प्रतिरूपो बभूव तदस्य रूपं प्रतिचक्षणाय । इन्द्रो मायाभिः पुरुरूप ईयते युक्ता ह्यस्य हरयः शता दश

rūpaṃrūpaṃ pratirūpo babhūva tadasya rūpaṃ praticakṣaṇāya | indro māyābhiḥ pururūpa īyate yuktā hyasya harayaḥ śatā daśa

युजानो हरिता रथे भूरि त्वष्टेह राजति । को विश्वाहा द्विषतः पक्ष आसत उतासीनेषु सूरिषु

yujāno haritā rathe bhūri tvaṣṭeha rājati | ko viśvāhā dviṣataḥ pakṣa āsata utāsīneṣu sūriṣu

अगव्यूति क्षेत्रमागन्म देवा उर्वी सती भूमिरंहूरणाभूत् । बृहस्पते प्र चिकित्सा गविष्टावित्था सते जरित्र इन्द्र पन्थाम्

agavyūti kṣetramāganma devā urvī satī bhūmiraṃhūraṇābhūt | bṛhaspate pra cikitsā gaviṣṭāvitthā sate jaritra indra panthām

दिवेदिवे सदृशीरन्यमर्धं कृष्णा असेधदप सद्मनो जाः । अहन्दासा वृषभो वस्नयन्तोदव्रजे वर्चिनं शम्बरं च

divedive sadṛśīranyamardhaṃ kṛṣṇā asedhadapa sadmano jāḥ | ahandāsā vṛṣabho vasnayantodavraje varcinaṃ śambaraṃ ca

प्रस्तोक इन्नु राधसस्त इन्द्र दश कोशयीर्दश वाजिनोऽदात् । दिवोदासादतिथिग्वस्य राधः शाम्बरं वसु प्रत्यग्रभीष्म

prastoka innu rādhasasta indra daśa kośayīrdaśa vājino'dāt | divodāsādatithigvasya rādhaḥ śāmbaraṃ vasu pratyagrabhīṣma

दशाश्वान्दश कोशान्दश वस्त्राधिभोजना । दशो हिरण्यपिण्डान्दिवोदासादसानिषम्

daśāśvāndaśa kośāndaśa vastrādhibhojanā | daśo hiraṇyapiṇḍāndivodāsādasāniṣam

दश रथान्प्रष्टिमतः शतं गा अथर्वभ्यः । अश्वथः पायवेऽदात्

daśa rathānpraṣṭimataḥ śataṃ gā atharvabhyaḥ | aśvathaḥ pāyave'dāt

महि राधो विश्वजन्यं दधानान्भरद्वाजान्सार्ञ्जयो अभ्ययष्ट

mahi rādho viśvajanyaṃ dadhānānbharadvājānsārñjayo abhyayaṣṭa

वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः । गोभिः संनद्धो असि वीळयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि

vanaspate vīḍvaṅgo hi bhūyā asmatsakhā prataraṇaḥ suvīraḥ | gobhiḥ saṃnaddho asi vīl̤ayasvāsthātā te jayatu jetvāni

दिवस्पृथिव्याः पर्योज उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्याभृतं सहः । अपामोज्मानं परि गोभिरावृतमिन्द्रस्य वज्रं हविषा रथं यज

divaspṛthivyāḥ paryoja udbhṛtaṃ vanaspatibhyaḥ paryābhṛtaṃ sahaḥ | apāmojmānaṃ pari gobhirāvṛtamindrasya vajraṃ haviṣā rathaṃ yaja

इन्द्रस्य वज्रो मरुतामनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः । सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय

indrasya vajro marutāmanīkaṃ mitrasya garbho varuṇasya nābhiḥ | semāṃ no havyadātiṃ juṣāṇo deva ratha prati havyā gṛbhāya

उप श्वासय पृथिवीमुत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् । स दुन्दुभे सजूरिन्द्रेण देवैर्दूराद्दवीयो अप सेध शत्रून्

upa śvāsaya pṛthivīmuta dyāṃ purutrā te manutāṃ viṣṭhitaṃ jagat | sa dundubhe sajūrindreṇa devairdūrāddavīyo apa sedha śatrūn

आ क्रन्दय बलमोजो न आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः । अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना इत इन्द्रस्य मुष्टिरसि वीळयस्व

ā krandaya balamojo na ā dhā ni ṣṭanihi duritā bādhamānaḥ | apa protha dundubhe ducchunā ita indrasya muṣṭirasi vīl̤ayasva

आमूरज प्रत्यावर्तयेमाः केतुमद्दुन्दुभिर्वावदीति । समश्वपर्णाश्चरन्ति नो नरोऽस्माकमिन्द्र रथिनो जयन्तु

āmūraja pratyāvartayemāḥ ketumaddundubhirvāvadīti | samaśvaparṇāścaranti no naro'smākamindra rathino jayantu

यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च दक्षसे । प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम्

yajñāyajñā vo agnaye girāgirā ca dakṣase | prapra vayamamṛtaṃ jātavedasaṃ priyaṃ mitraṃ na śaṃsiṣam

ऊर्जो नपातं स हिनायमस्मयुर्दाशेम हव्यदातये । भुवद्वाजेष्वविता भुवद्वृध उत त्राता तनूनाम्

ūrjo napātaṃ sa hināyamasmayurdāśema havyadātaye | bhuvadvājeṣvavitā bhuvadvṛdha uta trātā tanūnām

वृषा ह्यग्ने अजरो महान्विभास्यर्चिषा । अजस्रेण शोचिषा शोशुचच्छुचे सुदीतिभिः सु दीदिहि

vṛṣā hyagne ajaro mahānvibhāsyarciṣā | ajasreṇa śociṣā śośucacchuce sudītibhiḥ su dīdihi

महो देवान्यजसि यक्ष्यानुषक्तव क्रत्वोत दंसना । अर्वाचः सीं कृणुह्यग्नेऽवसे रास्व वाजोत वंस्व

maho devānyajasi yakṣyānuṣaktava kratvota daṃsanā | arvācaḥ sīṃ kṛṇuhyagne'vase rāsva vājota vaṃsva

यमापो अद्रयो वना गर्भमृतस्य पिप्रति । सहसा यो मथितो जायते नृभिः पृथिव्या अधि सानवि

yamāpo adrayo vanā garbhamṛtasya piprati | sahasā yo mathito jāyate nṛbhiḥ pṛthivyā adhi sānavi

आ यः पप्रौ भानुना रोदसी उभे धूमेन धावते दिवि । तिरस्तमो ददृश ऊर्म्यास्वा श्यावास्वरुषो वृषा श्यावा अरुषो वृषा

ā yaḥ paprau bhānunā rodasī ubhe dhūmena dhāvate divi | tirastamo dadṛśa ūrmyāsvā śyāvāsvaruṣo vṛṣā śyāvā aruṣo vṛṣā

बृहद्भिरग्ने अर्चिभिः शुक्रेण देव शोचिषा । भरद्वाजे समिधानो यविष्ठ्य रेवन्नः शुक्र दीदिहि द्युमत्पावक दीदिहि

bṛhadbhiragne arcibhiḥ śukreṇa deva śociṣā | bharadvāje samidhāno yaviṣṭhya revannaḥ śukra dīdihi dyumatpāvaka dīdihi

विश्वासां गृहपतिर्विशामसि त्वमग्ने मानुषीणाम् । शतं पूर्भिर्यविष्ठ पाह्यंहसः समेद्धारं शतं हिमा स्तोतृभ्यो ये च ददति

viśvāsāṃ gṛhapatirviśāmasi tvamagne mānuṣīṇām | śataṃ pūrbhiryaviṣṭha pāhyaṃhasaḥ sameddhāraṃ śataṃ himā stotṛbhyo ye ca dadati

त्वं नश्चित्र ऊत्या वसो राधांसि चोदय । अस्य रायस्त्वमग्ने रथीरसि विदा गाधं तुचे तु नः

tvaṃ naścitra ūtyā vaso rādhāṃsi codaya | asya rāyastvamagne rathīrasi vidā gādhaṃ tuce tu naḥ

पर्षि तोकं तनयं पर्तृभिष्ट्वमदब्धैरप्रयुत्वभिः । अग्ने हेळांसि दैव्या युयोधि नोऽदेवानि ह्वरांसि च

parṣi tokaṃ tanayaṃ partṛbhiṣṭvamadabdhairaprayutvabhiḥ | agne hel̤āṃsi daivyā yuyodhi no'devāni hvarāṃsi ca

आ सखायः सबर्दुघां धेनुमजध्वमुप नव्यसा वचः । सृजध्वमनपस्फुराम्

ā sakhāyaḥ sabardughāṃ dhenumajadhvamupa navyasā vacaḥ | sṛjadhvamanapasphurām

या शर्धाय मारुताय स्वभानवे श्रवोऽमृत्यु धुक्षत । या मृळीके मरुतां तुराणां या सुम्नैरेवयावरी

yā śardhāya mārutāya svabhānave śravo'mṛtyu dhukṣata | yā mṛl̤īke marutāṃ turāṇāṃ yā sumnairevayāvarī

भरद्वाजायाव धुक्षत द्विता । धेनुं च विश्वदोहसमिषं च विश्वभोजसम्

bharadvājāyāva dhukṣata dvitā | dhenuṃ ca viśvadohasamiṣaṃ ca viśvabhojasam

तं व इन्द्रं न सुक्रतुं वरुणमिव मायिनम् । अर्यमणं न मन्द्रं सृप्रभोजसं विष्णुं न स्तुष आदिशे

taṃ va indraṃ na sukratuṃ varuṇamiva māyinam | aryamaṇaṃ na mandraṃ sṛprabhojasaṃ viṣṇuṃ na stuṣa ādiśe

त्वेषं शर्धो न मारुतं तुविष्वण्यनर्वाणं पूषणं सं यथा शता । सं सहस्रा कारिषच्चर्षणिभ्य आँ आविर्गूळ्हा वसू करत्सुवेदा नो वसू करत्

tveṣaṃ śardho na mārutaṃ tuviṣvaṇyanarvāṇaṃ pūṣaṇaṃ saṃ yathā śatā | saṃ sahasrā kāriṣaccarṣaṇibhya ā~ āvirgūl̤hā vasū karatsuvedā no vasū karat

आ मा पूषन्नुप द्रव शंसिषं नु ते अपिकर्ण आघृणे । अघा अर्यो अरातयः

ā mā pūṣannupa drava śaṃsiṣaṃ nu te apikarṇa āghṛṇe | aghā aryo arātayaḥ

मा काकम्बीरमुद्वृहो वनस्पतिमशस्तीर्वि हि नीनशः । मोत सूरो अह एवा चन ग्रीवा आदधते वेः

mā kākambīramudvṛho vanaspatimaśastīrvi hi nīnaśaḥ | mota sūro aha evā cana grīvā ādadhate veḥ

दृतेरिव तेऽवृकमस्तु सख्यम् । अच्छिद्रस्य दधन्वतः सुपूर्णस्य दधन्वतः

dṛteriva te'vṛkamastu sakhyam | acchidrasya dadhanvataḥ supūrṇasya dadhanvataḥ

परो हि मर्त्यैरसि समो देवैरुत श्रिया । अभि ख्यः पूषन्पृतनासु नस्त्वमवा नूनं यथा पुरा

paro hi martyairasi samo devairuta śriyā | abhi khyaḥ pūṣanpṛtanāsu nastvamavā nūnaṃ yathā purā

वामी वामस्य धूतयः प्रणीतिरस्तु सूनृता । देवस्य वा मरुतो मर्त्यस्य वेजानस्य प्रयज्यवः

vāmī vāmasya dhūtayaḥ praṇītirastu sūnṛtā | devasya vā maruto martyasya vejānasya prayajyavaḥ

सद्यश्चिद्यस्य चर्कृतिः परि द्यां देवो नैति सूर्यः । त्वेषं शवो दधिरे नाम यज्ञियं मरुतो वृत्रहं शवो ज्येष्ठं वृत्रहं शवः

sadyaścidyasya carkṛtiḥ pari dyāṃ devo naiti sūryaḥ | tveṣaṃ śavo dadhire nāma yajñiyaṃ maruto vṛtrahaṃ śavo jyeṣṭhaṃ vṛtrahaṃ śavaḥ

सकृद्ध द्यौरजायत सकृद्भूमिरजायत । पृश्न्या दुग्धं सकृत्पयस्तदन्यो नानु जायते

sakṛddha dyaurajāyata sakṛdbhūmirajāyata | pṛśnyā dugdhaṃ sakṛtpayastadanyo nānu jāyate

स्तुषे जनं सुव्रतं नव्यसीभिर्गीर्भिर्मित्रावरुणा सुम्नयन्ता । त आ गमन्तु त इह श्रुवन्तु सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निः

stuṣe janaṃ suvrataṃ navyasībhirgīrbhirmitrāvaruṇā sumnayantā | ta ā gamantu ta iha śruvantu sukṣatrāso varuṇo mitro agniḥ

विशोविश ईड्यमध्वरेष्वदृप्तक्रतुमरतिं युवत्योः । दिवः शिशुं सहसः सूनुमग्निं यज्ञस्य केतुमरुषं यजध्यै

viśoviśa īḍyamadhvareṣvadṛptakratumaratiṃ yuvatyoḥ | divaḥ śiśuṃ sahasaḥ sūnumagniṃ yajñasya ketumaruṣaṃ yajadhyai

अरुषस्य दुहितरा विरूपे स्तृभिरन्या पिपिशे सूरो अन्या । मिथस्तुरा विचरन्ती पावके मन्म श्रुतं नक्षत ऋच्यमाने

aruṣasya duhitarā virūpe stṛbhiranyā pipiśe sūro anyā | mithasturā vicarantī pāvake manma śrutaṃ nakṣata ṛcyamāne

प्र वायुमच्छा बृहती मनीषा बृहद्रयिं विश्ववारं रथप्राम् । द्युतद्यामा नियुतः पत्यमानः कविः कविमियक्षसि प्रयज्यो

pra vāyumacchā bṛhatī manīṣā bṛhadrayiṃ viśvavāraṃ rathaprām | dyutadyāmā niyutaḥ patyamānaḥ kaviḥ kavimiyakṣasi prayajyo

स मे वपुश्छदयदश्विनोर्यो रथो विरुक्मान्मनसा युजानः । येन नरा नासत्येषयध्यै वर्तिर्याथस्तनयाय त्मने च

sa me vapuśchadayadaśvinoryo ratho virukmānmanasā yujānaḥ | yena narā nāsatyeṣayadhyai vartiryāthastanayāya tmane ca

पर्जन्यवाता वृषभा पृथिव्याः पुरीषाणि जिन्वतमप्यानि । सत्यश्रुतः कवयो यस्य गीर्भिर्जगत स्थातर्जगदा कृणुध्वम्

parjanyavātā vṛṣabhā pṛthivyāḥ purīṣāṇi jinvatamapyāni | satyaśrutaḥ kavayo yasya gīrbhirjagata sthātarjagadā kṛṇudhvam

पावीरवी कन्या चित्रायुः सरस्वती वीरपत्नी धियं धात् । ग्नाभिरच्छिद्रं शरणं सजोषा दुराधर्षं गृणते शर्म यंसत्

pāvīravī kanyā citrāyuḥ sarasvatī vīrapatnī dhiyaṃ dhāt | gnābhiracchidraṃ śaraṇaṃ sajoṣā durādharṣaṃ gṛṇate śarma yaṃsat

पथस्पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो अभ्यानळर्कम् । स नो रासच्छुरुधश्चन्द्राग्रा धियंधियं सीषधाति प्र पूषा

pathaspathaḥ paripatiṃ vacasyā kāmena kṛto abhyānal̤arkam | sa no rāsacchurudhaścandrāgrā dhiyaṃdhiyaṃ sīṣadhāti pra pūṣā

प्रथमभाजं यशसं वयोधां सुपाणिं देवं सुगभस्तिमृभ्वम् । होता यक्षद्यजतं पस्त्यानामग्निस्त्वष्टारं सुहवं विभावा

prathamabhājaṃ yaśasaṃ vayodhāṃ supāṇiṃ devaṃ sugabhastimṛbhvam | hotā yakṣadyajataṃ pastyānāmagnistvaṣṭāraṃ suhavaṃ vibhāvā

भुवनस्य पितरं गीर्भिराभी रुद्रं दिवा वर्धया रुद्रमक्तौ । बृहन्तमृष्वमजरं सुषुम्नमृधग्घुवेम कविनेषितासः

bhuvanasya pitaraṃ gīrbhirābhī rudraṃ divā vardhayā rudramaktau | bṛhantamṛṣvamajaraṃ suṣumnamṛdhagghuvema kavineṣitāsaḥ

आ युवानः कवयो यज्ञियासो मरुतो गन्त गृणतो वरस्याम् । अचित्रं चिद्धि जिन्वथा वृधन्त इत्था नक्षन्तो नरो अङ्गिरस्वत्

ā yuvānaḥ kavayo yajñiyāso maruto ganta gṛṇato varasyām | acitraṃ ciddhi jinvathā vṛdhanta itthā nakṣanto naro aṅgirasvat

प्र वीराय प्र तवसे तुरायाजा यूथेव पशुरक्षिरस्तम् । स पिस्पृशति तन्वि श्रुतस्य स्तृभिर्न नाकं वचनस्य विपः

pra vīrāya pra tavase turāyājā yūtheva paśurakṣirastam | sa pispṛśati tanvi śrutasya stṛbhirna nākaṃ vacanasya vipaḥ

यो रजांसि विममे पार्थिवानि त्रिश्चिद्विष्णुर्मनवे बाधिताय । तस्य ते शर्मन्नुपदद्यमाने राया मदेम तन्वा तना च

yo rajāṃsi vimame pārthivāni triścidviṣṇurmanave bādhitāya | tasya te śarmannupadadyamāne rāyā madema tanvā tanā ca

तन्नोऽहिर्बुध्न्यो अद्भिरर्कैस्तत्पर्वतस्तत्सविता चनो धात् । तदोषधीभिरभि रातिषाचो भगः पुरंधिर्जिन्वतु प्र राये

tanno'hirbudhnyo adbhirarkaistatparvatastatsavitā cano dhāt | tadoṣadhībhirabhi rātiṣāco bhagaḥ puraṃdhirjinvatu pra rāye

नू नो रयिं रथ्यं चर्षणिप्रां पुरुवीरं मह ऋतस्य गोपाम् । क्षयं दाताजरं येन जनान्स्पृधो अदेवीरभि च क्रमाम विश आदेवीरभ्यश्नवाम

nū no rayiṃ rathyaṃ carṣaṇiprāṃ puruvīraṃ maha ṛtasya gopām | kṣayaṃ dātājaraṃ yena janānspṛdho adevīrabhi ca kramāma viśa ādevīrabhyaśnavāma

हुवे वो देवीमदितिं नमोभिर्मृळीकाय वरुणं मित्रमग्निम् । अभिक्षदामर्यमणं सुशेवं त्रातॄन्देवान्सवितारं भगं च

huve vo devīmaditiṃ namobhirmṛl̤īkāya varuṇaṃ mitramagnim | abhikṣadāmaryamaṇaṃ suśevaṃ trātṝndevānsavitāraṃ bhagaṃ ca

सुज्योतिषः सूर्य दक्षपितॄननागास्त्वे सुमहो वीहि देवान् । द्विजन्मानो य ऋतसापः सत्याः स्वर्वन्तो यजता अग्निजिह्वाः

sujyotiṣaḥ sūrya dakṣapitṝnanāgāstve sumaho vīhi devān | dvijanmāno ya ṛtasāpaḥ satyāḥ svarvanto yajatā agnijihvāḥ

उत द्यावापृथिवी क्षत्रमुरु बृहद्रोदसी शरणं सुषुम्ने । महस्करथो वरिवो यथा नोऽस्मे क्षयाय धिषणे अनेहः

uta dyāvāpṛthivī kṣatramuru bṛhadrodasī śaraṇaṃ suṣumne | mahaskaratho varivo yathā no'sme kṣayāya dhiṣaṇe anehaḥ

आ नो रुद्रस्य सूनवो नमन्तामद्या हूतासो वसवोऽधृष्टाः । यदीमर्भे महति वा हितासो बाधे मरुतो अह्वाम देवान्

ā no rudrasya sūnavo namantāmadyā hūtāso vasavo'dhṛṣṭāḥ | yadīmarbhe mahati vā hitāso bādhe maruto ahvāma devān

मिम्यक्ष येषु रोदसी नु देवी सिषक्ति पूषा अभ्यर्धयज्वा । श्रुत्वा हवं मरुतो यद्ध याथ भूमा रेजन्ते अध्वनि प्रविक्ते

mimyakṣa yeṣu rodasī nu devī siṣakti pūṣā abhyardhayajvā | śrutvā havaṃ maruto yaddha yātha bhūmā rejante adhvani pravikte

अभि त्यं वीरं गिर्वणसमर्चेन्द्रं ब्रह्मणा जरितर्नवेन । श्रवदिद्धवमुप च स्तवानो रासद्वाजाँ उप महो गृणानः

abhi tyaṃ vīraṃ girvaṇasamarcendraṃ brahmaṇā jaritarnavena | śravadiddhavamupa ca stavāno rāsadvājā~ upa maho gṛṇānaḥ

ओमानमापो मानुषीरमृक्तं धात तोकाय तनयाय शं योः । यूयं हि ष्ठा भिषजो मातृतमा विश्वस्य स्थातुर्जगतो जनित्रीः

omānamāpo mānuṣīramṛktaṃ dhāta tokāya tanayāya śaṃ yoḥ | yūyaṃ hi ṣṭhā bhiṣajo mātṛtamā viśvasya sthāturjagato janitrīḥ

आ नो देवः सविता त्रायमाणो हिरण्यपाणिर्यजतो जगम्यात् । यो दत्रवाँ उषसो न प्रतीकं व्यूर्णुते दाशुषे वार्याणि

ā no devaḥ savitā trāyamāṇo hiraṇyapāṇiryajato jagamyāt | yo datravā~ uṣaso na pratīkaṃ vyūrṇute dāśuṣe vāryāṇi

उत त्वं सूनो सहसो नो अद्या देवाँ अस्मिन्नध्वरे ववृत्याः । स्यामहं ते सदमिद्रातौ तव स्यामग्नेऽवसा सुवीरः

uta tvaṃ sūno sahaso no adyā devā~ asminnadhvare vavṛtyāḥ | syāmahaṃ te sadamidrātau tava syāmagne'vasā suvīraḥ

उत त्या मे हवमा जग्म्यातं नासत्या धीभिर्युवमङ्ग विप्रा । अत्रिं न महस्तमसोऽमुमुक्तं तूर्वतं नरा दुरितादभीके

uta tyā me havamā jagmyātaṃ nāsatyā dhībhiryuvamaṅga viprā | atriṃ na mahastamaso'mumuktaṃ tūrvataṃ narā duritādabhīke

ते नो रायो द्युमतो वाजवतो दातारो भूत नृवतः पुरुक्षोः । दशस्यन्तो दिव्याः पार्थिवासो गोजाता अप्या मृळता च देवाः

te no rāyo dyumato vājavato dātāro bhūta nṛvataḥ purukṣoḥ | daśasyanto divyāḥ pārthivāso gojātā apyā mṛl̤atā ca devāḥ

ते नो रुद्रः सरस्वती सजोषा मीळ्हुष्मन्तो विष्णुर्मृळन्तु वायुः । ऋभुक्षा वाजो दैव्यो विधाता पर्जन्यावाता पिप्यतामिषं नः

te no rudraḥ sarasvatī sajoṣā mīl̤huṣmanto viṣṇurmṛl̤antu vāyuḥ | ṛbhukṣā vājo daivyo vidhātā parjanyāvātā pipyatāmiṣaṃ naḥ

उत स्य देवः सविता भगो नोऽपां नपादवतु दानु पप्रिः । त्वष्टा देवेभिर्जनिभिः सजोषा द्यौर्देवेभिः पृथिवी समुद्रैः

uta sya devaḥ savitā bhago no'pāṃ napādavatu dānu papriḥ | tvaṣṭā devebhirjanibhiḥ sajoṣā dyaurdevebhiḥ pṛthivī samudraiḥ

उत नोऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्वज एकपात्पृथिवी समुद्रः । विश्वे देवा ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता अवन्तु

uta no'hirbudhnyaḥ śṛṇotvaja ekapātpṛthivī samudraḥ | viśve devā ṛtāvṛdho huvānā stutā mantrāḥ kaviśastā avantu

एवा नपातो मम तस्य धीभिर्भरद्वाजा अभ्यर्चन्त्यर्कैः । ग्ना हुतासो वसवोऽधृष्टा विश्वे स्तुतासो भूता यजत्राः

evā napāto mama tasya dhībhirbharadvājā abhyarcantyarkaiḥ | gnā hutāso vasavo'dhṛṣṭā viśve stutāso bhūtā yajatrāḥ

उदु त्यच्चक्षुर्महि मित्रयोराँ एति प्रियं वरुणयोरदब्धम् । ऋतस्य शुचि दर्शतमनीकं रुक्मो न दिव उदिता व्यद्यौत्

udu tyaccakṣurmahi mitrayorā~ eti priyaṃ varuṇayoradabdham | ṛtasya śuci darśatamanīkaṃ rukmo na diva uditā vyadyaut

वेद यस्त्रीणि विदथान्येषां देवानां जन्म सनुतरा च विप्रः । ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्नभि चष्टे सूरो अर्य एवान्

veda yastrīṇi vidathānyeṣāṃ devānāṃ janma sanutarā ca vipraḥ | ṛju marteṣu vṛjinā ca paśyannabhi caṣṭe sūro arya evān

स्तुष उ वो मह ऋतस्य गोपानदितिं मित्रं वरुणं सुजातान् । अर्यमणं भगमदब्धधीतीनच्छा वोचे सधन्यः पावकान्

stuṣa u vo maha ṛtasya gopānaditiṃ mitraṃ varuṇaṃ sujātān | aryamaṇaṃ bhagamadabdhadhītīnacchā voce sadhanyaḥ pāvakān

रिशादसः सत्पतीँरदब्धान्महो राज्ञः सुवसनस्य दातॄन् । यूनः सुक्षत्रान्क्षयतो दिवो नॄनादित्यान्याम्यदितिं दुवोयु

riśādasaḥ satpatī~radabdhānmaho rājñaḥ suvasanasya dātṝn | yūnaḥ sukṣatrānkṣayato divo nṝnādityānyāmyaditiṃ duvoyu

द्यौष्पितः पृथिवि मातरध्रुगग्ने भ्रातर्वसवो मृळता नः । विश्व आदित्या अदिते सजोषा अस्मभ्यं शर्म बहुलं वि यन्त

dyauṣpitaḥ pṛthivi mātaradhrugagne bhrātarvasavo mṛl̤atā naḥ | viśva ādityā adite sajoṣā asmabhyaṃ śarma bahulaṃ vi yanta

मा नो वृकाय वृक्ये समस्मा अघायते रीरधता यजत्राः । यूयं हि ष्ठा रथ्यो नस्तनूनां यूयं दक्षस्य वचसो बभूव

mā no vṛkāya vṛkye samasmā aghāyate rīradhatā yajatrāḥ | yūyaṃ hi ṣṭhā rathyo nastanūnāṃ yūyaṃ dakṣasya vacaso babhūva

मा व एनो अन्यकृतं भुजेम मा तत्कर्म वसवो यच्चयध्वे । विश्वस्य हि क्षयथ विश्वदेवाः स्वयं रिपुस्तन्वं रीरिषीष्ट

mā va eno anyakṛtaṃ bhujema mā tatkarma vasavo yaccayadhve | viśvasya hi kṣayatha viśvadevāḥ svayaṃ ripustanvaṃ rīriṣīṣṭa

नम इदुग्रं नम आ विवासे नमो दाधार पृथिवीमुत द्याम् । नमो देवेभ्यो नम ईश एषां कृतं चिदेनो नमसा विवासे

nama idugraṃ nama ā vivāse namo dādhāra pṛthivīmuta dyām | namo devebhyo nama īśa eṣāṃ kṛtaṃ cideno namasā vivāse

ऋतस्य वो रथ्यः पूतदक्षानृतस्य पस्त्यसदो अदब्धान् । ताँ आ नमोभिरुरुचक्षसो नॄन्विश्वान्व आ नमे महो यजत्राः

ṛtasya vo rathyaḥ pūtadakṣānṛtasya pastyasado adabdhān | tā~ ā namobhirurucakṣaso nṝnviśvānva ā name maho yajatrāḥ

ते हि श्रेष्ठवर्चसस्त उ नस्तिरो विश्वानि दुरिता नयन्ति । सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निरृतधीतयो वक्मराजसत्याः

te hi śreṣṭhavarcasasta u nastiro viśvāni duritā nayanti | sukṣatrāso varuṇo mitro agnirṛtadhītayo vakmarājasatyāḥ

ते न इन्द्रः पृथिवी क्षाम वर्धन्पूषा भगो अदितिः पञ्च जनाः । सुशर्माणः स्ववसः सुनीथा भवन्तु नः सुत्रात्रासः सुगोपाः

te na indraḥ pṛthivī kṣāma vardhanpūṣā bhago aditiḥ pañca janāḥ | suśarmāṇaḥ svavasaḥ sunīthā bhavantu naḥ sutrātrāsaḥ sugopāḥ

नू सद्मानं दिव्यं नंशि देवा भारद्वाजः सुमतिं याति होता । आसानेभिर्यजमानो मियेधैर्देवानां जन्म वसूयुर्ववन्द

nū sadmānaṃ divyaṃ naṃśi devā bhāradvājaḥ sumatiṃ yāti hotā | āsānebhiryajamāno miyedhairdevānāṃ janma vasūyurvavanda

अप त्यं वृजिनं रिपुं स्तेनमग्ने दुराध्यम् । दविष्ठमस्य सत्पते कृधी सुगम्

apa tyaṃ vṛjinaṃ ripuṃ stenamagne durādhyam | daviṣṭhamasya satpate kṛdhī sugam

ग्रावाणः सोम नो हि कं सखित्वनाय वावशुः । जही न्यत्रिणं पणिं वृको हि षः

grāvāṇaḥ soma no hi kaṃ sakhitvanāya vāvaśuḥ | jahī nyatriṇaṃ paṇiṃ vṛko hi ṣaḥ

यूयं हि ष्ठा सुदानव इन्द्रज्येष्ठा अभिद्यवः । कर्ता नो अध्वन्ना सुगं गोपा अमा

yūyaṃ hi ṣṭhā sudānava indrajyeṣṭhā abhidyavaḥ | kartā no adhvannā sugaṃ gopā amā

अपि पन्थामगन्महि स्वस्तिगामनेहसम् । येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु

api panthāmaganmahi svastigāmanehasam | yena viśvāḥ pari dviṣo vṛṇakti vindate vasu

न तद्दिवा न पृथिव्यानु मन्ये न यज्ञेन नोत शमीभिराभिः । उब्जन्तु तं सुभ्वः पर्वतासो नि हीयतामतियाजस्य यष्टा

na taddivā na pṛthivyānu manye na yajñena nota śamībhirābhiḥ | ubjantu taṃ subhvaḥ parvatāso ni hīyatāmatiyājasya yaṣṭā

अति वा यो मरुतो मन्यते नो ब्रह्म वा यः क्रियमाणं निनित्सात् । तपूंषि तस्मै वृजिनानि सन्तु ब्रह्मद्विषमभि तं शोचतु द्यौः

ati vā yo maruto manyate no brahma vā yaḥ kriyamāṇaṃ ninitsāt | tapūṃṣi tasmai vṛjināni santu brahmadviṣamabhi taṃ śocatu dyauḥ

किमङ्ग त्वा ब्रह्मणः सोम गोपां किमङ्ग त्वाहुरभिशस्तिपां नः । किमङ्ग नः पश्यसि निद्यमानान्ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य

kimaṅga tvā brahmaṇaḥ soma gopāṃ kimaṅga tvāhurabhiśastipāṃ naḥ | kimaṅga naḥ paśyasi nidyamānānbrahmadviṣe tapuṣiṃ hetimasya

अवन्तु मामुषसो जायमाना अवन्तु मा सिन्धवः पिन्वमानाः । अवन्तु मा पर्वतासो ध्रुवासोऽवन्तु मा पितरो देवहूतौ

avantu māmuṣaso jāyamānā avantu mā sindhavaḥ pinvamānāḥ | avantu mā parvatāso dhruvāso'vantu mā pitaro devahūtau

विश्वदानीं सुमनसः स्याम पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् । तथा करद्वसुपतिर्वसूनां देवाँ ओहानोऽवसागमिष्ठः

viśvadānīṃ sumanasaḥ syāma paśyema nu sūryamuccarantam | tathā karadvasupatirvasūnāṃ devā~ ohāno'vasāgamiṣṭhaḥ

इन्द्रो नेदिष्ठमवसागमिष्ठः सरस्वती सिन्धुभिः पिन्वमाना । पर्जन्यो न ओषधीभिर्मयोभुरग्निः सुशंसः सुहवः पितेव

indro nediṣṭhamavasāgamiṣṭhaḥ sarasvatī sindhubhiḥ pinvamānā | parjanyo na oṣadhībhirmayobhuragniḥ suśaṃsaḥ suhavaḥ piteva

विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत

viśve devāsa ā gata śṛṇutā ma imaṃ havam | edaṃ barhirni ṣīdata

यो वो देवा घृतस्नुना हव्येन प्रतिभूषति । तं विश्व उप गच्छथ

yo vo devā ghṛtasnunā havyena pratibhūṣati | taṃ viśva upa gacchatha

उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये । सुमृळीका भवन्तु नः

upa naḥ sūnavo giraḥ śṛṇvantvamṛtasya ye | sumṛl̤īkā bhavantu naḥ

विश्वे देवा ऋतावृध ऋतुभिर्हवनश्रुतः । जुषन्तां युज्यं पयः

viśve devā ṛtāvṛdha ṛtubhirhavanaśrutaḥ | juṣantāṃ yujyaṃ payaḥ

स्तोत्रमिन्द्रो मरुद्गणस्त्वष्टृमान्मित्रो अर्यमा । इमा हव्या जुषन्त नः

stotramindro marudgaṇastvaṣṭṛmānmitro aryamā | imā havyā juṣanta naḥ

इमं नो अग्ने अध्वरं होतर्वयुनशो यज । चिकित्वान्दैव्यं जनम्

imaṃ no agne adhvaraṃ hotarvayunaśo yaja | cikitvāndaivyaṃ janam

विश्वे देवाः शृणुतेमं हवं मे ये अन्तरिक्षे य उप द्यवि ष्ठ । ये अग्निजिह्वा उत वा यजत्रा आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयध्वम्

viśve devāḥ śṛṇutemaṃ havaṃ me ye antarikṣe ya upa dyavi ṣṭha | ye agnijihvā uta vā yajatrā āsadyāsminbarhiṣi mādayadhvam

विश्वे देवा मम शृण्वन्तु यज्ञिया उभे रोदसी अपां नपाच्च मन्म । मा वो वचांसि परिचक्ष्याणि वोचं सुम्नेष्विद्वो अन्तमा मदेम

viśve devā mama śṛṇvantu yajñiyā ubhe rodasī apāṃ napācca manma | mā vo vacāṃsi paricakṣyāṇi vocaṃ sumneṣvidvo antamā madema

ये के च ज्मा महिनो अहिमाया दिवो जज्ञिरे अपां सधस्थे । ते अस्मभ्यमिषये विश्वमायुः क्षप उस्रा वरिवस्यन्तु देवाः

ye ke ca jmā mahino ahimāyā divo jajñire apāṃ sadhasthe | te asmabhyamiṣaye viśvamāyuḥ kṣapa usrā varivasyantu devāḥ

अग्नीपर्जन्याववतं धियं मेऽस्मिन्हवे सुहवा सुष्टुतिं नः । इळामन्यो जनयद्गर्भमन्यः प्रजावतीरिष आ धत्तमस्मे

agnīparjanyāvavataṃ dhiyaṃ me'sminhave suhavā suṣṭutiṃ naḥ | il̤āmanyo janayadgarbhamanyaḥ prajāvatīriṣa ā dhattamasme

स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्नौ सूक्तेन महा नमसा विवासे । अस्मिन्नो अद्य विदथे यजत्रा विश्वे देवा हविषि मादयध्वम्

stīrṇe barhiṣi samidhāne agnau sūktena mahā namasā vivāse | asminno adya vidathe yajatrā viśve devā haviṣi mādayadhvam

वयमु त्वा पथस्पते रथं न वाजसातये । धिये पूषन्नयुज्महि

vayamu tvā pathaspate rathaṃ na vājasātaye | dhiye pūṣannayujmahi

अभि नो नर्यं वसु वीरं प्रयतदक्षिणम् । वामं गृहपतिं नय

abhi no naryaṃ vasu vīraṃ prayatadakṣiṇam | vāmaṃ gṛhapatiṃ naya

अदित्सन्तं चिदाघृणे पूषन्दानाय चोदय । पणेश्चिद्वि म्रदा मनः

aditsantaṃ cidāghṛṇe pūṣandānāya codaya | paṇeścidvi mradā manaḥ

वि पथो वाजसातये चिनुहि वि मृधो जहि । साधन्तामुग्र नो धियः

vi patho vājasātaye cinuhi vi mṛdho jahi | sādhantāmugra no dhiyaḥ

परि तृन्धि पणीनामारया हृदया कवे । अथेमस्मभ्यं रन्धय

pari tṛndhi paṇīnāmārayā hṛdayā kave | athemasmabhyaṃ randhaya

वि पूषन्नारया तुद पणेरिच्छ हृदि प्रियम् । अथेमस्मभ्यं रन्धय

vi pūṣannārayā tuda paṇericcha hṛdi priyam | athemasmabhyaṃ randhaya

आ रिख किकिरा कृणु पणीनां हृदया कवे । अथेमस्मभ्यं रन्धय

ā rikha kikirā kṛṇu paṇīnāṃ hṛdayā kave | athemasmabhyaṃ randhaya

यां पूषन्ब्रह्मचोदनीमारां बिभर्ष्याघृणे । तया समस्य हृदयमा रिख किकिरा कृणु

yāṃ pūṣanbrahmacodanīmārāṃ bibharṣyāghṛṇe | tayā samasya hṛdayamā rikha kikirā kṛṇu

या ते अष्ट्रा गोपशाघृणे पशुसाधनी । तस्यास्ते सुम्नमीमहे

yā te aṣṭrā gopaśāghṛṇe paśusādhanī | tasyāste sumnamīmahe

उत नो गोषणिं धियमश्वसां वाजसामुत । नृवत्कृणुहि वीतये

uta no goṣaṇiṃ dhiyamaśvasāṃ vājasāmuta | nṛvatkṛṇuhi vītaye

सं पूषन्विदुषा नय यो अञ्जसानुशासति । य एवेदमिति ब्रवत्

saṃ pūṣanviduṣā naya yo añjasānuśāsati | ya evedamiti bravat

समु पूष्णा गमेमहि यो गृहाँ अभिशासति । इम एवेति च ब्रवत्

samu pūṣṇā gamemahi yo gṛhā~ abhiśāsati | ima eveti ca bravat

पूष्णश्चक्रं न रिष्यति न कोशोऽव पद्यते । नो अस्य व्यथते पविः

pūṣṇaścakraṃ na riṣyati na kośo'va padyate | no asya vyathate paviḥ

यो अस्मै हविषाविधन्न तं पूषापि मृष्यते । प्रथमो विन्दते वसु

yo asmai haviṣāvidhanna taṃ pūṣāpi mṛṣyate | prathamo vindate vasu

पूषा गा अन्वेतु नः पूषा रक्षत्वर्वतः । पूषा वाजं सनोतु नः

pūṣā gā anvetu naḥ pūṣā rakṣatvarvataḥ | pūṣā vājaṃ sanotu naḥ

पूषन्ननु प्र गा इहि यजमानस्य सुन्वतः । अस्माकं स्तुवतामुत

pūṣannanu pra gā ihi yajamānasya sunvataḥ | asmākaṃ stuvatāmuta

माकिर्नेशन्माकीं रिषन्माकीं सं शारि केवटे । अथारिष्टाभिरा गहि

mākirneśanmākīṃ riṣanmākīṃ saṃ śāri kevaṭe | athāriṣṭābhirā gahi

शृण्वन्तं पूषणं वयमिर्यमनष्टवेदसम् । ईशानं राय ईमहे

śṛṇvantaṃ pūṣaṇaṃ vayamiryamanaṣṭavedasam | īśānaṃ rāya īmahe

पूषन्तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन । स्तोतारस्त इह स्मसि

pūṣantava vrate vayaṃ na riṣyema kadā cana | stotārasta iha smasi

परि पूषा परस्ताद्धस्तं दधातु दक्षिणम् । पुनर्नो नष्टमाजतु

pari pūṣā parastāddhastaṃ dadhātu dakṣiṇam | punarno naṣṭamājatu

एहि वां विमुचो नपादाघृणे सं सचावहै । रथीरृतस्य नो भव

ehi vāṃ vimuco napādāghṛṇe saṃ sacāvahai | rathīrṛtasya no bhava

रथीतमं कपर्दिनमीशानं राधसो महः । रायः सखायमीमहे

rathītamaṃ kapardinamīśānaṃ rādhaso mahaḥ | rāyaḥ sakhāyamīmahe

रायो धारास्याघृणे वसो राशिरजाश्व । धीवतोधीवतः सखा

rāyo dhārāsyāghṛṇe vaso rāśirajāśva | dhīvatodhīvataḥ sakhā

पूषणं न्वजाश्वमुप स्तोषाम वाजिनम् । स्वसुर्यो जार उच्यते

pūṣaṇaṃ nvajāśvamupa stoṣāma vājinam | svasuryo jāra ucyate

मातुर्दिधिषुमब्रवं स्वसुर्जारः शृणोतु नः । भ्रातेन्द्रस्य सखा मम

māturdidhiṣumabravaṃ svasurjāraḥ śṛṇotu naḥ | bhrātendrasya sakhā mama

आजासः पूषणं रथे निशृम्भास्ते जनश्रियम् । देवं वहन्तु बिभ्रतः

ājāsaḥ pūṣaṇaṃ rathe niśṛmbhāste janaśriyam | devaṃ vahantu bibhrataḥ

य एनमादिदेशति करम्भादिति पूषणम् । न तेन देव आदिशे

ya enamādideśati karambhāditi pūṣaṇam | na tena deva ādiśe

उत घा स रथीतमः सख्या सत्पतिर्युजा । इन्द्रो वृत्राणि जिघ्नते

uta ghā sa rathītamaḥ sakhyā satpatiryujā | indro vṛtrāṇi jighnate

उतादः परुषे गवि सूरश्चक्रं हिरण्ययम् । न्यैरयद्रथीतमः

utādaḥ paruṣe gavi sūraścakraṃ hiraṇyayam | nyairayadrathītamaḥ

यदद्य त्वा पुरुष्टुत ब्रवाम दस्र मन्तुमः । तत्सु नो मन्म साधय

yadadya tvā puruṣṭuta bravāma dasra mantumaḥ | tatsu no manma sādhaya

इमं च नो गवेषणं सातये सीषधो गणम् । आरात्पूषन्नसि श्रुतः

imaṃ ca no gaveṣaṇaṃ sātaye sīṣadho gaṇam | ārātpūṣannasi śrutaḥ

आ ते स्वस्तिमीमह आरेअघामुपावसुम् । अद्या च सर्वतातये श्वश्च सर्वतातये

ā te svastimīmaha āreaghāmupāvasum | adyā ca sarvatātaye śvaśca sarvatātaye

इन्द्रा नु पूषणा वयं सख्याय स्वस्तये । हुवेम वाजसातये

indrā nu pūṣaṇā vayaṃ sakhyāya svastaye | huvema vājasātaye

सोममन्य उपासदत्पातवे चम्वोः सुतम् । करम्भमन्य इच्छति

somamanya upāsadatpātave camvoḥ sutam | karambhamanya icchati

अजा अन्यस्य वह्नयो हरी अन्यस्य सम्भृता । ताभ्यां वृत्राणि जिघ्नते

ajā anyasya vahnayo harī anyasya sambhṛtā | tābhyāṃ vṛtrāṇi jighnate

यदिन्द्रो अनयद्रितो महीरपो वृषन्तमः । तत्र पूषाभवत्सचा

yadindro anayadrito mahīrapo vṛṣantamaḥ | tatra pūṣābhavatsacā

तां पूष्णः सुमतिं वयं वृक्षस्य प्र वयामिव । इन्द्रस्य चा रभामहे

tāṃ pūṣṇaḥ sumatiṃ vayaṃ vṛkṣasya pra vayāmiva | indrasya cā rabhāmahe

उत्पूषणं युवामहेऽभीशूँरिव सारथिः । मह्या इन्द्रं स्वस्तये

utpūṣaṇaṃ yuvāmahe'bhīśū~riva sārathiḥ | mahyā indraṃ svastaye

शुक्रं ते अन्यद्यजतं ते अन्यद्विषुरूपे अहनी द्यौरिवासि । विश्वा हि माया अवसि स्वधावो भद्रा ते पूषन्निह रातिरस्तु

śukraṃ te anyadyajataṃ te anyadviṣurūpe ahanī dyaurivāsi | viśvā hi māyā avasi svadhāvo bhadrā te pūṣanniha rātirastu

अजाश्वः पशुपा वाजपस्त्यो धियंजिन्वो भुवने विश्वे अर्पितः । अष्ट्रां पूषा शिथिरामुद्वरीवृजत्संचक्षाणो भुवना देव ईयते

ajāśvaḥ paśupā vājapastyo dhiyaṃjinvo bhuvane viśve arpitaḥ | aṣṭrāṃ pūṣā śithirāmudvarīvṛjatsaṃcakṣāṇo bhuvanā deva īyate

यास्ते पूषन्नावो अन्तः समुद्रे हिरण्ययीरन्तरिक्षे चरन्ति । ताभिर्यासि दूत्यां सूर्यस्य कामेन कृत श्रव इच्छमानः

yāste pūṣannāvo antaḥ samudre hiraṇyayīrantarikṣe caranti | tābhiryāsi dūtyāṃ sūryasya kāmena kṛta śrava icchamānaḥ

पूषा सुबन्धुर्दिव आ पृथिव्या इळस्पतिर्मघवा दस्मवर्चाः । यं देवासो अददुः सूर्यायै कामेन कृतं तवसं स्वञ्चम्

pūṣā subandhurdiva ā pṛthivyā il̤aspatirmaghavā dasmavarcāḥ | yaṃ devāso adaduḥ sūryāyai kāmena kṛtaṃ tavasaṃ svañcam

प्र नु वोचा सुतेषु वां वीर्या यानि चक्रथुः । हतासो वां पितरो देवशत्रव इन्द्राग्नी जीवथो युवम्

pra nu vocā suteṣu vāṃ vīryā yāni cakrathuḥ | hatāso vāṃ pitaro devaśatrava indrāgnī jīvatho yuvam

बळित्था महिमा वामिन्द्राग्नी पनिष्ठ आ । समानो वां जनिता भ्रातरा युवं यमाविहेहमातरा

bal̤itthā mahimā vāmindrāgnī paniṣṭha ā | samāno vāṃ janitā bhrātarā yuvaṃ yamāvihehamātarā

ओकिवांसा सुते सचाँ अश्वा सप्ती इवादने । इन्द्रा न्वग्नी अवसेह वज्रिणा वयं देवा हवामहे

okivāṃsā sute sacā~ aśvā saptī ivādane | indrā nvagnī avaseha vajriṇā vayaṃ devā havāmahe

य इन्द्राग्नी सुतेषु वां स्तवत्तेष्वृतावृधा । जोषवाकं वदतः पज्रहोषिणा न देवा भसथश्चन

ya indrāgnī suteṣu vāṃ stavatteṣvṛtāvṛdhā | joṣavākaṃ vadataḥ pajrahoṣiṇā na devā bhasathaścana

इन्द्राग्नी को अस्य वां देवौ मर्तश्चिकेतति । विषूचो अश्वान्युयुजान ईयत एकः समान आ रथे

indrāgnī ko asya vāṃ devau martaściketati | viṣūco aśvānyuyujāna īyata ekaḥ samāna ā rathe

इन्द्राग्नी अपादियं पूर्वागात्पद्वतीभ्यः । हित्वी शिरो जिह्वया वावदच्चरत्त्रिंशत्पदा न्यक्रमीत्

indrāgnī apādiyaṃ pūrvāgātpadvatībhyaḥ | hitvī śiro jihvayā vāvadaccarattriṃśatpadā nyakramīt

इन्द्राग्नी आ हि तन्वते नरो धन्वानि बाह्वोः । मा नो अस्मिन्महाधने परा वर्क्तं गविष्टिषु

indrāgnī ā hi tanvate naro dhanvāni bāhvoḥ | mā no asminmahādhane parā varktaṃ gaviṣṭiṣu

इन्द्राग्नी तपन्ति माघा अर्यो अरातयः । अप द्वेषांस्या कृतं युयुतं सूर्यादधि

indrāgnī tapanti māghā aryo arātayaḥ | apa dveṣāṃsyā kṛtaṃ yuyutaṃ sūryādadhi

इन्द्राग्नी युवोरपि वसु दिव्यानि पार्थिवा । आ न इह प्र यच्छतं रयिं विश्वायुपोषसम्

indrāgnī yuvorapi vasu divyāni pārthivā | ā na iha pra yacchataṃ rayiṃ viśvāyupoṣasam

इन्द्राग्नी उक्थवाहसा स्तोमेभिर्हवनश्रुता । विश्वाभिर्गीर्भिरा गतमस्य सोमस्य पीतये

indrāgnī ukthavāhasā stomebhirhavanaśrutā | viśvābhirgīrbhirā gatamasya somasya pītaye

श्नथद्वृत्रमुत सनोति वाजमिन्द्रा यो अग्नी सहुरी सपर्यात् । इरज्यन्ता वसव्यस्य भूरेः सहस्तमा सहसा वाजयन्ता

śnathadvṛtramuta sanoti vājamindrā yo agnī sahurī saparyāt | irajyantā vasavyasya bhūreḥ sahastamā sahasā vājayantā

ता योधिष्टमभि गा इन्द्र नूनमपः स्वरुषसो अग्न ऊळ्हाः । दिशः स्वरुषस इन्द्र चित्रा अपो गा अग्ने युवसे नियुत्वान्

tā yodhiṣṭamabhi gā indra nūnamapaḥ svaruṣaso agna ūl̤hāḥ | diśaḥ svaruṣasa indra citrā apo gā agne yuvase niyutvān

आ वृत्रहणा वृत्रहभिः शुष्मैरिन्द्र यातं नमोभिरग्ने अर्वाक् । युवं राधोभिरकवेभिरिन्द्राग्ने अस्मे भवतमुत्तमेभिः

ā vṛtrahaṇā vṛtrahabhiḥ śuṣmairindra yātaṃ namobhiragne arvāk | yuvaṃ rādhobhirakavebhirindrāgne asme bhavatamuttamebhiḥ

ता हुवे ययोरिदं पप्ने विश्वं पुरा कृतम् । इन्द्राग्नी न मर्धतः

tā huve yayoridaṃ papne viśvaṃ purā kṛtam | indrāgnī na mardhataḥ

उग्रा विघनिना मृध इन्द्राग्नी हवामहे । ता नो मृळात ईदृशे

ugrā vighaninā mṛdha indrāgnī havāmahe | tā no mṛl̤āta īdṛśe

हतो वृत्राण्यार्या हतो दासानि सत्पती । हतो विश्वा अप द्विषः

hato vṛtrāṇyāryā hato dāsāni satpatī | hato viśvā apa dviṣaḥ

इन्द्राग्नी युवामिमेऽभि स्तोमा अनूषत । पिबतं शम्भुवा सुतम्

indrāgnī yuvāmime'bhi stomā anūṣata | pibataṃ śambhuvā sutam

या वां सन्ति पुरुस्पृहो नियुतो दाशुषे नरा । इन्द्राग्नी ताभिरा गतम्

yā vāṃ santi puruspṛho niyuto dāśuṣe narā | indrāgnī tābhirā gatam

ताभिरा गच्छतं नरोपेदं सवनं सुतम् । इन्द्राग्नी सोमपीतये

tābhirā gacchataṃ naropedaṃ savanaṃ sutam | indrāgnī somapītaye

तमीळिष्व यो अर्चिषा वना विश्वा परिष्वजत् । कृष्णा कृणोति जिह्वया

tamīl̤iṣva yo arciṣā vanā viśvā pariṣvajat | kṛṣṇā kṛṇoti jihvayā

य इद्ध आविवासति सुम्नमिन्द्रस्य मर्त्यः । द्युम्नाय सुतरा अपः

ya iddha āvivāsati sumnamindrasya martyaḥ | dyumnāya sutarā apaḥ

ता नो वाजवतीरिष आशून्पिपृतमर्वतः । इन्द्रमग्निं च वोळ्हवे

tā no vājavatīriṣa āśūnpipṛtamarvataḥ | indramagniṃ ca vol̤have

उभा वामिन्द्राग्नी आहुवध्या उभा राधसः सह मादयध्यै । उभा दाताराविषां रयीणामुभा वाजस्य सातये हुवे वाम्

ubhā vāmindrāgnī āhuvadhyā ubhā rādhasaḥ saha mādayadhyai | ubhā dātārāviṣāṃ rayīṇāmubhā vājasya sātaye huve vām

आ नो गव्येभिरश्व्यैर्वसव्यैरुप गच्छतम् । सखायौ देवौ सख्याय शम्भुवेन्द्राग्नी ता हवामहे

ā no gavyebhiraśvyairvasavyairupa gacchatam | sakhāyau devau sakhyāya śambhuvendrāgnī tā havāmahe

इन्द्राग्नी शृणुतं हवं यजमानस्य सुन्वतः । वीतं हव्यान्या गतं पिबतं सोम्यं मधु

indrāgnī śṛṇutaṃ havaṃ yajamānasya sunvataḥ | vītaṃ havyānyā gataṃ pibataṃ somyaṃ madhu

इयमददाद्रभसमृणच्युतं दिवोदासं वध्र्यश्वाय दाशुषे । या शश्वन्तमाचखादावसं पणिं ता ते दात्राणि तविषा सरस्वति

iyamadadādrabhasamṛṇacyutaṃ divodāsaṃ vadhryaśvāya dāśuṣe | yā śaśvantamācakhādāvasaṃ paṇiṃ tā te dātrāṇi taviṣā sarasvati

इयं शुष्मेभिर्बिसखा इवारुजत्सानु गिरीणां तविषेभिरूर्मिभिः । पारावतघ्नीमवसे सुवृक्तिभिः सरस्वतीमा विवासेम धीतिभिः

iyaṃ śuṣmebhirbisakhā ivārujatsānu girīṇāṃ taviṣebhirūrmibhiḥ | pārāvataghnīmavase suvṛktibhiḥ sarasvatīmā vivāsema dhītibhiḥ

सरस्वति देवनिदो नि बर्हय प्रजां विश्वस्य बृसयस्य मायिनः । उत क्षितिभ्योऽवनीरविन्दो विषमेभ्यो अस्रवो वाजिनीवति

sarasvati devanido ni barhaya prajāṃ viśvasya bṛsayasya māyinaḥ | uta kṣitibhyo'vanīravindo viṣamebhyo asravo vājinīvati

प्र णो देवी सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । धीनामवित्र्यवतु

pra ṇo devī sarasvatī vājebhirvājinīvatī | dhīnāmavitryavatu

यस्त्वा देवि सरस्वत्युपब्रूते धने हिते । इन्द्रं न वृत्रतूर्ये

yastvā devi sarasvatyupabrūte dhane hite | indraṃ na vṛtratūrye

त्वं देवि सरस्वत्यवा वाजेषु वाजिनि । रदा पूषेव नः सनिम्

tvaṃ devi sarasvatyavā vājeṣu vājini | radā pūṣeva naḥ sanim

उत स्या नः सरस्वती घोरा हिरण्यवर्तनिः । वृत्रघ्नी वष्टि सुष्टुतिम्

uta syā naḥ sarasvatī ghorā hiraṇyavartaniḥ | vṛtraghnī vaṣṭi suṣṭutim

यस्या अनन्तो अह्रुतस्त्वेषश्चरिष्णुरर्णवः । अमश्चरति रोरुवत्

yasyā ananto ahrutastveṣaścariṣṇurarṇavaḥ | amaścarati roruvat

सा नो विश्वा अति द्विषः स्वसॄरन्या ऋतावरी । अतन्नहेव सूर्यः

sā no viśvā ati dviṣaḥ svasṝranyā ṛtāvarī | atannaheva sūryaḥ

उत नः प्रिया प्रियासु सप्तस्वसा सुजुष्टा । सरस्वती स्तोम्या भूत्

uta naḥ priyā priyāsu saptasvasā sujuṣṭā | sarasvatī stomyā bhūt

आपप्रुषी पार्थिवान्युरु रजो अन्तरिक्षम् । सरस्वती निदस्पातु

āpapruṣī pārthivānyuru rajo antarikṣam | sarasvatī nidaspātu

त्रिषधस्था सप्तधातुः पञ्च जाता वर्धयन्ती । वाजेवाजे हव्या भूत्

triṣadhasthā saptadhātuḥ pañca jātā vardhayantī | vājevāje havyā bhūt

प्र या महिम्ना महिनासु चेकिते द्युम्नेभिरन्या अपसामपस्तमा । रथ इव बृहती विभ्वने कृतोपस्तुत्या चिकितुषा सरस्वती

pra yā mahimnā mahināsu cekite dyumnebhiranyā apasāmapastamā | ratha iva bṛhatī vibhvane kṛtopastutyā cikituṣā sarasvatī

सरस्वत्यभि नो नेषि वस्यो माप स्फरीः पयसा मा न आ धक् । जुषस्व नः सख्या वेश्या च मा त्वत्क्षेत्राण्यरणानि गन्म

sarasvatyabhi no neṣi vasyo māpa spharīḥ payasā mā na ā dhak | juṣasva naḥ sakhyā veśyā ca mā tvatkṣetrāṇyaraṇāni ganma

स्तुषे नरा दिवो अस्य प्रसन्ताश्विना हुवे जरमाणो अर्कैः । या सद्य उस्रा व्युषि ज्मो अन्तान्युयूषतः पर्युरू वरांसि

stuṣe narā divo asya prasantāśvinā huve jaramāṇo arkaiḥ | yā sadya usrā vyuṣi jmo antānyuyūṣataḥ paryurū varāṃsi

ता यज्ञमा शुचिभिश्चक्रमाणा रथस्य भानुं रुरुचू रजोभिः । पुरू वरांस्यमिता मिमानापो धन्वान्यति याथो अज्रान्

tā yajñamā śucibhiścakramāṇā rathasya bhānuṃ rurucū rajobhiḥ | purū varāṃsyamitā mimānāpo dhanvānyati yātho ajrān

ता ह त्यद्वर्तिर्यदरध्रमुग्रेत्था धिय ऊहथुः शश्वदश्वैः । मनोजवेभिरिषिरैः शयध्यै परि व्यथिर्दाशुषो मर्त्यस्य

tā ha tyadvartiryadaradhramugretthā dhiya ūhathuḥ śaśvadaśvaiḥ | manojavebhiriṣiraiḥ śayadhyai pari vyathirdāśuṣo martyasya

ता नव्यसो जरमाणस्य मन्मोप भूषतो युयुजानसप्ती । शुभं पृक्षमिषमूर्जं वहन्ता होता यक्षत्प्रत्नो अध्रुग्युवाना

tā navyaso jaramāṇasya manmopa bhūṣato yuyujānasaptī | śubhaṃ pṛkṣamiṣamūrjaṃ vahantā hotā yakṣatpratno adhrugyuvānā

ता वल्गू दस्रा पुरुशाकतमा प्रत्ना नव्यसा वचसा विवासे । या शंसते स्तुवते शम्भविष्ठा बभूवतुर्गृणते चित्रराती

tā valgū dasrā puruśākatamā pratnā navyasā vacasā vivāse | yā śaṃsate stuvate śambhaviṣṭhā babhūvaturgṛṇate citrarātī

ता भुज्युं विभिरद्भ्यः समुद्रात्तुग्रस्य सूनुमूहथू रजोभिः । अरेणुभिर्योजनेभिर्भुजन्ता पतत्रिभिरर्णसो निरुपस्थात्

tā bhujyuṃ vibhiradbhyaḥ samudrāttugrasya sūnumūhathū rajobhiḥ | areṇubhiryojanebhirbhujantā patatribhirarṇaso nirupasthāt

वि जयुषा रथ्या यातमद्रिं श्रुतं हवं वृषणा वध्रिमत्याः । दशस्यन्ता शयवे पिप्यथुर्गामिति च्यवाना सुमतिं भुरण्यू

vi jayuṣā rathyā yātamadriṃ śrutaṃ havaṃ vṛṣaṇā vadhrimatyāḥ | daśasyantā śayave pipyathurgāmiti cyavānā sumatiṃ bhuraṇyū

यद्रोदसी प्रदिवो अस्ति भूमा हेळो देवानामुत मर्त्यत्रा । तदादित्या वसवो रुद्रियासो रक्षोयुजे तपुरघं दधात

yadrodasī pradivo asti bhūmā hel̤o devānāmuta martyatrā | tadādityā vasavo rudriyāso rakṣoyuje tapuraghaṃ dadhāta

य ईं राजानावृतुथा विदधद्रजसो मित्रो वरुणश्चिकेतत् । गम्भीराय रक्षसे हेतिमस्य द्रोघाय चिद्वचस आनवाय

ya īṃ rājānāvṛtuthā vidadhadrajaso mitro varuṇaściketat | gambhīrāya rakṣase hetimasya droghāya cidvacasa ānavāya

अन्तरैश्चक्रैस्तनयाय वर्तिर्द्युमता यातं नृवता रथेन । सनुत्येन त्यजसा मर्त्यस्य वनुष्यतामपि शीर्षा ववृक्तम्

antaraiścakraistanayāya vartirdyumatā yātaṃ nṛvatā rathena | sanutyena tyajasā martyasya vanuṣyatāmapi śīrṣā vavṛktam

आ परमाभिरुत मध्यमाभिर्नियुद्भिर्यातमवमाभिरर्वाक् । दृळ्हस्य चिद्गोमतो वि व्रजस्य दुरो वर्तं गृणते चित्रराती

ā paramābhiruta madhyamābhirniyudbhiryātamavamābhirarvāk | dṛl̤hasya cidgomato vi vrajasya duro vartaṃ gṛṇate citrarātī

क्व त्या वल्गू पुरुहूताद्य दूतो न स्तोमोऽविदन्नमस्वान् । आ यो अर्वाङ्नासत्या ववर्त प्रेष्ठा ह्यसथो अस्य मन्मन्

kva tyā valgū puruhūtādya dūto na stomo'vidannamasvān | ā yo arvāṅnāsatyā vavarta preṣṭhā hyasatho asya manman

अरं मे गन्तं हवनायास्मै गृणाना यथा पिबाथो अन्धः । परि ह त्यद्वर्तिर्याथो रिषो न यत्परो नान्तरस्तुतुर्यात्

araṃ me gantaṃ havanāyāsmai gṛṇānā yathā pibātho andhaḥ | pari ha tyadvartiryātho riṣo na yatparo nāntarastuturyāt

अकारि वामन्धसो वरीमन्नस्तारि बर्हिः सुप्रायणतमम् । उत्तानहस्तो युवयुर्ववन्दा वां नक्षन्तो अद्रय आञ्जन्

akāri vāmandhaso varīmannastāri barhiḥ suprāyaṇatamam | uttānahasto yuvayurvavandā vāṃ nakṣanto adraya āñjan

ऊर्ध्वो वामग्निरध्वरेष्वस्थात्प्र रातिरेति जूर्णिनी घृताची । प्र होता गूर्तमना उराणोऽयुक्त यो नासत्या हवीमन्

ūrdhvo vāmagniradhvareṣvasthātpra rātireti jūrṇinī ghṛtācī | pra hotā gūrtamanā urāṇo'yukta yo nāsatyā havīman

अधि श्रिये दुहिता सूर्यस्य रथं तस्थौ पुरुभुजा शतोतिम् । प्र मायाभिर्मायिना भूतमत्र नरा नृतू जनिमन्यज्ञियानाम्

adhi śriye duhitā sūryasya rathaṃ tasthau purubhujā śatotim | pra māyābhirmāyinā bhūtamatra narā nṛtū janimanyajñiyānām

युवं श्रीभिर्दर्शताभिराभिः शुभे पुष्टिमूहथुः सूर्यायाः । प्र वां वयो वपुषेऽनु पप्तन्नक्षद्वाणी सुष्टुता धिष्ण्या वाम्

yuvaṃ śrībhirdarśatābhirābhiḥ śubhe puṣṭimūhathuḥ sūryāyāḥ | pra vāṃ vayo vapuṣe'nu paptannakṣadvāṇī suṣṭutā dhiṣṇyā vām

आ वां वयोऽश्वासो वहिष्ठा अभि प्रयो नासत्या वहन्तु । प्र वां रथो मनोजवा असर्जीषः पृक्ष इषिधो अनु पूर्वीः

ā vāṃ vayo'śvāso vahiṣṭhā abhi prayo nāsatyā vahantu | pra vāṃ ratho manojavā asarjīṣaḥ pṛkṣa iṣidho anu pūrvīḥ

पुरु हि वां पुरुभुजा देष्णं धेनुं न इषं पिन्वतमसक्राम् । स्तुतश्च वां माध्वी सुष्टुतिश्च रसाश्च ये वामनु रातिमग्मन्

puru hi vāṃ purubhujā deṣṇaṃ dhenuṃ na iṣaṃ pinvatamasakrām | stutaśca vāṃ mādhvī suṣṭutiśca rasāśca ye vāmanu rātimagman

उत म ऋज्रे पुरयस्य रघ्वी सुमीळ्हे शतं पेरुके च पक्वा । शाण्डो दाद्धिरणिनः स्मद्दिष्टीन्दश वशासो अभिषाच ऋष्वान्

uta ma ṛjre purayasya raghvī sumīl̤he śataṃ peruke ca pakvā | śāṇḍo dāddhiraṇinaḥ smaddiṣṭīndaśa vaśāso abhiṣāca ṛṣvān

सं वां शता नासत्या सहस्राश्वानां पुरुपन्था गिरे दात् । भरद्वाजाय वीर नू गिरे दाद्धता रक्षांसि पुरुदंससा स्युः

saṃ vāṃ śatā nāsatyā sahasrāśvānāṃ purupanthā gire dāt | bharadvājāya vīra nū gire dāddhatā rakṣāṃsi purudaṃsasā syuḥ

आ वां सुम्ने वरिमन्सूरिभिः ष्याम्

ā vāṃ sumne varimansūribhiḥ ṣyām

उदु श्रिय उषसो रोचमाना अस्थुरपां नोर्मयो रुशन्तः । कृणोति विश्वा सुपथा सुगान्यभूदु वस्वी दक्षिणा मघोनी

udu śriya uṣaso rocamānā asthurapāṃ normayo ruśantaḥ | kṛṇoti viśvā supathā sugānyabhūdu vasvī dakṣiṇā maghonī

भद्रा ददृक्ष उर्विया वि भास्युत्ते शोचिर्भानवो द्यामपप्तन् । आविर्वक्षः कृणुषे शुम्भमानोषो देवि रोचमाना महोभिः

bhadrā dadṛkṣa urviyā vi bhāsyutte śocirbhānavo dyāmapaptan | āvirvakṣaḥ kṛṇuṣe śumbhamānoṣo devi rocamānā mahobhiḥ

वहन्ति सीमरुणासो रुशन्तो गावः सुभगामुर्विया प्रथानाम् । अपेजते शूरो अस्तेव शत्रून्बाधते तमो अजिरो न वोळ्हा

vahanti sīmaruṇāso ruśanto gāvaḥ subhagāmurviyā prathānām | apejate śūro asteva śatrūnbādhate tamo ajiro na vol̤hā

सुगोत ते सुपथा पर्वतेष्ववाते अपस्तरसि स्वभानो । सा न आ वह पृथुयामन्नृष्वे रयिं दिवो दुहितरिषयध्यै

sugota te supathā parvateṣvavāte apastarasi svabhāno | sā na ā vaha pṛthuyāmannṛṣve rayiṃ divo duhitariṣayadhyai

सा वह योक्षभिरवातोषो वरं वहसि जोषमनु । त्वं दिवो दुहितर्या ह देवी पूर्वहूतौ मंहना दर्शता भूः

sā vaha yokṣabhiravātoṣo varaṃ vahasi joṣamanu | tvaṃ divo duhitaryā ha devī pūrvahūtau maṃhanā darśatā bhūḥ

उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय

utte vayaścidvasaterapaptannaraśca ye pitubhājo vyuṣṭau | amā sate vahasi bhūri vāmamuṣo devi dāśuṣe martyāya

एषा स्या नो दुहिता दिवोजाः क्षितीरुच्छन्ती मानुषीरजीगः । या भानुना रुशता राम्यास्वज्ञायि तिरस्तमसश्चिदक्तून्

eṣā syā no duhitā divojāḥ kṣitīrucchantī mānuṣīrajīgaḥ | yā bhānunā ruśatā rāmyāsvajñāyi tirastamasaścidaktūn

वि तद्ययुररुणयुग्भिरश्वैश्चित्रं भान्त्युषसश्चन्द्ररथाः । अग्रं यज्ञस्य बृहतो नयन्तीर्वि ता बाधन्ते तम ऊर्म्यायाः

vi tadyayuraruṇayugbhiraśvaiścitraṃ bhāntyuṣasaścandrarathāḥ | agraṃ yajñasya bṛhato nayantīrvi tā bādhante tama ūrmyāyāḥ

श्रवो वाजमिषमूर्जं वहन्तीर्नि दाशुष उषसो मर्त्याय । मघोनीर्वीरवत्पत्यमाना अवो धात विधते रत्नमद्य

śravo vājamiṣamūrjaṃ vahantīrni dāśuṣa uṣaso martyāya | maghonīrvīravatpatyamānā avo dhāta vidhate ratnamadya

इदा हि वो विधते रत्नमस्तीदा वीराय दाशुष उषासः । इदा विप्राय जरते यदुक्था नि ष्म मावते वहथा पुरा चित्

idā hi vo vidhate ratnamastīdā vīrāya dāśuṣa uṣāsaḥ | idā viprāya jarate yadukthā ni ṣma māvate vahathā purā cit

इदा हि त उषो अद्रिसानो गोत्रा गवामङ्गिरसो गृणन्ति । व्यर्केण बिभिदुर्ब्रह्मणा च सत्या नृणामभवद्देवहूतिः

idā hi ta uṣo adrisāno gotrā gavāmaṅgiraso gṛṇanti | vyarkeṇa bibhidurbrahmaṇā ca satyā nṛṇāmabhavaddevahūtiḥ

उच्छा दिवो दुहितः प्रत्नवन्नो भरद्वाजवद्विधते मघोनि । सुवीरं रयिं गृणते रिरीह्युरुगायमधि धेहि श्रवो नः

ucchā divo duhitaḥ pratnavanno bharadvājavadvidhate maghoni | suvīraṃ rayiṃ gṛṇate rirīhyurugāyamadhi dhehi śravo naḥ

वपुर्नु तच्चिकितुषे चिदस्तु समानं नाम धेनु पत्यमानम् । मर्तेष्वन्यद्दोहसे पीपाय सकृच्छुक्रं दुदुहे पृश्निरूधः

vapurnu taccikituṣe cidastu samānaṃ nāma dhenu patyamānam | marteṣvanyaddohase pīpāya sakṛcchukraṃ duduhe pṛśnirūdhaḥ

ये अग्नयो न शोशुचन्निधाना द्विर्यत्त्रिर्मरुतो वावृधन्त । अरेणवो हिरण्ययास एषां साकं नृम्णैः पौंस्येभिश्च भूवन्

ye agnayo na śośucannidhānā dviryattrirmaruto vāvṛdhanta | areṇavo hiraṇyayāsa eṣāṃ sākaṃ nṛmṇaiḥ pauṃsyebhiśca bhūvan

रुद्रस्य ये मीळ्हुषः सन्ति पुत्रा याँश्चो नु दाधृविर्भरध्यै । विदे हि माता महो मही षा सेत्पृश्निः सुभ्वे गर्भमाधात्

rudrasya ye mīl̤huṣaḥ santi putrā yā~śco nu dādhṛvirbharadhyai | vide hi mātā maho mahī ṣā setpṛśniḥ subhve garbhamādhāt

न य ईषन्ते जनुषोऽया न्वन्तः सन्तोऽवद्यानि पुनानाः । निर्यद्दुह्रे शुचयोऽनु जोषमनु श्रिया तन्वमुक्षमाणाः

na ya īṣante januṣo'yā nvantaḥ santo'vadyāni punānāḥ | niryadduhre śucayo'nu joṣamanu śriyā tanvamukṣamāṇāḥ

मक्षू न येषु दोहसे चिदया आ नाम धृष्णु मारुतं दधानाः । न ये स्तौना अयासो मह्ना नू चित्सुदानुरव यासदुग्रान्

makṣū na yeṣu dohase cidayā ā nāma dhṛṣṇu mārutaṃ dadhānāḥ | na ye staunā ayāso mahnā nū citsudānurava yāsadugrān

त इदुग्राः शवसा धृष्णुषेणा उभे युजन्त रोदसी सुमेके । अध स्मैषु रोदसी स्वशोचिरामवत्सु तस्थौ न रोकः

ta idugrāḥ śavasā dhṛṣṇuṣeṇā ubhe yujanta rodasī sumeke | adha smaiṣu rodasī svaśocirāmavatsu tasthau na rokaḥ

अनेनो वो मरुतो यामो अस्त्वनश्वश्चिद्यमजत्यरथीः । अनवसो अनभीशू रजस्तूर्वि रोदसी पथ्या याति साधन्

aneno vo maruto yāmo astvanaśvaścidyamajatyarathīḥ | anavaso anabhīśū rajastūrvi rodasī pathyā yāti sādhan

नास्य वर्ता न तरुता न्वस्ति मरुतो यमवथ वाजसातौ । तोके वा गोषु तनये यमप्सु स व्रजं दर्ता पार्ये अध द्योः

nāsya vartā na tarutā nvasti maruto yamavatha vājasātau | toke vā goṣu tanaye yamapsu sa vrajaṃ dartā pārye adha dyoḥ

प्र चित्रमर्कं गृणते तुराय मारुताय स्वतवसे भरध्वम् । ये सहांसि सहसा सहन्ते रेजते अग्ने पृथिवी मखेभ्यः

pra citramarkaṃ gṛṇate turāya mārutāya svatavase bharadhvam | ye sahāṃsi sahasā sahante rejate agne pṛthivī makhebhyaḥ

त्विषीमन्तो अध्वरस्येव दिद्युत्तृषुच्यवसो जुह्वो नाग्नेः । अर्चत्रयो धुनयो न वीरा भ्राजज्जन्मानो मरुतो अधृष्टाः

tviṣīmanto adhvarasyeva didyuttṛṣucyavaso juhvo nāgneḥ | arcatrayo dhunayo na vīrā bhrājajjanmāno maruto adhṛṣṭāḥ

तं वृधन्तं मारुतं भ्राजदृष्टिं रुद्रस्य सूनुं हवसा विवासे । दिवः शर्धाय शुचयो मनीषा गिरयो नाप उग्रा अस्पृध्रन्

taṃ vṛdhantaṃ mārutaṃ bhrājadṛṣṭiṃ rudrasya sūnuṃ havasā vivāse | divaḥ śardhāya śucayo manīṣā girayo nāpa ugrā aspṛdhran

विश्वेषां वः सतां ज्येष्ठतमा गीर्भिर्मित्रावरुणा वावृधध्यै । सं या रश्मेव यमतुर्यमिष्ठा द्वा जनाँ असमा बाहुभिः स्वैः

viśveṣāṃ vaḥ satāṃ jyeṣṭhatamā gīrbhirmitrāvaruṇā vāvṛdhadhyai | saṃ yā raśmeva yamaturyamiṣṭhā dvā janā~ asamā bāhubhiḥ svaiḥ

इयं मद्वां प्र स्तृणीते मनीषोप प्रिया नमसा बर्हिरच्छ । यन्तं नो मित्रावरुणावधृष्टं छर्दिर्यद्वां वरूथ्यं सुदानू

iyaṃ madvāṃ pra stṛṇīte manīṣopa priyā namasā barhiraccha | yantaṃ no mitrāvaruṇāvadhṛṣṭaṃ chardiryadvāṃ varūthyaṃ sudānū

आ यातं मित्रावरुणा सुशस्त्युप प्रिया नमसा हूयमाना । सं यावप्नस्थो अपसेव जनाञ्छ्रुधीयतश्चिद्यतथो महित्वा

ā yātaṃ mitrāvaruṇā suśastyupa priyā namasā hūyamānā | saṃ yāvapnastho apaseva janāñchrudhīyataścidyatatho mahitvā

अश्वा न या वाजिना पूतबन्धू ऋता यद्गर्भमदितिर्भरध्यै । प्र या महि महान्ता जायमाना घोरा मर्ताय रिपवे नि दीधः

aśvā na yā vājinā pūtabandhū ṛtā yadgarbhamaditirbharadhyai | pra yā mahi mahāntā jāyamānā ghorā martāya ripave ni dīdhaḥ

विश्वे यद्वां मंहना मन्दमानाः क्षत्रं देवासो अदधुः सजोषाः । परि यद्भूथो रोदसी चिदुर्वी सन्ति स्पशो अदब्धासो अमूराः

viśve yadvāṃ maṃhanā mandamānāḥ kṣatraṃ devāso adadhuḥ sajoṣāḥ | pari yadbhūtho rodasī cidurvī santi spaśo adabdhāso amūrāḥ

ता हि क्षत्रं धारयेथे अनु द्यून्दृंहेथे सानुमुपमादिव द्योः । दृळ्हो नक्षत्र उत विश्वदेवो भूमिमातान्द्यां धासिनायोः

tā hi kṣatraṃ dhārayethe anu dyūndṛṃhethe sānumupamādiva dyoḥ | dṛl̤ho nakṣatra uta viśvadevo bhūmimātāndyāṃ dhāsināyoḥ

ता विग्रं धैथे जठरं पृणध्या आ यत्सद्म सभृतयः पृणन्ति । न मृष्यन्ते युवतयोऽवाता वि यत्पयो विश्वजिन्वा भरन्ते

tā vigraṃ dhaithe jaṭharaṃ pṛṇadhyā ā yatsadma sabhṛtayaḥ pṛṇanti | na mṛṣyante yuvatayo'vātā vi yatpayo viśvajinvā bharante

ता जिह्वया सदमेदं सुमेधा आ यद्वां सत्यो अरतिरृते भूत् । तद्वां महित्वं घृतान्नावस्तु युवं दाशुषे वि चयिष्टमंहः

tā jihvayā sadamedaṃ sumedhā ā yadvāṃ satyo aratirṛte bhūt | tadvāṃ mahitvaṃ ghṛtānnāvastu yuvaṃ dāśuṣe vi cayiṣṭamaṃhaḥ

प्र यद्वां मित्रावरुणा स्पूर्धन्प्रिया धाम युवधिता मिनन्ति । न ये देवास ओहसा न मर्ता अयज्ञसाचो अप्यो न पुत्राः

pra yadvāṃ mitrāvaruṇā spūrdhanpriyā dhāma yuvadhitā minanti | na ye devāsa ohasā na martā ayajñasāco apyo na putrāḥ

वि यद्वाचं कीस्तासो भरन्ते शंसन्ति के चिन्निविदो मनानाः । आद्वां ब्रवाम सत्यान्युक्था नकिर्देवेभिर्यतथो महित्वा

vi yadvācaṃ kīstāso bharante śaṃsanti ke cinnivido manānāḥ | ādvāṃ bravāma satyānyukthā nakirdevebhiryatatho mahitvā

अवोरित्था वां छर्दिषो अभिष्टौ युवोर्मित्रावरुणावस्कृधोयु । अनु यद्गाव स्फुरानृजिप्यं धृष्णुं यद्रणे वृषणं युनजन्

avoritthā vāṃ chardiṣo abhiṣṭau yuvormitrāvaruṇāvaskṛdhoyu | anu yadgāva sphurānṛjipyaṃ dhṛṣṇuṃ yadraṇe vṛṣaṇaṃ yunajan

श्रुष्टी वां यज्ञ उद्यतः सजोषा मनुष्वद्वृक्तबर्हिषो यजध्यै । आ य इन्द्रावरुणाविषे अद्य महे सुम्नाय मह आववर्तत्

śruṣṭī vāṃ yajña udyataḥ sajoṣā manuṣvadvṛktabarhiṣo yajadhyai | ā ya indrāvaruṇāviṣe adya mahe sumnāya maha āvavartat

ता हि श्रेष्ठा देवताता तुजा शूराणां शविष्ठा ता हि भूतम् । मघोनां मंहिष्ठा तुविशुष्म ऋतेन वृत्रतुरा सर्वसेना

tā hi śreṣṭhā devatātā tujā śūrāṇāṃ śaviṣṭhā tā hi bhūtam | maghonāṃ maṃhiṣṭhā tuviśuṣma ṛtena vṛtraturā sarvasenā

ता गृणीहि नमस्येभिः शूषैः सुम्नेभिरिन्द्रावरुणा चकाना । वज्रेणान्यः शवसा हन्ति वृत्रं सिषक्त्यन्यो वृजनेषु विप्रः

tā gṛṇīhi namasyebhiḥ śūṣaiḥ sumnebhirindrāvaruṇā cakānā | vajreṇānyaḥ śavasā hanti vṛtraṃ siṣaktyanyo vṛjaneṣu vipraḥ

ग्नाश्च यन्नरश्च वावृधन्त विश्वे देवासो नरां स्वगूर्ताः । प्रैभ्य इन्द्रावरुणा महित्वा द्यौश्च पृथिवि भूतमुर्वी

gnāśca yannaraśca vāvṛdhanta viśve devāso narāṃ svagūrtāḥ | praibhya indrāvaruṇā mahitvā dyauśca pṛthivi bhūtamurvī

स इत्सुदानुः स्ववाँ ऋतावेन्द्रा यो वां वरुण दाशति त्मन् । इषा स द्विषस्तरेद्दास्वान्वंसद्रयिं रयिवतश्च जनान्

sa itsudānuḥ svavā~ ṛtāvendrā yo vāṃ varuṇa dāśati tman | iṣā sa dviṣastareddāsvānvaṃsadrayiṃ rayivataśca janān

यं युवं दाश्वध्वराय देवा रयिं धत्थो वसुमन्तं पुरुक्षुम् । अस्मे स इन्द्रावरुणावपि ष्यात्प्र यो भनक्ति वनुषामशस्तीः

yaṃ yuvaṃ dāśvadhvarāya devā rayiṃ dhattho vasumantaṃ purukṣum | asme sa indrāvaruṇāvapi ṣyātpra yo bhanakti vanuṣāmaśastīḥ

उत नः सुत्रात्रो देवगोपाः सूरिभ्य इन्द्रावरुणा रयिः ष्यात् । येषां शुष्मः पृतनासु साह्वान्प्र सद्यो द्युम्ना तिरते ततुरिः

uta naḥ sutrātro devagopāḥ sūribhya indrāvaruṇā rayiḥ ṣyāt | yeṣāṃ śuṣmaḥ pṛtanāsu sāhvānpra sadyo dyumnā tirate taturiḥ

नू न इन्द्रावरुणा गृणाना पृङ्क्तं रयिं सौश्रवसाय देवा । इत्था गृणन्तो महिनस्य शर्धोऽपो न नावा दुरिता तरेम

nū na indrāvaruṇā gṛṇānā pṛṅktaṃ rayiṃ sauśravasāya devā | itthā gṛṇanto mahinasya śardho'po na nāvā duritā tarema

प्र सम्राजे बृहते मन्म नु प्रियमर्च देवाय वरुणाय सप्रथः । अयं य उर्वी महिना महिव्रतः क्रत्वा विभात्यजरो न शोचिषा

pra samrāje bṛhate manma nu priyamarca devāya varuṇāya saprathaḥ | ayaṃ ya urvī mahinā mahivrataḥ kratvā vibhātyajaro na śociṣā

इन्द्रावरुणा सुतपाविमं सुतं सोमं पिबतं मद्यं धृतव्रता । युवो रथो अध्वरं देववीतये प्रति स्वसरमुप याति पीतये

indrāvaruṇā sutapāvimaṃ sutaṃ somaṃ pibataṃ madyaṃ dhṛtavratā | yuvo ratho adhvaraṃ devavītaye prati svasaramupa yāti pītaye

इन्द्रावरुणा मधुमत्तमस्य वृष्णः सोमस्य वृषणा वृषेथाम् । इदं वामन्धः परिषिक्तमस्मे आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयेथाम्

indrāvaruṇā madhumattamasya vṛṣṇaḥ somasya vṛṣaṇā vṛṣethām | idaṃ vāmandhaḥ pariṣiktamasme āsadyāsminbarhiṣi mādayethām

सं वां कर्मणा समिषा हिनोमीन्द्राविष्णू अपसस्पारे अस्य । जुषेथां यज्ञं द्रविणं च धत्तमरिष्टैर्नः पथिभिः पारयन्ता

saṃ vāṃ karmaṇā samiṣā hinomīndrāviṣṇū apasaspāre asya | juṣethāṃ yajñaṃ draviṇaṃ ca dhattamariṣṭairnaḥ pathibhiḥ pārayantā

या विश्वासां जनितारा मतीनामिन्द्राविष्णू कलशा सोमधाना । प्र वां गिरः शस्यमाना अवन्तु प्र स्तोमासो गीयमानासो अर्कैः

yā viśvāsāṃ janitārā matīnāmindrāviṣṇū kalaśā somadhānā | pra vāṃ giraḥ śasyamānā avantu pra stomāso gīyamānāso arkaiḥ

इन्द्राविष्णू मदपती मदानामा सोमं यातं द्रविणो दधाना । सं वामञ्जन्त्वक्तुभिर्मतीनां सं स्तोमासः शस्यमानास उक्थैः

indrāviṣṇū madapatī madānāmā somaṃ yātaṃ draviṇo dadhānā | saṃ vāmañjantvaktubhirmatīnāṃ saṃ stomāsaḥ śasyamānāsa ukthaiḥ

आ वामश्वासो अभिमातिषाह इन्द्राविष्णू सधमादो वहन्तु । जुषेथां विश्वा हवना मतीनामुप ब्रह्माणि शृणुतं गिरो मे

ā vāmaśvāso abhimātiṣāha indrāviṣṇū sadhamādo vahantu | juṣethāṃ viśvā havanā matīnāmupa brahmāṇi śṛṇutaṃ giro me

इन्द्राविष्णू तत्पनयाय्यं वां सोमस्य मद उरु चक्रमाथे । अकृणुतमन्तरिक्षं वरीयोऽप्रथतं जीवसे नो रजांसि

indrāviṣṇū tatpanayāyyaṃ vāṃ somasya mada uru cakramāthe | akṛṇutamantarikṣaṃ varīyo'prathataṃ jīvase no rajāṃsi

इन्द्राविष्णू हविषा वावृधानाग्राद्वाना नमसा रातहव्या । घृतासुती द्रविणं धत्तमस्मे समुद्र स्थः कलशः सोमधानः

indrāviṣṇū haviṣā vāvṛdhānāgrādvānā namasā rātahavyā | ghṛtāsutī draviṇaṃ dhattamasme samudra sthaḥ kalaśaḥ somadhānaḥ

इन्द्राविष्णू पिबतं मध्वो अस्य सोमस्य दस्रा जठरं पृणेथाम् । आ वामन्धांसि मदिराण्यग्मन्नुप ब्रह्माणि शृणुतं हवं मे

indrāviṣṇū pibataṃ madhvo asya somasya dasrā jaṭharaṃ pṛṇethām | ā vāmandhāṃsi madirāṇyagmannupa brahmāṇi śṛṇutaṃ havaṃ me

उभा जिग्यथुर्न परा जयेथे न परा जिग्ये कतरश्चनैनोः । इन्द्रश्च विष्णो यदपस्पृधेथां त्रेधा सहस्रं वि तदैरयेथाम्

ubhā jigyathurna parā jayethe na parā jigye kataraścanainoḥ | indraśca viṣṇo yadapaspṛdhethāṃ tredhā sahasraṃ vi tadairayethām

घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा

ghṛtavatī bhuvanānāmabhiśriyorvī pṛthvī madhudughe supeśasā | dyāvāpṛthivī varuṇasya dharmaṇā viṣkabhite ajare bhūriretasā

असश्चन्ती भूरिधारे पयस्वती घृतं दुहाते सुकृते शुचिव्रते । राजन्ती अस्य भुवनस्य रोदसी अस्मे रेतः सिञ्चतं यन्मनुर्हितम्

asaścantī bhūridhāre payasvatī ghṛtaṃ duhāte sukṛte śucivrate | rājantī asya bhuvanasya rodasī asme retaḥ siñcataṃ yanmanurhitam

यो वामृजवे क्रमणाय रोदसी मर्तो ददाश धिषणे स साधति । प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्परि युवोः सिक्ता विषुरूपाणि सव्रता

yo vāmṛjave kramaṇāya rodasī marto dadāśa dhiṣaṇe sa sādhati | pra prajābhirjāyate dharmaṇaspari yuvoḥ siktā viṣurūpāṇi savratā

घृतेन द्यावापृथिवी अभीवृते घृतश्रिया घृतपृचा घृतावृधा । उर्वी पृथ्वी होतृवूर्ये पुरोहिते ते इद्विप्रा ईळते सुम्नमिष्टये

ghṛtena dyāvāpṛthivī abhīvṛte ghṛtaśriyā ghṛtapṛcā ghṛtāvṛdhā | urvī pṛthvī hotṛvūrye purohite te idviprā īl̤ate sumnamiṣṭaye

मधु नो द्यावापृथिवी मिमिक्षतां मधुश्चुता मधुदुघे मधुव्रते । दधाने यज्ञं द्रविणं च देवता महि श्रवो वाजमस्मे सुवीर्यम्

madhu no dyāvāpṛthivī mimikṣatāṃ madhuścutā madhudughe madhuvrate | dadhāne yajñaṃ draviṇaṃ ca devatā mahi śravo vājamasme suvīryam

ऊर्जं नो द्यौश्च पृथिवी च पिन्वतां पिता माता विश्वविदा सुदंससा । संरराणे रोदसी विश्वशम्भुवा सनिं वाजं रयिमस्मे समिन्वताम्

ūrjaṃ no dyauśca pṛthivī ca pinvatāṃ pitā mātā viśvavidā sudaṃsasā | saṃrarāṇe rodasī viśvaśambhuvā saniṃ vājaṃ rayimasme saminvatām

उदु ष्य देवः सविता हिरण्यया बाहू अयंस्त सवनाय सुक्रतुः । घृतेन पाणी अभि प्रुष्णुते मखो युवा सुदक्षो रजसो विधर्मणि

udu ṣya devaḥ savitā hiraṇyayā bāhū ayaṃsta savanāya sukratuḥ | ghṛtena pāṇī abhi pruṣṇute makho yuvā sudakṣo rajaso vidharmaṇi

देवस्य वयं सवितुः सवीमनि श्रेष्ठे स्याम वसुनश्च दावने । यो विश्वस्य द्विपदो यश्चतुष्पदो निवेशने प्रसवे चासि भूमनः

devasya vayaṃ savituḥ savīmani śreṣṭhe syāma vasunaśca dāvane | yo viśvasya dvipado yaścatuṣpado niveśane prasave cāsi bhūmanaḥ

अदब्धेभिः सवितः पायुभिष्ट्वं शिवेभिरद्य परि पाहि नो गयम् । हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत

adabdhebhiḥ savitaḥ pāyubhiṣṭvaṃ śivebhiradya pari pāhi no gayam | hiraṇyajihvaḥ suvitāya navyase rakṣā mākirno aghaśaṃsa īśata

उदु ष्य देवः सविता दमूना हिरण्यपाणिः प्रतिदोषमस्थात् । अयोहनुर्यजतो मन्द्रजिह्व आ दाशुषे सुवति भूरि वामम्

udu ṣya devaḥ savitā damūnā hiraṇyapāṇiḥ pratidoṣamasthāt | ayohanuryajato mandrajihva ā dāśuṣe suvati bhūri vāmam

उदू अयाँ उपवक्तेव बाहू हिरण्यया सविता सुप्रतीका । दिवो रोहांस्यरुहत्पृथिव्या अरीरमत्पतयत्कच्चिदभ्वम्

udū ayā~ upavakteva bāhū hiraṇyayā savitā supratīkā | divo rohāṃsyaruhatpṛthivyā arīramatpatayatkaccidabhvam

वाममद्य सवितर्वाममु श्वो दिवेदिवे वाममस्मभ्यं सावीः । वामस्य हि क्षयस्य देव भूरेरया धिया वामभाजः स्याम

vāmamadya savitarvāmamu śvo divedive vāmamasmabhyaṃ sāvīḥ | vāmasya hi kṣayasya deva bhūrerayā dhiyā vāmabhājaḥ syāma

इन्द्रासोमा महि तद्वां महित्वं युवं महानि प्रथमानि चक्रथुः । युवं सूर्यं विविदथुर्युवं स्वर्विश्वा तमांस्यहतं निदश्च

indrāsomā mahi tadvāṃ mahitvaṃ yuvaṃ mahāni prathamāni cakrathuḥ | yuvaṃ sūryaṃ vividathuryuvaṃ svarviśvā tamāṃsyahataṃ nidaśca

इन्द्रासोमा वासयथ उषासमुत्सूर्यं नयथो ज्योतिषा सह । उप द्यां स्कम्भथु स्कम्भनेनाप्रथतं पृथिवीं मातरं वि

indrāsomā vāsayatha uṣāsamutsūryaṃ nayatho jyotiṣā saha | upa dyāṃ skambhathu skambhanenāprathataṃ pṛthivīṃ mātaraṃ vi

इन्द्रासोमावहिमपः परिष्ठां हथो वृत्रमनु वां द्यौरमन्यत । प्रार्णांस्यैरयतं नदीनामा समुद्राणि पप्रथुः पुरूणि

indrāsomāvahimapaḥ pariṣṭhāṃ hatho vṛtramanu vāṃ dyauramanyata | prārṇāṃsyairayataṃ nadīnāmā samudrāṇi paprathuḥ purūṇi

इन्द्रासोमा पक्वमामास्वन्तर्नि गवामिद्दधथुर्वक्षणासु । जगृभथुरनपिनद्धमासु रुशच्चित्रासु जगतीष्वन्तः

indrāsomā pakvamāmāsvantarni gavāmiddadhathurvakṣaṇāsu | jagṛbhathuranapinaddhamāsu ruśaccitrāsu jagatīṣvantaḥ

इन्द्रासोमा युवमङ्ग तरुत्रमपत्यसाचं श्रुत्यं रराथे । युवं शुष्मं नर्यं चर्षणिभ्यः सं विव्यथुः पृतनाषाहमुग्रा

indrāsomā yuvamaṅga tarutramapatyasācaṃ śrutyaṃ rarāthe | yuvaṃ śuṣmaṃ naryaṃ carṣaṇibhyaḥ saṃ vivyathuḥ pṛtanāṣāhamugrā

यो अद्रिभित्प्रथमजा ऋतावा बृहस्पतिराङ्गिरसो हविष्मान् । द्विबर्हज्मा प्राघर्मसत्पिता न आ रोदसी वृषभो रोरवीति

yo adribhitprathamajā ṛtāvā bṛhaspatirāṅgiraso haviṣmān | dvibarhajmā prāgharmasatpitā na ā rodasī vṛṣabho roravīti

जनाय चिद्य ईवत उ लोकं बृहस्पतिर्देवहूतौ चकार । घ्नन्वृत्राणि वि पुरो दर्दरीति जयञ्छत्रूँरमित्रान्पृत्सु साहन्

janāya cidya īvata u lokaṃ bṛhaspatirdevahūtau cakāra | ghnanvṛtrāṇi vi puro dardarīti jayañchatrū~ramitrānpṛtsu sāhan

बृहस्पतिः समजयद्वसूनि महो व्रजान्गोमतो देव एषः । अपः सिषासन्स्वरप्रतीतो बृहस्पतिर्हन्त्यमित्रमर्कैः

bṛhaspatiḥ samajayadvasūni maho vrajāngomato deva eṣaḥ | apaḥ siṣāsansvarapratīto bṛhaspatirhantyamitramarkaiḥ

सोमारुद्रा धारयेथामसुर्यं प्र वामिष्टयोऽरमश्नुवन्तु । दमेदमे सप्त रत्ना दधाना शं नो भूतं द्विपदे शं चतुष्पदे

somārudrā dhārayethāmasuryaṃ pra vāmiṣṭayo'ramaśnuvantu | damedame sapta ratnā dadhānā śaṃ no bhūtaṃ dvipade śaṃ catuṣpade

सोमारुद्रा वि वृहतं विषूचीममीवा या नो गयमाविवेश । आरे बाधेथां निरृतिं पराचैरस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु

somārudrā vi vṛhataṃ viṣūcīmamīvā yā no gayamāviveśa | āre bādhethāṃ nirṛtiṃ parācairasme bhadrā sauśravasāni santu

सोमारुद्रा युवमेतान्यस्मे विश्वा तनूषु भेषजानि धत्तम् । अव स्यतं मुञ्चतं यन्नो अस्ति तनूषु बद्धं कृतमेनो अस्मत्

somārudrā yuvametānyasme viśvā tanūṣu bheṣajāni dhattam | ava syataṃ muñcataṃ yanno asti tanūṣu baddhaṃ kṛtameno asmat

तिग्मायुधौ तिग्महेती सुशेवौ सोमारुद्राविह सु मृळतं नः । प्र नो मुञ्चतं वरुणस्य पाशाद्गोपायतं नः सुमनस्यमाना

tigmāyudhau tigmahetī suśevau somārudrāviha su mṛl̤ataṃ naḥ | pra no muñcataṃ varuṇasya pāśādgopāyataṃ naḥ sumanasyamānā

जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद्वर्मी याति समदामुपस्थे । अनाविद्धया तन्वा जय त्वं स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु

jīmūtasyeva bhavati pratīkaṃ yadvarmī yāti samadāmupasthe | anāviddhayā tanvā jaya tvaṃ sa tvā varmaṇo mahimā pipartu

धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम । धनुः शत्रोरपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम

dhanvanā gā dhanvanājiṃ jayema dhanvanā tīvrāḥ samado jayema | dhanuḥ śatrorapakāmaṃ kṛṇoti dhanvanā sarvāḥ pradiśo jayema

वक्ष्यन्तीवेदा गनीगन्ति कर्णं प्रियं सखायं परिषस्वजाना । योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वञ्ज्या इयं समने पारयन्ती

vakṣyantīvedā ganīganti karṇaṃ priyaṃ sakhāyaṃ pariṣasvajānā | yoṣeva śiṅkte vitatādhi dhanvañjyā iyaṃ samane pārayantī

ते आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृतामुपस्थे । अप शत्रून्विध्यतां संविदाने आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती अमित्रान्

te ācarantī samaneva yoṣā māteva putraṃ bibhṛtāmupasthe | apa śatrūnvidhyatāṃ saṃvidāne ārtnī ime viṣphurantī amitrān

बह्वीनां पिता बहुरस्य पुत्रश्चिश्चा कृणोति समनावगत्य । इषुधिः सङ्काः पृतनाश्च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः

bahvīnāṃ pitā bahurasya putraściścā kṛṇoti samanāvagatya | iṣudhiḥ saṅkāḥ pṛtanāśca sarvāḥ pṛṣṭhe ninaddho jayati prasūtaḥ

रथे तिष्ठन्नयति वाजिनः पुरो यत्रयत्र कामयते सुषारथिः । अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चादनु यच्छन्ति रश्मयः

rathe tiṣṭhannayati vājinaḥ puro yatrayatra kāmayate suṣārathiḥ | abhīśūnāṃ mahimānaṃ panāyata manaḥ paścādanu yacchanti raśmayaḥ

तीव्रान्घोषान्कृण्वते वृषपाणयोऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः । अवक्रामन्तः प्रपदैरमित्रान्क्षिणन्ति शत्रूँरनपव्ययन्तः

tīvrānghoṣānkṛṇvate vṛṣapāṇayo'śvā rathebhiḥ saha vājayantaḥ | avakrāmantaḥ prapadairamitrānkṣiṇanti śatrū~ranapavyayantaḥ

रथवाहनं हविरस्य नाम यत्रायुधं निहितमस्य वर्म । तत्रा रथमुप शग्मं सदेम विश्वाहा वयं सुमनस्यमानाः

rathavāhanaṃ havirasya nāma yatrāyudhaṃ nihitamasya varma | tatrā rathamupa śagmaṃ sadema viśvāhā vayaṃ sumanasyamānāḥ

स्वादुषंसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः । चित्रसेना इषुबला अमृध्राः सतोवीरा उरवो व्रातसाहाः

svāduṣaṃsadaḥ pitaro vayodhāḥ kṛcchreśritaḥ śaktīvanto gabhīrāḥ | citrasenā iṣubalā amṛdhrāḥ satovīrā uravo vrātasāhāḥ

ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी अनेहसा । पूषा नः पातु दुरितादृतावृधो रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत

brāhmaṇāsaḥ pitaraḥ somyāsaḥ śive no dyāvāpṛthivī anehasā | pūṣā naḥ pātu duritādṛtāvṛdho rakṣā mākirno aghaśaṃsa īśata

सुपर्णं वस्ते मृगो अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता । यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यमिषवः शर्म यंसन्

suparṇaṃ vaste mṛgo asyā danto gobhiḥ saṃnaddhā patati prasūtā | yatrā naraḥ saṃ ca vi ca dravanti tatrāsmabhyamiṣavaḥ śarma yaṃsan

ऋजीते परि वृङ्धि नोऽश्मा भवतु नस्तनूः । सोमो अधि ब्रवीतु नोऽदितिः शर्म यच्छतु

ṛjīte pari vṛṅdhi no'śmā bhavatu nastanūḥ | somo adhi bravītu no'ditiḥ śarma yacchatu

आ जङ्घन्ति सान्वेषां जघनाँ उप जिघ्नते । अश्वाजनि प्रचेतसोऽश्वान्समत्सु चोदय

ā jaṅghanti sānveṣāṃ jaghanā~ upa jighnate | aśvājani pracetaso'śvānsamatsu codaya

अहिरिव भोगैः पर्येति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः । हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान्पुमान्पुमांसं परि पातु विश्वतः

ahiriva bhogaiḥ paryeti bāhuṃ jyāyā hetiṃ paribādhamānaḥ | hastaghno viśvā vayunāni vidvānpumānpumāṃsaṃ pari pātu viśvataḥ

आलाक्ता या रुरुशीर्ष्ण्यथो यस्या अयो मुखम् । इदं पर्जन्यरेतस इष्वै देव्यै बृहन्नमः

ālāktā yā ruruśīrṣṇyatho yasyā ayo mukham | idaṃ parjanyaretasa iṣvai devyai bṛhannamaḥ

अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसंशिते । गच्छामित्रान्प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच्छिषः

avasṛṣṭā parā pata śaravye brahmasaṃśite | gacchāmitrānpra padyasva māmīṣāṃ kaṃ canocchiṣaḥ

यत्र बाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव । तत्रा नो ब्रह्मणस्पतिरदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु

yatra bāṇāḥ sampatanti kumārā viśikhā iva | tatrā no brahmaṇaspatiraditiḥ śarma yacchatu viśvāhā śarma yacchatu

मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् । उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु

marmāṇi te varmaṇā chādayāmi somastvā rājāmṛtenānu vastām | urorvarīyo varuṇaste kṛṇotu jayantaṃ tvānu devā madantu

यो नः स्वो अरणो यश्च निष्ट्यो जिघांसति । देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह्म वर्म ममान्तरम्

yo naḥ svo araṇo yaśca niṣṭyo jighāṃsati | devāstaṃ sarve dhūrvantu brahma varma mamāntaram