Maṇḍala 3 — 62 hymns of the Viśvāmitra family (incl. Gāyatrī)

सोमस्य मा तवसं वक्ष्यग्ने वह्निं चकर्थ विदथे यजध्यै । देवाँ अच्छा दीद्यद्युञ्जे अद्रिं शमाये अग्ने तन्वं जुषस्व

somasya mā tavasaṃ vakṣyagne vahniṃ cakartha vidathe yajadhyai | devā~ acchā dīdyadyuñje adriṃ śamāye agne tanvaṃ juṣasva

प्राञ्चं यज्ञं चकृम वर्धतां गीः समिद्भिरग्निं नमसा दुवस्यन् । दिवः शशासुर्विदथा कवीनां गृत्साय चित्तवसे गातुमीषुः

prāñcaṃ yajñaṃ cakṛma vardhatāṃ gīḥ samidbhiragniṃ namasā duvasyan | divaḥ śaśāsurvidathā kavīnāṃ gṛtsāya cittavase gātumīṣuḥ

मयो दधे मेधिरः पूतदक्षो दिवः सुबन्धुर्जनुषा पृथिव्याः । अविन्दन्नु दर्शतमप्स्वन्तर्देवासो अग्निमपसि स्वसॄणाम्

mayo dadhe medhiraḥ pūtadakṣo divaḥ subandhurjanuṣā pṛthivyāḥ | avindannu darśatamapsvantardevāso agnimapasi svasṝṇām

अवर्धयन्सुभगं सप्त यह्वीः श्वेतं जज्ञानमरुषं महित्वा । शिशुं न जातमभ्यारुरश्वा देवासो अग्निं जनिमन्वपुष्यन्

avardhayansubhagaṃ sapta yahvīḥ śvetaṃ jajñānamaruṣaṃ mahitvā | śiśuṃ na jātamabhyāruraśvā devāso agniṃ janimanvapuṣyan

शुक्रेभिरङ्गै रज आततन्वान्क्रतुं पुनानः कविभिः पवित्रैः । शोचिर्वसानः पर्यायुरपां श्रियो मिमीते बृहतीरनूनाः

śukrebhiraṅgai raja ātatanvānkratuṃ punānaḥ kavibhiḥ pavitraiḥ | śocirvasānaḥ paryāyurapāṃ śriyo mimīte bṛhatīranūnāḥ

वव्राजा सीमनदतीरदब्धा दिवो यह्वीरवसाना अनग्नाः । सना अत्र युवतयः सयोनीरेकं गर्भं दधिरे सप्त वाणीः

vavrājā sīmanadatīradabdhā divo yahvīravasānā anagnāḥ | sanā atra yuvatayaḥ sayonīrekaṃ garbhaṃ dadhire sapta vāṇīḥ

स्तीर्णा अस्य संहतो विश्वरूपा घृतस्य योनौ स्रवथे मधूनाम् । अस्थुरत्र धेनवः पिन्वमाना मही दस्मस्य मातरा समीची

stīrṇā asya saṃhato viśvarūpā ghṛtasya yonau sravathe madhūnām | asthuratra dhenavaḥ pinvamānā mahī dasmasya mātarā samīcī

बभ्राणः सूनो सहसो व्यद्यौद्दधानः शुक्रा रभसा वपूंषि । श्चोतन्ति धारा मधुनो घृतस्य वृषा यत्र वावृधे काव्येन

babhrāṇaḥ sūno sahaso vyadyauddadhānaḥ śukrā rabhasā vapūṃṣi | ścotanti dhārā madhuno ghṛtasya vṛṣā yatra vāvṛdhe kāvyena

पितुश्चिदूधर्जनुषा विवेद व्यस्य धारा असृजद्वि धेनाः । गुहा चरन्तं सखिभिः शिवेभिर्दिवो यह्वीभिर्न गुहा बभूव

pituścidūdharjanuṣā viveda vyasya dhārā asṛjadvi dhenāḥ | guhā carantaṃ sakhibhiḥ śivebhirdivo yahvībhirna guhā babhūva

पितुश्च गर्भं जनितुश्च बभ्रे पूर्वीरेको अधयत्पीप्यानाः । वृष्णे सपत्नी शुचये सबन्धू उभे अस्मै मनुष्ये नि पाहि

pituśca garbhaṃ janituśca babhre pūrvīreko adhayatpīpyānāḥ | vṛṣṇe sapatnī śucaye sabandhū ubhe asmai manuṣye ni pāhi

उरौ महाँ अनिबाधे ववर्धापो अग्निं यशसः सं हि पूर्वीः । ऋतस्य योनावशयद्दमूना जामीनामग्निरपसि स्वसॄणाम्

urau mahā~ anibādhe vavardhāpo agniṃ yaśasaḥ saṃ hi pūrvīḥ | ṛtasya yonāvaśayaddamūnā jāmīnāmagnirapasi svasṝṇām

अक्रो न बभ्रिः समिथे महीनां दिदृक्षेयः सूनवे भाऋजीकः । उदुस्रिया जनिता यो जजानापां गर्भो नृतमो यह्वो अग्निः

akro na babhriḥ samithe mahīnāṃ didṛkṣeyaḥ sūnave bhāṛjīkaḥ | udusriyā janitā yo jajānāpāṃ garbho nṛtamo yahvo agniḥ

अपां गर्भं दर्शतमोषधीनां वना जजान सुभगा विरूपम् । देवासश्चिन्मनसा सं हि जग्मुः पनिष्ठं जातं तवसं दुवस्यन्

apāṃ garbhaṃ darśatamoṣadhīnāṃ vanā jajāna subhagā virūpam | devāsaścinmanasā saṃ hi jagmuḥ paniṣṭhaṃ jātaṃ tavasaṃ duvasyan

बृहन्त इद्भानवो भाऋजीकमग्निं सचन्त विद्युतो न शुक्राः । गुहेव वृद्धं सदसि स्वे अन्तरपार ऊर्वे अमृतं दुहानाः

bṛhanta idbhānavo bhāṛjīkamagniṃ sacanta vidyuto na śukrāḥ | guheva vṛddhaṃ sadasi sve antarapāra ūrve amṛtaṃ duhānāḥ

ईळे च त्वा यजमानो हविर्भिरीळे सखित्वं सुमतिं निकामः । देवैरवो मिमीहि सं जरित्रे रक्षा च नो दम्येभिरनीकैः

īl̤e ca tvā yajamāno havirbhirīl̤e sakhitvaṃ sumatiṃ nikāmaḥ | devairavo mimīhi saṃ jaritre rakṣā ca no damyebhiranīkaiḥ

उपक्षेतारस्तव सुप्रणीतेऽग्ने विश्वानि धन्या दधानाः । सुरेतसा श्रवसा तुञ्जमाना अभि ष्याम पृतनायूँरदेवान्

upakṣetārastava supraṇīte'gne viśvāni dhanyā dadhānāḥ | suretasā śravasā tuñjamānā abhi ṣyāma pṛtanāyū~radevān

आ देवानामभवः केतुरग्ने मन्द्रो विश्वानि काव्यानि विद्वान् । प्रति मर्ताँ अवासयो दमूना अनु देवान्रथिरो यासि साधन्

ā devānāmabhavaḥ keturagne mandro viśvāni kāvyāni vidvān | prati martā~ avāsayo damūnā anu devānrathiro yāsi sādhan

नि दुरोणे अमृतो मर्त्यानां राजा ससाद विदथानि साधन् । घृतप्रतीक उर्विया व्यद्यौदग्निर्विश्वानि काव्यानि विद्वान्

ni duroṇe amṛto martyānāṃ rājā sasāda vidathāni sādhan | ghṛtapratīka urviyā vyadyaudagnirviśvāni kāvyāni vidvān

आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन् । अस्मे रयिं बहुलं संतरुत्रं सुवाचं भागं यशसं कृधी नः

ā no gahi sakhyebhiḥ śivebhirmahānmahībhirūtibhiḥ saraṇyan | asme rayiṃ bahulaṃ saṃtarutraṃ suvācaṃ bhāgaṃ yaśasaṃ kṛdhī naḥ

एता ते अग्ने जनिमा सनानि प्र पूर्व्याय नूतनानि वोचम् । महान्ति वृष्णे सवना कृतेमा जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदाः

etā te agne janimā sanāni pra pūrvyāya nūtanāni vocam | mahānti vṛṣṇe savanā kṛtemā janmañjanmannihito jātavedāḥ

जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदा विश्वामित्रेभिरिध्यते अजस्रः । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम

janmañjanmannihito jātavedā viśvāmitrebhiridhyate ajasraḥ | tasya vayaṃ sumatau yajñiyasyāpi bhadre saumanase syāma

इमं यज्ञं सहसावन्त्वं नो देवत्रा धेहि सुक्रतो रराणः । प्र यंसि होतर्बृहतीरिषो नोऽग्ने महि द्रविणमा यजस्व

imaṃ yajñaṃ sahasāvantvaṃ no devatrā dhehi sukrato rarāṇaḥ | pra yaṃsi hotarbṛhatīriṣo no'gne mahi draviṇamā yajasva

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

il̤āmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha | syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme

वैश्वानराय धिषणामृतावृधे घृतं न पूतमग्नये जनामसि । द्विता होतारं मनुषश्च वाघतो धिया रथं न कुलिशः समृण्वति

vaiśvānarāya dhiṣaṇāmṛtāvṛdhe ghṛtaṃ na pūtamagnaye janāmasi | dvitā hotāraṃ manuṣaśca vāghato dhiyā rathaṃ na kuliśaḥ samṛṇvati

स रोचयज्जनुषा रोदसी उभे स मात्रोरभवत्पुत्र ईड्यः । हव्यवाळग्निरजरश्चनोहितो दूळभो विशामतिथिर्विभावसुः

sa rocayajjanuṣā rodasī ubhe sa mātrorabhavatputra īḍyaḥ | havyavāl̤agnirajaraścanohito dūl̤abho viśāmatithirvibhāvasuḥ

क्रत्वा दक्षस्य तरुषो विधर्मणि देवासो अग्निं जनयन्त चित्तिभिः । रुरुचानं भानुना ज्योतिषा महामत्यं न वाजं सनिष्यन्नुप ब्रुवे

kratvā dakṣasya taruṣo vidharmaṇi devāso agniṃ janayanta cittibhiḥ | rurucānaṃ bhānunā jyotiṣā mahāmatyaṃ na vājaṃ saniṣyannupa bruve

आ मन्द्रस्य सनिष्यन्तो वरेण्यं वृणीमहे अह्रयं वाजमृग्मियम् । रातिं भृगूणामुशिजं कविक्रतुमग्निं राजन्तं दिव्येन शोचिषा

ā mandrasya saniṣyanto vareṇyaṃ vṛṇīmahe ahrayaṃ vājamṛgmiyam | rātiṃ bhṛgūṇāmuśijaṃ kavikratumagniṃ rājantaṃ divyena śociṣā

अग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जना वाजश्रवसमिह वृक्तबर्हिषः । यतस्रुचः सुरुचं विश्वदेव्यं रुद्रं यज्ञानां साधदिष्टिमपसाम्

agniṃ sumnāya dadhire puro janā vājaśravasamiha vṛktabarhiṣaḥ | yatasrucaḥ surucaṃ viśvadevyaṃ rudraṃ yajñānāṃ sādhadiṣṭimapasām

पावकशोचे तव हि क्षयं परि होतर्यज्ञेषु वृक्तबर्हिषो नरः । अग्ने दुव इच्छमानास आप्यमुपासते द्रविणं धेहि तेभ्यः

pāvakaśoce tava hi kṣayaṃ pari hotaryajñeṣu vṛktabarhiṣo naraḥ | agne duva icchamānāsa āpyamupāsate draviṇaṃ dhehi tebhyaḥ

आ रोदसी अपृणदा स्वर्महज्जातं यदेनमपसो अधारयन् । सो अध्वराय परि णीयते कविरत्यो न वाजसातये चनोहितः

ā rodasī apṛṇadā svarmahajjātaṃ yadenamapaso adhārayan | so adhvarāya pari ṇīyate kaviratyo na vājasātaye canohitaḥ

नमस्यत हव्यदातिं स्वध्वरं दुवस्यत दम्यं जातवेदसम् । रथीरृतस्य बृहतो विचर्षणिरग्निर्देवानामभवत्पुरोहितः

namasyata havyadātiṃ svadhvaraṃ duvasyata damyaṃ jātavedasam | rathīrṛtasya bṛhato vicarṣaṇiragnirdevānāmabhavatpurohitaḥ

तिस्रो यह्वस्य समिधः परिज्मनोऽग्नेरपुनन्नुशिजो अमृत्यवः । तासामेकामदधुर्मर्त्ये भुजमु लोकमु द्वे उप जामिमीयतुः

tisro yahvasya samidhaḥ parijmano'gnerapunannuśijo amṛtyavaḥ | tāsāmekāmadadhurmartye bhujamu lokamu dve upa jāmimīyatuḥ

विशां कविं विश्पतिं मानुषीरिषः सं सीमकृण्वन्स्वधितिं न तेजसे । स उद्वतो निवतो याति वेविषत्स गर्भमेषु भुवनेषु दीधरत्

viśāṃ kaviṃ viśpatiṃ mānuṣīriṣaḥ saṃ sīmakṛṇvansvadhitiṃ na tejase | sa udvato nivato yāti veviṣatsa garbhameṣu bhuvaneṣu dīdharat

स जिन्वते जठरेषु प्रजज्ञिवान्वृषा चित्रेषु नानदन्न सिंहः । वैश्वानरः पृथुपाजा अमर्त्यो वसु रत्ना दयमानो वि दाशुषे

sa jinvate jaṭhareṣu prajajñivānvṛṣā citreṣu nānadanna siṃhaḥ | vaiśvānaraḥ pṛthupājā amartyo vasu ratnā dayamāno vi dāśuṣe

वैश्वानरः प्रत्नथा नाकमारुहद्दिवस्पृष्ठं भन्दमानः सुमन्मभिः । स पूर्ववज्जनयञ्जन्तवे धनं समानमज्मं पर्येति जागृविः

vaiśvānaraḥ pratnathā nākamāruhaddivaspṛṣṭhaṃ bhandamānaḥ sumanmabhiḥ | sa pūrvavajjanayañjantave dhanaṃ samānamajmaṃ paryeti jāgṛviḥ

ऋतावानं यज्ञियं विप्रमुक्थ्यमा यं दधे मातरिश्वा दिवि क्षयम् । तं चित्रयामं हरिकेशमीमहे सुदीतिमग्निं सुविताय नव्यसे

ṛtāvānaṃ yajñiyaṃ vipramukthyamā yaṃ dadhe mātariśvā divi kṣayam | taṃ citrayāmaṃ harikeśamīmahe sudītimagniṃ suvitāya navyase

शुचिं न यामन्निषिरं स्वर्दृशं केतुं दिवो रोचनस्थामुषर्बुधम् । अग्निं मूर्धानं दिवो अप्रतिष्कुतं तमीमहे नमसा वाजिनं बृहत्

śuciṃ na yāmanniṣiraṃ svardṛśaṃ ketuṃ divo rocanasthāmuṣarbudham | agniṃ mūrdhānaṃ divo apratiṣkutaṃ tamīmahe namasā vājinaṃ bṛhat

मन्द्रं होतारं शुचिमद्वयाविनं दमूनसमुक्थ्यं विश्वचर्षणिम् । रथं न चित्रं वपुषाय दर्शतं मनुर्हितं सदमिद्राय ईमहे

mandraṃ hotāraṃ śucimadvayāvinaṃ damūnasamukthyaṃ viśvacarṣaṇim | rathaṃ na citraṃ vapuṣāya darśataṃ manurhitaṃ sadamidrāya īmahe

वैश्वानराय पृथुपाजसे विपो रत्ना विधन्त धरुणेषु गातवे । अग्निर्हि देवाँ अमृतो दुवस्यत्यथा धर्माणि सनता न दूदुषत्

vaiśvānarāya pṛthupājase vipo ratnā vidhanta dharuṇeṣu gātave | agnirhi devā~ amṛto duvasyatyathā dharmāṇi sanatā na dūduṣat

अन्तर्दूतो रोदसी दस्म ईयते होता निषत्तो मनुषः पुरोहितः । क्षयं बृहन्तं परि भूषति द्युभिर्देवेभिरग्निरिषितो धियावसुः

antardūto rodasī dasma īyate hotā niṣatto manuṣaḥ purohitaḥ | kṣayaṃ bṛhantaṃ pari bhūṣati dyubhirdevebhiragniriṣito dhiyāvasuḥ

केतुं यज्ञानां विदथस्य साधनं विप्रासो अग्निं महयन्त चित्तिभिः । अपांसि यस्मिन्नधि संदधुर्गिरस्तस्मिन्सुम्नानि यजमान आ चके

ketuṃ yajñānāṃ vidathasya sādhanaṃ viprāso agniṃ mahayanta cittibhiḥ | apāṃsi yasminnadhi saṃdadhurgirastasminsumnāni yajamāna ā cake

पिता यज्ञानामसुरो विपश्चितां विमानमग्निर्वयुनं च वाघताम् । आ विवेश रोदसी भूरिवर्पसा पुरुप्रियो भन्दते धामभिः कविः

pitā yajñānāmasuro vipaścitāṃ vimānamagnirvayunaṃ ca vāghatām | ā viveśa rodasī bhūrivarpasā purupriyo bhandate dhāmabhiḥ kaviḥ

चन्द्रमग्निं चन्द्ररथं हरिव्रतं वैश्वानरमप्सुषदं स्वर्विदम् । विगाहं तूर्णिं तविषीभिरावृतं भूर्णिं देवास इह सुश्रियं दधुः

candramagniṃ candrarathaṃ harivrataṃ vaiśvānaramapsuṣadaṃ svarvidam | vigāhaṃ tūrṇiṃ taviṣībhirāvṛtaṃ bhūrṇiṃ devāsa iha suśriyaṃ dadhuḥ

अग्निर्देवेभिर्मनुषश्च जन्तुभिस्तन्वानो यज्ञं पुरुपेशसं धिया । रथीरन्तरीयते साधदिष्टिभिर्जीरो दमूना अभिशस्तिचातनः

agnirdevebhirmanuṣaśca jantubhistanvāno yajñaṃ purupeśasaṃ dhiyā | rathīrantarīyate sādhadiṣṭibhirjīro damūnā abhiśasticātanaḥ

अग्ने जरस्व स्वपत्य आयुन्यूर्जा पिन्वस्व समिषो दिदीहि नः । वयांसि जिन्व बृहतश्च जागृव उशिग्देवानामसि सुक्रतुर्विपाम्

agne jarasva svapatya āyunyūrjā pinvasva samiṣo didīhi naḥ | vayāṃsi jinva bṛhataśca jāgṛva uśigdevānāmasi sukraturvipām

विश्पतिं यह्वमतिथिं नरः सदा यन्तारं धीनामुशिजं च वाघताम् । अध्वराणां चेतनं जातवेदसं प्र शंसन्ति नमसा जूतिभिर्वृधे

viśpatiṃ yahvamatithiṃ naraḥ sadā yantāraṃ dhīnāmuśijaṃ ca vāghatām | adhvarāṇāṃ cetanaṃ jātavedasaṃ pra śaṃsanti namasā jūtibhirvṛdhe

विभावा देवः सुरणः परि क्षितीरग्निर्बभूव शवसा सुमद्रथः । तस्य व्रतानि भूरिपोषिणो वयमुप भूषेम दम आ सुवृक्तिभिः

vibhāvā devaḥ suraṇaḥ pari kṣitīragnirbabhūva śavasā sumadrathaḥ | tasya vratāni bhūripoṣiṇo vayamupa bhūṣema dama ā suvṛktibhiḥ

वैश्वानर तव धामान्या चके येभिः स्वर्विदभवो विचक्षण । जात आपृणो भुवनानि रोदसी अग्ने ता विश्वा परिभूरसि त्मना

vaiśvānara tava dhāmānyā cake yebhiḥ svarvidabhavo vicakṣaṇa | jāta āpṛṇo bhuvanāni rodasī agne tā viśvā paribhūrasi tmanā

वैश्वानरस्य दंसनाभ्यो बृहदरिणादेकः स्वपस्यया कविः । उभा पितरा महयन्नजायताग्निर्द्यावापृथिवी भूरिरेतसा

vaiśvānarasya daṃsanābhyo bṛhadariṇādekaḥ svapasyayā kaviḥ | ubhā pitarā mahayannajāyatāgnirdyāvāpṛthivī bhūriretasā

समित्समित्सुमना बोध्यस्मे शुचाशुचा सुमतिं रासि वस्वः । आ देव देवान्यजथाय वक्षि सखा सखीन्सुमना यक्ष्यग्ने

samitsamitsumanā bodhyasme śucāśucā sumatiṃ rāsi vasvaḥ | ā deva devānyajathāya vakṣi sakhā sakhīnsumanā yakṣyagne

यं देवासस्त्रिरहन्नायजन्ते दिवेदिवे वरुणो मित्रो अग्निः । सेमं यज्ञं मधुमन्तं कृधी नस्तनूनपाद्घृतयोनिं विधन्तम्

yaṃ devāsastrirahannāyajante divedive varuṇo mitro agniḥ | semaṃ yajñaṃ madhumantaṃ kṛdhī nastanūnapādghṛtayoniṃ vidhantam

प्र दीधितिर्विश्ववारा जिगाति होतारमिळः प्रथमं यजध्यै । अच्छा नमोभिर्वृषभं वन्दध्यै स देवान्यक्षदिषितो यजीयान्

pra dīdhitirviśvavārā jigāti hotāramil̤aḥ prathamaṃ yajadhyai | acchā namobhirvṛṣabhaṃ vandadhyai sa devānyakṣadiṣito yajīyān

ऊर्ध्वो वां गातुरध्वरे अकार्यूर्ध्वा शोचींषि प्रस्थिता रजांसि । दिवो वा नाभा न्यसादि होता स्तृणीमहि देवव्यचा वि बर्हिः

ūrdhvo vāṃ gāturadhvare akāryūrdhvā śocīṃṣi prasthitā rajāṃsi | divo vā nābhā nyasādi hotā stṛṇīmahi devavyacā vi barhiḥ

सप्त होत्राणि मनसा वृणाना इन्वन्तो विश्वं प्रति यन्नृतेन । नृपेशसो विदथेषु प्र जाता अभीमं यज्ञं वि चरन्त पूर्वीः

sapta hotrāṇi manasā vṛṇānā invanto viśvaṃ prati yannṛtena | nṛpeśaso vidatheṣu pra jātā abhīmaṃ yajñaṃ vi caranta pūrvīḥ

आ भन्दमाने उषसा उपाके उत स्मयेते तन्वा विरूपे । यथा नो मित्रो वरुणो जुजोषदिन्द्रो मरुत्वाँ उत वा महोभिः

ā bhandamāne uṣasā upāke uta smayete tanvā virūpe | yathā no mitro varuṇo jujoṣadindro marutvā~ uta vā mahobhiḥ

दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति । ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः

daivyā hotārā prathamā nyṛñje sapta pṛkṣāsaḥ svadhayā madanti | ṛtaṃ śaṃsanta ṛtamitta āhuranu vrataṃ vratapā dīdhyānāḥ

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु

ā bhāratī bhāratībhiḥ sajoṣā il̤ā devairmanuṣyebhiragniḥ | sarasvatī sārasvatebhirarvāktisro devīrbarhiredaṃ sadantu

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः

tannasturīpamadha poṣayitnu deva tvaṣṭarvi rarāṇaḥ syasva | yato vīraḥ karmaṇyaḥ sudakṣo yuktagrāvā jāyate devakāmaḥ

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद

vanaspate'va sṛjopa devānagnirhaviḥ śamitā sūdayāti | sedu hotā satyataro yajāti yathā devānāṃ janimāni veda

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम्

ā yāhyagne samidhāno arvāṅindreṇa devaiḥ sarathaṃ turebhiḥ | barhirna āstāmaditiḥ suputrā svāhā devā amṛtā mādayantām

प्रत्यग्निरुषसश्चेकितानोऽबोधि विप्रः पदवीः कवीनाम्। पृथुपाजा देवयद्भिः समिद्धोऽप द्वारा तमसो वह्निरावः

pratyagniruṣasaścekitāno'bodhi vipraḥ padavīḥ kavīnām| pṛthupājā devayadbhiḥ samiddho'pa dvārā tamaso vahnirāvaḥ

प्रेद्वग्निर्वावृधे स्तोमेभिर्गीर्भिः स्तोतॄणां नमस्य उक्थैः। पूर्वीर्ऋतस्य संदृशश्चकानः सं दूतो अद्यौदुषसो विरोके

predvagnirvāvṛdhe stomebhirgīrbhiḥ stotṝṇāṃ namasya ukthaiḥ| pūrvīrṛtasya saṃdṛśaścakānaḥ saṃ dūto adyauduṣaso viroke

अधाय्यग्निर्मानुषीषु विक्ष्वपां गर्भो मित्र ऋतेन साधन्। आ हर्यतो यजतः सान्वस्थादभूदु विप्रो हव्यो मतीनाम्

adhāyyagnirmānuṣīṣu vikṣvapāṃ garbho mitra ṛtena sādhan| ā haryato yajataḥ sānvasthādabhūdu vipro havyo matīnām

मित्रो अग्निर्भवति यत्समिद्धो मित्रो होता वरुणो जातवेदाः। मित्रो अध्वर्युरिषिरो दमूना मित्रः सिन्धूनामुत पर्वतानाम्

mitro agnirbhavati yatsamiddho mitro hotā varuṇo jātavedāḥ| mitro adhvaryuriṣiro damūnā mitraḥ sindhūnāmuta parvatānām

पाति प्रियं रिपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्चरणं सूर्यस्य। पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः पाति देवानामुपमादमृष्वः

pāti priyaṃ ripo agraṃ padaṃ veḥ pāti yahvaścaraṇaṃ sūryasya| pāti nābhā saptaśīrṣāṇamagniḥ pāti devānāmupamādamṛṣvaḥ

ऋभुश्चक्र ईड्यं चारु नाम विश्वानि देवो वयुनानि विद्वान्। ससस्य चर्म घृतवत्पदं वेस्तदिदग्नी रक्षत्यप्रयुच्छन्

ṛbhuścakra īḍyaṃ cāru nāma viśvāni devo vayunāni vidvān| sasasya carma ghṛtavatpadaṃ vestadidagnī rakṣatyaprayucchan

आ योनिमग्निर्घृतवन्तमस्थात्पृथुप्रगाणमुशन्तमुशानः। दीद्यानः शुचिर्ऋष्वः पावकः पुनःपुनर्मातरा नव्यसी कः

ā yonimagnirghṛtavantamasthātpṛthupragāṇamuśantamuśānaḥ| dīdyānaḥ śucirṛṣvaḥ pāvakaḥ punaḥpunarmātarā navyasī kaḥ

सद्यो जात ओषधीभिर्ववक्षे यदी वर्धन्ति प्रस्वो घृतेन। आप इव प्रवता शुम्भमाना उरुष्यदग्निः पित्रोरुपस्थे

sadyo jāta oṣadhībhirvavakṣe yadī vardhanti prasvo ghṛtena| āpa iva pravatā śumbhamānā uruṣyadagniḥ pitrorupasthe

उदु ष्टुतः समिधा यह्वो अद्यौद्वर्ष्मन्दिवो अधि नाभा पृथिव्याः। मित्रो अग्निरीड्यो मातरिश्वा दूतो वक्षद्यजथाय देवान्

udu ṣṭutaḥ samidhā yahvo adyaudvarṣmandivo adhi nābhā pṛthivyāḥ| mitro agnirīḍyo mātariśvā dūto vakṣadyajathāya devān

उदस्तम्भीत्समिधा नाकमृष्वोऽग्निर्भवन्नुत्तमो रोचनानाम्। यदी भृगुभ्यः परि मातरिश्वा गुहा सन्तं हव्यवाहं समीधे

udastambhītsamidhā nākamṛṣvo'gnirbhavannuttamo rocanānām| yadī bhṛgubhyaḥ pari mātariśvā guhā santaṃ havyavāhaṃ samīdhe

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध। स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

il̤āmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha| syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme

प्र कारवो मनना वच्यमाना देवद्रीचीं नयत देवयन्तः । दक्षिणावाड्वाजिनी प्राच्येति हविर्भरन्त्यग्नये घृताची

pra kāravo mananā vacyamānā devadrīcīṃ nayata devayantaḥ | dakṣiṇāvāḍvājinī prācyeti havirbharantyagnaye ghṛtācī

आ रोदसी अपृणा जायमान उत प्र रिक्था अध नु प्रयज्यो । दिवश्चिदग्ने महिना पृथिव्या वच्यन्तां ते वह्नयः सप्तजिह्वाः

ā rodasī apṛṇā jāyamāna uta pra rikthā adha nu prayajyo | divaścidagne mahinā pṛthivyā vacyantāṃ te vahnayaḥ saptajihvāḥ

द्यौश्च त्वा पृथिवी यज्ञियासो नि होतारं सादयन्ते दमाय । यदी विशो मानुषीर्देवयन्तीः प्रयस्वतीरीळते शुक्रमर्चिः

dyauśca tvā pṛthivī yajñiyāso ni hotāraṃ sādayante damāya | yadī viśo mānuṣīrdevayantīḥ prayasvatīrīl̤ate śukramarciḥ

महान्सधस्थे ध्रुव आ निषत्तोऽन्तर्द्यावा माहिने हर्यमाणः । आस्क्रे सपत्नी अजरे अमृक्ते सबर्दुघे उरुगायस्य धेनू

mahānsadhasthe dhruva ā niṣatto'ntardyāvā māhine haryamāṇaḥ | āskre sapatnī ajare amṛkte sabardughe urugāyasya dhenū

व्रता ते अग्ने महतो महानि तव क्रत्वा रोदसी आ ततन्थ । त्वं दूतो अभवो जायमानस्त्वं नेता वृषभ चर्षणीनाम्

vratā te agne mahato mahāni tava kratvā rodasī ā tatantha | tvaṃ dūto abhavo jāyamānastvaṃ netā vṛṣabha carṣaṇīnām

ऋतस्य वा केशिना योग्याभिर्घृतस्नुवा रोहिता धुरि धिष्व । अथा वह देवान्देव विश्वान्स्वध्वरा कृणुहि जातवेदः

ṛtasya vā keśinā yogyābhirghṛtasnuvā rohitā dhuri dhiṣva | athā vaha devāndeva viśvānsvadhvarā kṛṇuhi jātavedaḥ

दिवश्चिदा ते रुचयन्त रोका उषो विभातीरनु भासि पूर्वीः । अपो यदग्न उशधग्वनेषु होतुर्मन्द्रस्य पनयन्त देवाः

divaścidā te rucayanta rokā uṣo vibhātīranu bhāsi pūrvīḥ | apo yadagna uśadhagvaneṣu hoturmandrasya panayanta devāḥ

उरौ वा ये अन्तरिक्षे मदन्ति दिवो वा ये रोचने सन्ति देवाः । ऊमा वा ये सुहवासो यजत्रा आयेमिरे रथ्यो अग्ने अश्वाः

urau vā ye antarikṣe madanti divo vā ye rocane santi devāḥ | ūmā vā ye suhavāso yajatrā āyemire rathyo agne aśvāḥ

ऐभिरग्ने सरथं याह्यर्वाङ्नानारथं वा विभवो ह्यश्वाः । पत्नीवतस्त्रिंशतं त्रीँश्च देवाननुष्वधमा वह मादयस्व

aibhiragne sarathaṃ yāhyarvāṅnānārathaṃ vā vibhavo hyaśvāḥ | patnīvatastriṃśataṃ trī~śca devānanuṣvadhamā vaha mādayasva

स होता यस्य रोदसी चिदुर्वी यज्ञंयज्ञमभि वृधे गृणीतः । प्राची अध्वरेव तस्थतुः सुमेके ऋतावरी ऋतजातस्य सत्ये

sa hotā yasya rodasī cidurvī yajñaṃyajñamabhi vṛdhe gṛṇītaḥ | prācī adhvareva tasthatuḥ sumeke ṛtāvarī ṛtajātasya satye

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

il̤āmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha | syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme

प्र य आरुः शितिपृष्ठस्य धासेरा मातरा विविशुः सप्त वाणीः । परिक्षिता पितरा सं चरेते प्र सर्स्राते दीर्घमायुः प्रयक्षे

pra ya āruḥ śitipṛṣṭhasya dhāserā mātarā viviśuḥ sapta vāṇīḥ | parikṣitā pitarā saṃ carete pra sarsrāte dīrghamāyuḥ prayakṣe

दिवक्षसो धेनवो वृष्णो अश्वा देवीरा तस्थौ मधुमद्वहन्तीः । ऋतस्य त्वा सदसि क्षेमयन्तं पर्येका चरति वर्तनिं गौः

divakṣaso dhenavo vṛṣṇo aśvā devīrā tasthau madhumadvahantīḥ | ṛtasya tvā sadasi kṣemayantaṃ paryekā carati vartaniṃ gauḥ

आ सीमरोहत्सुयमा भवन्तीः पतिश्चिकित्वान्रयिविद्रयीणाम् । प्र नीलपृष्ठो अतसस्य धासेस्ता अवासयत्पुरुधप्रतीकः

ā sīmarohatsuyamā bhavantīḥ patiścikitvānrayividrayīṇām | pra nīlapṛṣṭho atasasya dhāsestā avāsayatpurudhapratīkaḥ

महि त्वाष्ट्रमूर्जयन्तीरजुर्यं स्तभूयमानं वहतो वहन्ति । व्यङ्गेभिर्दिद्युतानः सधस्थ एकामिव रोदसी आ विवेश

mahi tvāṣṭramūrjayantīrajuryaṃ stabhūyamānaṃ vahato vahanti | vyaṅgebhirdidyutānaḥ sadhastha ekāmiva rodasī ā viveśa

जानन्ति वृष्णो अरुषस्य शेवमुत ब्रध्नस्य शासने रणन्ति । दिवोरुचः सुरुचो रोचमाना इळा येषां गण्या माहिना गीः

jānanti vṛṣṇo aruṣasya śevamuta bradhnasya śāsane raṇanti | divorucaḥ suruco rocamānā il̤ā yeṣāṃ gaṇyā māhinā gīḥ

उतो पितृभ्यां प्रविदानु घोषं महो महद्भ्यामनयन्त शूषम् । उक्षा ह यत्र परि धानमक्तोरनु स्वं धाम जरितुर्ववक्ष

uto pitṛbhyāṃ pravidānu ghoṣaṃ maho mahadbhyāmanayanta śūṣam | ukṣā ha yatra pari dhānamaktoranu svaṃ dhāma jariturvavakṣa

अध्वर्युभिः पञ्चभिः सप्त विप्राः प्रियं रक्षन्ते निहितं पदं वेः । प्राञ्चो मदन्त्युक्षणो अजुर्या देवा देवानामनु हि व्रता गुः

adhvaryubhiḥ pañcabhiḥ sapta viprāḥ priyaṃ rakṣante nihitaṃ padaṃ veḥ | prāñco madantyukṣaṇo ajuryā devā devānāmanu hi vratā guḥ

दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति । ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः

daivyā hotārā prathamā nyṛñje sapta pṛkṣāsaḥ svadhayā madanti | ṛtaṃ śaṃsanta ṛtamitta āhuranu vrataṃ vratapā dīdhyānāḥ

वृषायन्ते महे अत्याय पूर्वीर्वृष्णे चित्राय रश्मयः सुयामाः । देव होतर्मन्द्रतरश्चिकित्वान्महो देवान्रोदसी एह वक्षि

vṛṣāyante mahe atyāya pūrvīrvṛṣṇe citrāya raśmayaḥ suyāmāḥ | deva hotarmandrataraścikitvānmaho devānrodasī eha vakṣi

पृक्षप्रयजो द्रविणः सुवाचः सुकेतव उषसो रेवदूषुः । उतो चिदग्ने महिना पृथिव्याः कृतं चिदेनः सं महे दशस्य

pṛkṣaprayajo draviṇaḥ suvācaḥ suketava uṣaso revadūṣuḥ | uto cidagne mahinā pṛthivyāḥ kṛtaṃ cidenaḥ saṃ mahe daśasya

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

il̤āmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha | syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme

अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तो वनस्पते मधुना दैव्येन । यदूर्ध्वस्तिष्ठा द्रविणेह धत्ताद्यद्वा क्षयो मातुरस्या उपस्थे

añjanti tvāmadhvare devayanto vanaspate madhunā daivyena | yadūrdhvastiṣṭhā draviṇeha dhattādyadvā kṣayo māturasyā upasthe

समिद्धस्य श्रयमाणः पुरस्ताद्ब्रह्म वन्वानो अजरं सुवीरम् । आरे अस्मदमतिं बाधमान उच्छ्रयस्व महते सौभगाय

samiddhasya śrayamāṇaḥ purastādbrahma vanvāno ajaraṃ suvīram | āre asmadamatiṃ bādhamāna ucchrayasva mahate saubhagāya

उच्छ्रयस्व वनस्पते वर्ष्मन्पृथिव्या अधि । सुमिती मीयमानो वर्चो धा यज्ञवाहसे

ucchrayasva vanaspate varṣmanpṛthivyā adhi | sumitī mīyamāno varco dhā yajñavāhase

युवा सुवासाः परिवीत आगात्स उ श्रेयान्भवति जायमानः । तं धीरासः कवय उन्नयन्ति स्वाध्यो मनसा देवयन्तः

yuvā suvāsāḥ parivīta āgātsa u śreyānbhavati jāyamānaḥ | taṃ dhīrāsaḥ kavaya unnayanti svādhyo manasā devayantaḥ

जातो जायते सुदिनत्वे अह्नां समर्य आ विदथे वर्धमानः । पुनन्ति धीरा अपसो मनीषा देवया विप्र उदियर्ति वाचम्

jāto jāyate sudinatve ahnāṃ samarya ā vidathe vardhamānaḥ | punanti dhīrā apaso manīṣā devayā vipra udiyarti vācam

यान्वो नरो देवयन्तो निमिम्युर्वनस्पते स्वधितिर्वा ततक्ष । ते देवासः स्वरवस्तस्थिवांसः प्रजावदस्मे दिधिषन्तु रत्नम्

yānvo naro devayanto nimimyurvanaspate svadhitirvā tatakṣa | te devāsaḥ svaravastasthivāṃsaḥ prajāvadasme didhiṣantu ratnam

ये वृक्णासो अधि क्षमि निमितासो यतस्रुचः । ते नो व्यन्तु वार्यं देवत्रा क्षेत्रसाधसः

ye vṛkṇāso adhi kṣami nimitāso yatasrucaḥ | te no vyantu vāryaṃ devatrā kṣetrasādhasaḥ

आदित्या रुद्रा वसवः सुनीथा द्यावाक्षामा पृथिवी अन्तरिक्षम् । सजोषसो यज्ञमवन्तु देवा ऊर्ध्वं कृण्वन्त्वध्वरस्य केतुम्

ādityā rudrā vasavaḥ sunīthā dyāvākṣāmā pṛthivī antarikṣam | sajoṣaso yajñamavantu devā ūrdhvaṃ kṛṇvantvadhvarasya ketum

हंसा इव श्रेणिशो यतानाः शुक्रा वसानाः स्वरवो न आगुः । उन्नीयमानाः कविभिः पुरस्ताद्देवा देवानामपि यन्ति पाथः

haṃsā iva śreṇiśo yatānāḥ śukrā vasānāḥ svaravo na āguḥ | unnīyamānāḥ kavibhiḥ purastāddevā devānāmapi yanti pāthaḥ

शृङ्गाणीवेच्छृङ्गिणां सं ददृश्रे चषालवन्तः स्वरवः पृथिव्याम् । वाघद्भिर्वा विहवे श्रोषमाणा अस्माँ अवन्तु पृतनाज्येषु

śṛṅgāṇīvecchṛṅgiṇāṃ saṃ dadṛśre caṣālavantaḥ svaravaḥ pṛthivyām | vāghadbhirvā vihave śroṣamāṇā asmā~ avantu pṛtanājyeṣu

वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयं रुहेम । यं त्वामयं स्वधितिस्तेजमानः प्रणिनाय महते सौभगाय

vanaspate śatavalśo vi roha sahasravalśā vi vayaṃ ruhema | yaṃ tvāmayaṃ svadhitistejamānaḥ praṇināya mahate saubhagāya

सखायस्त्वा ववृमहे देवं मर्तास ऊतये । अपां नपातं सुभगं सुदीदितिं सुप्रतूर्तिमनेहसम्

sakhāyastvā vavṛmahe devaṃ martāsa ūtaye | apāṃ napātaṃ subhagaṃ sudīditiṃ supratūrtimanehasam

कायमानो वना त्वं यन्मातॄरजगन्नपः । न तत्ते अग्ने प्रमृषे निवर्तनं यद्दूरे सन्निहाभवः

kāyamāno vanā tvaṃ yanmātṝrajagannapaḥ | na tatte agne pramṛṣe nivartanaṃ yaddūre sannihābhavaḥ

अति तृष्टं ववक्षिथाथैव सुमना असि । प्रप्रान्ये यन्ति पर्यन्य आसते येषां सख्ये असि श्रितः

ati tṛṣṭaṃ vavakṣithāthaiva sumanā asi | praprānye yanti paryanya āsate yeṣāṃ sakhye asi śritaḥ

ईयिवांसमति स्रिधः शश्वतीरति सश्चतः । अन्वीमविन्दन्निचिरासो अद्रुहोऽप्सु सिंहमिव श्रितम्

īyivāṃsamati sridhaḥ śaśvatīrati saścataḥ | anvīmavindannicirāso adruho'psu siṃhamiva śritam

ससृवांसमिव त्मनाग्निमित्था तिरोहितम् । ऐनं नयन्मातरिश्वा परावतो देवेभ्यो मथितं परि

sasṛvāṃsamiva tmanāgnimitthā tirohitam | ainaṃ nayanmātariśvā parāvato devebhyo mathitaṃ pari

तं त्वा मर्ता अगृभ्णत देवेभ्यो हव्यवाहन । विश्वान्यद्यज्ञाँ अभिपासि मानुष तव क्रत्वा यविष्ठ्य

taṃ tvā martā agṛbhṇata devebhyo havyavāhana | viśvānyadyajñā~ abhipāsi mānuṣa tava kratvā yaviṣṭhya

तद्भद्रं तव दंसना पाकाय चिच्छदयति । त्वां यदग्ने पशवः समासते समिद्धमपिशर्वरे

tadbhadraṃ tava daṃsanā pākāya cicchadayati | tvāṃ yadagne paśavaḥ samāsate samiddhamapiśarvare

आ जुहोता स्वध्वरं शीरं पावकशोचिषम् । आशुं दूतमजिरं प्रत्नमीड्यं श्रुष्टी देवं सपर्यत

ā juhotā svadhvaraṃ śīraṃ pāvakaśociṣam | āśuṃ dūtamajiraṃ pratnamīḍyaṃ śruṣṭī devaṃ saparyata

त्रीणि शता त्री सहस्राण्यग्निं त्रिंशच्च देवा नव चासपर्यन् । औक्षन्घृतैरस्तृणन्बर्हिरस्मा आदिद्धोतारं न्यसादयन्त

trīṇi śatā trī sahasrāṇyagniṃ triṃśacca devā nava cāsaparyan | aukṣanghṛtairastṛṇanbarhirasmā ādiddhotāraṃ nyasādayanta

त्वामग्ने मनीषिणः सम्राजं चर्षणीनाम् । देवं मर्तास इन्धते समध्वरे

tvāmagne manīṣiṇaḥ samrājaṃ carṣaṇīnām | devaṃ martāsa indhate samadhvare

त्वां यज्ञेष्वृत्विजमग्ने होतारमीळते । गोपा ऋतस्य दीदिहि स्वे दमे

tvāṃ yajñeṣvṛtvijamagne hotāramīl̤ate | gopā ṛtasya dīdihi sve dame

स घा यस्ते ददाशति समिधा जातवेदसे । सो अग्ने धत्ते सुवीर्यं स पुष्यति

sa ghā yaste dadāśati samidhā jātavedase | so agne dhatte suvīryaṃ sa puṣyati

स केतुरध्वराणामग्निर्देवेभिरा गमत् । अञ्जानः सप्त होतृभिर्हविष्मते

sa keturadhvarāṇāmagnirdevebhirā gamat | añjānaḥ sapta hotṛbhirhaviṣmate

प्र होत्रे पूर्व्यं वचोऽग्नये भरता बृहत् । विपां ज्योतींषि बिभ्रते न वेधसे

pra hotre pūrvyaṃ vaco'gnaye bharatā bṛhat | vipāṃ jyotīṃṣi bibhrate na vedhase

अग्निं वर्धन्तु नो गिरो यतो जायत उक्थ्यः । महे वाजाय द्रविणाय दर्शतः

agniṃ vardhantu no giro yato jāyata ukthyaḥ | mahe vājāya draviṇāya darśataḥ

अग्ने यजिष्ठो अध्वरे देवान्देवयते यज । होता मन्द्रो वि राजस्यति स्रिधः

agne yajiṣṭho adhvare devāndevayate yaja | hotā mandro vi rājasyati sridhaḥ

स नः पावक दीदिहि द्युमदस्मे सुवीर्यम् । भवा स्तोतृभ्यो अन्तमः स्वस्तये

sa naḥ pāvaka dīdihi dyumadasme suvīryam | bhavā stotṛbhyo antamaḥ svastaye

तं त्वा विप्रा विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । हव्यवाहममर्त्यं सहोवृधम्

taṃ tvā viprā vipanyavo jāgṛvāṃsaḥ samindhate | havyavāhamamartyaṃ sahovṛdham

अग्निर्होता पुरोहितोऽध्वरस्य विचर्षणिः । स वेद यज्ञमानुषक्

agnirhotā purohito'dhvarasya vicarṣaṇiḥ | sa veda yajñamānuṣak

स हव्यवाळमर्त्य उशिग्दूतश्चनोहितः । अग्निर्धिया समृण्वति

sa havyavāl̤amartya uśigdūtaścanohitaḥ | agnirdhiyā samṛṇvati

अग्निर्धिया स चेतति केतुर्यज्ञस्य पूर्व्यः । अर्थं ह्यस्य तरणि

agnirdhiyā sa cetati keturyajñasya pūrvyaḥ | arthaṃ hyasya taraṇi

अग्निं सूनुं सनश्रुतं सहसो जातवेदसम् । वह्निं देवा अकृण्वत

agniṃ sūnuṃ sanaśrutaṃ sahaso jātavedasam | vahniṃ devā akṛṇvata

अदाभ्यः पुरएता विशामग्निर्मानुषीणाम् । तूर्णी रथः सदा नवः

adābhyaḥ puraetā viśāmagnirmānuṣīṇām | tūrṇī rathaḥ sadā navaḥ

साह्वान्विश्वा अभियुजः क्रतुर्देवानाममृक्तः । अग्निस्तुविश्रवस्तमः

sāhvānviśvā abhiyujaḥ kraturdevānāmamṛktaḥ | agnistuviśravastamaḥ

अभि प्रयांसि वाहसा दाश्वाँ अश्नोति मर्त्यः । क्षयं पावकशोचिषः

abhi prayāṃsi vāhasā dāśvā~ aśnoti martyaḥ | kṣayaṃ pāvakaśociṣaḥ

परि विश्वानि सुधिताग्नेरश्याम मन्मभिः । विप्रासो जातवेदसः

pari viśvāni sudhitāgneraśyāma manmabhiḥ | viprāso jātavedasaḥ

अग्ने विश्वानि वार्या वाजेषु सनिषामहे । त्वे देवास एरिरे

agne viśvāni vāryā vājeṣu saniṣāmahe | tve devāsa erire

इन्द्राग्नी आ गतं सुतं गीर्भिर्नभो वरेण्यम् । अस्य पातं धियेषिता

indrāgnī ā gataṃ sutaṃ gīrbhirnabho vareṇyam | asya pātaṃ dhiyeṣitā

इन्द्राग्नी जरितुः सचा यज्ञो जिगाति चेतनः । अया पातमिमं सुतम्

indrāgnī jarituḥ sacā yajño jigāti cetanaḥ | ayā pātamimaṃ sutam

इन्द्रमग्निं कविच्छदा यज्ञस्य जूत्या वृणे । ता सोमस्येह तृम्पताम्

indramagniṃ kavicchadā yajñasya jūtyā vṛṇe | tā somasyeha tṛmpatām

तोशा वृत्रहणा हुवे सजित्वानापराजिता । इन्द्राग्नी वाजसातमा

tośā vṛtrahaṇā huve sajitvānāparājitā | indrāgnī vājasātamā

प्र वामर्चन्त्युक्थिनो नीथाविदो जरितारः । इन्द्राग्नी इष आ वृणे

pra vāmarcantyukthino nīthāvido jaritāraḥ | indrāgnī iṣa ā vṛṇe

इन्द्राग्नी नवतिं पुरो दासपत्नीरधूनुतम् । साकमेकेन कर्मणा

indrāgnī navatiṃ puro dāsapatnīradhūnutam | sākamekena karmaṇā

इन्द्राग्नी अपसस्पर्युप प्र यन्ति धीतयः । ऋतस्य पथ्या अनु

indrāgnī apasasparyupa pra yanti dhītayaḥ | ṛtasya pathyā anu

इन्द्राग्नी तविषाणि वां सधस्थानि प्रयांसि च । युवोरप्तूर्यं हितम्

indrāgnī taviṣāṇi vāṃ sadhasthāni prayāṃsi ca | yuvoraptūryaṃ hitam

इन्द्राग्नी रोचना दिवः परि वाजेषु भूषथः । तद्वां चेति प्र वीर्यम्

indrāgnī rocanā divaḥ pari vājeṣu bhūṣathaḥ | tadvāṃ ceti pra vīryam

प्र वो देवायाग्नये बर्हिष्ठमर्चास्मै । गमद्देवेभिरा स नो यजिष्ठो बर्हिरा सदत्

pra vo devāyāgnaye barhiṣṭhamarcāsmai | gamaddevebhirā sa no yajiṣṭho barhirā sadat

ऋतावा यस्य रोदसी दक्षं सचन्त ऊतयः । हविष्मन्तस्तमीळते तं सनिष्यन्तोऽवसे

ṛtāvā yasya rodasī dakṣaṃ sacanta ūtayaḥ | haviṣmantastamīl̤ate taṃ saniṣyanto'vase

स यन्ता विप्र एषां स यज्ञानामथा हि षः । अग्निं तं वो दुवस्यत दाता यो वनिता मघम्

sa yantā vipra eṣāṃ sa yajñānāmathā hi ṣaḥ | agniṃ taṃ vo duvasyata dātā yo vanitā magham

स नः शर्माणि वीतयेऽग्निर्यच्छतु शंतमा । यतो नः प्रुष्णवद्वसु दिवि क्षितिभ्यो अप्स्वा

sa naḥ śarmāṇi vītaye'gniryacchatu śaṃtamā | yato naḥ pruṣṇavadvasu divi kṣitibhyo apsvā

दीदिवांसमपूर्व्यं वस्वीभिरस्य धीतिभिः । ऋक्वाणो अग्निमिन्धते होतारं विश्पतिं विशाम्

dīdivāṃsamapūrvyaṃ vasvībhirasya dhītibhiḥ | ṛkvāṇo agnimindhate hotāraṃ viśpatiṃ viśām

उत नो ब्रह्मन्नविष उक्थेषु देवहूतमः । शं नः शोचा मरुद्वृधोऽग्ने सहस्रसातमः

uta no brahmannaviṣa uktheṣu devahūtamaḥ | śaṃ naḥ śocā marudvṛdho'gne sahasrasātamaḥ

नू नो रास्व सहस्रवत्तोकवत्पुष्टिमद्वसु । द्युमदग्ने सुवीर्यं वर्षिष्ठमनुपक्षितम्

nū no rāsva sahasravattokavatpuṣṭimadvasu | dyumadagne suvīryaṃ varṣiṣṭhamanupakṣitam

आ होता मन्द्रो विदथान्यस्थात्सत्यो यज्वा कवितमः स वेधाः । विद्युद्रथः सहसस्पुत्रो अग्निः शोचिष्केशः पृथिव्यां पाजो अश्रेत्

ā hotā mandro vidathānyasthātsatyo yajvā kavitamaḥ sa vedhāḥ | vidyudrathaḥ sahasasputro agniḥ śociṣkeśaḥ pṛthivyāṃ pājo aśret

अयामि ते नमउक्तिं जुषस्व ऋतावस्तुभ्यं चेतते सहस्वः । विद्वाँ आ वक्षि विदुषो नि षत्सि मध्य आ बर्हिरूतये यजत्र

ayāmi te namauktiṃ juṣasva ṛtāvastubhyaṃ cetate sahasvaḥ | vidvā~ ā vakṣi viduṣo ni ṣatsi madhya ā barhirūtaye yajatra

द्रवतां त उषसा वाजयन्ती अग्ने वातस्य पथ्याभिरच्छ । यत्सीमञ्जन्ति पूर्व्यं हविर्भिरा वन्धुरेव तस्थतुर्दुरोणे

dravatāṃ ta uṣasā vājayantī agne vātasya pathyābhiraccha | yatsīmañjanti pūrvyaṃ havirbhirā vandhureva tasthaturduroṇe

मित्रश्च तुभ्यं वरुणः सहस्वोऽग्ने विश्वे मरुतः सुम्नमर्चन् । यच्छोचिषा सहसस्पुत्र तिष्ठा अभि क्षितीः प्रथयन्सूर्यो नॄन्

mitraśca tubhyaṃ varuṇaḥ sahasvo'gne viśve marutaḥ sumnamarcan | yacchociṣā sahasasputra tiṣṭhā abhi kṣitīḥ prathayansūryo nṝn

वयं ते अद्य ररिमा हि काममुत्तानहस्ता नमसोपसद्य । यजिष्ठेन मनसा यक्षि देवानस्रेधता मन्मना विप्रो अग्ने

vayaṃ te adya rarimā hi kāmamuttānahastā namasopasadya | yajiṣṭhena manasā yakṣi devānasredhatā manmanā vipro agne

त्वद्धि पुत्र सहसो वि पूर्वीर्देवस्य यन्त्यूतयो वि वाजाः । त्वं देहि सहस्रिणं रयिं नोऽद्रोघेण वचसा सत्यमग्ने

tvaddhi putra sahaso vi pūrvīrdevasya yantyūtayo vi vājāḥ | tvaṃ dehi sahasriṇaṃ rayiṃ no'drogheṇa vacasā satyamagne

तुभ्यं दक्ष कविक्रतो यानीमा देव मर्तासो अध्वरे अकर्म । त्वं विश्वस्य सुरथस्य बोधि सर्वं तदग्ने अमृत स्वदेह

tubhyaṃ dakṣa kavikrato yānīmā deva martāso adhvare akarma | tvaṃ viśvasya surathasya bodhi sarvaṃ tadagne amṛta svadeha

वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो अमीवाः । सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्यामग्नेरहं सुहवस्य प्रणीतौ

vi pājasā pṛthunā śośucāno bādhasva dviṣo rakṣaso amīvāḥ | suśarmaṇo bṛhataḥ śarmaṇi syāmagnerahaṃ suhavasya praṇītau

त्वं नो अस्या उषसो व्युष्टौ त्वं सूर उदिते बोधि गोपाः । जन्मेव नित्यं तनयं जुषस्व स्तोमं मे अग्ने तन्वा सुजात

tvaṃ no asyā uṣaso vyuṣṭau tvaṃ sūra udite bodhi gopāḥ | janmeva nityaṃ tanayaṃ juṣasva stomaṃ me agne tanvā sujāta

त्वं नृचक्षा वृषभानु पूर्वीः कृष्णास्वग्ने अरुषो वि भाहि । वसो नेषि च पर्षि चात्यंहः कृधी नो राय उशिजो यविष्ठ

tvaṃ nṛcakṣā vṛṣabhānu pūrvīḥ kṛṣṇāsvagne aruṣo vi bhāhi | vaso neṣi ca parṣi cātyaṃhaḥ kṛdhī no rāya uśijo yaviṣṭha

अषाळ्हो अग्ने वृषभो दिदीहि पुरो विश्वाः सौभगा संजिगीवान् । यज्ञस्य नेता प्रथमस्य पायोर्जातवेदो बृहतः सुप्रणीते

aṣāl̤ho agne vṛṣabho didīhi puro viśvāḥ saubhagā saṃjigīvān | yajñasya netā prathamasya pāyorjātavedo bṛhataḥ supraṇīte

अच्छिद्रा शर्म जरितः पुरूणि देवाँ अच्छा दीद्यानः सुमेधाः । रथो न सस्निरभि वक्षि वाजमग्ने त्वं रोदसी नः सुमेके

acchidrā śarma jaritaḥ purūṇi devā~ acchā dīdyānaḥ sumedhāḥ | ratho na sasnirabhi vakṣi vājamagne tvaṃ rodasī naḥ sumeke

प्र पीपय वृषभ जिन्व वाजानग्ने त्वं रोदसी नः सुदोघे । देवेभिर्देव सुरुचा रुचानो मा नो मर्तस्य दुर्मतिः परि ष्ठात्

pra pīpaya vṛṣabha jinva vājānagne tvaṃ rodasī naḥ sudoghe | devebhirdeva surucā rucāno mā no martasya durmatiḥ pari ṣṭhāt

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

il̤āmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha | syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme

अयमग्निः सुवीर्यस्येशे महः सौभगस्य । राय ईशे स्वपत्यस्य गोमत ईशे वृत्रहथानाम्

ayamagniḥ suvīryasyeśe mahaḥ saubhagasya | rāya īśe svapatyasya gomata īśe vṛtrahathānām

इमं नरो मरुतः सश्चता वृधं यस्मिन्रायः शेवृधासः । अभि ये सन्ति पृतनासु दूढ्यो विश्वाहा शत्रुमादभुः

imaṃ naro marutaḥ saścatā vṛdhaṃ yasminrāyaḥ śevṛdhāsaḥ | abhi ye santi pṛtanāsu dūḍhyo viśvāhā śatrumādabhuḥ

स त्वं नो रायः शिशीहि मीढ्वो अग्ने सुवीर्यस्य । तुविद्युम्न वर्षिष्ठस्य प्रजावतोऽनमीवस्य शुष्मिणः

sa tvaṃ no rāyaḥ śiśīhi mīḍhvo agne suvīryasya | tuvidyumna varṣiṣṭhasya prajāvato'namīvasya śuṣmiṇaḥ

चक्रिर्यो विश्वा भुवनाभि सासहिश्चक्रिर्देवेष्वा दुवः । आ देवेषु यतत आ सुवीर्य आ शंस उत नृणाम्

cakriryo viśvā bhuvanābhi sāsahiścakrirdeveṣvā duvaḥ | ā deveṣu yatata ā suvīrya ā śaṃsa uta nṛṇām

मा नो अग्नेऽमतये मावीरतायै रीरधः । मागोतायै सहसस्पुत्र मा निदेऽप द्वेषांस्या कृधि

mā no agne'mataye māvīratāyai rīradhaḥ | māgotāyai sahasasputra mā nide'pa dveṣāṃsyā kṛdhi

शग्धि वाजस्य सुभग प्रजावतोऽग्ने बृहतो अध्वरे । सं राया भूयसा सृज मयोभुना तुविद्युम्न यशस्वता

śagdhi vājasya subhaga prajāvato'gne bṛhato adhvare | saṃ rāyā bhūyasā sṛja mayobhunā tuvidyumna yaśasvatā

समिध्यमानः प्रथमानु धर्मा समक्तुभिरज्यते विश्ववारः । शोचिष्केशो घृतनिर्णिक्पावकः सुयज्ञो अग्निर्यजथाय देवान्

samidhyamānaḥ prathamānu dharmā samaktubhirajyate viśvavāraḥ | śociṣkeśo ghṛtanirṇikpāvakaḥ suyajño agniryajathāya devān

यथायजो होत्रमग्ने पृथिव्या यथा दिवो जातवेदश्चिकित्वान् । एवानेन हविषा यक्षि देवान्मनुष्वद्यज्ञं प्र तिरेममद्य

yathāyajo hotramagne pṛthivyā yathā divo jātavedaścikitvān | evānena haviṣā yakṣi devānmanuṣvadyajñaṃ pra tiremamadya

त्रीण्यायूंषि तव जातवेदस्तिस्र आजानीरुषसस्ते अग्ने । ताभिर्देवानामवो यक्षि विद्वानथा भव यजमानाय शं योः

trīṇyāyūṃṣi tava jātavedastisra ājānīruṣasaste agne | tābhirdevānāmavo yakṣi vidvānathā bhava yajamānāya śaṃ yoḥ

अग्निं सुदीतिं सुदृशं गृणन्तो नमस्यामस्त्वेड्यं जातवेदः । त्वां दूतमरतिं हव्यवाहं देवा अकृण्वन्नमृतस्य नाभिम्

agniṃ sudītiṃ sudṛśaṃ gṛṇanto namasyāmastveḍyaṃ jātavedaḥ | tvāṃ dūtamaratiṃ havyavāhaṃ devā akṛṇvannamṛtasya nābhim

यस्त्वद्धोता पूर्वो अग्ने यजीयान्द्विता च सत्ता स्वधया च शम्भुः । तस्यानु धर्म प्र यजा चिकित्वोऽथ नो धा अध्वरं देववीतौ

yastvaddhotā pūrvo agne yajīyāndvitā ca sattā svadhayā ca śambhuḥ | tasyānu dharma pra yajā cikitvo'tha no dhā adhvaraṃ devavītau

भवा नो अग्ने सुमना उपेतौ सखेव सख्ये पितरेव साधुः । पुरुद्रुहो हि क्षितयो जनानां प्रति प्रतीचीर्दहतादरातीः

bhavā no agne sumanā upetau sakheva sakhye pitareva sādhuḥ | purudruho hi kṣitayo janānāṃ prati pratīcīrdahatādarātīḥ

तपो ष्वग्ने अन्तराँ अमित्रान्तपा शंसमररुषः परस्य । तपो वसो चिकितानो अचित्तान्वि ते तिष्ठन्तामजरा अयासः

tapo ṣvagne antarā~ amitrāntapā śaṃsamararuṣaḥ parasya | tapo vaso cikitāno acittānvi te tiṣṭhantāmajarā ayāsaḥ

इध्मेनाग्न इच्छमानो घृतेन जुहोमि हव्यं तरसे बलाय । यावदीशे ब्रह्मणा वन्दमान इमां धियं शतसेयाय देवीम्

idhmenāgna icchamāno ghṛtena juhomi havyaṃ tarase balāya | yāvadīśe brahmaṇā vandamāna imāṃ dhiyaṃ śataseyāya devīm

उच्छोचिषा सहसस्पुत्र स्तुतो बृहद्वयः शशमानेषु धेहि । रेवदग्ने विश्वामित्रेषु शं योर्मर्मृज्मा ते तन्वं भूरि कृत्वः

ucchociṣā sahasasputra stuto bṛhadvayaḥ śaśamāneṣu dhehi | revadagne viśvāmitreṣu śaṃ yormarmṛjmā te tanvaṃ bhūri kṛtvaḥ

कृधि रत्नं सुसनितर्धनानां स घेदग्ने भवसि यत्समिद्धः । स्तोतुर्दुरोणे सुभगस्य रेवत्सृप्रा करस्ना दधिषे वपूंषि

kṛdhi ratnaṃ susanitardhanānāṃ sa ghedagne bhavasi yatsamiddhaḥ | stoturduroṇe subhagasya revatsṛprā karasnā dadhiṣe vapūṃṣi

अग्निं होतारं प्र वृणे मियेधे गृत्सं कविं विश्वविदममूरम् । स नो यक्षद्देवताता यजीयान्राये वाजाय वनते मघानि

agniṃ hotāraṃ pra vṛṇe miyedhe gṛtsaṃ kaviṃ viśvavidamamūram | sa no yakṣaddevatātā yajīyānrāye vājāya vanate maghāni

प्र ते अग्ने हविष्मतीमियर्म्यच्छा सुद्युम्नां रातिनीं घृताचीम् । प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः सं रातिभिर्वसुभिर्यज्ञमश्रेत्

pra te agne haviṣmatīmiyarmyacchā sudyumnāṃ rātinīṃ ghṛtācīm | pradakṣiṇiddevatātimurāṇaḥ saṃ rātibhirvasubhiryajñamaśret

स तेजीयसा मनसा त्वोत उत शिक्ष स्वपत्यस्य शिक्षोः । अग्ने रायो नृतमस्य प्रभूतौ भूयाम ते सुष्टुतयश्च वस्वः

sa tejīyasā manasā tvota uta śikṣa svapatyasya śikṣoḥ | agne rāyo nṛtamasya prabhūtau bhūyāma te suṣṭutayaśca vasvaḥ

भूरीणि हि त्वे दधिरे अनीकाग्ने देवस्य यज्यवो जनासः । स आ वह देवतातिं यविष्ठ शर्धो यदद्य दिव्यं यजासि

bhūrīṇi hi tve dadhire anīkāgne devasya yajyavo janāsaḥ | sa ā vaha devatātiṃ yaviṣṭha śardho yadadya divyaṃ yajāsi

यत्त्वा होतारमनजन्मियेधे निषादयन्तो यजथाय देवाः । स त्वं नो अग्नेऽवितेह बोध्यधि श्रवांसि धेहि नस्तनूषु

yattvā hotāramanajanmiyedhe niṣādayanto yajathāya devāḥ | sa tvaṃ no agne'viteha bodhyadhi śravāṃsi dhehi nastanūṣu

अग्निमुषसमश्विना दधिक्रां व्युष्टिषु हवते वह्निरुक्थैः । सुज्योतिषो नः शृण्वन्तु देवाः सजोषसो अध्वरं वावशानाः

agnimuṣasamaśvinā dadhikrāṃ vyuṣṭiṣu havate vahnirukthaiḥ | sujyotiṣo naḥ śṛṇvantu devāḥ sajoṣaso adhvaraṃ vāvaśānāḥ

अग्ने त्री ते वाजिना त्री षधस्था तिस्रस्ते जिह्वा ऋतजात पूर्वीः । तिस्र उ ते तन्वो देववातास्ताभिर्नः पाहि गिरो अप्रयुच्छन्

agne trī te vājinā trī ṣadhasthā tisraste jihvā ṛtajāta pūrvīḥ | tisra u te tanvo devavātāstābhirnaḥ pāhi giro aprayucchan

अग्ने भूरीणि तव जातवेदो देव स्वधावोऽमृतस्य नाम । याश्च माया मायिनां विश्वमिन्व त्वे पूर्वीः संदधुः पृष्टबन्धो

agne bhūrīṇi tava jātavedo deva svadhāvo'mṛtasya nāma | yāśca māyā māyināṃ viśvaminva tve pūrvīḥ saṃdadhuḥ pṛṣṭabandho

अग्निर्नेता भग इव क्षितीनां दैवीनां देव ऋतुपा ऋतावा । स वृत्रहा सनयो विश्ववेदाः पर्षद्विश्वाति दुरिता गृणन्तम्

agnirnetā bhaga iva kṣitīnāṃ daivīnāṃ deva ṛtupā ṛtāvā | sa vṛtrahā sanayo viśvavedāḥ parṣadviśvāti duritā gṛṇantam

दधिक्रामग्निमुषसं च देवीं बृहस्पतिं सवितारं च देवम् । अश्विना मित्रावरुणा भगं च वसून्रुद्राँ आदित्याँ इह हुवे

dadhikrāmagnimuṣasaṃ ca devīṃ bṛhaspatiṃ savitāraṃ ca devam | aśvinā mitrāvaruṇā bhagaṃ ca vasūnrudrā~ ādityā~ iha huve

इमं नो यज्ञममृतेषु धेहीमा हव्या जातवेदो जुषस्व । स्तोकानामग्ने मेदसो घृतस्य होतः प्राशान प्रथमो निषद्य

imaṃ no yajñamamṛteṣu dhehīmā havyā jātavedo juṣasva | stokānāmagne medaso ghṛtasya hotaḥ prāśāna prathamo niṣadya

घृतवन्तः पावक ते स्तोका श्चोतन्ति मेदसः । स्वधर्मन्देववीतये श्रेष्ठं नो धेहि वार्यम्

ghṛtavantaḥ pāvaka te stokā ścotanti medasaḥ | svadharmandevavītaye śreṣṭhaṃ no dhehi vāryam

तुभ्यं स्तोका घृतश्चुतोऽग्ने विप्राय सन्त्य । ऋषिः श्रेष्ठः समिध्यसे यज्ञस्य प्राविता भव

tubhyaṃ stokā ghṛtaścuto'gne viprāya santya | ṛṣiḥ śreṣṭhaḥ samidhyase yajñasya prāvitā bhava

तुभ्यं श्चोतन्त्यध्रिगो शचीव स्तोकासो अग्ने मेदसो घृतस्य । कविशस्तो बृहता भानुनागा हव्या जुषस्व मेधिर

tubhyaṃ ścotantyadhrigo śacīva stokāso agne medaso ghṛtasya | kaviśasto bṛhatā bhānunāgā havyā juṣasva medhira

ओजिष्ठं ते मध्यतो मेद उद्भृतं प्र ते वयं ददामहे । श्चोतन्ति ते वसो स्तोका अधि त्वचि प्रति तान्देवशो विहि

ojiṣṭhaṃ te madhyato meda udbhṛtaṃ pra te vayaṃ dadāmahe | ścotanti te vaso stokā adhi tvaci prati tāndevaśo vihi

अयं सो अग्निर्यस्मिन्सोममिन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः । सहस्रिणं वाजमत्यं न सप्तिं ससवान्सन्स्तूयसे जातवेदः

ayaṃ so agniryasminsomamindraḥ sutaṃ dadhe jaṭhare vāvaśānaḥ | sahasriṇaṃ vājamatyaṃ na saptiṃ sasavānsanstūyase jātavedaḥ

अग्ने यत्ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यदोषधीष्वप्स्वा यजत्र । येनान्तरिक्षमुर्वाततन्थ त्वेषः स भानुरर्णवो नृचक्षाः

agne yatte divi varcaḥ pṛthivyāṃ yadoṣadhīṣvapsvā yajatra | yenāntarikṣamurvātatantha tveṣaḥ sa bhānurarṇavo nṛcakṣāḥ

अग्ने दिवो अर्णमच्छा जिगास्यच्छा देवाँ ऊचिषे धिष्ण्या ये । या रोचने परस्तात्सूर्यस्य याश्चावस्तादुपतिष्ठन्त आपः

agne divo arṇamacchā jigāsyacchā devā~ ūciṣe dhiṣṇyā ye | yā rocane parastātsūryasya yāścāvastādupatiṣṭhanta āpaḥ

पुरीष्यासो अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः । जुषन्तां यज्ञमद्रुहोऽनमीवा इषो महीः

purīṣyāso agnayaḥ prāvaṇebhiḥ sajoṣasaḥ | juṣantāṃ yajñamadruho'namīvā iṣo mahīḥ

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

il̤āmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha | syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme

निर्मथितः सुधित आ सधस्थे युवा कविरध्वरस्य प्रणेता । जूर्यत्स्वग्निरजरो वनेष्वत्रा दधे अमृतं जातवेदाः

nirmathitaḥ sudhita ā sadhasthe yuvā kaviradhvarasya praṇetā | jūryatsvagnirajaro vaneṣvatrā dadhe amṛtaṃ jātavedāḥ

अमन्थिष्टां भारता रेवदग्निं देवश्रवा देववातः सुदक्षम् । अग्ने वि पश्य बृहताभि रायेषां नो नेता भवतादनु द्यून्

amanthiṣṭāṃ bhāratā revadagniṃ devaśravā devavātaḥ sudakṣam | agne vi paśya bṛhatābhi rāyeṣāṃ no netā bhavatādanu dyūn

दश क्षिपः पूर्व्यं सीमजीजनन्सुजातं मातृषु प्रियम् । अग्निं स्तुहि दैववातं देवश्रवो यो जनानामसद्वशी

daśa kṣipaḥ pūrvyaṃ sīmajījanansujātaṃ mātṛṣu priyam | agniṃ stuhi daivavātaṃ devaśravo yo janānāmasadvaśī

नि त्वा दधे वर आ पृथिव्या इळायास्पदे सुदिनत्वे अह्नाम् । दृषद्वत्यां मानुष आपयायां सरस्वत्यां रेवदग्ने दिदीहि

ni tvā dadhe vara ā pṛthivyā il̤āyāspade sudinatve ahnām | dṛṣadvatyāṃ mānuṣa āpayāyāṃ sarasvatyāṃ revadagne didīhi

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

il̤āmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha | syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme

अग्ने सहस्व पृतना अभिमातीरपास्य । दुष्टरस्तरन्नरातीर्वर्चो धा यज्ञवाहसे

agne sahasva pṛtanā abhimātīrapāsya | duṣṭarastarannarātīrvarco dhā yajñavāhase

अग्न इळा समिध्यसे वीतिहोत्रो अमर्त्यः । जुषस्व सू नो अध्वरम्

agna il̤ā samidhyase vītihotro amartyaḥ | juṣasva sū no adhvaram

अग्ने द्युम्नेन जागृवे सहसः सूनवाहुत । एदं बर्हिः सदो मम

agne dyumnena jāgṛve sahasaḥ sūnavāhuta | edaṃ barhiḥ sado mama

अग्ने विश्वेभिरग्निभिर्देवेभिर्महया गिरः । यज्ञेषु य उ चायवः

agne viśvebhiragnibhirdevebhirmahayā giraḥ | yajñeṣu ya u cāyavaḥ

अग्ने दा दाशुषे रयिं वीरवन्तं परीणसम् । शिशीहि नः सूनुमतः

agne dā dāśuṣe rayiṃ vīravantaṃ parīṇasam | śiśīhi naḥ sūnumataḥ

अग्ने दिवः सूनुरसि प्रचेतास्तना पृथिव्या उत विश्ववेदाः । ऋधग्देवाँ इह यजा चिकित्वः

agne divaḥ sūnurasi pracetāstanā pṛthivyā uta viśvavedāḥ | ṛdhagdevā~ iha yajā cikitvaḥ

अग्निः सनोति वीर्याणि विद्वान्सनोति वाजममृताय भूषन् । स नो देवाँ एह वहा पुरुक्षो

agniḥ sanoti vīryāṇi vidvānsanoti vājamamṛtāya bhūṣan | sa no devā~ eha vahā purukṣo

अग्निर्द्यावापृथिवी विश्वजन्ये आ भाति देवी अमृते अमूरः । क्षयन्वाजैः पुरुश्चन्द्रो नमोभिः

agnirdyāvāpṛthivī viśvajanye ā bhāti devī amṛte amūraḥ | kṣayanvājaiḥ puruścandro namobhiḥ

अग्न इन्द्रश्च दाशुषो दुरोणे सुतावतो यज्ञमिहोप यातम् । अमर्धन्ता सोमपेयाय देवा

agna indraśca dāśuṣo duroṇe sutāvato yajñamihopa yātam | amardhantā somapeyāya devā

अग्ने अपां समिध्यसे दुरोणे नित्यः सूनो सहसो जातवेदः । सधस्थानि महयमान ऊती

agne apāṃ samidhyase duroṇe nityaḥ sūno sahaso jātavedaḥ | sadhasthāni mahayamāna ūtī

वैश्वानरं मनसाग्निं निचाय्या हविष्मन्तो अनुषत्यं स्वर्विदम् । सुदानुं देवं रथिरं वसूयवो गीर्भी रण्वं कुशिकासो हवामहे

vaiśvānaraṃ manasāgniṃ nicāyyā haviṣmanto anuṣatyaṃ svarvidam | sudānuṃ devaṃ rathiraṃ vasūyavo gīrbhī raṇvaṃ kuśikāso havāmahe

तं शुभ्रमग्निमवसे हवामहे वैश्वानरं मातरिश्वानमुक्थ्यम् । बृहस्पतिं मनुषो देवतातये विप्रं श्रोतारमतिथिं रघुष्यदम्

taṃ śubhramagnimavase havāmahe vaiśvānaraṃ mātariśvānamukthyam | bṛhaspatiṃ manuṣo devatātaye vipraṃ śrotāramatithiṃ raghuṣyadam

अश्वो न क्रन्दञ्जनिभिः समिध्यते वैश्वानरः कुशिकेभिर्युगेयुगे । स नो अग्निः सुवीर्यं स्वश्व्यं दधातु रत्नममृतेषु जागृविः

aśvo na krandañjanibhiḥ samidhyate vaiśvānaraḥ kuśikebhiryugeyuge | sa no agniḥ suvīryaṃ svaśvyaṃ dadhātu ratnamamṛteṣu jāgṛviḥ

प्र यन्तु वाजास्तविषीभिरग्नयः शुभे सम्मिश्लाः पृषतीरयुक्षत । बृहदुक्षो मरुतो विश्ववेदसः प्र वेपयन्ति पर्वताँ अदाभ्याः

pra yantu vājāstaviṣībhiragnayaḥ śubhe sammiślāḥ pṛṣatīrayukṣata | bṛhadukṣo maruto viśvavedasaḥ pra vepayanti parvatā~ adābhyāḥ

अग्निश्रियो मरुतो विश्वकृष्टय आ त्वेषमुग्रमव ईमहे वयम् । ते स्वानिनो रुद्रिया वर्षनिर्णिजः सिंहा न हेषक्रतवः सुदानवः

agniśriyo maruto viśvakṛṣṭaya ā tveṣamugramava īmahe vayam | te svānino rudriyā varṣanirṇijaḥ siṃhā na heṣakratavaḥ sudānavaḥ

व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिरग्नेर्भामं मरुतामोज ईमहे । पृषदश्वासो अनवभ्रराधसो गन्तारो यज्ञं विदथेषु धीराः

vrātaṃvrātaṃ gaṇaṃgaṇaṃ suśastibhiragnerbhāmaṃ marutāmoja īmahe | pṛṣadaśvāso anavabhrarādhaso gantāro yajñaṃ vidatheṣu dhīrāḥ

अग्निरस्मि जन्मना जातवेदा घृतं मे चक्षुरमृतं म आसन् । अर्कस्त्रिधातू रजसो विमानोऽजस्रो घर्मो हविरस्मि नाम

agnirasmi janmanā jātavedā ghṛtaṃ me cakṣuramṛtaṃ ma āsan | arkastridhātū rajaso vimāno'jasro gharmo havirasmi nāma

त्रिभिः पवित्रैरपुपोद्ध्यर्कं हृदा मतिं ज्योतिरनु प्रजानन् । वर्षिष्ठं रत्नमकृत स्वधाभिरादिद्द्यावापृथिवी पर्यपश्यत्

tribhiḥ pavitrairapupoddhyarkaṃ hṛdā matiṃ jyotiranu prajānan | varṣiṣṭhaṃ ratnamakṛta svadhābhirādiddyāvāpṛthivī paryapaśyat

शतधारमुत्समक्षीयमाणं विपश्चितं पितरं वक्त्वानाम् । मेळिं मदन्तं पित्रोरुपस्थे तं रोदसी पिपृतं सत्यवाचम्

śatadhāramutsamakṣīyamāṇaṃ vipaścitaṃ pitaraṃ vaktvānām | mel̤iṃ madantaṃ pitrorupasthe taṃ rodasī pipṛtaṃ satyavācam

प्र वो वाजा अभिद्यवो हविष्मन्तो घृताच्या । देवाञ्जिगाति सुम्नयुः

pra vo vājā abhidyavo haviṣmanto ghṛtācyā | devāñjigāti sumnayuḥ

ईळे अग्निं विपश्चितं गिरा यज्ञस्य साधनम् । श्रुष्टीवानं धितावानम्

īl̤e agniṃ vipaścitaṃ girā yajñasya sādhanam | śruṣṭīvānaṃ dhitāvānam

अग्ने शकेम ते वयं यमं देवस्य वाजिनः । अति द्वेषांसि तरेम

agne śakema te vayaṃ yamaṃ devasya vājinaḥ | ati dveṣāṃsi tarema

समिध्यमानो अध्वरेऽग्निः पावक ईड्यः । शोचिष्केशस्तमीमहे

samidhyamāno adhvare'gniḥ pāvaka īḍyaḥ | śociṣkeśastamīmahe

पृथुपाजा अमर्त्यो घृतनिर्णिक्स्वाहुतः । अग्निर्यज्ञस्य हव्यवाट्

pṛthupājā amartyo ghṛtanirṇiksvāhutaḥ | agniryajñasya havyavāṭ

तं सबाधो यतस्रुच इत्था धिया यज्ञवन्तः । आ चक्रुरग्निमूतये

taṃ sabādho yatasruca itthā dhiyā yajñavantaḥ | ā cakruragnimūtaye

होता देवो अमर्त्यः पुरस्तादेति मायया । विदथानि प्रचोदयन्

hotā devo amartyaḥ purastādeti māyayā | vidathāni pracodayan

वाजी वाजेषु धीयतेऽध्वरेषु प्र णीयते । विप्रो यज्ञस्य साधनः

vājī vājeṣu dhīyate'dhvareṣu pra ṇīyate | vipro yajñasya sādhanaḥ

धिया चक्रे वरेण्यो भूतानां गर्भमा दधे । दक्षस्य पितरं तना

dhiyā cakre vareṇyo bhūtānāṃ garbhamā dadhe | dakṣasya pitaraṃ tanā

नि त्वा दधे वरेण्यं दक्षस्येळा सहस्कृत । अग्ने सुदीतिमुशिजम्

ni tvā dadhe vareṇyaṃ dakṣasyel̤ā sahaskṛta | agne sudītimuśijam

अग्निं यन्तुरमप्तुरमृतस्य योगे वनुषः । विप्रा वाजैः समिन्धते

agniṃ yanturamapturamṛtasya yoge vanuṣaḥ | viprā vājaiḥ samindhate

ऊर्जो नपातमध्वरे दीदिवांसमुप द्यवि । अग्निमीळे कविक्रतुम्

ūrjo napātamadhvare dīdivāṃsamupa dyavi | agnimīl̤e kavikratum

ईळेन्यो नमस्यस्तिरस्तमांसि दर्शतः । समग्निरिध्यते वृषा

īl̤enyo namasyastirastamāṃsi darśataḥ | samagniridhyate vṛṣā

वृषो अग्निः समिध्यतेऽश्वो न देववाहनः । तं हविष्मन्त ईळते

vṛṣo agniḥ samidhyate'śvo na devavāhanaḥ | taṃ haviṣmanta īl̤ate

वृषणं त्वा वयं वृषन्वृषणः समिधीमहि । अग्ने दीद्यतं बृहत्

vṛṣaṇaṃ tvā vayaṃ vṛṣanvṛṣaṇaḥ samidhīmahi | agne dīdyataṃ bṛhat

अग्ने जुषस्व नो हविः पुरोळाशं जातवेदः । प्रातःसावे धियावसो

agne juṣasva no haviḥ purol̤āśaṃ jātavedaḥ | prātaḥsāve dhiyāvaso

पुरोळा अग्ने पचतस्तुभ्यं वा घा परिष्कृतः । तं जुषस्व यविष्ठ्य

purol̤ā agne pacatastubhyaṃ vā ghā pariṣkṛtaḥ | taṃ juṣasva yaviṣṭhya

अग्ने वीहि पुरोळाशमाहुतं तिरोअह्न्यम् । सहसः सूनुरस्यध्वरे हितः

agne vīhi purol̤āśamāhutaṃ tiroahnyam | sahasaḥ sūnurasyadhvare hitaḥ

माध्यंदिने सवने जातवेदः पुरोळाशमिह कवे जुषस्व । अग्ने यह्वस्य तव भागधेयं न प्र मिनन्ति विदथेषु धीराः

mādhyaṃdine savane jātavedaḥ purol̤āśamiha kave juṣasva | agne yahvasya tava bhāgadheyaṃ na pra minanti vidatheṣu dhīrāḥ

अग्ने तृतीये सवने हि कानिषः पुरोळाशं सहसः सूनवाहुतम् । अथा देवेष्वध्वरं विपन्यया धा रत्नवन्तममृतेषु जागृविम्

agne tṛtīye savane hi kāniṣaḥ purol̤āśaṃ sahasaḥ sūnavāhutam | athā deveṣvadhvaraṃ vipanyayā dhā ratnavantamamṛteṣu jāgṛvim

अग्ने वृधान आहुतिं पुरोळाशं जातवेदः । जुषस्व तिरोअह्न्यम्

agne vṛdhāna āhutiṃ purol̤āśaṃ jātavedaḥ | juṣasva tiroahnyam

अस्तीदमधिमन्थनमस्ति प्रजननं कृतम् । एतां विश्पत्नीमा भराग्निं मन्थाम पूर्वथा

astīdamadhimanthanamasti prajananaṃ kṛtam | etāṃ viśpatnīmā bharāgniṃ manthāma pūrvathā

अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुधितो गर्भिणीषु । दिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः

araṇyornihito jātavedā garbha iva sudhito garbhiṇīṣu | divediva īḍyo jāgṛvadbhirhaviṣmadbhirmanuṣyebhiragniḥ

उत्तानायामव भरा चिकित्वान्सद्यः प्रवीता वृषणं जजान । अरुषस्तूपो रुशदस्य पाज इळायास्पुत्रो वयुनेऽजनिष्ट

uttānāyāmava bharā cikitvānsadyaḥ pravītā vṛṣaṇaṃ jajāna | aruṣastūpo ruśadasya pāja il̤āyāsputro vayune'janiṣṭa

इळायास्त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या अधि । जातवेदो नि धीमह्यग्ने हव्याय वोळ्हवे

il̤āyāstvā pade vayaṃ nābhā pṛthivyā adhi | jātavedo ni dhīmahyagne havyāya vol̤have

मन्थता नरः कविमद्वयन्तं प्रचेतसममृतं सुप्रतीकम् । यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरस्तादग्निं नरो जनयता सुशेवम्

manthatā naraḥ kavimadvayantaṃ pracetasamamṛtaṃ supratīkam | yajñasya ketuṃ prathamaṃ purastādagniṃ naro janayatā suśevam

यदी मन्थन्ति बाहुभिर्वि रोचतेऽश्वो न वाज्यरुषो वनेष्वा । चित्रो न यामन्नश्विनोरनिवृतः परि वृणक्त्यश्मनस्तृणा दहन्

yadī manthanti bāhubhirvi rocate'śvo na vājyaruṣo vaneṣvā | citro na yāmannaśvinoranivṛtaḥ pari vṛṇaktyaśmanastṛṇā dahan

जातो अग्नी रोचते चेकितानो वाजी विप्रः कविशस्तः सुदानुः । यं देवास ईड्यं विश्वविदं हव्यवाहमदधुरध्वरेषु

jāto agnī rocate cekitāno vājī vipraḥ kaviśastaḥ sudānuḥ | yaṃ devāsa īḍyaṃ viśvavidaṃ havyavāhamadadhuradhvareṣu

सीद होतः स्व उ लोके चिकित्वान्सादया यज्ञं सुकृतस्य योनौ । देवावीर्देवान्हविषा यजास्यग्ने बृहद्यजमाने वयो धाः

sīda hotaḥ sva u loke cikitvānsādayā yajñaṃ sukṛtasya yonau | devāvīrdevānhaviṣā yajāsyagne bṛhadyajamāne vayo dhāḥ

कृणोत धूमं वृषणं सखायोऽस्रेधन्त इतन वाजमच्छ । अयमग्निः पृतनाषाट् सुवीरो येन देवासो असहन्त दस्यून्

kṛṇota dhūmaṃ vṛṣaṇaṃ sakhāyo'sredhanta itana vājamaccha | ayamagniḥ pṛtanāṣāṭ suvīro yena devāso asahanta dasyūn

अयं ते योनिरृत्वियो यतो जातो अरोचथाः । तं जानन्नग्न आ सीदाथा नो वर्धया गिरः

ayaṃ te yonirṛtviyo yato jāto arocathāḥ | taṃ jānannagna ā sīdāthā no vardhayā giraḥ

तनूनपादुच्यते गर्भ आसुरो नराशंसो भवति यद्विजायते । मातरिश्वा यदमिमीत मातरि वातस्य सर्गो अभवत्सरीमणि

tanūnapāducyate garbha āsuro narāśaṃso bhavati yadvijāyate | mātariśvā yadamimīta mātari vātasya sargo abhavatsarīmaṇi

सुनिर्मथा निर्मथितः सुनिधा निहितः कविः । अग्ने स्वध्वरा कृणु देवान्देवयते यज

sunirmathā nirmathitaḥ sunidhā nihitaḥ kaviḥ | agne svadhvarā kṛṇu devāndevayate yaja

अजीजनन्नमृतं मर्त्यासोऽस्रेमाणं तरणिं वीळुजम्भम् । दश स्वसारो अग्रुवः समीचीः पुमांसं जातमभि सं रभन्ते

ajījanannamṛtaṃ martyāso'sremāṇaṃ taraṇiṃ vīl̤ujambham | daśa svasāro agruvaḥ samīcīḥ pumāṃsaṃ jātamabhi saṃ rabhante

प्र सप्तहोता सनकादरोचत मातुरुपस्थे यदशोचदूधनि । न नि मिषति सुरणो दिवेदिवे यदसुरस्य जठरादजायत

pra saptahotā sanakādarocata māturupasthe yadaśocadūdhani | na ni miṣati suraṇo divedive yadasurasya jaṭharādajāyata

अमित्रायुधो मरुतामिव प्रयाः प्रथमजा ब्रह्मणो विश्वमिद्विदुः । द्युम्नवद्ब्रह्म कुशिकास एरिर एकएको दमे अग्निं समीधिरे

amitrāyudho marutāmiva prayāḥ prathamajā brahmaṇo viśvamidviduḥ | dyumnavadbrahma kuśikāsa erira ekaeko dame agniṃ samīdhire

यदद्य त्वा प्रयति यज्ञे अस्मिन्होतश्चिकित्वोऽवृणीमहीह । ध्रुवमया ध्रुवमुताशमिष्ठाः प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम्

yadadya tvā prayati yajñe asminhotaścikitvo'vṛṇīmahīha | dhruvamayā dhruvamutāśamiṣṭhāḥ prajānanvidvā~ upa yāhi somam

इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयांसि । तितिक्षन्ते अभिशस्तिं जनानामिन्द्र त्वदा कश्चन हि प्रकेतः

icchanti tvā somyāsaḥ sakhāyaḥ sunvanti somaṃ dadhati prayāṃsi | titikṣante abhiśastiṃ janānāmindra tvadā kaścana hi praketaḥ

न ते दूरे परमा चिद्रजांस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् । स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने अग्नौ

na te dūre paramā cidrajāṃsyā tu pra yāhi harivo haribhyām | sthirāya vṛṣṇe savanā kṛtemā yuktā grāvāṇaḥ samidhāne agnau

इन्द्रः सुशिप्रो मघवा तरुत्रो महाव्रातस्तुविकूर्मिरृघावान् । यदुग्रो धा बाधितो मर्त्येषु क्व त्या ते वृषभ वीर्याणि

indraḥ suśipro maghavā tarutro mahāvrātastuvikūrmirṛghāvān | yadugro dhā bādhito martyeṣu kva tyā te vṛṣabha vīryāṇi

त्वं हि ष्मा च्यावयन्नच्युतान्येको वृत्रा चरसि जिघ्नमानः । तव द्यावापृथिवी पर्वतासोऽनु व्रताय निमितेव तस्थुः

tvaṃ hi ṣmā cyāvayannacyutānyeko vṛtrā carasi jighnamānaḥ | tava dyāvāpṛthivī parvatāso'nu vratāya nimiteva tasthuḥ

उताभये पुरुहूत श्रवोभिरेको दृळ्हमवदो वृत्रहा सन् । इमे चिदिन्द्र रोदसी अपारे यत्संगृभ्णा मघवन्काशिरित्ते

utābhaye puruhūta śravobhireko dṛl̤hamavado vṛtrahā san | ime cidindra rodasī apāre yatsaṃgṛbhṇā maghavankāśiritte

प्र सू त इन्द्र प्रवता हरिभ्यां प्र ते वज्रः प्रमृणन्नेतु शत्रून् । जहि प्रतीचो अनूचः पराचो विश्वं सत्यं कृणुहि विष्टमस्तु

pra sū ta indra pravatā haribhyāṃ pra te vajraḥ pramṛṇannetu śatrūn | jahi pratīco anūcaḥ parāco viśvaṃ satyaṃ kṛṇuhi viṣṭamastu

यस्मै धायुरदधा मर्त्यायाभक्तं चिद्भजते गेह्यं सः । भद्रा त इन्द्र सुमतिर्घृताची सहस्रदाना पुरुहूत रातिः

yasmai dhāyuradadhā martyāyābhaktaṃ cidbhajate gehyaṃ saḥ | bhadrā ta indra sumatirghṛtācī sahasradānā puruhūta rātiḥ

सहदानुं पुरुहूत क्षियन्तमहस्तमिन्द्र सं पिणक्कुणारुम् । अभि वृत्रं वर्धमानं पियारुमपादमिन्द्र तवसा जघन्थ

sahadānuṃ puruhūta kṣiyantamahastamindra saṃ piṇakkuṇārum | abhi vṛtraṃ vardhamānaṃ piyārumapādamindra tavasā jaghantha

नि सामनामिषिरामिन्द्र भूमिं महीमपारां सदने ससत्थ । अस्तभ्नाद्द्यां वृषभो अन्तरिक्षमर्षन्त्वापस्त्वयेह प्रसूताः

ni sāmanāmiṣirāmindra bhūmiṃ mahīmapārāṃ sadane sasattha | astabhnāddyāṃ vṛṣabho antarikṣamarṣantvāpastvayeha prasūtāḥ

अलातृणो वल इन्द्र व्रजो गोः पुरा हन्तोर्भयमानो व्यार । सुगान्पथो अकृणोन्निरजे गाः प्रावन्वाणीः पुरुहूतं धमन्तीः

alātṛṇo vala indra vrajo goḥ purā hantorbhayamāno vyāra | sugānpatho akṛṇonniraje gāḥ prāvanvāṇīḥ puruhūtaṃ dhamantīḥ

एको द्वे वसुमती समीची इन्द्र आ पप्रौ पृथिवीमुत द्याम् । उतान्तरिक्षादभि नः समीक इषो रथीः सयुजः शूर वाजान्

eko dve vasumatī samīcī indra ā paprau pṛthivīmuta dyām | utāntarikṣādabhi naḥ samīka iṣo rathīḥ sayujaḥ śūra vājān

दिशः सूर्यो न मिनाति प्रदिष्टा दिवेदिवे हर्यश्वप्रसूताः । सं यदानळध्वन आदिदश्वैर्विमोचनं कृणुते तत्त्वस्य

diśaḥ sūryo na mināti pradiṣṭā divedive haryaśvaprasūtāḥ | saṃ yadānal̤adhvana ādidaśvairvimocanaṃ kṛṇute tattvasya

दिदृक्षन्त उषसो यामन्नक्तोर्विवस्वत्या महि चित्रमनीकम् । विश्वे जानन्ति महिना यदागादिन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि

didṛkṣanta uṣaso yāmannaktorvivasvatyā mahi citramanīkam | viśve jānanti mahinā yadāgādindrasya karma sukṛtā purūṇi

महि ज्योतिर्निहितं वक्षणास्वामा पक्वं चरति बिभ्रती गौः । विश्वं स्वाद्म सम्भृतमुस्रियायां यत्सीमिन्द्रो अदधाद्भोजनाय

mahi jyotirnihitaṃ vakṣaṇāsvāmā pakvaṃ carati bibhratī gauḥ | viśvaṃ svādma sambhṛtamusriyāyāṃ yatsīmindro adadhādbhojanāya

इन्द्र दृह्य यामकोशा अभूवन्यज्ञाय शिक्ष गृणते सखिभ्यः । दुर्मायवो दुरेवा मर्त्यासो निषङ्गिणो रिपवो हन्त्वासः

indra dṛhya yāmakośā abhūvanyajñāya śikṣa gṛṇate sakhibhyaḥ | durmāyavo durevā martyāso niṣaṅgiṇo ripavo hantvāsaḥ

सं घोषः शृण्वेऽवमैरमित्रैर्जही न्येष्वशनिं तपिष्ठाम् । वृश्चेमधस्ताद्वि रुजा सहस्व जहि रक्षो मघवन्रन्धयस्व

saṃ ghoṣaḥ śṛṇve'vamairamitrairjahī nyeṣvaśaniṃ tapiṣṭhām | vṛścemadhastādvi rujā sahasva jahi rakṣo maghavanrandhayasva

उद्वृह रक्षः सहमूलमिन्द्र वृश्चा मध्यं प्रत्यग्रं शृणीहि । आ कीवतः सललूकं चकर्थ ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य

udvṛha rakṣaḥ sahamūlamindra vṛścā madhyaṃ pratyagraṃ śṛṇīhi | ā kīvataḥ salalūkaṃ cakartha brahmadviṣe tapuṣiṃ hetimasya

स्वस्तये वाजिभिश्च प्रणेतः सं यन्महीरिष आसत्सि पूर्वीः । रायो वन्तारो बृहतः स्यामास्मे अस्तु भग इन्द्र प्रजावान्

svastaye vājibhiśca praṇetaḥ saṃ yanmahīriṣa āsatsi pūrvīḥ | rāyo vantāro bṛhataḥ syāmāsme astu bhaga indra prajāvān

आ नो भर भगमिन्द्र द्युमन्तं नि ते देष्णस्य धीमहि प्ररेके । ऊर्व इव पप्रथे कामो अस्मे तमा पृण वसुपते वसूनाम्

ā no bhara bhagamindra dyumantaṃ ni te deṣṇasya dhīmahi prareke | ūrva iva paprathe kāmo asme tamā pṛṇa vasupate vasūnām

इमं कामं मन्दया गोभिरश्वैश्चन्द्रवता राधसा पप्रथश्च । स्वर्यवो मतिभिस्तुभ्यं विप्रा इन्द्राय वाहः कुशिकासो अक्रन्

imaṃ kāmaṃ mandayā gobhiraśvaiścandravatā rādhasā paprathaśca | svaryavo matibhistubhyaṃ viprā indrāya vāhaḥ kuśikāso akran

आ नो गोत्रा दर्दृहि गोपते गाः समस्मभ्यं सनयो यन्तु वाजाः । दिवक्षा असि वृषभ सत्यशुष्मोऽस्मभ्यं सु मघवन्बोधि गोदाः

ā no gotrā dardṛhi gopate gāḥ samasmabhyaṃ sanayo yantu vājāḥ | divakṣā asi vṛṣabha satyaśuṣmo'smabhyaṃ su maghavanbodhi godāḥ

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

शासद्वह्निर्दुहितुर्नप्त्यं गाद्विद्वाँ ऋतस्य दीधितिं सपर्यन् । पिता यत्र दुहितुः सेकमृञ्जन्सं शग्म्येन मनसा दधन्वे

śāsadvahnirduhiturnaptyaṃ gādvidvā~ ṛtasya dīdhitiṃ saparyan | pitā yatra duhituḥ sekamṛñjansaṃ śagmyena manasā dadhanve

न जामये तान्वो रिक्थमारैक्चकार गर्भं सनितुर्निधानम् । यदी मातरो जनयन्त वह्निमन्यः कर्ता सुकृतोरन्य ऋन्धन्

na jāmaye tānvo rikthamāraikcakāra garbhaṃ saniturnidhānam | yadī mātaro janayanta vahnimanyaḥ kartā sukṛtoranya ṛndhan

अग्निर्जज्ञे जुह्वा रेजमानो महस्पुत्राँ अरुषस्य प्रयक्षे । महान्गर्भो मह्या जातमेषां मही प्रवृद्धर्यश्वस्य यज्ञैः

agnirjajñe juhvā rejamāno mahasputrā~ aruṣasya prayakṣe | mahāngarbho mahyā jātameṣāṃ mahī pravṛddharyaśvasya yajñaiḥ

अभि जैत्रीरसचन्त स्पृधानं महि ज्योतिस्तमसो निरजानन् । तं जानतीः प्रत्युदायन्नुषासः पतिर्गवामभवदेक इन्द्रः

abhi jaitrīrasacanta spṛdhānaṃ mahi jyotistamaso nirajānan | taṃ jānatīḥ pratyudāyannuṣāsaḥ patirgavāmabhavadeka indraḥ

वीळौ सतीरभि धीरा अतृन्दन्प्राचाहिन्वन्मनसा सप्त विप्राः । विश्वामविन्दन्पथ्यामृतस्य प्रजानन्नित्ता नमसा विवेश

vīl̤au satīrabhi dhīrā atṛndanprācāhinvanmanasā sapta viprāḥ | viśvāmavindanpathyāmṛtasya prajānannittā namasā viveśa

विदद्यदी सरमा रुग्णमद्रेर्महि पाथः पूर्व्यं सध्र्यक्कः । अग्रं नयत्सुपद्यक्षराणामच्छा रवं प्रथमा जानती गात्

vidadyadī saramā rugṇamadrermahi pāthaḥ pūrvyaṃ sadhryakkaḥ | agraṃ nayatsupadyakṣarāṇāmacchā ravaṃ prathamā jānatī gāt

अगच्छदु विप्रतमः सखीयन्नसूदयत्सुकृते गर्भमद्रिः । ससान मर्यो युवभिर्मखस्यन्नथाभवदङ्गिराः सद्यो अर्चन्

agacchadu vipratamaḥ sakhīyannasūdayatsukṛte garbhamadriḥ | sasāna maryo yuvabhirmakhasyannathābhavadaṅgirāḥ sadyo arcan

सतःसतः प्रतिमानं पुरोभूर्विश्वा वेद जनिमा हन्ति शुष्णम् । प्र णो दिवः पदवीर्गव्युरर्चन्सखा सखीँरमुञ्चन्निरवद्यात्

sataḥsataḥ pratimānaṃ purobhūrviśvā veda janimā hanti śuṣṇam | pra ṇo divaḥ padavīrgavyurarcansakhā sakhī~ramuñcanniravadyāt

नि गव्यता मनसा सेदुरर्कैः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् । इदं चिन्नु सदनं भूर्येषां येन मासाँ असिषासन्नृतेन

ni gavyatā manasā sedurarkaiḥ kṛṇvānāso amṛtatvāya gātum | idaṃ cinnu sadanaṃ bhūryeṣāṃ yena māsā~ asiṣāsannṛtena

सम्पश्यमाना अमदन्नभि स्वं पयः प्रत्नस्य रेतसो दुघानाः । वि रोदसी अतपद्घोष एषां जाते निष्ठामदधुर्गोषु वीरान्

sampaśyamānā amadannabhi svaṃ payaḥ pratnasya retaso dughānāḥ | vi rodasī atapadghoṣa eṣāṃ jāte niṣṭhāmadadhurgoṣu vīrān

स जातेभिर्वृत्रहा सेदु हव्यैरुदुस्रिया असृजदिन्द्रो अर्कैः । उरूच्यस्मै घृतवद्भरन्ती मधु स्वाद्म दुदुहे जेन्या गौः

sa jātebhirvṛtrahā sedu havyairudusriyā asṛjadindro arkaiḥ | urūcyasmai ghṛtavadbharantī madhu svādma duduhe jenyā gauḥ

पित्रे चिच्चक्रुः सदनं समस्मै महि त्विषीमत्सुकृतो वि हि ख्यन् । विष्कभ्नन्त स्कम्भनेना जनित्री आसीना ऊर्ध्वं रभसं वि मिन्वन्

pitre ciccakruḥ sadanaṃ samasmai mahi tviṣīmatsukṛto vi hi khyan | viṣkabhnanta skambhanenā janitrī āsīnā ūrdhvaṃ rabhasaṃ vi minvan

मही यदि धिषणा शिश्नथे धात्सद्योवृधं विभ्वं रोदस्योः । गिरो यस्मिन्ननवद्याः समीचीर्विश्वा इन्द्राय तविषीरनुत्ताः

mahī yadi dhiṣaṇā śiśnathe dhātsadyovṛdhaṃ vibhvaṃ rodasyoḥ | giro yasminnanavadyāḥ samīcīrviśvā indrāya taviṣīranuttāḥ

मह्या ते सख्यं वश्मि शक्तीरा वृत्रघ्ने नियुतो यन्ति पूर्वीः । महि स्तोत्रमव आगन्म सूरेरस्माकं सु मघवन्बोधि गोपाः

mahyā te sakhyaṃ vaśmi śaktīrā vṛtraghne niyuto yanti pūrvīḥ | mahi stotramava āganma sūrerasmākaṃ su maghavanbodhi gopāḥ

महि क्षेत्रं पुरु श्चन्द्रं विविद्वानादित्सखिभ्यश्चरथं समैरत् । इन्द्रो नृभिरजनद्दीद्यानः साकं सूर्यमुषसं गातुमग्निम्

mahi kṣetraṃ puru ścandraṃ vividvānāditsakhibhyaścarathaṃ samairat | indro nṛbhirajanaddīdyānaḥ sākaṃ sūryamuṣasaṃ gātumagnim

अपश्चिदेष विभ्वो दमूनाः प्र सध्रीचीरसृजद्विश्वश्चन्द्राः । मध्वः पुनानाः कविभिः पवित्रैर्द्युभिर्हिन्वन्त्यक्तुभिर्धनुत्रीः

apaścideṣa vibhvo damūnāḥ pra sadhrīcīrasṛjadviśvaścandrāḥ | madhvaḥ punānāḥ kavibhiḥ pavitrairdyubhirhinvantyaktubhirdhanutrīḥ

अनु कृष्णे वसुधिती जिहाते उभे सूर्यस्य मंहना यजत्रे । परि यत्ते महिमानं वृजध्यै सखाय इन्द्र काम्या ऋजिप्याः

anu kṛṣṇe vasudhitī jihāte ubhe sūryasya maṃhanā yajatre | pari yatte mahimānaṃ vṛjadhyai sakhāya indra kāmyā ṛjipyāḥ

पतिर्भव वृत्रहन्सूनृतानां गिरां विश्वायुर्वृषभो वयोधाः । आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन्

patirbhava vṛtrahansūnṛtānāṃ girāṃ viśvāyurvṛṣabho vayodhāḥ | ā no gahi sakhyebhiḥ śivebhirmahānmahībhirūtibhiḥ saraṇyan

तमङ्गिरस्वन्नमसा सपर्यन्नव्यं कृणोमि सन्यसे पुराजाम् । द्रुहो वि याहि बहुला अदेवीः स्वश्च नो मघवन्सातये धाः

tamaṅgirasvannamasā saparyannavyaṃ kṛṇomi sanyase purājām | druho vi yāhi bahulā adevīḥ svaśca no maghavansātaye dhāḥ

मिहः पावकाः प्रतता अभूवन्स्वस्ति नः पिपृहि पारमासाम् । इन्द्र त्वं रथिरः पाहि नो रिषो मक्षूमक्षू कृणुहि गोजितो नः

mihaḥ pāvakāḥ pratatā abhūvansvasti naḥ pipṛhi pāramāsām | indra tvaṃ rathiraḥ pāhi no riṣo makṣūmakṣū kṛṇuhi gojito naḥ

अदेदिष्ट वृत्रहा गोपतिर्गा अन्तः कृष्णाँ अरुषैर्धामभिर्गात् । प्र सूनृता दिशमान ऋतेन दुरश्च विश्वा अवृणोदप स्वाः

adediṣṭa vṛtrahā gopatirgā antaḥ kṛṣṇā~ aruṣairdhāmabhirgāt | pra sūnṛtā diśamāna ṛtena duraśca viśvā avṛṇodapa svāḥ

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते । प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व

indra somaṃ somapate pibemaṃ mādhyaṃdinaṃ savanaṃ cāru yatte | prapruthyā śipre maghavannṛjīṣinvimucyā harī iha mādayasva

गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय । ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व

gavāśiraṃ manthinamindra śukraṃ pibā somaṃ rarimā te madāya | brahmakṛtā mārutenā gaṇena sajoṣā rudraistṛpadā vṛṣasva

ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः । माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र

ye te śuṣmaṃ ye taviṣīmavardhannarcanta indra marutasta ojaḥ | mādhyaṃdine savane vajrahasta pibā rudrebhiḥ sagaṇaḥ suśipra

त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् । येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म

ta innvasya madhumadvivipra indrasya śardho maruto ya āsan | yebhirvṛtrasyeṣito vivedāmarmaṇo manyamānasya marma

मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय । स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि

manuṣvadindra savanaṃ juṣāṇaḥ pibā somaṃ śaśvate vīryāya | sa ā vavṛtsva haryaśva yajñaiḥ saraṇyubhirapo arṇā sisarṣi

त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ । शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम्

tvamapo yaddha vṛtraṃ jaghanvā~ atyā~ iva prāsṛjaḥ sartavājau | śayānamindra caratā vadhena vavrivāṃsaṃ pari devīradevam

यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते

yajāma innamasā vṛddhamindraṃ bṛhantamṛṣvamajaraṃ yuvānam | yasya priye mamaturyajñiyasya na rodasī mahimānaṃ mamāte

इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे । दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः

indrasya karma sukṛtā purūṇi vratāni devā na minanti viśve | dādhāra yaḥ pṛthivīṃ dyāmutemāṃ jajāna sūryamuṣasaṃ sudaṃsāḥ

अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् । न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त

adrogha satyaṃ tava tanmahitvaṃ sadyo yajjāto apibo ha somam | na dyāva indra tavasasta ojo nāhā na māsāḥ śarado varanta

त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् । यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः

tvaṃ sadyo apibo jāta indra madāya somaṃ parame vyoman | yaddha dyāvāpṛthivī āviveśīrathābhavaḥ pūrvyaḥ kārudhāyāḥ

अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् । न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः

ahannahiṃ pariśayānamarṇa ojāyamānaṃ tuvijāta tavyān | na te mahitvamanu bhūdadha dyauryadanyayā sphigyā kṣāmavasthāḥ

यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः । यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत्

yajño hi ta indra vardhano bhūduta priyaḥ sutasomo miyedhaḥ | yajñena yajñamava yajñiyaḥ sanyajñaste vajramahihatya āvat

यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् । य स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः

yajñenendramavasā cakre arvāgainaṃ sumnāya navyase vavṛtyām | ya stomebhirvāvṛdhe pūrvyebhiryo madhyamebhiruta nūtanebhiḥ

विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः । अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते

viveṣa yanmā dhiṣaṇā jajāna stavai purā pāryādindramahnaḥ | aṃhaso yatra pīparadyathā no nāveva yāntamubhaye havante

आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै । समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम्

āpūrṇo asya kalaśaḥ svāhā sekteva kośaṃ sisice pibadhyai | samu priyā āvavṛtranmadāya pradakṣiṇidabhi somāsa indram

न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त । इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम्

na tvā gabhīraḥ puruhūta sindhurnādrayaḥ pari ṣanto varanta | itthā sakhibhya iṣito yadindrā dṛl̤haṃ cidarujo gavyamūrvam

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

प्र पर्वतानामुशती उपस्थादश्वे इव विषिते हासमाने । गावेव शुभ्रे मातरा रिहाणे विपाट् छुतुद्री पयसा जवेते

pra parvatānāmuśatī upasthādaśve iva viṣite hāsamāne | gāveva śubhre mātarā rihāṇe vipāṭ chutudrī payasā javete

इन्द्रेषिते प्रसवं भिक्षमाणे अच्छा समुद्रं रथ्येव याथः । समाराणे ऊर्मिभिः पिन्वमाने अन्या वामन्यामप्येति शुभ्रे

indreṣite prasavaṃ bhikṣamāṇe acchā samudraṃ rathyeva yāthaḥ | samārāṇe ūrmibhiḥ pinvamāne anyā vāmanyāmapyeti śubhre

अच्छा सिन्धुं मातृतमामयासं विपाशमुर्वीं सुभगामगन्म । वत्समिव मातरा संरिहाणे समानं योनिमनु संचरन्ती

acchā sindhuṃ mātṛtamāmayāsaṃ vipāśamurvīṃ subhagāmaganma | vatsamiva mātarā saṃrihāṇe samānaṃ yonimanu saṃcarantī

एना वयं पयसा पिन्वमाना अनु योनिं देवकृतं चरन्तीः । न वर्तवे प्रसवः सर्गतक्तः किंयुर्विप्रो नद्यो जोहवीति

enā vayaṃ payasā pinvamānā anu yoniṃ devakṛtaṃ carantīḥ | na vartave prasavaḥ sargataktaḥ kiṃyurvipro nadyo johavīti

रमध्वं मे वचसे सोम्याय ऋतावरीरुप मुहूर्तमेवैः । प्र सिन्धुमच्छा बृहती मनीषावस्युरह्वे कुशिकस्य सूनुः

ramadhvaṃ me vacase somyāya ṛtāvarīrupa muhūrtamevaiḥ | pra sindhumacchā bṛhatī manīṣāvasyurahve kuśikasya sūnuḥ

इन्द्रो अस्माँ अरदद्वज्रबाहुरपाहन्वृत्रं परिधिं नदीनाम् । देवोऽनयत्सविता सुपाणिस्तस्य वयं प्रसवे याम उर्वीः

indro asmā~ aradadvajrabāhurapāhanvṛtraṃ paridhiṃ nadīnām | devo'nayatsavitā supāṇistasya vayaṃ prasave yāma urvīḥ

प्रवाच्यं शश्वधा वीर्यं तदिन्द्रस्य कर्म यदहिं विवृश्चत् । वि वज्रेण परिषदो जघानायन्नापोऽयनमिच्छमानाः

pravācyaṃ śaśvadhā vīryaṃ tadindrasya karma yadahiṃ vivṛścat | vi vajreṇa pariṣado jaghānāyannāpo'yanamicchamānāḥ

एतद्वचो जरितर्मापि मृष्ठा आ यत्ते घोषानुत्तरा युगानि । उक्थेषु कारो प्रति नो जुषस्व मा नो नि कः पुरुषत्रा नमस्ते

etadvaco jaritarmāpi mṛṣṭhā ā yatte ghoṣānuttarā yugāni | uktheṣu kāro prati no juṣasva mā no ni kaḥ puruṣatrā namaste

ओ षु स्वसारः कारवे शृणोत ययौ वो दूरादनसा रथेन । नि षू नमध्वं भवता सुपारा अधोअक्षाः सिन्धवः स्रोत्याभिः

o ṣu svasāraḥ kārave śṛṇota yayau vo dūrādanasā rathena | ni ṣū namadhvaṃ bhavatā supārā adhoakṣāḥ sindhavaḥ srotyābhiḥ

आ ते कारो शृणवामा वचांसि ययाथ दूरादनसा रथेन । नि ते नंसै पीप्यानेव योषा मर्यायेव कन्या शश्वचै ते

ā te kāro śṛṇavāmā vacāṃsi yayātha dūrādanasā rathena | ni te naṃsai pīpyāneva yoṣā maryāyeva kanyā śaśvacai te

यदङ्ग त्वा भरताः संतरेयुर्गव्यन्ग्राम इषित इन्द्रजूतः । अर्षादह प्रसवः सर्गतक्त आ वो वृणे सुमतिं यज्ञियानाम्

yadaṅga tvā bharatāḥ saṃtareyurgavyangrāma iṣita indrajūtaḥ | arṣādaha prasavaḥ sargatakta ā vo vṛṇe sumatiṃ yajñiyānām

अतारिषुर्भरता गव्यवः समभक्त विप्रः सुमतिं नदीनाम् । प्र पिन्वध्वमिषयन्तीः सुराधा आ वक्षणाः पृणध्वं यात शीभम्

atāriṣurbharatā gavyavaḥ samabhakta vipraḥ sumatiṃ nadīnām | pra pinvadhvamiṣayantīḥ surādhā ā vakṣaṇāḥ pṛṇadhvaṃ yāta śībham

उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत । मादुष्कृतौ व्येनसाघ्न्यौ शूनमारताम्

udva ūrmiḥ śamyā hantvāpo yoktrāṇi muñcata | māduṣkṛtau vyenasāghnyau śūnamāratām

इन्द्रः पूर्भिदातिरद्दासमर्कैर्विदद्वसुर्दयमानो वि शत्रून् । ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधानो भूरिदात्र आपृणद्रोदसी उभे

indraḥ pūrbhidātiraddāsamarkairvidadvasurdayamāno vi śatrūn | brahmajūtastanvā vāvṛdhāno bhūridātra āpṛṇadrodasī ubhe

मखस्य ते तविषस्य प्र जूतिमियर्मि वाचममृताय भूषन् । इन्द्र क्षितीनामसि मानुषीणां विशां दैवीनामुत पूर्वयावा

makhasya te taviṣasya pra jūtimiyarmi vācamamṛtāya bhūṣan | indra kṣitīnāmasi mānuṣīṇāṃ viśāṃ daivīnāmuta pūrvayāvā

इन्द्रो वृत्रमवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाममिनाद्वर्पणीतिः । अहन्व्यंसमुशधग्वनेष्वाविर्धेना अकृणोद्राम्याणाम्

indro vṛtramavṛṇocchardhanītiḥ pra māyināmaminādvarpaṇītiḥ | ahanvyaṃsamuśadhagvaneṣvāvirdhenā akṛṇodrāmyāṇām

इन्द्रः स्वर्षा जनयन्नहानि जिगायोशिग्भिः पृतना अभिष्टिः । प्रारोचयन्मनवे केतुमह्नामविन्दज्ज्योतिर्बृहते रणाय

indraḥ svarṣā janayannahāni jigāyośigbhiḥ pṛtanā abhiṣṭiḥ | prārocayanmanave ketumahnāmavindajjyotirbṛhate raṇāya

इन्द्रस्तुजो बर्हणा आ विवेश नृवद्दधानो नर्या पुरूणि । अचेतयद्धिय इमा जरित्रे प्रेमं वर्णमतिरच्छुक्रमासाम्

indrastujo barhaṇā ā viveśa nṛvaddadhāno naryā purūṇi | acetayaddhiya imā jaritre premaṃ varṇamatiracchukramāsām

महो महानि पनयन्त्यस्येन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि । वृजनेन वृजिनान्सं पिपेष मायाभिर्दस्यूँरभिभूत्योजाः

maho mahāni panayantyasyendrasya karma sukṛtā purūṇi | vṛjanena vṛjinānsaṃ pipeṣa māyābhirdasyū~rabhibhūtyojāḥ

युधेन्द्रो मह्ना वरिवश्चकार देवेभ्यः सत्पतिश्चर्षणिप्राः । विवस्वतः सदने अस्य तानि विप्रा उक्थेभिः कवयो गृणन्ति

yudhendro mahnā varivaścakāra devebhyaḥ satpatiścarṣaṇiprāḥ | vivasvataḥ sadane asya tāni viprā ukthebhiḥ kavayo gṛṇanti

सत्रासाहं वरेण्यं सहोदां ससवांसं स्वरपश्च देवीः । ससान यः पृथिवीं द्यामुतेमामिन्द्रं मदन्त्यनु धीरणासः

satrāsāhaṃ vareṇyaṃ sahodāṃ sasavāṃsaṃ svarapaśca devīḥ | sasāna yaḥ pṛthivīṃ dyāmutemāmindraṃ madantyanu dhīraṇāsaḥ

ससानात्याँ उत सूर्यं ससानेन्द्रः ससान पुरुभोजसं गाम् । हिरण्ययमुत भोगं ससान हत्वी दस्यून्प्रार्यं वर्णमावत्

sasānātyā~ uta sūryaṃ sasānendraḥ sasāna purubhojasaṃ gām | hiraṇyayamuta bhogaṃ sasāna hatvī dasyūnprāryaṃ varṇamāvat

इन्द्र ओषधीरसनोदहानि वनस्पतीँरसनोदन्तरिक्षम् । बिभेद वलं नुनुदे विवाचोऽथाभवद्दमिताभिक्रतूनाम्

indra oṣadhīrasanodahāni vanaspatī~rasanodantarikṣam | bibheda valaṃ nunude vivāco'thābhavaddamitābhikratūnām

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

तिष्ठा हरी रथ आ युज्यमाना याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छ । पिबास्यन्धो अभिसृष्टो अस्मे इन्द्र स्वाहा ररिमा ते मदाय

tiṣṭhā harī ratha ā yujyamānā yāhi vāyurna niyuto no accha | pibāsyandho abhisṛṣṭo asme indra svāhā rarimā te madāya

उपाजिरा पुरुहूताय सप्ती हरी रथस्य धूर्ष्वा युनज्मि । द्रवद्यथा सम्भृतं विश्वतश्चिदुपेमं यज्ञमा वहात इन्द्रम्

upājirā puruhūtāya saptī harī rathasya dhūrṣvā yunajmi | dravadyathā sambhṛtaṃ viśvataścidupemaṃ yajñamā vahāta indram

उपो नयस्व वृषणा तपुष्पोतेमव त्वं वृषभ स्वधावः । ग्रसेतामश्वा वि मुचेह शोणा दिवेदिवे सदृशीरद्धि धानाः

upo nayasva vṛṣaṇā tapuṣpotemava tvaṃ vṛṣabha svadhāvaḥ | grasetāmaśvā vi muceha śoṇā divedive sadṛśīraddhi dhānāḥ

ब्रह्मणा ते ब्रह्मयुजा युनज्मि हरी सखाया सधमाद आशू । स्थिरं रथं सुखमिन्द्राधितिष्ठन्प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम्

brahmaṇā te brahmayujā yunajmi harī sakhāyā sadhamāda āśū | sthiraṃ rathaṃ sukhamindrādhitiṣṭhanprajānanvidvā~ upa yāhi somam

मा ते हरी वृषणा वीतपृष्ठा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये । अत्यायाहि शश्वतो वयं तेऽरं सुतेभिः कृणवाम सोमैः

mā te harī vṛṣaṇā vītapṛṣṭhā ni rīramanyajamānāso anye | atyāyāhi śaśvato vayaṃ te'raṃ sutebhiḥ kṛṇavāma somaiḥ

तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङ्छश्वत्तमं सुमना अस्य पाहि । अस्मिन्यज्ञे बर्हिष्या निषद्या दधिष्वेमं जठर इन्दुमिन्द्र

tavāyaṃ somastvamehyarvāṅchaśvattamaṃ sumanā asya pāhi | asminyajñe barhiṣyā niṣadyā dadhiṣvemaṃ jaṭhara indumindra

स्तीर्णं ते बर्हिः सुत इन्द्र सोमः कृता धाना अत्तवे ते हरिभ्याम् । तदोकसे पुरुशाकाय वृष्णे मरुत्वते तुभ्यं राता हवींषि

stīrṇaṃ te barhiḥ suta indra somaḥ kṛtā dhānā attave te haribhyām | tadokase puruśākāya vṛṣṇe marutvate tubhyaṃ rātā havīṃṣi

इमं नरः पर्वतास्तुभ्यमापः समिन्द्र गोभिर्मधुमन्तमक्रन् । तस्यागत्या सुमना ऋष्व पाहि प्रजानन्विद्वान्पथ्या अनु स्वाः

imaṃ naraḥ parvatāstubhyamāpaḥ samindra gobhirmadhumantamakran | tasyāgatyā sumanā ṛṣva pāhi prajānanvidvānpathyā anu svāḥ

याँ आभजो मरुत इन्द्र सोमे ये त्वामवर्धन्नभवन्गणस्ते । तेभिरेतं सजोषा वावशानोऽग्नेः पिब जिह्वया सोममिन्द्र

yā~ ābhajo maruta indra some ye tvāmavardhannabhavangaṇaste | tebhiretaṃ sajoṣā vāvaśāno'gneḥ piba jihvayā somamindra

इन्द्र पिब स्वधया चित्सुतस्याग्नेर्वा पाहि जिह्वया यजत्र । अध्वर्योर्वा प्रयतं शक्र हस्ताद्धोतुर्वा यज्ञं हविषो जुषस्व

indra piba svadhayā citsutasyāgnervā pāhi jihvayā yajatra | adhvaryorvā prayataṃ śakra hastāddhoturvā yajñaṃ haviṣo juṣasva

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

इमामू षु प्रभृतिं सातये धाः शश्वच्छश्वदूतिभिर्यादमानः । सुतेसुते वावृधे वर्धनेभिर्यः कर्मभिर्महद्भिः सुश्रुतो भूत्

imāmū ṣu prabhṛtiṃ sātaye dhāḥ śaśvacchaśvadūtibhiryādamānaḥ | sutesute vāvṛdhe vardhanebhiryaḥ karmabhirmahadbhiḥ suśruto bhūt

इन्द्राय सोमाः प्रदिवो विदाना ऋभुर्येभिर्वृषपर्वा विहायाः । प्रयम्यमानान्प्रति षू गृभायेन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्णः

indrāya somāḥ pradivo vidānā ṛbhuryebhirvṛṣaparvā vihāyāḥ | prayamyamānānprati ṣū gṛbhāyendra piba vṛṣadhūtasya vṛṣṇaḥ

पिबा वर्धस्व तव घा सुतास इन्द्र सोमासः प्रथमा उतेमे । यथापिबः पूर्व्याँ इन्द्र सोमाँ एवा पाहि पन्यो अद्या नवीयान्

pibā vardhasva tava ghā sutāsa indra somāsaḥ prathamā uteme | yathāpibaḥ pūrvyā~ indra somā~ evā pāhi panyo adyā navīyān

महाँ अमत्रो वृजने विरप्श्युग्रं शवः पत्यते धृष्ण्वोजः । नाह विव्याच पृथिवी चनैनं यत्सोमासो हर्यश्वममन्दन्

mahā~ amatro vṛjane virapśyugraṃ śavaḥ patyate dhṛṣṇvojaḥ | nāha vivyāca pṛthivī canainaṃ yatsomāso haryaśvamamandan

महाँ उग्रो वावृधे वीर्याय समाचक्रे वृषभः काव्येन । इन्द्रो भगो वाजदा अस्य गावः प्र जायन्ते दक्षिणा अस्य पूर्वीः

mahā~ ugro vāvṛdhe vīryāya samācakre vṛṣabhaḥ kāvyena | indro bhago vājadā asya gāvaḥ pra jāyante dakṣiṇā asya pūrvīḥ

प्र यत्सिन्धवः प्रसवं यथायन्नापः समुद्रं रथ्येव जग्मुः । अतश्चिदिन्द्रः सदसो वरीयान्यदीं सोमः पृणति दुग्धो अंशुः

pra yatsindhavaḥ prasavaṃ yathāyannāpaḥ samudraṃ rathyeva jagmuḥ | ataścidindraḥ sadaso varīyānyadīṃ somaḥ pṛṇati dugdho aṃśuḥ

समुद्रेण सिन्धवो यादमाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तः । अंशुं दुहन्ति हस्तिनो भरित्रैर्मध्वः पुनन्ति धारया पवित्रैः

samudreṇa sindhavo yādamānā indrāya somaṃ suṣutaṃ bharantaḥ | aṃśuṃ duhanti hastino bharitrairmadhvaḥ punanti dhārayā pavitraiḥ

ह्रदा इव कुक्षयः सोमधानाः समी विव्याच सवना पुरूणि । अन्ना यदिन्द्रः प्रथमा व्याश वृत्रं जघन्वाँ अवृणीत सोमम्

hradā iva kukṣayaḥ somadhānāḥ samī vivyāca savanā purūṇi | annā yadindraḥ prathamā vyāśa vṛtraṃ jaghanvā~ avṛṇīta somam

आ तू भर माकिरेतत्परि ष्ठाद्विद्मा हि त्वा वसुपतिं वसूनाम् । इन्द्र यत्ते माहिनं दत्रमस्त्यस्मभ्यं तद्धर्यश्व प्र यन्धि

ā tū bhara mākiretatpari ṣṭhādvidmā hi tvā vasupatiṃ vasūnām | indra yatte māhinaṃ datramastyasmabhyaṃ taddharyaśva pra yandhi

अस्मे प्र यन्धि मघवन्नृजीषिन्निन्द्र रायो विश्ववारस्य भूरेः । अस्मे शतं शरदो जीवसे धा अस्मे वीराञ्छश्वत इन्द्र शिप्रिन्

asme pra yandhi maghavannṛjīṣinnindra rāyo viśvavārasya bhūreḥ | asme śataṃ śarado jīvase dhā asme vīrāñchaśvata indra śiprin

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

वार्त्रहत्याय शवसे पृतनाषाह्याय च । इन्द्र त्वा वर्तयामसि

vārtrahatyāya śavase pṛtanāṣāhyāya ca | indra tvā vartayāmasi

अर्वाचीनं सु ते मन उत चक्षुः शतक्रतो । इन्द्र कृण्वन्तु वाघतः

arvācīnaṃ su te mana uta cakṣuḥ śatakrato | indra kṛṇvantu vāghataḥ

नामानि ते शतक्रतो विश्वाभिर्गीर्भिरीमहे । इन्द्राभिमातिषाह्ये

nāmāni te śatakrato viśvābhirgīrbhirīmahe | indrābhimātiṣāhye

पुरुष्टुतस्य धामभिः शतेन महयामसि । इन्द्रस्य चर्षणीधृतः

puruṣṭutasya dhāmabhiḥ śatena mahayāmasi | indrasya carṣaṇīdhṛtaḥ

इन्द्रं वृत्राय हन्तवे पुरुहूतमुप ब्रुवे । भरेषु वाजसातये

indraṃ vṛtrāya hantave puruhūtamupa bruve | bhareṣu vājasātaye

वाजेषु सासहिर्भव त्वामीमहे शतक्रतो । इन्द्र वृत्राय हन्तवे

vājeṣu sāsahirbhava tvāmīmahe śatakrato | indra vṛtrāya hantave

द्युम्नेषु पृतनाज्ये पृत्सुतूर्षु श्रवस्सु च । इन्द्र साक्ष्वाभिमातिषु

dyumneṣu pṛtanājye pṛtsutūrṣu śravassu ca | indra sākṣvābhimātiṣu

शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् । इन्द्र सोमं शतक्रतो

śuṣmintamaṃ na ūtaye dyumninaṃ pāhi jāgṛvim | indra somaṃ śatakrato

इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु । इन्द्र तानि त आ वृणे

indriyāṇi śatakrato yā te janeṣu pañcasu | indra tāni ta ā vṛṇe

अगन्निन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् । उत्ते शुष्मं तिरामसि

agannindra śravo bṛhaddyumnaṃ dadhiṣva duṣṭaram | utte śuṣmaṃ tirāmasi

अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः । उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि

arvāvato na ā gahyatho śakra parāvataḥ | u loko yaste adriva indreha tata ā gahi

अभि तष्टेव दीधया मनीषामत्यो न वाजी सुधुरो जिहानः । अभि प्रियाणि मर्मृशत्पराणि कवीँरिच्छामि संदृशे सुमेधाः

abhi taṣṭeva dīdhayā manīṣāmatyo na vājī sudhuro jihānaḥ | abhi priyāṇi marmṛśatparāṇi kavī~ricchāmi saṃdṛśe sumedhāḥ

इनोत पृच्छ जनिमा कवीनां मनोधृतः सुकृतस्तक्षत द्याम् । इमा उ ते प्रण्यो वर्धमाना मनोवाता अध नु धर्मणि ग्मन्

inota pṛccha janimā kavīnāṃ manodhṛtaḥ sukṛtastakṣata dyām | imā u te praṇyo vardhamānā manovātā adha nu dharmaṇi gman

नि षीमिदत्र गुह्या दधाना उत क्षत्राय रोदसी समञ्जन् । सं मात्राभिर्ममिरे येमुरुर्वी अन्तर्मही समृते धायसे धुः

ni ṣīmidatra guhyā dadhānā uta kṣatrāya rodasī samañjan | saṃ mātrābhirmamire yemururvī antarmahī samṛte dhāyase dhuḥ

आतिष्ठन्तं परि विश्वे अभूषञ्छ्रियो वसानश्चरति स्वरोचिः । महत्तद्वृष्णो असुरस्य नामा विश्वरूपो अमृतानि तस्थौ

ātiṣṭhantaṃ pari viśve abhūṣañchriyo vasānaścarati svarociḥ | mahattadvṛṣṇo asurasya nāmā viśvarūpo amṛtāni tasthau

असूत पूर्वो वृषभो ज्यायानिमा अस्य शुरुधः सन्ति पूर्वीः । दिवो नपाता विदथस्य धीभिः क्षत्रं राजाना प्रदिवो दधाथे

asūta pūrvo vṛṣabho jyāyānimā asya śurudhaḥ santi pūrvīḥ | divo napātā vidathasya dhībhiḥ kṣatraṃ rājānā pradivo dadhāthe

त्रीणि राजाना विदथे पुरूणि परि विश्वानि भूषथः सदांसि । अपश्यमत्र मनसा जगन्वान्व्रते गन्धर्वाँ अपि वायुकेशान्

trīṇi rājānā vidathe purūṇi pari viśvāni bhūṣathaḥ sadāṃsi | apaśyamatra manasā jaganvānvrate gandharvā~ api vāyukeśān

तदिन्न्वस्य वृषभस्य धेनोरा नामभिर्ममिरे सक्म्यं गोः । अन्यदन्यदसुर्यं वसाना नि मायिनो ममिरे रूपमस्मिन्

tadinnvasya vṛṣabhasya dhenorā nāmabhirmamire sakmyaṃ goḥ | anyadanyadasuryaṃ vasānā ni māyino mamire rūpamasmin

तदिन्न्वस्य सवितुर्नकिर्मे हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् । आ सुष्टुती रोदसी विश्वमिन्वे अपीव योषा जनिमानि वव्रे

tadinnvasya saviturnakirme hiraṇyayīmamatiṃ yāmaśiśret | ā suṣṭutī rodasī viśvaminve apīva yoṣā janimāni vavre

युवं प्रत्नस्य साधथो महो यद्दैवी स्वस्तिः परि णः स्यातम् । गोपाजिह्वस्य तस्थुषो विरूपा विश्वे पश्यन्ति मायिनः कृतानि

yuvaṃ pratnasya sādhatho maho yaddaivī svastiḥ pari ṇaḥ syātam | gopājihvasya tasthuṣo virūpā viśve paśyanti māyinaḥ kṛtāni

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य

indraṃ matirhṛda ā vacyamānācchā patiṃ stomataṣṭā jigāti | yā jāgṛvirvidathe śasyamānendra yatte jāyate viddhi tasya

दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः

divaścidā pūrvyā jāyamānā vi jāgṛvirvidathe śasyamānā | bhadrā vastrāṇyarjunā vasānā seyamasme sanajā pitryā dhīḥ

यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता

yamā cidatra yamasūrasūta jihvāyā agraṃ patadā hyasthāt | vapūṃṣi jātā mithunā sacete tamohanā tapuṣo budhna etā

नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान्

nakireṣāṃ ninditā martyeṣu ye asmākaṃ pitaro goṣu yodhāḥ | indra eṣāṃ dṛṃhitā māhināvānudgotrāṇi sasṛje daṃsanāvān

सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम्

sakhā ha yatra sakhibhirnavagvairabhijñvā satvabhirgā anugman | satyaṃ tadindro daśabhirdaśagvaiḥ sūryaṃ viveda tamasi kṣiyantam

इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान्

indro madhu sambhṛtamusriyāyāṃ padvadviveda śaphavanname goḥ | guhā hitaṃ guhyaṃ gūl̤hamapsu haste dadhe dakṣiṇe dakṣiṇāvān

ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः

jyotirvṛṇīta tamaso vijānannāre syāma duritādabhīke | imā giraḥ somapāḥ somavṛddha juṣasvendra purutamasya kāroḥ

ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत्

jyotiryajñāya rodasī anu ṣyādāre syāma duritasya bhūreḥ | bhūri ciddhi tujato martyasya supārāso vasavo barhaṇāvat

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे । स पाहि मध्वो अन्धसः

indra tvā vṛṣabhaṃ vayaṃ sute some havāmahe | sa pāhi madhvo andhasaḥ

इन्द्र क्रतुविदं सुतं सोमं हर्य पुरुष्टुत । पिबा वृषस्व तातृपिम्

indra kratuvidaṃ sutaṃ somaṃ harya puruṣṭuta | pibā vṛṣasva tātṛpim

इन्द्र प्र णो धितावानं यज्ञं विश्वेभिर्देवेभिः । तिर स्तवान विश्पते

indra pra ṇo dhitāvānaṃ yajñaṃ viśvebhirdevebhiḥ | tira stavāna viśpate

इन्द्र सोमाः सुता इमे तव प्र यन्ति सत्पते । क्षयं चन्द्रास इन्दवः

indra somāḥ sutā ime tava pra yanti satpate | kṣayaṃ candrāsa indavaḥ

दधिष्वा जठरे सुतं सोममिन्द्र वरेण्यम् । तव द्युक्षास इन्दवः

dadhiṣvā jaṭhare sutaṃ somamindra vareṇyam | tava dyukṣāsa indavaḥ

गिर्वणः पाहि नः सुतं मधोर्धाराभिरज्यसे । इन्द्र त्वादातमिद्यशः

girvaṇaḥ pāhi naḥ sutaṃ madhordhārābhirajyase | indra tvādātamidyaśaḥ

अभि द्युम्नानि वनिन इन्द्रं सचन्ते अक्षिता । पीत्वी सोमस्य वावृधे

abhi dyumnāni vanina indraṃ sacante akṣitā | pītvī somasya vāvṛdhe

अर्वावतो न आ गहि परावतश्च वृत्रहन् । इमा जुषस्व नो गिरः

arvāvato na ā gahi parāvataśca vṛtrahan | imā juṣasva no giraḥ

यदन्तरा परावतमर्वावतं च हूयसे । इन्द्रेह तत आ गहि

yadantarā parāvatamarvāvataṃ ca hūyase | indreha tata ā gahi

आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये । हरिभ्यां याह्यद्रिवः

ā tū na indra madryagghuvānaḥ somapītaye | haribhyāṃ yāhyadrivaḥ

सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् । अयुज्रन्प्रातरद्रयः

satto hotā na ṛtviyastistire barhirānuṣak | ayujranprātaradrayaḥ

इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद । वीहि शूर पुरोळाशम्

imā brahma brahmavāhaḥ kriyanta ā barhiḥ sīda | vīhi śūra purol̤āśam

रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् । उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः

rārandhi savaneṣu ṇa eṣu stomeṣu vṛtrahan | uktheṣvindra girvaṇaḥ

मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् । इन्द्रं वत्सं न मातरः

matayaḥ somapāmuruṃ rihanti śavasaspatim | indraṃ vatsaṃ na mātaraḥ

स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः

sa mandasvā hyandhaso rādhase tanvā mahe | na stotāraṃ nide karaḥ

वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे । उत त्वमस्मयुर्वसो

vayamindra tvāyavo haviṣmanto jarāmahe | uta tvamasmayurvaso

मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि । इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह

māre asmadvi mumuco haripriyārvāṅyāhi | indra svadhāvo matsveha

अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना । घृतस्नू बर्हिरासदे

arvāñcaṃ tvā sukhe rathe vahatāmindra keśinā | ghṛtasnū barhirāsade

उप नः सुतमा गहि सोममिन्द्र गवाशिरम् । हरिभ्यां यस्ते अस्मयुः

upa naḥ sutamā gahi somamindra gavāśiram | haribhyāṃ yaste asmayuḥ

तमिन्द्र मदमा गहि बर्हिष्ठां ग्रावभिः सुतम् । कुविन्न्वस्य तृप्णवः

tamindra madamā gahi barhiṣṭhāṃ grāvabhiḥ sutam | kuvinnvasya tṛpṇavaḥ

इन्द्रमित्था गिरो ममाच्छागुरिषिता इतः । आवृते सोमपीतये

indramitthā giro mamācchāguriṣitā itaḥ | āvṛte somapītaye

इन्द्रं सोमस्य पीतये स्तोमैरिह हवामहे । उक्थेभिः कुविदागमत्

indraṃ somasya pītaye stomairiha havāmahe | ukthebhiḥ kuvidāgamat

इन्द्र सोमाः सुता इमे तान्दधिष्व शतक्रतो । जठरे वाजिनीवसो

indra somāḥ sutā ime tāndadhiṣva śatakrato | jaṭhare vājinīvaso

विद्मा हि त्वा धनंजयं वाजेषु दधृषं कवे । अधा ते सुम्नमीमहे

vidmā hi tvā dhanaṃjayaṃ vājeṣu dadhṛṣaṃ kave | adhā te sumnamīmahe

इममिन्द्र गवाशिरं यवाशिरं च नः पिब । आगत्या वृषभिः सुतम्

imamindra gavāśiraṃ yavāśiraṃ ca naḥ piba | āgatyā vṛṣabhiḥ sutam

तुभ्येदिन्द्र स्व ओक्ये सोमं चोदामि पीतये । एष रारन्तु ते हृदि

tubhyedindra sva okye somaṃ codāmi pītaye | eṣa rārantu te hṛdi

त्वां सुतस्य पीतये प्रत्नमिन्द्र हवामहे । कुशिकासो अवस्यवः

tvāṃ sutasya pītaye pratnamindra havāmahe | kuśikāso avasyavaḥ

आ याह्यर्वाङुप वन्धुरेष्ठास्तवेदनु प्रदिवः सोमपेयम् । प्रिया सखाया वि मुचोप बर्हिस्त्वामिमे हव्यवाहो हवन्ते

ā yāhyarvāṅupa vandhureṣṭhāstavedanu pradivaḥ somapeyam | priyā sakhāyā vi mucopa barhistvāmime havyavāho havante

आ याहि पूर्वीरति चर्षणीराँ अर्य आशिष उप नो हरिभ्याम् । इमा हि त्वा मतय स्तोमतष्टा इन्द्र हवन्ते सख्यं जुषाणाः

ā yāhi pūrvīrati carṣaṇīrā~ arya āśiṣa upa no haribhyām | imā hi tvā mataya stomataṣṭā indra havante sakhyaṃ juṣāṇāḥ

आ नो यज्ञं नमोवृधं सजोषा इन्द्र देव हरिभिर्याहि तूयम् । अहं हि त्वा मतिभिर्जोहवीमि घृतप्रयाः सधमादे मधूनाम्

ā no yajñaṃ namovṛdhaṃ sajoṣā indra deva haribhiryāhi tūyam | ahaṃ hi tvā matibhirjohavīmi ghṛtaprayāḥ sadhamāde madhūnām

आ च त्वामेता वृषणा वहातो हरी सखाया सुधुरा स्वङ्गा । धानावदिन्द्रः सवनं जुषाणः सखा सख्युः शृणवद्वन्दनानि

ā ca tvāmetā vṛṣaṇā vahāto harī sakhāyā sudhurā svaṅgā | dhānāvadindraḥ savanaṃ juṣāṇaḥ sakhā sakhyuḥ śṛṇavadvandanāni

कुविन्मा गोपां करसे जनस्य कुविद्राजानं मघवन्नृजीषिन् । कुविन्म ऋषिं पपिवांसं सुतस्य कुविन्मे वस्वो अमृतस्य शिक्षाः

kuvinmā gopāṃ karase janasya kuvidrājānaṃ maghavannṛjīṣin | kuvinma ṛṣiṃ papivāṃsaṃ sutasya kuvinme vasvo amṛtasya śikṣāḥ

आ त्वा बृहन्तो हरयो युजाना अर्वागिन्द्र सधमादो वहन्तु । प्र ये द्विता दिव ऋञ्जन्त्याताः सुसम्मृष्टासो वृषभस्य मूराः

ā tvā bṛhanto harayo yujānā arvāgindra sadhamādo vahantu | pra ye dvitā diva ṛñjantyātāḥ susammṛṣṭāso vṛṣabhasya mūrāḥ

इन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्ण आ यं ते श्येन उशते जभार । यस्य मदे च्यावयसि प्र कृष्टीर्यस्य मदे अप गोत्रा ववर्थ

indra piba vṛṣadhūtasya vṛṣṇa ā yaṃ te śyena uśate jabhāra | yasya made cyāvayasi pra kṛṣṭīryasya made apa gotrā vavartha

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

अयं ते अस्तु हर्यतः सोम आ हरिभिः सुतः । जुषाण इन्द्र हरिभिर्न आ गह्या तिष्ठ हरितं रथम्

ayaṃ te astu haryataḥ soma ā haribhiḥ sutaḥ | juṣāṇa indra haribhirna ā gahyā tiṣṭha haritaṃ ratham

हर्यन्नुषसमर्चयः सूर्यं हर्यन्नरोचयः । विद्वाँश्चिकित्वान्हर्यश्व वर्धस इन्द्र विश्वा अभि श्रियः

haryannuṣasamarcayaḥ sūryaṃ haryannarocayaḥ | vidvā~ścikitvānharyaśva vardhasa indra viśvā abhi śriyaḥ

द्यामिन्द्रो हरिधायसं पृथिवीं हरिवर्पसम् । अधारयद्धरितोर्भूरि भोजनं ययोरन्तर्हरिश्चरत्

dyāmindro haridhāyasaṃ pṛthivīṃ harivarpasam | adhārayaddharitorbhūri bhojanaṃ yayorantarhariścarat

जज्ञानो हरितो वृषा विश्वमा भाति रोचनम् । हर्यश्वो हरितं धत्त आयुधमा वज्रं बाह्वोर्हरिम्

jajñāno harito vṛṣā viśvamā bhāti rocanam | haryaśvo haritaṃ dhatta āyudhamā vajraṃ bāhvorharim

इन्द्रो हर्यन्तमर्जुनं वज्रं शुक्रैरभीवृतम् । अपावृणोद्धरिभिरद्रिभिः सुतमुद्गा हरिभिराजत

indro haryantamarjunaṃ vajraṃ śukrairabhīvṛtam | apāvṛṇoddharibhiradribhiḥ sutamudgā haribhirājata

आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन्नि यमन्विं न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि

ā mandrairindra haribhiryāhi mayūraromabhiḥ | mā tvā ke cinni yamanviṃ na pāśino'ti dhanveva tā~ ihi

वृत्रखादो वलंरुजः पुरां दर्मो अपामजः । स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृळ्हा चिदारुजः

vṛtrakhādo valaṃrujaḥ purāṃ darmo apāmajaḥ | sthātā rathasya haryorabhisvara indro dṛl̤hā cidārujaḥ

गम्भीराँ उदधीँरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव । प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत

gambhīrā~ udadhī~riva kratuṃ puṣyasi gā iva | pra sugopā yavasaṃ dhenavo yathā hradaṃ kulyā ivāśata

आ नस्तुजं रयिं भरांशं न प्रतिजानते । वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु

ā nastujaṃ rayiṃ bharāṃśaṃ na pratijānate | vṛkṣaṃ pakvaṃ phalamaṅkīva dhūnuhīndra sampāraṇaṃ vasu

स्वयुरिन्द्र स्वराळसि स्मद्दिष्टिः स्वयशस्तरः । स वावृधान ओजसा पुरुष्टुत भवा नः सुश्रवस्तमः

svayurindra svarāl̤asi smaddiṣṭiḥ svayaśastaraḥ | sa vāvṛdhāna ojasā puruṣṭuta bhavā naḥ suśravastamaḥ

युध्मस्य ते वृषभस्य स्वराज उग्रस्य यून स्थविरस्य घृष्वेः । अजूर्यतो वज्रिणो वीर्याणीन्द्र श्रुतस्य महतो महानि

yudhmasya te vṛṣabhasya svarāja ugrasya yūna sthavirasya ghṛṣveḥ | ajūryato vajriṇo vīryāṇīndra śrutasya mahato mahāni

महाँ असि महिष वृष्ण्येभिर्धनस्पृदुग्र सहमानो अन्यान् । एको विश्वस्य भुवनस्य राजा स योधया च क्षयया च जनान्

mahā~ asi mahiṣa vṛṣṇyebhirdhanaspṛdugra sahamāno anyān | eko viśvasya bhuvanasya rājā sa yodhayā ca kṣayayā ca janān

प्र मात्राभी रिरिचे रोचमानः प्र देवेभिर्विश्वतो अप्रतीतः । प्र मज्मना दिव इन्द्रः पृथिव्याः प्रोरोर्महो अन्तरिक्षादृजीषी

pra mātrābhī ririce rocamānaḥ pra devebhirviśvato apratītaḥ | pra majmanā diva indraḥ pṛthivyāḥ prorormaho antarikṣādṛjīṣī

उरुं गभीरं जनुषाभ्युग्रं विश्वव्यचसमवतं मतीनाम् । इन्द्रं सोमासः प्रदिवि सुतासः समुद्रं न स्रवत आ विशन्ति

uruṃ gabhīraṃ januṣābhyugraṃ viśvavyacasamavataṃ matīnām | indraṃ somāsaḥ pradivi sutāsaḥ samudraṃ na sravata ā viśanti

यं सोममिन्द्र पृथिवीद्यावा गर्भं न माता बिभृतस्त्वाया । तं ते हिन्वन्ति तमु ते मृजन्त्यध्वर्यवो वृषभ पातवा उ

yaṃ somamindra pṛthivīdyāvā garbhaṃ na mātā bibhṛtastvāyā | taṃ te hinvanti tamu te mṛjantyadhvaryavo vṛṣabha pātavā u

मरुत्वाँ इन्द्र वृषभो रणाय पिबा सोममनुष्वधं मदाय । आ सिञ्चस्व जठरे मध्व ऊर्मिं त्वं राजासि प्रदिवः सुतानाम्

marutvā~ indra vṛṣabho raṇāya pibā somamanuṣvadhaṃ madāya | ā siñcasva jaṭhare madhva ūrmiṃ tvaṃ rājāsi pradivaḥ sutānām

सजोषा इन्द्र सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान् । जहि शत्रूँरप मृधो नुदस्वाथाभयं कृणुहि विश्वतो नः

sajoṣā indra sagaṇo marudbhiḥ somaṃ piba vṛtrahā śūra vidvān | jahi śatrū~rapa mṛdho nudasvāthābhayaṃ kṛṇuhi viśvato naḥ

उत ऋतुभिरृतुपाः पाहि सोममिन्द्र देवेभिः सखिभिः सुतं नः । याँ आभजो मरुतो ये त्वान्वहन्वृत्रमदधुस्तुभ्यमोजः

uta ṛtubhirṛtupāḥ pāhi somamindra devebhiḥ sakhibhiḥ sutaṃ naḥ | yā~ ābhajo maruto ye tvānvahanvṛtramadadhustubhyamojaḥ

ये त्वाहिहत्ये मघवन्नवर्धन्ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ । ये त्वा नूनमनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमं सगणो मरुद्भिः

ye tvāhihatye maghavannavardhanye śāmbare harivo ye gaviṣṭau | ye tvā nūnamanumadanti viprāḥ pibendra somaṃ sagaṇo marudbhiḥ

मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम

marutvantaṃ vṛṣabhaṃ vāvṛdhānamakavāriṃ divyaṃ śāsamindram | viśvāsāhamavase nūtanāyograṃ sahodāmiha taṃ huvema

सद्यो ह जातो वृषभः कनीनः प्रभर्तुमावदन्धसः सुतस्य । साधोः पिब प्रतिकामं यथा ते रसाशिरः प्रथमं सोम्यस्य

sadyo ha jāto vṛṣabhaḥ kanīnaḥ prabhartumāvadandhasaḥ sutasya | sādhoḥ piba pratikāmaṃ yathā te rasāśiraḥ prathamaṃ somyasya

यज्जायथास्तदहरस्य कामेऽंशोः पीयूषमपिबो गिरिष्ठाम् । तं ते माता परि योषा जनित्री महः पितुर्दम आसिञ्चदग्रे

yajjāyathāstadaharasya kāme'ṃśoḥ pīyūṣamapibo giriṣṭhām | taṃ te mātā pari yoṣā janitrī mahaḥ piturdama āsiñcadagre

उपस्थाय मातरमन्नमैट्ट तिग्ममपश्यदभि सोममूधः । प्रयावयन्नचरद्गृत्सो अन्यान्महानि चक्रे पुरुधप्रतीकः

upasthāya mātaramannamaiṭṭa tigmamapaśyadabhi somamūdhaḥ | prayāvayannacaradgṛtso anyānmahāni cakre purudhapratīkaḥ

उग्रस्तुराषाळभिभूत्योजा यथावशं तन्वं चक्र एषः । त्वष्टारमिन्द्रो जनुषाभिभूयामुष्या सोममपिबच्चमूषु

ugrasturāṣāl̤abhibhūtyojā yathāvaśaṃ tanvaṃ cakra eṣaḥ | tvaṣṭāramindro januṣābhibhūyāmuṣyā somamapibaccamūṣu

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

शंसा महामिन्द्रं यस्मिन्विश्वा आ कृष्टयः सोमपाः काममव्यन् । यं सुक्रतुं धिषणे विभ्वतष्टं घनं वृत्राणां जनयन्त देवाः

śaṃsā mahāmindraṃ yasminviśvā ā kṛṣṭayaḥ somapāḥ kāmamavyan | yaṃ sukratuṃ dhiṣaṇe vibhvataṣṭaṃ ghanaṃ vṛtrāṇāṃ janayanta devāḥ

यं नु नकिः पृतनासु स्वराजं द्विता तरति नृतमं हरिष्ठाम् । इनतमः सत्वभिर्यो ह शूषैः पृथुज्रया अमिनादायुर्दस्योः

yaṃ nu nakiḥ pṛtanāsu svarājaṃ dvitā tarati nṛtamaṃ hariṣṭhām | inatamaḥ satvabhiryo ha śūṣaiḥ pṛthujrayā aminādāyurdasyoḥ

सहावा पृत्सु तरणिर्नार्वा व्यानशी रोदसी मेहनावान् । भगो न कारे हव्यो मतीनां पितेव चारुः सुहवो वयोधाः

sahāvā pṛtsu taraṇirnārvā vyānaśī rodasī mehanāvān | bhago na kāre havyo matīnāṃ piteva cāruḥ suhavo vayodhāḥ

धर्ता दिवो रजसस्पृष्ट ऊर्ध्वो रथो न वायुर्वसुभिर्नियुत्वान् । क्षपां वस्ता जनिता सूर्यस्य विभक्ता भागं धिषणेव वाजम्

dhartā divo rajasaspṛṣṭa ūrdhvo ratho na vāyurvasubhirniyutvān | kṣapāṃ vastā janitā sūryasya vibhaktā bhāgaṃ dhiṣaṇeva vājam

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

इन्द्रः स्वाहा पिबतु यस्य सोम आगत्या तुम्रो वृषभो मरुत्वान् । ओरुव्यचाः पृणतामेभिरन्नैरास्य हविस्तन्वः काममृध्याः

indraḥ svāhā pibatu yasya soma āgatyā tumro vṛṣabho marutvān | oruvyacāḥ pṛṇatāmebhirannairāsya havistanvaḥ kāmamṛdhyāḥ

आ ते सपर्यू जवसे युनज्मि ययोरनु प्रदिवः श्रुष्टिमावः । इह त्वा धेयुर्हरयः सुशिप्र पिबा त्वस्य सुषुतस्य चारोः

ā te saparyū javase yunajmi yayoranu pradivaḥ śruṣṭimāvaḥ | iha tvā dheyurharayaḥ suśipra pibā tvasya suṣutasya cāroḥ

गोभिर्मिमिक्षुं दधिरे सुपारमिन्द्रं ज्यैष्ठ्याय धायसे गृणानाः । मन्दानः सोमं पपिवाँ ऋजीषिन्समस्मभ्यं पुरुधा गा इषण्य

gobhirmimikṣuṃ dadhire supāramindraṃ jyaiṣṭhyāya dhāyase gṛṇānāḥ | mandānaḥ somaṃ papivā~ ṛjīṣinsamasmabhyaṃ purudhā gā iṣaṇya

इमं कामं मन्दया गोभिरश्वैश्चन्द्रवता राधसा पप्रथश्च । स्वर्यवो मतिभिस्तुभ्यं विप्रा इन्द्राय वाहः कुशिकासो अक्रन्

imaṃ kāmaṃ mandayā gobhiraśvaiścandravatā rādhasā paprathaśca | svaryavo matibhistubhyaṃ viprā indrāya vāhaḥ kuśikāso akran

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

śunaṃ huvema maghavānamindramasminbhare nṛtamaṃ vājasātau | śṛṇvantamugramūtaye samatsu ghnantaṃ vṛtrāṇi saṃjitaṃ dhanānām

चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्यमिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे

carṣaṇīdhṛtaṃ maghavānamukthyamindraṃ giro bṛhatīrabhyanūṣata | vāvṛdhānaṃ puruhūtaṃ suvṛktibhiramartyaṃ jaramāṇaṃ divedive

शतक्रतुमर्णवं शाकिनं नरं गिरो म इन्द्रमुप यन्ति विश्वतः । वाजसनिं पूर्भिदं तूर्णिमप्तुरं धामसाचमभिषाचं स्वर्विदम्

śatakratumarṇavaṃ śākinaṃ naraṃ giro ma indramupa yanti viśvataḥ | vājasaniṃ pūrbhidaṃ tūrṇimapturaṃ dhāmasācamabhiṣācaṃ svarvidam

आकरे वसोर्जरिता पनस्यतेऽनेहस स्तुभ इन्द्रो दुवस्यति । विवस्वतः सदन आ हि पिप्रिये सत्रासाहमभिमातिहनं स्तुहि

ākare vasorjaritā panasyate'nehasa stubha indro duvasyati | vivasvataḥ sadana ā hi pipriye satrāsāhamabhimātihanaṃ stuhi

नृणामु त्वा नृतमं गीर्भिरुक्थैरभि प्र वीरमर्चता सबाधः । सं सहसे पुरुमायो जिहीते नमो अस्य प्रदिव एक ईशे

nṛṇāmu tvā nṛtamaṃ gīrbhirukthairabhi pra vīramarcatā sabādhaḥ | saṃ sahase purumāyo jihīte namo asya pradiva eka īśe

पूर्वीरस्य निष्षिधो मर्त्येषु पुरू वसूनि पृथिवी बिभर्ति । इन्द्राय द्याव ओषधीरुतापो रयिं रक्षन्ति जीरयो वनानि

pūrvīrasya niṣṣidho martyeṣu purū vasūni pṛthivī bibharti | indrāya dyāva oṣadhīrutāpo rayiṃ rakṣanti jīrayo vanāni

तुभ्यं ब्रह्माणि गिर इन्द्र तुभ्यं सत्रा दधिरे हरिवो जुषस्व । बोध्यापिरवसो नूतनस्य सखे वसो जरितृभ्यो वयो धाः

tubhyaṃ brahmāṇi gira indra tubhyaṃ satrā dadhire harivo juṣasva | bodhyāpiravaso nūtanasya sakhe vaso jaritṛbhyo vayo dhāḥ

इन्द्र मरुत्व इह पाहि सोमं यथा शार्याते अपिबः सुतस्य । तव प्रणीती तव शूर शर्मन्ना विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः

indra marutva iha pāhi somaṃ yathā śāryāte apibaḥ sutasya | tava praṇītī tava śūra śarmannā vivāsanti kavayaḥ suyajñāḥ

स वावशान इह पाहि सोमं मरुद्भिरिन्द्र सखिभिः सुतं नः । जातं यत्त्वा परि देवा अभूषन्महे भराय पुरुहूत विश्वे

sa vāvaśāna iha pāhi somaṃ marudbhirindra sakhibhiḥ sutaṃ naḥ | jātaṃ yattvā pari devā abhūṣanmahe bharāya puruhūta viśve

अप्तूर्ये मरुत आपिरेषोऽमन्दन्निन्द्रमनु दातिवाराः । तेभिः साकं पिबतु वृत्रखादः सुतं सोमं दाशुषः स्वे सधस्थे

aptūrye maruta āpireṣo'mandannindramanu dātivārāḥ | tebhiḥ sākaṃ pibatu vṛtrakhādaḥ sutaṃ somaṃ dāśuṣaḥ sve sadhasthe

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वस्य गिर्वणः

idaṃ hyanvojasā sutaṃ rādhānāṃ pate | pibā tvasya girvaṇaḥ

यस्ते अनु स्वधामसत्सुते नि यच्छ तन्वम् । स त्वा ममत्तु सोम्यम्

yaste anu svadhāmasatsute ni yaccha tanvam | sa tvā mamattu somyam

प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः । प्र बाहू शूर राधसे

pra te aśnotu kukṣyoḥ prendra brahmaṇā śiraḥ | pra bāhū śūra rādhase

धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम् । इन्द्र प्रातर्जुषस्व नः

dhānāvantaṃ karambhiṇamapūpavantamukthinam | indra prātarjuṣasva naḥ

पुरोळाशं पचत्यं जुषस्वेन्द्रा गुरस्व च । तुभ्यं हव्यानि सिस्रते

purol̤āśaṃ pacatyaṃ juṣasvendrā gurasva ca | tubhyaṃ havyāni sisrate

पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम्

purol̤āśaṃ ca no ghaso joṣayāse giraśca naḥ | vadhūyuriva yoṣaṇām

पुरोळाशं सनश्रुत प्रातःसावे जुषस्व नः । इन्द्र क्रतुर्हि ते बृहन्

purol̤āśaṃ sanaśruta prātaḥsāve juṣasva naḥ | indra kraturhi te bṛhan

माध्यंदिनस्य सवनस्य धानाः पुरोळाशमिन्द्र कृष्वेह चारुम् । प्र यत्स्तोता जरिता तूर्ण्यर्थो वृषायमाण उप गीर्भिरीट्टे

mādhyaṃdinasya savanasya dhānāḥ purol̤āśamindra kṛṣveha cārum | pra yatstotā jaritā tūrṇyartho vṛṣāyamāṇa upa gīrbhirīṭṭe

तृतीये धानाः सवने पुरुष्टुत पुरोळाशमाहुतं मामहस्व नः । ऋभुमन्तं वाजवन्तं त्वा कवे प्रयस्वन्त उप शिक्षेम धीतिभिः

tṛtīye dhānāḥ savane puruṣṭuta purol̤āśamāhutaṃ māmahasva naḥ | ṛbhumantaṃ vājavantaṃ tvā kave prayasvanta upa śikṣema dhītibhiḥ

पूषण्वते ते चकृमा करम्भं हरिवते हर्यश्वाय धानाः । अपूपमद्धि सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान्

pūṣaṇvate te cakṛmā karambhaṃ harivate haryaśvāya dhānāḥ | apūpamaddhi sagaṇo marudbhiḥ somaṃ piba vṛtrahā śūra vidvān

प्रति धाना भरत तूयमस्मै पुरोळाशं वीरतमाय नृणाम् । दिवेदिवे सदृशीरिन्द्र तुभ्यं वर्धन्तु त्वा सोमपेयाय धृष्णो

prati dhānā bharata tūyamasmai purol̤āśaṃ vīratamāya nṛṇām | divedive sadṛśīrindra tubhyaṃ vardhantu tvā somapeyāya dhṛṣṇo

इन्द्रापर्वता बृहता रथेन वामीरिष आ वहतं सुवीराः । वीतं हव्यान्यध्वरेषु देवा वर्धेथां गीर्भिरिळया मदन्ता

indrāparvatā bṛhatā rathena vāmīriṣa ā vahataṃ suvīrāḥ | vītaṃ havyānyadhvareṣu devā vardhethāṃ gīrbhiril̤ayā madantā

तिष्ठा सु कं मघवन्मा परा गाः सोमस्य नु त्वा सुषुतस्य यक्षि । पितुर्न पुत्रः सिचमा रभे त इन्द्र स्वादिष्ठया गिरा शचीवः

tiṣṭhā su kaṃ maghavanmā parā gāḥ somasya nu tvā suṣutasya yakṣi | piturna putraḥ sicamā rabhe ta indra svādiṣṭhayā girā śacīvaḥ

शंसावाध्वर्यो प्रति मे गृणीहीन्द्राय वाहः कृणवाव जुष्टम् । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदाथा च भूदुक्थमिन्द्राय शस्तम्

śaṃsāvādhvaryo prati me gṛṇīhīndrāya vāhaḥ kṛṇavāva juṣṭam | edaṃ barhiryajamānasya sīdāthā ca bhūdukthamindrāya śastam

जायेदस्तं मघवन्सेदु योनिस्तदित्त्वा युक्ता हरयो वहन्तु । यदा कदा च सुनवाम सोममग्निष्ट्वा दूतो धन्वात्यच्छ

jāyedastaṃ maghavansedu yonistadittvā yuktā harayo vahantu | yadā kadā ca sunavāma somamagniṣṭvā dūto dhanvātyaccha

परा याहि मघवन्ना च याहीन्द्र भ्रातरुभयत्रा ते अर्थम् । यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो रासभस्य

parā yāhi maghavannā ca yāhīndra bhrātarubhayatrā te artham | yatrā rathasya bṛhato nidhānaṃ vimocanaṃ vājino rāsabhasya

अपाः सोममस्तमिन्द्र प्र याहि कल्याणीर्जाया सुरणं गृहे ते । यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो दक्षिणावत्

apāḥ somamastamindra pra yāhi kalyāṇīrjāyā suraṇaṃ gṛhe te | yatrā rathasya bṛhato nidhānaṃ vimocanaṃ vājino dakṣiṇāvat

इमे भोजा अङ्गिरसो विरूपा दिवस्पुत्रासो असुरस्य वीराः । विश्वामित्राय ददतो मघानि सहस्रसावे प्र तिरन्त आयुः

ime bhojā aṅgiraso virūpā divasputrāso asurasya vīrāḥ | viśvāmitrāya dadato maghāni sahasrasāve pra tiranta āyuḥ

रूपंरूपं मघवा बोभवीति मायाः कृण्वानस्तन्वं परि स्वाम् । त्रिर्यद्दिवः परि मुहूर्तमागात्स्वैर्मन्त्रैरनृतुपा ऋतावा

rūpaṃrūpaṃ maghavā bobhavīti māyāḥ kṛṇvānastanvaṃ pari svām | triryaddivaḥ pari muhūrtamāgātsvairmantrairanṛtupā ṛtāvā

महाँ ऋषिर्देवजा देवजूतोऽस्तभ्नात्सिन्धुमर्णवं नृचक्षाः । विश्वामित्रो यदवहत्सुदासमप्रियायत कुशिकेभिरिन्द्रः

mahā~ ṛṣirdevajā devajūto'stabhnātsindhumarṇavaṃ nṛcakṣāḥ | viśvāmitro yadavahatsudāsamapriyāyata kuśikebhirindraḥ

हंसा इव कृणुथ श्लोकमद्रिभिर्मदन्तो गीर्भिरध्वरे सुते सचा । देवेभिर्विप्रा ऋषयो नृचक्षसो वि पिबध्वं कुशिकाः सोम्यं मधु

haṃsā iva kṛṇutha ślokamadribhirmadanto gīrbhiradhvare sute sacā | devebhirviprā ṛṣayo nṛcakṣaso vi pibadhvaṃ kuśikāḥ somyaṃ madhu

उप प्रेत कुशिकाश्चेतयध्वमश्वं राये प्र मुञ्चता सुदासः । राजा वृत्रं जङ्घनत्प्रागपागुदगथा यजाते वर आ पृथिव्याः

upa preta kuśikāścetayadhvamaśvaṃ rāye pra muñcatā sudāsaḥ | rājā vṛtraṃ jaṅghanatprāgapāgudagathā yajāte vara ā pṛthivyāḥ

य इमे रोदसी उभे अहमिन्द्रमतुष्टवम् । विश्वामित्रस्य रक्षति ब्रह्मेदं भारतं जनम्

ya ime rodasī ubhe ahamindramatuṣṭavam | viśvāmitrasya rakṣati brahmedaṃ bhārataṃ janam

विश्वामित्रा अरासत ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । करदिन्नः सुराधसः

viśvāmitrā arāsata brahmendrāya vajriṇe | karadinnaḥ surādhasaḥ

किं ते कृण्वन्ति कीकटेषु गावो नाशिरं दुह्रे न तपन्ति घर्मम् । आ नो भर प्रमगन्दस्य वेदो नैचाशाखं मघवन्रन्धया नः

kiṃ te kṛṇvanti kīkaṭeṣu gāvo nāśiraṃ duhre na tapanti gharmam | ā no bhara pramagandasya vedo naicāśākhaṃ maghavanrandhayā naḥ

ससर्परीरमतिं बाधमाना बृहन्मिमाय जमदग्निदत्ता । आ सूर्यस्य दुहिता ततान श्रवो देवेष्वमृतमजुर्यम्

sasarparīramatiṃ bādhamānā bṛhanmimāya jamadagnidattā | ā sūryasya duhitā tatāna śravo deveṣvamṛtamajuryam

ससर्परीरभरत्तूयमेभ्योऽधि श्रवः पाञ्चजन्यासु कृष्टिषु । सा पक्ष्या नव्यमायुर्दधाना यां मे पलस्तिजमदग्नयो ददुः

sasarparīrabharattūyamebhyo'dhi śravaḥ pāñcajanyāsu kṛṣṭiṣu | sā pakṣyā navyamāyurdadhānā yāṃ me palastijamadagnayo daduḥ

स्थिरौ गावौ भवतां वीळुरक्षो मेषा वि वर्हि मा युगं वि शारि । इन्द्रः पातल्ये ददतां शरीतोररिष्टनेमे अभि नः सचस्व

sthirau gāvau bhavatāṃ vīl̤urakṣo meṣā vi varhi mā yugaṃ vi śāri | indraḥ pātalye dadatāṃ śarītorariṣṭaneme abhi naḥ sacasva

बलं धेहि तनूषु नो बलमिन्द्रानळुत्सु नः । बलं तोकाय तनयाय जीवसे त्वं हि बलदा असि

balaṃ dhehi tanūṣu no balamindrānal̤utsu naḥ | balaṃ tokāya tanayāya jīvase tvaṃ hi baladā asi

अभि व्ययस्व खदिरस्य सारमोजो धेहि स्पन्दने शिंशपायाम् । अक्ष वीळो वीळित वीळयस्व मा यामादस्मादव जीहिपो नः

abhi vyayasva khadirasya sāramojo dhehi spandane śiṃśapāyām | akṣa vīl̤o vīl̤ita vīl̤ayasva mā yāmādasmādava jīhipo naḥ

अयमस्मान्वनस्पतिर्मा च हा मा च रीरिषत् । स्वस्त्या गृहेभ्य आवसा आ विमोचनात्

ayamasmānvanaspatirmā ca hā mā ca rīriṣat | svastyā gṛhebhya āvasā ā vimocanāt

इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य याच्छ्रेष्ठाभिर्मघवञ्छूर जिन्व । यो नो द्वेष्ट्यधरः सस्पदीष्ट यमु द्विष्मस्तमु प्राणो जहातु

indrotibhirbahulābhirno adya yācchreṣṭhābhirmaghavañchūra jinva | yo no dveṣṭyadharaḥ saspadīṣṭa yamu dviṣmastamu prāṇo jahātu

परशुं चिद्वि तपति शिम्बलं चिद्वि वृश्चति । उखा चिदिन्द्र येषन्ती प्रयस्ता फेनमस्यति

paraśuṃ cidvi tapati śimbalaṃ cidvi vṛścati | ukhā cidindra yeṣantī prayastā phenamasyati

न सायकस्य चिकिते जनासो लोधं नयन्ति पशु मन्यमानाः । नावाजिनं वाजिना हासयन्ति न गर्दभं पुरो अश्वान्नयन्ति

na sāyakasya cikite janāso lodhaṃ nayanti paśu manyamānāḥ | nāvājinaṃ vājinā hāsayanti na gardabhaṃ puro aśvānnayanti

इम इन्द्र भरतस्य पुत्रा अपपित्वं चिकितुर्न प्रपित्वम् । हिन्वन्त्यश्वमरणं न नित्यं ज्यावाजं परि णयन्त्याजौ

ima indra bharatasya putrā apapitvaṃ cikiturna prapitvam | hinvantyaśvamaraṇaṃ na nityaṃ jyāvājaṃ pari ṇayantyājau

इमं महे विदथ्याय शूषं शश्वत्कृत्व ईड्याय प्र जभ्रुः । शृणोतु नो दम्येभिरनीकैः शृणोत्वग्निर्दिव्यैरजस्रः

imaṃ mahe vidathyāya śūṣaṃ śaśvatkṛtva īḍyāya pra jabhruḥ | śṛṇotu no damyebhiranīkaiḥ śṛṇotvagnirdivyairajasraḥ

महि महे दिवे अर्चा पृथिव्यै कामो म इच्छञ्चरति प्रजानन् । ययोर्ह स्तोमे विदथेषु देवाः सपर्यवो मादयन्ते सचायोः

mahi mahe dive arcā pṛthivyai kāmo ma icchañcarati prajānan | yayorha stome vidatheṣu devāḥ saparyavo mādayante sacāyoḥ

युवोरृतं रोदसी सत्यमस्तु महे षु णः सुविताय प्र भूतम् । इदं दिवे नमो अग्ने पृथिव्यै सपर्यामि प्रयसा यामि रत्नम्

yuvorṛtaṃ rodasī satyamastu mahe ṣu ṇaḥ suvitāya pra bhūtam | idaṃ dive namo agne pṛthivyai saparyāmi prayasā yāmi ratnam

उतो हि वां पूर्व्या आविविद्र ऋतावरी रोदसी सत्यवाचः । नरश्चिद्वां समिथे शूरसातौ ववन्दिरे पृथिवि वेविदानाः

uto hi vāṃ pūrvyā āvividra ṛtāvarī rodasī satyavācaḥ | naraścidvāṃ samithe śūrasātau vavandire pṛthivi vevidānāḥ

को अद्धा वेद क इह प्र वोचद्देवाँ अच्छा पथ्या का समेति । ददृश्र एषामवमा सदांसि परेषु या गुह्येषु व्रतेषु

ko addhā veda ka iha pra vocaddevā~ acchā pathyā kā sameti | dadṛśra eṣāmavamā sadāṃsi pareṣu yā guhyeṣu vrateṣu

कविर्नृचक्षा अभि षीमचष्ट ऋतस्य योना विघृते मदन्ती । नाना चक्राते सदनं यथा वेः समानेन क्रतुना संविदाने

kavirnṛcakṣā abhi ṣīmacaṣṭa ṛtasya yonā vighṛte madantī | nānā cakrāte sadanaṃ yathā veḥ samānena kratunā saṃvidāne

समान्या वियुते दूरेअन्ते ध्रुवे पदे तस्थतुर्जागरूके । उत स्वसारा युवती भवन्ती आदु ब्रुवाते मिथुनानि नाम

samānyā viyute dūreante dhruve pade tasthaturjāgarūke | uta svasārā yuvatī bhavantī ādu bruvāte mithunāni nāma

विश्वेदेते जनिमा सं विविक्तो महो देवान्बिभ्रती न व्यथेते । एजद्ध्रुवं पत्यते विश्वमेकं चरत्पतत्रि विषुणं वि जातम्

viśvedete janimā saṃ vivikto maho devānbibhratī na vyathete | ejaddhruvaṃ patyate viśvamekaṃ caratpatatri viṣuṇaṃ vi jātam

सना पुराणमध्येम्यारान्महः पितुर्जनितुर्जामि तन्नः । देवासो यत्र पनितार एवैरुरौ पथि व्युते तस्थुरन्तः

sanā purāṇamadhyemyārānmahaḥ piturjaniturjāmi tannaḥ | devāso yatra panitāra evairurau pathi vyute tasthurantaḥ

इमं स्तोमं रोदसी प्र ब्रवीम्यृदूदराः शृणवन्नग्निजिह्वाः । मित्रः सम्राजो वरुणो युवान आदित्यासः कवयः पप्रथानाः

imaṃ stomaṃ rodasī pra bravīmyṛdūdarāḥ śṛṇavannagnijihvāḥ | mitraḥ samrājo varuṇo yuvāna ādityāsaḥ kavayaḥ paprathānāḥ

हिरण्यपाणिः सविता सुजिह्वस्त्रिरा दिवो विदथे पत्यमानः । देवेषु च सवितः श्लोकमश्रेरादस्मभ्यमा सुव सर्वतातिम्

hiraṇyapāṇiḥ savitā sujihvastrirā divo vidathe patyamānaḥ | deveṣu ca savitaḥ ślokamaśrerādasmabhyamā suva sarvatātim

सुकृत्सुपाणिः स्ववाँ ऋतावा देवस्त्वष्टावसे तानि नो धात् । पूषण्वन्त ऋभवो मादयध्वमूर्ध्वग्रावाणो अध्वरमतष्ट

sukṛtsupāṇiḥ svavā~ ṛtāvā devastvaṣṭāvase tāni no dhāt | pūṣaṇvanta ṛbhavo mādayadhvamūrdhvagrāvāṇo adhvaramataṣṭa

विद्युद्रथा मरुत ऋष्टिमन्तो दिवो मर्या ऋतजाता अयासः । सरस्वती शृणवन्यज्ञियासो धाता रयिं सहवीरं तुरासः

vidyudrathā maruta ṛṣṭimanto divo maryā ṛtajātā ayāsaḥ | sarasvatī śṛṇavanyajñiyāso dhātā rayiṃ sahavīraṃ turāsaḥ

विष्णुं स्तोमासः पुरुदस्ममर्का भगस्येव कारिणो यामनि ग्मन् । उरुक्रमः ककुहो यस्य पूर्वीर्न मर्धन्ति युवतयो जनित्रीः

viṣṇuṃ stomāsaḥ purudasmamarkā bhagasyeva kāriṇo yāmani gman | urukramaḥ kakuho yasya pūrvīrna mardhanti yuvatayo janitrīḥ

इन्द्रो विश्वैर्वीर्यैः पत्यमान उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । पुरंदरो वृत्रहा धृष्णुषेणः संगृभ्या न आ भरा भूरि पश्वः

indro viśvairvīryaiḥ patyamāna ubhe ā paprau rodasī mahitvā | puraṃdaro vṛtrahā dhṛṣṇuṣeṇaḥ saṃgṛbhyā na ā bharā bhūri paśvaḥ

नासत्या मे पितरा बन्धुपृच्छा सजात्यमश्विनोश्चारु नाम । युवं हि स्थो रयिदौ नो रयीणां दात्रं रक्षेथे अकवैरदब्धा

nāsatyā me pitarā bandhupṛcchā sajātyamaśvinoścāru nāma | yuvaṃ hi stho rayidau no rayīṇāṃ dātraṃ rakṣethe akavairadabdhā

महत्तद्वः कवयश्चारु नाम यद्ध देवा भवथ विश्व इन्द्रे । सख ऋभुभिः पुरुहूत प्रियेभिरिमां धियं सातये तक्षता नः

mahattadvaḥ kavayaścāru nāma yaddha devā bhavatha viśva indre | sakha ṛbhubhiḥ puruhūta priyebhirimāṃ dhiyaṃ sātaye takṣatā naḥ

अर्यमा णो अदितिर्यज्ञियासोऽदब्धानि वरुणस्य व्रतानि । युयोत नो अनपत्यानि गन्तोः प्रजावान्नः पशुमाँ अस्तु गातुः

aryamā ṇo aditiryajñiyāso'dabdhāni varuṇasya vratāni | yuyota no anapatyāni gantoḥ prajāvānnaḥ paśumā~ astu gātuḥ

देवानां दूतः पुरुध प्रसूतोऽनागान्नो वोचतु सर्वताता । शृणोतु नः पृथिवी द्यौरुतापः सूर्यो नक्षत्रैरुर्वन्तरिक्षम्

devānāṃ dūtaḥ purudha prasūto'nāgānno vocatu sarvatātā | śṛṇotu naḥ pṛthivī dyaurutāpaḥ sūryo nakṣatrairurvantarikṣam

शृण्वन्तु नो वृषणः पर्वतासो ध्रुवक्षेमास इळया मदन्तः । आदित्यैर्नो अदितिः शृणोतु यच्छन्तु नो मरुतः शर्म भद्रम्

śṛṇvantu no vṛṣaṇaḥ parvatāso dhruvakṣemāsa il̤ayā madantaḥ | ādityairno aditiḥ śṛṇotu yacchantu no marutaḥ śarma bhadram

सदा सुगः पितुमाँ अस्तु पन्था मध्वा देवा ओषधीः सं पिपृक्त । भगो मे अग्ने सख्ये न मृध्या उद्रायो अश्यां सदनं पुरुक्षोः

sadā sugaḥ pitumā~ astu panthā madhvā devā oṣadhīḥ saṃ pipṛkta | bhago me agne sakhye na mṛdhyā udrāyo aśyāṃ sadanaṃ purukṣoḥ

स्वदस्व हव्या समिषो दिदीह्यस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि । विश्वाँ अग्ने पृत्सु ताञ्जेषि शत्रूनहा विश्वा सुमना दीदिही नः

svadasva havyā samiṣo didīhyasmadryaksaṃ mimīhi śravāṃsi | viśvā~ agne pṛtsu tāñjeṣi śatrūnahā viśvā sumanā dīdihī naḥ

उषसः पूर्वा अध यद्व्यूषुर्महद्वि जज्ञे अक्षरं पदे गोः । व्रता देवानामुप नु प्रभूषन्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

uṣasaḥ pūrvā adha yadvyūṣurmahadvi jajñe akṣaraṃ pade goḥ | vratā devānāmupa nu prabhūṣanmahaddevānāmasuratvamekam

मो षू णो अत्र जुहुरन्त देवा मा पूर्वे अग्ने पितरः पदज्ञाः । पुराण्योः सद्मनोः केतुरन्तर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

mo ṣū ṇo atra juhuranta devā mā pūrve agne pitaraḥ padajñāḥ | purāṇyoḥ sadmanoḥ keturantarmahaddevānāmasuratvamekam

वि मे पुरुत्रा पतयन्ति कामाः शम्यच्छा दीद्ये पूर्व्याणि । समिद्धे अग्नावृतमिद्वदेम महद्देवानामसुरत्वमेकम्

vi me purutrā patayanti kāmāḥ śamyacchā dīdye pūrvyāṇi | samiddhe agnāvṛtamidvadema mahaddevānāmasuratvamekam

समानो राजा विभृतः पुरुत्रा शये शयासु प्रयुतो वनानु । अन्या वत्सं भरति क्षेति माता महद्देवानामसुरत्वमेकम्

samāno rājā vibhṛtaḥ purutrā śaye śayāsu prayuto vanānu | anyā vatsaṃ bharati kṣeti mātā mahaddevānāmasuratvamekam

आक्षित्पूर्वास्वपरा अनूरुत्सद्यो जातासु तरुणीष्वन्तः । अन्तर्वतीः सुवते अप्रवीता महद्देवानामसुरत्वमेकम्

ākṣitpūrvāsvaparā anūrutsadyo jātāsu taruṇīṣvantaḥ | antarvatīḥ suvate apravītā mahaddevānāmasuratvamekam

शयुः परस्तादध नु द्विमाताबन्धनश्चरति वत्स एकः । मित्रस्य ता वरुणस्य व्रतानि महद्देवानामसुरत्वमेकम्

śayuḥ parastādadha nu dvimātābandhanaścarati vatsa ekaḥ | mitrasya tā varuṇasya vratāni mahaddevānāmasuratvamekam

द्विमाता होता विदथेषु सम्राळन्वग्रं चरति क्षेति बुध्नः । प्र रण्यानि रण्यवाचो भरन्ते महद्देवानामसुरत्वमेकम्

dvimātā hotā vidatheṣu samrāl̤anvagraṃ carati kṣeti budhnaḥ | pra raṇyāni raṇyavāco bharante mahaddevānāmasuratvamekam

शूरस्येव युध्यतो अन्तमस्य प्रतीचीनं ददृशे विश्वमायत् । अन्तर्मतिश्चरति निष्षिधं गोर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

śūrasyeva yudhyato antamasya pratīcīnaṃ dadṛśe viśvamāyat | antarmatiścarati niṣṣidhaṃ gormahaddevānāmasuratvamekam

नि वेवेति पलितो दूत आस्वन्तर्महाँश्चरति रोचनेन । वपूंषि बिभ्रदभि नो वि चष्टे महद्देवानामसुरत्वमेकम्

ni veveti palito dūta āsvantarmahā~ścarati rocanena | vapūṃṣi bibhradabhi no vi caṣṭe mahaddevānāmasuratvamekam

विष्णुर्गोपाः परमं पाति पाथः प्रिया धामान्यमृता दधानः । अग्निष्टा विश्वा भुवनानि वेद महद्देवानामसुरत्वमेकम्

viṣṇurgopāḥ paramaṃ pāti pāthaḥ priyā dhāmānyamṛtā dadhānaḥ | agniṣṭā viśvā bhuvanāni veda mahaddevānāmasuratvamekam

नाना चक्राते यम्या वपूंषि तयोरन्यद्रोचते कृष्णमन्यत् । श्यावी च यदरुषी च स्वसारौ महद्देवानामसुरत्वमेकम्

nānā cakrāte yamyā vapūṃṣi tayoranyadrocate kṛṣṇamanyat | śyāvī ca yadaruṣī ca svasārau mahaddevānāmasuratvamekam

माता च यत्र दुहिता च धेनू सबर्दुघे धापयेते समीची । ऋतस्य ते सदसीळे अन्तर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

mātā ca yatra duhitā ca dhenū sabardughe dhāpayete samīcī | ṛtasya te sadasīl̤e antarmahaddevānāmasuratvamekam

अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा नि दधे धेनुरूधः । ऋतस्य सा पयसापिन्वतेळा महद्देवानामसुरत्वमेकम्

anyasyā vatsaṃ rihatī mimāya kayā bhuvā ni dadhe dhenurūdhaḥ | ṛtasya sā payasāpinvatel̤ā mahaddevānāmasuratvamekam

पद्या वस्ते पुरुरूपा वपूंष्यूर्ध्वा तस्थौ त्र्यविं रेरिहाणा । ऋतस्य सद्म वि चरामि विद्वान्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

padyā vaste pururūpā vapūṃṣyūrdhvā tasthau tryaviṃ rerihāṇā | ṛtasya sadma vi carāmi vidvānmahaddevānāmasuratvamekam

पदे इव निहिते दस्मे अन्तस्तयोरन्यद्गुह्यमाविरन्यत् । सध्रीचीना पथ्या सा विषूची महद्देवानामसुरत्वमेकम्

pade iva nihite dasme antastayoranyadguhyamāviranyat | sadhrīcīnā pathyā sā viṣūcī mahaddevānāmasuratvamekam

आ धेनवो धुनयन्तामशिश्वीः सबर्दुघाः शशया अप्रदुग्धाः । नव्यानव्या युवतयो भवन्तीर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

ā dhenavo dhunayantāmaśiśvīḥ sabardughāḥ śaśayā apradugdhāḥ | navyānavyā yuvatayo bhavantīrmahaddevānāmasuratvamekam

यदन्यासु वृषभो रोरवीति सो अन्यस्मिन्यूथे नि दधाति रेतः । स हि क्षपावान्स भगः स राजा महद्देवानामसुरत्वमेकम्

yadanyāsu vṛṣabho roravīti so anyasminyūthe ni dadhāti retaḥ | sa hi kṣapāvānsa bhagaḥ sa rājā mahaddevānāmasuratvamekam

वीरस्य नु स्वश्व्यं जनासः प्र नु वोचाम विदुरस्य देवाः । षोळ्हा युक्ताः पञ्चपञ्चा वहन्ति महद्देवानामसुरत्वमेकम्

vīrasya nu svaśvyaṃ janāsaḥ pra nu vocāma vidurasya devāḥ | ṣol̤hā yuktāḥ pañcapañcā vahanti mahaddevānāmasuratvamekam

देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः पुपोष प्रजाः पुरुधा जजान । इमा च विश्वा भुवनान्यस्य महद्देवानामसुरत्वमेकम्

devastvaṣṭā savitā viśvarūpaḥ pupoṣa prajāḥ purudhā jajāna | imā ca viśvā bhuvanānyasya mahaddevānāmasuratvamekam

मही समैरच्चम्वा समीची उभे ते अस्य वसुना न्यृष्टे । शृण्वे वीरो विन्दमानो वसूनि महद्देवानामसुरत्वमेकम्

mahī samairaccamvā samīcī ubhe te asya vasunā nyṛṣṭe | śṛṇve vīro vindamāno vasūni mahaddevānāmasuratvamekam

इमां च नः पृथिवीं विश्वधाया उप क्षेति हितमित्रो न राजा । पुरःसदः शर्मसदो न वीरा महद्देवानामसुरत्वमेकम्

imāṃ ca naḥ pṛthivīṃ viśvadhāyā upa kṣeti hitamitro na rājā | puraḥsadaḥ śarmasado na vīrā mahaddevānāmasuratvamekam

निष्षिध्वरीस्त ओषधीरुतापो रयिं त इन्द्र पृथिवी बिभर्ति । सखायस्ते वामभाजः स्याम महद्देवानामसुरत्वमेकम्

niṣṣidhvarīsta oṣadhīrutāpo rayiṃ ta indra pṛthivī bibharti | sakhāyaste vāmabhājaḥ syāma mahaddevānāmasuratvamekam

न ता मिनन्ति मायिनो न धीरा व्रता देवानां प्रथमा ध्रुवाणि । न रोदसी अद्रुहा वेद्याभिर्न पर्वता निनमे तस्थिवांसः

na tā minanti māyino na dhīrā vratā devānāṃ prathamā dhruvāṇi | na rodasī adruhā vedyābhirna parvatā niname tasthivāṃsaḥ

षड्भाराँ एको अचरन्बिभर्त्यृतं वर्षिष्ठमुप गाव आगुः । तिस्रो महीरुपरास्तस्थुरत्या गुहा द्वे निहिते दर्श्येका

ṣaḍbhārā~ eko acaranbibhartyṛtaṃ varṣiṣṭhamupa gāva āguḥ | tisro mahīruparāstasthuratyā guhā dve nihite darśyekā

त्रिपाजस्यो वृषभो विश्वरूप उत त्र्युधा पुरुध प्रजावान् । त्र्यनीकः पत्यते माहिनावान्स रेतोधा वृषभः शश्वतीनाम्

tripājasyo vṛṣabho viśvarūpa uta tryudhā purudha prajāvān | tryanīkaḥ patyate māhināvānsa retodhā vṛṣabhaḥ śaśvatīnām

अभीक आसां पदवीरबोध्यादित्यानामह्वे चारु नाम । आपश्चिदस्मा अरमन्त देवीः पृथग्व्रजन्तीः परि षीमवृञ्जन्

abhīka āsāṃ padavīrabodhyādityānāmahve cāru nāma | āpaścidasmā aramanta devīḥ pṛthagvrajantīḥ pari ṣīmavṛñjan

त्री षधस्था सिन्धवस्त्रिः कवीनामुत त्रिमाता विदथेषु सम्राट् । ऋतावरीर्योषणास्तिस्रो अप्यास्त्रिरा दिवो विदथे पत्यमानाः

trī ṣadhasthā sindhavastriḥ kavīnāmuta trimātā vidatheṣu samrāṭ | ṛtāvarīryoṣaṇāstisro apyāstrirā divo vidathe patyamānāḥ

त्रिरा दिवः सवितर्वार्याणि दिवेदिव आ सुव त्रिर्नो अह्नः । त्रिधातु राय आ सुवा वसूनि भग त्रातर्धिषणे सातये धाः

trirā divaḥ savitarvāryāṇi divediva ā suva trirno ahnaḥ | tridhātu rāya ā suvā vasūni bhaga trātardhiṣaṇe sātaye dhāḥ

त्रिरा दिवः सविता सोषवीति राजाना मित्रावरुणा सुपाणी । आपश्चिदस्य रोदसी चिदुर्वी रत्नं भिक्षन्त सवितुः सवाय

trirā divaḥ savitā soṣavīti rājānā mitrāvaruṇā supāṇī | āpaścidasya rodasī cidurvī ratnaṃ bhikṣanta savituḥ savāya

त्रिरुत्तमा दूणशा रोचनानि त्रयो राजन्त्यसुरस्य वीराः । ऋतावान इषिरा दूळभासस्त्रिरा दिवो विदथे सन्तु देवाः

triruttamā dūṇaśā rocanāni trayo rājantyasurasya vīrāḥ | ṛtāvāna iṣirā dūl̤abhāsastrirā divo vidathe santu devāḥ

प्र मे विविक्वाँ अविदन्मनीषां धेनुं चरन्तीं प्रयुतामगोपाम् । सद्यश्चिद्या दुदुहे भूरि धासेरिन्द्रस्तदग्निः पनितारो अस्याः

pra me vivikvā~ avidanmanīṣāṃ dhenuṃ carantīṃ prayutāmagopām | sadyaścidyā duduhe bhūri dhāserindrastadagniḥ panitāro asyāḥ

इन्द्रः सु पूषा वृषणा सुहस्ता दिवो न प्रीताः शशयं दुदुह्रे । विश्वे यदस्यां रणयन्त देवाः प्र वोऽत्र वसवः सुम्नमश्याम्

indraḥ su pūṣā vṛṣaṇā suhastā divo na prītāḥ śaśayaṃ duduhre | viśve yadasyāṃ raṇayanta devāḥ pra vo'tra vasavaḥ sumnamaśyām

या जामयो वृष्ण इच्छन्ति शक्तिं नमस्यन्तीर्जानते गर्भमस्मिन् । अच्छा पुत्रं धेनवो वावशाना महश्चरन्ति बिभ्रतं वपूंषि

yā jāmayo vṛṣṇa icchanti śaktiṃ namasyantīrjānate garbhamasmin | acchā putraṃ dhenavo vāvaśānā mahaścaranti bibhrataṃ vapūṃṣi

अच्छा विवक्मि रोदसी सुमेके ग्राव्णो युजानो अध्वरे मनीषा । इमा उ ते मनवे भूरिवारा ऊर्ध्वा भवन्ति दर्शता यजत्राः

acchā vivakmi rodasī sumeke grāvṇo yujāno adhvare manīṣā | imā u te manave bhūrivārā ūrdhvā bhavanti darśatā yajatrāḥ

या ते जिह्वा मधुमती सुमेधा अग्ने देवेषूच्यत उरूची । तयेह विश्वाँ अवसे यजत्राना सादय पायया चा मधूनि

yā te jihvā madhumatī sumedhā agne deveṣūcyata urūcī | tayeha viśvā~ avase yajatrānā sādaya pāyayā cā madhūni

या ते अग्ने पर्वतस्येव धारासश्चन्ती पीपयद्देव चित्रा । तामस्मभ्यं प्रमतिं जातवेदो वसो रास्व सुमतिं विश्वजन्याम्

yā te agne parvatasyeva dhārāsaścantī pīpayaddeva citrā | tāmasmabhyaṃ pramatiṃ jātavedo vaso rāsva sumatiṃ viśvajanyām

धेनुः प्रत्नस्य काम्यं दुहानान्तः पुत्रश्चरति दक्षिणायाः । आ द्योतनिं वहति शुभ्रयामोषस स्तोमो अश्विनावजीगः

dhenuḥ pratnasya kāmyaṃ duhānāntaḥ putraścarati dakṣiṇāyāḥ | ā dyotaniṃ vahati śubhrayāmoṣasa stomo aśvināvajīgaḥ

सुयुग्वहन्ति प्रति वामृतेनोर्ध्वा भवन्ति पितरेव मेधाः । जरेथामस्मद्वि पणेर्मनीषां युवोरवश्चकृमा यातमर्वाक्

suyugvahanti prati vāmṛtenordhvā bhavanti pitareva medhāḥ | jarethāmasmadvi paṇermanīṣāṃ yuvoravaścakṛmā yātamarvāk

सुयुग्भिरश्वैः सुवृता रथेन दस्राविमं शृणुतं श्लोकमद्रेः । किमङ्ग वां प्रत्यवर्तिं गमिष्ठाहुर्विप्रासो अश्विना पुराजाः

suyugbhiraśvaiḥ suvṛtā rathena dasrāvimaṃ śṛṇutaṃ ślokamadreḥ | kimaṅga vāṃ pratyavartiṃ gamiṣṭhāhurviprāso aśvinā purājāḥ

आ मन्येथामा गतं कच्चिदेवैर्विश्वे जनासो अश्विना हवन्ते । इमा हि वां गोऋजीका मधूनि प्र मित्रासो न ददुरुस्रो अग्रे

ā manyethāmā gataṃ kaccidevairviśve janāso aśvinā havante | imā hi vāṃ goṛjīkā madhūni pra mitrāso na dadurusro agre

तिरः पुरू चिदश्विना रजांस्याङ्गूषो वां मघवाना जनेषु । एह यातं पथिभिर्देवयानैर्दस्राविमे वां निधयो मधूनाम्

tiraḥ purū cidaśvinā rajāṃsyāṅgūṣo vāṃ maghavānā janeṣu | eha yātaṃ pathibhirdevayānairdasrāvime vāṃ nidhayo madhūnām

पुराणमोकः सख्यं शिवं वां युवोर्नरा द्रविणं जह्नाव्याम् । पुनः कृण्वानाः सख्या शिवानि मध्वा मदेम सह नू समानाः

purāṇamokaḥ sakhyaṃ śivaṃ vāṃ yuvornarā draviṇaṃ jahnāvyām | punaḥ kṛṇvānāḥ sakhyā śivāni madhvā madema saha nū samānāḥ

अश्विना वायुना युवं सुदक्षा नियुद्भिश्च सजोषसा युवाना । नासत्या तिरोअह्न्यं जुषाणा सोमं पिबतमस्रिधा सुदानू

aśvinā vāyunā yuvaṃ sudakṣā niyudbhiśca sajoṣasā yuvānā | nāsatyā tiroahnyaṃ juṣāṇā somaṃ pibatamasridhā sudānū

अश्विना परि वामिषः पुरूचीरीयुर्गीर्भिर्यतमाना अमृध्राः । रथो ह वामृतजा अद्रिजूतः परि द्यावापृथिवी याति सद्यः

aśvinā pari vāmiṣaḥ purūcīrīyurgīrbhiryatamānā amṛdhrāḥ | ratho ha vāmṛtajā adrijūtaḥ pari dyāvāpṛthivī yāti sadyaḥ

अश्विना मधुषुत्तमो युवाकुः सोमस्तं पातमा गतं दुरोणे । रथो ह वां भूरि वर्पः करिक्रत्सुतावतो निष्कृतमागमिष्ठः

aśvinā madhuṣuttamo yuvākuḥ somastaṃ pātamā gataṃ duroṇe | ratho ha vāṃ bhūri varpaḥ karikratsutāvato niṣkṛtamāgamiṣṭhaḥ

मित्रो जनान्यातयति ब्रुवाणो मित्रो दाधार पृथिवीमुत द्याम् । मित्रः कृष्टीरनिमिषाभि चष्टे मित्राय हव्यं घृतवज्जुहोत

mitro janānyātayati bruvāṇo mitro dādhāra pṛthivīmuta dyām | mitraḥ kṛṣṭīranimiṣābhi caṣṭe mitrāya havyaṃ ghṛtavajjuhota

प्र स मित्र मर्तो अस्तु प्रयस्वान्यस्त आदित्य शिक्षति व्रतेन । न हन्यते न जीयते त्वोतो नैनमंहो अश्नोत्यन्तितो न दूरात्

pra sa mitra marto astu prayasvānyasta āditya śikṣati vratena | na hanyate na jīyate tvoto nainamaṃho aśnotyantito na dūrāt

अनमीवास इळया मदन्तो मितज्ञवो वरिमन्ना पृथिव्याः । आदित्यस्य व्रतमुपक्षियन्तो वयं मित्रस्य सुमतौ स्याम

anamīvāsa il̤ayā madanto mitajñavo varimannā pṛthivyāḥ | ādityasya vratamupakṣiyanto vayaṃ mitrasya sumatau syāma

अयं मित्रो नमस्यः सुशेवो राजा सुक्षत्रो अजनिष्ट वेधाः । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम

ayaṃ mitro namasyaḥ suśevo rājā sukṣatro ajaniṣṭa vedhāḥ | tasya vayaṃ sumatau yajñiyasyāpi bhadre saumanase syāma

महाँ आदित्यो नमसोपसद्यो यातयज्जनो गृणते सुशेवः । तस्मा एतत्पन्यतमाय जुष्टमग्नौ मित्राय हविरा जुहोत

mahā~ ādityo namasopasadyo yātayajjano gṛṇate suśevaḥ | tasmā etatpanyatamāya juṣṭamagnau mitrāya havirā juhota

मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि । द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम्

mitrasya carṣaṇīdhṛto'vo devasya sānasi | dyumnaṃ citraśravastamam

अभि यो महिना दिवं मित्रो बभूव सप्रथाः । अभि श्रवोभिः पृथिवीम्

abhi yo mahinā divaṃ mitro babhūva saprathāḥ | abhi śravobhiḥ pṛthivīm

मित्राय पञ्च येमिरे जना अभिष्टिशवसे । स देवान्विश्वान्बिभर्ति

mitrāya pañca yemire janā abhiṣṭiśavase | sa devānviśvānbibharti

मित्रो देवेष्वायुषु जनाय वृक्तबर्हिषे । इष इष्टव्रता अकः

mitro deveṣvāyuṣu janāya vṛktabarhiṣe | iṣa iṣṭavratā akaḥ

इहेह वो मनसा बन्धुता नर उशिजो जग्मुरभि तानि वेदसा । याभिर्मायाभिः प्रतिजूतिवर्पसः सौधन्वना यज्ञियं भागमानश

iheha vo manasā bandhutā nara uśijo jagmurabhi tāni vedasā | yābhirmāyābhiḥ pratijūtivarpasaḥ saudhanvanā yajñiyaṃ bhāgamānaśa

याभिः शचीभिश्चमसाँ अपिंशत यया धिया गामरिणीत चर्मणः । येन हरी मनसा निरतक्षत तेन देवत्वमृभवः समानश

yābhiḥ śacībhiścamasā~ apiṃśata yayā dhiyā gāmariṇīta carmaṇaḥ | yena harī manasā niratakṣata tena devatvamṛbhavaḥ samānaśa

इन्द्रस्य सख्यमृभवः समानशुर्मनोर्नपातो अपसो दधन्विरे । सौधन्वनासो अमृतत्वमेरिरे विष्ट्वी शमीभिः सुकृतः सुकृत्यया

indrasya sakhyamṛbhavaḥ samānaśurmanornapāto apaso dadhanvire | saudhanvanāso amṛtatvamerire viṣṭvī śamībhiḥ sukṛtaḥ sukṛtyayā

इन्द्रेण याथ सरथं सुते सचाँ अथो वशानां भवथा सह श्रिया । न वः प्रतिमै सुकृतानि वाघतः सौधन्वना ऋभवो वीर्याणि च

indreṇa yātha sarathaṃ sute sacā~ atho vaśānāṃ bhavathā saha śriyā | na vaḥ pratimai sukṛtāni vāghataḥ saudhanvanā ṛbhavo vīryāṇi ca

इन्द्र ऋभुभिर्वाजवद्भिः समुक्षितं सुतं सोममा वृषस्वा गभस्त्योः । धियेषितो मघवन्दाशुषो गृहे सौधन्वनेभिः सह मत्स्वा नृभिः

indra ṛbhubhirvājavadbhiḥ samukṣitaṃ sutaṃ somamā vṛṣasvā gabhastyoḥ | dhiyeṣito maghavandāśuṣo gṛhe saudhanvanebhiḥ saha matsvā nṛbhiḥ

इन्द्र ऋभुमान्वाजवान्मत्स्वेह नोऽस्मिन्सवने शच्या पुरुष्टुत । इमानि तुभ्यं स्वसराणि येमिरे व्रता देवानां मनुषश्च धर्मभिः

indra ṛbhumānvājavānmatsveha no'sminsavane śacyā puruṣṭuta | imāni tubhyaṃ svasarāṇi yemire vratā devānāṃ manuṣaśca dharmabhiḥ

इन्द्र ऋभुभिर्वाजिभिर्वाजयन्निह स्तोमं जरितुरुप याहि यज्ञियम् । शतं केतेभिरिषिरेभिरायवे सहस्रणीथो अध्वरस्य होमनि

indra ṛbhubhirvājibhirvājayanniha stomaṃ jariturupa yāhi yajñiyam | śataṃ ketebhiriṣirebhirāyave sahasraṇītho adhvarasya homani

उषो वाजेन वाजिनि प्रचेता स्तोमं जुषस्व गृणतो मघोनि । पुराणी देवि युवतिः पुरंधिरनु व्रतं चरसि विश्ववारे

uṣo vājena vājini pracetā stomaṃ juṣasva gṛṇato maghoni | purāṇī devi yuvatiḥ puraṃdhiranu vrataṃ carasi viśvavāre

उषो देव्यमर्त्या वि भाहि चन्द्ररथा सूनृता ईरयन्ती । आ त्वा वहन्तु सुयमासो अश्वा हिरण्यवर्णां पृथुपाजसो ये

uṣo devyamartyā vi bhāhi candrarathā sūnṛtā īrayantī | ā tvā vahantu suyamāso aśvā hiraṇyavarṇāṃ pṛthupājaso ye

उषः प्रतीची भुवनानि विश्वोर्ध्वा तिष्ठस्यमृतस्य केतुः । समानमर्थं चरणीयमाना चक्रमिव नव्यस्या ववृत्स्व

uṣaḥ pratīcī bhuvanāni viśvordhvā tiṣṭhasyamṛtasya ketuḥ | samānamarthaṃ caraṇīyamānā cakramiva navyasyā vavṛtsva

अव स्यूमेव चिन्वती मघोन्युषा याति स्वसरस्य पत्नी । स्वर्जनन्ती सुभगा सुदंसा आन्ताद्दिवः पप्रथ आ पृथिव्याः

ava syūmeva cinvatī maghonyuṣā yāti svasarasya patnī | svarjanantī subhagā sudaṃsā āntāddivaḥ papratha ā pṛthivyāḥ

अच्छा वो देवीमुषसं विभातीं प्र वो भरध्वं नमसा सुवृक्तिम् । ऊर्ध्वं मधुधा दिवि पाजो अश्रेत्प्र रोचना रुरुचे रण्वसंदृक्

acchā vo devīmuṣasaṃ vibhātīṃ pra vo bharadhvaṃ namasā suvṛktim | ūrdhvaṃ madhudhā divi pājo aśretpra rocanā ruruce raṇvasaṃdṛk

ऋतावरी दिवो अर्कैरबोध्या रेवती रोदसी चित्रमस्थात् । आयतीमग्न उषसं विभातीं वाममेषि द्रविणं भिक्षमाणः

ṛtāvarī divo arkairabodhyā revatī rodasī citramasthāt | āyatīmagna uṣasaṃ vibhātīṃ vāmameṣi draviṇaṃ bhikṣamāṇaḥ

ऋतस्य बुध्न उषसामिषण्यन्वृषा मही रोदसी आ विवेश । मही मित्रस्य वरुणस्य माया चन्द्रेव भानुं वि दधे पुरुत्रा

ṛtasya budhna uṣasāmiṣaṇyanvṛṣā mahī rodasī ā viveśa | mahī mitrasya varuṇasya māyā candreva bhānuṃ vi dadhe purutrā

इमा उ वां भृमयो मन्यमाना युवावते न तुज्या अभूवन् । क्व त्यदिन्द्रावरुणा यशो वां येन स्मा सिनं भरथः सखिभ्यः

imā u vāṃ bhṛmayo manyamānā yuvāvate na tujyā abhūvan | kva tyadindrāvaruṇā yaśo vāṃ yena smā sinaṃ bharathaḥ sakhibhyaḥ

अयमु वां पुरुतमो रयीयञ्छश्वत्तममवसे जोहवीति । सजोषाविन्द्रावरुणा मरुद्भिर्दिवा पृथिव्या शृणुतं हवं मे

ayamu vāṃ purutamo rayīyañchaśvattamamavase johavīti | sajoṣāvindrāvaruṇā marudbhirdivā pṛthivyā śṛṇutaṃ havaṃ me

अस्मे तदिन्द्रावरुणा वसु ष्यादस्मे रयिर्मरुतः सर्ववीरः । अस्मान्वरूत्रीः शरणैरवन्त्वस्मान्होत्रा भारती दक्षिणाभिः

asme tadindrāvaruṇā vasu ṣyādasme rayirmarutaḥ sarvavīraḥ | asmānvarūtrīḥ śaraṇairavantvasmānhotrā bhāratī dakṣiṇābhiḥ

बृहस्पते जुषस्व नो हव्यानि विश्वदेव्य । रास्व रत्नानि दाशुषे

bṛhaspate juṣasva no havyāni viśvadevya | rāsva ratnāni dāśuṣe

शुचिमर्कैर्बृहस्पतिमध्वरेषु नमस्यत । अनाम्योज आ चके

śucimarkairbṛhaspatimadhvareṣu namasyata | anāmyoja ā cake

वृषभं चर्षणीनां विश्वरूपमदाभ्यम् । बृहस्पतिं वरेण्यम्

vṛṣabhaṃ carṣaṇīnāṃ viśvarūpamadābhyam | bṛhaspatiṃ vareṇyam

इयं ते पूषन्नाघृणे सुष्टुतिर्देव नव्यसी । अस्माभिस्तुभ्यं शस्यते

iyaṃ te pūṣannāghṛṇe suṣṭutirdeva navyasī | asmābhistubhyaṃ śasyate

तां जुषस्व गिरं मम वाजयन्तीमवा धियम् । वधूयुरिव योषणाम्

tāṃ juṣasva giraṃ mama vājayantīmavā dhiyam | vadhūyuriva yoṣaṇām

यो विश्वाभि विपश्यति भुवना सं च पश्यति । स नः पूषाविता भुवत्

yo viśvābhi vipaśyati bhuvanā saṃ ca paśyati | sa naḥ pūṣāvitā bhuvat

तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि । धियो यो नः प्रचोदयात्

tatsaviturvareṇyaṃ bhargo devasya dhīmahi | dhiyo yo naḥ pracodayāt

देवस्य सवितुर्वयं वाजयन्तः पुरंध्या । भगस्य रातिमीमहे

devasya saviturvayaṃ vājayantaḥ puraṃdhyā | bhagasya rātimīmahe

देवं नरः सवितारं विप्रा यज्ञैः सुवृक्तिभिः । नमस्यन्ति धियेषिताः

devaṃ naraḥ savitāraṃ viprā yajñaiḥ suvṛktibhiḥ | namasyanti dhiyeṣitāḥ

सोमो जिगाति गातुविद्देवानामेति निष्कृतम् । ऋतस्य योनिमासदम्

somo jigāti gātuviddevānāmeti niṣkṛtam | ṛtasya yonimāsadam

सोमो अस्मभ्यं द्विपदे चतुष्पदे च पशवे । अनमीवा इषस्करत्

somo asmabhyaṃ dvipade catuṣpade ca paśave | anamīvā iṣaskarat

अस्माकमायुर्वर्धयन्नभिमातीः सहमानः । सोमः सधस्थमासदत्

asmākamāyurvardhayannabhimātīḥ sahamānaḥ | somaḥ sadhasthamāsadat

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम् । मध्वा रजांसि सुक्रतू

ā no mitrāvaruṇā ghṛtairgavyūtimukṣatam | madhvā rajāṃsi sukratū

उरुशंसा नमोवृधा मह्ना दक्षस्य राजथः । द्राघिष्ठाभिः शुचिव्रता

uruśaṃsā namovṛdhā mahnā dakṣasya rājathaḥ | drāghiṣṭhābhiḥ śucivratā

गृणाना जमदग्निना योनावृतस्य सीदतम् । पातं सोममृतावृधा

gṛṇānā jamadagninā yonāvṛtasya sīdatam | pātaṃ somamṛtāvṛdhā