Maṇḍala 2 — 43 hymns of the Gṛtsamada family

त्वमग्ने द्युभिस्त्वमाशुशुक्षणिस्त्वमद्भ्यस्त्वमश्मनस्परि । त्वं वनेभ्यस्त्वमोषधीभ्यस्त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः

tvamagne dyubhistvamāśuśukṣaṇistvamadbhyastvamaśmanaspari | tvaṃ vanebhyastvamoṣadhībhyastvaṃ nṛṇāṃ nṛpate jāyase śuciḥ

तवाग्ने होत्रं तव पोत्रमृत्वियं तव नेष्ट्रं त्वमग्निदृतायतः । तव प्रशास्त्रं त्वमध्वरीयसि ब्रह्मा चासि गृहपतिश्च नो दमे

tavāgne hotraṃ tava potramṛtviyaṃ tava neṣṭraṃ tvamagnidṛtāyataḥ | tava praśāstraṃ tvamadhvarīyasi brahmā cāsi gṛhapatiśca no dame

त्वमग्न इन्द्रो वृषभः सतामसि त्वं विष्णुरुरुगायो नमस्यः । त्वं ब्रह्मा रयिविद्ब्रह्मणस्पते त्वं विधर्तः सचसे पुरंध्या

tvamagna indro vṛṣabhaḥ satāmasi tvaṃ viṣṇururugāyo namasyaḥ | tvaṃ brahmā rayividbrahmaṇaspate tvaṃ vidhartaḥ sacase puraṃdhyā

त्वमग्ने राजा वरुणो धृतव्रतस्त्वं मित्रो भवसि दस्म ईड्यः । त्वमर्यमा सत्पतिर्यस्य सम्भुजं त्वमंशो विदथे देव भाजयुः

tvamagne rājā varuṇo dhṛtavratastvaṃ mitro bhavasi dasma īḍyaḥ | tvamaryamā satpatiryasya sambhujaṃ tvamaṃśo vidathe deva bhājayuḥ

त्वमग्ने त्वष्टा विधते सुवीर्यं तव ग्नावो मित्रमहः सजात्यम् । त्वमाशुहेमा ररिषे स्वश्व्यं त्वं नरां शर्धो असि पुरूवसुः

tvamagne tvaṣṭā vidhate suvīryaṃ tava gnāvo mitramahaḥ sajātyam | tvamāśuhemā rariṣe svaśvyaṃ tvaṃ narāṃ śardho asi purūvasuḥ

त्वमग्ने रुद्रो असुरो महो दिवस्त्वं शर्धो मारुतं पृक्ष ईशिषे । त्वं वातैररुणैर्यासि शंगयस्त्वं पूषा विधतः पासि नु त्मना

tvamagne rudro asuro maho divastvaṃ śardho mārutaṃ pṛkṣa īśiṣe | tvaṃ vātairaruṇairyāsi śaṃgayastvaṃ pūṣā vidhataḥ pāsi nu tmanā

त्वमग्ने द्रविणोदा अरंकृते त्वं देवः सविता रत्नधा असि । त्वं भगो नृपते वस्व ईशिषे त्वं पायुर्दमे यस्तेऽविधत्

tvamagne draviṇodā araṃkṛte tvaṃ devaḥ savitā ratnadhā asi | tvaṃ bhago nṛpate vasva īśiṣe tvaṃ pāyurdame yaste'vidhat

त्वामग्ने दम आ विश्पतिं विशस्त्वां राजानं सुविदत्रमृञ्जते । त्वं विश्वानि स्वनीक पत्यसे त्वं सहस्राणि शता दश प्रति

tvāmagne dama ā viśpatiṃ viśastvāṃ rājānaṃ suvidatramṛñjate | tvaṃ viśvāni svanīka patyase tvaṃ sahasrāṇi śatā daśa prati

त्वामग्ने पितरमिष्टिभिर्नरस्त्वां भ्रात्राय शम्या तनूरुचम् । त्वं पुत्रो भवसि यस्तेऽविधत्त्वं सखा सुशेवः पास्याधृषः

tvāmagne pitaramiṣṭibhirnarastvāṃ bhrātrāya śamyā tanūrucam | tvaṃ putro bhavasi yaste'vidhattvaṃ sakhā suśevaḥ pāsyādhṛṣaḥ

त्वमग्न ऋभुराके नमस्यस्त्वं वाजस्य क्षुमतो राय ईशिषे । त्वं वि भास्यनु दक्षि दावने त्वं विशिक्षुरसि यज्ञमातनिः

tvamagna ṛbhurāke namasyastvaṃ vājasya kṣumato rāya īśiṣe | tvaṃ vi bhāsyanu dakṣi dāvane tvaṃ viśikṣurasi yajñamātaniḥ

त्वमग्ने अदितिर्देव दाशुषे त्वं होत्रा भारती वर्धसे गिरा । त्वमिळा शतहिमासि दक्षसे त्वं वृत्रहा वसुपते सरस्वती

tvamagne aditirdeva dāśuṣe tvaṃ hotrā bhāratī vardhase girā | tvamil̤ā śatahimāsi dakṣase tvaṃ vṛtrahā vasupate sarasvatī

त्वमग्ने सुभृत उत्तमं वयस्तव स्पार्हे वर्ण आ संदृशि श्रियः । त्वं वाजः प्रतरणो बृहन्नसि त्वं रयिर्बहुलो विश्वतस्पृथुः

tvamagne subhṛta uttamaṃ vayastava spārhe varṇa ā saṃdṛśi śriyaḥ | tvaṃ vājaḥ prataraṇo bṛhannasi tvaṃ rayirbahulo viśvataspṛthuḥ

त्वामग्न आदित्यास आस्यं त्वां जिह्वां शुचयश्चक्रिरे कवे । त्वां रातिषाचो अध्वरेषु सश्चिरे त्वे देवा हविरदन्त्याहुतम्

tvāmagna ādityāsa āsyaṃ tvāṃ jihvāṃ śucayaścakrire kave | tvāṃ rātiṣāco adhvareṣu saścire tve devā haviradantyāhutam

त्वे अग्ने विश्वे अमृतासो अद्रुह आसा देवा हविरदन्त्याहुतम् । त्वया मर्तासः स्वदन्त आसुतिं त्वं गर्भो वीरुधां जज्ञिषे शुचिः

tve agne viśve amṛtāso adruha āsā devā haviradantyāhutam | tvayā martāsaḥ svadanta āsutiṃ tvaṃ garbho vīrudhāṃ jajñiṣe śuciḥ

त्वं तान्सं च प्रति चासि मज्मनाग्ने सुजात प्र च देव रिच्यसे । पृक्षो यदत्र महिना वि ते भुवदनु द्यावापृथिवी रोदसी उभे

tvaṃ tānsaṃ ca prati cāsi majmanāgne sujāta pra ca deva ricyase | pṛkṣo yadatra mahinā vi te bhuvadanu dyāvāpṛthivī rodasī ubhe

ये स्तोतृभ्यो गोअग्रामश्वपेशसमग्ने रातिमुपसृजन्ति सूरयः । अस्माञ्च ताँश्च प्र हि नेषि वस्य आ बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

ye stotṛbhyo goagrāmaśvapeśasamagne rātimupasṛjanti sūrayaḥ | asmāñca tā~śca pra hi neṣi vasya ā bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

यज्ञेन वर्धत जातवेदसमग्निं यजध्वं हविषा तना गिरा । समिधानं सुप्रयसं स्वर्णरं द्युक्षं होतारं वृजनेषु धूर्षदम्

yajñena vardhata jātavedasamagniṃ yajadhvaṃ haviṣā tanā girā | samidhānaṃ suprayasaṃ svarṇaraṃ dyukṣaṃ hotāraṃ vṛjaneṣu dhūrṣadam

अभि त्वा नक्तीरुषसो ववाशिरेऽग्ने वत्सं न स्वसरेषु धेनवः । दिव इवेदरतिर्मानुषा युगा क्षपो भासि पुरुवार संयतः

abhi tvā naktīruṣaso vavāśire'gne vatsaṃ na svasareṣu dhenavaḥ | diva ivedaratirmānuṣā yugā kṣapo bhāsi puruvāra saṃyataḥ

तं देवा बुध्ने रजसः सुदंससं दिवस्पृथिव्योररतिं न्येरिरे । रथमिव वेद्यं शुक्रशोचिषमग्निं मित्रं न क्षितिषु प्रशंस्यम्

taṃ devā budhne rajasaḥ sudaṃsasaṃ divaspṛthivyoraratiṃ nyerire | rathamiva vedyaṃ śukraśociṣamagniṃ mitraṃ na kṣitiṣu praśaṃsyam

तमुक्षमाणं रजसि स्व आ दमे चन्द्रमिव सुरुचं ह्वार आ दधुः । पृश्न्याः पतरं चितयन्तमक्षभिः पाथो न पायुं जनसी उभे अनु

tamukṣamāṇaṃ rajasi sva ā dame candramiva surucaṃ hvāra ā dadhuḥ | pṛśnyāḥ pataraṃ citayantamakṣabhiḥ pātho na pāyuṃ janasī ubhe anu

स होता विश्वं परि भूत्वध्वरं तमु हव्यैर्मनुष ऋञ्जते गिरा । हिरिशिप्रो वृधसानासु जर्भुरद्द्यौर्न स्तृभिश्चितयद्रोदसी अनु

sa hotā viśvaṃ pari bhūtvadhvaraṃ tamu havyairmanuṣa ṛñjate girā | hiriśipro vṛdhasānāsu jarbhuraddyaurna stṛbhiścitayadrodasī anu

स नो रेवत्समिधानः स्वस्तये संददस्वान्रयिमस्मासु दीदिहि । आ नः कृणुष्व सुविताय रोदसी अग्ने हव्या मनुषो देव वीतये

sa no revatsamidhānaḥ svastaye saṃdadasvānrayimasmāsu dīdihi | ā naḥ kṛṇuṣva suvitāya rodasī agne havyā manuṣo deva vītaye

दा नो अग्ने बृहतो दाः सहस्रिणो दुरो न वाजं श्रुत्या अपा वृधि । प्राची द्यावापृथिवी ब्रह्मणा कृधि स्वर्ण शुक्रमुषसो वि दिद्युतः

dā no agne bṛhato dāḥ sahasriṇo duro na vājaṃ śrutyā apā vṛdhi | prācī dyāvāpṛthivī brahmaṇā kṛdhi svarṇa śukramuṣaso vi didyutaḥ

स इधान उषसो राम्या अनु स्वर्ण दीदेदरुषेण भानुना । होत्राभिरग्निर्मनुषः स्वध्वरो राजा विशामतिथिश्चारुरायवे

sa idhāna uṣaso rāmyā anu svarṇa dīdedaruṣeṇa bhānunā | hotrābhiragnirmanuṣaḥ svadhvaro rājā viśāmatithiścārurāyave

एवा नो अग्ने अमृतेषु पूर्व्य धीष्पीपाय बृहद्दिवेषु मानुषा । दुहाना धेनुर्वृजनेषु कारवे त्मना शतिनं पुरुरूपमिषणि

evā no agne amṛteṣu pūrvya dhīṣpīpāya bṛhaddiveṣu mānuṣā | duhānā dhenurvṛjaneṣu kārave tmanā śatinaṃ pururūpamiṣaṇi

वयमग्ने अर्वता वा सुवीर्यं ब्रह्मणा वा चितयेमा जनाँ अति । अस्माकं द्युम्नमधि पञ्च कृष्टिषूच्चा स्वर्ण शुशुचीत दुष्टरम्

vayamagne arvatā vā suvīryaṃ brahmaṇā vā citayemā janā~ ati | asmākaṃ dyumnamadhi pañca kṛṣṭiṣūccā svarṇa śuśucīta duṣṭaram

स नो बोधि सहस्य प्रशंस्यो यस्मिन्सुजाता इषयन्त सूरयः । यमग्ने यज्ञमुपयन्ति वाजिनो नित्ये तोके दीदिवांसं स्वे दमे

sa no bodhi sahasya praśaṃsyo yasminsujātā iṣayanta sūrayaḥ | yamagne yajñamupayanti vājino nitye toke dīdivāṃsaṃ sve dame

उभयासो जातवेदः स्याम ते स्तोतारो अग्ने सूरयश्च शर्मणि । वस्वो रायः पुरुश्चन्द्रस्य भूयसः प्रजावतः स्वपत्यस्य शग्धि नः

ubhayāso jātavedaḥ syāma te stotāro agne sūrayaśca śarmaṇi | vasvo rāyaḥ puruścandrasya bhūyasaḥ prajāvataḥ svapatyasya śagdhi naḥ

ये स्तोतृभ्यो गोअग्रामश्वपेशसमग्ने रातिमुपसृजन्ति सूरयः । अस्माञ्च ताँश्च प्र हि नेषि वस्य आ बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

ye stotṛbhyo goagrāmaśvapeśasamagne rātimupasṛjanti sūrayaḥ | asmāñca tā~śca pra hi neṣi vasya ā bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

समिद्धो अग्निर्निहितः पृथिव्यां प्रत्यङ्विश्वानि भुवनान्यस्थात् । होता पावकः प्रदिवः सुमेधा देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन्

samiddho agnirnihitaḥ pṛthivyāṃ pratyaṅviśvāni bhuvanānyasthāt | hotā pāvakaḥ pradivaḥ sumedhā devo devānyajatvagnirarhan

नराशंसः प्रति धामान्यञ्जन्तिस्रो दिवः प्रति मह्ना स्वर्चिः । घृतप्रुषा मनसा हव्यमुन्दन्मूर्धन्यज्ञस्य समनक्तु देवान्

narāśaṃsaḥ prati dhāmānyañjantisro divaḥ prati mahnā svarciḥ | ghṛtapruṣā manasā havyamundanmūrdhanyajñasya samanaktu devān

ईळितो अग्ने मनसा नो अर्हन्देवान्यक्षि मानुषात्पूर्वो अद्य । स आ वह मरुतां शर्धो अच्युतमिन्द्रं नरो बर्हिषदं यजध्वम्

īl̤ito agne manasā no arhandevānyakṣi mānuṣātpūrvo adya | sa ā vaha marutāṃ śardho acyutamindraṃ naro barhiṣadaṃ yajadhvam

देव बर्हिर्वर्धमानं सुवीरं स्तीर्णं राये सुभरं वेद्यस्याम् । घृतेनाक्तं वसवः सीदतेदं विश्वे देवा आदित्या यज्ञियासः

deva barhirvardhamānaṃ suvīraṃ stīrṇaṃ rāye subharaṃ vedyasyām | ghṛtenāktaṃ vasavaḥ sīdatedaṃ viśve devā ādityā yajñiyāsaḥ

वि श्रयन्तामुर्विया हूयमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा नमोभिः । व्यचस्वतीर्वि प्रथन्तामजुर्या वर्णं पुनाना यशसं सुवीरम्

vi śrayantāmurviyā hūyamānā dvāro devīḥ suprāyaṇā namobhiḥ | vyacasvatīrvi prathantāmajuryā varṇaṃ punānā yaśasaṃ suvīram

साध्वपांसि सनता न उक्षिते उषासानक्ता वय्येव रण्विते । तन्तुं ततं संवयन्ती समीची यज्ञस्य पेशः सुदुघे पयस्वती

sādhvapāṃsi sanatā na ukṣite uṣāsānaktā vayyeva raṇvite | tantuṃ tataṃ saṃvayantī samīcī yajñasya peśaḥ sudughe payasvatī

दैव्या होतारा प्रथमा विदुष्टर ऋजु यक्षतः समृचा वपुष्टरा । देवान्यजन्तावृतुथा समञ्जतो नाभा पृथिव्या अधि सानुषु त्रिषु

daivyā hotārā prathamā viduṣṭara ṛju yakṣataḥ samṛcā vapuṣṭarā | devānyajantāvṛtuthā samañjato nābhā pṛthivyā adhi sānuṣu triṣu

सरस्वती साधयन्ती धियं न इळा देवी भारती विश्वतूर्तिः । तिस्रो देवीः स्वधया बर्हिरेदमच्छिद्रं पान्तु शरणं निषद्य

sarasvatī sādhayantī dhiyaṃ na il̤ā devī bhāratī viśvatūrtiḥ | tisro devīḥ svadhayā barhiredamacchidraṃ pāntu śaraṇaṃ niṣadya

पिशङ्गरूपः सुभरो वयोधाः श्रुष्टी वीरो जायते देवकामः । प्रजां त्वष्टा वि ष्यतु नाभिमस्मे अथा देवानामप्येतु पाथः

piśaṅgarūpaḥ subharo vayodhāḥ śruṣṭī vīro jāyate devakāmaḥ | prajāṃ tvaṣṭā vi ṣyatu nābhimasme athā devānāmapyetu pāthaḥ

वनस्पतिरवसृजन्नुप स्थादग्निर्हविः सूदयाति प्र धीभिः । त्रिधा समक्तं नयतु प्रजानन्देवेभ्यो दैव्यः शमितोप हव्यम्

vanaspatiravasṛjannupa sthādagnirhaviḥ sūdayāti pra dhībhiḥ | tridhā samaktaṃ nayatu prajānandevebhyo daivyaḥ śamitopa havyam

घृतं मिमिक्षे घृतमस्य योनिर्घृते श्रितो घृतम्वस्य धाम । अनुष्वधमा वह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षि हव्यम्

ghṛtaṃ mimikṣe ghṛtamasya yonirghṛte śrito ghṛtamvasya dhāma | anuṣvadhamā vaha mādayasva svāhākṛtaṃ vṛṣabha vakṣi havyam

हुवे वः सुद्योत्मानं सुवृक्तिं विशामग्निमतिथिं सुप्रयसम् । मित्र इव यो दिधिषाय्यो भूद्देव आदेवे जने जातवेदाः

huve vaḥ sudyotmānaṃ suvṛktiṃ viśāmagnimatithiṃ suprayasam | mitra iva yo didhiṣāyyo bhūddeva ādeve jane jātavedāḥ

इमं विधन्तो अपां सधस्थे द्वितादधुर्भृगवो विक्ष्वायोः । एष विश्वान्यभ्यस्तु भूमा देवानामग्निररतिर्जीराश्वः

imaṃ vidhanto apāṃ sadhasthe dvitādadhurbhṛgavo vikṣvāyoḥ | eṣa viśvānyabhyastu bhūmā devānāmagniraratirjīrāśvaḥ

अग्निं देवासो मानुषीषु विक्षु प्रियं धुः क्षेष्यन्तो न मित्रम् । स दीदयदुशतीरूर्म्या आ दक्षाय्यो यो दास्वते दम आ

agniṃ devāso mānuṣīṣu vikṣu priyaṃ dhuḥ kṣeṣyanto na mitram | sa dīdayaduśatīrūrmyā ā dakṣāyyo yo dāsvate dama ā

अस्य रण्वा स्वस्येव पुष्टिः संदृष्टिरस्य हियानस्य दक्षोः । वि यो भरिभ्रदोषधीषु जिह्वामत्यो न रथ्यो दोधवीति वारान्

asya raṇvā svasyeva puṣṭiḥ saṃdṛṣṭirasya hiyānasya dakṣoḥ | vi yo bharibhradoṣadhīṣu jihvāmatyo na rathyo dodhavīti vārān

आ यन्मे अभ्वं वनदः पनन्तोशिग्भ्यो नामिमीत वर्णम् । स चित्रेण चिकिते रंसु भासा जुजुर्वाँ यो मुहुरा युवा भूत्

ā yanme abhvaṃ vanadaḥ panantośigbhyo nāmimīta varṇam | sa citreṇa cikite raṃsu bhāsā jujurvā~ yo muhurā yuvā bhūt

आ यो वना तातृषाणो न भाति वार्ण पथा रथ्येव स्वानीत् । कृष्णाध्वा तपू रण्वश्चिकेत द्यौरिव स्मयमानो नभोभिः

ā yo vanā tātṛṣāṇo na bhāti vārṇa pathā rathyeva svānīt | kṛṣṇādhvā tapū raṇvaściketa dyauriva smayamāno nabhobhiḥ

स यो व्यस्थादभि दक्षदुर्वीं पशुर्नैति स्वयुरगोपाः । अग्निः शोचिष्माँ अतसान्युष्णन्कृष्णव्यथिरस्वदयन्न भूम

sa yo vyasthādabhi dakṣadurvīṃ paśurnaiti svayuragopāḥ | agniḥ śociṣmā~ atasānyuṣṇankṛṣṇavyathirasvadayanna bhūma

नू ते पूर्वस्यावसो अधीतौ तृतीये विदथे मन्म शंसि । अस्मे अग्ने संयद्वीरं बृहन्तं क्षुमन्तं वाजं स्वपत्यं रयिं दाः

nū te pūrvasyāvaso adhītau tṛtīye vidathe manma śaṃsi | asme agne saṃyadvīraṃ bṛhantaṃ kṣumantaṃ vājaṃ svapatyaṃ rayiṃ dāḥ

त्वया यथा गृत्समदासो अग्ने गुहा वन्वन्त उपराँ अभि ष्युः । सुवीरासो अभिमातिषाहः स्मत्सूरिभ्यो गृणते तद्वयो धाः

tvayā yathā gṛtsamadāso agne guhā vanvanta uparā~ abhi ṣyuḥ | suvīrāso abhimātiṣāhaḥ smatsūribhyo gṛṇate tadvayo dhāḥ

होताजनिष्ट चेतनः पिता पितृभ्य ऊतये । प्रयक्षञ्जेन्यं वसु शकेम वाजिनो यमम्

hotājaniṣṭa cetanaḥ pitā pitṛbhya ūtaye | prayakṣañjenyaṃ vasu śakema vājino yamam

आ यस्मिन्सप्त रश्मयस्तता यज्ञस्य नेतरि । मनुष्वद्दैव्यमष्टमं पोता विश्वं तदिन्वति

ā yasminsapta raśmayastatā yajñasya netari | manuṣvaddaivyamaṣṭamaṃ potā viśvaṃ tadinvati

दधन्वे वा यदीमनु वोचद्ब्रह्माणि वेरु तत् । परि विश्वानि काव्या नेमिश्चक्रमिवाभवत्

dadhanve vā yadīmanu vocadbrahmāṇi veru tat | pari viśvāni kāvyā nemiścakramivābhavat

साकं हि शुचिना शुचिः प्रशास्ता क्रतुनाजनि । विद्वाँ अस्य व्रता ध्रुवा वया इवानु रोहते

sākaṃ hi śucinā śuciḥ praśāstā kratunājani | vidvā~ asya vratā dhruvā vayā ivānu rohate

ता अस्य वर्णमायुवो नेष्टुः सचन्त धेनवः । कुवित्तिसृभ्य आ वरं स्वसारो या इदं ययुः

tā asya varṇamāyuvo neṣṭuḥ sacanta dhenavaḥ | kuvittisṛbhya ā varaṃ svasāro yā idaṃ yayuḥ

यदी मातुरुप स्वसा घृतं भरन्त्यस्थित । तासामध्वर्युरागतौ यवो वृष्टीव मोदते

yadī māturupa svasā ghṛtaṃ bharantyasthita | tāsāmadhvaryurāgatau yavo vṛṣṭīva modate

स्वः स्वाय धायसे कृणुतामृत्विगृत्विजम् । स्तोमं यज्ञं चादरं वनेमा ररिमा वयम्

svaḥ svāya dhāyase kṛṇutāmṛtvigṛtvijam | stomaṃ yajñaṃ cādaraṃ vanemā rarimā vayam

यथा विद्वाँ अरं करद्विश्वेभ्यो यजतेभ्यः । अयमग्ने त्वे अपि यं यज्ञं चकृमा वयम्

yathā vidvā~ araṃ karadviśvebhyo yajatebhyaḥ | ayamagne tve api yaṃ yajñaṃ cakṛmā vayam

इमां मे अग्ने समिधमिमामुपसदं वनेः । इमा उ षु श्रुधी गिरः

imāṃ me agne samidhamimāmupasadaṃ vaneḥ | imā u ṣu śrudhī giraḥ

अया ते अग्ने विधेमोर्जो नपादश्वमिष्टे । एना सूक्तेन सुजात

ayā te agne vidhemorjo napādaśvamiṣṭe | enā sūktena sujāta

तं त्वा गीर्भिर्गिर्वणसं द्रविणस्युं द्रविणोदः । सपर्येम सपर्यवः

taṃ tvā gīrbhirgirvaṇasaṃ draviṇasyuṃ draviṇodaḥ | saparyema saparyavaḥ

स बोधि सूरिर्मघवा वसुपते वसुदावन् । युयोध्यस्मद्द्वेषांसि

sa bodhi sūrirmaghavā vasupate vasudāvan | yuyodhyasmaddveṣāṃsi

स नो वृष्टिं दिवस्परि स नो वाजमनर्वाणम् । स नः सहस्रिणीरिषः

sa no vṛṣṭiṃ divaspari sa no vājamanarvāṇam | sa naḥ sahasriṇīriṣaḥ

ईळानायावस्यवे यविष्ठ दूत नो गिरा । यजिष्ठ होतरा गहि

īl̤ānāyāvasyave yaviṣṭha dūta no girā | yajiṣṭha hotarā gahi

अन्तर्ह्यग्न ईयसे विद्वाञ्जन्मोभया कवे । दूतो जन्येव मित्र्यः

antarhyagna īyase vidvāñjanmobhayā kave | dūto janyeva mitryaḥ

स विद्वाँ आ च पिप्रयो यक्षि चिकित्व आनुषक् । आ चास्मिन्सत्सि बर्हिषि

sa vidvā~ ā ca piprayo yakṣi cikitva ānuṣak | ā cāsminsatsi barhiṣi

श्रेष्ठं यविष्ठ भारताग्ने द्युमन्तमा भर । वसो पुरुस्पृहं रयिम्

śreṣṭhaṃ yaviṣṭha bhāratāgne dyumantamā bhara | vaso puruspṛhaṃ rayim

मा नो अरातिरीशत देवस्य मर्त्यस्य च । पर्षि तस्या उत द्विषः

mā no arātirīśata devasya martyasya ca | parṣi tasyā uta dviṣaḥ

विश्वा उत त्वया वयं धारा उदन्या इव । अति गाहेमहि द्विषः

viśvā uta tvayā vayaṃ dhārā udanyā iva | ati gāhemahi dviṣaḥ

शुचिः पावक वन्द्योऽग्ने बृहद्वि रोचसे । त्वं घृतेभिराहुतः

śuciḥ pāvaka vandyo'gne bṛhadvi rocase | tvaṃ ghṛtebhirāhutaḥ

त्वं नो असि भारताग्ने वशाभिरुक्षभिः । अष्टापदीभिराहुतः

tvaṃ no asi bhāratāgne vaśābhirukṣabhiḥ | aṣṭāpadībhirāhutaḥ

द्र्वन्नः सर्पिरासुतिः प्रत्नो होता वरेण्यः । सहसस्पुत्रो अद्भुतः

drvannaḥ sarpirāsutiḥ pratno hotā vareṇyaḥ | sahasasputro adbhutaḥ

वाजयन्निव नू रथान्योगाँ अग्नेरुप स्तुहि । यशस्तमस्य मीळ्हुषः

vājayanniva nū rathānyogā~ agnerupa stuhi | yaśastamasya mīl̤huṣaḥ

यः सुनीथो ददाशुषेऽजुर्यो जरयन्नरिम् । चारुप्रतीक आहुतः

yaḥ sunītho dadāśuṣe'juryo jarayannarim | cārupratīka āhutaḥ

य उ श्रिया दमेष्वा दोषोषसि प्रशस्यते । यस्य व्रतं न मीयते

ya u śriyā dameṣvā doṣoṣasi praśasyate | yasya vrataṃ na mīyate

आ यः स्वर्ण भानुना चित्रो विभात्यर्चिषा । अञ्जानो अजरैरभि

ā yaḥ svarṇa bhānunā citro vibhātyarciṣā | añjāno ajarairabhi

अत्रिमनु स्वराज्यमग्निमुक्थानि वावृधुः । विश्वा अधि श्रियो दधे

atrimanu svarājyamagnimukthāni vāvṛdhuḥ | viśvā adhi śriyo dadhe

अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य देवानामूतिभिर्वयम् । अरिष्यन्तः सचेमह्यभि ष्याम पृतन्यतः

agnerindrasya somasya devānāmūtibhirvayam | ariṣyantaḥ sacemahyabhi ṣyāma pṛtanyataḥ

नि होता होतृषदने विदानस्त्वेषो दीदिवाँ असदत्सुदक्षः । अदब्धव्रतप्रमतिर्वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो अग्निः

ni hotā hotṛṣadane vidānastveṣo dīdivā~ asadatsudakṣaḥ | adabdhavratapramatirvasiṣṭhaḥ sahasrambharaḥ śucijihvo agniḥ

त्वं दूतस्त्वमु नः परस्पास्त्वं वस्य आ वृषभ प्रणेता । अग्ने तोकस्य नस्तने तनूनामप्रयुच्छन्दीद्यद्बोधि गोपाः

tvaṃ dūtastvamu naḥ paraspāstvaṃ vasya ā vṛṣabha praṇetā | agne tokasya nastane tanūnāmaprayucchandīdyadbodhi gopāḥ

विधेम ते परमे जन्मन्नग्ने विधेम स्तोमैरवरे सधस्थे । यस्माद्योनेरुदारिथा यजे तं प्र त्वे हवींषि जुहुरे समिद्धे

vidhema te parame janmannagne vidhema stomairavare sadhasthe | yasmādyonerudārithā yaje taṃ pra tve havīṃṣi juhure samiddhe

अग्ने यजस्व हविषा यजीयाञ्छ्रुष्टी देष्णमभि गृणीहि राधः । त्वं ह्यसि रयिपती रयीणां त्वं शुक्रस्य वचसो मनोता

agne yajasva haviṣā yajīyāñchruṣṭī deṣṇamabhi gṛṇīhi rādhaḥ | tvaṃ hyasi rayipatī rayīṇāṃ tvaṃ śukrasya vacaso manotā

उभयं ते न क्षीयते वसव्यं दिवेदिवे जायमानस्य दस्म । कृधि क्षुमन्तं जरितारमग्ने कृधि पतिं स्वपत्यस्य रायः

ubhayaṃ te na kṣīyate vasavyaṃ divedive jāyamānasya dasma | kṛdhi kṣumantaṃ jaritāramagne kṛdhi patiṃ svapatyasya rāyaḥ

सैनानीकेन सुविदत्रो अस्मे यष्टा देवाँ आयजिष्ठः स्वस्ति । अदब्धो गोपा उत नः परस्पा अग्ने द्युमदुत रेवद्दिदीहि

sainānīkena suvidatro asme yaṣṭā devā~ āyajiṣṭhaḥ svasti | adabdho gopā uta naḥ paraspā agne dyumaduta revaddidīhi

जोहूत्रो अग्निः प्रथमः पितेवेळस्पदे मनुषा यत्समिद्धः । श्रियं वसानो अमृतो विचेता मर्मृजेन्यः श्रवस्यः स वाजी

johūtro agniḥ prathamaḥ pitevel̤aspade manuṣā yatsamiddhaḥ | śriyaṃ vasāno amṛto vicetā marmṛjenyaḥ śravasyaḥ sa vājī

श्रूया अग्निश्चित्रभानुर्हवं मे विश्वाभिर्गीर्भिरमृतो विचेताः । श्यावा रथं वहतो रोहिता वोतारुषाह चक्रे विभृत्रः

śrūyā agniścitrabhānurhavaṃ me viśvābhirgīrbhiramṛto vicetāḥ | śyāvā rathaṃ vahato rohitā votāruṣāha cakre vibhṛtraḥ

उत्तानायामजनयन्सुषूतं भुवदग्निः पुरुपेशासु गर्भः । शिरिणायां चिदक्तुना महोभिरपरीवृतो वसति प्रचेताः

uttānāyāmajanayansuṣūtaṃ bhuvadagniḥ purupeśāsu garbhaḥ | śiriṇāyāṃ cidaktunā mahobhiraparīvṛto vasati pracetāḥ

जिघर्म्यग्निं हविषा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा । पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठमन्नै रभसं दृशानम्

jigharmyagniṃ haviṣā ghṛtena pratikṣiyantaṃ bhuvanāni viśvā | pṛthuṃ tiraścā vayasā bṛhantaṃ vyaciṣṭhamannai rabhasaṃ dṛśānam

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्यरक्षसा मनसा तज्जुषेत । मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो अग्निर्नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः

ā viśvataḥ pratyañcaṃ jigharmyarakṣasā manasā tajjuṣeta | maryaśrī spṛhayadvarṇo agnirnābhimṛśe tanvā jarbhurāṇaḥ

ज्ञेया भागं सहसानो वरेण त्वादूतासो मनुवद्वदेम । अनूनमग्निं जुह्वा वचस्या मधुपृचं धनसा जोहवीमि

jñeyā bhāgaṃ sahasāno vareṇa tvādūtāso manuvadvadema | anūnamagniṃ juhvā vacasyā madhupṛcaṃ dhanasā johavīmi

श्रुधी हवमिन्द्र मा रिषण्यः स्याम ते दावने वसूनाम् । इमा हि त्वामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न क्षरन्तः

śrudhī havamindra mā riṣaṇyaḥ syāma te dāvane vasūnām | imā hi tvāmūrjo vardhayanti vasūyavaḥ sindhavo na kṣarantaḥ

सृजो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । अमर्त्यं चिद्दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वावृधानः

sṛjo mahīrindra yā apinvaḥ pariṣṭhitā ahinā śūra pūrvīḥ | amartyaṃ ciddāsaṃ manyamānamavābhinadukthairvāvṛdhānaḥ

उक्थेष्विन्नु शूर येषु चाकन्स्तोमेष्विन्द्र रुद्रियेषु च । तुभ्येदेता यासु मन्दसानः प्र वायवे सिस्रते न शुभ्राः

uktheṣvinnu śūra yeṣu cākanstomeṣvindra rudriyeṣu ca | tubhyedetā yāsu mandasānaḥ pra vāyave sisrate na śubhrāḥ

शुभ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः शुभ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः । शुभ्रस्त्वमिन्द्र वावृधानो अस्मे दासीर्विशः सूर्येण सह्याः

śubhraṃ nu te śuṣmaṃ vardhayantaḥ śubhraṃ vajraṃ bāhvordadhānāḥ | śubhrastvamindra vāvṛdhāno asme dāsīrviśaḥ sūryeṇa sahyāḥ

गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्स्वपीवृतं मायिनं क्षियन्तम् । उतो अपो द्यां तस्तभ्वांसमहन्नहिं शूर वीर्येण

guhā hitaṃ guhyaṃ gūl̤hamapsvapīvṛtaṃ māyinaṃ kṣiyantam | uto apo dyāṃ tastabhvāṃsamahannahiṃ śūra vīryeṇa

स्तवा नु त इन्द्र पूर्व्या महान्युत स्तवाम नूतना कृतानि । स्तवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं स्तवा हरी सूर्यस्य केतू

stavā nu ta indra pūrvyā mahānyuta stavāma nūtanā kṛtāni | stavā vajraṃ bāhvoruśantaṃ stavā harī sūryasya ketū

हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम् । वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन्

harī nu ta indra vājayantā ghṛtaścutaṃ svāramasvārṣṭām | vi samanā bhūmiraprathiṣṭāraṃsta parvataścitsariṣyan

नि पर्वतः साद्यप्रयुच्छन्सं मातृभिर्वावशानो अक्रान् । दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन्नि

ni parvataḥ sādyaprayucchansaṃ mātṛbhirvāvaśāno akrān | dūre pāre vāṇīṃ vardhayanta indreṣitāṃ dhamaniṃ paprathanni

इन्द्रो महां सिन्धुमाशयानं मायाविनं वृत्रमस्फुरन्निः । अरेजेतां रोदसी भियाने कनिक्रदतो वृष्णो अस्य वज्रात्

indro mahāṃ sindhumāśayānaṃ māyāvinaṃ vṛtramasphuranniḥ | arejetāṃ rodasī bhiyāne kanikradato vṛṣṇo asya vajrāt

अरोरवीद्वृष्णो अस्य वज्रोऽमानुषं यन्मानुषो निजूर्वात् । नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत्पपिवान्सुतस्य

aroravīdvṛṣṇo asya vajro'mānuṣaṃ yanmānuṣo nijūrvāt | ni māyino dānavasya māyā apādayatpapivānsutasya

पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु त्वा मन्दिनः सुतासः । पृणन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव

pibāpibedindra śūra somaṃ mandantu tvā mandinaḥ sutāsaḥ | pṛṇantaste kukṣī vardhayantvitthā sutaḥ paura indramāva

त्वे इन्द्राप्यभूम विप्रा धियं वनेम ऋतया सपन्तः । अवस्यवो धीमहि प्रशस्तिं सद्यस्ते रायो दावने स्याम

tve indrāpyabhūma viprā dhiyaṃ vanema ṛtayā sapantaḥ | avasyavo dhīmahi praśastiṃ sadyaste rāyo dāvane syāma

स्याम ते त इन्द्र ये त ऊती अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः । शुष्मिन्तमं यं चाकनाम देवास्मे रयिं रासि वीरवन्तम्

syāma te ta indra ye ta ūtī avasyava ūrjaṃ vardhayantaḥ | śuṣmintamaṃ yaṃ cākanāma devāsme rayiṃ rāsi vīravantam

रासि क्षयं रासि मित्रमस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतं नः । सजोषसो ये च मन्दसानाः प्र वायवः पान्त्यग्रणीतिम्

rāsi kṣayaṃ rāsi mitramasme rāsi śardha indra mārutaṃ naḥ | sajoṣaso ye ca mandasānāḥ pra vāyavaḥ pāntyagraṇītim

व्यन्त्विन्नु येषु मन्दसानस्तृपत्सोमं पाहि द्रह्यदिन्द्र । अस्मान्सु पृत्स्वा तरुत्रावर्धयो द्यां बृहद्भिरर्कैः

vyantvinnu yeṣu mandasānastṛpatsomaṃ pāhi drahyadindra | asmānsu pṛtsvā tarutrāvardhayo dyāṃ bṛhadbhirarkaiḥ

बृहन्त इन्नु ये ते तरुत्रोक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान् । स्तृणानासो बर्हिः पस्त्यावत्त्वोता इदिन्द्र वाजमग्मन्

bṛhanta innu ye te tarutrokthebhirvā sumnamāvivāsān | stṛṇānāso barhiḥ pastyāvattvotā idindra vājamagman

उग्रेष्विन्नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु पाहि सोममिन्द्र । प्रदोधुवच्छ्मश्रुषु प्रीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्य पीतिम्

ugreṣvinnu śūra mandasānastrikadrukeṣu pāhi somamindra | pradodhuvacchmaśruṣu prīṇāno yāhi haribhyāṃ sutasya pītim

धिष्वा शवः शूर येन वृत्रमवाभिनद्दानुमौर्णवाभम् । अपावृणोर्ज्योतिरार्याय नि सव्यतः सादि दस्युरिन्द्र

dhiṣvā śavaḥ śūra yena vṛtramavābhinaddānumaurṇavābham | apāvṛṇorjyotirāryāya ni savyataḥ sādi dasyurindra

सनेम ये त ऊतिभिस्तरन्तो विश्वा स्पृध आर्येण दस्यून् । अस्मभ्यं तत्त्वाष्ट्रं विश्वरूपमरन्धयः साख्यस्य त्रिताय

sanema ye ta ūtibhistaranto viśvā spṛdha āryeṇa dasyūn | asmabhyaṃ tattvāṣṭraṃ viśvarūpamarandhayaḥ sākhyasya tritāya

अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य न्यर्बुदं वावृधानो अस्तः । अवर्तयत्सूर्यो न चक्रं भिनद्वलमिन्द्रो अङ्गिरस्वान्

asya suvānasya mandinastritasya nyarbudaṃ vāvṛdhāno astaḥ | avartayatsūryo na cakraṃ bhinadvalamindro aṅgirasvān

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् । यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः

yo jāta eva prathamo manasvāndevo devānkratunā paryabhūṣat | yasya śuṣmādrodasī abhyasetāṃ nṛmṇasya mahnā sa janāsa indraḥ

यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान्प्रकुपिताँ अरम्णात् । यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः

yaḥ pṛthivīṃ vyathamānāmadṛṃhadyaḥ parvatānprakupitā~ aramṇāt | yo antarikṣaṃ vimame varīyo yo dyāmastabhnātsa janāsa indraḥ

यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून्यो गा उदाजदपधा वलस्य । यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः

yo hatvāhimariṇātsapta sindhūnyo gā udājadapadhā valasya | yo aśmanorantaragniṃ jajāna saṃvṛksamatsu sa janāsa indraḥ

येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः । श्वघ्नीव यो जिगीवाँल्लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः

yenemā viśvā cyavanā kṛtāni yo dāsaṃ varṇamadharaṃ guhākaḥ | śvaghnīva yo jigīvā~llakṣamādadaryaḥ puṣṭāni sa janāsa indraḥ

यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः

yaṃ smā pṛcchanti kuha seti ghoramutemāhurnaiṣo astītyenam | so aryaḥ puṣṭīrvija ivā mināti śradasmai dhatta sa janāsa indraḥ

यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः

yo radhrasya coditā yaḥ kṛśasya yo brahmaṇo nādhamānasya kīreḥ | yuktagrāvṇo yo'vitā suśipraḥ sutasomasya sa janāsa indraḥ

यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः

yasyāśvāsaḥ pradiśi yasya gāvo yasya grāmā yasya viśve rathāsaḥ | yaḥ sūryaṃ ya uṣasaṃ jajāna yo apāṃ netā sa janāsa indraḥ

यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः

yaṃ krandasī saṃyatī vihvayete pare'vara ubhayā amitrāḥ | samānaṃ cidrathamātasthivāṃsā nānā havete sa janāsa indraḥ

यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः

yasmānna ṛte vijayante janāso yaṃ yudhyamānā avase havante | yo viśvasya pratimānaṃ babhūva yo acyutacyutsa janāsa indraḥ

यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः

yaḥ śaśvato mahyeno dadhānānamanyamānāñcharvā jaghāna | yaḥ śardhate nānudadāti śṛdhyāṃ yo dasyorhantā sa janāsa indraḥ

यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् । ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः

yaḥ śambaraṃ parvateṣu kṣiyantaṃ catvāriṃśyāṃ śaradyanvavindat | ojāyamānaṃ yo ahiṃ jaghāna dānuṃ śayānaṃ sa janāsa indraḥ

यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः

yaḥ saptaraśmirvṛṣabhastuviṣmānavāsṛjatsartave sapta sindhūn | yo rauhiṇamasphuradvajrabāhurdyāmārohantaṃ sa janāsa indraḥ

द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः

dyāvā cidasmai pṛthivī namete śuṣmāccidasya parvatā bhayante | yaḥ somapā nicito vajrabāhuryo vajrahastaḥ sa janāsa indraḥ

यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः

yaḥ sunvantamavati yaḥ pacantaṃ yaḥ śaṃsantaṃ yaḥ śaśamānamūtī | yasya brahma vardhanaṃ yasya somo yasyedaṃ rādhaḥ sa janāsa indraḥ

यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम

yaḥ sunvate pacate dudhra ā cidvājaṃ dardarṣi sa kilāsi satyaḥ | vayaṃ ta indra viśvaha priyāsaḥ suvīrāso vidathamā vadema

ऋतुर्जनित्री तस्या अपस्परि मक्षू जात आविशद्यासु वर्धते । तदाहना अभवत्पिप्युषी पयोऽंशोः पीयूषं प्रथमं तदुक्थ्यम्

ṛturjanitrī tasyā apaspari makṣū jāta āviśadyāsu vardhate | tadāhanā abhavatpipyuṣī payo'ṃśoḥ pīyūṣaṃ prathamaṃ tadukthyam

सध्रीमा यन्ति परि बिभ्रतीः पयो विश्वप्स्न्याय प्र भरन्त भोजनम् । समानो अध्वा प्रवतामनुष्यदे यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः

sadhrīmā yanti pari bibhratīḥ payo viśvapsnyāya pra bharanta bhojanam | samāno adhvā pravatāmanuṣyade yastākṛṇoḥ prathamaṃ sāsyukthyaḥ

अन्वेको वदति यद्ददाति तद्रूपा मिनन्तदपा एक ईयते । विश्वा एकस्य विनुदस्तितिक्षते यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः

anveko vadati yaddadāti tadrūpā minantadapā eka īyate | viśvā ekasya vinudastitikṣate yastākṛṇoḥ prathamaṃ sāsyukthyaḥ

प्रजाभ्यः पुष्टिं विभजन्त आसते रयिमिव पृष्ठं प्रभवन्तमायते । असिन्वन्दंष्ट्रैः पितुरत्ति भोजनं यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः

prajābhyaḥ puṣṭiṃ vibhajanta āsate rayimiva pṛṣṭhaṃ prabhavantamāyate | asinvandaṃṣṭraiḥ pituratti bhojanaṃ yastākṛṇoḥ prathamaṃ sāsyukthyaḥ

अधाकृणोः पृथिवीं संदृशे दिवे यो धौतीनामहिहन्नारिणक्पथः । तं त्वा स्तोमेभिरुदभिर्न वाजिनं देवं देवा अजनन्सास्युक्थ्यः

adhākṛṇoḥ pṛthivīṃ saṃdṛśe dive yo dhautīnāmahihannāriṇakpathaḥ | taṃ tvā stomebhirudabhirna vājinaṃ devaṃ devā ajanansāsyukthyaḥ

यो भोजनं च दयसे च वर्धनमार्द्रादा शुष्कं मधुमद्दुदोहिथ । स शेवधिं नि दधिषे विवस्वति विश्वस्यैक ईशिषे सास्युक्थ्यः

yo bhojanaṃ ca dayase ca vardhanamārdrādā śuṣkaṃ madhumaddudohitha | sa śevadhiṃ ni dadhiṣe vivasvati viśvasyaika īśiṣe sāsyukthyaḥ

यः पुष्पिणीश्च प्रस्वश्च धर्मणाधि दाने व्यवनीरधारयः । यश्चासमा अजनो दिद्युतो दिव उरुरूर्वाँ अभितः सास्युक्थ्यः

yaḥ puṣpiṇīśca prasvaśca dharmaṇādhi dāne vyavanīradhārayaḥ | yaścāsamā ajano didyuto diva ururūrvā~ abhitaḥ sāsyukthyaḥ

यो नार्मरं सहवसुं निहन्तवे पृक्षाय च दासवेशाय चावहः । ऊर्जयन्त्या अपरिविष्टमास्यमुतैवाद्य पुरुकृत्सास्युक्थ्यः

yo nārmaraṃ sahavasuṃ nihantave pṛkṣāya ca dāsaveśāya cāvahaḥ | ūrjayantyā apariviṣṭamāsyamutaivādya purukṛtsāsyukthyaḥ

शतं वा यस्य दश साकमाद्य एकस्य श्रुष्टौ यद्ध चोदमाविथ । अरज्जौ दस्यून्समुनब्दभीतये सुप्राव्यो अभवः सास्युक्थ्यः

śataṃ vā yasya daśa sākamādya ekasya śruṣṭau yaddha codamāvitha | arajjau dasyūnsamunabdabhītaye suprāvyo abhavaḥ sāsyukthyaḥ

विश्वेदनु रोधना अस्य पौंस्यं ददुरस्मै दधिरे कृत्नवे धनम् । षळस्तभ्ना विष्टिरः पञ्च संदृशः परि परो अभवः सास्युक्थ्यः

viśvedanu rodhanā asya pauṃsyaṃ dadurasmai dadhire kṛtnave dhanam | ṣal̤astabhnā viṣṭiraḥ pañca saṃdṛśaḥ pari paro abhavaḥ sāsyukthyaḥ

सुप्रवाचनं तव वीर वीर्यं यदेकेन क्रतुना विन्दसे वसु । जातूष्ठिरस्य प्र वयः सहस्वतो या चकर्थ सेन्द्र विश्वास्युक्थ्यः

supravācanaṃ tava vīra vīryaṃ yadekena kratunā vindase vasu | jātūṣṭhirasya pra vayaḥ sahasvato yā cakartha sendra viśvāsyukthyaḥ

अरमयः सरपसस्तराय कं तुर्वीतये च वय्याय च स्रुतिम् । नीचा सन्तमुदनयः परावृजं प्रान्धं श्रोणं श्रवयन्सास्युक्थ्यः

aramayaḥ sarapasastarāya kaṃ turvītaye ca vayyāya ca srutim | nīcā santamudanayaḥ parāvṛjaṃ prāndhaṃ śroṇaṃ śravayansāsyukthyaḥ

अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

asmabhyaṃ tadvaso dānāya rādhaḥ samarthayasva bahu te vasavyam | indra yaccitraṃ śravasyā anu dyūnbṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

अध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोममामत्रेभिः सिञ्चता मद्यमन्धः । कामी हि वीरः सदमस्य पीतिं जुहोत वृष्णे तदिदेष वष्टि

adhvaryavo bharatendrāya somamāmatrebhiḥ siñcatā madyamandhaḥ | kāmī hi vīraḥ sadamasya pītiṃ juhota vṛṣṇe tadideṣa vaṣṭi

अध्वर्यवो यो अपो वव्रिवांसं वृत्रं जघानाशन्येव वृक्षम् । तस्मा एतं भरत तद्वशायँ एष इन्द्रो अर्हति पीतिमस्य

adhvaryavo yo apo vavrivāṃsaṃ vṛtraṃ jaghānāśanyeva vṛkṣam | tasmā etaṃ bharata tadvaśāya~ eṣa indro arhati pītimasya

अध्वर्यवो यो दृभीकं जघान यो गा उदाजदप हि वलं वः । तस्मा एतमन्तरिक्षे न वातमिन्द्रं सोमैरोर्णुत जूर्न वस्त्रैः

adhvaryavo yo dṛbhīkaṃ jaghāna yo gā udājadapa hi valaṃ vaḥ | tasmā etamantarikṣe na vātamindraṃ somairorṇuta jūrna vastraiḥ

अध्वर्यवो य उरणं जघान नव चख्वांसं नवतिं च बाहून् । यो अर्बुदमव नीचा बबाधे तमिन्द्रं सोमस्य भृथे हिनोत

adhvaryavo ya uraṇaṃ jaghāna nava cakhvāṃsaṃ navatiṃ ca bāhūn | yo arbudamava nīcā babādhe tamindraṃ somasya bhṛthe hinota

अध्वर्यवो यः स्वश्नं जघान यः शुष्णमशुषं यो व्यंसम् । यः पिप्रुं नमुचिं यो रुधिक्रां तस्मा इन्द्रायान्धसो जुहोत

adhvaryavo yaḥ svaśnaṃ jaghāna yaḥ śuṣṇamaśuṣaṃ yo vyaṃsam | yaḥ pipruṃ namuciṃ yo rudhikrāṃ tasmā indrāyāndhaso juhota

अध्वर्यवो यः शतं शम्बरस्य पुरो बिभेदाश्मनेव पूर्वीः । यो वर्चिनः शतमिन्द्रः सहस्रमपावपद्भरता सोममस्मै

adhvaryavo yaḥ śataṃ śambarasya puro bibhedāśmaneva pūrvīḥ | yo varcinaḥ śatamindraḥ sahasramapāvapadbharatā somamasmai

अध्वर्यवो यः शतमा सहस्रं भूम्या उपस्थेऽवपज्जघन्वान् । कुत्सस्यायोरतिथिग्वस्य वीरान्न्यावृणग्भरता सोममस्मै

adhvaryavo yaḥ śatamā sahasraṃ bhūmyā upasthe'vapajjaghanvān | kutsasyāyoratithigvasya vīrānnyāvṛṇagbharatā somamasmai

अध्वर्यवो यन्नरः कामयाध्वे श्रुष्टी वहन्तो नशथा तदिन्द्रे । गभस्तिपूतं भरत श्रुतायेन्द्राय सोमं यज्यवो जुहोत

adhvaryavo yannaraḥ kāmayādhve śruṣṭī vahanto naśathā tadindre | gabhastipūtaṃ bharata śrutāyendrāya somaṃ yajyavo juhota

अध्वर्यवः कर्तना श्रुष्टिमस्मै वने निपूतं वन उन्नयध्वम् । जुषाणो हस्त्यमभि वावशे व इन्द्राय सोमं मदिरं जुहोत

adhvaryavaḥ kartanā śruṣṭimasmai vane nipūtaṃ vana unnayadhvam | juṣāṇo hastyamabhi vāvaśe va indrāya somaṃ madiraṃ juhota

अध्वर्यवः पयसोधर्यथा गोः सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । वेदाहमस्य निभृतं म एतद्दित्सन्तं भूयो यजतश्चिकेत

adhvaryavaḥ payasodharyathā goḥ somebhirīṃ pṛṇatā bhojamindram | vedāhamasya nibhṛtaṃ ma etadditsantaṃ bhūyo yajataściketa

अध्वर्यवो यो दिव्यस्य वस्वो यः पार्थिवस्य क्षम्यस्य राजा । तमूर्दरं न पृणता यवेनेन्द्रं सोमेभिस्तदपो वो अस्तु

adhvaryavo yo divyasya vasvo yaḥ pārthivasya kṣamyasya rājā | tamūrdaraṃ na pṛṇatā yavenendraṃ somebhistadapo vo astu

अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

asmabhyaṃ tadvaso dānāya rādhaḥ samarthayasva bahu te vasavyam | indra yaccitraṃ śravasyā anu dyūnbṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

प्र घा न्वस्य महतो महानि सत्या सत्यस्य करणानि वोचम् । त्रिकद्रुकेष्वपिबत्सुतस्यास्य मदे अहिमिन्द्रो जघान

pra ghā nvasya mahato mahāni satyā satyasya karaṇāni vocam | trikadrukeṣvapibatsutasyāsya made ahimindro jaghāna

अवंशे द्यामस्तभायद्बृहन्तमा रोदसी अपृणदन्तरिक्षम् । स धारयत्पृथिवीं पप्रथच्च सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

avaṃśe dyāmastabhāyadbṛhantamā rodasī apṛṇadantarikṣam | sa dhārayatpṛthivīṃ paprathacca somasya tā mada indraścakāra

सद्मेव प्राचो वि मिमाय मानैर्वज्रेण खान्यतृणन्नदीनाम् । वृथासृजत्पथिभिर्दीर्घयाथैः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

sadmeva prāco vi mimāya mānairvajreṇa khānyatṛṇannadīnām | vṛthāsṛjatpathibhirdīrghayāthaiḥ somasya tā mada indraścakāra

स प्रवोळ्हॄन्परिगत्या दभीतेर्विश्वमधागायुधमिद्धे अग्नौ । सं गोभिरश्वैरसृजद्रथेभिः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

sa pravol̤hṝnparigatyā dabhīterviśvamadhāgāyudhamiddhe agnau | saṃ gobhiraśvairasṛjadrathebhiḥ somasya tā mada indraścakāra

स ईं महीं धुनिमेतोररम्णात्सो अस्नातॄनपारयत्स्वस्ति । त उत्स्नाय रयिमभि प्र तस्थुः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

sa īṃ mahīṃ dhunimetoraramṇātso asnātṝnapārayatsvasti | ta utsnāya rayimabhi pra tasthuḥ somasya tā mada indraścakāra

सोदञ्चं सिन्धुमरिणान्महित्वा वज्रेणान उषसः सं पिपेष । अजवसो जविनीभिर्विवृश्चन्सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

sodañcaṃ sindhumariṇānmahitvā vajreṇāna uṣasaḥ saṃ pipeṣa | ajavaso javinībhirvivṛścansomasya tā mada indraścakāra

स विद्वाँ अपगोहं कनीनामाविर्भवन्नुदतिष्ठत्परावृक् । प्रति श्रोण स्थाद्व्यनगचष्ट सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

sa vidvā~ apagohaṃ kanīnāmāvirbhavannudatiṣṭhatparāvṛk | prati śroṇa sthādvyanagacaṣṭa somasya tā mada indraścakāra

भिनद्वलमङ्गिरोभिर्गृणानो वि पर्वतस्य दृंहितान्यैरत् । रिणग्रोधांसि कृत्रिमाण्येषां सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

bhinadvalamaṅgirobhirgṛṇāno vi parvatasya dṛṃhitānyairat | riṇagrodhāṃsi kṛtrimāṇyeṣāṃ somasya tā mada indraścakāra

स्वप्नेनाभ्युप्या चुमुरिं धुनिं च जघन्थ दस्युं प्र दभीतिमावः । रम्भी चिदत्र विविदे हिरण्यं सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

svapnenābhyupyā cumuriṃ dhuniṃ ca jaghantha dasyuṃ pra dabhītimāvaḥ | rambhī cidatra vivide hiraṇyaṃ somasya tā mada indraścakāra

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

प्र वः सतां ज्येष्ठतमाय सुष्टुतिमग्नाविव समिधाने हविर्भरे । इन्द्रमजुर्यं जरयन्तमुक्षितं सनाद्युवानमवसे हवामहे

pra vaḥ satāṃ jyeṣṭhatamāya suṣṭutimagnāviva samidhāne havirbhare | indramajuryaṃ jarayantamukṣitaṃ sanādyuvānamavase havāmahe

यस्मादिन्द्राद्बृहतः किं चनेमृते विश्वान्यस्मिन्सम्भृताधि वीर्या । जठरे सोमं तन्वी सहो महो हस्ते वज्रं भरति शीर्षणि क्रतुम्

yasmādindrādbṛhataḥ kiṃ canemṛte viśvānyasminsambhṛtādhi vīryā | jaṭhare somaṃ tanvī saho maho haste vajraṃ bharati śīrṣaṇi kratum

न क्षोणीभ्यां परिभ्वे त इन्द्रियं न समुद्रैः पर्वतैरिन्द्र ते रथः । न ते वज्रमन्वश्नोति कश्चन यदाशुभिः पतसि योजना पुरु

na kṣoṇībhyāṃ paribhve ta indriyaṃ na samudraiḥ parvatairindra te rathaḥ | na te vajramanvaśnoti kaścana yadāśubhiḥ patasi yojanā puru

विश्वे ह्यस्मै यजताय धृष्णवे क्रतुं भरन्ति वृषभाय सश्चते । वृषा यजस्व हविषा विदुष्टरः पिबेन्द्र सोमं वृषभेण भानुना

viśve hyasmai yajatāya dhṛṣṇave kratuṃ bharanti vṛṣabhāya saścate | vṛṣā yajasva haviṣā viduṣṭaraḥ pibendra somaṃ vṛṣabheṇa bhānunā

वृष्णः कोशः पवते मध्व ऊर्मिर्वृषभान्नाय वृषभाय पातवे । वृषणाध्वर्यू वृषभासो अद्रयो वृषणं सोमं वृषभाय सुष्वति

vṛṣṇaḥ kośaḥ pavate madhva ūrmirvṛṣabhānnāya vṛṣabhāya pātave | vṛṣaṇādhvaryū vṛṣabhāso adrayo vṛṣaṇaṃ somaṃ vṛṣabhāya suṣvati

वृषा ते वज्र उत ते वृषा रथो वृषणा हरी वृषभाण्यायुधा । वृष्णो मदस्य वृषभ त्वमीशिष इन्द्र सोमस्य वृषभस्य तृप्णुहि

vṛṣā te vajra uta te vṛṣā ratho vṛṣaṇā harī vṛṣabhāṇyāyudhā | vṛṣṇo madasya vṛṣabha tvamīśiṣa indra somasya vṛṣabhasya tṛpṇuhi

प्र ते नावं न समने वचस्युवं ब्रह्मणा यामि सवनेषु दाधृषिः । कुविन्नो अस्य वचसो निबोधिषदिन्द्रमुत्सं न वसुनः सिचामहे

pra te nāvaṃ na samane vacasyuvaṃ brahmaṇā yāmi savaneṣu dādhṛṣiḥ | kuvinno asya vacaso nibodhiṣadindramutsaṃ na vasunaḥ sicāmahe

पुरा सम्बाधादभ्या ववृत्स्व नो धेनुर्न वत्सं यवसस्य पिप्युषी । सकृत्सु ते सुमतिभिः शतक्रतो सं पत्नीभिर्न वृषणो नसीमहि

purā sambādhādabhyā vavṛtsva no dhenurna vatsaṃ yavasasya pipyuṣī | sakṛtsu te sumatibhiḥ śatakrato saṃ patnībhirna vṛṣaṇo nasīmahi

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

तदस्मै नव्यमङ्गिरस्वदर्चत शुष्मा यदस्य प्रत्नथोदीरते । विश्वा यद्गोत्रा सहसा परीवृता मदे सोमस्य दृंहितान्यैरयत्

tadasmai navyamaṅgirasvadarcata śuṣmā yadasya pratnathodīrate | viśvā yadgotrā sahasā parīvṛtā made somasya dṛṃhitānyairayat

स भूतु यो ह प्रथमाय धायस ओजो मिमानो महिमानमातिरत् । शूरो यो युत्सु तन्वं परिव्यत शीर्षणि द्यां महिना प्रत्यमुञ्चत

sa bhūtu yo ha prathamāya dhāyasa ojo mimāno mahimānamātirat | śūro yo yutsu tanvaṃ parivyata śīrṣaṇi dyāṃ mahinā pratyamuñcata

अधाकृणोः प्रथमं वीर्यं महद्यदस्याग्रे ब्रह्मणा शुष्ममैरयः । रथेष्ठेन हर्यश्वेन विच्युताः प्र जीरयः सिस्रते सध्र्यक्पृथक्

adhākṛṇoḥ prathamaṃ vīryaṃ mahadyadasyāgre brahmaṇā śuṣmamairayaḥ | ratheṣṭhena haryaśvena vicyutāḥ pra jīrayaḥ sisrate sadhryakpṛthak

अधा यो विश्वा भुवनाभि मज्मनेशानकृत्प्रवया अभ्यवर्धत । आद्रोदसी ज्योतिषा वह्निरातनोत्सीव्यन्तमांसि दुधिता समव्ययत्

adhā yo viśvā bhuvanābhi majmaneśānakṛtpravayā abhyavardhata | ādrodasī jyotiṣā vahnirātanotsīvyantamāṃsi dudhitā samavyayat

स प्राचीनान्पर्वतान्दृंहदोजसाधराचीनमकृणोदपामपः । अधारयत्पृथिवीं विश्वधायसमस्तभ्नान्मायया द्यामवस्रसः

sa prācīnānparvatāndṛṃhadojasādharācīnamakṛṇodapāmapaḥ | adhārayatpṛthivīṃ viśvadhāyasamastabhnānmāyayā dyāmavasrasaḥ

सास्मा अरं बाहुभ्यां यं पिताकृणोद्विश्वस्मादा जनुषो वेदसस्परि । येना पृथिव्यां नि क्रिविं शयध्यै वज्रेण हत्व्यवृणक्तुविष्वणिः

sāsmā araṃ bāhubhyāṃ yaṃ pitākṛṇodviśvasmādā januṣo vedasaspari | yenā pṛthivyāṃ ni kriviṃ śayadhyai vajreṇa hatvyavṛṇaktuviṣvaṇiḥ

अमाजूरिव पित्रोः सचा सती समानादा सदसस्त्वामिये भगम् । कृधि प्रकेतमुप मास्या भर दद्धि भागं तन्वो येन मामहः

amājūriva pitroḥ sacā satī samānādā sadasastvāmiye bhagam | kṛdhi praketamupa māsyā bhara daddhi bhāgaṃ tanvo yena māmahaḥ

भोजं त्वामिन्द्र वयं हुवेम ददिष्ट्वमिन्द्रापांसि वाजान् । अविड्ढीन्द्र चित्रया न ऊती कृधि वृषन्निन्द्र वस्यसो नः

bhojaṃ tvāmindra vayaṃ huvema dadiṣṭvamindrāpāṃsi vājān | aviḍḍhīndra citrayā na ūtī kṛdhi vṛṣannindra vasyaso naḥ

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

प्राता रथो नवो योजि सस्निश्चतुर्युगस्त्रिकशः सप्तरश्मिः । दशारित्रो मनुष्यः स्वर्षाः स इष्टिभिर्मतिभी रंह्यो भूत्

prātā ratho navo yoji sasniścaturyugastrikaśaḥ saptaraśmiḥ | daśāritro manuṣyaḥ svarṣāḥ sa iṣṭibhirmatibhī raṃhyo bhūt

सास्मा अरं प्रथमं स द्वितीयमुतो तृतीयं मनुषः स होता । अन्यस्या गर्भमन्य ऊ जनन्त सो अन्येभिः सचते जेन्यो वृषा

sāsmā araṃ prathamaṃ sa dvitīyamuto tṛtīyaṃ manuṣaḥ sa hotā | anyasyā garbhamanya ū jananta so anyebhiḥ sacate jenyo vṛṣā

हरी नु कं रथ इन्द्रस्य योजमायै सूक्तेन वचसा नवेन । मो षु त्वामत्र बहवो हि विप्रा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये

harī nu kaṃ ratha indrasya yojamāyai sūktena vacasā navena | mo ṣu tvāmatra bahavo hi viprā ni rīramanyajamānāso anye

आ द्वाभ्यां हरिभ्यामिन्द्र याह्या चतुर्भिरा षड्भिर्हूयमानः । आष्टाभिर्दशभिः सोमपेयमयं सुतः सुमख मा मृधस्कः

ā dvābhyāṃ haribhyāmindra yāhyā caturbhirā ṣaḍbhirhūyamānaḥ | āṣṭābhirdaśabhiḥ somapeyamayaṃ sutaḥ sumakha mā mṛdhaskaḥ

आ विंशत्या त्रिंशता याह्यर्वाङा चत्वारिंशता हरिभिर्युजानः । आ पञ्चाशता सुरथेभिरिन्द्रा षष्ट्या सप्तत्या सोमपेयम्

ā viṃśatyā triṃśatā yāhyarvāṅā catvāriṃśatā haribhiryujānaḥ | ā pañcāśatā surathebhirindrā ṣaṣṭyā saptatyā somapeyam

आशीत्या नवत्या याह्यर्वाङा शतेन हरिभिरुह्यमानः । अयं हि ते शुनहोत्रेषु सोम इन्द्र त्वाया परिषिक्तो मदाय

āśītyā navatyā yāhyarvāṅā śatena haribhiruhyamānaḥ | ayaṃ hi te śunahotreṣu soma indra tvāyā pariṣikto madāya

मम ब्रह्मेन्द्र याह्यच्छा विश्वा हरी धुरि धिष्वा रथस्य । पुरुत्रा हि विहव्यो बभूथास्मिञ्छूर सवने मादयस्व

mama brahmendra yāhyacchā viśvā harī dhuri dhiṣvā rathasya | purutrā hi vihavyo babhūthāsmiñchūra savane mādayasva

न म इन्द्रेण सख्यं वि योषदस्मभ्यमस्य दक्षिणा दुहीत । उप ज्येष्ठे वरूथे गभस्तौ प्रायेप्राये जिगीवांसः स्याम

na ma indreṇa sakhyaṃ vi yoṣadasmabhyamasya dakṣiṇā duhīta | upa jyeṣṭhe varūthe gabhastau prāyeprāye jigīvāṃsaḥ syāma

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

अपाय्यस्यान्धसो मदाय मनीषिणः सुवानस्य प्रयसः । यस्मिन्निन्द्रः प्रदिवि वावृधान ओको दधे ब्रह्मण्यन्तश्च नरः

apāyyasyāndhaso madāya manīṣiṇaḥ suvānasya prayasaḥ | yasminnindraḥ pradivi vāvṛdhāna oko dadhe brahmaṇyantaśca naraḥ

अस्य मन्दानो मध्वो वज्रहस्तोऽहिमिन्द्रो अर्णोवृतं वि वृश्चत् । प्र यद्वयो न स्वसराण्यच्छा प्रयांसि च नदीनां चक्रमन्त

asya mandāno madhvo vajrahasto'himindro arṇovṛtaṃ vi vṛścat | pra yadvayo na svasarāṇyacchā prayāṃsi ca nadīnāṃ cakramanta

स माहिन इन्द्रो अर्णो अपां प्रैरयदहिहाच्छा समुद्रम् । अजनयत्सूर्यं विदद्गा अक्तुनाह्नां वयुनानि साधत्

sa māhina indro arṇo apāṃ prairayadahihācchā samudram | ajanayatsūryaṃ vidadgā aktunāhnāṃ vayunāni sādhat

सो अप्रतीनि मनवे पुरूणीन्द्रो दाशद्दाशुषे हन्ति वृत्रम् । सद्यो यो नृभ्यो अतसाय्यो भूत्पस्पृधानेभ्यः सूर्यस्य सातौ

so apratīni manave purūṇīndro dāśaddāśuṣe hanti vṛtram | sadyo yo nṛbhyo atasāyyo bhūtpaspṛdhānebhyaḥ sūryasya sātau

स सुन्वत इन्द्रः सूर्यमा देवो रिणङ्मर्त्याय स्तवान् । आ यद्रयिं गुहदवद्यमस्मै भरदंशं नैतशो दशस्यन्

sa sunvata indraḥ sūryamā devo riṇaṅmartyāya stavān | ā yadrayiṃ guhadavadyamasmai bharadaṃśaṃ naitaśo daśasyan

स रन्धयत्सदिवः सारथये शुष्णमशुषं कुयवं कुत्साय । दिवोदासाय नवतिं च नवेन्द्रः पुरो व्यैरच्छम्बरस्य

sa randhayatsadivaḥ sārathaye śuṣṇamaśuṣaṃ kuyavaṃ kutsāya | divodāsāya navatiṃ ca navendraḥ puro vyairacchambarasya

एवा त इन्द्रोचथमहेम श्रवस्या न त्मना वाजयन्तः । अश्याम तत्साप्तमाशुषाणा ननमो वधरदेवस्य पीयोः

evā ta indrocathamahema śravasyā na tmanā vājayantaḥ | aśyāma tatsāptamāśuṣāṇā nanamo vadharadevasya pīyoḥ

एवा ते गृत्समदाः शूर मन्मावस्यवो न वयुनानि तक्षुः । ब्रह्मण्यन्त इन्द्र ते नवीय इषमूर्जं सुक्षितिं सुम्नमश्युः

evā te gṛtsamadāḥ śūra manmāvasyavo na vayunāni takṣuḥ | brahmaṇyanta indra te navīya iṣamūrjaṃ sukṣitiṃ sumnamaśyuḥ

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

वयं ते वय इन्द्र विद्धि षु णः प्र भरामहे वाजयुर्न रथम् । विपन्यवो दीध्यतो मनीषा सुम्नमियक्षन्तस्त्वावतो नॄन्

vayaṃ te vaya indra viddhi ṣu ṇaḥ pra bharāmahe vājayurna ratham | vipanyavo dīdhyato manīṣā sumnamiyakṣantastvāvato nṝn

त्वं न इन्द्र त्वाभिरूती त्वायतो अभिष्टिपासि जनान् । त्वमिनो दाशुषो वरूतेत्थाधीरभि यो नक्षति त्वा

tvaṃ na indra tvābhirūtī tvāyato abhiṣṭipāsi janān | tvamino dāśuṣo varūtetthādhīrabhi yo nakṣati tvā

स नो युवेन्द्रो जोहूत्रः सखा शिवो नरामस्तु पाता । यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत्

sa no yuvendro johūtraḥ sakhā śivo narāmastu pātā | yaḥ śaṃsantaṃ yaḥ śaśamānamūtī pacantaṃ ca stuvantaṃ ca praṇeṣat

तमु स्तुष इन्द्रं तं गृणीषे यस्मिन्पुरा वावृधुः शाशदुश्च । स वस्वः कामं पीपरदियानो ब्रह्मण्यतो नूतनस्यायोः

tamu stuṣa indraṃ taṃ gṛṇīṣe yasminpurā vāvṛdhuḥ śāśaduśca | sa vasvaḥ kāmaṃ pīparadiyāno brahmaṇyato nūtanasyāyoḥ

सो अङ्गिरसामुचथा जुजुष्वान्ब्रह्मा तूतोदिन्द्रो गातुमिष्णन् । मुष्णन्नुषसः सूर्येण स्तवानश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि

so aṅgirasāmucathā jujuṣvānbrahmā tūtodindro gātumiṣṇan | muṣṇannuṣasaḥ sūryeṇa stavānaśnasya cicchiśnathatpūrvyāṇi

स ह श्रुत इन्द्रो नाम देव ऊर्ध्वो भुवन्मनुषे दस्मतमः । अव प्रियमर्शसानस्य साह्वाञ्छिरो भरद्दासस्य स्वधावान्

sa ha śruta indro nāma deva ūrdhvo bhuvanmanuṣe dasmatamaḥ | ava priyamarśasānasya sāhvāñchiro bharaddāsasya svadhāvān

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि । अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत्

sa vṛtrahendraḥ kṛṣṇayonīḥ puraṃdaro dāsīrairayadvi | ajanayanmanave kṣāmapaśca satrā śaṃsaṃ yajamānasya tūtot

तस्मै तवस्यमनु दायि सत्रेन्द्राय देवेभिरर्णसातौ । प्रति यदस्य वज्रं बाह्वोर्धुर्हत्वी दस्यून्पुर आयसीर्नि तारीत्

tasmai tavasyamanu dāyi satrendrāya devebhirarṇasātau | prati yadasya vajraṃ bāhvordhurhatvī dasyūnpura āyasīrni tārīt

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

विश्वजिते धनजिते स्वर्जिते सत्राजिते नृजित उर्वराजिते । अश्वजिते गोजिते अब्जिते भरेन्द्राय सोमं यजताय हर्यतम्

viśvajite dhanajite svarjite satrājite nṛjita urvarājite | aśvajite gojite abjite bharendrāya somaṃ yajatāya haryatam

अभिभुवेऽभिभङ्गाय वन्वतेऽषाळ्हाय सहमानाय वेधसे । तुविग्रये वह्नये दुष्टरीतवे सत्रासाहे नम इन्द्राय वोचत

abhibhuve'bhibhaṅgāya vanvate'ṣāl̤hāya sahamānāya vedhase | tuvigraye vahnaye duṣṭarītave satrāsāhe nama indrāya vocata

सत्रासाहो जनभक्षो जनंसहश्च्यवनो युध्मो अनु जोषमुक्षितः । वृतंचयः सहुरिर्विक्ष्वारित इन्द्रस्य वोचं प्र कृतानि वीर्या

satrāsāho janabhakṣo janaṃsahaścyavano yudhmo anu joṣamukṣitaḥ | vṛtaṃcayaḥ sahurirvikṣvārita indrasya vocaṃ pra kṛtāni vīryā

अनानुदो वृषभो दोधतो वधो गम्भीर ऋष्वो असमष्टकाव्यः । रध्रचोदः श्नथनो वीळितस्पृथुरिन्द्रः सुयज्ञ उषसः स्वर्जनत्

anānudo vṛṣabho dodhato vadho gambhīra ṛṣvo asamaṣṭakāvyaḥ | radhracodaḥ śnathano vīl̤itaspṛthurindraḥ suyajña uṣasaḥ svarjanat

यज्ञेन गातुमप्तुरो विविद्रिरे धियो हिन्वाना उशिजो मनीषिणः । अभिस्वरा निषदा गा अवस्यव इन्द्रे हिन्वाना द्रविणान्याशत

yajñena gātumapturo vividrire dhiyo hinvānā uśijo manīṣiṇaḥ | abhisvarā niṣadā gā avasyava indre hinvānā draviṇānyāśata

इन्द्र श्रेष्ठानि द्रविणानि धेहि चित्तिं दक्षस्य सुभगत्वमस्मे । पोषं रयीणामरिष्टिं तनूनां स्वाद्मानं वाचः सुदिनत्वमह्नाम्

indra śreṣṭhāni draviṇāni dhehi cittiṃ dakṣasya subhagatvamasme | poṣaṃ rayīṇāmariṣṭiṃ tanūnāṃ svādmānaṃ vācaḥ sudinatvamahnām

त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृपत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशत् । स ईं ममाद महि कर्म कर्तवे महामुरुं सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः

trikadrukeṣu mahiṣo yavāśiraṃ tuviśuṣmastṛpatsomamapibadviṣṇunā sutaṃ yathāvaśat | sa īṃ mamāda mahi karma kartave mahāmuruṃ sainaṃ saścaddevo devaṃ satyamindraṃ satya induḥ

अध त्विषीमाँ अभ्योजसा क्रिविं युधाभवदा रोदसी अपृणदस्य मज्मना प्र वावृधे । अधत्तान्यं जठरे प्रेमरिच्यत सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः

adha tviṣīmā~ abhyojasā kriviṃ yudhābhavadā rodasī apṛṇadasya majmanā pra vāvṛdhe | adhattānyaṃ jaṭhare premaricyata sainaṃ saścaddevo devaṃ satyamindraṃ satya induḥ

साकं जातः क्रतुना साकमोजसा ववक्षिथ साकं वृद्धो वीर्यैः सासहिर्मृधो विचर्षणिः । दाता राधः स्तुवते काम्यं वसु सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः

sākaṃ jātaḥ kratunā sākamojasā vavakṣitha sākaṃ vṛddho vīryaiḥ sāsahirmṛdho vicarṣaṇiḥ | dātā rādhaḥ stuvate kāmyaṃ vasu sainaṃ saścaddevo devaṃ satyamindraṃ satya induḥ

तव त्यन्नर्यं नृतोऽप इन्द्र प्रथमं पूर्व्यं दिवि प्रवाच्यं कृतम् । यद्देवस्य शवसा प्रारिणा असुं रिणन्नपः । भुवद्विश्वमभ्यादेवमोजसा विदादूर्जं शतक्रतुर्विदादिषम्

tava tyannaryaṃ nṛto'pa indra prathamaṃ pūrvyaṃ divi pravācyaṃ kṛtam | yaddevasya śavasā prāriṇā asuṃ riṇannapaḥ | bhuvadviśvamabhyādevamojasā vidādūrjaṃ śatakraturvidādiṣam

गणानां त्वा गणपतिं हवामहे कविं कवीनामुपमश्रवस्तमम् । ज्येष्ठराजं ब्रह्मणां ब्रह्मणस्पत आ नः शृण्वन्नूतिभिः सीद सादनम्

gaṇānāṃ tvā gaṇapatiṃ havāmahe kaviṃ kavīnāmupamaśravastamam | jyeṣṭharājaṃ brahmaṇāṃ brahmaṇaspata ā naḥ śṛṇvannūtibhiḥ sīda sādanam

देवाश्चित्ते असुर्य प्रचेतसो बृहस्पते यज्ञियं भागमानशुः । उस्रा इव सूर्यो ज्योतिषा महो विश्वेषामिज्जनिता ब्रह्मणामसि

devāścitte asurya pracetaso bṛhaspate yajñiyaṃ bhāgamānaśuḥ | usrā iva sūryo jyotiṣā maho viśveṣāmijjanitā brahmaṇāmasi

आ विबाध्या परिरापस्तमांसि च ज्योतिष्मन्तं रथमृतस्य तिष्ठसि । बृहस्पते भीमममित्रदम्भनं रक्षोहणं गोत्रभिदं स्वर्विदम्

ā vibādhyā parirāpastamāṃsi ca jyotiṣmantaṃ rathamṛtasya tiṣṭhasi | bṛhaspate bhīmamamitradambhanaṃ rakṣohaṇaṃ gotrabhidaṃ svarvidam

सुनीतिभिर्नयसि त्रायसे जनं यस्तुभ्यं दाशान्न तमंहो अश्नवत् । ब्रह्मद्विषस्तपनो मन्युमीरसि बृहस्पते महि तत्ते महित्वनम्

sunītibhirnayasi trāyase janaṃ yastubhyaṃ dāśānna tamaṃho aśnavat | brahmadviṣastapano manyumīrasi bṛhaspate mahi tatte mahitvanam

न तमंहो न दुरितं कुतश्चन नारातयस्तितिरुर्न द्वयाविनः । विश्वा इदस्माद्ध्वरसो वि बाधसे यं सुगोपा रक्षसि ब्रह्मणस्पते

na tamaṃho na duritaṃ kutaścana nārātayastitirurna dvayāvinaḥ | viśvā idasmāddhvaraso vi bādhase yaṃ sugopā rakṣasi brahmaṇaspate

त्वं नो गोपाः पथिकृद्विचक्षणस्तव व्रताय मतिभिर्जरामहे । बृहस्पते यो नो अभि ह्वरो दधे स्वा तं मर्मर्तु दुच्छुना हरस्वती

tvaṃ no gopāḥ pathikṛdvicakṣaṇastava vratāya matibhirjarāmahe | bṛhaspate yo no abhi hvaro dadhe svā taṃ marmartu ducchunā harasvatī

उत वा यो नो मर्चयादनागसोऽरातीवा मर्तः सानुको वृकः । बृहस्पते अप तं वर्तया पथः सुगं नो अस्यै देववीतये कृधि

uta vā yo no marcayādanāgaso'rātīvā martaḥ sānuko vṛkaḥ | bṛhaspate apa taṃ vartayā pathaḥ sugaṃ no asyai devavītaye kṛdhi

त्रातारं त्वा तनूनां हवामहेऽवस्पर्तरधिवक्तारमस्मयुम् । बृहस्पते देवनिदो नि बर्हय मा दुरेवा उत्तरं सुम्नमुन्नशन्

trātāraṃ tvā tanūnāṃ havāmahe'vaspartaradhivaktāramasmayum | bṛhaspate devanido ni barhaya mā durevā uttaraṃ sumnamunnaśan

त्वया वयं सुवृधा ब्रह्मणस्पते स्पार्हा वसु मनुष्या ददीमहि । या नो दूरे तळितो या अरातयोऽभि सन्ति जम्भया ता अनप्नसः

tvayā vayaṃ suvṛdhā brahmaṇaspate spārhā vasu manuṣyā dadīmahi | yā no dūre tal̤ito yā arātayo'bhi santi jambhayā tā anapnasaḥ

त्वया वयमुत्तमं धीमहे वयो बृहस्पते पप्रिणा सस्निना युजा । मा नो दुःशंसो अभिदिप्सुरीशत प्र सुशंसा मतिभिस्तारिषीमहि

tvayā vayamuttamaṃ dhīmahe vayo bṛhaspate papriṇā sasninā yujā | mā no duḥśaṃso abhidipsurīśata pra suśaṃsā matibhistāriṣīmahi

अनानुदो वृषभो जग्मिराहवं निष्टप्ता शत्रुं पृतनासु सासहिः । असि सत्य ऋणया ब्रह्मणस्पत उग्रस्य चिद्दमिता वीळुहर्षिणः

anānudo vṛṣabho jagmirāhavaṃ niṣṭaptā śatruṃ pṛtanāsu sāsahiḥ | asi satya ṛṇayā brahmaṇaspata ugrasya ciddamitā vīl̤uharṣiṇaḥ

अदेवेन मनसा यो रिषण्यति शासामुग्रो मन्यमानो जिघांसति । बृहस्पते मा प्रणक्तस्य नो वधो नि कर्म मन्युं दुरेवस्य शर्धतः

adevena manasā yo riṣaṇyati śāsāmugro manyamāno jighāṃsati | bṛhaspate mā praṇaktasya no vadho ni karma manyuṃ durevasya śardhataḥ

भरेषु हव्यो नमसोपसद्यो गन्ता वाजेषु सनिता धनंधनम् । विश्वा इदर्यो अभिदिप्स्वो मृधो बृहस्पतिर्वि ववर्हा रथाँ इव

bhareṣu havyo namasopasadyo gantā vājeṣu sanitā dhanaṃdhanam | viśvā idaryo abhidipsvo mṛdho bṛhaspatirvi vavarhā rathā~ iva

तेजिष्ठया तपनी रक्षसस्तप ये त्वा निदे दधिरे दृष्टवीर्यम् । आविस्तत्कृष्व यदसत्त उक्थ्यं बृहस्पते वि परिरापो अर्दय

tejiṣṭhayā tapanī rakṣasastapa ye tvā nide dadhire dṛṣṭavīryam | āvistatkṛṣva yadasatta ukthyaṃ bṛhaspate vi parirāpo ardaya

बृहस्पते अति यदर्यो अर्हाद्द्युमद्विभाति क्रतुमज्जनेषु । यद्दीदयच्छवस ऋतप्रजात तदस्मासु द्रविणं धेहि चित्रम्

bṛhaspate ati yadaryo arhāddyumadvibhāti kratumajjaneṣu | yaddīdayacchavasa ṛtaprajāta tadasmāsu draviṇaṃ dhehi citram

मा न स्तेनेभ्यो ये अभि द्रुहस्पदे निरामिणो रिपवोऽन्नेषु जागृधुः । आ देवानामोहते वि व्रयो हृदि बृहस्पते न परः साम्नो विदुः

mā na stenebhyo ye abhi druhaspade nirāmiṇo ripavo'nneṣu jāgṛdhuḥ | ā devānāmohate vi vrayo hṛdi bṛhaspate na paraḥ sāmno viduḥ

विश्वेभ्यो हि त्वा भुवनेभ्यस्परि त्वष्टाजनत्साम्नःसाम्नः कविः । स ऋणचिदृणया ब्रह्मणस्पतिर्द्रुहो हन्ता मह ऋतस्य धर्तरि

viśvebhyo hi tvā bhuvanebhyaspari tvaṣṭājanatsāmnaḥsāmnaḥ kaviḥ | sa ṛṇacidṛṇayā brahmaṇaspatirdruho hantā maha ṛtasya dhartari

तव श्रिये व्यजिहीत पर्वतो गवां गोत्रमुदसृजो यदङ्गिरः । इन्द्रेण युजा तमसा परीवृतं बृहस्पते निरपामौब्जो अर्णवम्

tava śriye vyajihīta parvato gavāṃ gotramudasṛjo yadaṅgiraḥ | indreṇa yujā tamasā parīvṛtaṃ bṛhaspate nirapāmaubjo arṇavam

ब्रह्मणस्पते त्वमस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

brahmaṇaspate tvamasya yantā sūktasya bodhi tanayaṃ ca jinva | viśvaṃ tadbhadraṃ yadavanti devā bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

सेमामविड्ढि प्रभृतिं य ईशिषेऽया विधेम नवया महा गिरा । यथा नो मीढ्वान्स्तवते सखा तव बृहस्पते सीषधः सोत नो मतिम्

semāmaviḍḍhi prabhṛtiṃ ya īśiṣe'yā vidhema navayā mahā girā | yathā no mīḍhvānstavate sakhā tava bṛhaspate sīṣadhaḥ sota no matim

यो नन्त्वान्यनमन्न्योजसोतादर्दर्मन्युना शम्बराणि वि । प्राच्यावयदच्युता ब्रह्मणस्पतिरा चाविशद्वसुमन्तं वि पर्वतम्

yo nantvānyanamannyojasotādardarmanyunā śambarāṇi vi | prācyāvayadacyutā brahmaṇaspatirā cāviśadvasumantaṃ vi parvatam

तद्देवानां देवतमाय कर्त्वमश्रथ्नन्दृळ्हाव्रदन्त वीळिता । उद्गा आजदभिनद्ब्रह्मणा वलमगूहत्तमो व्यचक्षयत्स्वः

taddevānāṃ devatamāya kartvamaśrathnandṛl̤hāvradanta vīl̤itā | udgā ājadabhinadbrahmaṇā valamagūhattamo vyacakṣayatsvaḥ

अश्मास्यमवतं ब्रह्मणस्पतिर्मधुधारमभि यमोजसातृणत् । तमेव विश्वे पपिरे स्वर्दृशो बहु साकं सिसिचुरुत्समुद्रिणम्

aśmāsyamavataṃ brahmaṇaspatirmadhudhāramabhi yamojasātṛṇat | tameva viśve papire svardṛśo bahu sākaṃ sisicurutsamudriṇam

सना ता का चिद्भुवना भवीत्वा माद्भिः शरद्भिर्दुरो वरन्त वः । अयतन्ता चरतो अन्यदन्यदिद्या चकार वयुना ब्रह्मणस्पतिः

sanā tā kā cidbhuvanā bhavītvā mādbhiḥ śaradbhirduro varanta vaḥ | ayatantā carato anyadanyadidyā cakāra vayunā brahmaṇaspatiḥ

अभिनक्षन्तो अभि ये तमानशुर्निधिं पणीनां परमं गुहा हितम् । ते विद्वांसः प्रतिचक्ष्यानृता पुनर्यत उ आयन्तदुदीयुराविशम्

abhinakṣanto abhi ye tamānaśurnidhiṃ paṇīnāṃ paramaṃ guhā hitam | te vidvāṃsaḥ praticakṣyānṛtā punaryata u āyantadudīyurāviśam

ऋतावानः प्रतिचक्ष्यानृता पुनरात आ तस्थुः कवयो महस्पथः । ते बाहुभ्यां धमितमग्निमश्मनि नकिः षो अस्त्यरणो जहुर्हि तम्

ṛtāvānaḥ praticakṣyānṛtā punarāta ā tasthuḥ kavayo mahaspathaḥ | te bāhubhyāṃ dhamitamagnimaśmani nakiḥ ṣo astyaraṇo jahurhi tam

ऋतज्येन क्षिप्रेण ब्रह्मणस्पतिर्यत्र वष्टि प्र तदश्नोति धन्वना । तस्य साध्वीरिषवो याभिरस्यति नृचक्षसो दृशये कर्णयोनयः

ṛtajyena kṣipreṇa brahmaṇaspatiryatra vaṣṭi pra tadaśnoti dhanvanā | tasya sādhvīriṣavo yābhirasyati nṛcakṣaso dṛśaye karṇayonayaḥ

स संनयः स विनयः पुरोहितः स सुष्टुतः स युधि ब्रह्मणस्पतिः । चाक्ष्मो यद्वाजं भरते मती धनादित्सूर्यस्तपति तप्यतुर्वृथा

sa saṃnayaḥ sa vinayaḥ purohitaḥ sa suṣṭutaḥ sa yudhi brahmaṇaspatiḥ | cākṣmo yadvājaṃ bharate matī dhanāditsūryastapati tapyaturvṛthā

विभु प्रभु प्रथमं मेहनावतो बृहस्पतेः सुविदत्राणि राध्या । इमा सातानि वेन्यस्य वाजिनो येन जना उभये भुञ्जते विशः

vibhu prabhu prathamaṃ mehanāvato bṛhaspateḥ suvidatrāṇi rādhyā | imā sātāni venyasya vājino yena janā ubhaye bhuñjate viśaḥ

योऽवरे वृजने विश्वथा विभुर्महामु रण्वः शवसा ववक्षिथ । स देवो देवान्प्रति पप्रथे पृथु विश्वेदु ता परिभूर्ब्रह्मणस्पतिः

yo'vare vṛjane viśvathā vibhurmahāmu raṇvaḥ śavasā vavakṣitha | sa devo devānprati paprathe pṛthu viśvedu tā paribhūrbrahmaṇaspatiḥ

विश्वं सत्यं मघवाना युवोरिदापश्चन प्र मिनन्ति व्रतं वाम् । अच्छेन्द्राब्रह्मणस्पती हविर्नोऽन्नं युजेव वाजिना जिगातम्

viśvaṃ satyaṃ maghavānā yuvoridāpaścana pra minanti vrataṃ vām | acchendrābrahmaṇaspatī havirno'nnaṃ yujeva vājinā jigātam

उताशिष्ठा अनु शृण्वन्ति वह्नयः सभेयो विप्रो भरते मती धना । वीळुद्वेषा अनु वश ऋणमाददिः स ह वाजी समिथे ब्रह्मणस्पतिः

utāśiṣṭhā anu śṛṇvanti vahnayaḥ sabheyo vipro bharate matī dhanā | vīl̤udveṣā anu vaśa ṛṇamādadiḥ sa ha vājī samithe brahmaṇaspatiḥ

ब्रह्मणस्पतेरभवद्यथावशं सत्यो मन्युर्महि कर्मा करिष्यतः । यो गा उदाजत्स दिवे वि चाभजन्महीव रीतिः शवसासरत्पृथक्

brahmaṇaspaterabhavadyathāvaśaṃ satyo manyurmahi karmā kariṣyataḥ | yo gā udājatsa dive vi cābhajanmahīva rītiḥ śavasāsaratpṛthak

ब्रह्मणस्पते सुयमस्य विश्वहा रायः स्याम रथ्यो वयस्वतः । वीरेषु वीराँ उप पृङ्धि नस्त्वं यदीशानो ब्रह्मणा वेषि मे हवम्

brahmaṇaspate suyamasya viśvahā rāyaḥ syāma rathyo vayasvataḥ | vīreṣu vīrā~ upa pṛṅdhi nastvaṃ yadīśāno brahmaṇā veṣi me havam

ब्रह्मणस्पते त्वमस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

brahmaṇaspate tvamasya yantā sūktasya bodhi tanayaṃ ca jinva | viśvaṃ tadbhadraṃ yadavanti devā bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

इन्धानो अग्निं वनवद्वनुष्यतः कृतब्रह्मा शूशुवद्रातहव्य इत् । जातेन जातमति स प्र सर्सृते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

indhāno agniṃ vanavadvanuṣyataḥ kṛtabrahmā śūśuvadrātahavya it | jātena jātamati sa pra sarsṛte yaṃyaṃ yujaṃ kṛṇute brahmaṇaspatiḥ

वीरेभिर्वीरान्वनवद्वनुष्यतो गोभी रयिं पप्रथद्बोधति त्मना । तोकं च तस्य तनयं च वर्धते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

vīrebhirvīrānvanavadvanuṣyato gobhī rayiṃ paprathadbodhati tmanā | tokaṃ ca tasya tanayaṃ ca vardhate yaṃyaṃ yujaṃ kṛṇute brahmaṇaspatiḥ

सिन्धुर्न क्षोदः शिमीवाँ ऋघायतो वृषेव वध्रीँरभि वष्ट्योजसा । अग्नेरिव प्रसितिर्नाह वर्तवे यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

sindhurna kṣodaḥ śimīvā~ ṛghāyato vṛṣeva vadhrī~rabhi vaṣṭyojasā | agneriva prasitirnāha vartave yaṃyaṃ yujaṃ kṛṇute brahmaṇaspatiḥ

तस्मा अर्षन्ति दिव्या असश्चतः स सत्वभिः प्रथमो गोषु गच्छति । अनिभृष्टतविषिर्हन्त्योजसा यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

tasmā arṣanti divyā asaścataḥ sa satvabhiḥ prathamo goṣu gacchati | anibhṛṣṭataviṣirhantyojasā yaṃyaṃ yujaṃ kṛṇute brahmaṇaspatiḥ

तस्मा इद्विश्वे धुनयन्त सिन्धवोऽच्छिद्रा शर्म दधिरे पुरूणि । देवानां सुम्ने सुभगः स एधते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

tasmā idviśve dhunayanta sindhavo'cchidrā śarma dadhire purūṇi | devānāṃ sumne subhagaḥ sa edhate yaṃyaṃ yujaṃ kṛṇute brahmaṇaspatiḥ

ऋजुरिच्छंसो वनवद्वनुष्यतो देवयन्निददेवयन्तमभ्यसत् । सुप्रावीरिद्वनवत्पृत्सु दुष्टरं यज्वेदयज्योर्वि भजाति भोजनम्

ṛjuricchaṃso vanavadvanuṣyato devayannidadevayantamabhyasat | suprāvīridvanavatpṛtsu duṣṭaraṃ yajvedayajyorvi bhajāti bhojanam

यजस्व वीर प्र विहि मनायतो भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये । हविष्कृणुष्व सुभगो यथाससि ब्रह्मणस्पतेरव आ वृणीमहे

yajasva vīra pra vihi manāyato bhadraṃ manaḥ kṛṇuṣva vṛtratūrye | haviṣkṛṇuṣva subhago yathāsasi brahmaṇaspaterava ā vṛṇīmahe

स इज्जनेन स विशा स जन्मना स पुत्रैर्वाजं भरते धना नृभिः । देवानां यः पितरमाविवासति श्रद्धामना हविषा ब्रह्मणस्पतिम्

sa ijjanena sa viśā sa janmanā sa putrairvājaṃ bharate dhanā nṛbhiḥ | devānāṃ yaḥ pitaramāvivāsati śraddhāmanā haviṣā brahmaṇaspatim

यो अस्मै हव्यैर्घृतवद्भिरविधत्प्र तं प्राचा नयति ब्रह्मणस्पतिः । उरुष्यतीमंहसो रक्षती रिषोऽंहोश्चिदस्मा उरुचक्रिरद्भुतः

yo asmai havyairghṛtavadbhiravidhatpra taṃ prācā nayati brahmaṇaspatiḥ | uruṣyatīmaṃhaso rakṣatī riṣo'ṃhościdasmā urucakriradbhutaḥ

इमा गिर आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद्राजभ्यो जुह्वा जुहोमि । शृणोतु मित्रो अर्यमा भगो नस्तुविजातो वरुणो दक्षो अंशः

imā gira ādityebhyo ghṛtasnūḥ sanādrājabhyo juhvā juhomi | śṛṇotu mitro aryamā bhago nastuvijāto varuṇo dakṣo aṃśaḥ

इमं स्तोमं सक्रतवो मे अद्य मित्रो अर्यमा वरुणो जुषन्त । आदित्यासः शुचयो धारपूता अवृजिना अनवद्या अरिष्टाः

imaṃ stomaṃ sakratavo me adya mitro aryamā varuṇo juṣanta | ādityāsaḥ śucayo dhārapūtā avṛjinā anavadyā ariṣṭāḥ

त आदित्यास उरवो गभीरा अदब्धासो दिप्सन्तो भूर्यक्षाः । अन्तः पश्यन्ति वृजिनोत साधु सर्वं राजभ्यः परमा चिदन्ति

ta ādityāsa uravo gabhīrā adabdhāso dipsanto bhūryakṣāḥ | antaḥ paśyanti vṛjinota sādhu sarvaṃ rājabhyaḥ paramā cidanti

धारयन्त आदित्यासो जगत्स्था देवा विश्वस्य भुवनस्य गोपाः । दीर्घाधियो रक्षमाणा असुर्यमृतावानश्चयमाना ऋणानि

dhārayanta ādityāso jagatsthā devā viśvasya bhuvanasya gopāḥ | dīrghādhiyo rakṣamāṇā asuryamṛtāvānaścayamānā ṛṇāni

विद्यामादित्या अवसो वो अस्य यदर्यमन्भय आ चिन्मयोभु । युष्माकं मित्रावरुणा प्रणीतौ परि श्वभ्रेव दुरितानि वृज्याम्

vidyāmādityā avaso vo asya yadaryamanbhaya ā cinmayobhu | yuṣmākaṃ mitrāvaruṇā praṇītau pari śvabhreva duritāni vṛjyām

सुगो हि वो अर्यमन्मित्र पन्था अनृक्षरो वरुण साधुरस्ति । तेनादित्या अधि वोचता नो यच्छता नो दुष्परिहन्तु शर्म

sugo hi vo aryamanmitra panthā anṛkṣaro varuṇa sādhurasti | tenādityā adhi vocatā no yacchatā no duṣparihantu śarma

पिपर्तु नो अदिती राजपुत्राति द्वेषांस्यर्यमा सुगेभिः । बृहन्मित्रस्य वरुणस्य शर्मोप स्याम पुरुवीरा अरिष्टाः

pipartu no aditī rājaputrāti dveṣāṃsyaryamā sugebhiḥ | bṛhanmitrasya varuṇasya śarmopa syāma puruvīrā ariṣṭāḥ

तिस्रो भूमीर्धारयन्त्रीँरुत द्यून्त्रीणि व्रता विदथे अन्तरेषाम् । ऋतेनादित्या महि वो महित्वं तदर्यमन्वरुण मित्र चारु

tisro bhūmīrdhārayantrī~ruta dyūntrīṇi vratā vidathe antareṣām | ṛtenādityā mahi vo mahitvaṃ tadaryamanvaruṇa mitra cāru

त्री रोचना दिव्या धारयन्त हिरण्ययाः शुचयो धारपूताः । अस्वप्नजो अनिमिषा अदब्धा उरुशंसा ऋजवे मर्त्याय

trī rocanā divyā dhārayanta hiraṇyayāḥ śucayo dhārapūtāḥ | asvapnajo animiṣā adabdhā uruśaṃsā ṛjave martyāya

त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा ये च देवा असुर ये च मर्ताः । शतं नो रास्व शरदो विचक्षेऽश्यामायूंषि सुधितानि पूर्वा

tvaṃ viśveṣāṃ varuṇāsi rājā ye ca devā asura ye ca martāḥ | śataṃ no rāsva śarado vicakṣe'śyāmāyūṃṣi sudhitāni pūrvā

न दक्षिणा वि चिकिते न सव्या न प्राचीनमादित्या नोत पश्चा । पाक्या चिद्वसवो धीर्या चिद्युष्मानीतो अभयं ज्योतिरश्याम्

na dakṣiṇā vi cikite na savyā na prācīnamādityā nota paścā | pākyā cidvasavo dhīryā cidyuṣmānīto abhayaṃ jyotiraśyām

यो राजभ्य ऋतनिभ्यो ददाश यं वर्धयन्ति पुष्टयश्च नित्याः । स रेवान्याति प्रथमो रथेन वसुदावा विदथेषु प्रशस्तः

yo rājabhya ṛtanibhyo dadāśa yaṃ vardhayanti puṣṭayaśca nityāḥ | sa revānyāti prathamo rathena vasudāvā vidatheṣu praśastaḥ

शुचिरपः सूयवसा अदब्ध उप क्षेति वृद्धवयाः सुवीरः । नकिष्टं घ्नन्त्यन्तितो न दूराद्य आदित्यानां भवति प्रणीतौ

śucirapaḥ sūyavasā adabdha upa kṣeti vṛddhavayāḥ suvīraḥ | nakiṣṭaṃ ghnantyantito na dūrādya ādityānāṃ bhavati praṇītau

अदिते मित्र वरुणोत मृळ यद्वो वयं चकृमा कच्चिदागः । उर्वश्यामभयं ज्योतिरिन्द्र मा नो दीर्घा अभि नशन्तमिस्राः

adite mitra varuṇota mṛl̤a yadvo vayaṃ cakṛmā kaccidāgaḥ | urvaśyāmabhayaṃ jyotirindra mā no dīrghā abhi naśantamisrāḥ

उभे अस्मै पीपयतः समीची दिवो वृष्टिं सुभगो नाम पुष्यन् । उभा क्षयावाजयन्याति पृत्सूभावर्धौ भवतः साधू अस्मै

ubhe asmai pīpayataḥ samīcī divo vṛṣṭiṃ subhago nāma puṣyan | ubhā kṣayāvājayanyāti pṛtsūbhāvardhau bhavataḥ sādhū asmai

या वो माया अभिद्रुहे यजत्राः पाशा आदित्या रिपवे विचृत्ताः । अश्वीव ताँ अति येषं रथेनारिष्टा उरावा शर्मन्स्याम

yā vo māyā abhidruhe yajatrāḥ pāśā ādityā ripave vicṛttāḥ | aśvīva tā~ ati yeṣaṃ rathenāriṣṭā urāvā śarmansyāma

माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

māhaṃ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṃ śūnamāpeḥ | mā rāyo rājansuyamādava sthāṃ bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

इदं कवेरादित्यस्य स्वराजो विश्वानि सान्त्यभ्यस्तु मह्ना । अति यो मन्द्रो यजथाय देवः सुकीर्तिं भिक्षे वरुणस्य भूरेः

idaṃ kaverādityasya svarājo viśvāni sāntyabhyastu mahnā | ati yo mandro yajathāya devaḥ sukīrtiṃ bhikṣe varuṇasya bhūreḥ

तव व्रते सुभगासः स्याम स्वाध्यो वरुण तुष्टुवांसः । उपायन उषसां गोमतीनामग्नयो न जरमाणा अनु द्यून्

tava vrate subhagāsaḥ syāma svādhyo varuṇa tuṣṭuvāṃsaḥ | upāyana uṣasāṃ gomatīnāmagnayo na jaramāṇā anu dyūn

तव स्याम पुरुवीरस्य शर्मन्नुरुशंसस्य वरुण प्रणेतः । यूयं नः पुत्रा अदितेरदब्धा अभि क्षमध्वं युज्याय देवाः

tava syāma puruvīrasya śarmannuruśaṃsasya varuṇa praṇetaḥ | yūyaṃ naḥ putrā aditeradabdhā abhi kṣamadhvaṃ yujyāya devāḥ

प्र सीमादित्यो असृजद्विधर्ताँ ऋतं सिन्धवो वरुणस्य यन्ति । न श्राम्यन्ति न वि मुचन्त्येते वयो न पप्तू रघुया परिज्मन्

pra sīmādityo asṛjadvidhartā~ ṛtaṃ sindhavo varuṇasya yanti | na śrāmyanti na vi mucantyete vayo na paptū raghuyā parijman

वि मच्छ्रथाय रशनामिवाग ऋध्याम ते वरुण खामृतस्य । मा तन्तुश्छेदि वयतो धियं मे मा मात्रा शार्यपसः पुर ऋतोः

vi macchrathāya raśanāmivāga ṛdhyāma te varuṇa khāmṛtasya | mā tantuśchedi vayato dhiyaṃ me mā mātrā śāryapasaḥ pura ṛtoḥ

अपो सु म्यक्ष वरुण भियसं मत्सम्राळृतावोऽनु मा गृभाय । दामेव वत्साद्वि मुमुग्ध्यंहो नहि त्वदारे निमिषश्चनेशे

apo su myakṣa varuṇa bhiyasaṃ matsamrāl̤ṛtāvo'nu mā gṛbhāya | dāmeva vatsādvi mumugdhyaṃho nahi tvadāre nimiṣaścaneśe

मा नो वधैर्वरुण ये त इष्टावेनः कृण्वन्तमसुर भ्रीणन्ति । मा ज्योतिषः प्रवसथानि गन्म वि षू मृधः शिश्रथो जीवसे नः

mā no vadhairvaruṇa ye ta iṣṭāvenaḥ kṛṇvantamasura bhrīṇanti | mā jyotiṣaḥ pravasathāni ganma vi ṣū mṛdhaḥ śiśratho jīvase naḥ

नमः पुरा ते वरुणोत नूनमुतापरं तुविजात ब्रवाम । त्वे हि कं पर्वते न श्रितान्यप्रच्युतानि दूळभ व्रतानि

namaḥ purā te varuṇota nūnamutāparaṃ tuvijāta bravāma | tve hi kaṃ parvate na śritānyapracyutāni dūl̤abha vratāni

पर ऋणा सावीरध मत्कृतानि माहं राजन्नन्यकृतेन भोजम् । अव्युष्टा इन्नु भूयसीरुषास आ नो जीवान्वरुण तासु शाधि

para ṛṇā sāvīradha matkṛtāni māhaṃ rājannanyakṛtena bhojam | avyuṣṭā innu bhūyasīruṣāsa ā no jīvānvaruṇa tāsu śādhi

यो मे राजन्युज्यो वा सखा वा स्वप्ने भयं भीरवे मह्यमाह । स्तेनो वा यो दिप्सति नो वृको वा त्वं तस्माद्वरुण पाह्यस्मान्

yo me rājanyujyo vā sakhā vā svapne bhayaṃ bhīrave mahyamāha | steno vā yo dipsati no vṛko vā tvaṃ tasmādvaruṇa pāhyasmān

माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

māhaṃ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṃ śūnamāpeḥ | mā rāyo rājansuyamādava sthāṃ bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

धृतव्रता आदित्या इषिरा आरे मत्कर्त रहसूरिवागः । शृण्वतो वो वरुण मित्र देवा भद्रस्य विद्वाँ अवसे हुवे वः

dhṛtavratā ādityā iṣirā āre matkarta rahasūrivāgaḥ | śṛṇvato vo varuṇa mitra devā bhadrasya vidvā~ avase huve vaḥ

यूयं देवाः प्रमतिर्यूयमोजो यूयं द्वेषांसि सनुतर्युयोत । अभिक्षत्तारो अभि च क्षमध्वमद्या च नो मृळयतापरं च

yūyaṃ devāḥ pramatiryūyamojo yūyaṃ dveṣāṃsi sanutaryuyota | abhikṣattāro abhi ca kṣamadhvamadyā ca no mṛl̤ayatāparaṃ ca

किमू नु वः कृणवामापरेण किं सनेन वसव आप्येन । यूयं नो मित्रावरुणादिते च स्वस्तिमिन्द्रामरुतो दधात

kimū nu vaḥ kṛṇavāmāpareṇa kiṃ sanena vasava āpyena | yūyaṃ no mitrāvaruṇādite ca svastimindrāmaruto dadhāta

हये देवा यूयमिदापय स्थ ते मृळत नाधमानाय मह्यम् । मा वो रथो मध्यमवाळृते भून्मा युष्मावत्स्वापिषु श्रमिष्म

haye devā yūyamidāpaya stha te mṛl̤ata nādhamānāya mahyam | mā vo ratho madhyamavāl̤ṛte bhūnmā yuṣmāvatsvāpiṣu śramiṣma

प्र व एको मिमय भूर्यागो यन्मा पितेव कितवं शशास । आरे पाशा आरे अघानि देवा मा माधि पुत्रे विमिव ग्रभीष्ट

pra va eko mimaya bhūryāgo yanmā piteva kitavaṃ śaśāsa | āre pāśā āre aghāni devā mā mādhi putre vimiva grabhīṣṭa

अर्वाञ्चो अद्या भवता यजत्रा आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् । त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्तादवपदो यजत्राः

arvāñco adyā bhavatā yajatrā ā vo hārdi bhayamāno vyayeyam | trādhvaṃ no devā nijuro vṛkasya trādhvaṃ kartādavapado yajatrāḥ

माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

māhaṃ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṃ śūnamāpeḥ | mā rāyo rājansuyamādava sthāṃ bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

ऋतं देवाय कृण्वते सवित्र इन्द्रायाहिघ्ने न रमन्त आपः । अहरहर्यात्यक्तुरपां कियात्या प्रथमः सर्ग आसाम्

ṛtaṃ devāya kṛṇvate savitra indrāyāhighne na ramanta āpaḥ | aharaharyātyakturapāṃ kiyātyā prathamaḥ sarga āsām

यो वृत्राय सिनमत्राभरिष्यत्प्र तं जनित्री विदुष उवाच । पथो रदन्तीरनु जोषमस्मै दिवेदिवे धुनयो यन्त्यर्थम्

yo vṛtrāya sinamatrābhariṣyatpra taṃ janitrī viduṣa uvāca | patho radantīranu joṣamasmai divedive dhunayo yantyartham

ऊर्ध्वो ह्यस्थादध्यन्तरिक्षेऽधा वृत्राय प्र वधं जभार । मिहं वसान उप हीमदुद्रोत्तिग्मायुधो अजयच्छत्रुमिन्द्रः

ūrdhvo hyasthādadhyantarikṣe'dhā vṛtrāya pra vadhaṃ jabhāra | mihaṃ vasāna upa hīmadudrottigmāyudho ajayacchatrumindraḥ

बृहस्पते तपुषाश्नेव विध्य वृकद्वरसो असुरस्य वीरान् । यथा जघन्थ धृषता पुरा चिदेवा जहि शत्रुमस्माकमिन्द्र

bṛhaspate tapuṣāśneva vidhya vṛkadvaraso asurasya vīrān | yathā jaghantha dhṛṣatā purā cidevā jahi śatrumasmākamindra

अव क्षिप दिवो अश्मानमुच्चा येन शत्रुं मन्दसानो निजूर्वाः । तोकस्य सातौ तनयस्य भूरेरस्माँ अर्धं कृणुतादिन्द्र गोनाम्

ava kṣipa divo aśmānamuccā yena śatruṃ mandasāno nijūrvāḥ | tokasya sātau tanayasya bhūrerasmā~ ardhaṃ kṛṇutādindra gonām

प्र हि क्रतुं वृहथो यं वनुथो रध्रस्य स्थो यजमानस्य चोदौ । इन्द्रासोमा युवमस्माँ अविष्टमस्मिन्भयस्थे कृणुतमु लोकम्

pra hi kratuṃ vṛhatho yaṃ vanutho radhrasya stho yajamānasya codau | indrāsomā yuvamasmā~ aviṣṭamasminbhayasthe kṛṇutamu lokam

न मा तमन्न श्रमन्नोत तन्द्रन्न वोचाम मा सुनोतेति सोमम् । यो मे पृणाद्यो ददद्यो निबोधाद्यो मा सुन्वन्तमुप गोभिरायत्

na mā tamanna śramannota tandranna vocāma mā sunoteti somam | yo me pṛṇādyo dadadyo nibodhādyo mā sunvantamupa gobhirāyat

सरस्वति त्वमस्माँ अविड्ढि मरुत्वती धृषती जेषि शत्रून् । त्यं चिच्छर्धन्तं तविषीयमाणमिन्द्रो हन्ति वृषभं शण्डिकानाम्

sarasvati tvamasmā~ aviḍḍhi marutvatī dhṛṣatī jeṣi śatrūn | tyaṃ cicchardhantaṃ taviṣīyamāṇamindro hanti vṛṣabhaṃ śaṇḍikānām

यो नः सनुत्य उत वा जिघत्नुरभिख्याय तं तिगितेन विध्य । बृहस्पत आयुधैर्जेषि शत्रून्द्रुहे रीषन्तं परि धेहि राजन्

yo naḥ sanutya uta vā jighatnurabhikhyāya taṃ tigitena vidhya | bṛhaspata āyudhairjeṣi śatrūndruhe rīṣantaṃ pari dhehi rājan

अस्माकेभिः सत्वभिः शूर शूरैर्वीर्या कृधि यानि ते कर्त्वानि । ज्योगभूवन्ननुधूपितासो हत्वी तेषामा भरा नो वसूनि

asmākebhiḥ satvabhiḥ śūra śūrairvīryā kṛdhi yāni te kartvāni | jyogabhūvannanudhūpitāso hatvī teṣāmā bharā no vasūni

तं वः शर्धं मारुतं सुम्नयुर्गिरोप ब्रुवे नमसा दैव्यं जनम् । यथा रयिं सर्ववीरं नशामहा अपत्यसाचं श्रुत्यं दिवेदिवे

taṃ vaḥ śardhaṃ mārutaṃ sumnayurgiropa bruve namasā daivyaṃ janam | yathā rayiṃ sarvavīraṃ naśāmahā apatyasācaṃ śrutyaṃ divedive

अस्माकं मित्रावरुणावतं रथमादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा । प्र यद्वयो न पप्तन्वस्मनस्परि श्रवस्यवो हृषीवन्तो वनर्षदः

asmākaṃ mitrāvaruṇāvataṃ rathamādityai rudrairvasubhiḥ sacābhuvā | pra yadvayo na paptanvasmanaspari śravasyavo hṛṣīvanto vanarṣadaḥ

अध स्मा न उदवता सजोषसो रथं देवासो अभि विक्षु वाजयुम् । यदाशवः पद्याभिस्तित्रतो रजः पृथिव्याः सानौ जङ्घनन्त पाणिभिः

adha smā na udavatā sajoṣaso rathaṃ devāso abhi vikṣu vājayum | yadāśavaḥ padyābhistitrato rajaḥ pṛthivyāḥ sānau jaṅghananta pāṇibhiḥ

उत स्य न इन्द्रो विश्वचर्षणिर्दिवः शर्धेन मारुतेन सुक्रतुः । अनु नु स्थात्यवृकाभिरूतिभी रथं महे सनये वाजसातये

uta sya na indro viśvacarṣaṇirdivaḥ śardhena mārutena sukratuḥ | anu nu sthātyavṛkābhirūtibhī rathaṃ mahe sanaye vājasātaye

उत स्य देवो भुवनस्य सक्षणिस्त्वष्टा ग्नाभिः सजोषा जूजुवद्रथम् । इळा भगो बृहद्दिवोत रोदसी पूषा पुरंधिरश्विनावधा पती

uta sya devo bhuvanasya sakṣaṇistvaṣṭā gnābhiḥ sajoṣā jūjuvadratham | il̤ā bhago bṛhaddivota rodasī pūṣā puraṃdhiraśvināvadhā patī

उत त्ये देवी सुभगे मिथूदृशोषासानक्ता जगतामपीजुवा । स्तुषे यद्वां पृथिवि नव्यसा वच स्थातुश्च वयस्त्रिवया उपस्तिरे

uta tye devī subhage mithūdṛśoṣāsānaktā jagatāmapījuvā | stuṣe yadvāṃ pṛthivi navyasā vaca sthātuśca vayastrivayā upastire

उत वः शंसमुशिजामिव श्मस्यहिर्बुध्न्योऽज एकपादुत । त्रित ऋभुक्षाः सविता चनो दधेऽपां नपादाशुहेमा धिया शमि

uta vaḥ śaṃsamuśijāmiva śmasyahirbudhnyo'ja ekapāduta | trita ṛbhukṣāḥ savitā cano dadhe'pāṃ napādāśuhemā dhiyā śami

एता वो वश्म्युद्यता यजत्रा अतक्षन्नायवो नव्यसे सम् । श्रवस्यवो वाजं चकानाः सप्तिर्न रथ्यो अह धीतिमश्याः

etā vo vaśmyudyatā yajatrā atakṣannāyavo navyase sam | śravasyavo vājaṃ cakānāḥ saptirna rathyo aha dhītimaśyāḥ

अस्य मे द्यावापृथिवी ऋतायतो भूतमवित्री वचसः सिषासतः । ययोरायुः प्रतरं ते इदं पुर उपस्तुते वसूयुर्वां महो दधे

asya me dyāvāpṛthivī ṛtāyato bhūtamavitrī vacasaḥ siṣāsataḥ | yayorāyuḥ prataraṃ te idaṃ pura upastute vasūyurvāṃ maho dadhe

मा नो गुह्या रिप आयोरहन्दभन्मा न आभ्यो रीरधो दुच्छुनाभ्यः । मा नो वि यौः सख्या विद्धि तस्य नः सुम्नायता मनसा तत्त्वेमहे

mā no guhyā ripa āyorahandabhanmā na ābhyo rīradho ducchunābhyaḥ | mā no vi yauḥ sakhyā viddhi tasya naḥ sumnāyatā manasā tattvemahe

अहेळता मनसा श्रुष्टिमा वह दुहानां धेनुं पिप्युषीमसश्चतम् । पद्याभिराशुं वचसा च वाजिनं त्वां हिनोमि पुरुहूत विश्वहा

ahel̤atā manasā śruṣṭimā vaha duhānāṃ dhenuṃ pipyuṣīmasaścatam | padyābhirāśuṃ vacasā ca vājinaṃ tvāṃ hinomi puruhūta viśvahā

राकामहं सुहवां सुष्टुती हुवे शृणोतु नः सुभगा बोधतु त्मना । सीव्यत्वपः सूच्याच्छिद्यमानया ददातु वीरं शतदायमुक्थ्यम्

rākāmahaṃ suhavāṃ suṣṭutī huve śṛṇotu naḥ subhagā bodhatu tmanā | sīvyatvapaḥ sūcyācchidyamānayā dadātu vīraṃ śatadāyamukthyam

यास्ते राके सुमतयः सुपेशसो याभिर्ददासि दाशुषे वसूनि । ताभिर्नो अद्य सुमना उपागहि सहस्रपोषं सुभगे रराणा

yāste rāke sumatayaḥ supeśaso yābhirdadāsi dāśuṣe vasūni | tābhirno adya sumanā upāgahi sahasrapoṣaṃ subhage rarāṇā

सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानामसि स्वसा । जुषस्व हव्यमाहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः

sinīvāli pṛthuṣṭuke yā devānāmasi svasā | juṣasva havyamāhutaṃ prajāṃ devi didiḍḍhi naḥ

या सुबाहुः स्वङ्गुरिः सुषूमा बहुसूवरी । तस्यै विश्पत्न्यै हविः सिनीवाल्यै जुहोतन

yā subāhuḥ svaṅguriḥ suṣūmā bahusūvarī | tasyai viśpatnyai haviḥ sinīvālyai juhotana

या गुङ्गूर्या सिनीवाली या राका या सरस्वती । इन्द्राणीमह्व ऊतये वरुणानीं स्वस्तये

yā guṅgūryā sinīvālī yā rākā yā sarasvatī | indrāṇīmahva ūtaye varuṇānīṃ svastaye

आ ते पितर्मरुतां सुम्नमेतु मा नः सूर्यस्य संदृशो युयोथाः । अभि नो वीरो अर्वति क्षमेत प्र जायेमहि रुद्र प्रजाभिः

ā te pitarmarutāṃ sumnametu mā naḥ sūryasya saṃdṛśo yuyothāḥ | abhi no vīro arvati kṣameta pra jāyemahi rudra prajābhiḥ

त्वादत्तेभी रुद्र शंतमेभिः शतं हिमा अशीय भेषजेभिः । व्यस्मद्द्वेषो वितरं व्यंहो व्यमीवाश्चातयस्वा विषूचीः

tvādattebhī rudra śaṃtamebhiḥ śataṃ himā aśīya bheṣajebhiḥ | vyasmaddveṣo vitaraṃ vyaṃho vyamīvāścātayasvā viṣūcīḥ

श्रेष्ठो जातस्य रुद्र श्रियासि तवस्तमस्तवसां वज्रबाहो । पर्षि णः पारमंहसः स्वस्ति विश्वा अभीती रपसो युयोधि

śreṣṭho jātasya rudra śriyāsi tavastamastavasāṃ vajrabāho | parṣi ṇaḥ pāramaṃhasaḥ svasti viśvā abhītī rapaso yuyodhi

मा त्वा रुद्र चुक्रुधामा नमोभिर्मा दुष्टुती वृषभ मा सहूती । उन्नो वीराँ अर्पय भेषजेभिर्भिषक्तमं त्वा भिषजां शृणोमि

mā tvā rudra cukrudhāmā namobhirmā duṣṭutī vṛṣabha mā sahūtī | unno vīrā~ arpaya bheṣajebhirbhiṣaktamaṃ tvā bhiṣajāṃ śṛṇomi

हवीमभिर्हवते यो हविर्भिरव स्तोमेभी रुद्रं दिषीय । ऋदूदरः सुहवो मा नो अस्यै बभ्रुः सुशिप्रो रीरधन्मनायै

havīmabhirhavate yo havirbhirava stomebhī rudraṃ diṣīya | ṛdūdaraḥ suhavo mā no asyai babhruḥ suśipro rīradhanmanāyai

उन्मा ममन्द वृषभो मरुत्वान्त्वक्षीयसा वयसा नाधमानम् । घृणीव च्छायामरपा अशीया विवासेयं रुद्रस्य सुम्नम्

unmā mamanda vṛṣabho marutvāntvakṣīyasā vayasā nādhamānam | ghṛṇīva cchāyāmarapā aśīyā vivāseyaṃ rudrasya sumnam

क्व स्य ते रुद्र मृळयाकुर्हस्तो यो अस्ति भेषजो जलाषः । अपभर्ता रपसो दैव्यस्याभी नु मा वृषभ चक्षमीथाः

kva sya te rudra mṛl̤ayākurhasto yo asti bheṣajo jalāṣaḥ | apabhartā rapaso daivyasyābhī nu mā vṛṣabha cakṣamīthāḥ

प्र बभ्रवे वृषभाय श्वितीचे महो महीं सुष्टुतिमीरयामि । नमस्या कल्मलीकिनं नमोभिर्गृणीमसि त्वेषं रुद्रस्य नाम

pra babhrave vṛṣabhāya śvitīce maho mahīṃ suṣṭutimīrayāmi | namasyā kalmalīkinaṃ namobhirgṛṇīmasi tveṣaṃ rudrasya nāma

स्थिरेभिरङ्गैः पुरुरूप उग्रो बभ्रुः शुक्रेभिः पिपिशे हिरण्यैः । ईशानादस्य भुवनस्य भूरेर्न वा उ योषद्रुद्रादसुर्यम्

sthirebhiraṅgaiḥ pururūpa ugro babhruḥ śukrebhiḥ pipiśe hiraṇyaiḥ | īśānādasya bhuvanasya bhūrerna vā u yoṣadrudrādasuryam

अर्हन्बिभर्षि सायकानि धन्वार्हन्निष्कं यजतं विश्वरूपम् । अर्हन्निदं दयसे विश्वमभ्वं न वा ओजीयो रुद्र त्वदस्ति

arhanbibharṣi sāyakāni dhanvārhanniṣkaṃ yajataṃ viśvarūpam | arhannidaṃ dayase viśvamabhvaṃ na vā ojīyo rudra tvadasti

स्तुहि श्रुतं गर्तसदं युवानं मृगं न भीममुपहत्नुमुग्रम् । मृळा जरित्रे रुद्र स्तवानोऽन्यं ते अस्मन्नि वपन्तु सेनाः

stuhi śrutaṃ gartasadaṃ yuvānaṃ mṛgaṃ na bhīmamupahatnumugram | mṛl̤ā jaritre rudra stavāno'nyaṃ te asmanni vapantu senāḥ

कुमारश्चित्पितरं वन्दमानं प्रति नानाम रुद्रोपयन्तम् । भूरेर्दातारं सत्पतिं गृणीषे स्तुतस्त्वं भेषजा रास्यस्मे

kumāraścitpitaraṃ vandamānaṃ prati nānāma rudropayantam | bhūrerdātāraṃ satpatiṃ gṛṇīṣe stutastvaṃ bheṣajā rāsyasme

या वो भेषजा मरुतः शुचीनि या शंतमा वृषणो या मयोभु । यानि मनुरवृणीता पिता नस्ता शं च योश्च रुद्रस्य वश्मि

yā vo bheṣajā marutaḥ śucīni yā śaṃtamā vṛṣaṇo yā mayobhu | yāni manuravṛṇītā pitā nastā śaṃ ca yośca rudrasya vaśmi

परि णो हेती रुद्रस्य वृज्याः परि त्वेषस्य दुर्मतिर्मही गात् । अव स्थिरा मघवद्भ्यस्तनुष्व मीढ्वस्तोकाय तनयाय मृळ

pari ṇo hetī rudrasya vṛjyāḥ pari tveṣasya durmatirmahī gāt | ava sthirā maghavadbhyastanuṣva mīḍhvastokāya tanayāya mṛl̤a

एवा बभ्रो वृषभ चेकितान यथा देव न हृणीषे न हंसि । हवनश्रुन्नो रुद्रेह बोधि बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

evā babhro vṛṣabha cekitāna yathā deva na hṛṇīṣe na haṃsi | havanaśrunno rudreha bodhi bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

धारावरा मरुतो धृष्ण्वोजसो मृगा न भीमास्तविषीभिरर्चिनः । अग्नयो न शुशुचाना ऋजीषिणो भृमिं धमन्तो अप गा अवृण्वत

dhārāvarā maruto dhṛṣṇvojaso mṛgā na bhīmāstaviṣībhirarcinaḥ | agnayo na śuśucānā ṛjīṣiṇo bhṛmiṃ dhamanto apa gā avṛṇvata

द्यावो न स्तृभिश्चितयन्त खादिनो व्यभ्रिया न द्युतयन्त वृष्टयः । रुद्रो यद्वो मरुतो रुक्मवक्षसो वृषाजनि पृश्न्याः शुक्र ऊधनि

dyāvo na stṛbhiścitayanta khādino vyabhriyā na dyutayanta vṛṣṭayaḥ | rudro yadvo maruto rukmavakṣaso vṛṣājani pṛśnyāḥ śukra ūdhani

उक्षन्ते अश्वाँ अत्याँ इवाजिषु नदस्य कर्णैस्तुरयन्त आशुभिः । हिरण्यशिप्रा मरुतो दविध्वतः पृक्षं याथ पृषतीभिः समन्यवः

ukṣante aśvā~ atyā~ ivājiṣu nadasya karṇaisturayanta āśubhiḥ | hiraṇyaśiprā maruto davidhvataḥ pṛkṣaṃ yātha pṛṣatībhiḥ samanyavaḥ

पृक्षे ता विश्वा भुवना ववक्षिरे मित्राय वा सदमा जीरदानवः । पृषदश्वासो अनवभ्रराधस ऋजिप्यासो न वयुनेषु धूर्षदः

pṛkṣe tā viśvā bhuvanā vavakṣire mitrāya vā sadamā jīradānavaḥ | pṛṣadaśvāso anavabhrarādhasa ṛjipyāso na vayuneṣu dhūrṣadaḥ

इन्धन्वभिर्धेनुभी रप्शदूधभिरध्वस्मभिः पथिभिर्भ्राजदृष्टयः । आ हंसासो न स्वसराणि गन्तन मधोर्मदाय मरुतः समन्यवः

indhanvabhirdhenubhī rapśadūdhabhiradhvasmabhiḥ pathibhirbhrājadṛṣṭayaḥ | ā haṃsāso na svasarāṇi gantana madhormadāya marutaḥ samanyavaḥ

आ नो ब्रह्माणि मरुतः समन्यवो नरां न शंसः सवनानि गन्तन । अश्वामिव पिप्यत धेनुमूधनि कर्ता धियं जरित्रे वाजपेशसम्

ā no brahmāṇi marutaḥ samanyavo narāṃ na śaṃsaḥ savanāni gantana | aśvāmiva pipyata dhenumūdhani kartā dhiyaṃ jaritre vājapeśasam

तं नो दात मरुतो वाजिनं रथ आपानं ब्रह्म चितयद्दिवेदिवे । इषं स्तोतृभ्यो वृजनेषु कारवे सनिं मेधामरिष्टं दुष्टरं सहः

taṃ no dāta maruto vājinaṃ ratha āpānaṃ brahma citayaddivedive | iṣaṃ stotṛbhyo vṛjaneṣu kārave saniṃ medhāmariṣṭaṃ duṣṭaraṃ sahaḥ

यद्युञ्जते मरुतो रुक्मवक्षसोऽश्वान्रथेषु भग आ सुदानवः । धेनुर्न शिश्वे स्वसरेषु पिन्वते जनाय रातहविषे महीमिषम्

yadyuñjate maruto rukmavakṣaso'śvānratheṣu bhaga ā sudānavaḥ | dhenurna śiśve svasareṣu pinvate janāya rātahaviṣe mahīmiṣam

यो नो मरुतो वृकताति मर्त्यो रिपुर्दधे वसवो रक्षता रिषः । वर्तयत तपुषा चक्रियाभि तमव रुद्रा अशसो हन्तना वधः

yo no maruto vṛkatāti martyo ripurdadhe vasavo rakṣatā riṣaḥ | vartayata tapuṣā cakriyābhi tamava rudrā aśaso hantanā vadhaḥ

चित्रं तद्वो मरुतो याम चेकिते पृश्न्या यदूधरप्यापयो दुहुः । यद्वा निदे नवमानस्य रुद्रियास्त्रितं जराय जुरतामदाभ्याः

citraṃ tadvo maruto yāma cekite pṛśnyā yadūdharapyāpayo duhuḥ | yadvā nide navamānasya rudriyāstritaṃ jarāya juratāmadābhyāḥ

तान्वो महो मरुत एवयाव्नो विष्णोरेषस्य प्रभृथे हवामहे । हिरण्यवर्णान्ककुहान्यतस्रुचो ब्रह्मण्यन्तः शंस्यं राध ईमहे

tānvo maho maruta evayāvno viṣṇoreṣasya prabhṛthe havāmahe | hiraṇyavarṇānkakuhānyatasruco brahmaṇyantaḥ śaṃsyaṃ rādha īmahe

ते दशग्वाः प्रथमा यज्ञमूहिरे ते नो हिन्वन्तूषसो व्युष्टिषु । उषा न रामीररुणैरपोर्णुते महो ज्योतिषा शुचता गोअर्णसा

te daśagvāḥ prathamā yajñamūhire te no hinvantūṣaso vyuṣṭiṣu | uṣā na rāmīraruṇairaporṇute maho jyotiṣā śucatā goarṇasā

ते क्षोणीभिररुणेभिर्नाञ्जिभी रुद्रा ऋतस्य सदनेषु वावृधुः । निमेघमाना अत्येन पाजसा सुश्चन्द्रं वर्णं दधिरे सुपेशसम्

te kṣoṇībhiraruṇebhirnāñjibhī rudrā ṛtasya sadaneṣu vāvṛdhuḥ | nimeghamānā atyena pājasā suścandraṃ varṇaṃ dadhire supeśasam

ताँ इयानो महि वरूथमूतय उप घेदेना नमसा गृणीमसि । त्रितो न यान्पञ्च होतॄनभिष्टय आववर्तदवराञ्चक्रियावसे

tā~ iyāno mahi varūthamūtaya upa ghedenā namasā gṛṇīmasi | trito na yānpañca hotṝnabhiṣṭaya āvavartadavarāñcakriyāvase

यया रध्रं पारयथात्यंहो यया निदो मुञ्चथ वन्दितारम् । अर्वाची सा मरुतो या व ऊतिरो षु वाश्रेव सुमतिर्जिगातु

yayā radhraṃ pārayathātyaṃho yayā nido muñcatha vanditāram | arvācī sā maruto yā va ūtiro ṣu vāśreva sumatirjigātu

उपेमसृक्षि वाजयुर्वचस्यां चनो दधीत नाद्यो गिरो मे । अपां नपादाशुहेमा कुवित्स सुपेशसस्करति जोषिषद्धि

upemasṛkṣi vājayurvacasyāṃ cano dadhīta nādyo giro me | apāṃ napādāśuhemā kuvitsa supeśasaskarati joṣiṣaddhi

इमं स्वस्मै हृद आ सुतष्टं मन्त्रं वोचेम कुविदस्य वेदत् । अपां नपादसुर्यस्य मह्ना विश्वान्यर्यो भुवना जजान

imaṃ svasmai hṛda ā sutaṣṭaṃ mantraṃ vocema kuvidasya vedat | apāṃ napādasuryasya mahnā viśvānyaryo bhuvanā jajāna

समन्या यन्त्युप यन्त्यन्याः समानमूर्वं नद्यः पृणन्ति । तमू शुचिं शुचयो दीदिवांसमपां नपातं परि तस्थुरापः

samanyā yantyupa yantyanyāḥ samānamūrvaṃ nadyaḥ pṛṇanti | tamū śuciṃ śucayo dīdivāṃsamapāṃ napātaṃ pari tasthurāpaḥ

तमस्मेरा युवतयो युवानं मर्मृज्यमानाः परि यन्त्यापः । स शुक्रेभिः शिक्वभी रेवदस्मे दीदायानिध्मो घृतनिर्णिगप्सु

tamasmerā yuvatayo yuvānaṃ marmṛjyamānāḥ pari yantyāpaḥ | sa śukrebhiḥ śikvabhī revadasme dīdāyānidhmo ghṛtanirṇigapsu

अस्मै तिस्रो अव्यथ्याय नारीर्देवाय देवीर्दिधिषन्त्यन्नम् । कृता इवोप हि प्रसर्स्रे अप्सु स पीयूषं धयति पूर्वसूनाम्

asmai tisro avyathyāya nārīrdevāya devīrdidhiṣantyannam | kṛtā ivopa hi prasarsre apsu sa pīyūṣaṃ dhayati pūrvasūnām

अश्वस्यात्र जनिमास्य च स्वर्द्रुहो रिषः सम्पृचः पाहि सूरीन् । आमासु पूर्षु परो अप्रमृष्यं नारातयो वि नशन्नानृतानि

aśvasyātra janimāsya ca svardruho riṣaḥ sampṛcaḥ pāhi sūrīn | āmāsu pūrṣu paro apramṛṣyaṃ nārātayo vi naśannānṛtāni

स्व आ दमे सुदुघा यस्य धेनुः स्वधां पीपाय सुभ्वन्नमत्ति । सो अपां नपादूर्जयन्नप्स्वन्तर्वसुदेयाय विधते वि भाति

sva ā dame sudughā yasya dhenuḥ svadhāṃ pīpāya subhvannamatti | so apāṃ napādūrjayannapsvantarvasudeyāya vidhate vi bhāti

यो अप्स्वा शुचिना दैव्येन ऋतावाजस्र उर्विया विभाति । वया इदन्या भुवनान्यस्य प्र जायन्ते वीरुधश्च प्रजाभिः

yo apsvā śucinā daivyena ṛtāvājasra urviyā vibhāti | vayā idanyā bhuvanānyasya pra jāyante vīrudhaśca prajābhiḥ

अपां नपादा ह्यस्थादुपस्थं जिह्मानामूर्ध्वो विद्युतं वसानः । तस्य ज्येष्ठं महिमानं वहन्तीर्हिरण्यवर्णाः परि यन्ति यह्वीः

apāṃ napādā hyasthādupasthaṃ jihmānāmūrdhvo vidyutaṃ vasānaḥ | tasya jyeṣṭhaṃ mahimānaṃ vahantīrhiraṇyavarṇāḥ pari yanti yahvīḥ

हिरण्यरूपः स हिरण्यसंदृगपां नपात्सेदु हिरण्यवर्णः । हिरण्ययात्परि योनेर्निषद्या हिरण्यदा ददत्यन्नमस्मै

hiraṇyarūpaḥ sa hiraṇyasaṃdṛgapāṃ napātsedu hiraṇyavarṇaḥ | hiraṇyayātpari yonerniṣadyā hiraṇyadā dadatyannamasmai

तदस्यानीकमुत चारु नामापीच्यं वर्धते नप्तुरपाम् । यमिन्धते युवतयः समित्था हिरण्यवर्णं घृतमन्नमस्य

tadasyānīkamuta cāru nāmāpīcyaṃ vardhate napturapām | yamindhate yuvatayaḥ samitthā hiraṇyavarṇaṃ ghṛtamannamasya

अस्मै बहूनामवमाय सख्ये यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । सं सानु मार्ज्मि दिधिषामि बिल्मैर्दधाम्यन्नैः परि वन्द ऋग्भिः

asmai bahūnāmavamāya sakhye yajñairvidhema namasā havirbhiḥ | saṃ sānu mārjmi didhiṣāmi bilmairdadhāmyannaiḥ pari vanda ṛgbhiḥ

स ईं वृषाजनयत्तासु गर्भं स ईं शिशुर्धयति तं रिहन्ति । सो अपां नपादनभिम्लातवर्णोऽन्यस्येवेह तन्वा विवेष

sa īṃ vṛṣājanayattāsu garbhaṃ sa īṃ śiśurdhayati taṃ rihanti | so apāṃ napādanabhimlātavarṇo'nyasyeveha tanvā viveṣa

अस्मिन्पदे परमे तस्थिवांसमध्वस्मभिर्विश्वहा दीदिवांसम् । आपो नप्त्रे घृतमन्नं वहन्तीः स्वयमत्कैः परि दीयन्ति यह्वीः

asminpade parame tasthivāṃsamadhvasmabhirviśvahā dīdivāṃsam | āpo naptre ghṛtamannaṃ vahantīḥ svayamatkaiḥ pari dīyanti yahvīḥ

अयांसमग्ने सुक्षितिं जनायायांसमु मघवद्भ्यः सुवृक्तिम् । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

ayāṃsamagne sukṣitiṃ janāyāyāṃsamu maghavadbhyaḥ suvṛktim | viśvaṃ tadbhadraṃ yadavanti devā bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

तुभ्यं हिन्वानो वसिष्ट गा अपोऽधुक्षन्सीमविभिरद्रिभिर्नरः । पिबेन्द्र स्वाहा प्रहुतं वषट्कृतं होत्रादा सोमं प्रथमो य ईशिषे

tubhyaṃ hinvāno vasiṣṭa gā apo'dhukṣansīmavibhiradribhirnaraḥ | pibendra svāhā prahutaṃ vaṣaṭkṛtaṃ hotrādā somaṃ prathamo ya īśiṣe

यज्ञैः सम्मिश्लाः पृषतीभिरृष्टिभिर्यामञ्छुभ्रासो अञ्जिषु प्रिया उत । आसद्या बर्हिर्भरतस्य सूनवः पोत्रादा सोमं पिबता दिवो नरः

yajñaiḥ sammiślāḥ pṛṣatībhirṛṣṭibhiryāmañchubhrāso añjiṣu priyā uta | āsadyā barhirbharatasya sūnavaḥ potrādā somaṃ pibatā divo naraḥ

अमेव नः सुहवा आ हि गन्तन नि बर्हिषि सदतना रणिष्टन । अथा मन्दस्व जुजुषाणो अन्धसस्त्वष्टर्देवेभिर्जनिभिः सुमद्गणः

ameva naḥ suhavā ā hi gantana ni barhiṣi sadatanā raṇiṣṭana | athā mandasva jujuṣāṇo andhasastvaṣṭardevebhirjanibhiḥ sumadgaṇaḥ

आ वक्षि देवाँ इह विप्र यक्षि चोशन्होतर्नि षदा योनिषु त्रिषु । प्रति वीहि प्रस्थितं सोम्यं मधु पिबाग्नीध्रात्तव भागस्य तृप्णुहि

ā vakṣi devā~ iha vipra yakṣi cośanhotarni ṣadā yoniṣu triṣu | prati vīhi prasthitaṃ somyaṃ madhu pibāgnīdhrāttava bhāgasya tṛpṇuhi

एष स्य ते तन्वो नृम्णवर्धनः सह ओजः प्रदिवि बाह्वोर्हितः । तुभ्यं सुतो मघवन्तुभ्यमाभृतस्त्वमस्य ब्राह्मणादा तृपत्पिब

eṣa sya te tanvo nṛmṇavardhanaḥ saha ojaḥ pradivi bāhvorhitaḥ | tubhyaṃ suto maghavantubhyamābhṛtastvamasya brāhmaṇādā tṛpatpiba

जुषेथां यज्ञं बोधतं हवस्य मे सत्तो होता निविदः पूर्व्या अनु । अच्छा राजाना नम एत्यावृतं प्रशास्त्रादा पिबतं सोम्यं मधु

juṣethāṃ yajñaṃ bodhataṃ havasya me satto hotā nividaḥ pūrvyā anu | acchā rājānā nama etyāvṛtaṃ praśāstrādā pibataṃ somyaṃ madhu

मन्दस्व होत्रादनु जोषमन्धसोऽध्वर्यवः स पूर्णां वष्ट्यासिचम् । तस्मा एतं भरत तद्वशो ददिर्होत्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः

mandasva hotrādanu joṣamandhaso'dhvaryavaḥ sa pūrṇāṃ vaṣṭyāsicam | tasmā etaṃ bharata tadvaśo dadirhotrātsomaṃ draviṇodaḥ piba ṛtubhiḥ

यमु पूर्वमहुवे तमिदं हुवे सेदु हव्यो ददिर्यो नाम पत्यते । अध्वर्युभिः प्रस्थितं सोम्यं मधु पोत्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः

yamu pūrvamahuve tamidaṃ huve sedu havyo dadiryo nāma patyate | adhvaryubhiḥ prasthitaṃ somyaṃ madhu potrātsomaṃ draviṇodaḥ piba ṛtubhiḥ

मेद्यन्तु ते वह्नयो येभिरीयसेऽरिषण्यन्वीळयस्वा वनस्पते । आयूया धृष्णो अभिगूर्या त्वं नेष्ट्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः

medyantu te vahnayo yebhirīyase'riṣaṇyanvīl̤ayasvā vanaspate | āyūyā dhṛṣṇo abhigūryā tvaṃ neṣṭrātsomaṃ draviṇodaḥ piba ṛtubhiḥ

अपाद्धोत्रादुत पोत्रादमत्तोत नेष्ट्रादजुषत प्रयो हितम् । तुरीयं पात्रममृक्तममर्त्यं द्रविणोदाः पिबतु द्राविणोदसः

apāddhotrāduta potrādamattota neṣṭrādajuṣata prayo hitam | turīyaṃ pātramamṛktamamartyaṃ draviṇodāḥ pibatu drāviṇodasaḥ

अर्वाञ्चमद्य यय्यं नृवाहणं रथं युञ्जाथामिह वां विमोचनम् । पृङ्क्तं हवींषि मधुना हि कं गतमथा सोमं पिबतं वाजिनीवसू

arvāñcamadya yayyaṃ nṛvāhaṇaṃ rathaṃ yuñjāthāmiha vāṃ vimocanam | pṛṅktaṃ havīṃṣi madhunā hi kaṃ gatamathā somaṃ pibataṃ vājinīvasū

जोष्यग्ने समिधं जोष्याहुतिं जोषि ब्रह्म जन्यं जोषि सुष्टुतिम् । विश्वेभिर्विश्वाँ ऋतुना वसो मह उशन्देवाँ उशतः पायया हविः

joṣyagne samidhaṃ joṣyāhutiṃ joṣi brahma janyaṃ joṣi suṣṭutim | viśvebhirviśvā~ ṛtunā vaso maha uśandevā~ uśataḥ pāyayā haviḥ

उदु ष्य देवः सविता सवाय शश्वत्तमं तदपा वह्निरस्थात् । नूनं देवेभ्यो वि हि धाति रत्नमथाभजद्वीतिहोत्रं स्वस्तौ

udu ṣya devaḥ savitā savāya śaśvattamaṃ tadapā vahnirasthāt | nūnaṃ devebhyo vi hi dhāti ratnamathābhajadvītihotraṃ svastau

विश्वस्य हि श्रुष्टये देव ऊर्ध्वः प्र बाहवा पृथुपाणिः सिसर्ति । आपश्चिदस्य व्रत आ निमृग्रा अयं चिद्वातो रमते परिज्मन्

viśvasya hi śruṣṭaye deva ūrdhvaḥ pra bāhavā pṛthupāṇiḥ sisarti | āpaścidasya vrata ā nimṛgrā ayaṃ cidvāto ramate parijman

आशुभिश्चिद्यान्वि मुचाति नूनमरीरमदतमानं चिदेतोः । अह्यर्षूणां चिन्न्ययाँ अविष्यामनु व्रतं सवितुर्मोक्यागात्

āśubhiścidyānvi mucāti nūnamarīramadatamānaṃ cidetoḥ | ahyarṣūṇāṃ cinnyayā~ aviṣyāmanu vrataṃ saviturmokyāgāt

पुनः समव्यद्विततं वयन्ती मध्या कर्तोर्न्यधाच्छक्म धीरः । उत्संहायास्थाद्व्यृतूँरदर्धररमतिः सविता देव आगात्

punaḥ samavyadvitataṃ vayantī madhyā kartornyadhācchakma dhīraḥ | utsaṃhāyāsthādvyṛtū~radardhararamatiḥ savitā deva āgāt

नानौकांसि दुर्यो विश्वमायुर्वि तिष्ठते प्रभवः शोको अग्नेः । ज्येष्ठं माता सूनवे भागमाधादन्वस्य केतमिषितं सवित्रा

nānaukāṃsi duryo viśvamāyurvi tiṣṭhate prabhavaḥ śoko agneḥ | jyeṣṭhaṃ mātā sūnave bhāgamādhādanvasya ketamiṣitaṃ savitrā

समाववर्ति विष्ठितो जिगीषुर्विश्वेषां कामश्चरताममाभूत् । शश्वाँ अपो विकृतं हित्व्यागादनु व्रतं सवितुर्दैव्यस्य

samāvavarti viṣṭhito jigīṣurviśveṣāṃ kāmaścaratāmamābhūt | śaśvā~ apo vikṛtaṃ hitvyāgādanu vrataṃ saviturdaivyasya

त्वया हितमप्यमप्सु भागं धन्वान्वा मृगयसो वि तस्थुः । वनानि विभ्यो नकिरस्य तानि व्रता देवस्य सवितुर्मिनन्ति

tvayā hitamapyamapsu bhāgaṃ dhanvānvā mṛgayaso vi tasthuḥ | vanāni vibhyo nakirasya tāni vratā devasya saviturminanti

याद्राध्यं वरुणो योनिमप्यमनिशितं निमिषि जर्भुराणः । विश्वो मार्ताण्डो व्रजमा पशुर्गात्स्थशो जन्मानि सविता व्याकः

yādrādhyaṃ varuṇo yonimapyamaniśitaṃ nimiṣi jarbhurāṇaḥ | viśvo mārtāṇḍo vrajamā paśurgātsthaśo janmāni savitā vyākaḥ

न यस्येन्द्रो वरुणो न मित्रो व्रतमर्यमा न मिनन्ति रुद्रः । नारातयस्तमिदं स्वस्ति हुवे देवं सवितारं नमोभिः

na yasyendro varuṇo na mitro vratamaryamā na minanti rudraḥ | nārātayastamidaṃ svasti huve devaṃ savitāraṃ namobhiḥ

भगं धियं वाजयन्तः पुरंधिं नराशंसो ग्नास्पतिर्नो अव्याः । आये वामस्य संगथे रयीणां प्रिया देवस्य सवितुः स्याम

bhagaṃ dhiyaṃ vājayantaḥ puraṃdhiṃ narāśaṃso gnāspatirno avyāḥ | āye vāmasya saṃgathe rayīṇāṃ priyā devasya savituḥ syāma

अस्मभ्यं तद्दिवो अद्भ्यः पृथिव्यास्त्वया दत्तं काम्यं राध आ गात् । शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवात्युरुशंसाय सवितर्जरित्रे

asmabhyaṃ taddivo adbhyaḥ pṛthivyāstvayā dattaṃ kāmyaṃ rādha ā gāt | śaṃ yatstotṛbhya āpaye bhavātyuruśaṃsāya savitarjaritre

ग्रावाणेव तदिदर्थं जरेथे गृध्रेव वृक्षं निधिमन्तमच्छ । ब्रह्माणेव विदथ उक्थशासा दूतेव हव्या जन्या पुरुत्रा

grāvāṇeva tadidarthaṃ jarethe gṛdhreva vṛkṣaṃ nidhimantamaccha | brahmāṇeva vidatha ukthaśāsā dūteva havyā janyā purutrā

प्रातर्यावाणा रथ्येव वीराजेव यमा वरमा सचेथे । मेने इव तन्वा शुम्भमाने दम्पतीव क्रतुविदा जनेषु

prātaryāvāṇā rathyeva vīrājeva yamā varamā sacethe | mene iva tanvā śumbhamāne dampatīva kratuvidā janeṣu

शृङ्गेव नः प्रथमा गन्तमर्वाक्छफाविव जर्भुराणा तरोभिः । चक्रवाकेव प्रति वस्तोरुस्रार्वाञ्चा यातं रथ्येव शक्रा

śṛṅgeva naḥ prathamā gantamarvākchaphāviva jarbhurāṇā tarobhiḥ | cakravākeva prati vastorusrārvāñcā yātaṃ rathyeva śakrā

नावेव नः पारयतं युगेव नभ्येव न उपधीव प्रधीव । श्वानेव नो अरिषण्या तनूनां खृगलेव विस्रसः पातमस्मान्

nāveva naḥ pārayataṃ yugeva nabhyeva na upadhīva pradhīva | śvāneva no ariṣaṇyā tanūnāṃ khṛgaleva visrasaḥ pātamasmān

वातेवाजुर्या नद्येव रीतिरक्षी इव चक्षुषा यातमर्वाक् । हस्ताविव तन्वे शम्भविष्ठा पादेव नो नयतं वस्यो अच्छ

vātevājuryā nadyeva rītirakṣī iva cakṣuṣā yātamarvāk | hastāviva tanve śambhaviṣṭhā pādeva no nayataṃ vasyo accha

ओष्ठाविव मध्वास्ने वदन्ता स्तनाविव पिप्यतं जीवसे नः । नासेव नस्तन्वो रक्षितारा कर्णाविव सुश्रुता भूतमस्मे

oṣṭhāviva madhvāsne vadantā stanāviva pipyataṃ jīvase naḥ | nāseva nastanvo rakṣitārā karṇāviva suśrutā bhūtamasme

हस्तेव शक्तिमभि संददी नः क्षामेव नः समजतं रजांसि । इमा गिरो अश्विना युष्मयन्तीः क्ष्णोत्रेणेव स्वधितिं सं शिशीतम्

hasteva śaktimabhi saṃdadī naḥ kṣāmeva naḥ samajataṃ rajāṃsi | imā giro aśvinā yuṣmayantīḥ kṣṇotreṇeva svadhitiṃ saṃ śiśītam

एतानि वामश्विना वर्धनानि ब्रह्म स्तोमं गृत्समदासो अक्रन् । तानि नरा जुजुषाणोप यातं बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

etāni vāmaśvinā vardhanāni brahma stomaṃ gṛtsamadāso akran | tāni narā jujuṣāṇopa yātaṃ bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

सोमापूषणा जनना रयीणां जनना दिवो जनना पृथिव्याः । जातौ विश्वस्य भुवनस्य गोपौ देवा अकृण्वन्नमृतस्य नाभिम्

somāpūṣaṇā jananā rayīṇāṃ jananā divo jananā pṛthivyāḥ | jātau viśvasya bhuvanasya gopau devā akṛṇvannamṛtasya nābhim

इमौ देवौ जायमानौ जुषन्तेमौ तमांसि गूहतामजुष्टा । आभ्यामिन्द्रः पक्वमामास्वन्तः सोमापूषभ्यां जनदुस्रियासु

imau devau jāyamānau juṣantemau tamāṃsi gūhatāmajuṣṭā | ābhyāmindraḥ pakvamāmāsvantaḥ somāpūṣabhyāṃ janadusriyāsu

सोमापूषणा रजसो विमानं सप्तचक्रं रथमविश्वमिन्वम् । विषूवृतं मनसा युज्यमानं तं जिन्वथो वृषणा पञ्चरश्मिम्

somāpūṣaṇā rajaso vimānaṃ saptacakraṃ rathamaviśvaminvam | viṣūvṛtaṃ manasā yujyamānaṃ taṃ jinvatho vṛṣaṇā pañcaraśmim

दिव्यन्यः सदनं चक्र उच्चा पृथिव्यामन्यो अध्यन्तरिक्षे । तावस्मभ्यं पुरुवारं पुरुक्षुं रायस्पोषं वि ष्यतां नाभिमस्मे

divyanyaḥ sadanaṃ cakra uccā pṛthivyāmanyo adhyantarikṣe | tāvasmabhyaṃ puruvāraṃ purukṣuṃ rāyaspoṣaṃ vi ṣyatāṃ nābhimasme

विश्वान्यन्यो भुवना जजान विश्वमन्यो अभिचक्षाण एति । सोमापूषणाववतं धियं मे युवाभ्यां विश्वाः पृतना जयेम

viśvānyanyo bhuvanā jajāna viśvamanyo abhicakṣāṇa eti | somāpūṣaṇāvavataṃ dhiyaṃ me yuvābhyāṃ viśvāḥ pṛtanā jayema

धियं पूषा जिन्वतु विश्वमिन्वो रयिं सोमो रयिपतिर्दधातु । अवतु देव्यदितिरनर्वा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

dhiyaṃ pūṣā jinvatu viśvaminvo rayiṃ somo rayipatirdadhātu | avatu devyaditiranarvā bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

वायो ये ते सहस्रिणो रथासस्तेभिरा गहि । नियुत्वान्सोमपीतये

vāyo ye te sahasriṇo rathāsastebhirā gahi | niyutvānsomapītaye

नियुत्वान्वायवा गह्ययं शुक्रो अयामि ते । गन्तासि सुन्वतो गृहम्

niyutvānvāyavā gahyayaṃ śukro ayāmi te | gantāsi sunvato gṛham

शुक्रस्याद्य गवाशिर इन्द्रवायू नियुत्वतः । आ यातं पिबतं नरा

śukrasyādya gavāśira indravāyū niyutvataḥ | ā yātaṃ pibataṃ narā

अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऋतावृधा । ममेदिह श्रुतं हवम्

ayaṃ vāṃ mitrāvaruṇā sutaḥ soma ṛtāvṛdhā | mamediha śrutaṃ havam

राजानावनभिद्रुहा ध्रुवे सदस्युत्तमे । सहस्रस्थूण आसाते

rājānāvanabhidruhā dhruve sadasyuttame | sahasrasthūṇa āsāte

ता सम्राजा घृतासुती आदित्या दानुनस्पती । सचेते अनवह्वरम्

tā samrājā ghṛtāsutī ādityā dānunaspatī | sacete anavahvaram

गोमदू षु नासत्याश्वावद्यातमश्विना । वर्ती रुद्रा नृपाय्यम्

gomadū ṣu nāsatyāśvāvadyātamaśvinā | vartī rudrā nṛpāyyam

न यत्परो नान्तर आदधर्षद्वृषण्वसू । दुःशंसो मर्त्यो रिपुः

na yatparo nāntara ādadharṣadvṛṣaṇvasū | duḥśaṃso martyo ripuḥ

ता न आ वोळ्हमश्विना रयिं पिशङ्गसंदृशम् । धिष्ण्या वरिवोविदम्

tā na ā vol̤hamaśvinā rayiṃ piśaṅgasaṃdṛśam | dhiṣṇyā varivovidam

इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप चुच्यवत् । स हि स्थिरो विचर्षणिः

indro aṅga mahadbhayamabhī ṣadapa cucyavat | sa hi sthiro vicarṣaṇiḥ

इन्द्रश्च मृळयाति नो न नः पश्चादघं नशत् । भद्रं भवाति नः पुरः

indraśca mṛl̤ayāti no na naḥ paścādaghaṃ naśat | bhadraṃ bhavāti naḥ puraḥ

इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत् । जेता शत्रून्विचर्षणिः

indra āśābhyaspari sarvābhyo abhayaṃ karat | jetā śatrūnvicarṣaṇiḥ

विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत

viśve devāsa ā gata śṛṇutā ma imaṃ havam | edaṃ barhirni ṣīdata

तीव्रो वो मधुमाँ अयं शुनहोत्रेषु मत्सरः । एतं पिबत काम्यम्

tīvro vo madhumā~ ayaṃ śunahotreṣu matsaraḥ | etaṃ pibata kāmyam

इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणा देवासः पूषरातयः । विश्वे मम श्रुता हवम्

indrajyeṣṭhā marudgaṇā devāsaḥ pūṣarātayaḥ | viśve mama śrutā havam

अम्बितमे नदीतमे देवितमे सरस्वति । अप्रशस्ता इव स्मसि प्रशस्तिमम्ब नस्कृधि

ambitame nadītame devitame sarasvati | apraśastā iva smasi praśastimamba naskṛdhi

त्वे विश्वा सरस्वति श्रितायूंषि देव्याम् । शुनहोत्रेषु मत्स्व प्रजां देवि दिदिड्ढि नः

tve viśvā sarasvati śritāyūṃṣi devyām | śunahotreṣu matsva prajāṃ devi didiḍḍhi naḥ

इमा ब्रह्म सरस्वति जुषस्व वाजिनीवति । या ते मन्म गृत्समदा ऋतावरि प्रिया देवेषु जुह्वति

imā brahma sarasvati juṣasva vājinīvati | yā te manma gṛtsamadā ṛtāvari priyā deveṣu juhvati

प्रेतां यज्ञस्य शम्भुवा युवामिदा वृणीमहे । अग्निं च हव्यवाहनम्

pretāṃ yajñasya śambhuvā yuvāmidā vṛṇīmahe | agniṃ ca havyavāhanam

द्यावा नः पृथिवी इमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् । यज्ञं देवेषु यच्छताम्

dyāvā naḥ pṛthivī imaṃ sidhramadya divispṛśam | yajñaṃ deveṣu yacchatām

आ वामुपस्थमद्रुहा देवाः सीदन्तु यज्ञियाः । इहाद्य सोमपीतये

ā vāmupasthamadruhā devāḥ sīdantu yajñiyāḥ | ihādya somapītaye

कनिक्रदज्जनुषं प्रब्रुवाण इयर्ति वाचमरितेव नावम् । सुमङ्गलश्च शकुने भवासि मा त्वा का चिदभिभा विश्व्या विदत्

kanikradajjanuṣaṃ prabruvāṇa iyarti vācamariteva nāvam | sumaṅgalaśca śakune bhavāsi mā tvā kā cidabhibhā viśvyā vidat

मा त्वा श्येन उद्वधीन्मा सुपर्णो मा त्वा विददिषुमान्वीरो अस्ता । पित्र्यामनु प्रदिशं कनिक्रदत्सुमङ्गलो भद्रवादी वदेह

mā tvā śyena udvadhīnmā suparṇo mā tvā vidadiṣumānvīro astā | pitryāmanu pradiśaṃ kanikradatsumaṅgalo bhadravādī vadeha

अव क्रन्द दक्षिणतो गृहाणां सुमङ्गलो भद्रवादी शकुन्ते । मा न स्तेन ईशत माघशंसो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

ava kranda dakṣiṇato gṛhāṇāṃ sumaṅgalo bhadravādī śakunte | mā na stena īśata māghaśaṃso bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

प्रदक्षिणिदभि गृणन्ति कारवो वयो वदन्त ऋतुथा शकुन्तयः । उभे वाचौ वदति सामगा इव गायत्रं च त्रैष्टुभं चानु राजति

pradakṣiṇidabhi gṛṇanti kāravo vayo vadanta ṛtuthā śakuntayaḥ | ubhe vācau vadati sāmagā iva gāyatraṃ ca traiṣṭubhaṃ cānu rājati

उद्गातेव शकुने साम गायसि ब्रह्मपुत्र इव सवनेषु शंससि । वृषेव वाजी शिशुमतीरपीत्या सर्वतो नः शकुने भद्रमा वद विश्वतो नः शकुने पुण्यमा वद

udgāteva śakune sāma gāyasi brahmaputra iva savaneṣu śaṃsasi | vṛṣeva vājī śiśumatīrapītyā sarvato naḥ śakune bhadramā vada viśvato naḥ śakune puṇyamā vada

आवदँस्त्वं शकुने भद्रमा वद तूष्णीमासीनः सुमतिं चिकिद्धि नः । यदुत्पतन्वदसि कर्करिर्यथा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

āvada~stvaṃ śakune bhadramā vada tūṣṇīmāsīnaḥ sumatiṃ cikiddhi naḥ | yadutpatanvadasi karkariryathā bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ