Maṇḍala 4 — 58 hymns of the Vāmadeva family

त्वां ह्यग्ने सदमित्समन्यवो देवासो देवमरतिं न्येरिर इति क्रत्वा न्येरिरे । अमर्त्यं यजत मर्त्येष्वा देवमादेवं जनत प्रचेतसं विश्वमादेवं जनत प्रचेतसम्

tvāṃ hyagne sadamitsamanyavo devāso devamaratiṃ nyerira iti kratvā nyerire | amartyaṃ yajata martyeṣvā devamādevaṃ janata pracetasaṃ viśvamādevaṃ janata pracetasam

स भ्रातरं वरुणमग्न आ ववृत्स्व देवाँ अच्छा सुमती यज्ञवनसं ज्येष्ठं यज्ञवनसम् । ऋतावानमादित्यं चर्षणीधृतं राजानं चर्षणीधृतम्

sa bhrātaraṃ varuṇamagna ā vavṛtsva devā~ acchā sumatī yajñavanasaṃ jyeṣṭhaṃ yajñavanasam | ṛtāvānamādityaṃ carṣaṇīdhṛtaṃ rājānaṃ carṣaṇīdhṛtam

सखे सखायमभ्या ववृत्स्वाशुं न चक्रं रथ्येव रंह्यास्मभ्यं दस्म रंह्या । अग्ने मृळीकं वरुणे सचा विदो मरुत्सु विश्वभानुषु । तोकाय तुजे शुशुचान शं कृध्यस्मभ्यं दस्म शं कृधि

sakhe sakhāyamabhyā vavṛtsvāśuṃ na cakraṃ rathyeva raṃhyāsmabhyaṃ dasma raṃhyā | agne mṛl̤īkaṃ varuṇe sacā vido marutsu viśvabhānuṣu | tokāya tuje śuśucāna śaṃ kṛdhyasmabhyaṃ dasma śaṃ kṛdhi

त्वं नो अग्ने वरुणस्य विद्वान्देवस्य हेळोऽव यासिसीष्ठाः । यजिष्ठो वह्नितमः शोशुचानो विश्वा द्वेषांसि प्र मुमुग्ध्यस्मत्

tvaṃ no agne varuṇasya vidvāndevasya hel̤o'va yāsisīṣṭhāḥ | yajiṣṭho vahnitamaḥ śośucāno viśvā dveṣāṃsi pra mumugdhyasmat

स त्वं नो अग्नेऽवमो भवोती नेदिष्ठो अस्या उषसो व्युष्टौ । अव यक्ष्व नो वरुणं रराणो वीहि मृळीकं सुहवो न एधि

sa tvaṃ no agne'vamo bhavotī nediṣṭho asyā uṣaso vyuṣṭau | ava yakṣva no varuṇaṃ rarāṇo vīhi mṛl̤īkaṃ suhavo na edhi

अस्य श्रेष्ठा सुभगस्य संदृग्देवस्य चित्रतमा मर्त्येषु । शुचि घृतं न तप्तमघ्न्याया स्पार्हा देवस्य मंहनेव धेनोः

asya śreṣṭhā subhagasya saṃdṛgdevasya citratamā martyeṣu | śuci ghṛtaṃ na taptamaghnyāyā spārhā devasya maṃhaneva dhenoḥ

त्रिरस्य ता परमा सन्ति सत्या स्पार्हा देवस्य जनिमान्यग्नेः । अनन्ते अन्तः परिवीत आगाच्छुचिः शुक्रो अर्यो रोरुचानः

trirasya tā paramā santi satyā spārhā devasya janimānyagneḥ | anante antaḥ parivīta āgācchuciḥ śukro aryo rorucānaḥ

स दूतो विश्वेदभि वष्टि सद्मा होता हिरण्यरथो रंसुजिह्वः । रोहिदश्वो वपुष्यो विभावा सदा रण्वः पितुमतीव संसत्

sa dūto viśvedabhi vaṣṭi sadmā hotā hiraṇyaratho raṃsujihvaḥ | rohidaśvo vapuṣyo vibhāvā sadā raṇvaḥ pitumatīva saṃsat

स चेतयन्मनुषो यज्ञबन्धुः प्र तं मह्या रशनया नयन्ति । स क्षेत्यस्य दुर्यासु साधन्देवो मर्तस्य सधनित्वमाप

sa cetayanmanuṣo yajñabandhuḥ pra taṃ mahyā raśanayā nayanti | sa kṣetyasya duryāsu sādhandevo martasya sadhanitvamāpa

स तू नो अग्निर्नयतु प्रजानन्नच्छा रत्नं देवभक्तं यदस्य । धिया यद्विश्वे अमृता अकृण्वन्द्यौष्पिता जनिता सत्यमुक्षन्

sa tū no agnirnayatu prajānannacchā ratnaṃ devabhaktaṃ yadasya | dhiyā yadviśve amṛtā akṛṇvandyauṣpitā janitā satyamukṣan

स जायत प्रथमः पस्त्यासु महो बुध्ने रजसो अस्य योनौ । अपादशीर्षा गुहमानो अन्तायोयुवानो वृषभस्य नीळे

sa jāyata prathamaḥ pastyāsu maho budhne rajaso asya yonau | apādaśīrṣā guhamāno antāyoyuvāno vṛṣabhasya nīl̤e

प्र शर्ध आर्त प्रथमं विपन्यँ ऋतस्य योना वृषभस्य नीळे । स्पार्हो युवा वपुष्यो विभावा सप्त प्रियासोऽजनयन्त वृष्णे

pra śardha ārta prathamaṃ vipanya~ ṛtasya yonā vṛṣabhasya nīl̤e | spārho yuvā vapuṣyo vibhāvā sapta priyāso'janayanta vṛṣṇe

अस्माकमत्र पितरो मनुष्या अभि प्र सेदुरृतमाशुषाणाः । अश्मव्रजाः सुदुघा वव्रे अन्तरुदुस्रा आजन्नुषसो हुवानाः

asmākamatra pitaro manuṣyā abhi pra sedurṛtamāśuṣāṇāḥ | aśmavrajāḥ sudughā vavre antarudusrā ājannuṣaso huvānāḥ

ते मर्मृजत ददृवांसो अद्रिं तदेषामन्ये अभितो वि वोचन् । पश्वयन्त्रासो अभि कारमर्चन्विदन्त ज्योतिश्चकृपन्त धीभिः

te marmṛjata dadṛvāṃso adriṃ tadeṣāmanye abhito vi vocan | paśvayantrāso abhi kāramarcanvidanta jyotiścakṛpanta dhībhiḥ

ते गव्यता मनसा दृध्रमुब्धं गा येमानं परि षन्तमद्रिम् । दृळ्हं नरो वचसा दैव्येन व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः

te gavyatā manasā dṛdhramubdhaṃ gā yemānaṃ pari ṣantamadrim | dṛl̤haṃ naro vacasā daivyena vrajaṃ gomantamuśijo vi vavruḥ

ते मन्वत प्रथमं नाम धेनोस्त्रिः सप्त मातुः परमाणि विन्दन् । तज्जानतीरभ्यनूषत व्रा आविर्भुवदरुणीर्यशसा गोः

te manvata prathamaṃ nāma dhenostriḥ sapta mātuḥ paramāṇi vindan | tajjānatīrabhyanūṣata vrā āvirbhuvadaruṇīryaśasā goḥ

नेशत्तमो दुधितं रोचत द्यौरुद्देव्या उषसो भानुरर्त । आ सूर्यो बृहतस्तिष्ठदज्राँ ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्

neśattamo dudhitaṃ rocata dyauruddevyā uṣaso bhānurarta | ā sūryo bṛhatastiṣṭhadajrā~ ṛju marteṣu vṛjinā ca paśyan

आदित्पश्चा बुबुधाना व्यख्यन्नादिद्रत्नं धारयन्त द्युभक्तम् । विश्वे विश्वासु दुर्यासु देवा मित्र धिये वरुण सत्यमस्तु

āditpaścā bubudhānā vyakhyannādidratnaṃ dhārayanta dyubhaktam | viśve viśvāsu duryāsu devā mitra dhiye varuṇa satyamastu

अच्छा वोचेय शुशुचानमग्निं होतारं विश्वभरसं यजिष्ठम् । शुच्यूधो अतृणन्न गवामन्धो न पूतं परिषिक्तमंशोः

acchā voceya śuśucānamagniṃ hotāraṃ viśvabharasaṃ yajiṣṭham | śucyūdho atṛṇanna gavāmandho na pūtaṃ pariṣiktamaṃśoḥ

विश्वेषामदितिर्यज्ञियानां विश्वेषामतिथिर्मानुषाणाम् । अग्निर्देवानामव आवृणानः सुमृळीको भवतु जातवेदाः

viśveṣāmaditiryajñiyānāṃ viśveṣāmatithirmānuṣāṇām | agnirdevānāmava āvṛṇānaḥ sumṛl̤īko bhavatu jātavedāḥ

यो मर्त्येष्वमृत ऋतावा देवो देवेष्वरतिर्निधायि । होता यजिष्ठो मह्ना शुचध्यै हव्यैरग्निर्मनुष ईरयध्यै

yo martyeṣvamṛta ṛtāvā devo deveṣvaratirnidhāyi | hotā yajiṣṭho mahnā śucadhyai havyairagnirmanuṣa īrayadhyai

इह त्वं सूनो सहसो नो अद्य जातो जाताँ उभयाँ अन्तरग्ने । दूत ईयसे युयुजान ऋष्व ऋजुमुष्कान्वृषणः शुक्राँश्च

iha tvaṃ sūno sahaso no adya jāto jātā~ ubhayā~ antaragne | dūta īyase yuyujāna ṛṣva ṛjumuṣkānvṛṣaṇaḥ śukrā~śca

अत्या वृधस्नू रोहिता घृतस्नू ऋतस्य मन्ये मनसा जविष्ठा । अन्तरीयसे अरुषा युजानो युष्माँश्च देवान्विश आ च मर्तान्

atyā vṛdhasnū rohitā ghṛtasnū ṛtasya manye manasā javiṣṭhā | antarīyase aruṣā yujāno yuṣmā~śca devānviśa ā ca martān

अर्यमणं वरुणं मित्रमेषामिन्द्राविष्णू मरुतो अश्विनोत । स्वश्वो अग्ने सुरथः सुराधा एदु वह सुहविषे जनाय

aryamaṇaṃ varuṇaṃ mitrameṣāmindrāviṣṇū maruto aśvinota | svaśvo agne surathaḥ surādhā edu vaha suhaviṣe janāya

गोमाँ अग्नेऽविमाँ अश्वी यज्ञो नृवत्सखा सदमिदप्रमृष्यः । इळावाँ एषो असुर प्रजावान्दीर्घो रयिः पृथुबुध्नः सभावान्

gomā~ agne'vimā~ aśvī yajño nṛvatsakhā sadamidapramṛṣyaḥ | il̤āvā~ eṣo asura prajāvāndīrgho rayiḥ pṛthubudhnaḥ sabhāvān

यस्त इध्मं जभरत्सिष्विदानो मूर्धानं वा ततपते त्वाया । भुवस्तस्य स्वतवाँः पायुरग्ने विश्वस्मात्सीमघायत उरुष्य

yasta idhmaṃ jabharatsiṣvidāno mūrdhānaṃ vā tatapate tvāyā | bhuvastasya svatavā~ḥ pāyuragne viśvasmātsīmaghāyata uruṣya

यस्ते भरादन्नियते चिदन्नं निशिषन्मन्द्रमतिथिमुदीरत् । आ देवयुरिनधते दुरोणे तस्मिन्रयिर्ध्रुवो अस्तु दास्वान्

yaste bharādanniyate cidannaṃ niśiṣanmandramatithimudīrat | ā devayurinadhate duroṇe tasminrayirdhruvo astu dāsvān

यस्त्वा दोषा य उषसि प्रशंसात्प्रियं वा त्वा कृणवते हविष्मान् । अश्वो न स्वे दम आ हेम्यावान्तमंहसः पीपरो दाश्वांसम्

yastvā doṣā ya uṣasi praśaṃsātpriyaṃ vā tvā kṛṇavate haviṣmān | aśvo na sve dama ā hemyāvāntamaṃhasaḥ pīparo dāśvāṃsam

यस्तुभ्यमग्ने अमृताय दाशद्दुवस्त्वे कृणवते यतस्रुक् । न स राया शशमानो वि योषन्नैनमंहः परि वरदघायोः

yastubhyamagne amṛtāya dāśadduvastve kṛṇavate yatasruk | na sa rāyā śaśamāno vi yoṣannainamaṃhaḥ pari varadaghāyoḥ

यस्य त्वमग्ने अध्वरं जुजोषो देवो मर्तस्य सुधितं रराणः । प्रीतेदसद्धोत्रा सा यविष्ठासाम यस्य विधतो वृधासः

yasya tvamagne adhvaraṃ jujoṣo devo martasya sudhitaṃ rarāṇaḥ | prītedasaddhotrā sā yaviṣṭhāsāma yasya vidhato vṛdhāsaḥ

चित्तिमचित्तिं चिनवद्वि विद्वान्पृष्ठेव वीता वृजिना च मर्तान् । राये च नः स्वपत्याय देव दितिं च रास्वादितिमुरुष्य

cittimacittiṃ cinavadvi vidvānpṛṣṭheva vītā vṛjinā ca martān | rāye ca naḥ svapatyāya deva ditiṃ ca rāsvāditimuruṣya

कविं शशासुः कवयोऽदब्धा निधारयन्तो दुर्यास्वायोः । अतस्त्वं दृश्याँ अग्न एतान्पड्भिः पश्येरद्भुताँ अर्य एवैः

kaviṃ śaśāsuḥ kavayo'dabdhā nidhārayanto duryāsvāyoḥ | atastvaṃ dṛśyā~ agna etānpaḍbhiḥ paśyeradbhutā~ arya evaiḥ

त्वमग्ने वाघते सुप्रणीतिः सुतसोमाय विधते यविष्ठ । रत्नं भर शशमानाय घृष्वे पृथु श्चन्द्रमवसे चर्षणिप्राः

tvamagne vāghate supraṇītiḥ sutasomāya vidhate yaviṣṭha | ratnaṃ bhara śaśamānāya ghṛṣve pṛthu ścandramavase carṣaṇiprāḥ

अधा ह यद्वयमग्ने त्वाया पड्भिर्हस्तेभिश्चकृमा तनूभिः । रथं न क्रन्तो अपसा भुरिजोरृतं येमुः सुध्य आशुषाणाः

adhā ha yadvayamagne tvāyā paḍbhirhastebhiścakṛmā tanūbhiḥ | rathaṃ na kranto apasā bhurijorṛtaṃ yemuḥ sudhya āśuṣāṇāḥ

अधा मातुरुषसः सप्त विप्रा जायेमहि प्रथमा वेधसो नॄन् । दिवस्पुत्रा अङ्गिरसो भवेमाद्रिं रुजेम धनिनं शुचन्तः

adhā māturuṣasaḥ sapta viprā jāyemahi prathamā vedhaso nṝn | divasputrā aṅgiraso bhavemādriṃ rujema dhaninaṃ śucantaḥ

अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो अग्न ऋतमाशुषाणाः । शुचीदयन्दीधितिमुक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो अरुणीरप व्रन्

adhā yathā naḥ pitaraḥ parāsaḥ pratnāso agna ṛtamāśuṣāṇāḥ | śucīdayandīdhitimukthaśāsaḥ kṣāmā bhindanto aruṇīrapa vran

सुकर्माणः सुरुचो देवयन्तोऽयो न देवा जनिमा धमन्तः । शुचन्तो अग्निं ववृधन्त इन्द्रमूर्वं गव्यं परिषदन्तो अग्मन्

sukarmāṇaḥ suruco devayanto'yo na devā janimā dhamantaḥ | śucanto agniṃ vavṛdhanta indramūrvaṃ gavyaṃ pariṣadanto agman

आ यूथेव क्षुमति पश्वो अख्यद्देवानां यज्जनिमान्त्युग्र । मर्तानां चिदुर्वशीरकृप्रन्वृधे चिदर्य उपरस्यायोः

ā yūtheva kṣumati paśvo akhyaddevānāṃ yajjanimāntyugra | martānāṃ cidurvaśīrakṛpranvṛdhe cidarya uparasyāyoḥ

अकर्म ते स्वपसो अभूम ऋतमवस्रन्नुषसो विभातीः । अनूनमग्निं पुरुधा सुश्चन्द्रं देवस्य मर्मृजतश्चारु चक्षुः

akarma te svapaso abhūma ṛtamavasrannuṣaso vibhātīḥ | anūnamagniṃ purudhā suścandraṃ devasya marmṛjataścāru cakṣuḥ

एता ते अग्न उचथानि वेधोऽवोचाम कवये ता जुषस्व । उच्छोचस्व कृणुहि वस्यसो नो महो रायः पुरुवार प्र यन्धि

etā te agna ucathāni vedho'vocāma kavaye tā juṣasva | ucchocasva kṛṇuhi vasyaso no maho rāyaḥ puruvāra pra yandhi

आ वो राजानमध्वरस्य रुद्रं होतारं सत्ययजं रोदस्योः । अग्निं पुरा तनयित्नोरचित्ताद्धिरण्यरूपमवसे कृणुध्वम्

ā vo rājānamadhvarasya rudraṃ hotāraṃ satyayajaṃ rodasyoḥ | agniṃ purā tanayitnoracittāddhiraṇyarūpamavase kṛṇudhvam

अयं योनिश्चकृमा यं वयं ते जायेव पत्य उशती सुवासाः । अर्वाचीनः परिवीतो नि षीदेमा उ ते स्वपाक प्रतीचीः

ayaṃ yoniścakṛmā yaṃ vayaṃ te jāyeva patya uśatī suvāsāḥ | arvācīnaḥ parivīto ni ṣīdemā u te svapāka pratīcīḥ

आशृण्वते अदृपिताय मन्म नृचक्षसे सुमृळीकाय वेधः । देवाय शस्तिममृताय शंस ग्रावेव सोता मधुषुद्यमीळे

āśṛṇvate adṛpitāya manma nṛcakṣase sumṛl̤īkāya vedhaḥ | devāya śastimamṛtāya śaṃsa grāveva sotā madhuṣudyamīl̤e

त्वं चिन्नः शम्या अग्ने अस्या ऋतस्य बोध्यृतचित्स्वाधीः । कदा त उक्था सधमाद्यानि कदा भवन्ति सख्या गृहे ते

tvaṃ cinnaḥ śamyā agne asyā ṛtasya bodhyṛtacitsvādhīḥ | kadā ta ukthā sadhamādyāni kadā bhavanti sakhyā gṛhe te

कथा ह तद्वरुणाय त्वमग्ने कथा दिवे गर्हसे कन्न आगः । कथा मित्राय मीळ्हुषे पृथिव्यै ब्रवः कदर्यम्णे कद्भगाय

kathā ha tadvaruṇāya tvamagne kathā dive garhase kanna āgaḥ | kathā mitrāya mīl̤huṣe pṛthivyai bravaḥ kadaryamṇe kadbhagāya

कद्धिष्ण्यासु वृधसानो अग्ने कद्वाताय प्रतवसे शुभंये । परिज्मने नासत्याय क्षे ब्रवः कदग्ने रुद्राय नृघ्ने

kaddhiṣṇyāsu vṛdhasāno agne kadvātāya pratavase śubhaṃye | parijmane nāsatyāya kṣe bravaḥ kadagne rudrāya nṛghne

कथा महे पुष्टिम्भराय पूष्णे कद्रुद्राय सुमखाय हविर्दे । कद्विष्णव उरुगायाय रेतो ब्रवः कदग्ने शरवे बृहत्यै

kathā mahe puṣṭimbharāya pūṣṇe kadrudrāya sumakhāya havirde | kadviṣṇava urugāyāya reto bravaḥ kadagne śarave bṛhatyai

कथा शर्धाय मरुतामृताय कथा सूरे बृहते पृच्छ्यमानः । प्रति ब्रवोऽदितये तुराय साधा दिवो जातवेदश्चिकित्वान्

kathā śardhāya marutāmṛtāya kathā sūre bṛhate pṛcchyamānaḥ | prati bravo'ditaye turāya sādhā divo jātavedaścikitvān

ऋतेन ऋतं नियतमीळ आ गोरामा सचा मधुमत्पक्वमग्ने । कृष्णा सती रुशता धासिनैषा जामर्येण पयसा पीपाय

ṛtena ṛtaṃ niyatamīl̤a ā gorāmā sacā madhumatpakvamagne | kṛṣṇā satī ruśatā dhāsinaiṣā jāmaryeṇa payasā pīpāya

ऋतेन हि ष्मा वृषभश्चिदक्तः पुमाँ अग्निः पयसा पृष्ठ्येन । अस्पन्दमानो अचरद्वयोधा वृषा शुक्रं दुदुहे पृश्निरूधः

ṛtena hi ṣmā vṛṣabhaścidaktaḥ pumā~ agniḥ payasā pṛṣṭhyena | aspandamāno acaradvayodhā vṛṣā śukraṃ duduhe pṛśnirūdhaḥ

ऋतेनाद्रिं व्यसन्भिदन्तः समङ्गिरसो नवन्त गोभिः । शुनं नरः परि षदन्नुषासमाविः स्वरभवज्जाते अग्नौ

ṛtenādriṃ vyasanbhidantaḥ samaṅgiraso navanta gobhiḥ | śunaṃ naraḥ pari ṣadannuṣāsamāviḥ svarabhavajjāte agnau

ऋतेन देवीरमृता अमृक्ता अर्णोभिरापो मधुमद्भिरग्ने । वाजी न सर्गेषु प्रस्तुभानः प्र सदमित्स्रवितवे दधन्युः

ṛtena devīramṛtā amṛktā arṇobhirāpo madhumadbhiragne | vājī na sargeṣu prastubhānaḥ pra sadamitsravitave dadhanyuḥ

मा कस्य यक्षं सदमिद्धुरो गा मा वेशस्य प्रमिनतो मापेः । मा भ्रातुरग्ने अनृजोरृणं वेर्मा सख्युर्दक्षं रिपोर्भुजेम

mā kasya yakṣaṃ sadamiddhuro gā mā veśasya praminato māpeḥ | mā bhrāturagne anṛjorṛṇaṃ vermā sakhyurdakṣaṃ riporbhujema

रक्षा णो अग्ने तव रक्षणेभी रारक्षाणः सुमख प्रीणानः । प्रति ष्फुर वि रुज वीड्वंहो जहि रक्षो महि चिद्वावृधानम्

rakṣā ṇo agne tava rakṣaṇebhī rārakṣāṇaḥ sumakha prīṇānaḥ | prati ṣphura vi ruja vīḍvaṃho jahi rakṣo mahi cidvāvṛdhānam

एभिर्भव सुमना अग्ने अर्कैरिमान्स्पृश मन्मभिः शूर वाजान् । उत ब्रह्माण्यङ्गिरो जुषस्व सं ते शस्तिर्देववाता जरेत

ebhirbhava sumanā agne arkairimānspṛśa manmabhiḥ śūra vājān | uta brahmāṇyaṅgiro juṣasva saṃ te śastirdevavātā jareta

एता विश्वा विदुषे तुभ्यं वेधो नीथान्यग्ने निण्या वचांसि । निवचना कवये काव्यान्यशंसिषं मतिभिर्विप्र उक्थैः

etā viśvā viduṣe tubhyaṃ vedho nīthānyagne niṇyā vacāṃsi | nivacanā kavaye kāvyānyaśaṃsiṣaṃ matibhirvipra ukthaiḥ

कृणुष्व पाजः प्रसितिं न पृथ्वीं याहि राजेवामवाँ इभेन । तृष्वीमनु प्रसितिं द्रूणानोऽस्तासि विध्य रक्षसस्तपिष्ठैः

kṛṇuṣva pājaḥ prasitiṃ na pṛthvīṃ yāhi rājevāmavā~ ibhena | tṛṣvīmanu prasitiṃ drūṇāno'stāsi vidhya rakṣasastapiṣṭhaiḥ

तव भ्रमास आशुया पतन्त्यनु स्पृश धृषता शोशुचानः । तपूंष्यग्ने जुह्वा पतंगानसंदितो वि सृज विष्वगुल्काः

tava bhramāsa āśuyā patantyanu spṛśa dhṛṣatā śośucānaḥ | tapūṃṣyagne juhvā pataṃgānasaṃdito vi sṛja viṣvagulkāḥ

प्रति स्पशो वि सृज तूर्णितमो भवा पायुर्विशो अस्या अदब्धः । यो नो दूरे अघशंसो यो अन्त्यग्ने माकिष्टे व्यथिरा दधर्षीत्

prati spaśo vi sṛja tūrṇitamo bhavā pāyurviśo asyā adabdhaḥ | yo no dūre aghaśaṃso yo antyagne mākiṣṭe vyathirā dadharṣīt

उदग्ने तिष्ठ प्रत्या तनुष्व न्यमित्राँ ओषतात्तिग्महेते । यो नो अरातिं समिधान चक्रे नीचा तं धक्ष्यतसं न शुष्कम्

udagne tiṣṭha pratyā tanuṣva nyamitrā~ oṣatāttigmahete | yo no arātiṃ samidhāna cakre nīcā taṃ dhakṣyatasaṃ na śuṣkam

ऊर्ध्वो भव प्रति विध्याध्यस्मदाविष्कृणुष्व दैव्यान्यग्ने । अव स्थिरा तनुहि यातुजूनां जामिमजामिं प्र मृणीहि शत्रून्

ūrdhvo bhava prati vidhyādhyasmadāviṣkṛṇuṣva daivyānyagne | ava sthirā tanuhi yātujūnāṃ jāmimajāmiṃ pra mṛṇīhi śatrūn

स ते जानाति सुमतिं यविष्ठ य ईवते ब्रह्मणे गातुमैरत् । विश्वान्यस्मै सुदिनानि रायो द्युम्नान्यर्यो वि दुरो अभि द्यौत्

sa te jānāti sumatiṃ yaviṣṭha ya īvate brahmaṇe gātumairat | viśvānyasmai sudināni rāyo dyumnānyaryo vi duro abhi dyaut

सेदग्ने अस्तु सुभगः सुदानुर्यस्त्वा नित्येन हविषा य उक्थैः । पिप्रीषति स्व आयुषि दुरोणे विश्वेदस्मै सुदिना सासदिष्टिः

sedagne astu subhagaḥ sudānuryastvā nityena haviṣā ya ukthaiḥ | piprīṣati sva āyuṣi duroṇe viśvedasmai sudinā sāsadiṣṭiḥ

अर्चामि ते सुमतिं घोष्यर्वाक्सं ते वावाता जरतामियं गीः । स्वश्वास्त्वा सुरथा मर्जयेमास्मे क्षत्राणि धारयेरनु द्यून्

arcāmi te sumatiṃ ghoṣyarvāksaṃ te vāvātā jaratāmiyaṃ gīḥ | svaśvāstvā surathā marjayemāsme kṣatrāṇi dhārayeranu dyūn

इह त्वा भूर्या चरेदुप त्मन्दोषावस्तर्दीदिवांसमनु द्यून् । क्रीळन्तस्त्वा सुमनसः सपेमाभि द्युम्ना तस्थिवांसो जनानाम्

iha tvā bhūryā caredupa tmandoṣāvastardīdivāṃsamanu dyūn | krīl̤antastvā sumanasaḥ sapemābhi dyumnā tasthivāṃso janānām

यस्त्वा स्वश्वः सुहिरण्यो अग्न उपयाति वसुमता रथेन । तस्य त्राता भवसि तस्य सखा यस्त आतिथ्यमानुषग्जुजोषत्

yastvā svaśvaḥ suhiraṇyo agna upayāti vasumatā rathena | tasya trātā bhavasi tasya sakhā yasta ātithyamānuṣagjujoṣat

महो रुजामि बन्धुता वचोभिस्तन्मा पितुर्गोतमादन्वियाय । त्वं नो अस्य वचसश्चिकिद्धि होतर्यविष्ठ सुक्रतो दमूनाः

maho rujāmi bandhutā vacobhistanmā piturgotamādanviyāya | tvaṃ no asya vacasaścikiddhi hotaryaviṣṭha sukrato damūnāḥ

अस्वप्नजस्तरणयः सुशेवा अतन्द्रासोऽवृका अश्रमिष्ठाः । ते पायवः सध्र्यञ्चो निषद्याग्ने तव नः पान्त्वमूर

asvapnajastaraṇayaḥ suśevā atandrāso'vṛkā aśramiṣṭhāḥ | te pāyavaḥ sadhryañco niṣadyāgne tava naḥ pāntvamūra

ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् । ररक्ष तान्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः

ye pāyavo māmateyaṃ te agne paśyanto andhaṃ duritādarakṣan | rarakṣa tānsukṛto viśvavedā dipsanta idripavo nāha debhuḥ

त्वया वयं सधन्यस्त्वोतास्तव प्रणीत्यश्याम वाजान् । उभा शंसा सूदय सत्यतातेऽनुष्ठुया कृणुह्यह्रयाण

tvayā vayaṃ sadhanyastvotāstava praṇītyaśyāma vājān | ubhā śaṃsā sūdaya satyatāte'nuṣṭhuyā kṛṇuhyahrayāṇa

अया ते अग्ने समिधा विधेम प्रति स्तोमं शस्यमानं गृभाय । दहाशसो रक्षसः पाह्यस्मान्द्रुहो निदो मित्रमहो अवद्यात्

ayā te agne samidhā vidhema prati stomaṃ śasyamānaṃ gṛbhāya | dahāśaso rakṣasaḥ pāhyasmāndruho nido mitramaho avadyāt

वैश्वानराय मीळ्हुषे सजोषाः कथा दाशेमाग्नये बृहद्भाः । अनूनेन बृहता वक्षथेनोप स्तभायदुपमिन्न रोधः

vaiśvānarāya mīl̤huṣe sajoṣāḥ kathā dāśemāgnaye bṛhadbhāḥ | anūnena bṛhatā vakṣathenopa stabhāyadupaminna rodhaḥ

मा निन्दत य इमां मह्यं रातिं देवो ददौ मर्त्याय स्वधावान् । पाकाय गृत्सो अमृतो विचेता वैश्वानरो नृतमो यह्वो अग्निः

mā nindata ya imāṃ mahyaṃ rātiṃ devo dadau martyāya svadhāvān | pākāya gṛtso amṛto vicetā vaiśvānaro nṛtamo yahvo agniḥ

साम द्विबर्हा महि तिग्मभृष्टिः सहस्ररेता वृषभस्तुविष्मान् । पदं न गोरपगूळ्हं विविद्वानग्निर्मह्यं प्रेदु वोचन्मनीषाम्

sāma dvibarhā mahi tigmabhṛṣṭiḥ sahasraretā vṛṣabhastuviṣmān | padaṃ na gorapagūl̤haṃ vividvānagnirmahyaṃ predu vocanmanīṣām

प्र ताँ अग्निर्बभसत्तिग्मजम्भस्तपिष्ठेन शोचिषा यः सुराधाः । प्र ये मिनन्ति वरुणस्य धाम प्रिया मित्रस्य चेततो ध्रुवाणि

pra tā~ agnirbabhasattigmajambhastapiṣṭhena śociṣā yaḥ surādhāḥ | pra ye minanti varuṇasya dhāma priyā mitrasya cetato dhruvāṇi

अभ्रातरो न योषणो व्यन्तः पतिरिपो न जनयो दुरेवाः । पापासः सन्तो अनृता असत्या इदं पदमजनता गभीरम्

abhrātaro na yoṣaṇo vyantaḥ patiripo na janayo durevāḥ | pāpāsaḥ santo anṛtā asatyā idaṃ padamajanatā gabhīram

इदं मे अग्ने कियते पावकामिनते गुरुं भारं न मन्म । बृहद्दधाथ धृषता गभीरं यह्वं पृष्ठं प्रयसा सप्तधातु

idaṃ me agne kiyate pāvakāminate guruṃ bhāraṃ na manma | bṛhaddadhātha dhṛṣatā gabhīraṃ yahvaṃ pṛṣṭhaṃ prayasā saptadhātu

तमिन्न्वेव समना समानमभि क्रत्वा पुनती धीतिरश्याः । ससस्य चर्मन्नधि चारु पृश्नेरग्रे रुप आरुपितं जबारु

taminnveva samanā samānamabhi kratvā punatī dhītiraśyāḥ | sasasya carmannadhi cāru pṛśneragre rupa ārupitaṃ jabāru

प्रवाच्यं वचसः किं मे अस्य गुहा हितमुप निणिग्वदन्ति । यदुस्रियाणामप वारिव व्रन्पाति प्रियं रुपो अग्रं पदं वेः

pravācyaṃ vacasaḥ kiṃ me asya guhā hitamupa niṇigvadanti | yadusriyāṇāmapa vāriva vranpāti priyaṃ rupo agraṃ padaṃ veḥ

इदमु त्यन्महि महामनीकं यदुस्रिया सचत पूर्व्यं गौः । ऋतस्य पदे अधि दीद्यानं गुहा रघुष्यद्रघुयद्विवेद

idamu tyanmahi mahāmanīkaṃ yadusriyā sacata pūrvyaṃ gauḥ | ṛtasya pade adhi dīdyānaṃ guhā raghuṣyadraghuyadviveda

अध द्युतानः पित्रोः सचासामनुत गुह्यं चारु पृश्नेः । मातुष्पदे परमे अन्ति षद्गोर्वृष्णः शोचिषः प्रयतस्य जिह्वा

adha dyutānaḥ pitroḥ sacāsāmanuta guhyaṃ cāru pṛśneḥ | mātuṣpade parame anti ṣadgorvṛṣṇaḥ śociṣaḥ prayatasya jihvā

ऋतं वोचे नमसा पृच्छ्यमानस्तवाशसा जातवेदो यदीदम् । त्वमस्य क्षयसि यद्ध विश्वं दिवि यदु द्रविणं यत्पृथिव्याम्

ṛtaṃ voce namasā pṛcchyamānastavāśasā jātavedo yadīdam | tvamasya kṣayasi yaddha viśvaṃ divi yadu draviṇaṃ yatpṛthivyām

किं नो अस्य द्रविणं कद्ध रत्नं वि नो वोचो जातवेदश्चिकित्वान् । गुहाध्वनः परमं यन्नो अस्य रेकु पदं न निदाना अगन्म

kiṃ no asya draviṇaṃ kaddha ratnaṃ vi no voco jātavedaścikitvān | guhādhvanaḥ paramaṃ yanno asya reku padaṃ na nidānā aganma

का मर्यादा वयुना कद्ध वाममच्छा गमेम रघवो न वाजम् । कदा नो देवीरमृतस्य पत्नीः सूरो वर्णेन ततनन्नुषासः

kā maryādā vayunā kaddha vāmamacchā gamema raghavo na vājam | kadā no devīramṛtasya patnīḥ sūro varṇena tatanannuṣāsaḥ

अनिरेण वचसा फल्ग्वेन प्रतीत्येन कृधुनातृपासः । अधा ते अग्ने किमिहा वदन्त्यनायुधास आसता सचन्ताम्

anireṇa vacasā phalgvena pratītyena kṛdhunātṛpāsaḥ | adhā te agne kimihā vadantyanāyudhāsa āsatā sacantām

अस्य श्रिये समिधानस्य वृष्णो वसोरनीकं दम आ रुरोच । रुशद्वसानः सुदृशीकरूपः क्षितिर्न राया पुरुवारो अद्यौत्

asya śriye samidhānasya vṛṣṇo vasoranīkaṃ dama ā ruroca | ruśadvasānaḥ sudṛśīkarūpaḥ kṣitirna rāyā puruvāro adyaut

ऊर्ध्व ऊ षु णो अध्वरस्य होतरग्ने तिष्ठ देवताता यजीयान् । त्वं हि विश्वमभ्यसि मन्म प्र वेधसश्चित्तिरसि मनीषाम्

ūrdhva ū ṣu ṇo adhvarasya hotaragne tiṣṭha devatātā yajīyān | tvaṃ hi viśvamabhyasi manma pra vedhasaścittirasi manīṣām

अमूरो होता न्यसादि विक्ष्वग्निर्मन्द्रो विदथेषु प्रचेताः । ऊर्ध्वं भानुं सवितेवाश्रेन्मेतेव धूमं स्तभायदुप द्याम्

amūro hotā nyasādi vikṣvagnirmandro vidatheṣu pracetāḥ | ūrdhvaṃ bhānuṃ savitevāśrenmeteva dhūmaṃ stabhāyadupa dyām

यता सुजूर्णी रातिनी घृताची प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः । उदु स्वरुर्नवजा नाक्रः पश्वो अनक्ति सुधितः सुमेकः

yatā sujūrṇī rātinī ghṛtācī pradakṣiṇiddevatātimurāṇaḥ | udu svarurnavajā nākraḥ paśvo anakti sudhitaḥ sumekaḥ

स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्ना ऊर्ध्वो अध्वर्युर्जुजुषाणो अस्थात् । पर्यग्निः पशुपा न होता त्रिविष्ट्येति प्रदिव उराणः

stīrṇe barhiṣi samidhāne agnā ūrdhvo adhvaryurjujuṣāṇo asthāt | paryagniḥ paśupā na hotā triviṣṭyeti pradiva urāṇaḥ

परि त्मना मितद्रुरेति होताग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा । द्रवन्त्यस्य वाजिनो न शोका भयन्ते विश्वा भुवना यदभ्राट्

pari tmanā mitadrureti hotāgnirmandro madhuvacā ṛtāvā | dravantyasya vājino na śokā bhayante viśvā bhuvanā yadabhrāṭ

भद्रा ते अग्ने स्वनीक संदृग्घोरस्य सतो विषुणस्य चारुः । न यत्ते शोचिस्तमसा वरन्त न ध्वस्मानस्तन्वी रेप आ धुः

bhadrā te agne svanīka saṃdṛgghorasya sato viṣuṇasya cāruḥ | na yatte śocistamasā varanta na dhvasmānastanvī repa ā dhuḥ

न यस्य सातुर्जनितोरवारि न मातरापितरा नू चिदिष्टौ । अधा मित्रो न सुधितः पावकोऽग्निर्दीदाय मानुषीषु विक्षु

na yasya sāturjanitoravāri na mātarāpitarā nū cidiṣṭau | adhā mitro na sudhitaḥ pāvako'gnirdīdāya mānuṣīṣu vikṣu

द्विर्यं पञ्च जीजनन्संवसानाः स्वसारो अग्निं मानुषीषु विक्षु । उषर्बुधमथर्यो न दन्तं शुक्रं स्वासं परशुं न तिग्मम्

dviryaṃ pañca jījanansaṃvasānāḥ svasāro agniṃ mānuṣīṣu vikṣu | uṣarbudhamatharyo na dantaṃ śukraṃ svāsaṃ paraśuṃ na tigmam

तव त्ये अग्ने हरितो घृतस्ना रोहितास ऋज्वञ्चः स्वञ्चः । अरुषासो वृषण ऋजुमुष्का आ देवतातिमह्वन्त दस्माः

tava tye agne harito ghṛtasnā rohitāsa ṛjvañcaḥ svañcaḥ | aruṣāso vṛṣaṇa ṛjumuṣkā ā devatātimahvanta dasmāḥ

ये ह त्ये ते सहमाना अयासस्त्वेषासो अग्ने अर्चयश्चरन्ति । श्येनासो न दुवसनासो अर्थं तुविष्वणसो मारुतं न शर्धः

ye ha tye te sahamānā ayāsastveṣāso agne arcayaścaranti | śyenāso na duvasanāso arthaṃ tuviṣvaṇaso mārutaṃ na śardhaḥ

अकारि ब्रह्म समिधान तुभ्यं शंसात्युक्थं यजते व्यू धाः । होतारमग्निं मनुषो नि षेदुर्नमस्यन्त उशिजः शंसमायोः

akāri brahma samidhāna tubhyaṃ śaṃsātyukthaṃ yajate vyū dhāḥ | hotāramagniṃ manuṣo ni ṣedurnamasyanta uśijaḥ śaṃsamāyoḥ

अयमिह प्रथमो धायि धातृभिर्होता यजिष्ठो अध्वरेष्वीड्यः । यमप्नवानो भृगवो विरुरुचुर्वनेषु चित्रं विभ्वं विशेविशे

ayamiha prathamo dhāyi dhātṛbhirhotā yajiṣṭho adhvareṣvīḍyaḥ | yamapnavāno bhṛgavo virurucurvaneṣu citraṃ vibhvaṃ viśeviśe

अग्ने कदा त आनुषग्भुवद्देवस्य चेतनम् । अधा हि त्वा जगृभ्रिरे मर्तासो विक्ष्वीड्यम्

agne kadā ta ānuṣagbhuvaddevasya cetanam | adhā hi tvā jagṛbhrire martāso vikṣvīḍyam

ऋतावानं विचेतसं पश्यन्तो द्यामिव स्तृभिः । विश्वेषामध्वराणां हस्कर्तारं दमेदमे

ṛtāvānaṃ vicetasaṃ paśyanto dyāmiva stṛbhiḥ | viśveṣāmadhvarāṇāṃ haskartāraṃ damedame

आशुं दूतं विवस्वतो विश्वा यश्चर्षणीरभि । आ जभ्रुः केतुमायवो भृगवाणं विशेविशे

āśuṃ dūtaṃ vivasvato viśvā yaścarṣaṇīrabhi | ā jabhruḥ ketumāyavo bhṛgavāṇaṃ viśeviśe

तमीं होतारमानुषक्चिकित्वांसं नि षेदिरे । रण्वं पावकशोचिषं यजिष्ठं सप्त धामभिः

tamīṃ hotāramānuṣakcikitvāṃsaṃ ni ṣedire | raṇvaṃ pāvakaśociṣaṃ yajiṣṭhaṃ sapta dhāmabhiḥ

तं शश्वतीषु मातृषु वन आ वीतमश्रितम् । चित्रं सन्तं गुहा हितं सुवेदं कूचिदर्थिनम्

taṃ śaśvatīṣu mātṛṣu vana ā vītamaśritam | citraṃ santaṃ guhā hitaṃ suvedaṃ kūcidarthinam

ससस्य यद्वियुता सस्मिन्नूधन्नृतस्य धामन्रणयन्त देवाः । महाँ अग्निर्नमसा रातहव्यो वेरध्वराय सदमिदृतावा

sasasya yadviyutā sasminnūdhannṛtasya dhāmanraṇayanta devāḥ | mahā~ agnirnamasā rātahavyo veradhvarāya sadamidṛtāvā

वेरध्वरस्य दूत्यानि विद्वानुभे अन्ता रोदसी संचिकित्वान् । दूत ईयसे प्रदिव उराणो विदुष्टरो दिव आरोधनानि

veradhvarasya dūtyāni vidvānubhe antā rodasī saṃcikitvān | dūta īyase pradiva urāṇo viduṣṭaro diva ārodhanāni

कृष्णं त एम रुशतः पुरो भाश्चरिष्ण्वर्चिर्वपुषामिदेकम् । यदप्रवीता दधते ह गर्भं सद्यश्चिज्जातो भवसीदु दूतः

kṛṣṇaṃ ta ema ruśataḥ puro bhāścariṣṇvarcirvapuṣāmidekam | yadapravītā dadhate ha garbhaṃ sadyaścijjāto bhavasīdu dūtaḥ

सद्यो जातस्य ददृशानमोजो यदस्य वातो अनुवाति शोचिः । वृणक्ति तिग्मामतसेषु जिह्वां स्थिरा चिदन्ना दयते वि जम्भैः

sadyo jātasya dadṛśānamojo yadasya vāto anuvāti śociḥ | vṛṇakti tigmāmataseṣu jihvāṃ sthirā cidannā dayate vi jambhaiḥ

तृषु यदन्ना तृषुणा ववक्ष तृषुं दूतं कृणुते यह्वो अग्निः । वातस्य मेळिं सचते निजूर्वन्नाशुं न वाजयते हिन्वे अर्वा

tṛṣu yadannā tṛṣuṇā vavakṣa tṛṣuṃ dūtaṃ kṛṇute yahvo agniḥ | vātasya mel̤iṃ sacate nijūrvannāśuṃ na vājayate hinve arvā

दूतं वो विश्ववेदसं हव्यवाहममर्त्यम् । यजिष्ठमृञ्जसे गिरा

dūtaṃ vo viśvavedasaṃ havyavāhamamartyam | yajiṣṭhamṛñjase girā

स हि वेदा वसुधितिं महाँ आरोधनं दिवः । स देवाँ एह वक्षति

sa hi vedā vasudhitiṃ mahā~ ārodhanaṃ divaḥ | sa devā~ eha vakṣati

स वेद देव आनमं देवाँ ऋतायते दमे । दाति प्रियाणि चिद्वसु

sa veda deva ānamaṃ devā~ ṛtāyate dame | dāti priyāṇi cidvasu

स होता सेदु दूत्यं चिकित्वाँ अन्तरीयते । विद्वाँ आरोधनं दिवः

sa hotā sedu dūtyaṃ cikitvā~ antarīyate | vidvā~ ārodhanaṃ divaḥ

ते स्याम ये अग्नये ददाशुर्हव्यदातिभिः । य ईं पुष्यन्त इन्धते

te syāma ye agnaye dadāśurhavyadātibhiḥ | ya īṃ puṣyanta indhate

ते राया ते सुवीर्यैः ससवांसो वि शृण्विरे । ये अग्ना दधिरे दुवः

te rāyā te suvīryaiḥ sasavāṃso vi śṛṇvire | ye agnā dadhire duvaḥ

अस्मे रायो दिवेदिवे सं चरन्तु पुरुस्पृहः । अस्मे वाजास ईरताम्

asme rāyo divedive saṃ carantu puruspṛhaḥ | asme vājāsa īratām

स विप्रश्चर्षणीनां शवसा मानुषाणाम् । अति क्षिप्रेव विध्यति

sa vipraścarṣaṇīnāṃ śavasā mānuṣāṇām | ati kṣipreva vidhyati

अग्ने मृळ महाँ असि य ईमा देवयुं जनम् । इयेथ बर्हिरासदम्

agne mṛl̤a mahā~ asi ya īmā devayuṃ janam | iyetha barhirāsadam

स मानुषीषु दूळभो विक्षु प्रावीरमर्त्यः । दूतो विश्वेषां भुवत्

sa mānuṣīṣu dūl̤abho vikṣu prāvīramartyaḥ | dūto viśveṣāṃ bhuvat

स सद्म परि णीयते होता मन्द्रो दिविष्टिषु । उत पोता नि षीदति

sa sadma pari ṇīyate hotā mandro diviṣṭiṣu | uta potā ni ṣīdati

उत ग्ना अग्निरध्वर उतो गृहपतिर्दमे । उत ब्रह्मा नि षीदति

uta gnā agniradhvara uto gṛhapatirdame | uta brahmā ni ṣīdati

वेषि ह्यध्वरीयतामुपवक्ता जनानाम् । हव्या च मानुषाणाम्

veṣi hyadhvarīyatāmupavaktā janānām | havyā ca mānuṣāṇām

वेषीद्वस्य दूत्यं यस्य जुजोषो अध्वरम् । हव्यं मर्तस्य वोळ्हवे

veṣīdvasya dūtyaṃ yasya jujoṣo adhvaram | havyaṃ martasya vol̤have

अस्माकं जोष्यध्वरमस्माकं यज्ञमङ्गिरः । अस्माकं शृणुधी हवम्

asmākaṃ joṣyadhvaramasmākaṃ yajñamaṅgiraḥ | asmākaṃ śṛṇudhī havam

परि ते दूळभो रथोऽस्माँ अश्नोतु विश्वतः । येन रक्षसि दाशुषः

pari te dūl̤abho ratho'smā~ aśnotu viśvataḥ | yena rakṣasi dāśuṣaḥ

अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम् । ऋध्यामा त ओहैः

agne tamadyāśvaṃ na stomaiḥ kratuṃ na bhadraṃ hṛdispṛśam | ṛdhyāmā ta ohaiḥ

अधा ह्यग्ने क्रतोर्भद्रस्य दक्षस्य साधोः । रथीरृतस्य बृहतो बभूथ

adhā hyagne kratorbhadrasya dakṣasya sādhoḥ | rathīrṛtasya bṛhato babhūtha

एभिर्नो अर्कैर्भवा नो अर्वाङ्स्वर्ण ज्योतिः । अग्ने विश्वेभिः सुमना अनीकैः

ebhirno arkairbhavā no arvāṅsvarṇa jyotiḥ | agne viśvebhiḥ sumanā anīkaiḥ

आभिष्टे अद्य गीर्भिर्गृणन्तोऽग्ने दाशेम । प्र ते दिवो न स्तनयन्ति शुष्माः

ābhiṣṭe adya gīrbhirgṛṇanto'gne dāśema | pra te divo na stanayanti śuṣmāḥ

तव स्वादिष्ठाग्ने संदृष्टिरिदा चिदह्न इदा चिदक्तोः । श्रिये रुक्मो न रोचत उपाके

tava svādiṣṭhāgne saṃdṛṣṭiridā cidahna idā cidaktoḥ | śriye rukmo na rocata upāke

घृतं न पूतं तनूररेपाः शुचि हिरण्यम् । तत्ते रुक्मो न रोचत स्वधावः

ghṛtaṃ na pūtaṃ tanūrarepāḥ śuci hiraṇyam | tatte rukmo na rocata svadhāvaḥ

कृतं चिद्धि ष्मा सनेमि द्वेषोऽग्न इनोषि मर्तात् । इत्था यजमानादृतावः

kṛtaṃ ciddhi ṣmā sanemi dveṣo'gna inoṣi martāt | itthā yajamānādṛtāvaḥ

शिवा नः सख्या सन्तु भ्रात्राग्ने देवेषु युष्मे । सा नो नाभिः सदने सस्मिन्नूधन्

śivā naḥ sakhyā santu bhrātrāgne deveṣu yuṣme | sā no nābhiḥ sadane sasminnūdhan

भद्रं ते अग्ने सहसिन्ननीकमुपाक आ रोचते सूर्यस्य । रुशद्दृशे ददृशे नक्तया चिदरूक्षितं दृश आ रूपे अन्नम्

bhadraṃ te agne sahasinnanīkamupāka ā rocate sūryasya | ruśaddṛśe dadṛśe naktayā cidarūkṣitaṃ dṛśa ā rūpe annam

वि षाह्यग्ने गृणते मनीषां खं वेपसा तुविजात स्तवानः । विश्वेभिर्यद्वावनः शुक्र देवैस्तन्नो रास्व सुमहो भूरि मन्म

vi ṣāhyagne gṛṇate manīṣāṃ khaṃ vepasā tuvijāta stavānaḥ | viśvebhiryadvāvanaḥ śukra devaistanno rāsva sumaho bhūri manma

त्वदग्ने काव्या त्वन्मनीषास्त्वदुक्था जायन्ते राध्यानि । त्वदेति द्रविणं वीरपेशा इत्थाधिये दाशुषे मर्त्याय

tvadagne kāvyā tvanmanīṣāstvadukthā jāyante rādhyāni | tvadeti draviṇaṃ vīrapeśā itthādhiye dāśuṣe martyāya

त्वद्वाजी वाजम्भरो विहाया अभिष्टिकृज्जायते सत्यशुष्मः । त्वद्रयिर्देवजूतो मयोभुस्त्वदाशुर्जूजुवाँ अग्ने अर्वा

tvadvājī vājambharo vihāyā abhiṣṭikṛjjāyate satyaśuṣmaḥ | tvadrayirdevajūto mayobhustvadāśurjūjuvā~ agne arvā

त्वामग्ने प्रथमं देवयन्तो देवं मर्ता अमृत मन्द्रजिह्वम् । द्वेषोयुतमा विवासन्ति धीभिर्दमूनसं गृहपतिममूरम्

tvāmagne prathamaṃ devayanto devaṃ martā amṛta mandrajihvam | dveṣoyutamā vivāsanti dhībhirdamūnasaṃ gṛhapatimamūram

आरे अस्मदमतिमारे अंह आरे विश्वां दुर्मतिं यन्निपासि । दोषा शिवः सहसः सूनो अग्ने यं देव आ चित्सचसे स्वस्ति

āre asmadamatimāre aṃha āre viśvāṃ durmatiṃ yannipāsi | doṣā śivaḥ sahasaḥ sūno agne yaṃ deva ā citsacase svasti

यस्त्वामग्न इनधते यतस्रुक्त्रिस्ते अन्नं कृणवत्सस्मिन्नहन् । स सु द्युम्नैरभ्यस्तु प्रसक्षत्तव क्रत्वा जातवेदश्चिकित्वान्

yastvāmagna inadhate yatasruktriste annaṃ kṛṇavatsasminnahan | sa su dyumnairabhyastu prasakṣattava kratvā jātavedaścikitvān

इध्मं यस्ते जभरच्छश्रमाणो महो अग्ने अनीकमा सपर्यन् । स इधानः प्रति दोषामुषासं पुष्यन्रयिं सचते घ्नन्नमित्रान्

idhmaṃ yaste jabharacchaśramāṇo maho agne anīkamā saparyan | sa idhānaḥ prati doṣāmuṣāsaṃ puṣyanrayiṃ sacate ghnannamitrān

अग्निरीशे बृहतः क्षत्रियस्याग्निर्वाजस्य परमस्य रायः । दधाति रत्नं विधते यविष्ठो व्यानुषङ्मर्त्याय स्वधावान्

agnirīśe bṛhataḥ kṣatriyasyāgnirvājasya paramasya rāyaḥ | dadhāti ratnaṃ vidhate yaviṣṭho vyānuṣaṅmartyāya svadhāvān

यच्चिद्धि ते पुरुषत्रा यविष्ठाचित्तिभिश्चकृमा कच्चिदागः । कृधी ष्वस्माँ अदितेरनागान्व्येनांसि शिश्रथो विष्वगग्ने

yacciddhi te puruṣatrā yaviṣṭhācittibhiścakṛmā kaccidāgaḥ | kṛdhī ṣvasmā~ aditeranāgānvyenāṃsi śiśratho viṣvagagne

महश्चिदग्न एनसो अभीक ऊर्वाद्देवानामुत मर्त्यानाम् । मा ते सखायः सदमिद्रिषाम यच्छा तोकाय तनयाय शं योः

mahaścidagna enaso abhīka ūrvāddevānāmuta martyānām | mā te sakhāyaḥ sadamidriṣāma yacchā tokāya tanayāya śaṃ yoḥ

यथा ह त्यद्वसवो गौर्यं चित्पदि षिताममुञ्चता यजत्राः । एवो ष्वस्मन्मुञ्चता व्यंहः प्र तार्यग्ने प्रतरं न आयुः

yathā ha tyadvasavo gauryaṃ citpadi ṣitāmamuñcatā yajatrāḥ | evo ṣvasmanmuñcatā vyaṃhaḥ pra tāryagne prataraṃ na āyuḥ

प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यद्विभातीनां सुमना रत्नधेयम् । यातमश्विना सुकृतो दुरोणमुत्सूर्यो ज्योतिषा देव एति

pratyagniruṣasāmagramakhyadvibhātīnāṃ sumanā ratnadheyam | yātamaśvinā sukṛto duroṇamutsūryo jyotiṣā deva eti

ऊर्ध्वं भानुं सविता देवो अश्रेद्द्रप्सं दविध्वद्गविषो न सत्वा । अनु व्रतं वरुणो यन्ति मित्रो यत्सूर्यं दिव्यारोहयन्ति

ūrdhvaṃ bhānuṃ savitā devo aśreddrapsaṃ davidhvadgaviṣo na satvā | anu vrataṃ varuṇo yanti mitro yatsūryaṃ divyārohayanti

यं सीमकृण्वन्तमसे विपृचे ध्रुवक्षेमा अनवस्यन्तो अर्थम् । तं सूर्यं हरितः सप्त यह्वी स्पशं विश्वस्य जगतो वहन्ति

yaṃ sīmakṛṇvantamase vipṛce dhruvakṣemā anavasyanto artham | taṃ sūryaṃ haritaḥ sapta yahvī spaśaṃ viśvasya jagato vahanti

वहिष्ठेभिर्विहरन्यासि तन्तुमवव्ययन्नसितं देव वस्म । दविध्वतो रश्मयः सूर्यस्य चर्मेवावाधुस्तमो अप्स्वन्तः

vahiṣṭhebhirviharanyāsi tantumavavyayannasitaṃ deva vasma | davidhvato raśmayaḥ sūryasya carmevāvādhustamo apsvantaḥ

अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिवः स्कम्भः समृतः पाति नाकम्

anāyato anibaddhaḥ kathāyaṃ nyaṅṅuttāno'va padyate na | kayā yāti svadhayā ko dadarśa divaḥ skambhaḥ samṛtaḥ pāti nākam

प्रत्यग्निरुषसो जातवेदा अख्यद्देवो रोचमाना महोभिः । आ नासत्योरुगाया रथेनेमं यज्ञमुप नो यातमच्छ

pratyagniruṣaso jātavedā akhyaddevo rocamānā mahobhiḥ | ā nāsatyorugāyā rathenemaṃ yajñamupa no yātamaccha

ऊर्ध्वं केतुं सविता देवो अश्रेज्ज्योतिर्विश्वस्मै भुवनाय कृण्वन् । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं वि सूर्यो रश्मिभिश्चेकितानः

ūrdhvaṃ ketuṃ savitā devo aśrejjyotirviśvasmai bhuvanāya kṛṇvan | āprā dyāvāpṛthivī antarikṣaṃ vi sūryo raśmibhiścekitānaḥ

आवहन्त्यरुणीर्ज्योतिषागान्मही चित्रा रश्मिभिश्चेकिताना । प्रबोधयन्ती सुविताय देव्युषा ईयते सुयुजा रथेन

āvahantyaruṇīrjyotiṣāgānmahī citrā raśmibhiścekitānā | prabodhayantī suvitāya devyuṣā īyate suyujā rathena

आ वां वहिष्ठा इह ते वहन्तु रथा अश्वास उषसो व्युष्टौ । इमे हि वां मधुपेयाय सोमा अस्मिन्यज्ञे वृषणा मादयेथाम्

ā vāṃ vahiṣṭhā iha te vahantu rathā aśvāsa uṣaso vyuṣṭau | ime hi vāṃ madhupeyāya somā asminyajñe vṛṣaṇā mādayethām

अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिव स्कम्भः समृतः पाति नाकम्

anāyato anibaddhaḥ kathāyaṃ nyaṅṅuttāno'va padyate na | kayā yāti svadhayā ko dadarśa diva skambhaḥ samṛtaḥ pāti nākam

अग्निर्होता नो अध्वरे वाजी सन्परि णीयते । देवो देवेषु यज्ञियः

agnirhotā no adhvare vājī sanpari ṇīyate | devo deveṣu yajñiyaḥ

परि त्रिविष्ट्यध्वरं यात्यग्नी रथीरिव । आ देवेषु प्रयो दधत्

pari triviṣṭyadhvaraṃ yātyagnī rathīriva | ā deveṣu prayo dadhat

परि वाजपतिः कविरग्निर्हव्यान्यक्रमीत् । दधद्रत्नानि दाशुषे

pari vājapatiḥ kaviragnirhavyānyakramīt | dadhadratnāni dāśuṣe

अयं यः सृञ्जये पुरो दैववाते समिध्यते । द्युमाँ अमित्रदम्भनः

ayaṃ yaḥ sṛñjaye puro daivavāte samidhyate | dyumā~ amitradambhanaḥ

अस्य घा वीर ईवतोऽग्नेरीशीत मर्त्यः । तिग्मजम्भस्य मीळ्हुषः

asya ghā vīra īvato'gnerīśīta martyaḥ | tigmajambhasya mīl̤huṣaḥ

तमर्वन्तं न सानसिमरुषं न दिवः शिशुम् । मर्मृज्यन्ते दिवेदिवे

tamarvantaṃ na sānasimaruṣaṃ na divaḥ śiśum | marmṛjyante divedive

बोधद्यन्मा हरिभ्यां कुमारः साहदेव्यः । अच्छा न हूत उदरम्

bodhadyanmā haribhyāṃ kumāraḥ sāhadevyaḥ | acchā na hūta udaram

उत त्या यजता हरी कुमारात्साहदेव्यात् । प्रयता सद्य आ ददे

uta tyā yajatā harī kumārātsāhadevyāt | prayatā sadya ā dade

एष वां देवावश्विना कुमारः साहदेव्यः । दीर्घायुरस्तु सोमकः

eṣa vāṃ devāvaśvinā kumāraḥ sāhadevyaḥ | dīrghāyurastu somakaḥ

तं युवं देवावश्विना कुमारं साहदेव्यम् । दीर्घायुषं कृणोतन

taṃ yuvaṃ devāvaśvinā kumāraṃ sāhadevyam | dīrghāyuṣaṃ kṛṇotana

आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः । तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः

ā satyo yātu maghavā~ ṛjīṣī dravantvasya haraya upa naḥ | tasmā idandhaḥ suṣumā sudakṣamihābhipitvaṃ karate gṛṇānaḥ

अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन्नो अद्य सवने मन्दध्यै । शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म

ava sya śūrādhvano nānte'sminno adya savane mandadhyai | śaṃsātyukthamuśaneva vedhāścikituṣe asuryāya manma

कविर्न निण्यं विदथानि साधन्वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात् । दिव इत्था जीजनत्सप्त कारूनह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः

kavirna niṇyaṃ vidathāni sādhanvṛṣā yatsekaṃ vipipāno arcāt | diva itthā jījanatsapta kārūnahnā ciccakrurvayunā gṛṇantaḥ

स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः । अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ

svaryadvedi sudṛśīkamarkairmahi jyotī rurucuryaddha vastoḥ | andhā tamāṃsi dudhitā vicakṣe nṛbhyaścakāra nṛtamo abhiṣṭau

ववक्ष इन्द्रो अमितमृजीष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव

vavakṣa indro amitamṛjīṣyubhe ā paprau rodasī mahitvā | ataścidasya mahimā vi recyabhi yo viśvā bhuvanā babhūva

विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वानपो रिरेच सखिभिर्निकामैः । अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः

viśvāni śakro naryāṇi vidvānapo rireca sakhibhirnikāmaiḥ | aśmānaṃ cidye bibhidurvacobhirvrajaṃ gomantamuśijo vi vavruḥ

अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन्प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः । प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवञ्छवसा शूर धृष्णो

apo vṛtraṃ vavrivāṃsaṃ parāhanprāvatte vajraṃ pṛthivī sacetāḥ | prārṇāṃsi samudriyāṇyainoḥ patirbhavañchavasā śūra dhṛṣṇo

अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते । स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्नङ्गिरोभिर्गृणानः

apo yadadriṃ puruhūta dardarāvirbhuvatsaramā pūrvyaṃ te | sa no netā vājamā darṣi bhūriṃ gotrā rujannaṅgirobhirgṛṇānaḥ

अच्छा कविं नृमणो गा अभिष्टौ स्वर्षाता मघवन्नाधमानम् । ऊतिभिस्तमिषणो द्युम्नहूतौ नि मायावानब्रह्मा दस्युरर्त

acchā kaviṃ nṛmaṇo gā abhiṣṭau svarṣātā maghavannādhamānam | ūtibhistamiṣaṇo dyumnahūtau ni māyāvānabrahmā dasyurarta

आ दस्युघ्ना मनसा याह्यस्तं भुवत्ते कुत्सः सख्ये निकामः । स्वे योनौ नि षदतं सरूपा वि वां चिकित्सदृतचिद्ध नारी

ā dasyughnā manasā yāhyastaṃ bhuvatte kutsaḥ sakhye nikāmaḥ | sve yonau ni ṣadataṃ sarūpā vi vāṃ cikitsadṛtaciddha nārī

यासि कुत्सेन सरथमवस्युस्तोदो वातस्य हर्योरीशानः । ऋज्रा वाजं न गध्यं युयूषन्कविर्यदहन्पार्याय भूषात्

yāsi kutsena sarathamavasyustodo vātasya haryorīśānaḥ | ṛjrā vājaṃ na gadhyaṃ yuyūṣankaviryadahanpāryāya bhūṣāt

कुत्साय शुष्णमशुषं नि बर्हीः प्रपित्वे अह्नः कुयवं सहस्रा । सद्यो दस्यून्प्र मृण कुत्स्येन प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीके

kutsāya śuṣṇamaśuṣaṃ ni barhīḥ prapitve ahnaḥ kuyavaṃ sahasrā | sadyo dasyūnpra mṛṇa kutsyena pra sūraścakraṃ vṛhatādabhīke

त्वं पिप्रुं मृगयं शूशुवांसमृजिश्वने वैदथिनाय रन्धीः । पञ्चाशत्कृष्णा नि वपः सहस्रात्कं न पुरो जरिमा वि दर्दः

tvaṃ pipruṃ mṛgayaṃ śūśuvāṃsamṛjiśvane vaidathināya randhīḥ | pañcāśatkṛṣṇā ni vapaḥ sahasrātkaṃ na puro jarimā vi dardaḥ

सूर उपाके तन्वं दधानो वि यत्ते चेत्यमृतस्य वर्पः । मृगो न हस्ती तविषीमुषाणः सिंहो न भीम आयुधानि बिभ्रत्

sūra upāke tanvaṃ dadhāno vi yatte cetyamṛtasya varpaḥ | mṛgo na hastī taviṣīmuṣāṇaḥ siṃho na bhīma āyudhāni bibhrat

इन्द्रं कामा वसूयन्तो अग्मन्स्वर्मीळ्हे न सवने चकानाः । श्रवस्यवः शशमानास उक्थैरोको न रण्वा सुदृशीव पुष्टिः

indraṃ kāmā vasūyanto agmansvarmīl̤he na savane cakānāḥ | śravasyavaḥ śaśamānāsa ukthairoko na raṇvā sudṛśīva puṣṭiḥ

तमिद्व इन्द्रं सुहवं हुवेम यस्ता चकार नर्या पुरूणि । यो मावते जरित्रे गध्यं चिन्मक्षू वाजं भरति स्पार्हराधाः

tamidva indraṃ suhavaṃ huvema yastā cakāra naryā purūṇi | yo māvate jaritre gadhyaṃ cinmakṣū vājaṃ bharati spārharādhāḥ

तिग्मा यदन्तरशनिः पताति कस्मिञ्चिच्छूर मुहुके जनानाम् । घोरा यदर्य समृतिर्भवात्यध स्मा नस्तन्वो बोधि गोपाः

tigmā yadantaraśaniḥ patāti kasmiñcicchūra muhuke janānām | ghorā yadarya samṛtirbhavātyadha smā nastanvo bodhi gopāḥ

भुवोऽविता वामदेवस्य धीनां भुवः सखावृको वाजसातौ । त्वामनु प्रमतिमा जगन्मोरुशंसो जरित्रे विश्वध स्याः

bhuvo'vitā vāmadevasya dhīnāṃ bhuvaḥ sakhāvṛko vājasātau | tvāmanu pramatimā jaganmoruśaṃso jaritre viśvadha syāḥ

एभिर्नृभिरिन्द्र त्वायुभिष्ट्वा मघवद्भिर्मघवन्विश्व आजौ । द्यावो न द्युम्नैरभि सन्तो अर्यः क्षपो मदेम शरदश्च पूर्वीः

ebhirnṛbhirindra tvāyubhiṣṭvā maghavadbhirmaghavanviśva ājau | dyāvo na dyumnairabhi santo aryaḥ kṣapo madema śaradaśca pūrvīḥ

एवेदिन्द्राय वृषभाय वृष्णे ब्रह्माकर्म भृगवो न रथम् । नू चिद्यथा नः सख्या वियोषदसन्न उग्रोऽविता तनूपाः

evedindrāya vṛṣabhāya vṛṣṇe brahmākarma bhṛgavo na ratham | nū cidyathā naḥ sakhyā viyoṣadasanna ugro'vitā tanūpāḥ

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

त्वं महाँ इन्द्र तुभ्यं ह क्षा अनु क्षत्रं मंहना मन्यत द्यौः । त्वं वृत्रं शवसा जघन्वान्त्सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानान्

tvaṃ mahā~ indra tubhyaṃ ha kṣā anu kṣatraṃ maṃhanā manyata dyauḥ | tvaṃ vṛtraṃ śavasā jaghanvāntsṛjaḥ sindhū~rahinā jagrasānān

तव त्विषो जनिमन्रेजत द्यौ रेजद्भूमिर्भियसा स्वस्य मन्योः । ऋघायन्त सुभ्वः पर्वतास आर्दन्धन्वानि सरयन्त आपः

tava tviṣo janimanrejata dyau rejadbhūmirbhiyasā svasya manyoḥ | ṛghāyanta subhvaḥ parvatāsa ārdandhanvāni sarayanta āpaḥ

भिनद्गिरिं शवसा वज्रमिष्णन्नाविष्कृण्वानः सहसान ओजः । वधीद्वृत्रं वज्रेण मन्दसानः सरन्नापो जवसा हतवृष्णीः

bhinadgiriṃ śavasā vajramiṣṇannāviṣkṛṇvānaḥ sahasāna ojaḥ | vadhīdvṛtraṃ vajreṇa mandasānaḥ sarannāpo javasā hatavṛṣṇīḥ

सुवीरस्ते जनिता मन्यत द्यौरिन्द्रस्य कर्ता स्वपस्तमो भूत् । य ईं जजान स्वर्यं सुवज्रमनपच्युतं सदसो न भूम

suvīraste janitā manyata dyaurindrasya kartā svapastamo bhūt | ya īṃ jajāna svaryaṃ suvajramanapacyutaṃ sadaso na bhūma

य एक इच्च्यावयति प्र भूमा राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः । सत्यमेनमनु विश्वे मदन्ति रातिं देवस्य गृणतो मघोनः

ya eka iccyāvayati pra bhūmā rājā kṛṣṭīnāṃ puruhūta indraḥ | satyamenamanu viśve madanti rātiṃ devasya gṛṇato maghonaḥ

सत्रा सोमा अभवन्नस्य विश्वे सत्रा मदासो बृहतो मदिष्ठाः । सत्राभवो वसुपतिर्वसूनां दत्रे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः

satrā somā abhavannasya viśve satrā madāso bṛhato madiṣṭhāḥ | satrābhavo vasupatirvasūnāṃ datre viśvā adhithā indra kṛṣṭīḥ

त्वमध प्रथमं जायमानोऽमे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः । त्वं प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण मघवन्वि वृश्चः

tvamadha prathamaṃ jāyamāno'me viśvā adhithā indra kṛṣṭīḥ | tvaṃ prati pravata āśayānamahiṃ vajreṇa maghavanvi vṛścaḥ

सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृषभं सुवज्रम् । हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः

satrāhaṇaṃ dādhṛṣiṃ tumramindraṃ mahāmapāraṃ vṛṣabhaṃ suvajram | hantā yo vṛtraṃ sanitota vājaṃ dātā maghāni maghavā surādhāḥ

अयं वृतश्चातयते समीचीर्य आजिषु मघवा शृण्व एकः । अयं वाजं भरति यं सनोत्यस्य प्रियासः सख्ये स्याम

ayaṃ vṛtaścātayate samīcīrya ājiṣu maghavā śṛṇva ekaḥ | ayaṃ vājaṃ bharati yaṃ sanotyasya priyāsaḥ sakhye syāma

अयं शृण्वे अध जयन्नुत घ्नन्नयमुत प्र कृणुते युधा गाः । यदा सत्यं कृणुते मन्युमिन्द्रो विश्वं दृळ्हं भयत एजदस्मात्

ayaṃ śṛṇve adha jayannuta ghnannayamuta pra kṛṇute yudhā gāḥ | yadā satyaṃ kṛṇute manyumindro viśvaṃ dṛl̤haṃ bhayata ejadasmāt

समिन्द्रो गा अजयत्सं हिरण्या समश्विया मघवा यो ह पूर्वीः । एभिर्नृभिर्नृतमो अस्य शाकै रायो विभक्ता सम्भरश्च वस्वः

samindro gā ajayatsaṃ hiraṇyā samaśviyā maghavā yo ha pūrvīḥ | ebhirnṛbhirnṛtamo asya śākai rāyo vibhaktā sambharaśca vasvaḥ

कियत्स्विदिन्द्रो अध्येति मातुः कियत्पितुर्जनितुर्यो जजान । यो अस्य शुष्मं मुहुकैरियर्ति वातो न जूत स्तनयद्भिरभ्रैः

kiyatsvidindro adhyeti mātuḥ kiyatpiturjanituryo jajāna | yo asya śuṣmaṃ muhukairiyarti vāto na jūta stanayadbhirabhraiḥ

क्षियन्तं त्वमक्षियन्तं कृणोतीयर्ति रेणुं मघवा समोहम् । विभञ्जनुरशनिमाँ इव द्यौरुत स्तोतारं मघवा वसौ धात्

kṣiyantaṃ tvamakṣiyantaṃ kṛṇotīyarti reṇuṃ maghavā samoham | vibhañjanuraśanimā~ iva dyauruta stotāraṃ maghavā vasau dhāt

अयं चक्रमिषणत्सूर्यस्य न्येतशं रीरमत्ससृमाणम् । आ कृष्ण ईं जुहुराणो जिघर्ति त्वचो बुध्ने रजसो अस्य योनौ

ayaṃ cakramiṣaṇatsūryasya nyetaśaṃ rīramatsasṛmāṇam | ā kṛṣṇa īṃ juhurāṇo jigharti tvaco budhne rajaso asya yonau

असिक्न्यां यजमानो न होता

asiknyāṃ yajamāno na hotā

गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः । जनीयन्तो जनिदामक्षितोतिमा च्यावयामोऽवते न कोशम्

gavyanta indraṃ sakhyāya viprā aśvāyanto vṛṣaṇaṃ vājayantaḥ | janīyanto janidāmakṣitotimā cyāvayāmo'vate na kośam

त्राता नो बोधि ददृशान आपिरभिख्याता मर्डिता सोम्यानाम् । सखा पिता पितृतमः पितॄणां कर्तेमु लोकमुशते वयोधाः

trātā no bodhi dadṛśāna āpirabhikhyātā marḍitā somyānām | sakhā pitā pitṛtamaḥ pitṝṇāṃ kartemu lokamuśate vayodhāḥ

सखीयतामविता बोधि सखा गृणान इन्द्र स्तुवते वयो धाः । वयं ह्या ते चकृमा सबाध आभिः शमीभिर्महयन्त इन्द्र

sakhīyatāmavitā bodhi sakhā gṛṇāna indra stuvate vayo dhāḥ | vayaṃ hyā te cakṛmā sabādha ābhiḥ śamībhirmahayanta indra

स्तुत इन्द्रो मघवा यद्ध वृत्रा भूरीण्येको अप्रतीनि हन्ति । अस्य प्रियो जरिता यस्य शर्मन्नकिर्देवा वारयन्ते न मर्ताः

stuta indro maghavā yaddha vṛtrā bhūrīṇyeko apratīni hanti | asya priyo jaritā yasya śarmannakirdevā vārayante na martāḥ

एवा न इन्द्रो मघवा विरप्शी करत्सत्या चर्षणीधृदनर्वा । त्वं राजा जनुषां धेह्यस्मे अधि श्रवो माहिनं यज्जरित्रे

evā na indro maghavā virapśī karatsatyā carṣaṇīdhṛdanarvā | tvaṃ rājā januṣāṃ dhehyasme adhi śravo māhinaṃ yajjaritre

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

अयं पन्था अनुवित्तः पुराणो यतो देवा उदजायन्त विश्वे । अतश्चिदा जनिषीष्ट प्रवृद्धो मा मातरममुया पत्तवे कः

ayaṃ panthā anuvittaḥ purāṇo yato devā udajāyanta viśve | ataścidā janiṣīṣṭa pravṛddho mā mātaramamuyā pattave kaḥ

नाहमतो निरया दुर्गहैतत्तिरश्चता पार्श्वान्निर्गमाणि । बहूनि मे अकृता कर्त्वानि युध्यै त्वेन सं त्वेन पृच्छै

nāhamato nirayā durgahaitattiraścatā pārśvānnirgamāṇi | bahūni me akṛtā kartvāni yudhyai tvena saṃ tvena pṛcchai

परायतीं मातरमन्वचष्ट न नानु गान्यनु नू गमानि । त्वष्टुर्गृहे अपिबत्सोममिन्द्रः शतधन्यं चम्वोः सुतस्य

parāyatīṃ mātaramanvacaṣṭa na nānu gānyanu nū gamāni | tvaṣṭurgṛhe apibatsomamindraḥ śatadhanyaṃ camvoḥ sutasya

किं स ऋधक्कृणवद्यं सहस्रं मासो जभार शरदश्च पूर्वीः । नही न्वस्य प्रतिमानमस्त्यन्तर्जातेषूत ये जनित्वाः

kiṃ sa ṛdhakkṛṇavadyaṃ sahasraṃ māso jabhāra śaradaśca pūrvīḥ | nahī nvasya pratimānamastyantarjāteṣūta ye janitvāḥ

अवद्यमिव मन्यमाना गुहाकरिन्द्रं माता वीर्येणा न्यृष्टम् । अथोदस्थात्स्वयमत्कं वसान आ रोदसी अपृणाज्जायमानः

avadyamiva manyamānā guhākarindraṃ mātā vīryeṇā nyṛṣṭam | athodasthātsvayamatkaṃ vasāna ā rodasī apṛṇājjāyamānaḥ

एता अर्षन्त्यललाभवन्तीरृतावरीरिव संक्रोशमानाः । एता वि पृच्छ किमिदं भनन्ति कमापो अद्रिं परिधिं रुजन्ति

etā arṣantyalalābhavantīrṛtāvarīriva saṃkrośamānāḥ | etā vi pṛccha kimidaṃ bhananti kamāpo adriṃ paridhiṃ rujanti

किमु ष्विदस्मै निविदो भनन्तेन्द्रस्यावद्यं दिधिषन्त आपः । ममैतान्पुत्रो महता वधेन वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून्

kimu ṣvidasmai nivido bhanantendrasyāvadyaṃ didhiṣanta āpaḥ | mamaitānputro mahatā vadhena vṛtraṃ jaghanvā~ asṛjadvi sindhūn

ममच्चन त्वा युवतिः परास ममच्चन त्वा कुषवा जगार । ममच्चिदापः शिशवे ममृड्युर्ममच्चिदिन्द्रः सहसोदतिष्ठत्

mamaccana tvā yuvatiḥ parāsa mamaccana tvā kuṣavā jagāra | mamaccidāpaḥ śiśave mamṛḍyurmamaccidindraḥ sahasodatiṣṭhat

ममच्चन ते मघवन्व्यंसो निविविध्वाँ अप हनू जघान । अधा निविद्ध उत्तरो बभूवाञ्छिरो दासस्य सं पिणग्वधेन

mamaccana te maghavanvyaṃso nivividhvā~ apa hanū jaghāna | adhā nividdha uttaro babhūvāñchiro dāsasya saṃ piṇagvadhena

गृष्टिः ससूव स्थविरं तवागामनाधृष्यं वृषभं तुम्रमिन्द्रम् । अरीळ्हं वत्सं चरथाय माता स्वयं गातुं तन्व इच्छमानम्

gṛṣṭiḥ sasūva sthaviraṃ tavāgāmanādhṛṣyaṃ vṛṣabhaṃ tumramindram | arīl̤haṃ vatsaṃ carathāya mātā svayaṃ gātuṃ tanva icchamānam

उत माता महिषमन्ववेनदमी त्वा जहति पुत्र देवाः । अथाब्रवीद्वृत्रमिन्द्रो हनिष्यन्सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व

uta mātā mahiṣamanvavenadamī tvā jahati putra devāḥ | athābravīdvṛtramindro haniṣyansakhe viṣṇo vitaraṃ vi kramasva

कस्ते मातरं विधवामचक्रच्छयुं कस्त्वामजिघांसच्चरन्तम् । कस्ते देवो अधि मार्डीक आसीद्यत्प्राक्षिणाः पितरं पादगृह्य

kaste mātaraṃ vidhavāmacakracchayuṃ kastvāmajighāṃsaccarantam | kaste devo adhi mārḍīka āsīdyatprākṣiṇāḥ pitaraṃ pādagṛhya

अवर्त्या शुन आन्त्राणि पेचे न देवेषु विविदे मर्डितारम् । अपश्यं जायाममहीयमानामधा मे श्येनो मध्वा जभार

avartyā śuna āntrāṇi pece na deveṣu vivide marḍitāram | apaśyaṃ jāyāmamahīyamānāmadhā me śyeno madhvā jabhāra

एवा त्वामिन्द्र वज्रिन्नत्र विश्वे देवासः सुहवास ऊमाः । महामुभे रोदसी वृद्धमृष्वं निरेकमिद्वृणते वृत्रहत्ये

evā tvāmindra vajrinnatra viśve devāsaḥ suhavāsa ūmāḥ | mahāmubhe rodasī vṛddhamṛṣvaṃ nirekamidvṛṇate vṛtrahatye

अवासृजन्त जिव्रयो न देवा भुवः सम्राळिन्द्र सत्ययोनिः । अहन्नहिं परिशयानमर्णः प्र वर्तनीररदो विश्वधेनाः

avāsṛjanta jivrayo na devā bhuvaḥ samrāl̤indra satyayoniḥ | ahannahiṃ pariśayānamarṇaḥ pra vartanīrarado viśvadhenāḥ

अतृप्णुवन्तं वियतमबुध्यमबुध्यमानं सुषुपाणमिन्द्र । सप्त प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण वि रिणा अपर्वन्

atṛpṇuvantaṃ viyatamabudhyamabudhyamānaṃ suṣupāṇamindra | sapta prati pravata āśayānamahiṃ vajreṇa vi riṇā aparvan

अक्षोदयच्छवसा क्षाम बुध्नं वार्ण वातस्तविषीभिरिन्द्रः । दृळ्हान्यौभ्नादुशमान ओजोऽवाभिनत्ककुभः पर्वतानाम्

akṣodayacchavasā kṣāma budhnaṃ vārṇa vātastaviṣībhirindraḥ | dṛl̤hānyaubhnāduśamāna ojo'vābhinatkakubhaḥ parvatānām

अभि प्र दद्रुर्जनयो न गर्भं रथा इव प्र ययुः साकमद्रयः । अतर्पयो विसृत उब्ज ऊर्मीन्त्वं वृताँ अरिणा इन्द्र सिन्धून्

abhi pra dadrurjanayo na garbhaṃ rathā iva pra yayuḥ sākamadrayaḥ | atarpayo visṛta ubja ūrmīntvaṃ vṛtā~ ariṇā indra sindhūn

त्वं महीमवनिं विश्वधेनां तुर्वीतये वय्याय क्षरन्तीम् । अरमयो नमसैजदर्णः सुतरणाँ अकृणोरिन्द्र सिन्धून्

tvaṃ mahīmavaniṃ viśvadhenāṃ turvītaye vayyāya kṣarantīm | aramayo namasaijadarṇaḥ sutaraṇā~ akṛṇorindra sindhūn

प्राग्रुवो नभन्वो न वक्वा ध्वस्रा अपिन्वद्युवतीरृतज्ञाः । धन्वान्यज्राँ अपृणक्तृषाणाँ अधोगिन्द्र स्तर्यो दंसुपत्नीः

prāgruvo nabhanvo na vakvā dhvasrā apinvadyuvatīrṛtajñāḥ | dhanvānyajrā~ apṛṇaktṛṣāṇā~ adhogindra staryo daṃsupatnīḥ

पूर्वीरुषसः शरदश्च गूर्ता वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून् । परिष्ठिता अतृणद्बद्बधानाः सीरा इन्द्रः स्रवितवे पृथिव्या

pūrvīruṣasaḥ śaradaśca gūrtā vṛtraṃ jaghanvā~ asṛjadvi sindhūn | pariṣṭhitā atṛṇadbadbadhānāḥ sīrā indraḥ sravitave pṛthivyā

वम्रीभिः पुत्रमग्रुवो अदानं निवेशनाद्धरिव आ जभर्थ । व्यन्धो अख्यदहिमाददानो निर्भूदुखच्छित्समरन्त पर्व

vamrībhiḥ putramagruvo adānaṃ niveśanāddhariva ā jabhartha | vyandho akhyadahimādadāno nirbhūdukhacchitsamaranta parva

प्र ते पूर्वाणि करणानि विप्राविद्वाँ आह विदुषे करांसि । यथायथा वृष्ण्यानि स्वगूर्तापांसि राजन्नर्याविवेषीः

pra te pūrvāṇi karaṇāni viprāvidvā~ āha viduṣe karāṃsi | yathāyathā vṛṣṇyāni svagūrtāpāṃsi rājannaryāviveṣīḥ

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

आ न इन्द्रो दूरादा न आसादभिष्टिकृदवसे यासदुग्रः । ओजिष्ठेभिर्नृपतिर्वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून्

ā na indro dūrādā na āsādabhiṣṭikṛdavase yāsadugraḥ | ojiṣṭhebhirnṛpatirvajrabāhuḥ saṃge samatsu turvaṇiḥ pṛtanyūn

आ न इन्द्रो हरिभिर्यात्वच्छार्वाचीनोऽवसे राधसे च । तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञमनु नो वाजसातौ

ā na indro haribhiryātvacchārvācīno'vase rādhase ca | tiṣṭhāti vajrī maghavā virapśīmaṃ yajñamanu no vājasātau

इमं यज्ञं त्वमस्माकमिन्द्र पुरो दधत्सनिष्यसि क्रतुं नः । श्वघ्नीव वज्रिन्सनये धनानां त्वया वयमर्य आजिं जयेम

imaṃ yajñaṃ tvamasmākamindra puro dadhatsaniṣyasi kratuṃ naḥ | śvaghnīva vajrinsanaye dhanānāṃ tvayā vayamarya ājiṃ jayema

उशन्नु षु णः सुमना उपाके सोमस्य नु सुषुतस्य स्वधावः । पा इन्द्र प्रतिभृतस्य मध्वः समन्धसा ममदः पृष्ठ्येन

uśannu ṣu ṇaḥ sumanā upāke somasya nu suṣutasya svadhāvaḥ | pā indra pratibhṛtasya madhvaḥ samandhasā mamadaḥ pṛṣṭhyena

वि यो ररप्श ऋषिभिर्नवेभिर्वृक्षो न पक्वः सृण्यो न जेता । मर्यो न योषामभि मन्यमानोऽच्छा विवक्मि पुरुहूतमिन्द्रम्

vi yo rarapśa ṛṣibhirnavebhirvṛkṣo na pakvaḥ sṛṇyo na jetā | maryo na yoṣāmabhi manyamāno'cchā vivakmi puruhūtamindram

गिरिर्न यः स्वतवाँ ऋष्व इन्द्रः सनादेव सहसे जात उग्रः । आदर्ता वज्रं स्थविरं न भीम उद्नेव कोशं वसुना न्यृष्टम्

girirna yaḥ svatavā~ ṛṣva indraḥ sanādeva sahase jāta ugraḥ | ādartā vajraṃ sthaviraṃ na bhīma udneva kośaṃ vasunā nyṛṣṭam

न यस्य वर्ता जनुषा न्वस्ति न राधस आमरीता मघस्य । उद्वावृषाणस्तविषीव उग्रास्मभ्यं दद्धि पुरुहूत रायः

na yasya vartā januṣā nvasti na rādhasa āmarītā maghasya | udvāvṛṣāṇastaviṣīva ugrāsmabhyaṃ daddhi puruhūta rāyaḥ

ईक्षे रायः क्षयस्य चर्षणीनामुत व्रजमपवर्तासि गोनाम् । शिक्षानरः समिथेषु प्रहावान्वस्वो राशिमभिनेतासि भूरिम्

īkṣe rāyaḥ kṣayasya carṣaṇīnāmuta vrajamapavartāsi gonām | śikṣānaraḥ samitheṣu prahāvānvasvo rāśimabhinetāsi bhūrim

कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः । पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे

kayā tacchṛṇve śacyā śaciṣṭho yayā kṛṇoti muhu kā cidṛṣvaḥ | puru dāśuṣe vicayiṣṭho aṃho'thā dadhāti draviṇaṃ jaritre

मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते । नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः

mā no mardhīrā bharā daddhi tannaḥ pra dāśuṣe dātave bhūri yatte | navye deṣṇe śaste asminta ukthe pra bravāma vayamindra stuvantaḥ

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

आ यात्विन्द्रोऽवस उप न इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः । वावृधानस्तविषीर्यस्य पूर्वीर्द्यौर्न क्षत्रमभिभूति पुष्यात्

ā yātvindro'vasa upa na iha stutaḥ sadhamādastu śūraḥ | vāvṛdhānastaviṣīryasya pūrvīrdyaurna kṣatramabhibhūti puṣyāt

तस्येदिह स्तवथ वृष्ण्यानि तुविद्युम्नस्य तुविराधसो नॄन् । यस्य क्रतुर्विदथ्यो न सम्राट् साह्वान्तरुत्रो अभ्यस्ति कृष्टीः

tasyediha stavatha vṛṣṇyāni tuvidyumnasya tuvirādhaso nṝn | yasya kraturvidathyo na samrāṭ sāhvāntarutro abhyasti kṛṣṭīḥ

आ यात्विन्द्रो दिव आ पृथिव्या मक्षू समुद्रादुत वा पुरीषात् । स्वर्णरादवसे नो मरुत्वान्परावतो वा सदनादृतस्य

ā yātvindro diva ā pṛthivyā makṣū samudrāduta vā purīṣāt | svarṇarādavase no marutvānparāvato vā sadanādṛtasya

स्थूरस्य रायो बृहतो य ईशे तमु ष्टवाम विदथेष्विन्द्रम् । यो वायुना जयति गोमतीषु प्र धृष्णुया नयति वस्यो अच्छ

sthūrasya rāyo bṛhato ya īśe tamu ṣṭavāma vidatheṣvindram | yo vāyunā jayati gomatīṣu pra dhṛṣṇuyā nayati vasyo accha

उप यो नमो नमसि स्तभायन्नियर्ति वाचं जनयन्यजध्यै । ऋञ्जसानः पुरुवार उक्थैरेन्द्रं कृण्वीत सदनेषु होता

upa yo namo namasi stabhāyanniyarti vācaṃ janayanyajadhyai | ṛñjasānaḥ puruvāra ukthairendraṃ kṛṇvīta sadaneṣu hotā

धिषा यदि धिषण्यन्तः सरण्यान्सदन्तो अद्रिमौशिजस्य गोहे । आ दुरोषाः पास्त्यस्य होता यो नो महान्संवरणेषु वह्निः

dhiṣā yadi dhiṣaṇyantaḥ saraṇyānsadanto adrimauśijasya gohe | ā duroṣāḥ pāstyasya hotā yo no mahānsaṃvaraṇeṣu vahniḥ

सत्रा यदीं भार्वरस्य वृष्णः सिषक्ति शुष्म स्तुवते भराय । गुहा यदीमौशिजस्य गोहे प्र यद्धिये प्रायसे मदाय

satrā yadīṃ bhārvarasya vṛṣṇaḥ siṣakti śuṣma stuvate bharāya | guhā yadīmauśijasya gohe pra yaddhiye prāyase madāya

वि यद्वरांसि पर्वतस्य वृण्वे पयोभिर्जिन्वे अपां जवांसि । विदद्गौरस्य गवयस्य गोहे यदी वाजाय सुध्यो वहन्ति

vi yadvarāṃsi parvatasya vṛṇve payobhirjinve apāṃ javāṃsi | vidadgaurasya gavayasya gohe yadī vājāya sudhyo vahanti

भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी प्रयन्तारा स्तुवते राध इन्द्र । का ते निषत्तिः किमु नो ममत्सि किं नोदुदु हर्षसे दातवा उ

bhadrā te hastā sukṛtota pāṇī prayantārā stuvate rādha indra | kā te niṣattiḥ kimu no mamatsi kiṃ nodudu harṣase dātavā u

एवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राड्ढन्ता वृत्रं वरिवः पूरवे कः । पुरुष्टुत क्रत्वा नः शग्धि रायो भक्षीय तेऽवसो दैव्यस्य

evā vasva indraḥ satyaḥ samrāḍḍhantā vṛtraṃ varivaḥ pūrave kaḥ | puruṣṭuta kratvā naḥ śagdhi rāyo bhakṣīya te'vaso daivyasya

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति

yanna indro jujuṣe yacca vaṣṭi tanno mahānkarati śuṣmyā cit | brahma stomaṃ maghavā somamukthā yo aśmānaṃ śavasā bibhradeti

वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् । श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये

vṛṣā vṛṣandhiṃ caturaśrimasyannugro bāhubhyāṃ nṛtamaḥ śacīvān | śriye paruṣṇīmuṣamāṇa ūrṇāṃ yasyāḥ parvāṇi sakhyāya vivye

यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम

yo devo devatamo jāyamāno maho vājebhirmahadbhiśca śuṣmaiḥ | dadhāno vajraṃ bāhvoruśantaṃ dyāmamena rejayatpra bhūma

विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौरृष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः । आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः

viśvā rodhāṃsi pravataśca pūrvīrdyaurṛṣvājjanimanrejata kṣāḥ | ā mātarā bharati śuṣmyā gornṛvatparijmannonuvanta vātāḥ

ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या । यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः

tā tū ta indra mahato mahāni viśveṣvitsavaneṣu pravācyā | yacchūra dhṛṣṇo dhṛṣatā dadhṛṣvānahiṃ vajreṇa śavasāviveṣīḥ

ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त

tā tū te satyā tuvinṛmṇa viśvā pra dhenavaḥ sisrate vṛṣṇa ūdhnaḥ | adhā ha tvadvṛṣamaṇo bhiyānāḥ pra sindhavo javasā cakramanta

अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै

atrāha te harivastā u devīravobhirindra stavanta svasāraḥ | yatsīmanu pra muco badbadhānā dīrghāmanu prasitiṃ syandayadhyai

पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः

pipīl̤e aṃśurmadyo na sindhurā tvā śamī śaśamānasya śaktiḥ | asmadryakchuśucānasya yamyā āśurna raśmiṃ tuvyojasaṃ goḥ

अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य

asme varṣiṣṭhā kṛṇuhi jyeṣṭhā nṛmṇāni satrā sahure sahāṃsi | asmabhyaṃ vṛtrā suhanāni randhi jahi vadharvanuṣo martyasya

अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः

asmākamitsu śṛṇuhi tvamindrāsmabhyaṃ citrā~ upa māhi vājān | asmabhyaṃ viśvā iṣaṇaḥ puraṃdhīrasmākaṃ su maghavanbodhi godāḥ

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

कथा महामवृधत्कस्य होतुर्यज्ञं जुषाणो अभि सोममूधः । पिबन्नुशानो जुषमाणो अन्धो ववक्ष ऋष्वः शुचते धनाय

kathā mahāmavṛdhatkasya hoturyajñaṃ juṣāṇo abhi somamūdhaḥ | pibannuśāno juṣamāṇo andho vavakṣa ṛṣvaḥ śucate dhanāya

को अस्य वीरः सधमादमाप समानंश सुमतिभिः को अस्य । कदस्य चित्रं चिकिते कदूती वृधे भुवच्छशमानस्य यज्योः

ko asya vīraḥ sadhamādamāpa samānaṃśa sumatibhiḥ ko asya | kadasya citraṃ cikite kadūtī vṛdhe bhuvacchaśamānasya yajyoḥ

कथा शृणोति हूयमानमिन्द्रः कथा शृण्वन्नवसामस्य वेद । का अस्य पूर्वीरुपमातयो ह कथैनमाहुः पपुरिं जरित्रे

kathā śṛṇoti hūyamānamindraḥ kathā śṛṇvannavasāmasya veda | kā asya pūrvīrupamātayo ha kathainamāhuḥ papuriṃ jaritre

कथा सबाधः शशमानो अस्य नशदभि द्रविणं दीध्यानः । देवो भुवन्नवेदा म ऋतानां नमो जगृभ्वाँ अभि यज्जुजोषत्

kathā sabādhaḥ śaśamāno asya naśadabhi draviṇaṃ dīdhyānaḥ | devo bhuvannavedā ma ṛtānāṃ namo jagṛbhvā~ abhi yajjujoṣat

कथा कदस्या उषसो व्युष्टौ देवो मर्तस्य सख्यं जुजोष । कथा कदस्य सख्यं सखिभ्यो ये अस्मिन्कामं सुयुजं ततस्रे

kathā kadasyā uṣaso vyuṣṭau devo martasya sakhyaṃ jujoṣa | kathā kadasya sakhyaṃ sakhibhyo ye asminkāmaṃ suyujaṃ tatasre

किमादमत्रं सख्यं सखिभ्यः कदा नु ते भ्रात्रं प्र ब्रवाम । श्रिये सुदृशो वपुरस्य सर्गाः स्वर्ण चित्रतममिष आ गोः

kimādamatraṃ sakhyaṃ sakhibhyaḥ kadā nu te bhrātraṃ pra bravāma | śriye sudṛśo vapurasya sargāḥ svarṇa citratamamiṣa ā goḥ

द्रुहं जिघांसन्ध्वरसमनिन्द्रां तेतिक्ते तिग्मा तुजसे अनीका । ऋणा चिद्यत्र ऋणया न उग्रो दूरे अज्ञाता उषसो बबाधे

druhaṃ jighāṃsandhvarasamanindrāṃ tetikte tigmā tujase anīkā | ṛṇā cidyatra ṛṇayā na ugro dūre ajñātā uṣaso babādhe

ऋतस्य हि शुरुधः सन्ति पूर्वीरृतस्य धीतिर्वृजिनानि हन्ति । ऋतस्य श्लोको बधिरा ततर्द कर्णा बुधानः शुचमान आयोः

ṛtasya hi śurudhaḥ santi pūrvīrṛtasya dhītirvṛjināni hanti | ṛtasya śloko badhirā tatarda karṇā budhānaḥ śucamāna āyoḥ

ऋतस्य दृळ्हा धरुणानि सन्ति पुरूणि चन्द्रा वपुषे वपूंषि । ऋतेन दीर्घमिषणन्त पृक्ष ऋतेन गाव ऋतमा विवेशुः

ṛtasya dṛl̤hā dharuṇāni santi purūṇi candrā vapuṣe vapūṃṣi | ṛtena dīrghamiṣaṇanta pṛkṣa ṛtena gāva ṛtamā viveśuḥ

ऋतं येमान ऋतमिद्वनोत्यृतस्य शुष्मस्तुरया उ गव्युः । ऋताय पृथ्वी बहुले गभीरे ऋताय धेनू परमे दुहाते

ṛtaṃ yemāna ṛtamidvanotyṛtasya śuṣmasturayā u gavyuḥ | ṛtāya pṛthvī bahule gabhīre ṛtāya dhenū parame duhāte

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः

kā suṣṭutiḥ śavasaḥ sūnumindramarvācīnaṃ rādhasa ā vavartat | dadirhi vīro gṛṇate vasūni sa gopatirniṣṣidhāṃ no janāsaḥ

स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात्

sa vṛtrahatye havyaḥ sa īḍyaḥ sa suṣṭuta indraḥ satyarādhāḥ | sa yāmannā maghavā martyāya brahmaṇyate suṣvaye varivo dhāt

तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ

taminnaro vi hvayante samīke ririkvāṃsastanvaḥ kṛṇvata trām | mitho yattyāgamubhayāso agmannarastokasya tanayasya sātau

क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके

kratūyanti kṣitayo yoga ugrāśuṣāṇāso mitho arṇasātau | saṃ yadviśo'vavṛtranta yudhmā ādinnema indrayante abhīke

आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् । आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै

ādiddha nema indriyaṃ yajanta āditpaktiḥ purol̤āśaṃ riricyāt | āditsomo vi papṛcyādasuṣvīnādijjujoṣa vṛṣabhaṃ yajadhyai

कृणोत्यस्मै वरिवो य इत्थेन्द्राय सोममुशते सुनोति । सध्रीचीनेन मनसाविवेनन्तमित्सखायं कृणुते समत्सु

kṛṇotyasmai varivo ya itthendrāya somamuśate sunoti | sadhrīcīnena manasāvivenantamitsakhāyaṃ kṛṇute samatsu

य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः । प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः

ya indrāya sunavatsomamadya pacātpaktīruta bhṛjjāti dhānāḥ | prati manāyorucathāni haryantasmindadhadvṛṣaṇaṃ śuṣmamindraḥ

यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः । अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः

yadā samaryaṃ vyacedṛghāvā dīrghaṃ yadājimabhyakhyadaryaḥ | acikradadvṛṣaṇaṃ patnyacchā duroṇa ā niśitaṃ somasudbhiḥ

भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् । स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम्

bhūyasā vasnamacaratkanīyo'vikrīto akāniṣaṃ punaryan | sa bhūyasā kanīyo nārirecīddīnā dakṣā vi duhanti pra vāṇam

क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः । यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत्

ka imaṃ daśabhirmamendraṃ krīṇāti dhenubhiḥ | yadā vṛtrāṇi jaṅghanadathainaṃ me punardadat

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ | akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

को अद्य नर्यो देवकाम उशन्निन्द्रस्य सख्यं जुजोष । को वा महेऽवसे पार्याय समिद्धे अग्नौ सुतसोम ईट्टे

ko adya naryo devakāma uśannindrasya sakhyaṃ jujoṣa | ko vā mahe'vase pāryāya samiddhe agnau sutasoma īṭṭe

को नानाम वचसा सोम्याय मनायुर्वा भवति वस्त उस्राः । क इन्द्रस्य युज्यं कः सखित्वं को भ्रात्रं वष्टि कवये क ऊती

ko nānāma vacasā somyāya manāyurvā bhavati vasta usrāḥ | ka indrasya yujyaṃ kaḥ sakhitvaṃ ko bhrātraṃ vaṣṭi kavaye ka ūtī

को देवानामवो अद्या वृणीते क आदित्याँ अदितिं ज्योतिरीट्टे । कस्याश्विनाविन्द्रो अग्निः सुतस्यांशोः पिबन्ति मनसाविवेनम्

ko devānāmavo adyā vṛṇīte ka ādityā~ aditiṃ jyotirīṭṭe | kasyāśvināvindro agniḥ sutasyāṃśoḥ pibanti manasāvivenam

तस्मा अग्निर्भारतः शर्म यंसज्ज्योक्पश्यात्सूर्यमुच्चरन्तम् । य इन्द्राय सुनवामेत्याह नरे नर्याय नृतमाय नृणाम्

tasmā agnirbhārataḥ śarma yaṃsajjyokpaśyātsūryamuccarantam | ya indrāya sunavāmetyāha nare naryāya nṛtamāya nṛṇām

न तं जिनन्ति बहवो न दभ्रा उर्वस्मा अदितिः शर्म यंसत् । प्रियः सुकृत्प्रिय इन्द्रे मनायुः प्रियः सुप्रावीः प्रियो अस्य सोमी

na taṃ jinanti bahavo na dabhrā urvasmā aditiḥ śarma yaṃsat | priyaḥ sukṛtpriya indre manāyuḥ priyaḥ suprāvīḥ priyo asya somī

सुप्राव्यः प्राशुषाळेष वीरः सुष्वेः पक्तिं कृणुते केवलेन्द्रः । नासुष्वेरापिर्न सखा न जामिर्दुष्प्राव्योऽवहन्तेदवाचः

suprāvyaḥ prāśuṣāl̤eṣa vīraḥ suṣveḥ paktiṃ kṛṇute kevalendraḥ | nāsuṣverāpirna sakhā na jāmirduṣprāvyo'vahantedavācaḥ

न रेवता पणिना सख्यमिन्द्रोऽसुन्वता सुतपाः सं गृणीते । आस्य वेदः खिदति हन्ति नग्नं वि सुष्वये पक्तये केवलो भूत्

na revatā paṇinā sakhyamindro'sunvatā sutapāḥ saṃ gṛṇīte | āsya vedaḥ khidati hanti nagnaṃ vi suṣvaye paktaye kevalo bhūt

इन्द्रं परेऽवरे मध्यमास इन्द्रं यान्तोऽवसितास इन्द्रम् । इन्द्रं क्षियन्त उत युध्यमाना इन्द्रं नरो वाजयन्तो हवन्ते

indraṃ pare'vare madhyamāsa indraṃ yānto'vasitāsa indram | indraṃ kṣiyanta uta yudhyamānā indraṃ naro vājayanto havante

अहं मनुरभवं सूर्यश्चाहं कक्षीवाँ ऋषिरस्मि विप्रः । अहं कुत्समार्जुनेयं न्यृञ्जेऽहं कविरुशना पश्यता मा

ahaṃ manurabhavaṃ sūryaścāhaṃ kakṣīvā~ ṛṣirasmi vipraḥ | ahaṃ kutsamārjuneyaṃ nyṛñje'haṃ kaviruśanā paśyatā mā

अहं भूमिमददामार्यायाहं वृष्टिं दाशुषे मर्त्याय । अहमपो अनयं वावशाना मम देवासो अनु केतमायन्

ahaṃ bhūmimadadāmāryāyāhaṃ vṛṣṭiṃ dāśuṣe martyāya | ahamapo anayaṃ vāvaśānā mama devāso anu ketamāyan

अहं पुरो मन्दसानो व्यैरं नव साकं नवतीः शम्बरस्य । शततमं वेश्यं सर्वताता दिवोदासमतिथिग्वं यदावम्

ahaṃ puro mandasāno vyairaṃ nava sākaṃ navatīḥ śambarasya | śatatamaṃ veśyaṃ sarvatātā divodāsamatithigvaṃ yadāvam

प्र सु ष विभ्यो मरुतो विरस्तु प्र श्येनः श्येनेभ्य आशुपत्वा । अचक्रया यत्स्वधया सुपर्णो हव्यं भरन्मनवे देवजुष्टम्

pra su ṣa vibhyo maruto virastu pra śyenaḥ śyenebhya āśupatvā | acakrayā yatsvadhayā suparṇo havyaṃ bharanmanave devajuṣṭam

भरद्यदि विरतो वेविजानः पथोरुणा मनोजवा असर्जि । तूयं ययौ मधुना सोम्येनोत श्रवो विविदे श्येनो अत्र

bharadyadi virato vevijānaḥ pathoruṇā manojavā asarji | tūyaṃ yayau madhunā somyenota śravo vivide śyeno atra

ऋजीपी श्येनो ददमानो अंशुं परावतः शकुनो मन्द्रं मदम् । सोमं भरद्दादृहाणो देवावान्दिवो अमुष्मादुत्तरादादाय

ṛjīpī śyeno dadamāno aṃśuṃ parāvataḥ śakuno mandraṃ madam | somaṃ bharaddādṛhāṇo devāvāndivo amuṣmāduttarādādāya

आदाय श्येनो अभरत्सोमं सहस्रं सवाँ अयुतं च साकम् । अत्रा पुरंधिरजहादरातीर्मदे सोमस्य मूरा अमूरः

ādāya śyeno abharatsomaṃ sahasraṃ savā~ ayutaṃ ca sākam | atrā puraṃdhirajahādarātīrmade somasya mūrā amūraḥ

गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा । शतं मा पुर आयसीररक्षन्नध श्येनो जवसा निरदीयम्

garbhe nu sannanveṣāmavedamahaṃ devānāṃ janimāni viśvā | śataṃ mā pura āyasīrarakṣannadha śyeno javasā niradīyam

न घा स मामप जोषं जभाराभीमास त्वक्षसा वीर्येण । ईर्मा पुरंधिरजहादरातीरुत वाताँ अतरच्छूशुवानः

na ghā sa māmapa joṣaṃ jabhārābhīmāsa tvakṣasā vīryeṇa | īrmā puraṃdhirajahādarātīruta vātā~ ataracchūśuvānaḥ

अव यच्छ्येनो अस्वनीदध द्योर्वि यद्यदि वात ऊहुः पुरंधिम् । सृजद्यदस्मा अव ह क्षिपज्ज्यां कृशानुरस्ता मनसा भुरण्यन्

ava yacchyeno asvanīdadha dyorvi yadyadi vāta ūhuḥ puraṃdhim | sṛjadyadasmā ava ha kṣipajjyāṃ kṛśānurastā manasā bhuraṇyan

ऋजिप्य ईमिन्द्रावतो न भुज्युं श्येनो जभार बृहतो अधि ष्णोः । अन्तः पतत्पतत्र्यस्य पर्णमध यामनि प्रसितस्य तद्वेः

ṛjipya īmindrāvato na bhujyuṃ śyeno jabhāra bṛhato adhi ṣṇoḥ | antaḥ patatpatatryasya parṇamadha yāmani prasitasya tadveḥ

अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तमापिप्यानं मघवा शुक्रमन्धः । अध्वर्युभिः प्रयतं मध्वो अग्रमिन्द्रो मदाय प्रति धत्पिबध्यै शूरो मदाय प्रति धत्पिबध्यै

adha śvetaṃ kalaśaṃ gobhiraktamāpipyānaṃ maghavā śukramandhaḥ | adhvaryubhiḥ prayataṃ madhvo agramindro madāya prati dhatpibadhyai śūro madāya prati dhatpibadhyai

त्वा युजा तव तत्सोम सख्य इन्द्रो अपो मनवे सस्रुतस्कः । अहन्नहिमरिणात्सप्त सिन्धूनपावृणोदपिहितेव खानि

tvā yujā tava tatsoma sakhya indro apo manave sasrutaskaḥ | ahannahimariṇātsapta sindhūnapāvṛṇodapihiteva khāni

त्वा युजा नि खिदत्सूर्यस्येन्द्रश्चक्रं सहसा सद्य इन्दो । अधि ष्णुना बृहता वर्तमानं महो द्रुहो अप विश्वायु धायि

tvā yujā ni khidatsūryasyendraścakraṃ sahasā sadya indo | adhi ṣṇunā bṛhatā vartamānaṃ maho druho apa viśvāyu dhāyi

अहन्निन्द्रो अदहदग्निरिन्दो पुरा दस्यून्मध्यंदिनादभीके । दुर्गे दुरोणे क्रत्वा न यातां पुरू सहस्रा शर्वा नि बर्हीत्

ahannindro adahadagnirindo purā dasyūnmadhyaṃdinādabhīke | durge duroṇe kratvā na yātāṃ purū sahasrā śarvā ni barhīt

विश्वस्मात्सीमधमाँ इन्द्र दस्यून्विशो दासीरकृणोरप्रशस्ताः । अबाधेथाममृणतं नि शत्रूनविन्देथामपचितिं वधत्रैः

viśvasmātsīmadhamā~ indra dasyūnviśo dāsīrakṛṇorapraśastāḥ | abādhethāmamṛṇataṃ ni śatrūnavindethāmapacitiṃ vadhatraiḥ

एवा सत्यं मघवाना युवं तदिन्द्रश्च सोमोर्वमश्व्यं गोः । आदर्दृतमपिहितान्यश्ना रिरिचथुः क्षाश्चित्ततृदाना

evā satyaṃ maghavānā yuvaṃ tadindraśca somorvamaśvyaṃ goḥ | ādardṛtamapihitānyaśnā riricathuḥ kṣāścittatṛdānā

आ न स्तुत उप वाजेभिरूती इन्द्र याहि हरिभिर्मन्दसानः । तिरश्चिदर्यः सवना पुरूण्याङ्गूषेभिर्गृणानः सत्यराधाः

ā na stuta upa vājebhirūtī indra yāhi haribhirmandasānaḥ | tiraścidaryaḥ savanā purūṇyāṅgūṣebhirgṛṇānaḥ satyarādhāḥ

आ हि ष्मा याति नर्यश्चिकित्वान्हूयमानः सोतृभिरुप यज्ञम् । स्वश्वो यो अभीरुर्मन्यमानः सुष्वाणेभिर्मदति सं ह वीरैः

ā hi ṣmā yāti naryaścikitvānhūyamānaḥ sotṛbhirupa yajñam | svaśvo yo abhīrurmanyamānaḥ suṣvāṇebhirmadati saṃ ha vīraiḥ

श्रावयेदस्य कर्णा वाजयध्यै जुष्टामनु प्र दिशं मन्दयध्यै । उद्वावृषाणो राधसे तुविष्मान्करन्न इन्द्रः सुतीर्थाभयं च

śrāvayedasya karṇā vājayadhyai juṣṭāmanu pra diśaṃ mandayadhyai | udvāvṛṣāṇo rādhase tuviṣmānkaranna indraḥ sutīrthābhayaṃ ca

अच्छा यो गन्ता नाधमानमूती इत्था विप्रं हवमानं गृणन्तम् । उप त्मनि दधानो धुर्याशून्सहस्राणि शतानि वज्रबाहुः

acchā yo gantā nādhamānamūtī itthā vipraṃ havamānaṃ gṛṇantam | upa tmani dadhāno dhuryāśūnsahasrāṇi śatāni vajrabāhuḥ

त्वोतासो मघवन्निन्द्र विप्रा वयं ते स्याम सूरयो गृणन्तः । भेजानासो बृहद्दिवस्य राय आकाय्यस्य दावने पुरुक्षोः

tvotāso maghavannindra viprā vayaṃ te syāma sūrayo gṛṇantaḥ | bhejānāso bṛhaddivasya rāya ākāyyasya dāvane purukṣoḥ

नकिरिन्द्र त्वदुत्तरो न ज्यायाँ अस्ति वृत्रहन् । नकिरेवा यथा त्वम्

nakirindra tvaduttaro na jyāyā~ asti vṛtrahan | nakirevā yathā tvam

सत्रा ते अनु कृष्टयो विश्वा चक्रेव वावृतुः । सत्रा महाँ असि श्रुतः

satrā te anu kṛṣṭayo viśvā cakreva vāvṛtuḥ | satrā mahā~ asi śrutaḥ

विश्वे चनेदना त्वा देवास इन्द्र युयुधुः । यदहा नक्तमातिरः

viśve canedanā tvā devāsa indra yuyudhuḥ | yadahā naktamātiraḥ

यत्रोत बाधितेभ्यश्चक्रं कुत्साय युध्यते । मुषाय इन्द्र सूर्यम्

yatrota bādhitebhyaścakraṃ kutsāya yudhyate | muṣāya indra sūryam

यत्र देवाँ ऋघायतो विश्वाँ अयुध्य एक इत् । त्वमिन्द्र वनूँरहन्

yatra devā~ ṛghāyato viśvā~ ayudhya eka it | tvamindra vanū~rahan

यत्रोत मर्त्याय कमरिणा इन्द्र सूर्यम् । प्रावः शचीभिरेतशम्

yatrota martyāya kamariṇā indra sūryam | prāvaḥ śacībhiretaśam

किमादुतासि वृत्रहन्मघवन्मन्युमत्तमः । अत्राह दानुमातिरः

kimādutāsi vṛtrahanmaghavanmanyumattamaḥ | atrāha dānumātiraḥ

एतद्घेदुत वीर्यमिन्द्र चकर्थ पौंस्यम् । स्त्रियं यद्दुर्हणायुवं वधीर्दुहितरं दिवः

etadgheduta vīryamindra cakartha pauṃsyam | striyaṃ yaddurhaṇāyuvaṃ vadhīrduhitaraṃ divaḥ

दिवश्चिद्घा दुहितरं महान्महीयमानाम् । उषासमिन्द्र सं पिणक्

divaścidghā duhitaraṃ mahānmahīyamānām | uṣāsamindra saṃ piṇak

अपोषा अनसः सरत्सम्पिष्टादह बिभ्युषी । नि यत्सीं शिश्नथद्वृषा

apoṣā anasaḥ saratsampiṣṭādaha bibhyuṣī | ni yatsīṃ śiśnathadvṛṣā

एतदस्या अनः शये सुसम्पिष्टं विपाश्या । ससार सीं परावतः

etadasyā anaḥ śaye susampiṣṭaṃ vipāśyā | sasāra sīṃ parāvataḥ

उत सिन्धुं विबाल्यं वितस्थानामधि क्षमि । परि ष्ठा इन्द्र मायया

uta sindhuṃ vibālyaṃ vitasthānāmadhi kṣami | pari ṣṭhā indra māyayā

उत शुष्णस्य धृष्णुया प्र मृक्षो अभि वेदनम् । पुरो यदस्य सम्पिणक्

uta śuṣṇasya dhṛṣṇuyā pra mṛkṣo abhi vedanam | puro yadasya sampiṇak

उत दासं कौलितरं बृहतः पर्वतादधि । अवाहन्निन्द्र शम्बरम्

uta dāsaṃ kaulitaraṃ bṛhataḥ parvatādadhi | avāhannindra śambaram

उत दासस्य वर्चिनः सहस्राणि शतावधीः । अधि पञ्च प्रधीँरिव

uta dāsasya varcinaḥ sahasrāṇi śatāvadhīḥ | adhi pañca pradhī~riva

उत त्यं पुत्रमग्रुवः परावृक्तं शतक्रतुः । उक्थेष्विन्द्र आभजत्

uta tyaṃ putramagruvaḥ parāvṛktaṃ śatakratuḥ | uktheṣvindra ābhajat

उत त्या तुर्वशायदू अस्नातारा शचीपतिः । इन्द्रो विद्वाँ अपारयत्

uta tyā turvaśāyadū asnātārā śacīpatiḥ | indro vidvā~ apārayat

उत त्या सद्य आर्या सरयोरिन्द्र पारतः । अर्णाचित्ररथावधीः

uta tyā sadya āryā sarayorindra pārataḥ | arṇācitrarathāvadhīḥ

अनु द्वा जहिता नयोऽन्धं श्रोणं च वृत्रहन् । न तत्ते सुम्नमष्टवे

anu dvā jahitā nayo'ndhaṃ śroṇaṃ ca vṛtrahan | na tatte sumnamaṣṭave

शतमश्मन्मयीनां पुरामिन्द्रो व्यास्यत् । दिवोदासाय दाशुषे

śatamaśmanmayīnāṃ purāmindro vyāsyat | divodāsāya dāśuṣe

अस्वापयद्दभीतये सहस्रा त्रिंशतं हथैः । दासानामिन्द्रो मायया

asvāpayaddabhītaye sahasrā triṃśataṃ hathaiḥ | dāsānāmindro māyayā

स घेदुतासि वृत्रहन्समान इन्द्र गोपतिः । यस्ता विश्वानि चिच्युषे

sa ghedutāsi vṛtrahansamāna indra gopatiḥ | yastā viśvāni cicyuṣe

उत नूनं यदिन्द्रियं करिष्या इन्द्र पौंस्यम् । अद्या नकिष्टदा मिनत्

uta nūnaṃ yadindriyaṃ kariṣyā indra pauṃsyam | adyā nakiṣṭadā minat

वामंवामं त आदुरे देवो ददात्वर्यमा । वामं पूषा वामं भगो वामं देवः करूळती

vāmaṃvāmaṃ ta ādure devo dadātvaryamā | vāmaṃ pūṣā vāmaṃ bhago vāmaṃ devaḥ karūl̤atī

कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता

kayā naścitra ā bhuvadūtī sadāvṛdhaḥ sakhā | kayā śaciṣṭhayā vṛtā

कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृळ्हा चिदारुजे वसु

kastvā satyo madānāṃ maṃhiṣṭho matsadandhasaḥ | dṛl̤hā cidāruje vasu

अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः

abhī ṣu ṇaḥ sakhīnāmavitā jaritṝṇām | śataṃ bhavāsyūtibhiḥ

अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तमर्वतः । नियुद्भिश्चर्षणीनाम्

abhī na ā vavṛtsva cakraṃ na vṛttamarvataḥ | niyudbhiścarṣaṇīnām

प्रवता हि क्रतूनामा हा पदेव गच्छसि । अभक्षि सूर्ये सचा

pravatā hi kratūnāmā hā padeva gacchasi | abhakṣi sūrye sacā

सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे । अध त्वे अध सूर्ये

saṃ yatta indra manyavaḥ saṃ cakrāṇi dadhanvire | adha tve adha sūrye

उत स्मा हि त्वामाहुरिन्मघवानं शचीपते । दातारमविदीधयुम्

uta smā hi tvāmāhurinmaghavānaṃ śacīpate | dātāramavidīdhayum

उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु

uta smā sadya itpari śaśamānāya sunvate | purū cinmaṃhase vasu

नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुरः । न च्यौत्नानि करिष्यतः

nahi ṣmā te śataṃ cana rādho varanta āmuraḥ | na cyautnāni kariṣyataḥ

अस्माँ अवन्तु ते शतमस्मान्सहस्रमूतयः । अस्मान्विश्वा अभिष्टयः

asmā~ avantu te śatamasmānsahasramūtayaḥ | asmānviśvā abhiṣṭayaḥ

अस्माँ इहा वृणीष्व सख्याय स्वस्तये । महो राये दिवित्मते

asmā~ ihā vṛṇīṣva sakhyāya svastaye | maho rāye divitmate

अस्माँ अविड्ढि विश्वहेन्द्र राया परीणसा । अस्मान्विश्वाभिरूतिभिः

asmā~ aviḍḍhi viśvahendra rāyā parīṇasā | asmānviśvābhirūtibhiḥ

अस्मभ्यं ताँ अपा वृधि व्रजाँ अस्तेव गोमतः । नवाभिरिन्द्रोतिभिः

asmabhyaṃ tā~ apā vṛdhi vrajā~ asteva gomataḥ | navābhirindrotibhiḥ

अस्माकं धृष्णुया रथो द्युमाँ इन्द्रानपच्युतः । गव्युरश्वयुरीयते

asmākaṃ dhṛṣṇuyā ratho dyumā~ indrānapacyutaḥ | gavyuraśvayurīyate

अस्माकमुत्तमं कृधि श्रवो देवेषु सूर्य । वर्षिष्ठं द्यामिवोपरि

asmākamuttamaṃ kṛdhi śravo deveṣu sūrya | varṣiṣṭhaṃ dyāmivopari

आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः

ā tū na indra vṛtrahannasmākamardhamā gahi | mahānmahībhirūtibhiḥ

भृमिश्चिद्घासि तूतुजिरा चित्र चित्रिणीष्वा । चित्रं कृणोष्यूतये

bhṛmiścidghāsi tūtujirā citra citriṇīṣvā | citraṃ kṛṇoṣyūtaye

दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं हंसि व्राधन्तमोजसा । सखिभिर्ये त्वे सचा

dabhrebhiścicchaśīyāṃsaṃ haṃsi vrādhantamojasā | sakhibhirye tve sacā

वयमिन्द्र त्वे सचा वयं त्वाभि नोनुमः । अस्माँअस्माँ इदुदव

vayamindra tve sacā vayaṃ tvābhi nonumaḥ | asmā~asmā~ idudava

स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः । अनाधृष्टाभिरा गहि

sa naścitrābhiradrivo'navadyābhirūtibhiḥ | anādhṛṣṭābhirā gahi

भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः । युजो वाजाय घृष्वये

bhūyāmo ṣu tvāvataḥ sakhāya indra gomataḥ | yujo vājāya ghṛṣvaye

त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः । स नो यन्धि महीमिषम्

tvaṃ hyeka īśiṣa indra vājasya gomataḥ | sa no yandhi mahīmiṣam

न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् । स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः

na tvā varante anyathā yadditsasi stuto magham | stotṛbhya indra girvaṇaḥ

अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने । इन्द्र वाजाय घृष्वये

abhi tvā gotamā girānūṣata pra dāvane | indra vājāya ghṛṣvaye

प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः । पुरो दासीरभीत्य

pra te vocāma vīryā yā mandasāna ārujaḥ | puro dāsīrabhītya

ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या । सुतेष्विन्द्र गिर्वणः

tā te gṛṇanti vedhaso yāni cakartha pauṃsyā | suteṣvindra girvaṇaḥ

अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः । ऐषु धा वीरवद्यशः

avīvṛdhanta gotamā indra tve stomavāhasaḥ | aiṣu dhā vīravadyaśaḥ

यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे

yacciddhi śaśvatāmasīndra sādhāraṇastvam | taṃ tvā vayaṃ havāmahe

अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः । सोमानामिन्द्र सोमपाः

arvācīno vaso bhavāsme su matsvāndhasaḥ | somānāmindra somapāḥ

अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु । अर्वागा वर्तया हरी

asmākaṃ tvā matīnāmā stoma indra yacchatu | arvāgā vartayā harī

पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम्

purol̤āśaṃ ca no ghaso joṣayāse giraśca naḥ | vadhūyuriva yoṣaṇām

सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे । शतं सोमस्य खार्यः

sahasraṃ vyatīnāṃ yuktānāmindramīmahe | śataṃ somasya khāryaḥ

सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि । अस्मत्रा राध एतु ते

sahasrā te śatā vayaṃ gavāmā cyāvayāmasi | asmatrā rādha etu te

दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि । भूरिदा असि वृत्रहन्

daśa te kalaśānāṃ hiraṇyānāmadhīmahi | bhūridā asi vṛtrahan

भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर । भूरि घेदिन्द्र दित्ससि

bhūridā bhūri dehi no mā dabhraṃ bhūryā bhara | bhūri ghedindra ditsasi

भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् । आ नो भजस्व राधसि

bhūridā hyasi śrutaḥ purutrā śūra vṛtrahan | ā no bhajasva rādhasi

प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् । माभ्यां गा अनु शिश्रथः

pra te babhrū vicakṣaṇa śaṃsāmi goṣaṇo napāt | mābhyāṃ gā anu śiśrathaḥ

कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके । बभ्रू यामेषु शोभेते

kanīnakeva vidradhe nave drupade arbhake | babhrū yāmeṣu śobhete

अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा

araṃ ma usrayāmṇe'ramanusrayāmṇe | babhrū yāmeṣvasridhā

प्र ऋभुभ्यो दूतमिव वाचमिष्य उपस्तिरे श्वैतरीं धेनुमीळे । ये वातजूतास्तरणिभिरेवैः परि द्यां सद्यो अपसो बभूवुः

pra ṛbhubhyo dūtamiva vācamiṣya upastire śvaitarīṃ dhenumīl̤e | ye vātajūtāstaraṇibhirevaiḥ pari dyāṃ sadyo apaso babhūvuḥ

यदारमक्रन्नृभवः पितृभ्यां परिविष्टी वेषणा दंसनाभिः । आदिद्देवानामुप सख्यमायन्धीरासः पुष्टिमवहन्मनायै

yadāramakrannṛbhavaḥ pitṛbhyāṃ pariviṣṭī veṣaṇā daṃsanābhiḥ | ādiddevānāmupa sakhyamāyandhīrāsaḥ puṣṭimavahanmanāyai

पुनर्ये चक्रुः पितरा युवाना सना यूपेव जरणा शयाना । ते वाजो विभ्वाँ ऋभुरिन्द्रवन्तो मधुप्सरसो नोऽवन्तु यज्ञम्

punarye cakruḥ pitarā yuvānā sanā yūpeva jaraṇā śayānā | te vājo vibhvā~ ṛbhurindravanto madhupsaraso no'vantu yajñam

यत्संवत्समृभवो गामरक्षन्यत्संवत्समृभवो मा अपिंशन् । यत्संवत्समभरन्भासो अस्यास्ताभिः शमीभिरमृतत्वमाशुः

yatsaṃvatsamṛbhavo gāmarakṣanyatsaṃvatsamṛbhavo mā apiṃśan | yatsaṃvatsamabharanbhāso asyāstābhiḥ śamībhiramṛtatvamāśuḥ

ज्येष्ठ आह चमसा द्वा करेति कनीयान्त्रीन्कृणवामेत्याह । कनिष्ठ आह चतुरस्करेति त्वष्ट ऋभवस्तत्पनयद्वचो वः

jyeṣṭha āha camasā dvā kareti kanīyāntrīnkṛṇavāmetyāha | kaniṣṭha āha caturaskareti tvaṣṭa ṛbhavastatpanayadvaco vaḥ

सत्यमूचुर्नर एवा हि चक्रुरनु स्वधामृभवो जग्मुरेताम् । विभ्राजमानाँश्चमसाँ अहेवावेनत्त्वष्टा चतुरो ददृश्वान्

satyamūcurnara evā hi cakruranu svadhāmṛbhavo jagmuretām | vibhrājamānā~ścamasā~ ahevāvenattvaṣṭā caturo dadṛśvān

द्वादश द्यून्यदगोह्यस्यातिथ्ये रणन्नृभवः ससन्तः । सुक्षेत्राकृण्वन्ननयन्त सिन्धून्धन्वातिष्ठन्नोषधीर्निम्नमापः

dvādaśa dyūnyadagohyasyātithye raṇannṛbhavaḥ sasantaḥ | sukṣetrākṛṇvannanayanta sindhūndhanvātiṣṭhannoṣadhīrnimnamāpaḥ

रथं ये चक्रुः सुवृतं नरेष्ठां ये धेनुं विश्वजुवं विश्वरूपाम् । त आ तक्षन्त्वृभवो रयिं नः स्ववसः स्वपसः सुहस्ताः

rathaṃ ye cakruḥ suvṛtaṃ nareṣṭhāṃ ye dhenuṃ viśvajuvaṃ viśvarūpām | ta ā takṣantvṛbhavo rayiṃ naḥ svavasaḥ svapasaḥ suhastāḥ

अपो ह्येषामजुषन्त देवा अभि क्रत्वा मनसा दीध्यानाः । वाजो देवानामभवत्सुकर्मेन्द्रस्य ऋभुक्षा वरुणस्य विभ्वा

apo hyeṣāmajuṣanta devā abhi kratvā manasā dīdhyānāḥ | vājo devānāmabhavatsukarmendrasya ṛbhukṣā varuṇasya vibhvā

ये हरी मेधयोक्था मदन्त इन्द्राय चक्रुः सुयुजा ये अश्वा । ते रायस्पोषं द्रविणान्यस्मे धत्त ऋभवः क्षेमयन्तो न मित्रम्

ye harī medhayokthā madanta indrāya cakruḥ suyujā ye aśvā | te rāyaspoṣaṃ draviṇānyasme dhatta ṛbhavaḥ kṣemayanto na mitram

इदाह्नः पीतिमुत वो मदं धुर्न ऋते श्रान्तस्य सख्याय देवाः । ते नूनमस्मे ऋभवो वसूनि तृतीये अस्मिन्सवने दधात

idāhnaḥ pītimuta vo madaṃ dhurna ṛte śrāntasya sakhyāya devāḥ | te nūnamasme ṛbhavo vasūni tṛtīye asminsavane dadhāta

ऋभुर्विभ्वा वाज इन्द्रो नो अच्छेमं यज्ञं रत्नधेयोप यात । इदा हि वो धिषणा देव्यह्नामधात्पीतिं सं मदा अग्मता वः

ṛbhurvibhvā vāja indro no acchemaṃ yajñaṃ ratnadheyopa yāta | idā hi vo dhiṣaṇā devyahnāmadhātpītiṃ saṃ madā agmatā vaḥ

विदानासो जन्मनो वाजरत्ना उत ऋतुभिरृभवो मादयध्वम् । सं वो मदा अग्मत सं पुरंधिः सुवीरामस्मे रयिमेरयध्वम्

vidānāso janmano vājaratnā uta ṛtubhirṛbhavo mādayadhvam | saṃ vo madā agmata saṃ puraṃdhiḥ suvīrāmasme rayimerayadhvam

अयं वो यज्ञ ऋभवोऽकारि यमा मनुष्वत्प्रदिवो दधिध्वे । प्र वोऽच्छा जुजुषाणासो अस्थुरभूत विश्वे अग्रियोत वाजाः

ayaṃ vo yajña ṛbhavo'kāri yamā manuṣvatpradivo dadhidhve | pra vo'cchā jujuṣāṇāso asthurabhūta viśve agriyota vājāḥ

अभूदु वो विधते रत्नधेयमिदा नरो दाशुषे मर्त्याय । पिबत वाजा ऋभवो ददे वो महि तृतीयं सवनं मदाय

abhūdu vo vidhate ratnadheyamidā naro dāśuṣe martyāya | pibata vājā ṛbhavo dade vo mahi tṛtīyaṃ savanaṃ madāya

आ वाजा यातोप न ऋभुक्षा महो नरो द्रविणसो गृणानाः । आ वः पीतयोऽभिपित्वे अह्नामिमा अस्तं नवस्व इव ग्मन्

ā vājā yātopa na ṛbhukṣā maho naro draviṇaso gṛṇānāḥ | ā vaḥ pītayo'bhipitve ahnāmimā astaṃ navasva iva gman

आ नपातः शवसो यातनोपेमं यज्ञं नमसा हूयमानाः । सजोषसः सूरयो यस्य च स्थ मध्वः पात रत्नधा इन्द्रवन्तः

ā napātaḥ śavaso yātanopemaṃ yajñaṃ namasā hūyamānāḥ | sajoṣasaḥ sūrayo yasya ca stha madhvaḥ pāta ratnadhā indravantaḥ

सजोषा इन्द्र वरुणेन सोमं सजोषाः पाहि गिर्वणो मरुद्भिः । अग्रेपाभिरृतुपाभिः सजोषा ग्नास्पत्नीभी रत्नधाभिः सजोषाः

sajoṣā indra varuṇena somaṃ sajoṣāḥ pāhi girvaṇo marudbhiḥ | agrepābhirṛtupābhiḥ sajoṣā gnāspatnībhī ratnadhābhiḥ sajoṣāḥ

सजोषस आदित्यैर्मादयध्वं सजोषस ऋभवः पर्वतेभिः । सजोषसो दैव्येना सवित्रा सजोषसः सिन्धुभी रत्नधेभिः

sajoṣasa ādityairmādayadhvaṃ sajoṣasa ṛbhavaḥ parvatebhiḥ | sajoṣaso daivyenā savitrā sajoṣasaḥ sindhubhī ratnadhebhiḥ

ये अश्विना ये पितरा य ऊती धेनुं ततक्षुरृभवो ये अश्वा । ये अंसत्रा य ऋधग्रोदसी ये विभ्वो नरः स्वपत्यानि चक्रुः

ye aśvinā ye pitarā ya ūtī dhenuṃ tatakṣurṛbhavo ye aśvā | ye aṃsatrā ya ṛdhagrodasī ye vibhvo naraḥ svapatyāni cakruḥ

ये गोमन्तं वाजवन्तं सुवीरं रयिं धत्थ वसुमन्तं पुरुक्षुम् । ते अग्रेपा ऋभवो मन्दसाना अस्मे धत्त ये च रातिं गृणन्ति

ye gomantaṃ vājavantaṃ suvīraṃ rayiṃ dhattha vasumantaṃ purukṣum | te agrepā ṛbhavo mandasānā asme dhatta ye ca rātiṃ gṛṇanti

नापाभूत न वोऽतीतृषामानिःशस्ता ऋभवो यज्ञे अस्मिन् । समिन्द्रेण मदथ सं मरुद्भिः सं राजभी रत्नधेयाय देवाः

nāpābhūta na vo'tītṛṣāmāniḥśastā ṛbhavo yajñe asmin | samindreṇa madatha saṃ marudbhiḥ saṃ rājabhī ratnadheyāya devāḥ

इहोप यात शवसो नपातः सौधन्वना ऋभवो माप भूत । अस्मिन्हि वः सवने रत्नधेयं गमन्त्विन्द्रमनु वो मदासः

ihopa yāta śavaso napātaḥ saudhanvanā ṛbhavo māpa bhūta | asminhi vaḥ savane ratnadheyaṃ gamantvindramanu vo madāsaḥ

आगन्नृभूणामिह रत्नधेयमभूत्सोमस्य सुषुतस्य पीतिः । सुकृत्यया यत्स्वपस्यया चँ एकं विचक्र चमसं चतुर्धा

āgannṛbhūṇāmiha ratnadheyamabhūtsomasya suṣutasya pītiḥ | sukṛtyayā yatsvapasyayā ca~ ekaṃ vicakra camasaṃ caturdhā

व्यकृणोत चमसं चतुर्धा सखे वि शिक्षेत्यब्रवीत । अथैत वाजा अमृतस्य पन्थां गणं देवानामृभवः सुहस्ताः

vyakṛṇota camasaṃ caturdhā sakhe vi śikṣetyabravīta | athaita vājā amṛtasya panthāṃ gaṇaṃ devānāmṛbhavaḥ suhastāḥ

किम्मयः स्विच्चमस एष आस यं काव्येन चतुरो विचक्र । अथा सुनुध्वं सवनं मदाय पात ऋभवो मधुनः सोम्यस्य

kimmayaḥ sviccamasa eṣa āsa yaṃ kāvyena caturo vicakra | athā sunudhvaṃ savanaṃ madāya pāta ṛbhavo madhunaḥ somyasya

शच्याकर्त पितरा युवाना शच्याकर्त चमसं देवपानम् । शच्या हरी धनुतरावतष्टेन्द्रवाहावृभवो वाजरत्नाः

śacyākarta pitarā yuvānā śacyākarta camasaṃ devapānam | śacyā harī dhanutarāvataṣṭendravāhāvṛbhavo vājaratnāḥ

यो वः सुनोत्यभिपित्वे अह्नां तीव्रं वाजासः सवनं मदाय । तस्मै रयिमृभवः सर्ववीरमा तक्षत वृषणो मन्दसानाः

yo vaḥ sunotyabhipitve ahnāṃ tīvraṃ vājāsaḥ savanaṃ madāya | tasmai rayimṛbhavaḥ sarvavīramā takṣata vṛṣaṇo mandasānāḥ

प्रातः सुतमपिबो हर्यश्व माध्यंदिनं सवनं केवलं ते । समृभुभिः पिबस्व रत्नधेभिः सखीँर्याँ इन्द्र चकृषे सुकृत्या

prātaḥ sutamapibo haryaśva mādhyaṃdinaṃ savanaṃ kevalaṃ te | samṛbhubhiḥ pibasva ratnadhebhiḥ sakhī~ryā~ indra cakṛṣe sukṛtyā

ये देवासो अभवता सुकृत्या श्येना इवेदधि दिवि निषेद । ते रत्नं धात शवसो नपातः सौधन्वना अभवतामृतासः

ye devāso abhavatā sukṛtyā śyenā ivedadhi divi niṣeda | te ratnaṃ dhāta śavaso napātaḥ saudhanvanā abhavatāmṛtāsaḥ

यत्तृतीयं सवनं रत्नधेयमकृणुध्वं स्वपस्या सुहस्ताः । तदृभवः परिषिक्तं व एतत्सं मदेभिरिन्द्रियेभिः पिबध्वम्

yattṛtīyaṃ savanaṃ ratnadheyamakṛṇudhvaṃ svapasyā suhastāḥ | tadṛbhavaḥ pariṣiktaṃ va etatsaṃ madebhirindriyebhiḥ pibadhvam

अनश्वो जातो अनभीशुरुक्थ्यो रथस्त्रिचक्रः परि वर्तते रजः । महत्तद्वो देव्यस्य प्रवाचनं द्यामृभवः पृथिवीं यच्च पुष्यथ

anaśvo jāto anabhīśurukthyo rathastricakraḥ pari vartate rajaḥ | mahattadvo devyasya pravācanaṃ dyāmṛbhavaḥ pṛthivīṃ yacca puṣyatha

रथं ये चक्रुः सुवृतं सुचेतसोऽविह्वरन्तं मनसस्परि ध्यया । ताँ ऊ न्वस्य सवनस्य पीतय आ वो वाजा ऋभवो वेदयामसि

rathaṃ ye cakruḥ suvṛtaṃ sucetaso'vihvarantaṃ manasaspari dhyayā | tā~ ū nvasya savanasya pītaya ā vo vājā ṛbhavo vedayāmasi

तद्वो वाजा ऋभवः सुप्रवाचनं देवेषु विभ्वो अभवन्महित्वनम् । जिव्री यत्सन्ता पितरा सनाजुरा पुनर्युवाना चरथाय तक्षथ

tadvo vājā ṛbhavaḥ supravācanaṃ deveṣu vibhvo abhavanmahitvanam | jivrī yatsantā pitarā sanājurā punaryuvānā carathāya takṣatha

एकं वि चक्र चमसं चतुर्वयं निश्चर्मणो गामरिणीत धीतिभिः । अथा देवेष्वमृतत्वमानश श्रुष्टी वाजा ऋभवस्तद्व उक्थ्यम्

ekaṃ vi cakra camasaṃ caturvayaṃ niścarmaṇo gāmariṇīta dhītibhiḥ | athā deveṣvamṛtatvamānaśa śruṣṭī vājā ṛbhavastadva ukthyam

ऋभुतो रयिः प्रथमश्रवस्तमो वाजश्रुतासो यमजीजनन्नरः । विभ्वतष्टो विदथेषु प्रवाच्यो यं देवासोऽवथा स विचर्षणिः

ṛbhuto rayiḥ prathamaśravastamo vājaśrutāso yamajījanannaraḥ | vibhvataṣṭo vidatheṣu pravācyo yaṃ devāso'vathā sa vicarṣaṇiḥ

स वाज्यर्वा स ऋषिर्वचस्यया स शूरो अस्ता पृतनासु दुष्टरः । स रायस्पोषं स सुवीर्यं दधे यं वाजो विभ्वाँ ऋभवो यमाविषुः

sa vājyarvā sa ṛṣirvacasyayā sa śūro astā pṛtanāsu duṣṭaraḥ | sa rāyaspoṣaṃ sa suvīryaṃ dadhe yaṃ vājo vibhvā~ ṛbhavo yamāviṣuḥ

श्रेष्ठं वः पेशो अधि धायि दर्शतं स्तोमो वाजा ऋभवस्तं जुजुष्टन । धीरासो हि ष्ठा कवयो विपश्चितस्तान्व एना ब्रह्मणा वेदयामसि

śreṣṭhaṃ vaḥ peśo adhi dhāyi darśataṃ stomo vājā ṛbhavastaṃ jujuṣṭana | dhīrāso hi ṣṭhā kavayo vipaścitastānva enā brahmaṇā vedayāmasi

यूयमस्मभ्यं धिषणाभ्यस्परि विद्वांसो विश्वा नर्याणि भोजना । द्युमन्तं वाजं वृषशुष्ममुत्तममा नो रयिमृभवस्तक्षता वयः

yūyamasmabhyaṃ dhiṣaṇābhyaspari vidvāṃso viśvā naryāṇi bhojanā | dyumantaṃ vājaṃ vṛṣaśuṣmamuttamamā no rayimṛbhavastakṣatā vayaḥ

इह प्रजामिह रयिं रराणा इह श्रवो वीरवत्तक्षता नः । येन वयं चितयेमात्यन्यान्तं वाजं चित्रमृभवो ददा नः

iha prajāmiha rayiṃ rarāṇā iha śravo vīravattakṣatā naḥ | yena vayaṃ citayemātyanyāntaṃ vājaṃ citramṛbhavo dadā naḥ

उप नो वाजा अध्वरमृभुक्षा देवा यात पथिभिर्देवयानैः । यथा यज्ञं मनुषो विक्ष्वासु दधिध्वे रण्वाः सुदिनेष्वह्नाम्

upa no vājā adhvaramṛbhukṣā devā yāta pathibhirdevayānaiḥ | yathā yajñaṃ manuṣo vikṣvāsu dadhidhve raṇvāḥ sudineṣvahnām

ते वो हृदे मनसे सन्तु यज्ञा जुष्टासो अद्य घृतनिर्णिजो गुः । प्र वः सुतासो हरयन्त पूर्णाः क्रत्वे दक्षाय हर्षयन्त पीताः

te vo hṛde manase santu yajñā juṣṭāso adya ghṛtanirṇijo guḥ | pra vaḥ sutāso harayanta pūrṇāḥ kratve dakṣāya harṣayanta pītāḥ

त्र्युदायं देवहितं यथा व स्तोमो वाजा ऋभुक्षणो ददे वः । जुह्वे मनुष्वदुपरासु विक्षु युष्मे सचा बृहद्दिवेषु सोमम्

tryudāyaṃ devahitaṃ yathā va stomo vājā ṛbhukṣaṇo dade vaḥ | juhve manuṣvaduparāsu vikṣu yuṣme sacā bṛhaddiveṣu somam

पीवोअश्वाः शुचद्रथा हि भूतायःशिप्रा वाजिनः सुनिष्काः । इन्द्रस्य सूनो शवसो नपातोऽनु वश्चेत्यग्रियं मदाय

pīvoaśvāḥ śucadrathā hi bhūtāyaḥśiprā vājinaḥ suniṣkāḥ | indrasya sūno śavaso napāto'nu vaścetyagriyaṃ madāya

ऋभुमृभुक्षणो रयिं वाजे वाजिन्तमं युजम् । इन्द्रस्वन्तं हवामहे सदासातममश्विनम्

ṛbhumṛbhukṣaṇo rayiṃ vāje vājintamaṃ yujam | indrasvantaṃ havāmahe sadāsātamamaśvinam

सेदृभवो यमवथ यूयमिन्द्रश्च मर्त्यम् । स धीभिरस्तु सनिता मेधसाता सो अर्वता

sedṛbhavo yamavatha yūyamindraśca martyam | sa dhībhirastu sanitā medhasātā so arvatā

वि नो वाजा ऋभुक्षणः पथश्चितन यष्टवे । अस्मभ्यं सूरय स्तुता विश्वा आशास्तरीषणि

vi no vājā ṛbhukṣaṇaḥ pathaścitana yaṣṭave | asmabhyaṃ sūraya stutā viśvā āśāstarīṣaṇi

तं नो वाजा ऋभुक्षण इन्द्र नासत्या रयिम् । समश्वं चर्षणिभ्य आ पुरु शस्त मघत्तये

taṃ no vājā ṛbhukṣaṇa indra nāsatyā rayim | samaśvaṃ carṣaṇibhya ā puru śasta maghattaye

उतो हि वां दात्रा सन्ति पूर्वा या पूरुभ्यस्त्रसदस्युर्नितोशे । क्षेत्रासां ददथुरुर्वरासां घनं दस्युभ्यो अभिभूतिमुग्रम्

uto hi vāṃ dātrā santi pūrvā yā pūrubhyastrasadasyurnitośe | kṣetrāsāṃ dadathururvarāsāṃ ghanaṃ dasyubhyo abhibhūtimugram

उत वाजिनं पुरुनिष्षिध्वानं दधिक्रामु ददथुर्विश्वकृष्टिम् । ऋजिप्यं श्येनं प्रुषितप्सुमाशुं चर्कृत्यमर्यो नृपतिं न शूरम्

uta vājinaṃ puruniṣṣidhvānaṃ dadhikrāmu dadathurviśvakṛṣṭim | ṛjipyaṃ śyenaṃ pruṣitapsumāśuṃ carkṛtyamaryo nṛpatiṃ na śūram

यं सीमनु प्रवतेव द्रवन्तं विश्वः पूरुर्मदति हर्षमाणः । पड्भिर्गृध्यन्तं मेधयुं न शूरं रथतुरं वातमिव ध्रजन्तम्

yaṃ sīmanu pravateva dravantaṃ viśvaḥ pūrurmadati harṣamāṇaḥ | paḍbhirgṛdhyantaṃ medhayuṃ na śūraṃ rathaturaṃ vātamiva dhrajantam

यः स्मारुन्धानो गध्या समत्सु सनुतरश्चरति गोषु गच्छन् । आविरृजीको विदथा निचिक्यत्तिरो अरतिं पर्याप आयोः

yaḥ smārundhāno gadhyā samatsu sanutaraścarati goṣu gacchan | āvirṛjīko vidathā nicikyattiro aratiṃ paryāpa āyoḥ

उत स्मैनं वस्त्रमथिं न तायुमनु क्रोशन्ति क्षितयो भरेषु । नीचायमानं जसुरिं न श्येनं श्रवश्चाच्छा पशुमच्च यूथम्

uta smainaṃ vastramathiṃ na tāyumanu krośanti kṣitayo bhareṣu | nīcāyamānaṃ jasuriṃ na śyenaṃ śravaścācchā paśumacca yūtham

उत स्मासु प्रथमः सरिष्यन्नि वेवेति श्रेणिभी रथानाम् । स्रजं कृण्वानो जन्यो न शुभ्वा रेणुं रेरिहत्किरणं ददश्वान्

uta smāsu prathamaḥ sariṣyanni veveti śreṇibhī rathānām | srajaṃ kṛṇvāno janyo na śubhvā reṇuṃ rerihatkiraṇaṃ dadaśvān

उत स्य वाजी सहुरिरृतावा शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । तुरं यतीषु तुरयन्नृजिप्योऽधि भ्रुवोः किरते रेणुमृञ्जन्

uta sya vājī sahurirṛtāvā śuśrūṣamāṇastanvā samarye | turaṃ yatīṣu turayannṛjipyo'dhi bhruvoḥ kirate reṇumṛñjan

उत स्मास्य तन्यतोरिव द्योरृघायतो अभियुजो भयन्ते । यदा सहस्रमभि षीमयोधीद्दुर्वर्तुः स्मा भवति भीम ऋञ्जन्

uta smāsya tanyatoriva dyorṛghāyato abhiyujo bhayante | yadā sahasramabhi ṣīmayodhīddurvartuḥ smā bhavati bhīma ṛñjan

उत स्मास्य पनयन्ति जना जूतिं कृष्टिप्रो अभिभूतिमाशोः । उतैनमाहुः समिथे वियन्तः परा दधिक्रा असरत्सहस्रैः

uta smāsya panayanti janā jūtiṃ kṛṣṭipro abhibhūtimāśoḥ | utainamāhuḥ samithe viyantaḥ parā dadhikrā asaratsahasraiḥ

आ दधिक्राः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस्ततान । सहस्रसाः शतसा वाज्यर्वा पृणक्तु मध्वा समिमा वचांसि

ā dadhikrāḥ śavasā pañca kṛṣṭīḥ sūrya iva jyotiṣāpastatāna | sahasrasāḥ śatasā vājyarvā pṛṇaktu madhvā samimā vacāṃsi

आशुं दधिक्रां तमु नु ष्टवाम दिवस्पृथिव्या उत चर्किराम । उच्छन्तीर्मामुषसः सूदयन्त्वति विश्वानि दुरितानि पर्षन्

āśuṃ dadhikrāṃ tamu nu ṣṭavāma divaspṛthivyā uta carkirāma | ucchantīrmāmuṣasaḥ sūdayantvati viśvāni duritāni parṣan

महश्चर्कर्म्यर्वतः क्रतुप्रा दधिक्राव्णः पुरुवारस्य वृष्णः । यं पूरुभ्यो दीदिवांसं नाग्निं ददथुर्मित्रावरुणा ततुरिम्

mahaścarkarmyarvataḥ kratuprā dadhikrāvṇaḥ puruvārasya vṛṣṇaḥ | yaṃ pūrubhyo dīdivāṃsaṃ nāgniṃ dadathurmitrāvaruṇā taturim

यो अश्वस्य दधिक्राव्णो अकारीत्समिद्धे अग्ना उषसो व्युष्टौ । अनागसं तमदितिः कृणोतु स मित्रेण वरुणेना सजोषाः

yo aśvasya dadhikrāvṇo akārītsamiddhe agnā uṣaso vyuṣṭau | anāgasaṃ tamaditiḥ kṛṇotu sa mitreṇa varuṇenā sajoṣāḥ

दधिक्राव्ण इष ऊर्जो महो यदमन्महि मरुतां नाम भद्रम् । स्वस्तये वरुणं मित्रमग्निं हवामह इन्द्रं वज्रबाहुम्

dadhikrāvṇa iṣa ūrjo maho yadamanmahi marutāṃ nāma bhadram | svastaye varuṇaṃ mitramagniṃ havāmaha indraṃ vajrabāhum

इन्द्रमिवेदुभये वि ह्वयन्त उदीराणा यज्ञमुपप्रयन्तः । दधिक्रामु सूदनं मर्त्याय ददथुर्मित्रावरुणा नो अश्वम्

indramivedubhaye vi hvayanta udīrāṇā yajñamupaprayantaḥ | dadhikrāmu sūdanaṃ martyāya dadathurmitrāvaruṇā no aśvam

दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत्प्र ण आयूंषि तारिषत्

dadhikrāvṇo akāriṣaṃ jiṣṇoraśvasya vājinaḥ | surabhi no mukhā karatpra ṇa āyūṃṣi tāriṣat

दधिक्राव्ण इदु नु चर्किराम विश्वा इन्मामुषसः सूदयन्तु । अपामग्नेरुषसः सूर्यस्य बृहस्पतेराङ्गिरसस्य जिष्णोः

dadhikrāvṇa idu nu carkirāma viśvā inmāmuṣasaḥ sūdayantu | apāmagneruṣasaḥ sūryasya bṛhaspaterāṅgirasasya jiṣṇoḥ

सत्वा भरिषो गविषो दुवन्यसच्छ्रवस्यादिष उषसस्तुरण्यसत् । सत्यो द्रवो द्रवरः पतंगरो दधिक्रावेषमूर्जं स्वर्जनत्

satvā bhariṣo gaviṣo duvanyasacchravasyādiṣa uṣasasturaṇyasat | satyo dravo dravaraḥ pataṃgaro dadhikrāveṣamūrjaṃ svarjanat

उत स्मास्य द्रवतस्तुरण्यतः पर्णं न वेरनु वाति प्रगर्धिनः । श्येनस्येव ध्रजतो अङ्कसं परि दधिक्राव्णः सहोर्जा तरित्रतः

uta smāsya dravatasturaṇyataḥ parṇaṃ na veranu vāti pragardhinaḥ | śyenasyeva dhrajato aṅkasaṃ pari dadhikrāvṇaḥ sahorjā taritrataḥ

उत स्य वाजी क्षिपणिं तुरण्यति ग्रीवायां बद्धो अपिकक्ष आसनि । क्रतुं दधिक्रा अनु संतवीत्वत्पथामङ्कांस्यन्वापनीफणत्

uta sya vājī kṣipaṇiṃ turaṇyati grīvāyāṃ baddho apikakṣa āsani | kratuṃ dadhikrā anu saṃtavītvatpathāmaṅkāṃsyanvāpanīphaṇat

हंसः शुचिषद्वसुरन्तरिक्षसद्धोता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् । नृषद्वरसदृतसद्व्योमसदब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतम्

haṃsaḥ śuciṣadvasurantarikṣasaddhotā vediṣadatithirduroṇasat | nṛṣadvarasadṛtasadvyomasadabjā gojā ṛtajā adrijā ṛtam

इन्द्रा को वां वरुणा सुम्नमाप स्तोमो हविष्माँ अमृतो न होता । यो वां हृदि क्रतुमाँ अस्मदुक्तः पस्पर्शदिन्द्रावरुणा नमस्वान्

indrā ko vāṃ varuṇā sumnamāpa stomo haviṣmā~ amṛto na hotā | yo vāṃ hṛdi kratumā~ asmaduktaḥ pasparśadindrāvaruṇā namasvān

इन्द्रा ह यो वरुणा चक्र आपी देवौ मर्तः सख्याय प्रयस्वान् । स हन्ति वृत्रा समिथेषु शत्रूनवोभिर्वा महद्भिः स प्र शृण्वे

indrā ha yo varuṇā cakra āpī devau martaḥ sakhyāya prayasvān | sa hanti vṛtrā samitheṣu śatrūnavobhirvā mahadbhiḥ sa pra śṛṇve

इन्द्रा ह रत्नं वरुणा धेष्ठेत्था नृभ्यः शशमानेभ्यस्ता । यदी सखाया सख्याय सोमैः सुतेभिः सुप्रयसा मादयैते

indrā ha ratnaṃ varuṇā dheṣṭhetthā nṛbhyaḥ śaśamānebhyastā | yadī sakhāyā sakhyāya somaiḥ sutebhiḥ suprayasā mādayaite

इन्द्रा युवं वरुणा दिद्युमस्मिन्नोजिष्ठमुग्रा नि वधिष्टं वज्रम् । यो नो दुरेवो वृकतिर्दभीतिस्तस्मिन्मिमाथामभिभूत्योजः

indrā yuvaṃ varuṇā didyumasminnojiṣṭhamugrā ni vadhiṣṭaṃ vajram | yo no durevo vṛkatirdabhītistasminmimāthāmabhibhūtyojaḥ

इन्द्रा युवं वरुणा भूतमस्या धियः प्रेतारा वृषभेव धेनोः । सा नो दुहीयद्यवसेव गत्वी सहस्रधारा पयसा मही गौः

indrā yuvaṃ varuṇā bhūtamasyā dhiyaḥ pretārā vṛṣabheva dhenoḥ | sā no duhīyadyavaseva gatvī sahasradhārā payasā mahī gauḥ

तोके हिते तनय उर्वरासु सूरो दृशीके वृषणश्च पौंस्ये । इन्द्रा नो अत्र वरुणा स्यातामवोभिर्दस्मा परितक्म्यायाम्

toke hite tanaya urvarāsu sūro dṛśīke vṛṣaṇaśca pauṃsye | indrā no atra varuṇā syātāmavobhirdasmā paritakmyāyām

युवामिद्ध्यवसे पूर्व्याय परि प्रभूती गविषः स्वापी । वृणीमहे सख्याय प्रियाय शूरा मंहिष्ठा पितरेव शम्भू

yuvāmiddhyavase pūrvyāya pari prabhūtī gaviṣaḥ svāpī | vṛṇīmahe sakhyāya priyāya śūrā maṃhiṣṭhā pitareva śambhū

ता वां धियोऽवसे वाजयन्तीराजिं न जग्मुर्युवयूः सुदानू । श्रिये न गाव उप सोममस्थुरिन्द्रं गिरो वरुणं मे मनीषाः

tā vāṃ dhiyo'vase vājayantīrājiṃ na jagmuryuvayūḥ sudānū | śriye na gāva upa somamasthurindraṃ giro varuṇaṃ me manīṣāḥ

इमा इन्द्रं वरुणं मे मनीषा अग्मन्नुप द्रविणमिच्छमानाः । उपेमस्थुर्जोष्टार इव वस्वो रघ्वीरिव श्रवसो भिक्षमाणाः

imā indraṃ varuṇaṃ me manīṣā agmannupa draviṇamicchamānāḥ | upemasthurjoṣṭāra iva vasvo raghvīriva śravaso bhikṣamāṇāḥ

अश्व्यस्य त्मना रथ्यस्य पुष्टेर्नित्यस्य रायः पतयः स्याम । ता चक्राणा ऊतिभिर्नव्यसीभिरस्मत्रा रायो नियुतः सचन्ताम्

aśvyasya tmanā rathyasya puṣṭernityasya rāyaḥ patayaḥ syāma | tā cakrāṇā ūtibhirnavyasībhirasmatrā rāyo niyutaḥ sacantām

आ नो बृहन्ता बृहतीभिरूती इन्द्र यातं वरुण वाजसातौ । यद्दिद्यवः पृतनासु प्रक्रीळान्तस्य वां स्याम सनितार आजेः

ā no bṛhantā bṛhatībhirūtī indra yātaṃ varuṇa vājasātau | yaddidyavaḥ pṛtanāsu prakrīl̤āntasya vāṃ syāma sanitāra ājeḥ

मम द्विता राष्ट्रं क्षत्रियस्य विश्वायोर्विश्वे अमृता यथा नः । क्रतुं सचन्ते वरुणस्य देवा राजामि कृष्टेरुपमस्य वव्रेः

mama dvitā rāṣṭraṃ kṣatriyasya viśvāyorviśve amṛtā yathā naḥ | kratuṃ sacante varuṇasya devā rājāmi kṛṣṭerupamasya vavreḥ

अहं राजा वरुणो मह्यं तान्यसुर्याणि प्रथमा धारयन्त । क्रतुं सचन्ते वरुणस्य देवा राजामि कृष्टेरुपमस्य वव्रेः

ahaṃ rājā varuṇo mahyaṃ tānyasuryāṇi prathamā dhārayanta | kratuṃ sacante varuṇasya devā rājāmi kṛṣṭerupamasya vavreḥ

अहमिन्द्रो वरुणस्ते महित्वोर्वी गभीरे रजसी सुमेके । त्वष्टेव विश्वा भुवनानि विद्वान्समैरयं रोदसी धारयं च

ahamindro varuṇaste mahitvorvī gabhīre rajasī sumeke | tvaṣṭeva viśvā bhuvanāni vidvānsamairayaṃ rodasī dhārayaṃ ca

अहमपो अपिन्वमुक्षमाणा धारयं दिवं सदन ऋतस्य । ऋतेन पुत्रो अदितेरृतावोत त्रिधातु प्रथयद्वि भूम

ahamapo apinvamukṣamāṇā dhārayaṃ divaṃ sadana ṛtasya | ṛtena putro aditerṛtāvota tridhātu prathayadvi bhūma

मां नरः स्वश्वा वाजयन्तो मां वृताः समरणे हवन्ते । कृणोम्याजिं मघवाहमिन्द्र इयर्मि रेणुमभिभूत्योजाः

māṃ naraḥ svaśvā vājayanto māṃ vṛtāḥ samaraṇe havante | kṛṇomyājiṃ maghavāhamindra iyarmi reṇumabhibhūtyojāḥ

अहं ता विश्वा चकरं नकिर्मा दैव्यं सहो वरते अप्रतीतम् । यन्मा सोमासो ममदन्यदुक्थोभे भयेते रजसी अपारे

ahaṃ tā viśvā cakaraṃ nakirmā daivyaṃ saho varate apratītam | yanmā somāso mamadanyadukthobhe bhayete rajasī apāre

विदुष्टे विश्वा भुवनानि तस्य ता प्र ब्रवीषि वरुणाय वेधः । त्वं वृत्राणि शृण्विषे जघन्वान्त्वं वृताँ अरिणा इन्द्र सिन्धून्

viduṣṭe viśvā bhuvanāni tasya tā pra bravīṣi varuṇāya vedhaḥ | tvaṃ vṛtrāṇi śṛṇviṣe jaghanvāntvaṃ vṛtā~ ariṇā indra sindhūn

अस्माकमत्र पितरस्त आसन्सप्त ऋषयो दौर्गहे बध्यमाने । त आयजन्त त्रसदस्युमस्या इन्द्रं न वृत्रतुरमर्धदेवम्

asmākamatra pitarasta āsansapta ṛṣayo daurgahe badhyamāne | ta āyajanta trasadasyumasyā indraṃ na vṛtraturamardhadevam

पुरुकुत्सानी हि वामदाशद्धव्येभिरिन्द्रावरुणा नमोभिः । अथा राजानं त्रसदस्युमस्या वृत्रहणं ददथुरर्धदेवम्

purukutsānī hi vāmadāśaddhavyebhirindrāvaruṇā namobhiḥ | athā rājānaṃ trasadasyumasyā vṛtrahaṇaṃ dadathurardhadevam

राया वयं ससवांसो मदेम हव्येन देवा यवसेन गावः । तां धेनुमिन्द्रावरुणा युवं नो विश्वाहा धत्तमनपस्फुरन्तीम्

rāyā vayaṃ sasavāṃso madema havyena devā yavasena gāvaḥ | tāṃ dhenumindrāvaruṇā yuvaṃ no viśvāhā dhattamanapasphurantīm

क उ श्रवत्कतमो यज्ञियानां वन्दारु देवः कतमो जुषाते । कस्येमां देवीममृतेषु प्रेष्ठां हृदि श्रेषाम सुष्टुतिं सुहव्याम्

ka u śravatkatamo yajñiyānāṃ vandāru devaḥ katamo juṣāte | kasyemāṃ devīmamṛteṣu preṣṭhāṃ hṛdi śreṣāma suṣṭutiṃ suhavyām

को मृळाति कतम आगमिष्ठो देवानामु कतमः शम्भविष्ठः । रथं कमाहुर्द्रवदश्वमाशुं यं सूर्यस्य दुहितावृणीत

ko mṛl̤āti katama āgamiṣṭho devānāmu katamaḥ śambhaviṣṭhaḥ | rathaṃ kamāhurdravadaśvamāśuṃ yaṃ sūryasya duhitāvṛṇīta

मक्षू हि ष्मा गच्छथ ईवतो द्यूनिन्द्रो न शक्तिं परितक्म्यायाम् । दिव आजाता दिव्या सुपर्णा कया शचीनां भवथः शचिष्ठा

makṣū hi ṣmā gacchatha īvato dyūnindro na śaktiṃ paritakmyāyām | diva ājātā divyā suparṇā kayā śacīnāṃ bhavathaḥ śaciṣṭhā

का वां भूदुपमातिः कया न आश्विना गमथो हूयमाना । को वां महश्चित्त्यजसो अभीक उरुष्यतं माध्वी दस्रा न ऊती

kā vāṃ bhūdupamātiḥ kayā na āśvinā gamatho hūyamānā | ko vāṃ mahaścittyajaso abhīka uruṣyataṃ mādhvī dasrā na ūtī

उरु वां रथः परि नक्षति द्यामा यत्समुद्रादभि वर्तते वाम् । मध्वा माध्वी मधु वां प्रुषायन्यत्सीं वां पृक्षो भुरजन्त पक्वाः

uru vāṃ rathaḥ pari nakṣati dyāmā yatsamudrādabhi vartate vām | madhvā mādhvī madhu vāṃ pruṣāyanyatsīṃ vāṃ pṛkṣo bhurajanta pakvāḥ

सिन्धुर्ह वां रसया सिञ्चदश्वान्घृणा वयोऽरुषासः परि ग्मन् । तदू षु वामजिरं चेति यानं येन पती भवथः सूर्यायाः

sindhurha vāṃ rasayā siñcadaśvānghṛṇā vayo'ruṣāsaḥ pari gman | tadū ṣu vāmajiraṃ ceti yānaṃ yena patī bhavathaḥ sūryāyāḥ

इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना । उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक्

iheha yadvāṃ samanā papṛkṣe seyamasme sumatirvājaratnā | uruṣyataṃ jaritāraṃ yuvaṃ ha śritaḥ kāmo nāsatyā yuvadrik

तं वां रथं वयमद्या हुवेम पृथुज्रयमश्विना संगतिं गोः । यः सूर्यां वहति वन्धुरायुर्गिर्वाहसं पुरुतमं वसूयुम्

taṃ vāṃ rathaṃ vayamadyā huvema pṛthujrayamaśvinā saṃgatiṃ goḥ | yaḥ sūryāṃ vahati vandhurāyurgirvāhasaṃ purutamaṃ vasūyum

युवं श्रियमश्विना देवता तां दिवो नपाता वनथः शचीभिः । युवोर्वपुरभि पृक्षः सचन्ते वहन्ति यत्ककुहासो रथे वाम्

yuvaṃ śriyamaśvinā devatā tāṃ divo napātā vanathaḥ śacībhiḥ | yuvorvapurabhi pṛkṣaḥ sacante vahanti yatkakuhāso rathe vām

को वामद्या करते रातहव्य ऊतये वा सुतपेयाय वार्कैः । ऋतस्य वा वनुषे पूर्व्याय नमो येमानो अश्विना ववर्तत्

ko vāmadyā karate rātahavya ūtaye vā sutapeyāya vārkaiḥ | ṛtasya vā vanuṣe pūrvyāya namo yemāno aśvinā vavartat

हिरण्ययेन पुरुभू रथेनेमं यज्ञं नासत्योप यातम् । पिबाथ इन्मधुनः सोम्यस्य दधथो रत्नं विधते जनाय

hiraṇyayena purubhū rathenemaṃ yajñaṃ nāsatyopa yātam | pibātha inmadhunaḥ somyasya dadhatho ratnaṃ vidhate janāya

आ नो यातं दिवो अच्छा पृथिव्या हिरण्ययेन सुवृता रथेन । मा वामन्ये नि यमन्देवयन्तः सं यद्ददे नाभिः पूर्व्या वाम्

ā no yātaṃ divo acchā pṛthivyā hiraṇyayena suvṛtā rathena | mā vāmanye ni yamandevayantaḥ saṃ yaddade nābhiḥ pūrvyā vām

नू नो रयिं पुरुवीरं बृहन्तं दस्रा मिमाथामुभयेष्वस्मे । नरो यद्वामश्विना स्तोममावन्सधस्तुतिमाजमीळ्हासो अग्मन्

nū no rayiṃ puruvīraṃ bṛhantaṃ dasrā mimāthāmubhayeṣvasme | naro yadvāmaśvinā stomamāvansadhastutimājamīl̤hāso agman

इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना । उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक्

iheha yadvāṃ samanā papṛkṣe seyamasme sumatirvājaratnā | uruṣyataṃ jaritāraṃ yuvaṃ ha śritaḥ kāmo nāsatyā yuvadrik

एष स्य भानुरुदियर्ति युज्यते रथः परिज्मा दिवो अस्य सानवि । पृक्षासो अस्मिन्मिथुना अधि त्रयो दृतिस्तुरीयो मधुनो वि रप्शते

eṣa sya bhānurudiyarti yujyate rathaḥ parijmā divo asya sānavi | pṛkṣāso asminmithunā adhi trayo dṛtisturīyo madhuno vi rapśate

उद्वां पृक्षासो मधुमन्त ईरते रथा अश्वास उषसो व्युष्टिषु । अपोर्णुवन्तस्तम आ परीवृतं स्वर्ण शुक्रं तन्वन्त आ रजः

udvāṃ pṛkṣāso madhumanta īrate rathā aśvāsa uṣaso vyuṣṭiṣu | aporṇuvantastama ā parīvṛtaṃ svarṇa śukraṃ tanvanta ā rajaḥ

मध्वः पिबतं मधुपेभिरासभिरुत प्रियं मधुने युञ्जाथां रथम् । आ वर्तनिं मधुना जिन्वथस्पथो दृतिं वहेथे मधुमन्तमश्विना

madhvaḥ pibataṃ madhupebhirāsabhiruta priyaṃ madhune yuñjāthāṃ ratham | ā vartaniṃ madhunā jinvathaspatho dṛtiṃ vahethe madhumantamaśvinā

हंसासो ये वां मधुमन्तो अस्रिधो हिरण्यपर्णा उहुव उषर्बुधः । उदप्रुतो मन्दिनो मन्दिनिस्पृशो मध्वो न मक्षः सवनानि गच्छथः

haṃsāso ye vāṃ madhumanto asridho hiraṇyaparṇā uhuva uṣarbudhaḥ | udapruto mandino mandinispṛśo madhvo na makṣaḥ savanāni gacchathaḥ

स्वध्वरासो मधुमन्तो अग्नय उस्रा जरन्ते प्रति वस्तोरश्विना । यन्निक्तहस्तस्तरणिर्विचक्षणः सोमं सुषाव मधुमन्तमद्रिभिः

svadhvarāso madhumanto agnaya usrā jarante prati vastoraśvinā | yanniktahastastaraṇirvicakṣaṇaḥ somaṃ suṣāva madhumantamadribhiḥ

आकेनिपासो अहभिर्दविध्वतः स्वर्ण शुक्रं तन्वन्त आ रजः । सूरश्चिदश्वान्युयुजान ईयते विश्वाँ अनु स्वधया चेतथस्पथः

ākenipāso ahabhirdavidhvataḥ svarṇa śukraṃ tanvanta ā rajaḥ | sūraścidaśvānyuyujāna īyate viśvā~ anu svadhayā cetathaspathaḥ

प्र वामवोचमश्विना धियंधा रथः स्वश्वो अजरो यो अस्ति । येन सद्यः परि रजांसि याथो हविष्मन्तं तरणिं भोजमच्छ

pra vāmavocamaśvinā dhiyaṃdhā rathaḥ svaśvo ajaro yo asti | yena sadyaḥ pari rajāṃsi yātho haviṣmantaṃ taraṇiṃ bhojamaccha

अग्रं पिबा मधूनां सुतं वायो दिविष्टिषु । त्वं हि पूर्वपा असि

agraṃ pibā madhūnāṃ sutaṃ vāyo diviṣṭiṣu | tvaṃ hi pūrvapā asi

शतेना नो अभिष्टिभिर्नियुत्वाँ इन्द्रसारथिः । वायो सुतस्य तृम्पतम्

śatenā no abhiṣṭibhirniyutvā~ indrasārathiḥ | vāyo sutasya tṛmpatam

आ वां सहस्रं हरय इन्द्रवायू अभि प्रयः । वहन्तु सोमपीतये

ā vāṃ sahasraṃ haraya indravāyū abhi prayaḥ | vahantu somapītaye

रथं हिरण्यवन्धुरमिन्द्रवायू स्वध्वरम् । आ हि स्थाथो दिविस्पृशम्

rathaṃ hiraṇyavandhuramindravāyū svadhvaram | ā hi sthātho divispṛśam

रथेन पृथुपाजसा दाश्वांसमुप गच्छतम् । इन्द्रवायू इहा गतम्

rathena pṛthupājasā dāśvāṃsamupa gacchatam | indravāyū ihā gatam

इन्द्रवायू अयं सुतस्तं देवेभिः सजोषसा । पिबतं दाशुषो गृहे

indravāyū ayaṃ sutastaṃ devebhiḥ sajoṣasā | pibataṃ dāśuṣo gṛhe

इह प्रयाणमस्तु वामिन्द्रवायू विमोचनम् । इह वां सोमपीतये

iha prayāṇamastu vāmindravāyū vimocanam | iha vāṃ somapītaye

वायो शुक्रो अयामि ते मध्वो अग्रं दिविष्टिषु । आ याहि सोमपीतये स्पार्हो देव नियुत्वता

vāyo śukro ayāmi te madhvo agraṃ diviṣṭiṣu | ā yāhi somapītaye spārho deva niyutvatā

इन्द्रश्च वायवेषां सोमानां पीतिमर्हथः । युवां हि यन्तीन्दवो निम्नमापो न सध्र्यक्

indraśca vāyaveṣāṃ somānāṃ pītimarhathaḥ | yuvāṃ hi yantīndavo nimnamāpo na sadhryak

वायविन्द्रश्च शुष्मिणा सरथं शवसस्पती । नियुत्वन्ता न ऊतय आ यातं सोमपीतये

vāyavindraśca śuṣmiṇā sarathaṃ śavasaspatī | niyutvantā na ūtaya ā yātaṃ somapītaye

या वां सन्ति पुरुस्पृहो नियुतो दाशुषे नरा । अस्मे ता यज्ञवाहसेन्द्रवायू नि यच्छतम्

yā vāṃ santi puruspṛho niyuto dāśuṣe narā | asme tā yajñavāhasendravāyū ni yacchatam

विहि होत्रा अवीता विपो न रायो अर्यः । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

vihi hotrā avītā vipo na rāyo aryaḥ | vāyavā candreṇa rathena yāhi sutasya pītaye

निर्युवाणो अशस्तीर्नियुत्वाँ इन्द्रसारथिः । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

niryuvāṇo aśastīrniyutvā~ indrasārathiḥ | vāyavā candreṇa rathena yāhi sutasya pītaye

अनु कृष्णे वसुधिती येमाते विश्वपेशसा । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

anu kṛṣṇe vasudhitī yemāte viśvapeśasā | vāyavā candreṇa rathena yāhi sutasya pītaye

वहन्तु त्वा मनोयुजो युक्तासो नवतिर्नव । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

vahantu tvā manoyujo yuktāso navatirnava | vāyavā candreṇa rathena yāhi sutasya pītaye

वायो शतं हरीणां युवस्व पोष्याणाम् । उत वा ते सहस्रिणो रथ आ यातु पाजसा

vāyo śataṃ harīṇāṃ yuvasva poṣyāṇām | uta vā te sahasriṇo ratha ā yātu pājasā

इदं वामास्ये हविः प्रियमिन्द्राबृहस्पती । उक्थं मदश्च शस्यते

idaṃ vāmāsye haviḥ priyamindrābṛhaspatī | ukthaṃ madaśca śasyate

अयं वां परि षिच्यते सोम इन्द्राबृहस्पती । चारुर्मदाय पीतये

ayaṃ vāṃ pari ṣicyate soma indrābṛhaspatī | cārurmadāya pītaye

आ न इन्द्राबृहस्पती गृहमिन्द्रश्च गच्छतम् । सोमपा सोमपीतये

ā na indrābṛhaspatī gṛhamindraśca gacchatam | somapā somapītaye

अस्मे इन्द्राबृहस्पती रयिं धत्तं शतग्विनम् । अश्वावन्तं सहस्रिणम्

asme indrābṛhaspatī rayiṃ dhattaṃ śatagvinam | aśvāvantaṃ sahasriṇam

इन्द्राबृहस्पती वयं सुते गीर्भिर्हवामहे । अस्य सोमस्य पीतये

indrābṛhaspatī vayaṃ sute gīrbhirhavāmahe | asya somasya pītaye

सोममिन्द्राबृहस्पती पिबतं दाशुषो गृहे । मादयेथां तदोकसा

somamindrābṛhaspatī pibataṃ dāśuṣo gṛhe | mādayethāṃ tadokasā

यस्तस्तम्भ सहसा वि ज्मो अन्तान्बृहस्पतिस्त्रिषधस्थो रवेण । तं प्रत्नास ऋषयो दीध्यानाः पुरो विप्रा दधिरे मन्द्रजिह्वम्

yastastambha sahasā vi jmo antānbṛhaspatistriṣadhastho raveṇa | taṃ pratnāsa ṛṣayo dīdhyānāḥ puro viprā dadhire mandrajihvam

धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पते अभि ये नस्ततस्रे । पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस्पते रक्षतादस्य योनिम्

dhunetayaḥ supraketaṃ madanto bṛhaspate abhi ye nastatasre | pṛṣantaṃ sṛpramadabdhamūrvaṃ bṛhaspate rakṣatādasya yonim

बृहस्पते या परमा परावदत आ त ऋतस्पृशो नि षेदुः । तुभ्यं खाता अवता अद्रिदुग्धा मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्

bṛhaspate yā paramā parāvadata ā ta ṛtaspṛśo ni ṣeduḥ | tubhyaṃ khātā avatā adridugdhā madhva ścotantyabhito virapśam

बृहस्पतिः प्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन् । सप्तास्यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि

bṛhaspatiḥ prathamaṃ jāyamāno maho jyotiṣaḥ parame vyoman | saptāsyastuvijāto raveṇa vi saptaraśmiradhamattamāṃsi

स सुष्टुभा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण । बृहस्पतिरुस्रिया हव्यसूदः कनिक्रदद्वावशतीरुदाजत्

sa suṣṭubhā sa ṛkvatā gaṇena valaṃ ruroja phaligaṃ raveṇa | bṛhaspatirusriyā havyasūdaḥ kanikradadvāvaśatīrudājat

एवा पित्रे विश्वदेवाय वृष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । बृहस्पते सुप्रजा वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम्

evā pitre viśvadevāya vṛṣṇe yajñairvidhema namasā havirbhiḥ | bṛhaspate suprajā vīravanto vayaṃ syāma patayo rayīṇām

स इद्राजा प्रतिजन्यानि विश्वा शुष्मेण तस्थावभि वीर्येण । बृहस्पतिं यः सुभृतं बिभर्ति वल्गूयति वन्दते पूर्वभाजम्

sa idrājā pratijanyāni viśvā śuṣmeṇa tasthāvabhi vīryeṇa | bṛhaspatiṃ yaḥ subhṛtaṃ bibharti valgūyati vandate pūrvabhājam

स इत्क्षेति सुधित ओकसि स्वे तस्मा इळा पिन्वते विश्वदानीम् । तस्मै विशः स्वयमेवा नमन्ते यस्मिन्ब्रह्मा राजनि पूर्व एति

sa itkṣeti sudhita okasi sve tasmā il̤ā pinvate viśvadānīm | tasmai viśaḥ svayamevā namante yasminbrahmā rājani pūrva eti

अप्रतीतो जयति सं धनानि प्रतिजन्यान्युत या सजन्या । अवस्यवे यो वरिवः कृणोति ब्रह्मणे राजा तमवन्ति देवाः

apratīto jayati saṃ dhanāni pratijanyānyuta yā sajanyā | avasyave yo varivaḥ kṛṇoti brahmaṇe rājā tamavanti devāḥ

इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पतेऽस्मिन्यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू । आ वां विशन्त्विन्दवः स्वाभुवोऽस्मे रयिं सर्ववीरं नि यच्छतम्

indraśca somaṃ pibataṃ bṛhaspate'sminyajñe mandasānā vṛṣaṇvasū | ā vāṃ viśantvindavaḥ svābhuvo'sme rayiṃ sarvavīraṃ ni yacchatam

बृहस्पत इन्द्र वर्धतं नः सचा सा वां सुमतिर्भूत्वस्मे । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः

bṛhaspata indra vardhataṃ naḥ sacā sā vāṃ sumatirbhūtvasme | aviṣṭaṃ dhiyo jigṛtaṃ puraṃdhīrjajastamaryo vanuṣāmarātīḥ

इदमु त्यत्पुरुतमं पुरस्ताज्ज्योतिस्तमसो वयुनावदस्थात् । नूनं दिवो दुहितरो विभातीर्गातुं कृणवन्नुषसो जनाय

idamu tyatpurutamaṃ purastājjyotistamaso vayunāvadasthāt | nūnaṃ divo duhitaro vibhātīrgātuṃ kṛṇavannuṣaso janāya

अस्थुरु चित्रा उषसः पुरस्तान्मिता इव स्वरवोऽध्वरेषु । व्यू व्रजस्य तमसो द्वारोच्छन्तीरव्रञ्छुचयः पावकाः

asthuru citrā uṣasaḥ purastānmitā iva svaravo'dhvareṣu | vyū vrajasya tamaso dvārocchantīravrañchucayaḥ pāvakāḥ

उच्छन्तीरद्य चितयन्त भोजान्राधोदेयायोषसो मघोनीः । अचित्रे अन्तः पणयः ससन्त्वबुध्यमानास्तमसो विमध्ये

ucchantīradya citayanta bhojānrādhodeyāyoṣaso maghonīḥ | acitre antaḥ paṇayaḥ sasantvabudhyamānāstamaso vimadhye

कुवित्स देवीः सनयो नवो वा यामो बभूयादुषसो वो अद्य । येना नवग्वे अङ्गिरे दशग्वे सप्तास्ये रेवती रेवदूष

kuvitsa devīḥ sanayo navo vā yāmo babhūyāduṣaso vo adya | yenā navagve aṅgire daśagve saptāsye revatī revadūṣa

यूयं हि देवीरृतयुग्भिरश्वैः परिप्रयाथ भुवनानि सद्यः । प्रबोधयन्तीरुषसः ससन्तं द्विपाच्चतुष्पाच्चरथाय जीवम्

yūyaṃ hi devīrṛtayugbhiraśvaiḥ pariprayātha bhuvanāni sadyaḥ | prabodhayantīruṣasaḥ sasantaṃ dvipāccatuṣpāccarathāya jīvam

क्व स्विदासां कतमा पुराणी यया विधाना विदधुरृभूणाम् । शुभं यच्छुभ्रा उषसश्चरन्ति न वि ज्ञायन्ते सदृशीरजुर्याः

kva svidāsāṃ katamā purāṇī yayā vidhānā vidadhurṛbhūṇām | śubhaṃ yacchubhrā uṣasaścaranti na vi jñāyante sadṛśīrajuryāḥ

ता घा ता भद्रा उषसः पुरासुरभिष्टिद्युम्ना ऋतजातसत्याः । यास्वीजानः शशमान उक्थै स्तुवञ्छंसन्द्रविणं सद्य आप

tā ghā tā bhadrā uṣasaḥ purāsurabhiṣṭidyumnā ṛtajātasatyāḥ | yāsvījānaḥ śaśamāna ukthai stuvañchaṃsandraviṇaṃ sadya āpa

ता आ चरन्ति समना पुरस्तात्समानतः समना पप्रथानाः । ऋतस्य देवीः सदसो बुधाना गवां न सर्गा उषसो जरन्ते

tā ā caranti samanā purastātsamānataḥ samanā paprathānāḥ | ṛtasya devīḥ sadaso budhānā gavāṃ na sargā uṣaso jarante

ता इन्न्वेव समना समानीरमीतवर्णा उषसश्चरन्ति । गूहन्तीरभ्वमसितं रुशद्भिः शुक्रास्तनूभिः शुचयो रुचानाः

tā innveva samanā samānīramītavarṇā uṣasaścaranti | gūhantīrabhvamasitaṃ ruśadbhiḥ śukrāstanūbhiḥ śucayo rucānāḥ

रयिं दिवो दुहितरो विभातीः प्रजावन्तं यच्छतास्मासु देवीः । स्योनादा वः प्रतिबुध्यमानाः सुवीर्यस्य पतयः स्याम

rayiṃ divo duhitaro vibhātīḥ prajāvantaṃ yacchatāsmāsu devīḥ | syonādā vaḥ pratibudhyamānāḥ suvīryasya patayaḥ syāma

तद्वो दिवो दुहितरो विभातीरुप ब्रुव उषसो यज्ञकेतुः । वयं स्याम यशसो जनेषु तद्द्यौश्च धत्तां पृथिवी च देवी

tadvo divo duhitaro vibhātīrupa bruva uṣaso yajñaketuḥ | vayaṃ syāma yaśaso janeṣu taddyauśca dhattāṃ pṛthivī ca devī

प्रति ष्या सूनरी जनी व्युच्छन्ती परि स्वसुः । दिवो अदर्शि दुहिता

prati ṣyā sūnarī janī vyucchantī pari svasuḥ | divo adarśi duhitā

अश्वेव चित्रारुषी माता गवामृतावरी । सखाभूदश्विनोरुषाः

aśveva citrāruṣī mātā gavāmṛtāvarī | sakhābhūdaśvinoruṣāḥ

उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि । उतोषो वस्व ईशिषे

uta sakhāsyaśvinoruta mātā gavāmasi | utoṣo vasva īśiṣe

यावयद्द्वेषसं त्वा चिकित्वित्सूनृतावरि । प्रति स्तोमैरभुत्स्महि

yāvayaddveṣasaṃ tvā cikitvitsūnṛtāvari | prati stomairabhutsmahi

प्रति भद्रा अदृक्षत गवां सर्गा न रश्मयः । ओषा अप्रा उरु ज्रयः

prati bhadrā adṛkṣata gavāṃ sargā na raśmayaḥ | oṣā aprā uru jrayaḥ

आपप्रुषी विभावरि व्यावर्ज्योतिषा तमः । उषो अनु स्वधामव

āpapruṣī vibhāvari vyāvarjyotiṣā tamaḥ | uṣo anu svadhāmava

आ द्यां तनोषि रश्मिभिरान्तरिक्षमुरु प्रियम् । उषः शुक्रेण शोचिषा

ā dyāṃ tanoṣi raśmibhirāntarikṣamuru priyam | uṣaḥ śukreṇa śociṣā

तद्देवस्य सवितुर्वार्यं महद्वृणीमहे असुरस्य प्रचेतसः । छर्दिर्येन दाशुषे यच्छति त्मना तन्नो महाँ उदयान्देवो अक्तुभिः

taddevasya saviturvāryaṃ mahadvṛṇīmahe asurasya pracetasaḥ | chardiryena dāśuṣe yacchati tmanā tanno mahā~ udayāndevo aktubhiḥ

दिवो धर्ता भुवनस्य प्रजापतिः पिशङ्गं द्रापिं प्रति मुञ्चते कविः । विचक्षणः प्रथयन्नापृणन्नुर्वजीजनत्सविता सुम्नमुक्थ्यम्

divo dhartā bhuvanasya prajāpatiḥ piśaṅgaṃ drāpiṃ prati muñcate kaviḥ | vicakṣaṇaḥ prathayannāpṛṇannurvajījanatsavitā sumnamukthyam

आप्रा रजांसि दिव्यानि पार्थिवा श्लोकं देवः कृणुते स्वाय धर्मणे । प्र बाहू अस्राक्सविता सवीमनि निवेशयन्प्रसुवन्नक्तुभिर्जगत्

āprā rajāṃsi divyāni pārthivā ślokaṃ devaḥ kṛṇute svāya dharmaṇe | pra bāhū asrāksavitā savīmani niveśayanprasuvannaktubhirjagat

अदाभ्यो भुवनानि प्रचाकशद्व्रतानि देवः सविताभि रक्षते । प्रास्राग्बाहू भुवनस्य प्रजाभ्यो धृतव्रतो महो अज्मस्य राजति

adābhyo bhuvanāni pracākaśadvratāni devaḥ savitābhi rakṣate | prāsrāgbāhū bhuvanasya prajābhyo dhṛtavrato maho ajmasya rājati

त्रिरन्तरिक्षं सविता महित्वना त्री रजांसि परिभुस्त्रीणि रोचना । तिस्रो दिवः पृथिवीस्तिस्र इन्वति त्रिभिर्व्रतैरभि नो रक्षति त्मना

trirantarikṣaṃ savitā mahitvanā trī rajāṃsi paribhustrīṇi rocanā | tisro divaḥ pṛthivīstisra invati tribhirvratairabhi no rakṣati tmanā

बृहत्सुम्नः प्रसवीता निवेशनो जगत स्थातुरुभयस्य यो वशी । स नो देवः सविता शर्म यच्छत्वस्मे क्षयाय त्रिवरूथमंहसः

bṛhatsumnaḥ prasavītā niveśano jagata sthāturubhayasya yo vaśī | sa no devaḥ savitā śarma yacchatvasme kṣayāya trivarūthamaṃhasaḥ

आगन्देव ऋतुभिर्वर्धतु क्षयं दधातु नः सविता सुप्रजामिषम् । स नः क्षपाभिरहभिश्च जिन्वतु प्रजावन्तं रयिमस्मे समिन्वतु

āgandeva ṛtubhirvardhatu kṣayaṃ dadhātu naḥ savitā suprajāmiṣam | sa naḥ kṣapābhirahabhiśca jinvatu prajāvantaṃ rayimasme saminvatu

अभूद्देवः सविता वन्द्यो नु न इदानीमह्न उपवाच्यो नृभिः । वि यो रत्ना भजति मानवेभ्यः श्रेष्ठं नो अत्र द्रविणं यथा दधत्

abhūddevaḥ savitā vandyo nu na idānīmahna upavācyo nṛbhiḥ | vi yo ratnā bhajati mānavebhyaḥ śreṣṭhaṃ no atra draviṇaṃ yathā dadhat

देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्योऽमृतत्वं सुवसि भागमुत्तमम् । आदिद्दामानं सवितर्व्यूर्णुषेऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः

devebhyo hi prathamaṃ yajñiyebhyo'mṛtatvaṃ suvasi bhāgamuttamam | ādiddāmānaṃ savitarvyūrṇuṣe'nūcīnā jīvitā mānuṣebhyaḥ

अचित्ती यच्चकृमा दैव्ये जने दीनैर्दक्षैः प्रभूती पूरुषत्वता । देवेषु च सवितर्मानुषेषु च त्वं नो अत्र सुवतादनागसः

acittī yaccakṛmā daivye jane dīnairdakṣaiḥ prabhūtī pūruṣatvatā | deveṣu ca savitarmānuṣeṣu ca tvaṃ no atra suvatādanāgasaḥ

न प्रमिये सवितुर्दैव्यस्य तद्यथा विश्वं भुवनं धारयिष्यति । यत्पृथिव्या वरिमन्ना स्वङ्गुरिर्वर्ष्मन्दिवः सुवति सत्यमस्य तत्

na pramiye saviturdaivyasya tadyathā viśvaṃ bhuvanaṃ dhārayiṣyati | yatpṛthivyā varimannā svaṅgurirvarṣmandivaḥ suvati satyamasya tat

इन्द्रज्येष्ठान्बृहद्भ्यः पर्वतेभ्यः क्षयाँ एभ्यः सुवसि पस्त्यावतः । यथायथा पतयन्तो वियेमिर एवैव तस्थुः सवितः सवाय ते

indrajyeṣṭhānbṛhadbhyaḥ parvatebhyaḥ kṣayā~ ebhyaḥ suvasi pastyāvataḥ | yathāyathā patayanto viyemira evaiva tasthuḥ savitaḥ savāya te

ये ते त्रिरहन्सवितः सवासो दिवेदिवे सौभगमासुवन्ति । इन्द्रो द्यावापृथिवी सिन्धुरद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत्

ye te trirahansavitaḥ savāso divedive saubhagamāsuvanti | indro dyāvāpṛthivī sindhuradbhirādityairno aditiḥ śarma yaṃsat

को वस्त्राता वसवः को वरूता द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नः । सहीयसो वरुण मित्र मर्तात्को वोऽध्वरे वरिवो धाति देवाः

ko vastrātā vasavaḥ ko varūtā dyāvābhūmī adite trāsīthāṃ naḥ | sahīyaso varuṇa mitra martātko vo'dhvare varivo dhāti devāḥ

प्र ये धामानि पूर्व्याण्यर्चान्वि यदुच्छान्वियोतारो अमूराः । विधातारो वि ते दधुरजस्रा ऋतधीतयो रुरुचन्त दस्माः

pra ye dhāmāni pūrvyāṇyarcānvi yaducchānviyotāro amūrāḥ | vidhātāro vi te dadhurajasrā ṛtadhītayo rurucanta dasmāḥ

प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् । उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे

pra pastyāmaditiṃ sindhumarkaiḥ svastimīl̤e sakhyāya devīm | ubhe yathā no ahanī nipāta uṣāsānaktā karatāmadabdhe

व्यर्यमा वरुणश्चेति पन्थामिषस्पतिः सुवितं गातुमग्निः । इन्द्राविष्णू नृवदु षु स्तवाना शर्म नो यन्तममवद्वरूथम्

vyaryamā varuṇaśceti panthāmiṣaspatiḥ suvitaṃ gātumagniḥ | indrāviṣṇū nṛvadu ṣu stavānā śarma no yantamamavadvarūtham

आ पर्वतस्य मरुतामवांसि देवस्य त्रातुरव्रि भगस्य । पात्पतिर्जन्यादंहसो नो मित्रो मित्रियादुत न उरुष्येत्

ā parvatasya marutāmavāṃsi devasya trāturavri bhagasya | pātpatirjanyādaṃhaso no mitro mitriyāduta na uruṣyet

नू रोदसी अहिना बुध्न्येन स्तुवीत देवी अप्येभिरिष्टैः । समुद्रं न संचरणे सनिष्यवो घर्मस्वरसो नद्यो अप व्रन्

nū rodasī ahinā budhnyena stuvīta devī apyebhiriṣṭaiḥ | samudraṃ na saṃcaraṇe saniṣyavo gharmasvaraso nadyo apa vran

देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् । नहि मित्रस्य वरुणस्य धासिमर्हामसि प्रमियं सान्वग्नेः

devairno devyaditirni pātu devastrātā trāyatāmaprayucchan | nahi mitrasya varuṇasya dhāsimarhāmasi pramiyaṃ sānvagneḥ

अग्निरीशे वसव्यस्याग्निर्महः सौभगस्य । तान्यस्मभ्यं रासते

agnirīśe vasavyasyāgnirmahaḥ saubhagasya | tānyasmabhyaṃ rāsate

उषो मघोन्या वह सूनृते वार्या पुरु । अस्मभ्यं वाजिनीवति

uṣo maghonyā vaha sūnṛte vāryā puru | asmabhyaṃ vājinīvati

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । इन्द्रो नो राधसा गमत्

tatsu naḥ savitā bhago varuṇo mitro aryamā | indro no rādhasā gamat

मही द्यावापृथिवी इह ज्येष्ठे रुचा भवतां शुचयद्भिरर्कैः । यत्सीं वरिष्ठे बृहती विमिन्वन्रुवद्धोक्षा पप्रथानेभिरेवैः

mahī dyāvāpṛthivī iha jyeṣṭhe rucā bhavatāṃ śucayadbhirarkaiḥ | yatsīṃ variṣṭhe bṛhatī viminvanruvaddhokṣā paprathānebhirevaiḥ

देवी देवेभिर्यजते यजत्रैरमिनती तस्थतुरुक्षमाणे । ऋतावरी अद्रुहा देवपुत्रे यज्ञस्य नेत्री शुचयद्भिरर्कैः

devī devebhiryajate yajatrairaminatī tasthaturukṣamāṇe | ṛtāvarī adruhā devaputre yajñasya netrī śucayadbhirarkaiḥ

स इत्स्वपा भुवनेष्वास य इमे द्यावापृथिवी जजान । उर्वी गभीरे रजसी सुमेके अवंशे धीरः शच्या समैरत्

sa itsvapā bhuvaneṣvāsa ya ime dyāvāpṛthivī jajāna | urvī gabhīre rajasī sumeke avaṃśe dhīraḥ śacyā samairat

नू रोदसी बृहद्भिर्नो वरूथैः पत्नीवद्भिरिषयन्ती सजोषाः । उरूची विश्वे यजते नि पातं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

nū rodasī bṛhadbhirno varūthaiḥ patnīvadbhiriṣayantī sajoṣāḥ | urūcī viśve yajate ni pātaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ

प्र वां महि द्यवी अभ्युपस्तुतिं भरामहे । शुची उप प्रशस्तये

pra vāṃ mahi dyavī abhyupastutiṃ bharāmahe | śucī upa praśastaye

पुनाने तन्वा मिथः स्वेन दक्षेण राजथः । ऊह्याथे सनादृतम्

punāne tanvā mithaḥ svena dakṣeṇa rājathaḥ | ūhyāthe sanādṛtam

मही मित्रस्य साधथस्तरन्ती पिप्रती ऋतम् । परि यज्ञं नि षेदथुः

mahī mitrasya sādhathastarantī pipratī ṛtam | pari yajñaṃ ni ṣedathuḥ

क्षेत्रस्य पतिना वयं हितेनेव जयामसि । गामश्वं पोषयित्न्वा स नो मृळातीदृशे

kṣetrasya patinā vayaṃ hiteneva jayāmasi | gāmaśvaṃ poṣayitnvā sa no mṛl̤ātīdṛśe

क्षेत्रस्य पते मधुमन्तमूर्मिं धेनुरिव पयो अस्मासु धुक्ष्व । मधुश्चुतं घृतमिव सुपूतमृतस्य नः पतयो मृळयन्तु

kṣetrasya pate madhumantamūrmiṃ dhenuriva payo asmāsu dhukṣva | madhuścutaṃ ghṛtamiva supūtamṛtasya naḥ patayo mṛl̤ayantu

मधुमतीरोषधीर्द्याव आपो मधुमन्नो भवत्वन्तरिक्षम् । क्षेत्रस्य पतिर्मधुमान्नो अस्त्वरिष्यन्तो अन्वेनं चरेम

madhumatīroṣadhīrdyāva āpo madhumanno bhavatvantarikṣam | kṣetrasya patirmadhumānno astvariṣyanto anvenaṃ carema

शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् । शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय

śunaṃ vāhāḥ śunaṃ naraḥ śunaṃ kṛṣatu lāṅgalam | śunaṃ varatrā badhyantāṃ śunamaṣṭrāmudiṅgaya

शुनासीराविमां वाचं जुषेथां यद्दिवि चक्रथुः पयः । तेनेमामुप सिञ्चतम्

śunāsīrāvimāṃ vācaṃ juṣethāṃ yaddivi cakrathuḥ payaḥ | tenemāmupa siñcatam

अर्वाची सुभगे भव सीते वन्दामहे त्वा । यथा नः सुभगाससि यथा नः सुफलाससि

arvācī subhage bhava sīte vandāmahe tvā | yathā naḥ subhagāsasi yathā naḥ suphalāsasi

इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषानु यच्छतु । सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम्

indraḥ sītāṃ ni gṛhṇātu tāṃ pūṣānu yacchatu | sā naḥ payasvatī duhāmuttarāmuttarāṃ samām

शुनं नः फाला वि कृषन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अभि यन्तु वाहैः । शुनं पर्जन्यो मधुना पयोभिः शुनासीरा शुनमस्मासु धत्तम्

śunaṃ naḥ phālā vi kṛṣantu bhūmiṃ śunaṃ kīnāśā abhi yantu vāhaiḥ | śunaṃ parjanyo madhunā payobhiḥ śunāsīrā śunamasmāsu dhattam

समुद्रादूर्मिर्मधुमाँ उदारदुपांशुना सममृतत्वमानट् । घृतस्य नाम गुह्यं यदस्ति जिह्वा देवानाममृतस्य नाभिः

samudrādūrmirmadhumā~ udāradupāṃśunā samamṛtatvamānaṭ | ghṛtasya nāma guhyaṃ yadasti jihvā devānāmamṛtasya nābhiḥ

वयं नाम प्र ब्रवामा घृतस्यास्मिन्यज्ञे धारयामा नमोभिः । उप ब्रह्मा शृणवच्छस्यमानं चतुःशृङ्गोऽवमीद्गौर एतत्

vayaṃ nāma pra bravāmā ghṛtasyāsminyajñe dhārayāmā namobhiḥ | upa brahmā śṛṇavacchasyamānaṃ catuḥśṛṅgo'vamīdgaura etat

चत्वारि शृङ्गा त्रयो अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्त हस्तासो अस्य । त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महो देवो मर्त्याँ आ विवेश

catvāri śṛṅgā trayo asya pādā dve śīrṣe sapta hastāso asya | tridhā baddho vṛṣabho roravīti maho devo martyā~ ā viveśa

त्रिधा हितं पणिभिर्गुह्यमानं गवि देवासो घृतमन्वविन्दन् । इन्द्र एकं सूर्य एकं जजान वेनादेकं स्वधया निष्टतक्षुः

tridhā hitaṃ paṇibhirguhyamānaṃ gavi devāso ghṛtamanvavindan | indra ekaṃ sūrya ekaṃ jajāna venādekaṃ svadhayā niṣṭatakṣuḥ

एता अर्षन्ति हृद्यात्समुद्राच्छतव्रजा रिपुणा नावचक्षे । घृतस्य धारा अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्य आसाम्

etā arṣanti hṛdyātsamudrācchatavrajā ripuṇā nāvacakṣe | ghṛtasya dhārā abhi cākaśīmi hiraṇyayo vetaso madhya āsām

सम्यक्स्रवन्ति सरितो न धेना अन्तर्हृदा मनसा पूयमानाः । एते अर्षन्त्यूर्मयो घृतस्य मृगा इव क्षिपणोरीषमाणाः

samyaksravanti sarito na dhenā antarhṛdā manasā pūyamānāḥ | ete arṣantyūrmayo ghṛtasya mṛgā iva kṣipaṇorīṣamāṇāḥ

सिन्धोरिव प्राध्वने शूघनासो वातप्रमियः पतयन्ति यह्वाः । घृतस्य धारा अरुषो न वाजी काष्ठा भिन्दन्नूर्मिभिः पिन्वमानः

sindhoriva prādhvane śūghanāso vātapramiyaḥ patayanti yahvāḥ | ghṛtasya dhārā aruṣo na vājī kāṣṭhā bhindannūrmibhiḥ pinvamānaḥ

अभि प्रवन्त समनेव योषाः कल्याण्यः स्मयमानासो अग्निम् । घृतस्य धाराः समिधो नसन्त ता जुषाणो हर्यति जातवेदाः

abhi pravanta samaneva yoṣāḥ kalyāṇyaḥ smayamānāso agnim | ghṛtasya dhārāḥ samidho nasanta tā juṣāṇo haryati jātavedāḥ

कन्या इव वहतुमेतवा उ अञ्ज्यञ्जाना अभि चाकशीमि । यत्र सोमः सूयते यत्र यज्ञो घृतस्य धारा अभि तत्पवन्ते

kanyā iva vahatumetavā u añjyañjānā abhi cākaśīmi | yatra somaḥ sūyate yatra yajño ghṛtasya dhārā abhi tatpavante

अभ्यर्षत सुष्टुतिं गव्यमाजिमस्मासु भद्रा द्रविणानि धत्त । इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस्य धारा मधुमत्पवन्ते

abhyarṣata suṣṭutiṃ gavyamājimasmāsu bhadrā draviṇāni dhatta | imaṃ yajñaṃ nayata devatā no ghṛtasya dhārā madhumatpavante

धामन्ते विश्वं भुवनमधि श्रितमन्तः समुद्रे हृद्यन्तरायुषि । अपामनीके समिथे य आभृतस्तमश्याम मधुमन्तं त ऊर्मिम्

dhāmante viśvaṃ bhuvanamadhi śritamantaḥ samudre hṛdyantarāyuṣi | apāmanīke samithe ya ābhṛtastamaśyāma madhumantaṃ ta ūrmim